Chapter 132
ရွှီဇီရုန်သူ့ကိုအဝတ်အစားပြောင်းလဲဖို့ကူညီပေးပြီးနောက် ရွှီဇီယန်ဟာဒေါသထွက်နေတဲ့မျက်နှာနဲ့ ရွှီဇီရုန်ကိုပြင်းပြင်းထန်ထန်စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရွှီဇီရုန်ကတော့ သူ့ကိုကို၏စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေခြင်းကို လုံးဝသတိမထားမိလိုက်သလိုပင် အလွန်ကိုရွှင်မြူးနေပြီး၊ ကျန်ရင်းနှင့်ဖန့်ထျန်းရွေ့တို့ကလည်းတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ပြီး မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်ကြသည်။ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိအတူမနေခဲ့ကြသော်လည်း ညီအကိုများကြားကိစ္စတွင်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရလောက်သည်အထိတော့ သူတို့တွေမတုံးသေးဘူး။
ကျန်ရင်းကသူတို့နှစ်ဦး၏ဆက်ဆံရေးကို ကြာမြင့်စွာ သိထားသော်လည်း သူ၏ဆိုးသွမ်းသောစရိုက်ကြောင့် ဤကိစ္စရပ်တွင်မည်သည့်အခါမျှဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ပေ။ ဖန့်ထျန်းရွေ့အတွက်ကတော့ ကျန်ရင်းနှင့်သူ၏ဆက်ဆံရေးကိုသာ ဂရုအစိုက်ဆုံးဖြစ်တာကြောင့် ဤကဲ့သို့ “ မိသားစု ” ကိစ္စများကိုဝေဖန်ခြင်းမရှိပါ။
ရွှီဇီယန်ကအကာအကွယ်မဲ့နေချိန်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်ကကိစ္စတစ်ခုလုံးကိုမျက်ကွယ်ပြုခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေအောက်တွင် ရွှီဇီရုန်က သူတတ်နိုင်သမျှလုပ်ဆောင်နိုင်ပုံရသည်။ သူဖြစ်နိုင်သမျှအခွင့်အရေးအားလုံးကိုယူကာ ရွှီဇီယန်ကိုဒေါသတကြီးဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း ရွှီဇီယန် သူ့အားရပ်တန့်စေနိုင်မည့်နည်းလမ်းကိုရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။
ရွှီဇီရုန်ဟာ ရွှီဇီယန်မည်မျှအားနည်းသည်ကို သိပြီးသားဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သူ့ကိုကို၏သည်းခံနိုင်သည့်စည်းကိုမကျော်သ၍ ရွှီဇီယန်ဒေါသထွက်သွားမှာကိုလုံးဝစိုးရိမ်မှုမရှိဘူး။
တဲအိမ်မှထွက်သွားပြီးမကြာမီတွင် ထူထပ်သောတိမ်တိုက်ကြီးက သူတို့ထွက်ခွာသွားရာဆန့်ကျင်ဘက်သို့ဦးတည်လာခဲ့သည်။
အနက်ရောင်တိမ်တိုက်က တဲအိမ်၏အပျက်အစီးအထက်တွင်ရပ်သွားကာ ဤမြေပြင်ပေါ်တွင်ဖိအားကြီးတစ်ခုရုတ်တရက်ကျရောက်လာသည်။
“ ဘယ်သူလဲကွ! ငါမိစ္ဆာဘိုးဘေးရဲ့ပစ္စည်းကို ဘယ်သူလာထိရဲတာလဲ! ” မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များမှဒေါသတကြီးအော်ဟစ်သံထွက်လာသည်။
ဤဖိအားကြောင့်တဲအိမ်၏အပျက်အစီးများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင်ချက်ချင်းပြားသွားသည်။
တဲနားတစ်ဝိုက်ရှိဝါးရုံတောများသည်ကျိုးပဲ့နေပြီးအလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။
“ ဝူ့ယွမ်၊ အသုံးမကျတဲ့ကောင်! ငါဒါကိုအချိန်အကြာကြီးဝှက်ထားတာကို ဒါပေမယ့် တစုံတယောက်က ပန်းကိုလုယူသွားပြီ! ” ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောအသံသည် အေးစက်စွာဟစ်အော်လိုက်ကာ တိမ်ညိုသည်နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး ချောမောလှပသောသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တဲအိမ်တစ်ဝိုက်တွင်ဆင်းသက်လာပြီး သူ့အမည်မှာရှန့်ယန်နင်ဖြစ်သည်။
