Chapter 169

🌍Chapter 169

ညအမှောင်တွင် အနက်ရောင်ပုံ‌ရိပ်နှစ်ခု အလွန်လျင်မြန်သည့်အရှိန်နှင့် ပြေးနေကြပေသည်။

ဖူ၀မ်ရှန်းက ဂိမ်းကို ပထမဆုံးရှင်းခဲ့သည့် ကစားသမားဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထန်မော့မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အနက်ရောင်မျှော်စင်က ပထမဆုံးသူကို ကြေညာပြီး ‘အမှိုက်၏အကြည့်'ဆုကို ပေးလိမ့်မည်ဟုလည်းမထင်ထားပေ။ ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဆုလာဘ်ဟု ခေါ်သော်လည်း အမှန်တွင် ဤဖြစ်စဉ်ရှိ ခြိမ်းခြောက်မှုအကြီးစားဖြစ်ပေသည်။ 

“ကျွန်တော်တို့ မြန်မြန်သွားရမယ်…သူ ဂိမ်းကို ရှင်းပြီးခါစရှိ‌သေးတော့ အမှိုက်စွန့်‌ပစ်ရေးစခန်း ပတ်၀န်းကျင်မှာပဲ ရှိလောက်သေးတယ်…”

ထန်မော့ ပြေးရင်း အမြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းမှာမဆို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ စောင့်နေတဲ့ ကစားသမားတွေ ရှိမှာပဲ…သုံးနာရီ ယုန်ခေါင်းသုံးသုတ်ပဲကျန်တော့တယ်…ကစားသမားအများစု တံဆိပ်တွေ မခိုးလောက်သေးပေမဲ့ ခိုး၀င်သူတွေကတော့ အဲ့လို မဟုတ်ဘူး…”

“ဟုတ်တယ်…”

ဖူ၀မ်သော် လမ်းပေါ်ရှိ လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်များကို ကြည့်ကာ ထောင့်ချိုးလိုက်ပြီး ရှင်းကျဲခုံထံ ဦးတည်လိုက်သည်။

အမှိုက်၏အကြည့်က ကစားသမားတိုင်း ဖူ၀မ်ရှန်းကို သုံးစက္ကန့်ကြား စိုက်ကြည့်မည်ဟုပြောသွားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဖူ၀မ်ရှန်း ကစားသမားရှေ့ပေါ်တိုင်း အကြည့်တစ်ချက်နှင့်ပင် ဖူ၀မ်ရှန်းဖြစ်ကြောင်းသိကြမည်ဖြစ်၏။ ယခု နန်ကျင်းတွင်ရှိသည့်ကစားသမားတိုင်း ဂိမ်းရှင်းလင်းရမည့်နည်းလမ်းသိရန် ဖူ၀မ်ရှန်းကို ရှာချင်/ဖမ်းချင် နေကြပေမည်။

နန်ကျင်းအဖွဲ့က ဤမြို့ရှိကစားသမားများကို ဟန့်တားနိုင်သော်လည်း အခြား‌မြို့များမှကစားသမားများမှာမူ အဖွဲ့အစည်းကို လေးစားမည်မဟုတ်ပါ။

ဖူ၀မ်သော် အရှိန်တင်လိုက်ရာ ထန်မော့လည်း အရှိန်လိုက်တင်လိုက်သည်။

သူတို့ အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံများကို ဖြတ်ကျော်သည့်အရှိန်မှာ အလင်းနှင့်ပင် တူ၏။ သူတို့ အနက်ရောင်မျှော်စင်နှင့်နီးကပ်လာသောအခါ ထန်မော့ ရှင်းကျဲခုံရှိ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းကို လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။

