MM Story Teller

Chapter 170

Viewers 33k

🌍Chapter 170

ရေခဲတမျှအေးစက်ကာမှောင်မည်းနေသော ရွှမ်၀ူကန်ထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုကင်းမဲ့နေသော လူခန္ဓာကိုယ်၁၀၀ကျော်မှာ ကန်၏အောက်ခြေမှ ရွံ့နွံများအပေါ်ထပ်လျက် လဲလျောင်းနေခဲ့ကြသည်။ ညလေပြည်များမှာ ကန်ရေပြင်ကိုဖြတ်သန်းသွားလျက် ရေလှိုင်းကလေးများထသွားစေသည်။ ထိုကန်၏အောက်ခြေတွင် လူပေါင်း၁၀၀ကျော်လဲလျောင်းနေခဲ့ကြောင်းမည်သူမျှသိလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ ထန်မော့သည် ကန်ဘေးတွင်ရပ်လျက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ကန်၏ အောက်ခြေကိုမမြင်နိုင်ချေ။

သူသည် အကြည့်ကိုပြန်ရုတ်လိုက်သည်။

ရှောင်ကျီထုံးကဆိုသည်။

"မစ္စတာဖူ မှန်းတာမှန်ပါတယ် ကန်အောက်မှာ လူပေါင်း ၁၀၂ယောက်ကျော်လောက်ရှိတယ်..သူတို့ထဲက ၄ယောက်ကနန်ကျင်းရဲ့လူတွေပေါ့ ကျန်တဲ့၉၈ယောက်ကတော့ ခိုး၀င်သူတွေနဲ့ အခြားနန်ကျင်းကကစားသမားတွေပါ..လွန်ခဲ့တဲ့၁နာရီလောက်က ကျွန်တော်တို့ ဗျူဟာအဖွဲ့နဲ့ နန်ကျင်းအဖွဲ့ ပန်းခြံရဲ့ဂိတ်၀မှာဆုံခဲ့ကြတယ်လေ"

ခတ္တမျှတန့်ပြီးနောက် သူကဆက်၍ပြောသည်။

"ကျွန်တော်စီစဥ်ခဲ့တာပါ...ကျွန်တော်တို့၂လမ်းခွဲသွားခဲ့တယ်...တစ်သင်းကတော့ အနောက်ပိုင်းက အမှိုက်ရှင်းလင်းရေးဌာနတွေကိုသွားရှာပြီးတော့ ကျန်တဲ့တစ်သင်းက အရှေ့ဘက်ကိုသွားခဲ့တယ်..ပြီးတော့ဒီမှာဆုံပြီး ရှင်းကျဲခုက အမှိုက်ရှင်းလင်းရေးဌာနကိုသွားကြတယ်..ဘာလို့ဆို အဲဒီမှာ သတ်ပွဲကြီးတစ်ခုရှိနေမှာ သေချာလို့လေ"

အမှိုက်ရှင်းလင်းရေးဌာနတိုင်းအနီးတွင် ပုန်းအောင်းကာခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရမည်မှာ သဘာ၀ပင်။

ထန်မော့သည် သူနှင့်ဖူ၀မ်သော်ရှင်းကျဲခုတွင် တွေ့ကြုံခဲ့ရသမျှကို ပြောပြခဲ့သည်။

"အဲဒီမှာ အနည်းဆုံးတော့ အမှိုက်သိမ်းဌာနနားက အဆောက်အဦးတွေထဲမှာ ပုန်းနေနေတဲ့ လူအယောက်၅၀လောက်ရှိတယ်..၅၀ကျော်၆၀ကျော်မကတဲ့သူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်ခိုက်လာမှာပဲ"