“ ဆရာသခင် … စိတ်မဆိုးပါနဲ့၊ အဲ့ဒါကဆရာသခင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆိုးဆိုးရွားရွားနာကျင်စေတယ် ” တိမ်တိုက်များမှနူးညံ့ချိုသာသောအသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက်ပြေလျော့သွားသည်။ လှိုင်းလုံးကြီးဖြင့်သွယ်လျသောရုပ်သွင်ကိုတိမ်တိုက်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ထိုပုံရိပ်ကိုသူ့ရင်ခွင်ထဲတွင်တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ပွေ့ဖက်ထားသည်။
မိစ္ဆာဘိုးဘေး၏ရင်ခွင်ထဲတွင်ထွေးပွေ့ထားသောအမျိုးသားသည် ထက်မြက်သောမျက်နှာမျိုးရှိသည်။ သူကပါးလွှာသည့်ကတ္တီပါသားဖြင့်ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူ့ရင်ဘတ်မှာ အစက်အပြောက်လေးတွေရှိနေပါသေးသည်။
သူ၏ပါးပြင်များနီမြန်းနေပြီး မျက်လုံးထောင့်များတွင်နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုများရှိသည်။ သူ၏လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် နာကြည်းမှုနှင့်အရူးအမူးစွဲလမ်းမှုတို့အရိပ်အမြွက်ရှိနေသည်။
“ ပေါင်ပေ့အာ၊ ငါကမင်းအတွက်လုပ်ပေးနေတာပါ! ” လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက သူ၏တပည့်
လေးကိုချစ်ခင်စွာနမ်းလိုက်ပြီး “ ဝူ့ယွမ်ကငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးပန်းကို လျှို့ဝှက်ထားမှန်းငါသိတယ်။ လွန်ခဲ့သည့်ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူကပန်းကိုဂရုတစိုက်ဝှက်ထားခဲ့ပြီး ဒီအကြောင်းကိုငါမသိဘူးလို့သူထင်ခဲ့တယ်။ ဟန့်၊ ငါ့နယ်မြေထဲမှာ သူဖမ်းခဲ့တဲ့သာမန်လူတွေအကြောင်းကို ငါရှာဖွေနိုင်သေးမှန်း သူဘာကြောင့်မတွေးခဲ့မိတာလဲ။ အပွင့်ပွင့်ပြီးတာနဲ့မင်းကိုအသီးစားခိုင်းမယ်လို့ ငါအစကစီစဉ်ခဲ့ပေမယ့် ငါ့ထက်ပိုမြန်တဲ့လူတစ်ယောက်ရှိသွားတယ် ” သူကဒီလိုပြောပြီးနောက် ထပ်မံသရော်လိုက်ရင်း “ ဒီဝူ့ယွမ်ကသတိလက်လွတ်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့နေရာကိုသဲလွန်စဖော်ပြလိုက်တာမိတာကြောင့် တစုံတယောက်က အဲ့ဒါကိုအခွင့်ကောင်းယူသွားတာဖြစ်လိမ့်မယ် ”
“ အဲဒီလူတွေကို ငါဖမ်းပြီးရင်၊ သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ရုပ်သေးရုပ်တွေဖြစ်အောင် ငါသေချာပြုပြင်ပြီး ငါ့ရဲ့နှစ်တစ်ရာတစ္ဆေအောင်လံတော်အောက်မှာ သူတို့ရဲ့ဝိညာဉ်တွေကိုငါထည့်ပစ်မယ်။ ငါ့ပေါင်ပေ့ရဲ့ပစ္စည်းတွေကိုများ သူတို့တွေကခိုးယူဖို့သတ္တိရှိတယ်လား? ”
ငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးပန်းများ ခိုးယူခံရကြောင်းအလှလေးကြားသိပြီးနောက်၊ သူ၏ပယင်းမျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခုပေါ်လာသည်။ သို့သော်မကြာမီမှာပင် ဒေါသကိုချစ်ခင်သောမျက်လုံးများအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။ သူကလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားကို ကြည့်ရင်းနူးညံ့စွာပြောလိုက်သည် “ ဆရာသခင်၊ ယွင်အာကဆရာသခင်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုကတိကဝတ်ပြုထားတာက ဒီလိုပစ္စည်းဥစ္စာတွေကြောင့်မဟုတ်ဘူး၊ ဒါတွေအားလုံးက ဆရာသခင်ကိုချစ်လို့ပါပဲ။ ဒီအသီးကိုစားဖို့ ကျွန်တော်ကံမပါလာတာဖြစ်လိမ့်မယ် ဒါကြောင့် ဆရာသခင်လည်း ဒီအသီးအတွက်နဲ့ စိတ်အရှုပ်မခံပါနဲ့တော့ ”
ရုန်ချင်းယွင်သည်သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားကို ဆွဲဆောင်ရန်အလွန်စိတ်ရှည်ခဲ့သော်လည်း ဤလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် ဤအသီးကိုလက်လွှတ်ရန်ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။
