MM Story Teller

Chapter 216

Viewers 32k

🌍Chapter 216

ပိုင်ရို့ယောင်က သူ့ကို မယုံပါချေ။

"၀ိုး ထန်ထန် မင်းငါ့ကိုလိမ်ပြန်ပြီ...မင်းကဒီညီငယ်လေး ဖူ၀မ်ရှန်းကို မသိဘူးပေါ့လေ...မင်းဘေးကလူက သူ့အစ်ကို ဖူ၀မ်သော် မဟုတ်ဘူးလား တိုက်ဆိုင်တယ်လို့တော့ လာမပြောနဲ့နော်...သူတို့က ညီကိုတွေဟုတ်ဘူးလား"

ထန်မော့မျက်ခုံးအသာပင့်လိုက်မိသည်။

"သူ့နာမည်က ဖူ၀မ်သော်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ"

ပိုင်ရို့ယောင် ပြုံးလိုက်သည်။

"မစ်စတာ Aက ဖူ၀မ်သော် မစ်စတာ Bက ထန်မော့လေ"

"သူ့နာမည်က ဗစ်တာ"

ဖူ၀မ်သော်၏ အကြည့်တို့ ထန်မော့ကိုယ်ပေါ် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ပိုင်ရို့ယောင်၏ အပြုံးမှာ ပို၍တောက်ပလာခဲ့သည်။ 'ငါကချစ်ဖို့ကောင်းပေမယ့် လိမ်လို့တော့မရဘူးနော်'ဟု သူကဆက်၍ပြောခါနီးပင်။

သို့သော် ဖူ၀မ်ရှန်းက ဖြတ်ပြောလာခဲ့သည်။

"ခင်များဒဏ်ရာရထားတယ်"

ပိုင်ရို့ယောင်ပြုံးလိုက်ကာ ကလေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမျှမဆိုချေ။

ဖူ၀မ်ရှန်းကပြောလိုက်သည်။

"Geကမြင်လိုက်တာ"

ပိုင်ရို့ယောင် ဖူ၀မ်သော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဖူ၀မ်ရှန်းက ကမ်းလှမ်းမှုတစ်ခုကိုပြုလုပ်လာခဲ့သည်။

"ခင်များကို ကုပေးနိုင်တယ်...ဒါကျွန်တော့်စွမ်းရည်ပဲ...ခင်များက အဖိုးတန်သတင်းကို ပေးခဲ့တာဆိုတော့ ဒီဟာကခင်များကို အလျော်ပေးတာ ခင်များဒဏ်ရာတွေက ပြင်းတယ်ဆိုတော့ပြန််ကောင်းသေးဘူးမလား...ခင်များမှာ ကုသတဲ့ အကူပစ္စည်းတွေရှိပေမယ့် မသုံးချင်လောက်ဘူး ဖြုန်းတီးရာကျလို့လေ"

ပိုင်ရို့ယောင် သူ့အားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့အစ်ကိုပြောခဲ့တာလား ထန်မော့ပြောခဲ့တာလား"

"ကျွန်တော့်ဘာသာ ခန့်မှန်းလိုက်တာ"

ပိုင်ရို့ယောင် ရုတ်ချည်းရယ်လိုက်သည်။

ဖူ၀မ်ရှန်းက ခေါ်လိုက်သည်။

" လိုက်ခဲ့ ကျွန်တော်ကုပေးမယ်"

"ငါ မင်းကိုသတ်မှာ မကြောက်ဘူးလား"

ဖူ၀မ်ရှန်းကိုယ်မှာ တုန်လှုပ်သွားလျက် တံတွေးအသာမြိုချလိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကတုန်ရီနေသော်လည်း သူကပြောလိုက်သည်။

"ခင်များကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါဘူး"

ပိုင်ရို့ယောင် မငြင်းခဲ့ချေ။ သူသည်ပြတင်းပေါက်ဘောင်မှ ခုန်ချပြီး ဖူ၀မ်ရှန်းနောက်မှ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ လိုက်၀င်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် မီးဖိုချောင်အ၀င်၀တွင် ရပ်တန့်သွားလျက် ကျယ်လောင်စွာ လှမ်းအော်လာသည်။

