MM Story Teller

Chapter 139

Viewers 19k

🐯Chapter 139

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက တစ်နာရီပင်မပြည့်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် စုစုပေါင်းကြည့်ရှုသူ လူဦးရေက သန်း ၃၀၀ အထက်ထိ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး အချိန်နှင့်တပြေးညီကျော်ကြားမှုစာရင်းတွင် ထိပ်ဆုံးတတိယနေရာ၌ မိနစ် ၂၀ ကျော်ကြာရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။

ပရိသတ်များက ဆက်လက်နေချင်သေးသော်လည်း ကုယွီမြန်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ပိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ပရိသတ်များသည် ဆက်ကြည့်ချင်နေဆဲပင်။ နောက်ဆုံးတွင် မနက်ဖြန် လူသစ်ပြိုင်ပွဲဆုပေးပွဲ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ တရားဝင်ထုတ်ပြန်ချက်များအပေါ် တိတ်တဆိတ် စတင်အာရုံစိုက်လာကြသည်။

တူညီသော ညဦးအချိန်တွင်ー

နေ့တိုင်း ကုမိသားစု၏ရေချိုးချိန်က ည ၉ နာရီဖြစ်၏။ ယေဘုယျအားဖြင့် ည ၉ နာရီအချိန်တွင် အမျိုးမျိုးသောအရာများကို ပြုလုပ်နေကြသော ကလေးများက ရေချိုးခန်းထဲတွင် အချိန်မှန် စုဝေးရောက်ရှိလာကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏အမွေးများကို ဖြီးသင်ပြီးရေးချိုးရန် ကုယွီမြန်ကို စောင့်နေကြလိမ့်မည်။ သို့သော် မနက်ဖြန် သူတို့ လူသစ်ပြိုင်ပွဲဆုပေးပွဲသို့ တက်ရောက်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ယနေ့တွင် စောစောအိပ်ရာဝင်ရန် လိုပေသည်။

၉ နာရီ ထိုးပြီးချိန်တွင် ကုယွီမြန်က ပြတင်းပေါက် အောက်ခြေဘောင်၌ စိတ်ပါဝင်စားစွာ စာဖတ်နေသော မြေခွေးလေးကို ကောက်ချီလိုက်ပြီး မြေကြီးထဲသို့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်လောက် နစ်မြုပ်နေကာ အပင်တစ်ပင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေသော ဟက်စကီးလေးနှင့် ပန်းခြံထဲတွင် သူ့ဘေးနား၌ရှိနေသော ထန်ယွမ်လေးကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

နှင်းကျားသစ်လေးကိုပါ ထပ်ပေါင်းပြီး အကောင်ပေါက်လေးများကို ရေချိုးပေးရန် အတူတကွစုရုံးလိုက်သည်။ သို့သော် ရေချိုးကန်ထဲသို့ ရေဖြည့်နေစဉ်အတွင်းမှာပင် သကြားခဲ သကြားခဲထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ကုယွီမြန် ပြန်လည်ဖြေဆိုလိုက်သည်။

အကောင်ပေါက်လေးများက ရေချိုးခန်းအခင်းပေါ်တွင် တစ်ယောက်ချင်းစီ စီတန်းကာ စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သမ်းဝေနေကြ၏။

နှင်းကျားသစ်လေးက ခဏမျှ ကလေးသုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ပေးထားသော "ဧကရာဇ် ခမည်းတော်" ဟူသောဂုဏ်ပုဒ်ကို တွေးတောလိုက်သည်။ သူ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ပထမဦးစွာ ပန်ဒါပေါက်လေးကို ကုပ်ပိုးမှကောက်ချီလိုက်ပြီး သွက်လက်ပေါ့ပါးစွာ ရေချိုးကန်ထဲသို့ ခုန်ချလိုက်ပြီး ထန်ယွမ်လေးကို ရေချိုးကန်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် မြေခွေးလေးနှင့် ဟက်စကီးလေးတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ပစ်ချလိုက်သည်။

ကလေးသုံးယောက်မှာ ဆွံ့အသွားရ၏။ ရေပိုက်ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး ရေချိုးကန်ထဲသို့ထည့်ရန် အစရှိသော ထိုကဲ့သို့လှုပ်ရှားမှုအတွဲလိုက်ကို အကောင်ပေါက်လေးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ပြုလုပ်ရန်မှာ အလွန်ဒုက္ခများလှ၏။

နှင်းကျားသစ်လေးက ဒုတိယအဆင့်ကို လုပ်ဆောင်ပြီးပြီးချင်း စိတ်မရှည်ဖြစ်လာကာ လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ကလေးသုံးယောက် "....."

