Chapter 136

🐯Chapter 136 

ယ​နေ့က သောကြာ​နေ့ဖြစ်ပြီး ကုယွီမြန် အိမ်ပြန်မ​ရောက်မီ တစ်နာရီအလို ည​နေ ၄:၃၀ အချိန်တွင်ー

"ပြီးသွားပြီ..."

"​တော်​သေးတယ်…"

"​နောက်ဆုံး​တော့ ပြီးသွားပြီ… ဒီတစ်ပတ်ကို ငါ ဘယ်လို​တောင် အသက်ရှင်​အောင် ​ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရလဲ…"

ရှို့ဟန် အထက်လွှတ်​တော်အစည်းအ​ဝေးမှ ထွက်ခွာသွားပြီး​နောက် အုပ်ချုပ်​ရေးအဖွဲ့မှတာဝန်ရှိသူများနှင့် ဝန်ကြီးများက ​မောပန်းနွမ်းနယ်ကာ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားကြသည်။

တံခါးပိတ်သွားသည်နှင့် လူအ​တော်များများက ​ခွေ​ခေါက်လဲကျကုန်ကြ၏။

ဤသည်မှာ ပုံမှန်အစည်းအ​ဝေးများ၏ သာမန်အ​ခြေအ​နေပင်ဖြစ်၏။

မကြာ​သေးမီ လ​များတွင် အရှင်မင်းမြတ်က အိမ်ကိုအမြန်ပြန်လာပြီး ​နေ့တိုင်း လွှတ်​တော်သို့ အချိန်မှန်တက်​ရောက်​သော်လည်း အစည်းအ​ဝေးအတွင်း စိတ်အ​ခြေအ​နေက တစ်ခါတစ်ရံ အုံ့မှိုင်း​ကာ တစ်ခါတစ်​လေ ရွှင်ပျ​နေတတ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဤရက်သတ္တပတ်တွင် အရှင်မင်းကြီးက နေ့တိုင်း ​ကောင်း​ကောင်းအိပ်မ​ပျော်သည်မှာ သိသာ​ပေသည်။ ထို့အပြင် သူ့မျက်လုံးများက ခါတိုင်းထက် စိတ်ဓါတ်ကျ​နေပုံ​ပေါ်သည်။ နေ့တိုင်း ဝန်ကြီးများ အလုပ်သို့သွား​နေရသည်မှာ ဈာပနအခမ်းအနားသို့ သွား​နေရသည့်ပုံဖြစ်​နေပြီး သူတို့ပင် ​သေသွားနိုင်သည်ဟု ခံစားလာရသည်။

"ငါ တကယ်ကို အမှားမလုပ်ရဲဘူး… ရာထူးကဆိုင်းငံ့ခံထားရတာနဲ့ ထုတ်ပယ်ခံရတာက ​သေးငယ်တဲ့ကိစ္စ​လေးတစ်ခုပဲ..."

"အထူးသဖြင့် အရှင်မင်းကြီးရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ​ပေါ့…"

"မှန်တယ် မှန်တယ်…"

လုံးဝ အကျိုးမရှိသည့်အရာများကို ကြည့်​နေသကဲ့ ထို​အေးစက်​သောမျက်လုံးများက လူတိုင်းအ​ပေါ် ကြီးမား​သော စိတ်ဖိအားကို ယူ​ဆောင်လာ​ပေးနိုင်သည်။ သုံးစက္ကန့်​လောက် အကြည့်ခံရရုံနှင့် အသက်နှစ်ဆယ်​လောက် အိုစာသွားသလိုပင်။

အထူးသဖြင့် ဝန်ကြီးတစ်​ယောက်​ယောက်က သူ၏အချစ်​ရေးကိစ္စကြောင့် ​ပျော်ရွှင်မှုကို ​ဖော်ပြလာလျှင် ပို၍ပင်အံ့အားသင့်စရာ​ကောင်းလှ၏။ ဥပမာအားဖြင့် ချစ်သူ​ကောင်မ​လေး ​ပေးထားသည့်နာရီကိုဝတ်ထား​သော ဘဏ္ဍာ​ရေးဝန်ကြီးနှင့် လုပ်​ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ​သကြားလုံး​ပေးခဲ့​သော အသစ်စက်စက်လက်ထပ်ထားသည့် ဗဟိုမြို့​တော်အုပ်ချုပ်​ရေးအဖွဲ့၏တာဝန်ရှိသူများပင်။