"ထန်မော့နောက်တစ်ခါဆို ငါ့ကိုရှောင်ပေးဖို့ တိုက်ရိုက်ပြောလို့ရပါတယ်ကွာ...ဒီသနားစရာညီငယ်လေးကို ကြည့်ပါဦး သူ့ခမျာကြောက်နေရှာတာ"

ထန်မော့မှာ ရည်ရွယ်ချက် ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသော်လည်း အနည်းငယ်မှ ရှက်မနေခဲ့ချေ။

ထိုလူပျောက်သွားသည်နှင့် စွမ်းရည်စာအုပ်ကို ထုတ်လျက် ရွမ်၀မ်ရှု၏ စွမ်းရည်ကို စစ်ဆေးကြည့်လို့ရမည်ပင်။

မှန်၏။ ထန်မော့ ပိုင်ရို့ယောင်အားအတတ်နိုင်ဆုံး ခွာထုတ်ရန်ကြိုးစားနေသည်မှာ ဤစွမ်းရည်စာအုပ်ကို စစ်ဆေးရန်ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် ဖူ၀မ်သော် နောက်ကိုဆုတ်လျက် သူ့ကိုရှောင်ပေးရန်ပြင်လိုက်သည်။

ထန်မော့က ဖူ၀မ်သော် ရှောင်သွားသည်ကို မြင်သော် စာအုပ်၏ ကျောရိုးကိုထိထားသော သူ၏လက်ချောင်းများမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

တိတ်ဆိတ်သော မနက်ခင်းတွင် အပြင်ဘက်နှင့် လေပြည်၏တိုးဝှေ့မှုကြောင့် သစ်ရွက်များ လှုပ်ခါနေခဲ့ကြသည်။ နေရောင်ခြည်မှ ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် ဖူ၀မ်သော်၏ ဆံပင်တို့ပေါ် ဖြာကျနေခဲ့သည်။ အနက်ရောင်ဆံပင်တို့မှာ နေရောင်အောက်တွင် ရွှေရောင်အလွှာတစ်ခုလွှမ်းခြုံထားလျက် ကျောပြင်မှာ မြင့်မား ဖြောင့်တန်းလျက်။ သူကအလွန်အရပ်ရှည်ကာ လှမ်းလိုက်သည့်ခြေလှမ်းတိုင်းလည်း အကွာအဝေးတူညီကြသည်။

ထန်မော့၏ နှုတ်ခမ်းတို့လှုပ်ရှားသွားလျက် လှမ်း၍ခေါ်လိုက်မိသည်။

"ဗစ်တာ"

ဖူ၀မ်သော်၏ ခြေလှမ်းတို့ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

၁၀စက္ကန့်မှာ ၁၀နှစ်တာကုန်လွန်သွားသည့်အလား...

တောက်ပစွာဖြာကျနေသောနေရောင်အောက် ချောမောသော အမျိုးသားမှာ ဖြည်းညှင်းစွာလှည့်ကြည့်လာပြီး နက်မှောင်သော မျက်လုံးများက သူ့ကိုစိတ်ကြည့်နေခဲ့သည်။ လူ၂ဦးမှာ တိတ်တဆိတ်တစ်ဦးကိုတစ်ဦးကြည့်နေမိခဲ့ကြသည်။ ထန်မော့၏နှလုံးသားမှာလည်း တဖက်အမျိုးသား၏ တိတ်ဆိတ်သော်လည်း ညင်သာသည့်အကြည့်အောက်တွင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့လေသည်။

အတော်လေးကြာပြီးနောက် ဖူ၀မ်သော်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ထန်မော့"

ကမ္ဘာကြီးမှာ တမဟုတ်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ထန်မော့၏ မျက်လုံးတို့ ပြူးကျယ်လျက် သူ၏ရှေ့မှ အမျိုးသားကို မယုံနိုင်စွာကြည့်လိုက်မိလေသည်။ သူအလွန်လန့်သွားမိခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထန်မော့မှာ တဖက်လူ၏ တင်းကြပ်နေသော လက်ချောင်းများမှာလည်း ပြေလျော့သွားကြောင်း သတိမထားလိုက်မိချေ။