သူသည်လေထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသောသင်္ကေတအချို့ကို ရေးဆွဲရန်လက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်၊ ခရမ်းရောင်နှင့်အနက်ရောင်ရှိသောဖျော့တော့နေသည့်လေသည် မီးလောင်နေသောမြေပြင်ပေါ်တွင်ပေါ်လာပြီး နာကြည်းမှုအပြည့်ရှိနေသည်။
ဤနာကြည်းမှုလေထုသည် တဖြည်းဖြည်းပေါင်းစပ်သွားပြီး ကောက်ကွေးပြီးကြောက်စရာကောင်းသော မျက်နှာတစ်ခုအဖြစ်သို့ပေါင်းစပ်သွားသည်။
မိစ္ဆာဘိုးဘေးသည် သူ၏အနှစ်သာရသွေးတစ်စက်ကိုထုတ်လိုက်ပြီး ဤဧရာမမျက်နှာကြီးထဲသို့လျင်မြန်စွာပေါင်းစပ်သွားလေသည်။
မျက်နှာသည်ရုန်းကန်ပြီးငိုကြွေးကာအစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် ထိုအနှစ်သာရသွေးတစ်စက်ကိုရရှိရန်ရုန်းကန်နေရသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲကျိုးပဲ့နေတဲ့ဝိညာဉ်ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံးအစိတ်အပိုင်းက အဲဒီအနှစ်သာရသွေးတစ်စက်ကိုစုပ်ယူလိုက်ပြီး ရှန့်ယန်နင်ကိုလောဘကြီးစွာကြည့်လိုက်သည်။
“ ငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးအသီးက ဘယ်မှာလဲ ” ရှန့်ယန်နင်ကအေးစက်စွာမေးလိုက်သည်။
ကျိုးပဲ့နေသောဝိညာဉ်သည် ရှန့်ယန်နင်၏အဓိပ္ပါယ်ကိုနားမလည်ပုံရပြီး အနှစ်သာရသွေးတစ်စက်ကိုထပ်မံရယူရန်ကြိုးစားရင်း သူ့ကိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ်စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရှန့်ယန်နင်ကမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းထိပ်များတဖျပ်ဖျပ်ခတ်ကာ ကြေကွဲနေသောစိတ်ဝိညာဉ်သည်အလွန်နာကျင်သော အမူအရာကိုပြသလာသည်။
ရှန့်ယန်နင်ကထပ်မေးလိုက်၏။ ကြေကွဲနေသောစိတ်ဝိညာဉ်သည်ဆုတ်ယုတ်သွားပြီး ရွှီဇီရုန်နှင့်အခြားသူများပျောက်ကွယ်သွားသော ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ရှန့်ယန်နင်ကသူ့လက်ချောင်းများကိုပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ အစိမ်းရောင်မီးတောက်သည်ကျိုးပဲ့နေသောဝိညာဉ်ပေါ်သို့ကျလာပြီး ချက်ချင်းပင်လုံးဝလောင်ကျွမ်းသွားသည်။
ကြေကွဲနေသောဝိညာဉ်ကအော်ဟစ်ပြီးပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခိုက်တွင် သူဟာဆိုးသွမ်းသောအပြုံးကိုပြသခဲ့သည်။
၎င်းကမသေမီကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့်၊ ကျိုးပဲ့နေသောဝိညာဉ်များစွာကြားတွင် ထိုအနှစ်သာရသွေးတစ်စက်ကိုသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည်အလွန်မြင့်မားခြင်းမရှိသော်လည်း အခြေခံကျင့်ကြံခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသေးသည်။ ဝူ့ယွမ်သာမရှိလျှင် ၎င်းသည်အလွန်သနားစရာကောင်းပြီး ငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးပန်းပန်းပွင့်၏ ဓာတ်မြေသြဇာဖြစ်လာမှာမဟုတ်ပေ။
သူ့ရှေ့ကကျင့်ကြံသူမှာမည်သူဖြစ်သည်ကိုမသိသော်လည်း ဤကျင့်ကြံသူသည်ငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးပန်း၏ အသီးကိုရရန်ကြိုးစားနေကြောင်းသူသိသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျိုးပဲ့တဲ့ဝိညာဉ်မှာအသိဥာဏ်မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျင့်ကြံသူ၏ဆန္ဒကမသေခင်အဲဒီ့ထဲမှာကျန်ရှိနေပါသေးသည်။
—— သူသည်ထိုကျင့်ကြံသူအား ငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးအသီးကို ဘယ်တော့မှရသွားရန်ခွင့်မပြနိုင်ဘူး!