ရှောင်ကျီထုံးကဆိုသည်။

"ဒါကြောင့်ကျွန်တော်တို့ ကြိုဆုံဖို့ စီစဥ်ထားတာ..ကျွန်တော်မထင်ထားတာက ရွှမ်၀ူကန်နားကအမှိုက်သိမ်းဌာနကိုလာစူးစမ်းတဲ့အချိန် တိုက်ခိုက်ဖို့ချောင်းနေတဲ့ ခိုး၀င်သူ၃ဖွဲ့လောက်ရှိနေမယ်ဆိုတာကိုပဲ..သာမာန်ခိုး၀င်သူတွေသာဆို ကျွန်တော်တို့မှာ လူအင်အားပိုများတာကိုမြင်တာနဲ့ အတင်းတိုး၀င်လာကြမှာမဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့်ဒီခိုး၀င်သူတွေကတော့ မတူဘူး..သူတို့ကတစ်မြို့ထဲကလာကြပြီးတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်သိတာလည်း ကြာလောက်ပြီထင်တယ်...အဖွဲ့အစည်းအကြီးကြီးကပဲ ..ဒါကြောင့်ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့သူတို့နဲ့ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်"

ရှောင်ကျီထုံးမှာ နယ်မြေပတ်ပတ်လည်ကို လက်ဖြင့် အကြမ်းဖြင့်ညွှန်ပြသည်။

"ဒီကျွန်းမှာ ခိုး၀င်သူ ၂၉ယောက်ရှိနေတာ ကျွန်တော်တို့က ၂၂ယောက်...သူတို့ကသန်မာပေမယ့် ကျွန်တော်တို့အသာစီးရခဲ့ပါတယ်"

ဖူ၀မ်ရှန်းဂိမ်းကိုရှင်းခဲ့သည်က လုံး၀မတော်တဆသာဖြစ်သည်။ ထို'အမှိုက်တွေရဲ့အကြည့်'ကြောင့်သာမဟုတ်ပါက သူတို့သည် ထိုခိုး၀င်သူအုပ်စုကိုရှင်းပြီးသည်နှင့် လုံလုံခြုံခြုံထွက်သွားနိုင်ခဲ့မည်ပင်။ သို့သော်ထိုသို့မဖြစ်ခဲ့ချေ။ အနက်ရောင်မျှော်စင်မှာ ဖူ၀မ်ရှန်းသည်ဂိမ်းကိုရှင်းပြီးကြောင်း နန်ကျင်းတွင်ရှိနေသော ခိုး၀င်သူ၆၀ရာခိုင်နှုန်းမှာ သူ့ကိုစတင်ရှာဖွေကြတော့သည်။

ခိုး၀င်သူများမှာ ရွှမ်၀ူ၏ အစပ်တွင် သူ့အားရှာတွေ့ခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် ထိုနေရာတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ထန်မော့သည် ပျော့ပျောင်းသော မြေကြီးကိုနင်းလျက် လွန်ခဲ့သော နာရီ၀က်ခန့်ကဤနေရာတွင်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကိုပုံဖော်ကြည့်လိုက်မိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုတိုက်ပွဲ၏ရလဒ်မှာ နန်ကျင်းအဖွဲ့၏ အဓိကအဖွဲ့၀င်၄ဦးကိုဆုံးရှုံးလိုက်ရကာ ကစားသမား အယောက်၉၀ကျော်မှာ ဤရေကန်၏ အောက်ခြေတွင်ထာ၀ရမြှုပ်နှံခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ထန်မော့မျက်လုံးများကိုမှိတ်လျက်တွေးလိုက်မိသည်။

"ခင်များပြောတာ ခိုး၀င်သူတွေချည်းပဲမဟုတ်ဘူးပေါ့ နန်ကျင်းကကစားသမားတွေလည်းပါခဲ့တာလား..သူတို့ကဘာလို့ခင်များတို့ကို တိုက်ခိုက်တာလဲ..သူတို့အတွက်အကျိုးမှမရှိပဲ"

ရှောင်ကျီထုံးမှာ ထန်မော့ကို နားထောင်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

ထန်မော့မှာ သူ၏အမူအယာကိုကြည့်လျက် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့လေသည်။ မည်သည့်အရာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူသိနေ၍ပင်။

ခတ္တမျှအကြာသူမေးလိုက်သည်။

"ခင်များတို့အခုတံဆိပ်ပြား ဘယ်လောက်စုမိထားပြီလဲ"