သူ၏ရင်ထဲတွင်စကားလုံးများစွာ ပလုံစီနေခဲ့သည်။ ထိုထူးဆန်းသောခံစားချက်မှာ ချိုမြိန်ပြီး တချိန်ထဲတွင်ခါးသက်သက်နိုင်လှသည်။ ၄င်းမှာ သူ၏လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့နေသည့်နှယ်။ အဆုံးတွင်သူ၏ ရင်ထဲမှ စကားလုံးများစွာကို ဖွင့်ထုတ်မရနိုင်တော့ သူရယ်ချလိုက်မိသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သုမေးလိုက်မိသည်။

"ဗစ်တာလား.."

ဖူ၀မ်သော်သည်လည်း ရယ်မောလာခဲ့လေသည်။ တိတ်ဆိတ်သော စားသောက်ဆိုင်ထဲတွင် သံလိုက်နှယ် ဆွဲငင်နိုင်သော အမျိုးသား၏အသံမှာ အမည်နာမတစ်ခုကို ချစ်ရသူ၏အမည်နှယ် ရေရွတ်လာခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ ယခင်ကလည်း ကြိမ်ဖန်များစွာ တိတ်တဆိတ်ထုတ်ခေါ်ဖူးခဲ့သလိုမျိုးပင် နားထောင်ရသည်မှာ ခပ်နိမ့်နိမ့်နှင့် နူးညံ့လှသည်။

"မော့ထန်"

(TL: သကြားမှုန်ကို အခုကစပြီး မော့ထန်လို့ပြောင်းသုံးလိုက်ပါမယ် အသံထွက်ကတော့အတူတူပါပဲ)

****

ပိုင်ရို့ယောင်၏ဒဏ်ရာများမှာ ဖူ၀မ်ရှန်းထင်ထားသည်ထက် ပို၍ပြင်းထန်နေခဲ့သည်။ သူတို့၂ဦးစလုံး မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ၁နာရီကျော်ကြာနေခဲ့ကြလေသည်။ ကလေးမျက်နှာနှင့်လူရွယ် လမ်းလျှောက်ရင်း သူ၏ ပတ်တီးစီးထားသော ညာဘက်လက်ကောက်၀တ်ကို ကြည့်နေမိသည်။ အမှန်အတိုင်းဆိုရပါက ရှောင်ဖူ၏ ကုသစွမ်းရည်မှာ ကောင်းမွန်လှသော်လည်း ပတ်တီးစည်းသည့်နည်းကတော့အင်မတန် ဆိုးရွားလှသည်။

ပိုင်ရို့ယောင် သူ၏လက်ကောက်၀တ်အား အဓိပ္ပါယ်ပါပါကြည့်လျက် ရုတ်ချည်း ပြုံးလိုက်လေသည်။

ကလေးဖြစ်သူမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာများနီရဲသွားလျက် ထန်မော့နှင့် အစ်ကိုဖြစ်သူထံ စိတ်ဓါတ်ကျစွာပြေးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်ရှောင်ဖူမှာ တံခါး၀တွင် ရပ်စောင့်နေသော ထန်မော့နှင့် အစ်ကိုဖြစ်သူကိုမြင်လျှင် ခြေလှမ်းတို့ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ကလေးက သူတို့အားထူးဆန်းစွာကြည့်နေမိပြီးမှ ရင်ထဲကအတွေးတချို့နှင့် အတူ ပြေးသွားလိုက်မိသည်။

'ဘာလို့တစ်ခုခုမှားနေတယ်လို့ခံစားရတာပါလိမ့်'