ကျန်ရှိနေသောအတွေးသည် ဤကြေကွဲနေသောစိတ်ဝိညာဉ်ကိုလိမ်လည်လှည့်ဖြားစေခဲ့ပြီး ရှန့်ယန်နင်ကတော့သူ့ကိုစိတ်မပျက်စေခဲ့ပေ။ အဖြေကိုရပြီးနောက် ကျိုးပဲ့သောဝိညာဉ်ကိုလုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်မပျောက်ကွယ်မီတွင် ဤကျိုးပဲ့သောဝိညာဉ်အပိုင်းအစသည် မြင့်မားသောကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မရှိပဲ ဤကျိုးပဲ့နေသောဝိညာဉ်များကိုပြန်လည်ပေါင်းစည်းရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဂုဏ်ယူနေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့မြင့်မားသောကျင့်ကြံသူကိုလှည့်စားသည်ဟုသူထင်သည်နှင့် တပြိုင်နက်ပျောက်ကွယ်သွားသောဝိညာဉ်သည်အလွန်ပျော်ရွှင်နေသေးသည်။
လုံးလုံးလွဲမှားနေသောရှန့်ယန်နင်က သူ၏အဖိုးတန်တပည့်ချစ်သူကိုပွေ့ဖက်ထားရင်း အမှောင်တိမ်တိုက်ထဲသို့ခုန်ဆင်းသွားသည်။ ဤတိမ်မည်းသည် သူမွမ်းမံထားသော မှော်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပျံသန်းခြင်းမှလွဲ၍ အခြားသူများ၏အာရုံဖြန့်ကျက်ခြင်းစွမ်းအားကနေလည်းတားဆီးနိုင်သည်။
အရင်ကရုန်ချင်းယွင်နဲ့ရင်းနှီးမှုရရှိအောင် သူ့ကိုယ်သူထိန်းချုပ်နိုင်ထားခဲ့ရင် ရွှီဇီရုန်ဟာငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးအသီးကိုရရှိရန် သူ့ထက်မြန်မှာမဟုတ်ပေ။
ဒါပေမဲ့သူ့ကိုယ်သူတော့အပြစ်မတင်၊ အသီးကိုခိုးယူခဲ့တဲ့ရွှီဇီရုန်ကသာသေဖို့ထိုက်တန်ပါသည်။
ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် သေဖို့ထိုက်တန်တယ်!
သူသေဆုံးသွားချိန်၌ သနားစရာဝူ့ယွမ်သည် ရွှီဇီရုန်နှင့်အခြားသူများကိုမတွေ့ခဲ့ရင်လည်း ငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးအသီးကို သူရရှိမည်မဟုတ်ဘူးဆိုတာသဘောမပေါက်ခဲ့ပေ။
ရွှီဇီရုန်နှင့်အခြားသူများထွက်ခွာသွားသောအခါ သတိဖြင့်သဲလွန်စများအားလုံးကိုတတ်နိုင်သမျှဖျောက်ဖျက်ခဲ့ကြပြီး မထွက်ခွာမီ မီးအကြီးအကျယ်လောင်သွားကာ အခြေခံအားဖြင့်သဲလွန်စအသေးအမွှားများကိုဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကြသည်။
အကယ်၍သူတို့သည်ဤအရာကိုကောင်းမွန်စွာမဖြေရှင်းပါက၊ မိစ္ဆာဘိုးဘေးသည် ပျက်စီးသွားသောဝိညာဉ်များကိုပေါင်းစည်းရန် သူ၏အနှစ်သာရသွေးကိုအသုံးပြု၍ သူတို့ဘယ်သွားတယ်ဆိုတာကိုမေးမြန်းရန်လိုမည်မဟုတ်ချေ။
ကံမကောင်းစွာပဲ မိစ္ဆာဘိုးဘေး အမတဝိညာဉ်အခြေတည်စအဆင့်ရှိပေမယ့် ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစလေးဟာ သူ့အပေါ်လိမ်ညာလာလိမ့်မယ်လို့မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ အဆုံးတွင် ထွက်ခွာသွားသောလူများ၏ခြေရာများကို သူရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
မိစ္ဆာဘိုးဘေးကဒေါသထွက်နေပေမယ့် သူ့ကိုလှည့်စားခဲ့တဲ့ကျိုးပဲ့နေသောဝိညာဉ်ကပြန့်ကျဲနေပြီး ဒေါသကိုပုံချဖို့ပစ်မှတ်တောင်မရှိတော့ဘူး။
ရုန်ချင်းယွင်ဟာငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးအသီးမရသည့်အတွက် အနည်းငယ်စိတ်ပျက်မိသော်လည်း မိစ္ဆာဘိုးဘေးနှင့်ရင်ဆိုင်သောအခါ စိတ်ထိခိုက်သလိုသာပြုမူခဲ့သည်။
“ ကျွန်တော့်ရဲ့ဆရာသခင်က ယွင်အာအတွက် ငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးအသီးကိုရှာဖို့ အများကြီးကြိုးစားခဲ့ရတာကြောင့် ယွင်အာကပိုကျေးဇူးတင်မိပါတယ်။ ဒီအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ဆရာသခင်က ဒေါသထွက်နေရတယ်ဆိုရင် ယွင်အာရဲ့အပြစ်ပါ ” ရုန်ချင်းယွင်ကသူ့နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်လိုက်ပြီး အပြစ်ရှိတဲ့အကြည့်ကိုပြသလိုက်သည်။ မိစ္ဆာဘိုးဘေးကဂရုစိုက်သည့်အကြည့်ကိုပြသလိုက်ပြီး သူ၏ငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးအသီးကို ခိုးယူသွားသောသူများကိုမုန်းတီးနေသည်။
လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ အဆောင်စက္ကူအများအပြားကိုလွှင့်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ ဤအဆောင်စက္ကူတွေသည် ဝေဟင်၌စက္ကူကြိုးကြာများအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ လမ်းကြောင်းအမျိုးမျိုးသို့ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
“ စိတ်မပူပါနဲ့ ပေါင်ပေ့၊ မင်းအတွက် ဒီငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးပန်းအသီးကို ငါရှာတွေ့နိုင်မယ်ဆိုတာသေချာပါတယ်။ ယခုအခါ အနီးဆုံးမြို့က အလောင်းရုပ်သေးအဖွဲ့ခွဲရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာရှိတဲ့ တစ္ဆေမြို့ငါးမြို့ပဲဖြစ်တယ်။ သူတို့တွေသာ ဒီတောင်တန်းတွေအနီးနားမှာရှိမနေဘူးဆိုရင် ရိက္ခာတွေဖြည့်တင်းဖို့အတွက် အဲဒီကိုရောက်လိမ့်မယ်။ ” မိစ္ဆာဘိုးဘေးက ရုန်ချင်းယွင်၏ မေးစေ့ကိုပင့်ကာပြုံးလိုက်သည်။
ရုန်ချင်းယွင်ကဒါကိုမြင်လိုက်ရတော့ အရမ်းတွေပျော်သွားပြီး မျက်လုံးတွေကမှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်နဲ့ အကြည့်တွေကခင်မင်ရင်းနှီးမှုအပြည့်ရှိနေသည်။
“ ဆရာသခင်၊ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်လုပ်သမျှအရာအားလုံးအတွက် ဆရာသခင်ကိုပဲအားကိုးရလိမ့်မယ် ”
မိစ္ဆာဘိုးဘေးကရယ်မောပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိပါးလွှာသည့်ကတ္တီပါသားကိုစုတ်ဖြဲလိုက်ကာ နှစ်ယောက်သားအမှောင်တိမ်တိုက်၏အလယ်ဗဟိုသို့လှိမ့်ဝင်သွားကြသည်။
ပြောစရာတောင် မလိုပါဘူး၊ သူတို့မှောင်မိုက်နေတဲ့ တိမ်တိုက်ထဲမှာ ပျော်ပျော်ပါးပါးနေကြသည်။ သူထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ စက္ကူကြိုးကြာတွေကမတူညီတဲ့ဂိုဏ်းတွေဆီ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
ဤစက္ကူကြိုးကြာများကိုလက်ခံရရှိသောဂိုဏ်းအများစုက အနီးဆုံးမြို့၌မကြာသေးမီကပေါ်လာသော သူစိမ်းများကိုရှာဖွေရန် ၎င်းတို့၏တပည့်များကိုစေလွှတ်ခဲ့ပြီး တစ္ဆေမြို့ငါးမြို့ကိုထိန်းချုပ်ထားသည့် အလောင်းကောင်ရုပ်သေးရုပ်ဂိုဏ်းအပါအဝင် ထိုအကြောင်းကိုစိတ်ဝင်စားသည့် လူတစ်ယောက်စ၊နှစ်ယောက်လည်းရှိနေသည်။
“ ဟွန့်၊ မင်းကမိစ္ဆာဘိုးဘေးဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ? မင်းကများ အလောင်းကောင်ရုပ်သေးရုပ်ဂိုဏ်းကို အမိန့်ပေးရဲတယ်? ” အလောင်းကောင်ရုပ်သေးရုပ်ဂိုဏ်း၏ခေါင်းဆောင်မှာ အလွန်လှပသောသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမရယ်မောကာ သူမ၏လက်ချောင်းထိပ်တွင် အနက်ရောင်မီးကိုထွန်းလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ စက္ကူကြိုးကြာကမီးလောင်သွားသည်။
“ ဆရာသခင် … မိစ္ဆာဘိုးဘေးက အရမ်းစိတ်ကြီးတာ၊ ကျွန်တော်တို့ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုရင် … ” ချောမောသောလူငယ်တစ်ယောက်က စိတ်ပူစွာပြောလာသည်။
“ သူ့ကိုလျစ်လျူရှုထားလိုက်ပါ။ ဒီကောင်က ဒေါသကြီးပေမယ့် အရူးတော့မဟုတ်သေးပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က မင်းဦးလေးဇီကျင့်က အမတဝိညာဉ်အခြေတည်စအဆင့်ကို အောင်အောင်မြင်မြင်ရောက်နေပြီ၊ အခု ငါတို့မှာ အမတဝိညာဉ်အခြေတည်စအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်ရှိနေပြီ၊ အကယ်၍ မိစ္ဆာဘိုးဘေးက ပြဿနာရှာချင်နေရင်တောင်မှ သူပြန်စဉ်းစားရလိမ့်မယ်။ ” သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးက ပြုံးလိုက်၏။