ပန်ဒါလေးက ကြောက်ရွံ့ကာ ကြို့ထိုးမိသွားသည်။

"မဆူညံကြနဲ့တော့…"

ရှို့ဟန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ငါက ကြောက်စရာကောင်းလို့လား…"

ဟက်စကီးလေးက အရိုးသားဆုံးပင်။ သူက အခိုင်အမာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ့လက်သည်းများဖြင့် စက်ဝိုင်းကြီးတစ်ခုကို ပျော်ရွှင်စွာ ရေးဆွဲပြလေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ "အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်" ဟူ၍ဖြစ်၏။

ရှို့ဟန် : "....."

သူ့နှုတ်ခမ်းများ စေ့သွားပြီး လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ဟက်စကီးလေးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ရေချိုးခန်းအပြင်ဘက်တွင်ー

"အင်း ဟုတ်ပြီ ကျွန်တော်သိပြီ…"

"'ခရီးလမ်းသာယာဖြောင့်ဖြူးပါစေ၊ ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ' ဒီကမ်ပိန်းလှုပ်ရှားမှုက ဟိုးအရင်ကတည်းက ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့တာ…လူရှစ်ယောက်ပါဝင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားတယ်…ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းကမ္ဘာရဲ့ ဉာဏပစ္စည်းပိုင်ဆိုင်မှုအမျိုးမျိုးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ဖို့အတွက် စိတ်ပါဝင်စားသူတွေက ဧည့်သည်တော်တွေအဖြစ် စတင်ပါဝင်နိုင်လိမ့်မယ်… ဧည့်သည်တော်စာရင်းကိုတော့ ကြိုတင်ပြီး ထုတ်ပြန်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…"

သို့သော် ဧည့်သည်တော်များ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို လူထုအားကြေညာခြင်းတွင် အသုံးမချလျှင်ပင် ဤရသစုံရှိုးသည်လည်း ကြယ်တာရာတစ်ခုလုံးတွင် အာရုံစိုက်မှု အတော်များများကိုရရှိခဲ့သည်။ သကြားခဲ သကြားခဲကအချိန်စာရင်းကို စစ်ဆေးရန်နှင့် သူနှင့်အတူ အသေးစိတ်စစ်ဆွေးနွေးရန် ဖုန်းခေါ်ဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ သို့မှသာ မနက်ဖြန် ဆုပေးပွဲအခမ်းအနားတွင် စာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးနိုင်လိမ့်မည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် ကုယွီမြန် ထိုနေရာမှာပင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး အချိန်ခဏကြာပြီးမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ့လက်ပတ်ကွန်ပျူတာကို အဝေးတွင်ထားလိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ ရေချိုးခန်းတံခါးက အနည်းငယ်ပွင့်ဟနေပြီး ရေနွေးပူပူ၏ အဖြူရောင်အငွေ့များက ငွေလရောင်နှင့်အတူ ရောယှက်သွားပုံပင်။

ကုယွီမြန် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ချင်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

နေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးမှတစ်ဆင့် ကုယွီမြန်က ရေချိုးကန်ဘေးနားတွင် ထိုင်နေသော ရှို့ဟန်ကိုမြင်နိုင်ပေသည်။ သူ့က ခြေထောက်အရှည်ကြီးများကို ကွေးထားပြီး တံခါးကိုမျက်နှာမူထား၏။ ကို့ယို့ကားယားနိုင်စွာဖြင့် ရေပန်းခေါင်းကို ကိုင်ထားပြီး ကလေးသုံးယောက်ဆီမှ ဆပ်ပြာမြှုပ်များကို ရေလောင်းချကာ သန့်စင်ပေးနေသည်။