သူတို့ ရပ်၍ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်သည်။

ဘေးပတ်၀န်းကျင်တွင် လူတစ်ယောက်မှ မရှိချေ။ 

အေးစက်သည့်ညလေအေးကြောင့်တွင် သဖန်းရွက်များ အချင်းချင်း ပွတ်တိုက်နေကြပေသည်။ ထန်မော့ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး လမ်းဆုံတစ်ဝိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဖူ၀မ်သော် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ နီညိုရောင်အစွန်းအထင်းကိုထိလိုက်သည်။ ထန်မော့ ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်းသွားလိုက်၏။

ဖူ၀မ်သော် အတည်ပြုလိုက်သည်။

“သွေးပဲ…ခြောက်နေပုံထောက်ရင် အနည်းဆုံးတစ်နာရီလောက်ရှိပြီ…”

ထန်မော့ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်ရာ လမ်းပေါ်တွင် အလားတူနီညိုရောင်အစွန်းအထင်းများကို တွေ့လိုက်ရ၏။ 

အစွန်းအထင်းများက အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်း ပတ်ပတ်လည် ပြန့်ကျဲနေပြီး စခန်းအနားတွင် ပိုတွေ့ရပေသည်။ စခန်းနှင့်ငါးမီတာအကွာတွင် သွေးကွက်များက လျော့နည်းသွား၏။

ထန်မော့ ပြောလိုက်သည်။

“အနက်ရောင်မျှော်စင်ကြေညာပြီးတာနဲ့ အမြန်ဆုံးအရှိန်နဲ့ လာကြတာ ၁၀မိနစ်‌တောင် မကြာဘူး…သူတို့ ဒီစခန်းမှာ ဂိမ်းရှင်းမလင်းရသေးဘူး…အနီးအနားက အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းတွေဆီ သွားကြည့်ကြတာပေါ့…”

ဖူ၀မ်သော် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ထန်‌မော့လက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ သူတို့ တစ်ညလုံး စိုးရိမ်သောကဖြင့် ဖူ၀မ်ရှန်းကို ရှာခဲ့ရပေသည်။ ထန်မော့ မခြောက်သေးသည့်သွေးကွက်ကို နင်းမိသွားသဖြင့် ဖိနပ်ခုံတွင်သွေးများ ပေကုန်၏။

ထန်မော့ ဖူ၀မ်သော်နှင့်အတူ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားသည်။ သူတို့ လမ်းဆုံမှထွက်လိုက်သည်နှင့် ထန်မော့ နောက်မှသေနတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဒိန်း…

ကျည်ဆံများက လေကို ခွင်း၍ ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်ခေါင်းသို့ ဦးတည်လာပေသည်။

ကျည်ဆံ မှန်ခါနီး ထီးရွက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်၏နောက်ကျောကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

ကျည်ဆံများ ထီးကို ထိမှန်ကာ မြေပြင်ပေါ် ကျသွားပေသည်။ ထန်မော့ ထီးလေးကိုအဆက်မပြတ် ရွေ့လျားကာ မိုးရွာသကဲ့သို့ကျလာသော ကျည်ဆံများကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင် ဖူ၀မ်သော် အေးစက်သည့်အမူအရာဖြင့် ငွေရောင်သေနတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဒိန်း…ဒိန်း…ဒိန်း…

ဖူ၀မ်သော်၏ခေါင်း ထီးအောက်မှ ထွက်လာပြီး လမ်းဆုံနှစ်ဖက်ရှိ မိုးမျှော်အဆောက်အအုံသုံးခုပေါ်သို့ မတုံ့မဆိုင်း ပစ်လိုက်သည်။

မှန်ကွဲကာ အဆောက်အအုံမှ အော်သံနှစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ တတိယလူကမူ အော်ပင်မအော်နိုင်ပေ။ ကျည်ဆံ ခေါင်းမှန်ကာ ချက်ချင်း မြေပေါ်လဲသွား၏။

သေနတ်သံသုံးချက် ကြားရပြီးနောက် သေနတ်သံများနှင့် လျှို့ဝှက်လက်နက်များ ချက်ချင်း ရပ်သွား၏။