သူတို့က ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ဘဏ္ဍာ​ရေးဝန်ကြီးက တစ်လကြာသည့်စီးပွား​ရေးခရီးစဉ်အဖြစ် ကြယ်ဂြိုဟ်ဆီသို့ ​စေလွှတ်ခံခဲ့ရပြီး ရူးရူးမူးမူးချစ်ရသူ ချစ်သူ​ကောင်မ​လေးနှင့် ခွဲခွာခဲ့ရသည်။ အုပ်ချုပ်​ရေးအရာရှိက သူ့အလုပ်၏အမှား​ကြောင့် နှစ်လစာ လစာဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး မကြာ​သေးမီက သုံးထား​သော သူ့အ​ကြွေးဝယ်ကဒ်ထဲမှ ​ချေး​ငွေများကိုပြန်ဆပ်ရန် ပိုက်ဆံလိုက်​ချေးရင်း ​နေ့တိုင်းငိုယို​နေခဲ့ရသည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စိတ်ခံစားချက်​တွေက ​ရှုပ်​ထွေးနေတယ်လို့ ငါ​တော့မထင်ဘူး…"

အသစ်စက်စက် ရာထူးခန့်အပ်ခံထားရ​သော အုပ်ချုပ်​ရေးအရာရှိက တီးတိုး​ပြောလာသည်။

"ငါ မကြာခဏဆိုသလို အနောက်တိုင်းဝတ်စုံကို ဝတ်တယ် ဒါ​ပေမဲ့ နက်ကတိုင်ကို မဝတ်ဘူး… ငါ့ရဲ့နက်ကတိုင်ကြိုး​လေးကိုချည်ပေးလာမဲ့ တစ်စုံတစ်​ယောက်ကို ​စောင့်​နေရတာကို သ​ဘောကျတယ်… ဒါ​ပေမဲ့ ငါ မ​စောင့်နိုင်​တော့ဘူး..."

"....."

ဝမ်းနည်း​ကြေကွဲဖွယ် ပါလီမန်အစည်းအ​ဝေးကြီးတွင် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွား၏။

ခံစားချက်လား...

အချစ်လား...

"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...ဟားဟားဟား…"

သံတမန်အဖွဲ့ဝင်က နှစ်ကြိမ်မျှ အသံတိတ်ရယ်​မောလိုက်၏။

သို့​သော် မည်သူမှ သူ့ကိုမတားဆီးခဲ့​ပေ။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်အံ့ဩသွားရသည်။

အရှင်မင်းကြီးက အချစ်နှင့်ပတ်သက်စရာ ဘာအ​ကြောင်းမှရှိပုံမ​ပေါ်​သော်လည်း ​သေ​သေချာချာ စဉ်းစာကြည့်လျှင် ဤကဲ့သို့ထင်​ကြေး​ပေးမှုက အ​တော်​လေး အကျိုးအ​ကြောင်းသင့်လှ၏။ ဥပမာအားဖြင့် သူ ရုတ်တရက် အလုပ်ကို အချိန်မှန်​ရောက်လာပြီး သူ့အ​ကြွေးဝယ်ကဒ်ကိုသုံးကာ ​နေ့တိုင်း ပစ္စည်းအ​မြောက်အမြားကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ အ​ကြောင်းပြချက်မရှိ ​ပျော်ရွှင်လိုက် စိတ်ဆင်းရဲလိုက်ဖြစ်​နေပြီး အခြားသူများ၏အချစ်များ ​ပျော်ရွှင်​နေသည်ကို ​တွေ့သည့်အခါ ​ဒေါသထွက်လာ​ပေလိမ့်မည်။ သူက လုံးဝ အချစ်တွင်နစ်မြုပ်နေ​ပေ၏။

ထို့သို့မဟုတ်လျှင် တစ်ဖက်သတ်အချစ်၊ တုန့်ပြန်မှုမရှိသည့်အချစ်၏ ပုံမှန်ဖြစ်ရပ်​ပေလား...