“ ဦးလေးဇီကျင့်က ကျော်ဖြတ်နိုင်သွားပြီလား? အဲဒါ အရမ်းမိုက်တာပဲ ” လူငယ်လေးသည်ရွှင်မြူးနေပုံရသော်လည်း သူ့မျက်လုံးအောက်တွင်အမှောင်ရိပ်အချို့ရှိနေသည်။
“ ဟုတ်တယ်၊ မင်းဦးလေးဇီကျင့်က တကယ်ကံကောင်းတယ်၊ အစတုန်းကတော့ သူကရွှေအမြုတေနှောင်းပိုင်းအဆင့်ပဲရှိသေးတာ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ငါးနှစ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအမြုတေရှိတဲ့ အမျိုးသမီးအလောင်းကိုတွေ့ခဲ့တာ၊ အမျိုးသမီးအလောင်းကို မွမ်းမံပြီးနောက် သူကပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီး ဖြတ်ကျော်နိုင်ဖို့စတင်ခဲ့တာ၊ သူဖြတ်ကျော်နိုင်ဖို့ ငါးနှစ်လောက်အချိန်ယူခဲ့ရတယ် ” သက်လတ်ပိုင်းချောမောလှပသောအမျိုးသမီးသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် အနည်းငယ်အားကျနေပုံရသည်။
“ ဒါဆို သူ့အတွက် သိပ်ကောင်းတာပေါ့ ” လူငယ်လေးကခေါင်းငုံ့ကာ မျက်လုံးထဲရှိအမုန်းတရားများကို ဖုံးကွယ်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။
“ ဟားဟား၊ ဒါက ငါတို့ရဲ့အလောင်းကောင်ရုပ်သေးရုပ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းချီးပဲ။ ကျစ်ကျီး ပြောရရင် မင်းကငါ့အနားမှာ နှစ်အတော်ကြာနေလာခဲ့တာ မင်းကဘာလို့ ဖုတ်ကောင်တွေကို မမွမ်းမံရတာလဲ။ မင်းက ငါ့ရဲ့အလုပ်သင်ဆိုပေမယ့် ငါတို့ဂိုဏ်းထဲမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကသာ ဖွံ့ဖြိုးလာနိုင်တယ်။ မင်းကအခြေခံကျင့်ကြံခြင်းနှောင်းပိုင်းအဆင့်ထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အကယ်၍ မင်းသာ ဖုတ်ကောင်များရဲ့ပံ့ပိုးမှုမရရှိသေးရင်၊ ဖုတ်ကောင်တွေကိုမွမ်းမံတဲ့ အခြေခံကျင့်ကြံခြင်းအစောပိုင်းအဆင့်က တပည့်တွေထက် သာလွန်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့တွေက မတူကွဲပြားတဲ့ဂိုဏ်းတွေကြားမှာ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေရှိနေတာကို မင်းကနောက်တစ်ကြိမ် နှင်ထုတ်ခံချင်လို့လား။ ” သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက သူမ၏လေသံကို ပြင်းထန်သောအသံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
လူငယ်လေးကဒူးထောက်လိုက်ပြီး “ ဆရာသခင်မင်ကျန့်၊ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းက ဖုတ်ကောင်သုံးကောင်လုံးကို ဘယ်သူမှမထိန်းချုပ်ဘူးဆိုပေမယ့် အရည်အသွေးပိုကောင်းလေ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့တိုးတက်မှုက ပိုကောင်းလာလေပဲလေ။ ဦးလေးဇီကျင့်လုပ်သလိုမျိုး ပြီးပြည့်စုံတဲ့အလောင်းကိုရှာနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် အရည်အသွေးညံ့တဲ့ဖုတ်ကောင်ကိုတော့ ကျွန်တော်လက်ခံလို့မရဘူးလေဟုတ်တယ်မလား။ ”
လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသမီးက စားပွဲခုံကိုပေါ့ပေါ့ပါးပါးပုတ်လိုက်ပြီး “ မင်းပြောတာကအဓိပ္ပာယ်ရှိပေမယ့် မင်းဦးလေးကံကောင်းလို့ပဲ။ ဒါ့အပြင် သူကအဲ့ဒီအမျိုးသမီးအလောင်းကို သူ့ရဲ့ဖုတ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်မွမ်းမံဖို့ အားထုတ်မှုများစွာကိုပြုလုပ်ခဲ့ရတယ်။ တကယ်လို့ မင်းသာဒီလိုမျိုးကိုလိုချင်တယ်ဆိုရင် ကံတရားအပေါ်မှာပဲမူတည်နေမှာကို ငါကြောက်မိတယ် ”