ထန်မော့ ပတ်၀န်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အလင်းရောင်ပင်မရှိသည့်အဆောက်အအုံရှိ ပြတင်းပေါက်နောက်တွင် အရေအတွက် မသိရသည့် ကစားသမားများ ပုန်းအောင်းနေကြသည်။ ထန်မော့ ထီးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ထိုလူများကို လျစ်လျူရှုကာ ဖူ၀မ်သော်နှင့်အတူ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

နှစ်ယောက်သား စွန့်ပစ်ထားသည့်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှာတွေ့လိုက်ကြ၏။

နံရံကို မှီ၍ ဘေးပတ်လည်တွင် ကစားသမား မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ထန်မော့အသက်ရှူလိုက်ကာ ဖူ၀မ်သော်ကို ပြောလိုက်သည်။

“နန်ကျင်းမှာ စီရင်စု၁၁ခုနဲ့ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်း ၁၁ခုရှိတယ်…ရှောင်ကျီထုံးက သူတို့ ရှင်းကျဲခုံနားမှာရှိတဲ့ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းဆီ ပြန်သွားမယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ အခု သူတို့ အဲ့မှာ မရှိဘူး…ဒီကြားထဲ ပြဿနာရှိလောက်တယ်…”

ဖူ၀မ်သော် ပြောလိုက်သည်။

“သုံးနာရီကျန်သေးတယ်…ရှောင်ကျီထုံးရဲ့အကျင့်အရဆို  အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းမှာ ကစားသမားတွေ ၀န်းရံထားမှန်းသိလို့ နောက်ဆုံးနာရီထိ ပြန်လာမှာ မဟုတ်ဘူး…သူ အခု အနီးအနားမှာပဲ ရှိလောက်တယ်…ရှင်းကျဲခုံ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းဆီ ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ ဖူ၀မ်ရှန်းက မတော်တဆဂိမ်းရှင်းလင်းမိသွားလို့ ရှောင်ကျီထုံးနှောင့်နှေးနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်…”

ထန်မော့ လေးနက်စွာ တွေးပြီးနောက် အိတ်ကပ်ထဲမှ ကြက်သိုက်လေးကို ဆွဲထုတ်ကာ ကြက်ဥအဖြူကို လှည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ အဖြူရောင်အလင်းတောက်ပသွားပြီး နန်ကျင်းမြေပုံတစ်ခု ထန်မော့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာပေသည်။

ထန်မော့ နန်ကျင်းမြေပုံကို ဂရုတစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“သူတို့က မြို့ဟောင်းစီရင်စုမှာ ဖြစ်သင့်တယ်…ဒီဧရိယာတွေပဲ…”

သူ လက်ကို သုံးကာ တြိဂံဧရိယာဆွဲလိုက်၏။

“အနီးအနား စီရင်စု ငါးခု/ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်း ငါးခု ရှိတယ်…”

ဒီအမှိုက်ရှင်းလင်းရေးစခန်း ငါးခုမှာ ဖူ၀မ်ရှန်းက ဘယ်ဟာသုံးခဲ့တာလဲ…

ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော် အမှောင်ထဲတွင် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြ၏။

ဖူ၀မ်သော် ပြောလိုက်သည်။

“ထရွိင်ဂျန်မြင်း…”

ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက် နန်ကျင်းချင်းဟွိုက်စီရင်စုတွင်…

မြင်းငယ်လေးတစ်ကောင် လမ်းပေါ်တက်သွား၏။ သူက လူကြီးတစ်ယောက်၏လက်ဖဝါးအရွယ်အစားသာ ရှိပြီး အရှိန်က မြန်သည်လည်း မဟုတ် နှေးသည်လည်း မဟုတ်ပေ။ သူက လူကြီးတစ်ယောက် လမ်းလျှောက်သည့်အရှိန်လောက်သာရှိ၏။  သာမာန်ကစားစရာမြင်းနှင့်တူသော်လည်း လရောင်တောက်ပလာသည့်အခါ အရုပ်တွင် အရိပ်မရှိပေ။ မြင်း ထောင့်ချိုးလိုက်ပြီး အရှေ့ တစ်ကီလိုမီတာ သွားပြီးနောက် အခြားလမ်းသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။