ရှောင်ကျီထုံးတုန့်ပြန်လာခဲ့သည်။

"စုစုပေါင်း ၁၅၆ခုရှိတယ်...ရှောင်ရှန်းသုံးလိုက်တဲ့ တစ်စုံကိုဖယ်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့မှာ အစုံလိုက် ၈ခုရှိသေးတယ်"

ထန်မော့ထပ်၍မမေးတော့ချေ။

ခိုး၀င်သူများက နန်ကျင်းအဖွဲ့ကိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့သည် တိုက်ပွဲကိုကြုံခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ဒဏ်ရာလည်း ရခဲ့ပြီး၍ပင်။ ထိုခိုး၀င်သူများမှာ ဖူ၀မ်ရှန်းကိုဖမ်းလျက် ဂိမ်းရှင်းလင်းရန်နည်းကိုမေးချင်ခဲ့သည်။ တချိန်တည်းမှာပင် နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်များကိုသတ်လျင် သူတို့အတွက် တံဆိပ်ပြားများရနိုင်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် နန်ကျင်းတွင် မရေတွက်နိုင်သော လူများကို သတ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်နန်ကျင်းမှ ကစားသမားများမှာ အဆင့်နိမ့်များသာဖြစ်ကာ နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်များကိုလည်း အလေးအနက်မထားခဲ့ချေ။

၄င်းမှာခိုး၀င်သူများက နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်များကို တိုက်ခိုက်ရသည့်အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။

ကျန်သောနန်ကျင်းကစားသမားအတွက်ကမူ...

ထန်မော့ ရှောင်ကျီထုံး၏ နောက်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ ချိုင်ရုန်နှင့်အမြဲရှိနေတတ်သော မိန်းကလေးမှာ အေးစက်သောအမူအယာဖြင့် အဖွဲ့၀င်များကိုကုသပေးနေခဲ့သည်။ တိတ်ဆိတ်သော ကျွန်းပေါ်တွင် နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်များနှင့်ဗျူဟာအဖွဲ့၀င်များမှာ တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်နေခဲ့ကြပြီး အများစုမှာ ဒဏ်ရာများရထားကြလေသည်။

သူတို့ကိုသတ်လျှင် တံဆိပ်ပြားအများအပြားကိုရနိုင်လိမ့်မည်။

ဂိမ်းအချိန်ပြီးဆုံးရန်၃နာရီသာကျန်တော့သည်ဖြစ်ရာ ထိုအခွင့်အရေးကိုဖမ်းဆုပ်ကာ စာလုံးအစုံလိုက်ရအောင် ကြိုးစားကြသင့်သည်။ နန်ကျင်းအဖွဲ့ကိုတိုက်ခိုက်သော လူအများအပြားရှိလေသည်။ ကျန်လူအုပ်နောက်သို့လိုက်လျက် တံဆိပ်ပြားများကိုခိုးယူနိုင်သည်ဖြစ်ရာ ၄င်းမှာ ကိစ္စကြီးမဟုတ်ချေ။

ဤသည်မှာ နန်ကျင်းမှ သာမာန်ကစားသမားများအတွက် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးဖြစ်လေသည်။

သူတို့ချည်းဆိုလျှင် နန်ကျင်းကစားသမားများကို မသတ်နိုင်ချေ။ ခိုး၀င်သူများနှင့်ဆိုမှ မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ရှိလေသည်။

ရှောင်ကျီထုံးမှာ ဤအကြောင်းအရာကို ထပ်မပြောတော့သလို ထန်မော့လည်း ထပ်မမေးတော့ချေ။

ဖူ၀မ်သော် သူ၏၀မ်းကွဲကိုငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ပုန်းမယ့်နေရာကိုရှာလိုက်...ကျန်တဲ့၃နာရီမကုန်မချင်းထွက်မလာနဲ့"

ဖူ၀မ်ရှန်းခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည်လည်းထိုသို့လုပ်ရန်သာ စီစဥ်ထားခြင်းပင်။

၁မိနစ်ကြာပြီးနောက်...အနက်ရောင်မျှော်စင်၏ ကြေညာသံကို ရှင်းလင်းစွာကြားလိုက်ရပြန်သည်။ ယုန်ခေါင်း၏ တတိယမြောက်နောက်ဆုံးအသုတ်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။ ထန်မော့သည် ရှောင်ကျီထုံးကိုကြည့်လျက်ဆိုလိုက်သည်။

