MM Story Teller

Chapter 219

Viewers 32k

🌍Chapter 219

အနက်ရောင်မျှော်စင်၏ ကြေညာမှု အဆုံးသတ်သွားလျှင် ကျယ်၀န်းသော ၀န်းထဲတွင် အပြာရောင် အလင်းများတောက်ပလာခဲ့သည်။

အပြာရောင်အလင်းများမှာ ပိုပို၍တောက်ပကာ စူးရှလာခဲ့လေသည်။ အတွင်း၌မည်သည့်အရာမှ မပါရှိသော အပြာရောင် အလင်း အခု၂၀ရှိသည်။ ထန်မော့ မျက်လုံးကိုနောက်တစ်ကြိမ်ပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် အပြာရောင်အလင်းတောက်ပနေသော ပစ္စည်းအခု၂၀ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ ၄င်းတို့မှာ အသုံးမ၀င်သော ရောင်စုံကျောက်တုံးနှင့် တူများ သံမှိုများနှင့် အနီရောင်အင်္ကျီတစ်ထည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အနက်ရောင်မျှော်စင်၏ စက်ရုပ်ကဲ့သို့ ကြေညာသံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

" တင်းတောင်~ ပထမအချီမှာ ကစားသမားတွေ ရှေ့ကို ၇ကွက်တိုးလို့ရပါမယ်"

ထန်မော့ ပစ္စည်းအမျိုး၂၀ကို ဂရုတစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်တို့က ဒုတိယအတန်းတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထိုအတန်းတွင် စာအုပ်၂အုပ်ရှိသည်။

ဤသည်မှာ အလျား၅ကွက် ဒေါင်လိုက် ၅ကွက်စီစီထားသော အကွက်ဖြစ်သည်။ ထန်မော့နှင့် လူရွယ်က ညာဘက်တန်းရှိ အပေါ်ဆုံးနှင့် အောက်ဆုံးတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ထိုစာအုပ်၂အုပ်မှာ ပိုင်ရို့ယောင်၏ အသင်းနှင့်နီးကပ်သော ၂တန်းမြောက်တွင်ရှိလေသည်။

၄င်းမှာ စုစုပေါင်းပစ္စည်း အခု ၂၀ဖြစ်သည်။ စာအုပ်များမှာ ဒေါင်လိုက် ဒုတိယတန်း အလျားလိုက် တတိယတန်းနှင့် ဒေါင်လိုက် ဒုတိယတန်း အလျားလိုက် ပဥ္စမကော်လံတွင်ရှိသည်။

ထန်မော့မှာ အော်သံတိုးတိုးကို ကြားလျှင် သူ၏အသင်းဖော်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လူရွယ်မှာ ထိုစာအုပ်၂အုပ်ကို မြင်သော် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ထန်မော့အား ဂရုတစိုက်ကြည့်လိုက်စဥ် ထန်မော့မှာလည်း သူ့ကိုပြန်ကြည့်နေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ လူရွယ်၏ အမူအယာမှာပြောင်းလဲသွားလျက် သူ၏သံသယအကြည့်များမှာ ထန်မော့နှင့် ပိုင်ရို့ယောင် အကြားဖြတ်ပြေးနေခဲ့လေသည်။

လူ၄ယောက်လုံးက ထိုစာအုပ်များနှင့် အလယ်တွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ထိုင်နေသော မျက်နှာပြောင်လေးကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ ကစားသမား၄ယောက်မှာ မည်သူကမှ စတင်မလှုပ်ရှားရဲကြချေ။ မျက်နှာပြောင်လေးက ၄င်းကိုမြင်လျှင် ဆိုလာခဲ့သည်။

"ငါဖြင့်ဒီလို ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ လူမျိုးတွေကို မကြုံဖူးပေါင်...ပျင်းစရာကောင်းတယ် ပျင်းစရာကောင်းတယ်လို့...အမြန်လုပ်ပြီး ဒီဂိမ်းကို ရှင်းလိုက်ကြတော့...ငါသွားပြီးမီးရှို့ချင်တယ် ကစားချင်တယ်လို့"