အမှောင်ထဲတွင် ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်တို့ သစ်သားမြင်းရုပ်နောက် တိတ်တဆိတ်လိုက်ကာ  တစ်ကီလိုမီတာ လမ်းလျှောက်ခဲ့ရ၏။

မြင်းငယ်လေး ကျယ်၀န်းသည့်လမ်းပေါ် ရောက်သွား၏။ ဖူ၀မ်သော် မြင်းလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ 

ထန်မော့ မြေပုံဖွင့်လိုက်ပြီး တည်နေရာ စစ်ဆေးလိုက်၏။

“ဒါက ရွှမ်ဝူစီရင်စုထဲပဲ…”

ထရွိင်ဂျန်မြင်းက ဆက်သားအဖြစ် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့ မြင်းနောက်လိုက်ကာ ဖူ၀မ်ရှန်းတည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့၏။ မြင်းက အလွန်နှေးပြီး တစ်နာရီတွင် ငါးကီလိုမီတာသာ သွားနိုင်သည်။ နန်ကျင်းမြို့ဟောင်းက အလွန်ကြီးမားသဖြင့် သူတို့ မြင်းကို သုံး၍ ဖူ၀မ်ရှန်းကို မရှာနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် မှားယွင်းသည့် အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းများကို ဖယ်ထုတ်ကာ လမ်းမှန်ကို ဦးတည်ရပေသည်။

နှစ်ယောက်သား အ‌ဆောက်အအုံများကို ဖြတ်ကာ မကြာမီ ရွှမ်ဝူကန်ပန်းခြံသို့ ရောက်လာကြပေသည်။

လွန်ခဲ့သည့်လေးနာရီက သူတို့ ရွှမ်ဝူစီရင်စုသို့ သွားခဲ့ကြပြီး ရွှမ်ဝူရေကန်၌ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းရှိကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ 

ကျယ်၀န်းပြန့်ပြူးသောရေကန်မျက်နှာပြင်တွင် လေတဖြူးဖြူး တိုက်နေပေသည်။ ရေကန်အလယ်တွင် စိမ်းလန်းစိုပြေသော သစ်ပင်များဖြင့် ၀န်းရံထားသည့် လူလုပ်ကျွန်းရှိ၏။ ထန်မော့ တံတားပေါ်တက်ကာ ကျွန်းလေးဆီ သွားလိုက်သည်။ ကျွန်းအလယ်တွင် အိမ်လေးတစ်လုံးရှိ၏။

ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်တို့ ကျွန်းပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တက်သွားလိုက်သော်လည်းသူတို့ သတိမလွှတ်ပေ။ ထန်မော့ မျက်လုံးထောင့်မှတစ်ဆင့် ပတ်၀န်းကျင်ကိုအကဲခတ်နေပေသည်။ သူ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းရှေ့ရှိ မြေဆီလွှာကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထန်မော့ မြေကြီး လက်တစ်ဆုပ်ယူလိုက်ပြီး လက်ညှိုးဖြင့် ဖိကြည့်လိုက်သည်။

“စိုနေတယ်…*

သူ လက်ညှိုးကို ကြည့်လိုက်၏။

“အနီရောင်ပဲ…”