"ခင်များက စုစုပေါင်းအစုံလိုက် ၈စုံရှိပေမယ့် ခင်များတို့မှာက လူ၁၈ယောက်ရှိတာ...၁၀စုံလိုနေသေးတယ်...ကျွန်တော်တို့မှာက ၁စုံရှိတယ်..နောက်၁နာရီကျရင် ရှင်းကျဲခုက အမှိုက်ရှင်းလင်းရေးဌာနမှာတွေ့ရအောင်"

ရှောင်ကျီထုံး ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အိုကေ"

ထန်မော့ထွက်သွားခါနီးတွင် အသံတစ်ခုကိုရုတ်ချည်းကြားလိုက်ရသည်။

"ထန်မော့ surpriseက တကယ်ပဲ တံဆိပ်ပြားလား"

ထန်မော့တန့်လျက် ရှောင်ကျီထုံးကိုလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ပတ်၀န်းကျင်မှာအလွန်မှောင်နေပြီးရှောင်ကျီထုံးမှာ အပင်အရိပ်အကွယ်တွင်ရပ်နေသည်ဖြစ်ရာ သူ၏အမူအယာကို မြင်နိုင်ရန်ခက်ခဲလှသည်။ ထန်မော့မှာ တဖက်လူပြုံးနေသည်ဟုသာထင်မိသော်လည်း ဤကဲ့သို့အခြေအနေမျိုးတွင်ပြုံးနေခြင်းက ပုံမှန်မဟုတ်ချေ။

ထန်မော့တွေးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ခင်များရော ဘာလို့ထင်လဲ"

"မသိဘူး"

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး"

အမှောင်ထုထဲတွင် လူ၂ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦးကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ၃စက္ကန့်ကြာပြီးနောက် ထန်မော့လှည့်ကာထွက်သွားတော့သည်။ ဖူ၀မ်ရှန်းသည် သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူနောက်ကိုအမြန်လိုက်သွားခဲ့သည်။ နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်များမှာ ဒဏ်ရာကိုယ်စီနှင့် ဖူ၀မ်ရှန်းကို ဂရုမစိုက်နိုင်ကြတော့ချေ။ ထို့ကြောင့်ဖူ၀မ်သော်မှာ ထိုကလေးအား ရွှမ်၀ူကန်မှ အိမ်ယာ၀န်းဟောင်းတစ်ခုဆီသို့ခေါ်သွားခဲ့သည်။ နေရာကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးပြီးသည့်နောက် အိမ်တစ်အိမ်ထဲတွင် ထိုကလေးကိုထားလိုက်သည်။

ဖူ၀မ်သော် အေးစက်စွာဆိုလိုက်သည်။

"ဂိမ်းမပြီးခင်အထိ ထွက်မလာနဲ့...ငါလာရှာတာကိုစောင့်နေ"

ဖူ၀မ်ရှန်းခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်တွင် I တံဆိပ်ပြားတစ်ခုလိုနေဆဲပင်။ သူတို့သည် ဖူ၀မ်ရှန်းကို နေရာချပြီးနောက် ထိုအိမ်ယာ၀န်းမှ ထွက်လာခဲ့ကြလေသည်။ ထိုကလေးမှာ ပြတင်းပေါက်တွင်ရပ်လျက် ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်ထွက်သွားသည်ကိုကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့၂ဦးမှာ အိမ်ယာ၀န်းမှ လုံး၀ထွက်သွားမှန်း သေချာပြီးနောက် ဖူ၀မ်ရှန်းသည် အိမ်အနှံ့ပြေးလျက် တံခါးများ ပြတင်းပေါက်များကို လော့ခ်ချကာ လိုက်ကာများကိုပါဆွဲချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကာ ကြမ်းပြင်ကို စိုးရိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေရာမှ သူ၏ကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်းတုန်လှုပ်လာခဲ့လေသည်။

မိနစ်ပိုင်းမျှကြာပြီးနောက် ငိုသံတစ်ခုမှာ အခန်းထဲတွင်ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