မည်သူကမျှ မျက်နှာပြောင်လေး၏ စကားများကို ဂရုစိုက်မနေကြချေ။

လူတိုင်း အကွက်များပေါ်မှ ပစ္စည်းများနှင့် အလင်းရောင်များကို ဂရုတစိုက်စူးစမ်းနေခဲ့ကြလေသည်။

၃မိနစ်ကြာပြီးသည်အထိ ထန်မော့ ခြေလှမ်းများကို စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်နေဆဲပင်။ ထိုစာအုပ်၂အုပ်မှာ ပိုင်ရို့ယောင်နှင့် သိသိသာသာပိုနီးလေသည်။ သူတို့ ထိုအကွက်မှဖြတ်သန်းလိုပါက ထိုစာအုပ်၂အုပ်နှင့် အကွက်ကိုရောက်ရှိရန် အကွက်၃ကွက်စာ ဖြုန်းတီးရပေမည်။ ရုတ်တရက် တဂျိန်းဂျိန်းအသံများထွက်လာခဲ့သည်။ ထန်မော့ ထီးကလေးကို ချက်ချင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သော်လည်း သူနှင့် လူရွယ်ရှေ့သို့ ပြုတ်ကျလာသော အပြာရောင် အလင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ပိုင်ရို့ယောင်၏ အသင်းဖက်တွင်လည်း အလင်းနံရံတစ်ခု ထန်မော့နှင့် လူရွယ်တို့ထံမှ တားဆီးထားခဲ့သည်။

လူရွယ်က တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

"ဒီဟာက ၉ခုမြောက်စည်းမျည်းပဲ...အသင်းတွေက အသင်းဖော်တွေနဲ့ ဆွေးနွေးရမှာပဲ"

လူရွယ်လေး ချက်ချင်းမတုန့်ပြန်နိုင်ခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် အနက်ရောင်မျှော်စင်မှ ဤမျှ ရိုးရှင်းပြီး တဲ့တိုးဆန်သော ကန့်သတ်နည်းလမ်းကိုသုံးသည်ကို ပထမဆုံးမြင်ဖူးခြင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထန်မော့မှာတော့ အတွေ့အကြုံများကာ ပင်နိုကီယို၏ ရိုးသားမှု ကဒ်ဂိမ်းတွင်လည်း ကြုံခဲ့ဖူးလေသည်။

"အခုတဖက်လူနားထောင်မှာကို စိုးရိမ်စရာမလိုပဲ ပြောလို့ရပြီ...သူတို့ပြောနေတာကိုလည်း ငါတို့မကြားရဘူး"

လူရွယ်က ထန်မော့ကို ဂရုတစိုက်ကြည့်လာခဲ့သည်။

ထန်မော့နှင့် လူရွယ်မှာ ကြားတွင် ၃ကွက်ခြားလျက် အစွန်းတစ်ဖက်စီတွင် ရပ်နေခဲ့ကြသည်။

ဆွေးနွေးချိန်မှာ ၅မိနစ်သာရှိသည်။ လူရွယ်က ခတ္တမျှတိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ အချိန်မဖြုန်းရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ငါ့နာမည်က လျို၀မ်ရှန်း...ဂိမ်းထဲ၀င်လာတော့ မင်းလည်းကြားမှာပေါ့...အခုလောလောဆယ်တစ်ခုကိုပဲ အတည်ပြုချင်တယ်.."

လျို၀မ်ရှန်းက အလွန်လေးနက်သော အမူအယာဖြင့် တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ပိုင်ရို့ယောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလာခဲ့သည်။

"မင်းနဲ့ အဲဒီလူက အသင်းဖော်တွေလား"

ထန်မော့ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး"

လျို၀မ်ရှန်း အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

"မင်းတို့၂ယောက် အတူ၀င်လာကြတာမဟုတ်ဘူးလား"

ဤဂိမ်းကို ၀င်လာနိုင်သော သူများမှာ အနည်းဆုံးအနက်ရောင်မျှော်စင် ပထမထပ်ကို ရှင်းထားပြီးသူများပင်။ ဤနားမလည်နိုင်စရာ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လျို၀မ်ရှန်း၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ ဂိမ်းကိုရှင်းရန်နည်းလမ်းမဟုတ်ပဲ အသင်းဖော်များ၏ ဇစ်မြစ်ကို အတည်ပြုရန်ပင်။