ဖူ၀မ်သော် အနံ့ခံလိုက်သည်။

ပြောစရာပင် မလိုချေ။ ထန်မော့ပင် လေထဲမှ သွေးနံ့များ ရနေပေသည်။ သိပ်သည်းသောသွေးနံ့က ‌ရေကန်မှတိုက်ခတ်‌သောလေကြောင့် အချိန်အတော်ကြာ မလွင့်ပြယ်သွားပေ။ ကျွန်းငယ်ရှိမြေကြီးက နီရဲစိုစွတ်နေသည်။ မတ်လဖြစ်၍ ‌မြေဆီလွှာ ဤမျှ မနူးညံ့သင့်ပေ။ အေးသည့်ရာသီတွင်မာကျောနေသင့်သော်လည်း ယခုမြေကြီးက နူးညံ့နေ၏။

နူးညံ့နေခြင်းမှာ သွေးကြောင့်ဖြစ်၏။

ဤနေရာတွင် တိုက်ပွဲ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လူများစွာ သေခဲ့ရသည်။ သွေးများကို မြေကြီးက စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် မြေကြီးက လေးလံမည်းမှောင်နေရခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့ ကျွန်းကို စစ်ဆေးလိုက်ကြသော်လည်း မည်သူကိုမှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြပြီး ကျွန်းမှ လှည့်ထွက်လိုက်ကြသည်။ တိတ်ဆိတ်နေသည့်ကျွန်းရှိ သစ်ရွက်များ လေညှင်းကြောင့် တဖြည်းဖြည်း လှုပ်ခါနေကြပေသည်။

ထန်မော့ ကျွန်းမှထွက်ရန် တံတားပေါ်သို့ တက်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ရပ်သွားပြီး ညာလက်ပြန်ရုတ်လိုက်၏။

မြှားတိုတစ်ချောင်း ထန်မော့ လက်ကိုဖြတ်၍ မြေပေါ်စိုက်သွား၏။ ထိုအချိန်တွင် ဖူ၀မ်‌သော် လက်ထဲ၌ ဓားမြှောင်တစ်လက်ပေါ်လာပြီး ငွေရောင်ဓားမြှောင်ဖြင့် ကျွန်းအစွန်မှ သစ်ပင်ကြီးကို ဖြတ်လိုက်သည်။

အလင်းတန်းလေးသာဖြစ်သော်လည်း ထူထဲသည့်ပင်စည်ကြီးက မြေပေါ်သို့လဲကျသွားလေသည်။ ဖူ၀မ်သော် အလွန်လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် သစ်ပင်လေးပင် ဖြတ်လိုက်သည်။ သူ ငါးပင်မြောက်သစ်ပင် ဖြတ်စဥ် မိုးခြိမ်းသံ မြေကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် သွယ်လျသည့်ပုံရိပ်တစ်ခု မြေကြီးထဲမှ ပေါ်လာ၏။ သူ့နောက်တွင် နောက်ထပ်လူရိပ်နှစ်ခုပေါ်လာသည်။

ဝှီး…

ငွေရောင်မြှားက ပြတ်လုနီးပါးသစ်ပင်ကို ဖြတ်ကာ ထန်မော့ပါးပြင်သို့ ပျံသန်းသွား၏။ ထန်မော့ ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်ပြီး ဖူ၀မ်သော် မြှားရှည်ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ထန်မော့ တစ်ဖက်လူကို ကြည့်လိုက်၏။

သူတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရပေသည်။

“နင်နင်း…”

“ထန်မော့…ဖူ၀မ်သော်…”

ငွေရောင်လေးကိုင်ထားသည့်အမျိုးသမီးမှာ နင်နင်းဖြစ်ပေသည်။

ထန်မော့ တင်းမာနေသော နင်နင်းကို ကြည့်ကာ ဖူ၀မ်ရှန်းအကြောင်း မေးတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သေးငယ်သောအရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထန်မော့ မြေကြီး‌ပေါ် ပေါ်လာသော ကောင်လေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ 

ဖူ၀မ်သော်လည်း ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော ကောင်လေးကို ကြည့်လိုက်၏။ 

သူတို့နှစ်ယောက် ဖူ၀မ်ရှန်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စိုက်ကြည့်ခဲ့ပေသည်။

ကျွန်းပေါ်သို့ ရောက်လာသည့်လူများမှာ ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုဖူ၀မ်ရှန်း မထင်ထားပေ။ သူ မြေကြီးထဲတွင် ပုန်းနေသဖြင့် အပေါ်မှ အသံများကို မကြားနိုင်ပေ။ ဖူဝမ်ရှန်း သူ့အစ်ကို၀မ်းကွဲဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ကော…”

ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်တို့ လက်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့အသံ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွား၏။

သူ လက်တွဲထားသည့်နေရာကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေပေသည်။

“...”