၁၂နှစ်အရွယ်ကောင်လေးမှာ အဆုံးတွင် ၀မ်းနည်းမှုကို ထိန်းချုပ်မထားနိုင်တော့ချေ။ သူသည်မိနစ်အနည်းငယ်ငိုကြွေးပြီးနောက် မျက်ရည်များကို ပွတ်သုတ်လိုက်သည်။ သူသည်မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း လွန်ခဲ့သော ၁နာရီကအချိန်ကို ပြန်ရောက်သွားသည့်နှယ်။ ထိုစဥ်ကမရေတွက်နိုင်သော ကစားသမားများမှာ ကျွန်းကိုတိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့မှာ ဂိမ်းရှင်းလင်းရန်နည်းကိုသိချင်ရုံသက်သက် သူ့ကိုဖမ်းချင်ခဲ့ကြသည်မဟုတ်ချေ။ သူတို့အမှန်တကယ်လိုချင်သည်က တံဆိပ်ပြားများဖြစ်သည်။

သွေးလွှမ်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခုအစပြုရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသာလိုခဲ့သည်။

ဖူ၀မ်ရှန်းထိုအရာအားလုံးကိုသိခဲ့လေသည်။ နန်ကျင်းမှာ အလွန်တည်ငြိမ်သော်လည်း အပြင်ဘက်ကမ္ဘာမှာ မငြိမ်းချမ်းချေ။ လူသတ်ခြင်းမှာ သာမာန်သာဖြစ်ကာ သူ၏ရင်းနှီးနေသော အဖွဲ့၀င်များမျက်စိရှေ့တွင်သေဆုံးသွားရသည်ကို လက်မခံနိုင်ခြင်းသာ။ သို့သော် ...

"သူတို့ကငါတို့ဆီမှာ အကူပစ္စည်းတွေအကြွေးတင်နေသေးတာကို..."

အက်ကွဲလျက် ပြာနှမ်းနေသောအသံကလေးမှာ အခန်းထဲတွင်ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

၅မိနစ်ကြာပြီးနောက် ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ သူ၏မျက်ရည်များကို ပွတ်သုတ်လိုက်လျက် မတော်တဆ တစ်စုံတစ်ယောက်ရောက်ရှိလာလိုလာငြား သူ၏အကူပစ္စည်းကို အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။ သူသည်မီးဖိုချောင်ထဲသို့အေးစက်စွာလျှောက်သွားလိုက်လျက် ဓါးတချို့ကိုယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဧည့်ခန်းထဲသို့ပြန်လာကာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ထောင်ချောက်များကိုဆင်လိုက်လေသည်။ တစ်ယောက်ယောက်သာ သူ့ကိုဤနေရာတွင် အမှန်တကယ်တွေ့ခဲ့ပါက သူလွတ်မြောက်နိုင်သည်။

****

တချိန်ထဲတွင် ရွှမ်၀ူကန်၌...

ချိုင်ရုန်၏ ထိခိုက်မှုမှာ ပြင်းထန်သော်လည်း သူ၏ခွန်အားမှာ အလွန်မြင့်လေသည်။ သူသည်နန်ကျင်းအဖွဲ့ထဲမှ အခြားပြင်းပြင်းထန်ထန်ဒဏ်ရာရထားသူ၃ဦးထက် ပို၍ စောစောနိုးလာခဲ့သည်။ သူနိုးလာသည်နှင့် ပန်းခြံထဲတွင်ကျန်ရစ်သော ကျန်အဖွဲ့၀င်များဆီသွားလိုက်သည်။

ရှောင်ကျီထုံးကဆိုသည်။

"ဒီမှာ အမှိုက်ရှင်းလင်းရေးဌာနတစ်ခုရှိတယ် အရမ်းလည်းအန္တရာယ်များတယ်...အခုယုန်ခေါင်းနောက်တစ်သုတ်လည်းပေါ်လာပြီဆိုတော့ သူတို့ကိုသတ်ပြီး တံဆိပ်ပြားတွေရှာရမယ်..ဒဏ်ရာရထားတဲ့သူတွေက နေရာရှာပြီးပုန်းနေကြ...ကျန်တဲ့သူတွေက ငါနဲ့တံဆိပ်ပြားရှာဖို့သွားကြတာပေါ့"