၃ယောက်သား ပစ္စည်းများကို သိမ်းလိုက်ပြီး စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ထိုနေရာမှ တစ်လှမ်းသာခွာရသေးသော်လည်း ကလေးမျက်နှာနှင့် အရူးမှ နောက်မှ လိုက်လာခဲ့ပြန်သည်။ ထန်မော့လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် ပိုင်ရို့ယောင်က ပါးစပ်လှုပ်ရုံ အမူအယာဖြင့်ဆိုလာသည်။

'ငါ့ကိုစောင့်နေတာလား'

ထန်မော့ ထိုသူအားလျစ်လျူရှူလိုက်တော့သည်။

ရွမ်၀မ်ရှုက သူ့အနေနှင့် ၃ကြိမ်သာကြိုးစားမည်ဟုဆိုခဲ့သည်။ ထိုကတည်းက ထန်မော့အားလာ၍ပြဿနာမရှာတော့ချေ။ သို့သော် ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်မှာတော့ ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ချေ။ သူတို့ဘက်ကစ၍ ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့အစည်းကို ထိပ်တိုက်သွားတွေ့မည်မဟုတ်သော်လည်း အနာဂါတ်တွင် ထပ်မံဆုံတွေ့ရပါက ပူးပေါင်းရန် ခက်ခဲပေမည်။

သို့တိုင်အောင် သူတို့လက်ရှိ အာရုံစိုက်ထားသည်က ထျန်းရွှမ်မဟုတ်ကဲ ကိုယ်ပျောက်လူသားများဖြစ်သည်။

၃ယောက်သား ဖူ၀မ်ရှန်း၏ အိမ်ဖက်သို့လျင်မြန်စွာလျှောက်လာခဲ့ကြလေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း ထျန်းရွမ်အဖွဲ့အစည်း၏ ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်လာမှု ရှိလာနိုးနိုးဖြင့် သတိအပြည့်ထားထားခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏နောက်မှ ကလေးမျက်နှာနှင့် အရူးကိုလည်း သတိလွတ်၍မရချေ။ ညနေခင်းတွင် သူတို့ လမ်းမကျယ်တစ်ခုထံရောက်ရှိလာပြီး လမ်းချိုးရန်ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် ဖူ၀မ်သော်က ထန်မော့၏ လက်ကို လှမ်း၍ဆွဲလိုက်သည်။

ထန်မော့အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ဖူ၀မ်သော်ကဆိုသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်ရှိတယ်"

ထန်မော့ တည်ငြိမ်သွားလျက် ဘေးပတ်၀န်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ကျယ်၀န်းသော လမ်းပေါ်တွင် မည်သူ့ကိုမှမတွေ့ရချေ။ အရွက်ကြွေတချို့ကသာ ဖုန်တချို့နှင့်ရောနှောလျက် လေပွေထနေခဲ့သည်။ တိတ်ဆိတ်နေလွန်း၍ ထန်မော့မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အသက်ရှူသံမှ လွဲလျက်မည်သည့်အသံကိုမျှ မကြားရချေ။

ဖူ၀မ်ရှန်း ၄င်းကို မြင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည်လည်း ဘေးပတ်လည်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူ၏လက်ရှိသန်မာမှုလေးနှင့် ပါတ်၀န်းကျင်မှ မူမမှန်မှုကို သတိမထားမိနိုင်သော်လည်း သူ၏အစ်ကိုနှင့် ထန်မော့ကတော့မတူညီချေ။ သူတို့သည် ထောင်ချိုးတစ်ခုမှ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီး ပိုင်ရို့ယောင်မှာ သူတို့နှင့် ၅မီတာအကွာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူသည်နံရံတွင်မှီလျက် ပြုံးနေခဲ့သည်။

၃မိနစ်ကြာပြီးနောက် အနောက်အရပ်မှ အသံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရလေသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းကြာပြီးနောက် လူကြီး၂ယောက်မှာ မှောင်မည်းနေသော လမ်းကြားထဲမှ လူတစ်ယောက်နောက်သို့ ပြေးလိုက်လာကြသည်။ ထိုလူမှာ ထိတ်လန့်သွားလျက် လူ၃ယောက်မှ အလျင်အမြန် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားခဲ့ကြသည်။ မကြာခင်မှာပင် ထိုပြေးလွှားနေသူကို လူတစ်ဦးက ရိုက်ချနိုင်လိုက်ပြီး ထန်မော့က ထောင့်တစ်ခုမှ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့၏ လမ်းကိုဆက်လျှောက်သွားခဲ့ကြလေသည်။