ထန်မော့က အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လျက် ထိုလူကို ပြန်မေးလိုက်သည်။

"မင်းရော အဲဒီမိန်းမနဲ့ အသင်းဖော်တွေလား"

လျို၀မ်ရှန်း ချက်ချင်းငြင်းဆန်လာခဲ့သည်။

"လုံး၀မဟုတ်ဘူးပေါ့ ပြီးခဲ့တဲ့အပါတ်က ငါဂိမ်းထဲကို မတော်တဆ၀င်လာမိတာ... နောက်တစ်နေ့ကျတော့ အဲဒီမိန်းကလေးနဲ့ သူ့အသင်းဖော်တွေ ၀င်လာတယ်လေ...သူတို့က စုစုပေါင်း ၄ယောက်ရှိတယ် သူတို့ရောက်ရောက်ချင်း အဲဒီကောင်မလေးရဲ့ မီးခြစ်ဆံကို သွားကောက်လိုက်တော့ ၃ယောက်အသတ်ခံလိုက်ရတယ် ငါသူ့ကိုမသိဘူး...ငါတို့ကဒီဂိမ်းထဲမှာ ၇ရက်လောက် အတူပိတ်မိနေရုံပဲ"

လျို၀မ်ရှန်း၏ အသံနှင့် အမူအရာအရ လိမ်နေပုံမပေါ်ချေ။ သူသည် တစ်ဖက်ခြမ်းမှ အမျိုးသမီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည်ဖြူဖျော့လျက် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့်တစ်ခုခုကိုပြောနေပုံပင်။ လျို၀မ်ရှန်းသည်လည်း ထန်မော့အတိုင်းလိုက်ကြည့်လိုက်မိပြီး ပိုင်ရို့ယောင်ကိုမြင်လျှင့် တန့်သွားခဲ့လေသည်။

အဖြူရောင်ဂျက်ကတ်ကို၀တ်ဆင်ထားသော ကလေးမျက်နှာနှင့်လူမှာ ထန်မော့အား သွားဖြီးပြနေခဲ့သည်။ သူ၏အသင်းဖော်အမျိုးသမီးက သူ့ကို စကားပြောနေသော်လည်း သူကမတုန့်ပြန်ချေ၊ ထိုအစား ထန်မော့နှင့် လျို၀မ်ရှန်းက သူ့ကိုကြည့်လာသည်ကို မြင်သော် ပိုင်ရို့ယောင်မှာ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လျက်တစ်ခုခုဆိုလိုက်သည်။

လျို၀မ်ရှန်း၏ ခေါင်းမှာကျိန်းသွားခဲ့လေသည်။

"သူပြောတာက မင်းနဲ့သူကအသင်းဖော်တွေတဲ့"

ထန်မော့"..."

မှန်၏။ ပိုင်ရို့ယောင်မှာ တမင်ပါးစပ်ကိုဖွင့်လျက် သူတို့ကအသင်းဖော်များဟု ဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ပိုင်ရို့ယောင်က တစ်ဖက်အသင်းမှ စကား၀ိုင်းကိုမကြားနိုင်သော်လည်း ထန်မော့၏အသင်းဖော်အား မယုံသင်္ကာဖြစ်စေရန် တမင်လုပ်ခဲ့ခြင်းပင်။ သို့သော် လျို၀မ်ရှန်းမှာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားလျက် ဤပုံမှန်မဟုတ်သော လူက သူ့ကို လိမ်နေတာဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ပိုင်ရို့ယောင်နှင့် ထန်မော့ကသာ အမှန်တကယ် အသင်းဖော်များဆိုပါက သူက ထိုအမျိုးသမီးကို အသင်းဖော်အဖြစ် ရွေးလိမ့်မည်မဟုတ်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤ၂ယောက်အား အသင်းဖော်ဟု မယူဆရန်သာဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့မှာ ထူးခြားသော ပတ်သက်မှုတစ်ခုခုသာလျှင်ရှိလိမ့်မည်။