သူ ယခင်က ဤကဲ့သို့အရာမျိုးကို မလုပ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် မည်မျှအင်အားထည့်သုံးရမည်ကို မသိပေ။ ထို့ကြောင့် ရေ၏အရှိန်ကို အလွန်နှေးထားပြီး ခပ်ပါးပါးသာ ဖွင့်ထားသည်။ ကုယွီမြန်၏ပုံပန်းသွင်ပြင်ကိုကြည့်ပြီး သင်ယူခဲ့ခြင်းအရ ဘရပ်ရှ်တစ်ခုနှင့်အတူ ထန်ယွမ်လေး၏အမွေးကို ဖြီးပေးကာ ရေချိုးဆပ်ပြာဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့အရာမျိုးကို အထူးသဖြင့် ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စိတ်ရှည်ရှည်နှင့် ဂရုတစိုက် ပြုလုပ်ပေးရန်လိုအပ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ကလေးသုံးယောက်က သူ့ကို အနည်းငယ်ကြောက်လန့်နေ၍ ၎င်းက သူ့အလုပ်ကို ပိုပြီးခက်ခဲစေ၏။

ရှို့ဟန်က နှစ်မိနစ် သို့မဟုတ် သုံးမိနစ်ခန့်သာ တောင့်ခံနိုင်ပြီး ဤဒုက္ခများကို သည်းခံနိုင်စွမ်းရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ကုယွီမြန် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ရှို့ဟန်က ခြေဗလာဖြင့်ထိုင်နေ၍ သူ့ဘောင်းဘီရှည်က ရေစိုနေပြီး ဆပ်ပြာအမြှုပ်များဖြင့် ပေပွနေ၏။ ကုယွီမြန် မတ်တပ်ရပ်နေသည့် ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ရှို့ဟန်၏မျက်ခုံးမွေးများကို နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ချိုးထားပြီး သူ၏ခဲပြာရောင်မျက်လုံးများက အလွန်တရာစိတ်မရှည်ကာ ဒုက္ခရောက်နေသည့်ပုံပေါ်ပေသည်။

"မင်းတို့က အရမ်းတုံးတာပဲ…"

"လျှောက်လှုပ်မနေနဲ့တော့…"

"ရေပန်းခေါင်းကို မထိနဲ့…"

ကလေးသုံးယောက်လုံး ၎င်းကို ကကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားနိုင်သည်မှာ စိတ်မကောင်းစရာပင်။ အထူးသဖြင့် ဟက်စကီးလေးပင်။ ရှို့ဟန်က သူတို့အား ဖမ်းခေါ်မသွားသည်ကို သူ သေချာအတည်ပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှို့ဟန် ဘယ်ဘက်သို့ရွှေ့၍ သူ့တို့ကို ပွတ်သပ်ကာ ရေသုတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ရေများမှာ နေရာအနှံ့အပြား ဖိတ်စင်သွားသည်။

ရှို့ဟန်က စိတ်ဆိုးသောအမူအရာဖြင့် ယခင်ကထပ်ပိုပြီးတင်းကြပ်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

မသင့်တော်သော်လည်း အထူးသဖြင့် ရှို့ဟန်၏ကို့ယို့ကားယားဖြင့် ဒေါသထွက်နေပြီး အကူအညီမဲ့နေပုံကိုကြည့်ပြီး ကုယွီမြန် ရယ်ချင်နေခဲ့သည်။

သူက အနည်းငယ်လည်း ချစ်စရာကောင်းနေခဲ့၏။

ကုယွီမြန် ဝင်သွားလိုက်သည်က ပိုကောင်းမည်ဟု တွေးနေခဲ့သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ရှို့ဟန်က အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်မနေခဲ့ပေ။