"အဲဒီသူက မစ္စဘရစ်ထ်နီလား… ဒါ​ပေမဲ့ သူက အရှင့်ကို ဆယ်နှစ်​လောက် ခက်ခက်ခဲခဲ လိုက်ပိုးပန်းပြီးတဲ့​နောက်  လက်ထပ်ပြီးသွားပြီနဲ့တူတယ်…"

"ချာလီမိသားစုရဲ့ သခင်​ငယ်လေးလို့ ထင်တယ်…စစ်သင်တန်း​ကျောင်းကတည်းက သူက အရှင်မင်းကြီးကို လိုက်ပိုးပန်း​နေခဲ့တာ…"

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး ချာလီ​လေး မဟုတ်ဘူး…သူက စစ်​မြေပြင်အထိ အရှင်မင်းကြီး​နောက်ကလိုက်ပြီး အကြီးအကျယ် လူသိရှင်ကြားဖြစ်​အောင် စီစဉ်ခဲ့ဖူးတယ်… ရလဒ်အ​နေနဲ့က​တော့ အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို လုံးဝသိမ​နေဘူး…စစ်ဘက်လက်​ထောက် အုပ်ချုပ်​ရေးအရာရှိဆီကို​တောင် သူက ဘယ်သူလဲလို့ စိတ်ရှုပ်ရှုပ်နဲ့ ​မေးလိုက်​သေးတယ်..."

စ​နေနှင့် တနင်္ဂ​နွေရက်များတွင် ပုံမှန်အစည်းအ​ဝေးမရှိ​ပေ။ လူတိုင်းအတွက် ဤသို့လွတ်လွတ်လပ်လပ် အသက်ရှူခွင့်ရရှိသည်မှာ ရှားပါးလွန်းပြီး အိမ်သို့ အလျင်စလို မပြန်ခဲ့ကြ​ပေ။ အမျိုးမျိုး​သော​ဆွေး​နွေးမှုများက ​သေးငယ်ရာမှ ကြီးထွားလာကြ၏။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ပါလီမန်တစ်ခုလုံးက အတင်းအဖျင်းများ၏ ပူပူ​နွေး​နွေး​လေထုထဲတွင် နစ်မြုပ်ကုန်ကြသည်။

လူတိုင်း၏တစ်ခုတည်း​သော သ​ဘောထားမှာ ထိုလူ မည်သူဖြစ်ဖြစ်ကိစ္စမရှိ​ပေ၊ အရှင်မင်းကြီးကို ဤအ​ခြေအ​နေထိ​ရောက်​အောင် လှုပ်ခတ်​စေနိုင်​သော ထိုလူကိုသာ စိတ်ဝင်စားကြသည်။

အမှန်တကယ်ကို ဩဇာညောင်းစေသည့် စိတ်ဓာတ်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ပါပင်။

-----

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အထက်တန်းလွှာနယ်မြေရှိ နယ်မြေ D ၌_

နောက်ဆုံးပေါ်ယာဉ်ပျံတစ်စီးက လူအများ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်စေသော ဟန်ပန်တို့ဖြင့် ကုယွီမြန်၏အိမ်တံခါး၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး လမ်းကျဉ်းလေးများထဲတွင် လူများဖြင့်ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အိမ်နီးချင်းများအားလုံးက သူတို့၏တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များအားလုံးကို ပိတ်ထားခဲ့ကြသည်။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း တံခါးများကို မဖွင့်ရန် သို့မဟုတ် ချောင်းမကြည့်ကြရန်၊ ထို့သို့မဟုတ်ပါက ဆိုးဝါးသည့်တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားနိုင်ကြောင်း သူတို့အား ကြိုတင်သတိပေးခြင်းခံခဲ့ရ၏။

အတွင်းရေးမှူးက တလေးတစားဖြင့် ယာဉ်ပျံ၏တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး…"