လျို၀မ်ရှန်းကဆိုလာသည်။

"ကြည့်..မင်းနဲ့ အဲဒီလူနဲ့ အသင်းဖော်တွေမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါယုံပါတယ်...အခုငါတို့တွေကအသင်းဖော်တွေဖြစ်နေပြီ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဒီဂိမ်းက ချက်စ်နဲ့တူသလိုလိုနဲ့ မတူဘူး...ဒီဂိမ်းမှာ အလယ်ကအသုံးမ၀င်ဘူး အရေးအကြီးဆုံးက အဆုံးသတ်ပဲ...ဂိမ်းရဲ့ စည်းမျည်းအရ မီးလင်းနေတဲ့ ပစ္စည်းကိုပဲ ငါတို့ကအဲကောင်မလေးကိုပေးရမှာ"

လူရွယ်က နဖူးတွင်ချွေးစများစိုနေလျက်နှင့်တောင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာဆိုလာခဲ့သည်။

၄င်းမှာထန်မော့တွေးနေသောအရာပင်။ ထန်မော့က ထပ်ပေါင်းဆိုလိုက်သည်။

"ငါတို့ရပ်နေတဲ့အကွက်ကလင်းနေပြီး မျက်နှာပြောင်လေးကလည်း လင်းနေတယ်ဆိုရင် တစ်လှည့်ပြီး တစ်လှည့်နဲ့ .ပစ္စည်းတွေကလည်း မျက်နှာပြောင်လေးဆီရောက်သွားလိမ့်မယ်...လောလေဆယ် စာအုပ်၂အုပ်ရှိတယ်"

လျို၀မ်ရှန်းကခေါင်းညိတ်သည်။

"အနီးဆုံးစာအုပ်ကို ရဖို့ ငါ့အတွက်တော့ ၅မိနစ်လောက်ကြာမှာ... မင်းနေရာကပိုကောင်းတယ်..၃ကွက်ပဲရွေ့ဖို့လိုတာ...ဒီအလှည့်မှာ ငါတို့တစ်ယောက်စီ ၇ကွက်စီရွေ့လို့ရတယ်...ငါ့အထင်တော့ မင်းစာအုပ်ကွက်ဆီသွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ လင်းနေအောင်လုပ်ဖို့ကတော့ ငါ့တာ၀န်ထားလိုက်...ငါအခြေအနေကြည့်ပြီး မင်းရပ်နေတဲ့အကွက်နဲ့ မျက်နှာပြောင်လေးအကွက် ၂ခုလုံးမီးလင်းအောင် လုပ်လိုက်မယ်..သေချာပေါက် ပထမအချီအတွက်တော့ သိပ်အာမမခံဘူးပေါ့ကွာ"

ထန်မော့ မျက်ခုံးကို ပင့်လျက် တဖက်လူ၏ စကားကို မငြင်းပယ်ခဲ့ချေ။

ဤလျို၀မ်ရှန်းမှာ ထန်မော့တွေ့ဖူးသော ကစားသမားများထဲ ပုံမှန်အဆင့်လောက် သန်မာသည်ဟုဆိုနိုင်သည်။ ထန်မော့မှာ အမှန်ပင် စာအုပ်နှင့်ပိုနီးသည်ဖြစ်၍ စာအုပ်ကွက်ကို သွားရန်ပို၍သင့်လျော်သည်။

သို့သော် ထိုအကွက်မီးလင်းနေစေရန်ကတော့ အတိအကျဆိုနိုင်သော ကိစ္စမဟုတ်ချေ။ လျို၀မ်ရှန်းကသူ၏မေးကို ထိလျက် လက်ရှိလင်းနေသော အကွက်များနှင့် မှောင်နေသော အကွက်များကို မှတ်သားလိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ခုခုကို တွက်ချက်နေသည့်အလား တတွတ်တွတ်ရေရွတ်နေခဲ့လေသည်။

ထန်မော့မှာ သူရေရွတ်နေသည်တို့ကို မကြားနိုင်သော်လည်း သူ၏အမူအရာအရ တဖက်အသင်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို ခန့်မှန်းနေပုံပင်။ သူသည်၄င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှသာ ထန်မော့က မီးလင်းနေသော စာအုပ်အကွက်ကို နင်းနိုင်မည်ဖြစ်ကာ မျက်နှာပြောင်လေး၏ အကွက်သည်လည်းမီးလင်းနေမည်ဖြစ်သည်။