ချိုင်ရုန်၏ မျက်လုံးတို့ပြူးကျယ်သွားလျက် မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို ပုန်းနေစေချင်တာလား"

ရှောင်ကျီထုံးသူ့ကိုကြည့်လျက် ပြုံးသည်။

"မရဘူးလား ခေါင်းဆောင်ချိုင်...ခင်များရဲ့ဒဏ်ရာရထားတဲ့ကိုယ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့နဲ့တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် သိပ်တုံးရာကျမနေဘူးလား"

ချိုင်ရုန် ၄င်းကိုငြင်းဆန်ချင်သော်လည်း ရှောင်ကျီထုံး၏ စကားမှာ မှန်ကန်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ခံစားချက်များကိုဖိနှိပ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ငါခဏနေရင် ပြန်တိုက်နိုင်ခိုက်နိုင်မှာပဲ"

"၂နာရီလောက်က ခဏနေရင်လို့ပြောလို့ရတာလား"

ချိုင်ရုန်အော်လိုက်သည်။

"မင်း"

ရှောင်ကျီထုံး သူ့ပုခုံးပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက်တင်လိုက်သည်။

"အိုကေ..ငါတို့မင်းကို ရှင်းကျဲခုမှာစောင့်နေမယ်...ဒဏ်ရာရထားတဲ့သူတွေအကုန် ငါတို့ကိုရှုပ်ဖို့မစဥ်းစားပဲ ပုန်းနေလိုက်ကြတော့..ရှောင်ရှောင်း သူတို့နဲ့လိုက်သွား ငါတို့ အကူပစ္စည်းကိုသုံးပြီးဆက်သွယ်လိုက်မယ်..ချိုင်ရုန်ပြန်ကောင်းလာတာကိုစောင့် ပြီးတော့ သူ့ကို လင်းရုန်နဲ့အတူခေါ်ခဲ့"

ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် ကောင်လေးမှာ ခေါင်းကို ထပ်ခါထပ်ခါညိတ်နေခဲ့သည်။

ချိုင်ရုန်မှာ တစ်ခုခုပြောလိုသော်လည်း ရှောင်ကျီထုံးစီစဥ်ထားသော လူများက သူ့ကိုဆွဲသွားခဲ့ကြသည်။ နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်၄ဦးမှာ သူတို့၏ဒဏ်ရာများကြောင့် ဆက်မပါ၀င်နိုင်တော့ချေ။ ရှောင်ကျီထုံးသည် ကျန်၁၂ယောက်အားအဖွဲ့၂ဖွဲ့အဖြစ်ခွဲလိုက်ကာ တံဆိပ်ပြားများကိုရှာစေခဲ့သည်။ သူတို့ကျွန်းမှမထွက်ခွာခင်တွင် နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်တစ်ဦးမှ မနေနိုင်ပဲ မေးလာခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ရှောင်...ခုနကကျွန်တော်တို့အလျင်လိုနေတော့ လုကြီးနဲ့တခြားလူတွေရဲ့ကိုယ်ကို ရေထဲတွန်းချလိုက်ရတယ် သူတို့ကိုပြန်ဆယ်ရအောင်..အနည်းဆုံးတော့ ကျင်းလေးနဲ့မြှုပ်ပေးရမှာပေါ့"

ရှောင်ကျီထုံးလှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့မှာ အချိန်ရှိလို့လား"

အဖွဲ့၀င်များမှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့ကြသည်။

ရှောင်ကျီထုံး၏ အပြုံးမှာအေးစက်နေခဲ့သည်။

"ငါအစတည်းကချိုင်ရုန်ရဲ့အတွေးကို သဘောမတူခဲ့ဘူး ဒါပေမယ့် သူက အားလုံးကိုချုပ်ကိုင်နိုင်လောက်အောင်တော့ သန်မာနေခဲ့သေးတယ်..အခုသေတဲ့သူကသေပြီ..ရေထဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ် မြေကြီးမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာများကွာသွားလို့လဲ"

နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်များမှာ အေးစက်သွားခဲ့သည်။

"ခင်များဘယ်လိုလုပ်...."