သူ ဟက်စကီးလေးကို "ရပ်လိုက်၊ မဟုတ်ရင် ငါ သူ့ကိုပြောလိုက်မှာ" ဟုသာ ပြောခဲ့သည်။

"သူ" ဆိုသည်မှာ ကုယွီမြန်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်၏။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှို့ဟန် ရေပန်းခေါင်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ရှည်လျားကာ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသောအလုပ်ကိုဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ သူ့ဘောင်းဘီများမှာ လုံးဝရေစိုသွားခဲ့ပြီး အင်္ကျီလက်ဖျားများကိုလည်း မ,တင်ထားသည်။ ကလေးများကိုရေချိုးပေးနေစဉ်အတွင်း သေးငယ်သောရေပန်းခေါင်းလေးကို ရန်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

သူတို့ကို မနာကျင်စေနိုင်ပါဘူး… မငိုရင်တော့ ပိုကောင်းတာပေါ့…

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က ကုယွီမြန်အတွက် အလွန်အရေးပါသောကလေးများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"........"

ကုယွီမြန်၏အဘွားက အလွန်စောစီးစွာ ဆုံးပါးသွားခဲ့သည်။ အထက်တန်းကျောင်းပြီးကတည်းက အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင်မိသားစုမရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်မှ အခုအချိန်ထိ သူကိုယ်တိုင်အတွက်ရော သူ၏အရေးပါလှသည့်ကလေးများအတွက်ပါ အိမ်ကလေးတစ်လုံးဆောက်နိုင်အောင် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

သူက ကိုယ့်ဘဝလက်တွဲဖော်အကြောင်းကို မစဉ်းစားမိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကမ္ဘာကြီးက အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးချစ်မိရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေ၏။

လူအနည်းငယ်ကသာ ကုယွီမြန်၏ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသည့် စရိုက်လက္ခဏာကို သည်းခံနိုင်ပြီး များပြားသေးငယ်သောတိရစ္ဆာန်များနှင့် ကလေးများအား တာဝန်ယူရသည်ကို နှစ်သက်သော ကုယွီမြန်ကိုလက်ခံရန်လိုလားခဲ့ကြကယ ကုယွီမြန်အတွက် အလွန်များပြားပြီး အသေးအဖွဲအရာများကို လုပ်ဆောင်ပေးရန်လည်းဆန္ဒရှိကြသည်။ ထို့အပြင် ကုယွီမြန်အတွက် သာမန်မီးရှူးမီးပန်းများကိုလည်းဖောက်လွှတ်ပေးလိုကြ၏။

လူအများက သူ့ကိုသဘောကျနှစ်သက်ကြ၏။

သို့သော် သူ့ကို ချစ်သည့်လူ တစ်ယောက်မှမရှိပေ။

"........"

ကုယွီမြန်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တံခါးလက်ကိုင်ကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏မျက်လုံးများက ရှို့ဟန်အပေါ်၌သာ အချိန်အ‌တော်ကြာ‌သည်အထိ ရှိနေခဲ့သည်။

ဆံစမှ ဖြောင့်ဆင်းသွယ်တန်းနေသောနှာခေါင်းလေး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် တင်းတင်းစေ့ထားသောနှုတ်ခမ်းပါးလေး နောက်ဆုံးစဉ်ထွက်လာသောရေများ၊ စိုစွတ်သောအင်္ကျီလက်ဖျားနှင့် ဘောင်းဘီခြေထောက်များအထိ အသေးစိတ် ကြည့်နေခဲ့ပြီး ငွေလရောင်က ရေချိုးကန်ထဲရှိ အရောင်အသွေးအချို့ကို လှိုင်းထသွားစေသည်။

ရှို့ဟန်က အမှန်တကယ် ဒေါသကြီးလွန်း၏။

သူက အခြားသူများနှင့် အဆင်ပြေပြေစည်းစည်းလုံးလုံး မနေနိုင်သေးပေ။

သူပြောသည့်စကားများကို အလေးအနက်ထားဂရုစိုက်၍ နားမထောင်နိုင်သေးပေ။

သို့သော်လည်း ယခင်လိမ်ညာခဲ့သည်များအပါအဝင် ထိုအကြောင်းအရာများအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်သင့်ပေသည်။