ဤဂိမ်းမှာ အမှန်တော့ ရိုးရှင်းလှသည်။ ကစားသမားတစ်ယောက်မှာ ရှေ့သို့တစ်ကွက်တိုးသည်ဖြစ်စေ နောက်သို့တစ်ကွက်ဆုတ်သည်ဖြစ်စေ အလျားလိုက်နှင့် ဒေါင်လိုက် အကွက်စဥ်များမှာ တစ်ကွက်စီခြားလျက် တစ်ကွက်လင်းလျှင် တစ်ကွက်ပိတ်ဖြစ်နေမည်ဖြစ်သည်။ မူလလင်းနေသော အကွက်မှာ မှောင်သွားပြီး မှောင်နေသော အကွက်မှာ လင်းလာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဂိမ်းမှာရိုးရှင်းလေလေ ဆော့ရန် ခက်ခဲလေဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ဂိမ်းမျိုးမှာ ကစားသမားတစ်ယောက်တည်းဆော့မှသာ လွယ်ကူခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယကစားသမားပေါ်လာသည်နှင့် မိမိလိုအပ်သော အကွက်ကို ရွေ့ရန်မလွယ်ကူတော့ချေ။ ထန်မော့က တွက်ချက်ရင်း ချွေးပြန်နေသော လျို၀မ်ရှန်းကိုကြည့်နေခဲ့သည်။

ပိုင်ရို့ယောင်သာ ၀င်မရှုပ်သ၍ အသင်း၂ဖက်ပူးပေါင်းကာ မျက်နှာပြောင်လေးထံသို့ စာအုပ်ကို ကမ်းပေးနိုင်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထန်မော့ရော ပိုင်ရို့ယောင်ရောသိကြသည်။ ဤဂိမ်းမှာ အသင်း၂သင်းပူးပေါင်းရုံမျှဖြင့် ရှင်းလင်းနိုင်သည်ဆိုလျှင် ရှေ့တွင်ကစားသမားအများကြီးသေခဲ့လိမ့်မည်မဟုတ်။ အပိုဆောင်းအားဖြင့် ကစားသမားများကို အသင်း၂သင်းအဖြစ်ခွဲခြားထားသည်။ ထိုကဲ့သို့ခွဲခြားထားရသော အကြောင်းပြချက်လည်းရှိမည်သာ။

ဆွေးနွေးချိန် ၅မိနစ်ကုန်ဆုံးသွားလျက် ၂သင်းကြားမှ ကာဆီးထားသော အပြာရောင် အလင်းချပ်မှာ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တဖက်ခြမ်းတွင် ပိုင်ရို့ယောင်က အမျိုးသမီးအသင်းဖော်ကို တစ်ခုခုပြောနေခဲ့သည်။ သူမသည် ပါးစပ်ကို တင်းတင်းစေ့လျက် ဒေါသဖြင့် မျက်လုံးများ နီရဲနေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်တော့ လျို၀မ်ရှန်းက ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ ပထမတစ်ချီနှင့်လည်း ဤဂိမ်းကို အဆုံးမသတ်နိုင်ကြောင်း သူကောင်းကောင်း သိထားလေသည်။ ဤအလှည့်မှာ တစ်ဖက်စီ၏ သဘောထားကို တီးခေါက်ကြည့်ရန်သာဖြစ်လေသည်။

အနက်ရောင်မျှော်စင်က ကြေညာလာခဲ့သည်။

"ပထမအချီ တရား၀င်စတင်ပါပြီ...ကစားသမားများ ပေးထားတဲ့ အကွက်အရေအတွက်အတိုင်း အစဥ်လိုက်ရွေ့ပေးကြပါ"

ထိုကြေညာချက်ပြီးသည်နှင့် ကစားသမား၄ဦး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် နံပါတ်များပေါ်လာခဲ့သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်က နံပါတ်၁ဖြစ်ကာ လျို၀မ်ရှန်းမှာ ၂ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးနှင့် ထန်မော့မှာ ၃ နှင့် ၄တို့ဖြစ်သည်။