ထန်မော့ လက်လွှတ်လိုက်၏။

ဖူ၀မ်သော် ထန်မော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထန်မော့ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်

“နောက်သုံးနာရီကြာရင် ပိုဆိုးလာလိမ့်မယ်…ကျွန်တော်တို့ ဂိမ်းရှင်းပြီးမှပဲ ထပ်ကြိုးစားကြတာပေါ့…”

ဖူ၀မ်သော် မကန့်ကွက်ပေ။

ဖူ၀မ်သော်တို့ လက်လွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ အများကြီး တွေးမနေတော့ပေ။ သူတို့ အချို့ကိစ္စများကြောင့်သာ လက်ကိုင်ထားကြသည်ကို တွေးခဲ့သည်။  ဂိမ်းကူပစ္စည်းသုံးရန် လက်ကိုင်ထားရန် လိုသည်ဟု တွေးခဲ့သည်။ 

ဥပမာ-မြေအောက်မှာရှိတဲ့ သူ့တည်နေရာကို ဖော်ထုတ်ပေးတဲ့ ဂိမ်းကူပစ္စည်းမျိုး။

ရှောင်ကျီထုံးလည်း တက်လာပြီး ထန်မော့ နှင့်ဖူ၀မ်သော်ကို မြင်သောအခါ ကူရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“တကယ် မင်းတို့ပဲ…မြေကြီးထဲမှာ ရှိတဲ့ ငါတို့ကို ရှာတွေ့ပြီး တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့သူက မင်းတို့နှစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်…”

ထန်မော့ ပြောလိုက်သည်။

“အန္တရာယ်အများဆုံး‌နေရာက အလုံခြုံဆုံးနေရာပဲ…ငါတို့ ဒီနေရာ အမြန်လာကြတာ မိနစ်သုံးဆယ်လောက်ပဲကြာတယ်…မြေပြင်ပေါ်ကသွေးတွေက ဒီမှာတိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲဖြစ်ခဲ့တာကို ပြနေတယ်…မင်းတို့ဝေးဝေးမသွားလောက်သေးဘူး…ကျွန်းပေါ်က မြေကြီးက ရေနဲ့နီးပြီး ဒီမြေကြီးက တခြားနေရာတွေထက် ပိုနူးညံ့နေတယ်…သွေးတွေကို စုပ်ယူလိုက်လို့ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့အရမ်းနူးညံ့လွန်းနေတယ်…ဒါ မင်းကြောင့်ပဲ…”

ရှောင်ကျီထုံး ရယ်လိုက်သည်။

“ဒါ့ကြောင့်လား…”

ဖူ၀မ်‌သော် ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“တံတားပေါ်မှာ သွေးမရှိဘူး…ဒါက အရမ်းပြင်းထန်တဲ့တိုက်ပွဲပဲ…အနိုင်ရသူတွေက ဒဏ်ရာမရဘဲ ထွက်သွားဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး…ကျွန်းပေါ်က ထွက်သွားချင်ရင်သူတို့ တံတားပေါ် တက်သွားရမှာပဲ…ရေကူးသွားတာ မဟုတ်ခဲ့ရင်ပေါ့…ကျွန်းက သွေးစွန်းနေပေမဲ့ တံတားက သန့်ရှင်းနေတယ်…အနိုင်ရသူတွေက ကျွန်းပေါ်က ထွက်သွားတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး…သူတို့ ကျွန်းပေါ်မှာ ရှိနေကြတုန်းပဲ…''