ညနေခင်းဖြစ်သော်လည်း မိုးသည်းနေသည့် ကောင်းကင်မှာ မှောင်မည်းနေခဲ့လေသည်။

လူ၃ယောက်မှာ အနားယူရန် ဟော့ပေါ့ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို တွေ့သွားခဲ့သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်က အိတ်ကပ်ထဲလက်ထည့်လျက် မိုးစက်များက သူ၏ကိုယ်ပေါ် ကျနေရင်းပင် စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့၀င်လာခဲ့သည်။ သူ၀င်လာပြီးသည်နှင့် ဖူ၀မ်သော်က ရှောင်ဖူနှင့်အတူ တံခါးဆီလျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထန်မော့မှာလည်း တံခါးအနီးတွင် ရပ်လျက် စကားအချို့ဆိုနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် မိုးမရပ်ခင်မှာပင် ဖူ၀မ်သော်မှာ သူ၏ညီငယ်လေးနှင့်အတူ စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

၄င်းကိုမြင်လျှင် မနီးမဝေးတွင်ရပ်နေသော ပိုင်ရို့ယောင်၏ အပြုံးမှာ ကြီးမားလာခဲ့သည်။

ထန်မော့က ၄င်းကို သတိမထားမိပုံပင်။ မိုးရပ်သွားသည် နှင့် ထန်မော့ ထရပ်လျက် စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်သွားရန်ပြင်လိုက်လေသည်။

"ဟီးဟီး ထန်ထန်"

ထိုအသံနှင့်အတူ သူ၏နောက်မှ ထက်မြသော လေပွေတစ်ခုတိုး၀င်လာခဲ့လေသည်။ ထန်မော့ အလွန်လျင်မြန်စွာ ဘေးသို့ရှောင်လိုက်လေသည်။ ပိုင်ရို့ယောင်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလျက် သူ၏ညာလက်တွင် ပါးလွှာသော လိပ်ပြာဓါးတစ်လက် ဖြတ်ခနဲပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုလှပသော ဓါးမှာ ထန်မော့၏ လည်မြိုရှေ့တွင် သီသီကလေးဖြတ်သွားခဲ့လေသည်။

ထန်မော့ ထီးကလေးကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

သူသည်ပိုင်ရို့ယောင်အား အေးစက်စွာကြည့်လိုက်ပြီး ၂ဦးသားစတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ပိုင်ရို့ယောင်၏ အလျင် ခွန်အားနှင့် တုန့်ပြန်မှုတို့မှာ ထန်မော့ထက် အနည်းငယ် သာလွန်လေသည်။ တစ်ခုချင်းစီဆိုလျှင် မသိသာသော်လည်း ၄င်းတို့အားလုံးကို ပေါင်းလိုက်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဖိအားပေးနိုင်လေသည်။ ထန်မော့တွင်စွမ်းရည်များရှိမနေပါက အလွယ်တကူ အရေးနိမ့်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထန်မော့သည် လက်ကိုထောက်လျက် ကိုယ်ကို နောက်ပြန်လှန်ချလိုက်ကာ ဓါးကိုရှောင်ရှားလိုက်သည်။ သူမထင်ထားခဲ့သည်မှာ ပိုင်ရို့ယောင်မှာ သူ၏ဘယ်လက်ကို ညင်သာစွာလှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုကို ပေါ်ထွက်လာစေမည်ဟုပင်။