"ကစားသမား ၁ ရွေ့မယ့်လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပေးပါ"

ပိုင်ရို့ယောင်က ခေါင်းပေါ်မှ ၁ဂဏန်းနှင့်အတူ ရှေ့သို့လျှောက်သွားခဲ့လေသည်။ သူကတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး စာအုပ်ကွက်ပေါ်တွင် နင်းထားခဲ့သည်။ သူထိုအကွက်ကို ရောက်သည်နှင့် မူလကလင်းနေသော အကွက်မှာ မှောင်သွားပြီး ဒေါင်လိုက်နှင့် အလျားလိုက်အကွက်များက အလင်းနှင့် အမှောင်မှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာ အစသာဖြစ်သည်။ ထိုပြောင်းလဲမှုကို မြင်သော်လည်း ထန်မော့နှင့် လျို၀မ်ရှန်းမှာ မည်သို့မျှ မတုန့်ပြန်ခဲ့ချေ။

ထို့နောက် လျို၀မ်ရှန်းရွေ့ရန်အလှည့်ဖြစ်သည်။ သူတစ်ကွက်ရွေ့လိုက်သည်နှင့် ဒေါင်လိုက်နှင့် အလျားလိုက်မှ အကွက်များ၏ အလင်း အမှောင်များ တဖန်ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

အမျိုးသမီးမှာ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လျက် ရှေ့သို့လျှောက်သွားလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးမှာ ထန်မော့ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော ဘုတ်ပြားကြီးပေါ်တွင် ကစားသမားတိုင်းမှာ နေရာကောင်းတွင် ကိုယ်စီရပ်နေကြပြီး ထန်မော့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထန်မော့ လက်ကောက်၀တ်တွင် ထီးကလေးကို ချိတ်ထားလျက် သူ၏အရှေ့နှင့် ဘေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ပထမအရွေ့အတွက် ထိုဦးတည်ရာ၂ခုကိုသာရွေးနိုင်လေသည်။ မည်သို့ရွေးစေကာမူ ဤသည်မှာ ဂိမ်း၏ ပထမအချီဖြစ်၍ သိပ်အရေးမပါလှချေ။

ထန်မော့၏ အကြည့်များက ကစားသမား ၃ဦးနှင့် စာအုပ်၂အုပ်ဆီဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ အဆုံးတွင်သူ၏အကြည့်များမှာ အလယ်ကွက်တွင်ထိုင်နေသော ကလေးမလေးထံရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူပါးစပ်ကိုဖွင့်လျက် တည်ငြိမ်စွာမေးလိုက်လေသည်။

"နောက်ဆုံးအရွေ့အတွက် သူ့အကွက်ပေါ်ကို ရပ်လိုက်ရင် အဲဒီအကွက်က ငါ့အကွက်လို့သတ်မှတ်မလား သူ့အကွက်လို့သတ်မှတ်မှာလား"

သူကပိုင်ရို့ယောင်ကို ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

ပိုင်ရို့ယောင် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပြုံးလာခဲ့လေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို အာရုံစိုက်နေသည်မှာ ရှားရှားပါးပါးဖြစ်၍ သူမက အလွယ်တကူပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။

"သူ့ဟာပေါ့...သူအရင်ရောက်တာလေ...ငတုံး ဒါလေးတောင်နားမလည်ဘူး ညံ့ပါ့"

ကျန်လူများမှာ မျက်နှာပြောင်လေး၏ မကျေနပ်မှုကို နားမလည်သော်လည်း သူကကောင်းကောင်း သိနေသဖြင့် လျစ်လျူရှူထားလိုက်လေသည်။ သူကမရွေ့သေးပဲ ဒုတိယမေးခွန်းကို မေးလာခဲ့သည်။

"ငါမင်းကို စာအုပ်ပေးရင် ဒီဂိမ်းကိုရှင်းနိုင်မှာလား"

မျက်နှာပြောင်လေး၏ အမူအယာမှာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။