ကုယွီမြန် ရင်ဘတ်ကိုထိလိုက်၏။

ရင်တွေ အရမ်းခုန်နေတယ်…

-----

ထိုည၌ ကုယွီမြန် အိပ်မက်ရှည်ကြီးတစ်ခုမက်ခဲ့ပြီး ညလယ်ခေါင်တွင် နိုးလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကလေးများက ဆိုဖာထံသို့ ထပ်မံတွန်းထုတ်ခြင်းမခံရတော့ပဲ ကုယွီမြန်၏ဘေးတွင် နွေးထွေးသော နေရာတစ်ခုတွေ့သွားသည်။ ထန်ယွမ်လေးက ကုယွီမြန်အားမှီပြီး မြေခွေးလေး၏လက်ဖဝါးလေးအားကိုင်ထားသည်။ မြေခွေးလေးက ဟက်စကီးလေး၏ဗိုက်ပေါ်

ခြေထောက်တင်ထားသည်။ အမွေးလုံးလေးများက အတူတကွ ဟောက်နေကြသည်။

ထို့နောက် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ဖက်ထားကြသည်။

ရှို့ဟန်က ကုယွီမြန်ကို အလွန်တင်းကြပ်စွာဖက်ထားသည်။ သူက ကုယွီမြန်ကို သိုင်းဖက်ထားပြီး သူ့လက်များကို ရင်ဘက်နှင့်ခါးတွင်တင်ကာ သူ၏ခ့ါင်းအား ကုယွီမြန်၏

လည်ပင်းသို့မှီ၍ နားသန်သီးလေးများအား နူးညံ့စွာနမ်းနေခဲ့သည်။ သူက ကုယွီမြန်မှာ အချိန်မရွေးပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်ဟု ထင်နေပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏အပြုအမူက သူနှစ်သက်သည့်သူအား ဖက်ထားသည်ထက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောနဂါးကြီးမှ သူ့ရတနာလေးအား ကာကွယ်ထားသည့်ပုံနှင့် ပို၍တူနေသည်။

အမှန်တွင် ထိုတစ်ခုတည်းသောရတနာက မပြီးပြည့်စုံခဲ့ပေ။ ၎င်းတွင် ခြစ်ရာများ၊ အပြစ်အနာဆာများရှိနေပြီး တောက်ပြောင်မနေခဲ့ပေ။ သို့သော် နဂါးကြီးမှာ အပြစ်အနာဆာများအား မြင်ပုံမရဘဲ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးရတနာဟု ထင်မှတ်နေပုံရသည်။

၎င်းက သနားစဖွယ် ချစ်စရာကောင်းသော နဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ထိုဥပမာက ကုယွီမြန်ကို ထပ်မံရယ်ချင်မိစေသည်။

ညလယ်ခေါင်တွင် ရှို့ဟန်က သူ့ကိုပွေ့ဖက်ရန် လူပုံစံပြန်ပြောင်းလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကုယွီမြန် အံ့အားသင့်သည်ဟု မခံစားရပေ။

သူက ငြင်းပယ်ခြင်းလည်း မရှိချေ။

ငါ ထွမ်ထွမ်နဲ့နေတာအရမ်းကြာသွားလို့ သဘာဝအတိုင်းဖြစ်သွားတာလား...

သို့သော် ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ကုယွီမြန်က ထွမ်ထွမ်နှင့် ရှို့ဟန်အား တဖြည်းဖြည်းနှင့် အတူတူယှဥ်ကြည့်သင့်သည်။ပထမ သူတို့က လူတစ်ဦးတည်းဖြစ်သောကြောင့် သူ လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် မခက်ခဲတော့ပေ။

အိပ်နေစဥ်တွင် ရှို့ဟန်၏ဆံပင်များက အနည်းငယ်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကာ ကုယွီမြန်၏လည်ပင်းအား ပွတ်သပ်နေခဲ့သည်။ကုယွီမြန် မနေနိုင်ဘဲ လက်ဆန့်ကာ သူ၏လက်ညိုးနှင့်လက်မဖြင့် ဆံပင်အဖျားလေးအား လိမ့်ကြည့်မိသည်။

"မင်းဆံပင်တွေက အရမ်းနူးညံ့တာပဲ..."