ထန်မော့၄င်းကို မရှောင်နိုင်ခဲ့ချေ။

လိပ်ပြာဓါး၂ချောင်းမှာ ထန်မော့၏ လွတ်လမ်းကို လုံး၀ပိတ်ထားခဲ့လေသည်။

ထိုဓါးများမှာ ပါးလွှာပုံပေါ်သော်လည်း အေးစက်စွာတောက်ပနေခဲ့သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်ပြုံးနေသော်လည်း သူ၏လက်များမှာမူ မရပ်တန့်ခဲ့ချေ။ ဓါး၂လက်သည် ထန်မော့၏ လည်မြိုကို လျှင်မြန်စွာ ဖြတ်ရန်နီးကပ်လာခဲ့သည်။ ထိုစဥ် ထန်မော့ကိုယ်ကို ကိုင်းလျက် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"မြေဆွဲအားဖိနှိပ်ခြင်း"

ဘန်း...

ပိုင်ရို့ယောင် မြေပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ဆောင့်ကျသွားခဲ့သည်။ သို့သော်သူ၏ အလွန်လျှင်မြန်လှသော တုန့်ပြန်နိုင်စွမ်းကြောင့် ကိုယ်ကို တစ်ပါတ်လှိမ့်လိုက်ကာ အကျမနာလိုက်ချေ။ သို့သော် သူပြန်ရပ်ချိန်တွင်မူ အပေါ်မှတစ်ခုခုနှင့် ဖိခံထားရသည့်အလား ရွေ့လျားရန်ခက်ခဲလှသည်။ သူစမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် ၄င်းမှာ သူ့အပေါ်ဦးတည်ဖိနှိပ်ထားသော မြေဆွဲအားဖြစ်နေကြောင်းကို သိသွားခဲ့သည်။ ပိုင်ရို့ယောင် မြေပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး တဖက်ခြမ်းမှ ထန်မော့အား ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မြေဆွဲအား စွမ်းရည်.. အဲဒီ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်သွားရတဲ့ ကလေးရဲ့ဟာလား..."

ထန်မော့သူ၏လက်ကို လျှင်မြန်စွာဖယ်လိုက်ပြီး ပိုင်ရို့ယောင်ကိုတစ်ချက်မျှသာကြည့်လျက် ဆက်လျှောက်သွားခဲ့လေသည်။

ပိုင်ရို့ယောင်က ထန်မော့အား မျက်လုံးများမှေးကျဥ်းလျက် ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ထန်မော့ စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်သွားချိန်မှာပင် ပိုင်ရို့ယောင် ရုတ်ချည်းနားလည်သွားခဲ့လေသည်။

"မင်းရဲ့စွမ်းရည်အသစ်ကို စမ်းသပ်ဖို့ ငါ့ကို အသုံးချသွားတာလား"

ထန်မော့မှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ ရပ်မသွားခဲ့ပဲ ဂိတ်ထံလျှောက်သွားနေခဲ့သည်။

ပိုင်ရို့ယောင် နှာမှုတ်လျက် မြေပေါ်မှထကာ လိုက်လာခဲ့သည်။

မှန်၏။ ထန်မော့တမင် ပိုင်ရို့ယောင်အားသူ့ကို တိုက်ခိုက်လာစေခြင်းဖြစ်သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်မှာ ဥာဏ်ကောင်းသည်ဖြစ်၍ သူ၏များစွာသော စွမ်းရည်များကိုခန့်မှန်းမိနေလောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ထန်မော့ သိပြီးသားပင်။ ဤလူမှာ ခွေးပလာစတာလိုပင်။ ခွာထုတ်၍မရချေ။ ထန်မော့၏ များစွာသော စွမ်းရည်များမှာလည်း အနှေးနှင့် အမြန်ဖော်ထုတ်ခံရမည်သာ။

သို့ဆိုမှတော့ တဖက်လူအား သန်မာသော ရန်သူအဖြစ်သဘောထားလျက် သူ၏စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်သည်မှာ ပို၍ကောင်းသည်မဟုတ်ပါလား။

[စွမ်းရည်: မြေဆွဲအား ဖိနှိပ်ခြင်း]

[ပိုင်ရှင်: ရွမ်၀မ်ရှု(ခိုး၀င်သူ)]