ရှောင်ကျီထုံး၏အပြုံး တောင့်တင်းသွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ငါ အရမ်းပေါ့ဆခဲ့မိတာပဲ…”

ထန်မော့ လိုရင်း တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

“ဖူ၀မ်ရှန်း ဂိမ်းကို ဘယ်လိုရှင်းပစ်လိုက်တာလဲ…”

ရှောင်ကျီထုံး အဖြေတိုက်ရိုက်ပြန်မပေးပေ။ သူ နင်နင်းနှင့် နန်ကျင်းအဖွဲ့များကို ဒဏ်ရာကုသအနားယူရန် ဦးစွာ သွားခိုင်းလိုက်သည်။

ထန်မော့၏မျက်လုံးများက သွေးရွှဲရွှဲစိုနေသောအမျိုးသားထံ ရောက်သွားသည်။

သူ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

“ချိုင်ရုန်…”

နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်များ သတိလစ်နေသော ချိုငိရုန်ကို သယ်လာကြသည်။ သူတို့ သူ့ကို မြေပြင်ပေါ် ညင်သာစွာ ချထားလိုက်ပြီး တွင်းထွက်ရေသန့်ပုလင်းကို ယူကာ ဒဏ်ရာပေါ် လောင်းချလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့ဒဏ်ရာများက ပြင်းထန်လွန်းသည်။  တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာရနေကာ ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်မှ ညာဘက်၀မ်းဗိုက်ထိ ဒဏ်ရာကြီးမှာ ကြောက်စရာကောင်းပေသည်။ သူ့အတွင်းအင်္ဂါများ အပြင်ထွက်လုပင် ဖြစ်နေ၏။ ချိုင်ရုန် ထိုဒဏ်ရာမျိုးနှင့်အသက်ရှင်နေပြီး နေရာတွင်ပင် မသေဆုံးချေ။ သူ့နေရာတွင် ရှောင်ကျီထုံးဆိုလျှင် စက္ကန့်ပိုင်းပင် ရှင်သန်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

ချိုင်ရုန်၏နာမည်ကို ကြားသောအခါ ရှောင်ကျီထုံး၏အမူအရာ နှစ်မြှုပ်သွားသည်။

သူ့အသံက အေးစက်နေ၏။

“လွန်ခဲ့တဲ့နာရီ၀က်လောက်က ငါတို့ ဒီကျွန်းပေါ်မှာ ခိုး၀င်သူနည်းနည်းနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်…သူတို့ အရမ်းအစွမ်းထက်ကြတယ်…သူတို့အများစုက နန်ကျင်းက မဟုတ်ဘူး…တကယ်တော့ နန်ကျင်းမှာရှိတဲ့ တချို့ကစားသမား‌တွေ သူတို့နောက် လိုက်နေကြတာလေ…ကျွန်းပေါ်ရောက်တဲ့အခါ ငါတို့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတယ်…နောက်တော့ရှောင်ရှန်းက မတော်တဆ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းဆီ တွန်းပို့ခံလိုက်ရပြီး ဂိမ်းကို ရှင်းလင်းဖို့ တွန်းအားပေးခံခဲ့ရတယ်…”

ထန်မော့ မေးလိုက်သည်။

“သူ ဂိမ်းကို ဘယ်လိုရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့တာလဲ…”

ရှောင်ကျီထုံး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“သူ တံဆိပ်တွေ စုဆောင်းခဲ့တယ်…”

ထန်မော့မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ရှောင်ကျီထုံး ပြောလိုက်၏။