ရှို့ဟန်က ပျင်းရိစွာ တုန့်ပြန်လိုက်၏။

သူ့ဘယ်ဘက်မျက်လုံးရှေ့တွင် အပြာရောင်သက်တန့်ဖန်ပြားလေးကို တပ်ဆင်ထားသည်။ သူ စာဖတ်ပြီးနောက် ခြေတံရှည်ကြီးများဖြင့် ယာဉ်ပျံပေါ်မှ ဆင်းသွားခဲ့သည်။

အမျိုးမျိုးသောသတင်းအချက်အလက်များက အပြာရောင်သက်တန့်ဖန်ပြားလေးပေါ်တွင် အလျင်အမြန် ရွေ့လျားနေသည်။

{ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ၏ သမိုင်းနှင့်ယဉ်ကျေးမှု အသေးစိတ်စစ်ဆေးခြင်းရလဒ် အကျဉ်းချုပ်}၊ {အိမ်ချက်ဟင်းလျာ၏ အရိုးရှင်းဆုံးနည်းလမ်းတစ်ရာ}၊ {မင်းနှလုံးသားထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အပိုင်ရရှိအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ - မင်းသိထားရမဲ့ အချစ်ဗျူဟာ ၁၀၈ ခု}...

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက သာမန်လူများထက် အလွန်ကျော်လွန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရှို့ဟန်က သာမန်လူများ၏အရှိန်နှုန်းထက် အဆတစ်ရာပို၍ အချက်အလက်များကို ဖတ်နိုင်ကာ မှတ်သားနိုင်ပေသည်။

မင်းရဲ့နှလုံးသားထဲမှာရှိတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုအပိုင်ရအောင် လုပ်ရမလဲ...

[၁။ မင်းသဘောကျတာကို လုပ်ပါ။ သူ သဘောကျတာကို ဝယ်ပေးပါ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ လက်ဆောင်သေးသေးလေးတွေက မကြာခဏဆိုသလို မမျှော်လင့်ထားတဲ့အကျိုးရလဒ်တွေကို ဖြစ်စေတယ်။]

တံခါးဝတွင် အမျိုးမျိုးသော အမြန်ချောပို့ပါဆယ်ထုပ်များရှိပေသည်။ ရှို့ဟန် ဘေးဘီဝဲရာသို့လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မဆိုသလောက်လေး စိတ်ကျေနပ်သွားရသည်။ သူ အထုပ်များကိုဖြည်ကာ လက်ဆောင်သေတ္တာများဖြင့် အစားထိုးလိုက်ပြီး ထိပ်တွင်ဖဲပြားလေးကို ရုပ်ဆိုးစွာချည်လိုက်ပြီးနောက် သူ့တာဝန်ပြီးဆုံးသွားလေသည်။

[ဘယ်သူကမှ ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာကောင်းမွန်တဲ့ လက်တွဲဖော်မျိုးကို ငြင်းဆိုနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အချက်အပြုတ်၊ အိမ်မှုကိစ္စ၊ ကလေးတွေနဲ့ ကောင်းကောင်း အဆင်ပြေပြေနေထိုင်နိုင်မှု... အဲဒါတွေက သူ့ရဲ့ရှေ့မှာ မင်းရဲ့ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတွေကို ထုတ်ပြဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးပဲ။]

ရှို့ဟန် “…..”

သူကညအိမ်၏ပတ်ပတ်လည်လည်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အရူးဟက်စကီးတစ်ကောင်က သူ့ပါးစပ်ဖြင့်ဖောင်တိန်ကို ကိုက်ထားကာ ပန်းဥယျာဉ်ထဲတွင် မြေကြီးကိုတူးဆွနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အလိုမကျစွာဖြင့် သံရှည်စွဲကာအူနေလေသည်။

ထန်ယွမ်လေးက သူ့ဝမ်းဗိုက်ကိုဖော်ကာ အိပ်ပျော်နေသည်။ မြေခွေးလေးက သူ့နှာခေါင်းပေါ်တွင် မျက်မှန်ဝိုင်းလေးတစ်လက်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပြတင်းပေါက်အောက်ခြေဘောင်တွင် စာဖတ်နေလေသည်။

TV သည်လည်း ဖွင့်ထားလျက်ရှိရာ မြေးခွေးလေးက TV ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ TV ပေါ်တွင် သိပ္ပံအကယ်ဒမီကျောင်းသို့ ဆုချီးမြင့်နေလျက်ရှိပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က အကြီးအကဲနေရာကို ယူထားလေသည်။ မြေခွေးလေး၏မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် စာဆက်ဖတ်ရန် အောက်သို့ခေါင်းပြန်ငုံ့သွားလေသည်။

ရှို့ဟန် အကောင်ပေါက်လေးသုံးကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့သားလေးတွေ...