[အမျိုးအစား: လေးဖက်မြင်]

[အသုံးပြုပုံ: မြေဆွဲအားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း]

[အဆင့်: ၅]

[ကန့်သတ်ချက်: စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရန် လက်ဖ၀ါး၂ဖက်ကို မြေပြင်နှင့် ဖိကပ်ထားရမည်။ တစ်ရက်တွင် ၃ကြိမ် စက္ကန့်၃၀စာအသုံးပြုနိုင်၊ အဆင့်တက်ရန်ခက်ခဲ]

[မှတ်ချက်: ငါကရှားလည်းရှား ခန့်လည်းခန့်တဲ့ စွမ်းရည်နော်...မှတ်ချက်ကတောင်ခန့်နေသေးတယ်]

[ထန်မော့ဗားရှင်း အသုံးပြုရန် အညွှန်း: စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရန် မြေဆွဲအားဖိနှိပ်ခြင်းဟု ရေရွတ်ရမည်။ တစ်နေ့တွင် ၃ကြိမ်သာအသုံးပြုနိုင်ကာ တစ်ကြိမ်ကို ၁၀စက္ကန့်သာ သုံးနိုင်။ ခွေးချေးကို တက်နင်းမိတာက ကံဆိုးလို့ဆိုရင်တော့ ထန်မော့တစ်ဘ၀လုံး ခွေးချေးပုံတွေနဲ့ချည်း တိုးနေတော့မှာပဲ]

သူသည်ပိုင်ရို့ယောင်ကိုပထုတ်ကာ စွမ်းရည်ကို စစ်ဆေးခဲ့စဥ်က ဖူ၀မ်သော်ကို မရှောင်ခိုင်းခဲ့ချေ။

အမှန်တကယ်တွင် ဖူ၀မ်သော်လည်းအတော်များများ ခန့်မှန်းမိလောက်ချေပြီ။ ရင်းနှီးနေသောခံစားချက်...စကားဆိုစရာမလိုပဲ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နားလည်နိုင်စွမ်း..။ ထန်မော့သည် လူပေါင်း ၁.၃ဘီလျံကျော်တွင် ဗစ်တာက အသက်ရှင်နေရစ်ကာ သူတို့အတူ ဆုံတွေ့မိကြမည်မထင်ထားမိချေ။ ဤဖြစ်နိုင်ချေမှာ သေးငယ်လွန်း၍ အဆုံးမဲ့မဖြစ်နိုင်ချေ နာရီကို အသုံးပြုထားသည်ဟုတွေးမိလောက်သည့်အထိပင်။

သို့သော် သူတို့ဆုံတွေ့ခဲ့ကြသည်။

ထန်မော့သည် ဗစ်တာက သူ့အတွက် သာမာန်မိတ်တွေတစ်ဦးနှယ် အလွန်တည်ငြိမ်နေပုံပေါ်နေခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင်သူသည် အတော်လေးပျော်နေခဲ့၍ ဖူ၀မ်သော်ထံမှ အနည်းငယ်ခွာရန်မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စွမ်းရည်စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် 'ခွေးချေးကို တက်နင်းမိ'ဆိုသည်က မြင်ကွင်းထဲ ရှင်းလင်းစွာ ၀င်လာခဲ့လေသည်။

ထန်မော့"..."

ဖူ၀မ်သော်"..."

စာရေးသူမှာ ပြောစရာရှိတယ်:

ရှောင်ဖူ: ကျွန်တော့်မှာမေးစရာရှိတယ် မရီး...ကျွန်တော်အစ်ကိုက ဗစ်တာမှန်း မသိခဲ့ဘူးဆို သူ့ကို ကြိုက်မှာလား...ဒီမေးခွန်းကိုဖြေပေးပါ...လူတိုင်းသိချင်နေကြပြီ..

ထန်ထန်: ဖြေဖို့ငြင်းပယ်ပါတယ်နော်...

လူအိုကြီးဖူ: တကယ်တော့ ကိုယ်လည်းသိချင်မိသား...

🌍

Prev Next