"ဘာကွာလဲလို့"

ရှောင်ကျီထုံး၏ အေးစက်သောအသံမှာ လူတိုင်း၏ပါးစပ်ကိုပိတ်သွားစေခဲ့သည်။ နင်နင်းသည် ဒူးလေးကိုကိုင်လျက်ကျန်လူများကို အေးစက်စွာစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရှောင်ကျီထုံး၏ အသံမှာ ရှင်ကျန်သော လူများပေါ်ဖြတ်သန်းသွားလျက် အဆုံးတွင်သူကဆိုလိုက်သည်။

"သူတို့မြေကြီးမှာ အမြှုပ်ခံချင်တာမဟုတ်ဘူး...သူတို့အတွက် သူတို့ဟာသေပြီးသားပဲ... မြေကြီးမှာနဲ့ ရေထဲမှာ လှဲနေရတာနဲ့ ဘာမှကွာခြားတာမရှိဘူး... မင်းသူတို့ကို ကောင်းကောင်းမြှုပ်ပေးလည်း သူတို့ကသေပြီးတဲ့လူတွေပဲ...သူတို့သေသွားရတာက ခေါင်းဆောင်ချိုင်ကိုပြောနေတာ..."

" နန်ကျင်းကိုထိန်းချုပ်နိုင်ရအောင် သူ့ကိုယ်သူ အနက်ရောင်မျှော်စင်များထင်နေလား"

ချိုင်ရုန်ဤနေရာတွင်ရှိနေစဥ် ရှောင်ကျီထုံး သိပ်များများမဆိုခဲ့ချေ။ နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်များမှာ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်ကိုခုခံပြောဆိုပေးလိုသော်လည်း သူတို့တစ်ခွန်းမှမဟနိုင်ခဲ့ချေ။

ချိုင်ရုန်မှာ မည်မျှတုံးအလိုက်ပါသနည်း။ သူတို့စတွေ့စဥ်ကပင် ရှောင်ကျီထုံးမှာ လူတိုင်းကို ပြောခဲ့ဖူးသည်။

"နန်ကျင်းအဖွဲ့ကခေါင်းဆောင်ချိုင်က ငတုံးပဲ တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲတတ်တာ..."

ဤလူလုပ်ခဲ့သောအတုံးအဆုံးအရာမှာ သူ့ကိုယ်သူတရားမျှတမှုကိုဆောင်ကျဥ်းသူဟုသတ်မှတ်ကာ ဤမြို့ကြီးမှ လူတိုင်းကို ၃လကြာခိုလှုံခွင့်ပေးခဲ့ခြင်းပင်။

အနက်ရောင်တိမ်လိပ်များမှာ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ကြီးကို ဖုံးအုပ်နေခဲ့သည်။ ရှောင်ကျီထုံးသည် အေးစက်သော လေများထဲတွင်ရပ်လျက် နန်ကျင်း၏ အသန်မာဆုံးကစားသမားများကိုကြည့်နေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော၃လတုန်းက ထိုသန်မာသော အရံကစားသမားများမှာ သွေးများပွက်ပွက်ဆူကာ တက်ကြွလျက် မြို့တော်အား သူတို့၏ခွန်အားဖြင့် ကာကွယ်ချင်ခဲ့ကြသည်။ ၃လကြာပြီးနောက် သူတို့ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြသူတို့မှာ ခိုး၀င်သူများနှင့်ရောနှောလျက် သူ့တို့အား တံဆိပ်ခေါင်းအတွက်တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

ရှောင်ကျီထုံးမျက်လုံးမှိတ်လျက် သူ၏နှုတ်ခမ်းတို့ဖြည်းညှင်းစွာ ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ၏နှုတ်ခမ်းအစုံကိုပြန်ဖွင့်လိုက်ကာ ချိုင်ရုန်အစား သူ့ကိုယ်သူအပြစ်တင်လိုက်လေသည်။

"သူမတုံးဘူး ငါတုံးခဲ့တာ"

🪩

Prev Next