သူ့ကလေးတွေ...

ငါးမိနစ်အကြာတွင် ပန်ဒါကလေးက ကုပ်ပိုးမှဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရပြီး ခြေလက်လေးချောင်းလုံးဖြင့် ရုန်းကန်ကာ နိုးလာရသည်။

ထို့နောက် ကလေးနို့ဘူးတစ်ခုက သူ့ပါးစပ်ထဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ရှို့ဟန် သူ့ကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။

"သောက်လိုက်…"

ရှို့ဟန်၏မျက်လုံးများက သူ့အား အေးစက်စွာကြည့်နေပြီး ထန်ယွမ်လေးအား သူသာ နွားနို့ကို အကုန်မသောက်လျှင် ဤနေရာမှာပင် ချက်ချင်း သေသွားနိုင်သည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

ပန်ဒါပေါက်လေးမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တွန့်ဆုတ်သွားရသည်။

ထိုမျှမကသေးပေ။

စာအုပ်ဖတ်နေသော မြေခွေးလေးသည်လည်း ထိုအဖြစ်အပျက်ကို လှမ်းကြည့်လာသည်။ ရှို့ဟန်က သူ့ကိုလည်း ထန်ယွမ်လေး၏ပုံစံအတိုင်း ကုပ်ပိုးမှဆွဲခေါ်ကာ ကလေးပုခက်ထဲတွင် တန်းစီထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

“ငါ မင်းတို့အတွက် ဟင်းချက်ပေးမယ်…”

ရှို့ဟန် ကလေးများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

“ငါက မင်းတို့ရဲ့နောက်ထပ်မိဘတစ်ယောက်ပဲ… မင်းတို့ ငါ့ကို ဖေဖေ ဒါမှမဟုတ် ဒယ်ဒီ လို့ ခေါ်လို့ရတယ်…”

ကလေးနှစ်ယောက်က နေ့လည်ခင်းတစ်ရေးအိပ်ရာမှ အနှိုးခံရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးမိသလို သူတို့ “အစ်ကိုကြီး” ကလည်း အဖေတစ်ယောက်ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မတွေးခဲ့မိပေ။ ရုတ်တရက် အိမ်ရှိကလေးများက တော်ဝင်သလွန်တော်ကို အရိုက်အရာဆက်ခံမည့်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

မြေခွေးလေး : "ကျီ"

ရှို့ဟန် :  "ဖေဖေ"

ပန်ဒါပေါက်လေး "အီ"

ရှို့ဟန်:  "ဖေဖေ"

ပန်ဒါပေါက်လေး၏ပါးစပ်မှာ ဖြောင့်တန်းသွားပြီး ငိုချင်လာသည်။ မြေခွေးလေးသည် သူ့ကို ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စွာကြည့်ပြီး လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ထန်ယွမ်လေး၏နောက်ကျောကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ ဟက်စကီးလေးက အပြင်ဘက်တွင်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သံရှည်စွဲအူကာ အကြံဉာဏ်ထုတ်လျက်ရှိသည်။

ရှို့ဟန် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ 

“.....”

ကလေးများက အံ့ဩစရာကောင်းသည့် သတ္တဝါလေးများပင်။

နွားနို့သောက်ရုံနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူးလား...

သူ ကုယွီမြန်၏ယခင်အပြုအမူများကို ပြန်စဉ်းစားပြီး ထန်ယွမ်လေးအတွက် နို့ဘူးပြင်ဆင်ပေးကာ သူ့ကို ချစ်မြတ်နိုးစွာကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ထန်ယွမ်လေးက နောက်ဆုံး၌ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မြေခွေးလေး၏အမြီးကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ စတင်ငိုကြွေးတော့သည်။

“.....”