၎င်းမှာ ယခင်က သူလုပ်ချင်သည့်အရာဖြစ်သည်။

ရှို့ဟန်က ပွင့်နေသောရေချိုးခန့်တံခါးကို မျက်နှာမူထားပြီး ရေချိုးခန်းထဲတွင် ရေငွေ့များရှိနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကုယွီမြန်က ရှို့ဟန်၏မျက်လုံးမျက်ခုံးများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့က လရောင်ထက်ပို၍ နူးညံ့ကာ သက်ဝင်မှုရှိသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ကုယွီမြန် မခုခံနိုင်သည့် ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခုရှိနေသည်။

ကုယွီမြန် လက်ဆန့်ပြီးအငွေ့များကို ဖယ်၍ သူ့အားကောင်းကောင်းကြည့်ချင်ခဲ့သည်။ သူ၏လက်ချောင်းများက ရှို့ဟန်၏နားရွက်မှဖြတ်၍ ဆံပင်သို့ရောက်သွားသည်။ ရပ်ပြီးနောက် မျက်ခုံးများမှ မျက်လုံးအဆုံးထိ ပုံဖော်ကြည့်သည်။

သူ အိပ်ပျော်နေသောကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်။

သူ့မှာ စိုးရိမ်စရာတွေ အများကြီးရှိနေတာလား...

သူ၏မျက်လုံးပုံစံမှာ လှပသည်။ မျက်လုံးပိတ်ထားသောအခါ ၎င်းတို့က ရက်စက်သည်ဟုမထင်ရပေ။

သူ၏နှုတ်ခမ်းများကလည်း ကြည့်ကောင်းသော်လည်း မနူးညံ့ပေ။

ကုယွီမြန်၏လက်ချောင်းများက သူ၏နှာတံတစ်လျှောက်ဆွဲပြီး နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

တောက်ပသောလရောင်က ပြတင်းပေါက်မျက်နှာပြင်အားဖြတ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ကျနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကုယွီမြန် သူ့လက်များကို ဆန့်ပြီး ရှို့ဟန်၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် နူးညံ့စွာဖိလိုက်သည်။ သူ မရယ်ဘဲမနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဘယ်လောက်တောင် ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်လဲ..."

မကြာသေးမီက သူက ရှို့ဟန်အား ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

အသက်၉၀အရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်နှင့် အမူအကျင့်အား ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု တွေးရန်မှာ အမှန်တကယ်ထူးဆန်းသည်။ အမှန်တရားမှာ သူ့တွင်ဆိုးဝါးသော ဒေါသစိတ်လည်းရှိသည်။

သို့သော် သူ့နောက်လိုက်နေသည်မှာ ချစ်စရာကောင်းသည်။ ယွမ်ယွမ်အား ထိန်းပေးသည့်အခါ မသေမသပ်ဖြစ်နေသည်မှာလည်း ချစ်စရာကောင်းသည်။ ကလေးများအား မကျွမ်းမကျင် ရေချိုးပေးပြီး သူ၏ဘောင်းဘီအနားများရေစိုနေသည့်အခါလည်း အလွန် ချစ်စရာကောင်းသည်။ယခု သူနိုးနေသော်လည်း အိပ်ပျော်နေသည့်ပုံဟန်ဆောင်ရန် သူ့ကိုယ်သူ တွန်းအားပေးနေသည်မှာလည်း အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်။

၎င်းက ထွမ်ထွမ်၏နူးညံ့သော ဗိုက်ဖြူဖြူ၊လက်ဖဝါးလေးများနှင့်ယှဥ်သည့်အခါတွင်လည်း မနိမ့်ကျပေ။

ကုယွီမြန် တစ်ဖက်သို့လှည့်ပြီး ရှို့ဟန်၏လက်မောင်းထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာရှိသော အနေအထားအား ရှာပြီး ဖြေးညင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားသည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ရှို့ဟန်၏နားရွက်များနှင့် သူ၏လည်ပင်းနောက်က လောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ့မျက်လုံးများကို တည်ငြိမ်စွာဖွင့်လိုက်သည်။

🐯🐯🐯

Prev Next