"ငါစာမဖတ်ချင်ဘူးနော် လုံး၀မဖတ်ချင်ဘူးလို့ ငါသွားဆော့မှာ"

ထန်မော့ကဆိုသည်။

"ဒီလိုပဲထားရအောင်...ဥပမာ ဒီအလှည့်မှာ စာအုပ် ၂အုပ်ရှိတယ်...အဆုံးမှာ အသင်း၂သင်းလုံးက မင်းကို စာအုပ်ပေးခဲ့တယ်ဆိုရင် ဘယ်သူနိုင်မှာလဲ...နိုင်တဲ့ ရလဒ်နဲ့ ရှုံးတဲ့သူအတွက် အပြစ်ဒဏ်ကရော"

အမျိုးသမီးမှာ အံ့အားသင့်လျက် မေးလာခဲ့သည်။

"တကယ်ဒီလိုမျိုးလုပ်လို့ရတာလား...ဒီလိုမျိုးစည်းမျည်းကို တိုက်ရိုက်မေးလို့ရတယ်ပေါ့"

လျို၀မ်ရှန်းမှာလည်း ထန်မော့ထိုမျှ ရဲတင်းမည်ဟုထင်မထားသဖြင့် အံ့သြတကြီးကြည့်လာခဲ့လေသည်။

ထန်မော့ မျက်နှာပြောင်လေး၏ အဖြေကို တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်နေခဲ့လေသည်။

သို့သော် ကလေးမလေးမှာ ထန်မော့အား ထူးဆန်းစွာသာ ကြည့်လာခဲ့သည်။ ခတ္တအကြာတွင် မျက်နှာပြောင်လေးမှာ ခါးထောက်လျက် ရယ်မောလာခဲ့လေသည်။

"ဒါပေါ့ မေးလို့ရတာပေါ့...အဖြေကိုလည်း သိပါတယ် ဒါပေမယ့်ဘာလို့ပြောပြရမှာလဲ... သမီးကို အစက စကားပြောခွင့်မပေးတဲ့ မကောင်းတဲ့သူကြီးကများ... သမီးနဲ့အတူမဆော့ပေးဘဲ ဂိမ်းကိုတခါတည်းဖွင့်ခိုင်းတယ်..အခုဖွင့်ပြီးတော့လည်း ဂိမ်းဘယ်လိုရှင်းရမယ်ဆိုတာကို သိချင်သေးတာလား...ဟမ့် သိချင်ရင် တောင်းပန်ကြည့်လေ"

"ငါတောင်းပန်နေတာပါ"

မျက်နှာပြောင်လေး"..."

လျို၀မ်ရှန်း"..."

လင်းရှန်းရှီ"..."

ပိုင်ရို့ယောင်ပင်လျှင် ထန်မော့တစ်ယောက် ထိုမျှရိုးရှင်းစွာတောင်းပန်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားချေ။ သူကခတ္တမျှအေးခဲနေပြီးမှ ရယ်မောလာခဲ့သည်။

"ထန်ထန် အရင်တစ်ခေါက် ငါမင်းကိုတောင်းပန်ခိုင်းတုန်းကကျ မတောင်းပန်ဘူး...ငါ့ကိုတောင်ရိုက်နှက်သေးတယ်...ဒါလုံး၀မျက်နှာလိုက်နေတာပဲနော်"

ထန်မော့က ပိုင်ရို့ယောင်ကို လျစ်လျူရှူလျက် ကလေးမလေးကို လေးနက်စွာကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်တောင်းပန်ပါတယ် ဂိမ်းကိုဘယ်လိုရှင်းရမလဲ ပြောပြပါနော်...၂သင်းလုံးမင်းကို စာအုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ဘယ်အသင်းကနိုင်မှာလဲ...နိုင်ရင်ရောဘာရမှာလဲ ရှုံးရင်ရောအပြစ်ဒဏ်ကဘာလဲ ပြီးတော့..."

ထန်မော့၏ အကြည့်တို့မှာ လွန်စွာခိုင်မြဲနေခဲ့သည်။

"ဒီဂိမ်းကအကြမ်းဖက်မှုကို တားမြစ်ထားလား"

🌍

Prev Next