ကုယွီမြန်က လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်လုံးတွင် ညစ်ပေနေသော ဟက်စကီးလေးကိုချီပြီး အခန်းထဲဝင်လာချိန်တွင် တံခါးပေါက်မှ အိပ်ခန်းအထိ ရှုပ်ပွနေလျက်ရှိသည်။ ထန်ယွမ်လေး ထွေးထုတ်ထားသော နွားနို့များက ကြမ်းခင်းပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ မီးဖိုချောင်တစ်ခုလုံးက ဗုံးများဖြင့် ပေါက်ကွဲထားသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး ရှုပ်ပွနေသည်။ အိမ်သုံးစက်ရုပ်များသည်လည်း လက်ခြေများတွင် တံမြက်စည်းနှင့်အတူ သန့်ရှင်းရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

စစ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည်လူတစ်ယောက်က သူနှင့် မလိုက်ဖက်သော မီးဖိုချောင်သုံးရှေ့ဖုံးခါးစည်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်တွင် မြေခွေးလေးကိုချီကာ အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် ငိုယိုနေဆဲဖြစ်သော ပန်ဒါလေးကို ပွေ့ချီထားသည်။ သူက ဝမ်းနည်းနေသောကလေးနှစ်ယောက်ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်ရင်း အသစ်စက်စက်ဖခင်တိုင်း၏ ပုံမှန်ဒုက္ခများကို တွေ့ကြုံနေရလေသည်။

ဘာလို့ မင်းတို့က နောက်ထပ်ဆက်ငိုနေရတာလဲ… နွားနို့တွေကို ဘာလို့ ထွေးထုတ်ရတာလဲ… သူတို့ကိုပွေ့ချီဖို့ ကုယွီမြန်အတွက်က ဘာလို့လွယ်ကူနေရတာလဲ… ဟင်းချက်ရတာက စစ်မြေပြင်မှာ ဇာ့ဂ်တွေနဲ့တိုက်ခိုက်ရတာထက် ဘာလို့ ပိုခက်ခဲနေရတာလဲ…

နောက်ပြီး ကလေးတွေက တကယ်ကိုပဲ သူတို့နဲ့မျိုးစိတ်တူကြတာလား…

ကုယွီမြန် “.....”

ကုယွီမြန် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

ရှို့ဟန်က ကုယွီမြန်ကို မြင်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးများက ကုယွီမြန်၏ဆွဲဆောင်ခြင်းကို လုံးဝခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ခဲပြာရောင်မျက်လုံးများက ကုယွီမြန်အပေါ်တွင်သာ အလေးအနက် စိုက်ကြည့်နေပြီး မူလပြဿနာများကလည်း သူ့ဦးနှောက်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားကုန်၏။ သူ သတိလက်လွတ်ဖြင့် ကုယွီမြန်ဆီသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်တိုးသွားလိုက်ပြီးနောက် တွေဝေမိန်းမောစွာဖြင့် ကုယွီမြန်၏အရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ 

"ငါ မင်းကို မောင်းမထုတ်ဘူး ပုံစံပြန်မပြောင်းသေးနဲ့ဦး ရှို့ဟန် မင်းကို ပြောစရာရှိတယ်…"

ကုယွီမြန်က အရင်ဦးဆုံး ထန်ယွမ်လေးကို ချီလိုက်ပြီး သူ့ဝမ်းဗိုက်ကလေးကို ပွတ်သပ်ပေးကာ ခဏမျှချော့မြူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟက်စကီးလေး၏ ညစ်ပေနေသောလက်ဖဝါးများကို ဆေးပေးလိုက်ပြီး မြေခွေးလေးအတွက် ရေနွေးနွေးလေးနှင့် စာအုပ်များကို ရှာပေးလိုက်သည်။ သူက အိမ်သုံးစက်ရုပ်အသေးစားများ၏ အကူအညီဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း တစ်အိမ်လုံးကို အစစအရာရာ နေရာတကျဖြစ်အောင် ပြန်လည်စီစဉ်လိုက်သည်။

🐯🐯🐯