“ဂိမ်းရဲ့ခြောက်ခုမြောက်စည်းမျဉ်း ကစားသမားတိုင်းက အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်း‌ဆီ တစ်ကြိမ်ပဲ ၀င်ခွင့်ရှိမယ်…ငါတို့ ခန့်မှန်းထားသလိုပဲ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းမှာ တံခါးမရှိဘူး…သူက ဒီတိုင်းရှေ့မျက်နှာ စာပဲရှိတာ…ကစားသမားတွေ သူ့အကွာအဝေးထဲ ၀င်သွားတာနဲ့ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းထဲ၀င်ပြီလို့ ယူဆလို့ရတယ်…”

ထန်မော့ ရှင်းကျဲခုံရှိမြင်ကွင်းကို ပြန်တွေးလိုက်သည်။ 

“အကွာအဝေးက ငါးမီတာလား…”

ရှောင်ကျီထုံး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်…ငါးမီတာပဲ…ရှောင်ရှန်းက စခန်းထဲ ၀င်သွားတော့ အခွင့်အရေးသုံးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်…သူ အပြင်ထွက်ဖို့ ဂိမ်းကို ရှင်းမှပဲရမယ်….ဒါကြောင့် ငါတို့ သူ့ကို စပရိုက်တံဆိပ်တစ်စုံပေးခဲ့တယ်…သူ တံဆိပ်ရှစ်ခုကို ၀င်ပေါက်က အဝါရောင်အလင်းထဲ ထည့်လိုက်တယ်…”

ရှောင်ကျီထုံး အိမ်ရှေ့မှ အဝါရောင်အလင်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ပြီးတော့ သူ ဂိမ်းကို ရှင်းလင်းပြီးသွားတာပဲ…နောက်ဆက်ဖြစ်တာတွေကတော့ မင်းတို့ ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ…”

ဖူ၀မ်သော် မေးလိုက်သည်။

“မင်းတို့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်တဲ့ခိုး၀င်သူတွေက အရမ်းသန်မာလား…”

ရှောင်ကျီထုံး ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ သန်မာကြပေမဲ့ အဲ့လောက်ကြီးထိ သန်မာ‌တာတော့ မဟုတ်ဘူး…ငါတို့မှာ ချိုင်ရုန်နဲ့နင်နင်းရှိတယ်…ရှောင်ချောင်းနဲ့တခြားနန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်တွေကိုပါ ထည့်ပေါင်းလိုက်ရင် ငါတို့ အဲ့လူတွေကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကျော်ဖြတ်နိုင်တယ်…”

ထန်မော့ အံ့ဩသွားသည်။

“ဒါဆို ဘာလို့…”

ချိုင်ရုန်က ဘာလို့ ဒီလောက်ဒဏ်ရာရထားတာလဲ…တခြားနန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်တွေကရောဘာလို့ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာတွေ ရထားတာလဲ…

ရှောင်ကျီထုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ ကျွန်းပတ်လည်ရှိ ကန်ရေပြင်ကြီးကို ကြည့်ကာ ‌ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်၏။

“ဒီကန်ထဲမှာ အလောင်းဘယ်နှလောင်းရှိတယ်ထင်လဲ…သူတို့က ဖုံးကွယ်ဖို့ ငါတို့ တွန်းချခဲ့ကြတဲ့ အလောင်းတွေပဲ…”

ထန်မော့ ပြောလိုက်သည်။

“အယောက် ၂၀…”

ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးများကို ပြန်ကြည့်လိုက်၏။

“အယောက် ၅၀…”

ဖူ၀မ်သော် တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

“ဒီလောက်သွေးတွေနဲ့ဆို အနည်းဆုံး လူ၁၀၀ပဲ…”

****

စာရေးသူမှာ ပြောစရာရှိပါတယ်။

ရှောင်ဖူ : ⊙０⊙ ကော …မရီး…ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ…

ထန်ထန် :[ လက်အမြန်ဖယ်လိုက် ]

မဟုတ်ဘူး…အထင်မလွဲနဲ့…

လောင်ဖူး : နားလည်မှု မလွဲပါဘူး…

ရှောင်ဖူ :[ နားလည်သလို လုပ်နေခြင်း]

🪩