“ ဟမ် … ကံတရားအကြောင်းပြောရင်းနဲ့ မိစ္ဆာဘိုးဘေးက သူ့အကျိုးအမြတ်အတွက်ပဲ သူရှာလေ့ရှိတာ။ မဟုတ်ရင် သူကရုတ်တရက်ကြီး သူစိမ်းတွေကို ဘာကြောင့်ရှာရမှာလဲ။ ဒီအတိုင်းလုပ်ကြရအောင် - မင်းကတစ္ဆေမြို့ငါးမြို့ကို စောင့်ကြည့်ပြီး အဲဒီကိုရောက်လာသူတွေကို သေချာအာရုံစိုက်ပါ။ ခန္ဓာကိုယ်ကောင်းသူတစ်ယောက်ယောက်ရှိရင် တွန့်ဆုတ်မနေနဲ့၊ သူတို့ကိုမြို့ထဲကဆွဲထုတ်ပြီး စတင်လှုပ်ရှားလိုက်၊ ဒါပေမယ့် မင်းအဲ့ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုရင် ခြေရာလက်ရာအားလုံးကို သေချာအောင်ဖယ်ရှားနော်။ ဒါ့အပြင် မိစ္ဆာဘိုးဘေးလိုက်ရှာနေတဲ့သူစိမ်းတွေကို မင်းတွေ့ခဲ့တယ်ဆိုရင် သူတို့ကိုအရင်စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အကျဉ်းချထားလိုက် ”
“ ကျွန်တော် ဆရာသခင်ရဲ့အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ပါ့မယ် ” လူငယ်လေးက လေးလေးစားစား နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။
သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက ကုလားထိုင်ရဲ့လက်တန်းကိုပုတ်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်သူမပြောနေသည်။ “ ဒီမိစ္ဆာဘိုးဘေးက ဘယ်သူရှာနေတာလဲ။ ရွဲ့ရွှမ်း၊ သူတစ်ယောက်ယောက်ကို တကယ်ရှာချင်နေတယ်လို့ထင်လား ဒါမှမဟုတ် သူကငါတို့ကိုပဲ ပြဿနာရှာချင်နေတာလား? ”
အရပ်မြင့်မြင့်နဲ့ပုံရိပ်တစ်ခုက လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီး၏နောက်တွင် ငြိမ်သက်စွာရပ်နေ၏။ သူ့ကိုကြည့်ရတာ အသက်သုံးဆယ်၊ လေးဆယ်လောက်ပဲရှိပြီး အရမ်းကိုချောမောသည်။ သူ့ရဲ့မာတောင့်သည့်မျက်နှာနဲ့ အသက်မပါသည့်မျက်လုံးတွေကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူဟာဒီလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးရဲ့ အပြည့်စုံဆုံးလက်တွဲဖော်ဖြစ်လာမှာအမှန်ပင်။
အလောင်းကောင်က အမြဲတမ်းအလောင်းကောင်ဖြစ်နေရသည်မှာ သနားစရာကောင်းလှသည်။ အလောင်းကောင်ဟာ မည်မျှပြီးပြည့်စုံသည်ဖြစ်စေ၊ အလောင်းကောင်ဟာ မည်မျှပင်အသက်ဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ သခင်၏အမိန့်ကို ခံယူမည့်ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် အမြဲရှိနေမည်ဖြစ်သည်။
လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ချောမောလှပသောအမျိုးသမီးက မတ်တပ်ထရပ်ကာ ထိုယောက်ျား၏မျက်နှာကိုချစ်ခင်စွာပွတ်သပ်နေသည်။ သူမကနူးညံ့စွာတိုးတိုးလေးပြောလာသည်။ “ ရွဲ့ရွှမ်း၊ မင်းက တကယ်အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်းကငါ့ကိုဘယ်တော့မှပြန်မငြင်းဘူး၊ မင်းကငါ့ကိုဘယ်တော့မှသစ္စာမဖောက်ဘူး… ” ဒါကိုပြောရင် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးရဲ့အမူအရာက ရုတ်တရက်အကျည်းတန်သွားပြီး “ ကံမကောင်းစွာပဲ မင်းကိုသွေးဆောင်ခဲ့တဲ့ခွေးမက ထွက်ပြေးသွားတယ်! သားတစ်ယောက်မွေးတယ်လို့လည်း ပြောကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် အရေးမကြီးပါဘူး၊ သူ့မှာ မင်းရဲ့သွေးတွေစီးဆင်းနေသ၍ ငါသေချာပေါက် ရှာတွေ့လိမ့်မယ်! အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါသူ့ကို မင်းလိုအလောင်းရုပ်အဖြစ် မွမ်းမံပြီး သူ့ကိုမင်းနဲ့အတူနေခိုင်းမယ်လေ ဟုတ်ပြီလား? ”
ထိုလူဟာ အဲ့ဒီနေရာတွင်သာ ငြိမ်သက်စွာရပ်နေကာ သူ၏အမူအရာမှာ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။
သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရွဲ့ရွှမ်းကို သူမ၏ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်မွမ်းမံရန်အတွက် သူမ၏စွမ်းအင်များစွာကိုအသုံးပြုကာ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များတွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း တစ်ထပ်တည်းဖြစ်အောင် မရေမတွက်နိုင်သောအဖိုးတန်ပစ္စည်းများကိုအသုံးပြုခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် အဆုံးတွင်မအောင်မြင်ခဲ့ပါ။ မွမ်းမံထားသောရွဲ့ရွှမ်းက သာမန်အလောင်းရုပ်များနှင့်မတူဘူး။ တစ်ခုတည်းသောအားသာချက်မှာ သူမကအကောင်းဆုံးပစ္စည်းများကိုအသုံးပြုထားသောကြောင့် ရွဲ့ရွှမ်း၏ခန္ဓာကိုယ်ဟာ သာမန်ရုပ်သေးများထက် ပိုမိုတောင့်တင်းသည်။
“ ဒီကိုလာခဲ့! ” လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။
လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က တံခါးအပြင်ဘက်ကနေ ချက်ချင်းဝင်လာသည်။
“ သွား၊ စုရွဲ့နဲ့အာရွဲ့တို့ကို တစ္ဆေမြို့ငါးမြို့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ကျစ်ကျီးနဲ့အတူလိုက်သွားခိုင်းလိုက်၊ မိစ္ဆာဘိုးဘေးလိုက်ရှာနေတဲ့လူတွေကို သေချာပေါက်ရအောင် ပြန်ခေါ်လာခဲ့! ”
“ ဟုတ်ကဲ့ ” လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ပြန်ဖြေပြီးထွက်လာခဲ့သည်။
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက “ ဟန့်၊ မိစ္ဆာဘိုးဘေး၊ မင်း ဘာပဲရှာနေရှာနေ၊ တစ္ဆေမြို့ငါးမြို့ရဲ့ဧရိယာထဲကိုဝင်လာရင် အလောင်းကောင်ရုပ်သေးရုပ်ဂိုဏ်းကပဲ သေချာပေါက် ဝေစုကိုရလိမ့်မယ်! ”
သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက သူမအနောက်မှာရပ်နေတဲ့ အမျိုးသားရဲ့အလောင်းကိုမမြင်ခဲ့ချေ။ ဝိညာဉ်မရှိသော မျက်လုံးတစ်စုံက ရုတ်တရက် အလင်းရောင်အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်...။
ရွှီဇီရုန်ဟာ တကယ်ကံကောင်းကြောင်း မည်သူမဆို ဝန်ခံရလိမ့်မည်။
ဒါမှမဟုတ် ... ရွှီဇီယန်အတွက် တကယ်ကံမကောင်းတာလား?
သူရွေးချယ်ခဲ့သောလမ်းက တစ္ဆေတောင်မှ တစ္ဆေမြို့ငါးမြို့သို့ အနီးဆုံးလမ်းဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤလမ်းကအလွန်ခက်ခဲပြီးအန္တရာယ်များပြီး လမ်းတစ်လျှောက် မရေမတွက်နိုင်သောအဆင့်နိမ့်တောကောင်များ အမြစ်တွယ်နေသည်။
တောင်တန်းဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ချီတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ကြုံတွေ့ရသောသတ္တဝါများသည် အဆင့်အတန်းနိမ့်ကျသော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ထိုဒေသတွင်နေထိုင်သောသတ္တဝါအများစုသည် အုပ်စုလိုက်အဖြစ်သွားကြသည်။
ချီစွမ်းအင်စုဆောင်းမှုအဆင့်ရှိ တောကောင်များပင်လျှင် ၎င်းတို့သည်အုပ်စုဖွဲ့လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး တခါတရံ အခြေခံကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တောကောင်အနည်းငယ်လည်းရှိနေနိုင်သည်။
ဤအဆင့်ရှိတောကောင်များသည် ရွှီဇီယန်နှင့်အခြားသူများ၏အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်းမရှိသော်လည်း သူတို့တွေသတိမထားပါကဒဏ်ရာရရှိနိုင်သည်။
ထိုနေ့တွင်ရွှီဇီရုန်၏ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများအပြီးနောက်တွင် သူတို့တွေဟာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ထိန်းချုပ်ထားသောဧရိယာတွင်ရှိနေကြောင်း သူသိရှိခဲ့သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုနာကျင်အောင်လုပ်ဖို့ ဘယ်သူကလုပ်ရဲမှာလဲ?
မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏နယ်မြေတွင်၊ အမှောင်ထဲတွင်ပုန်းအောင်းနေသောရန်သူများကို အမြဲသတိထားရမည်။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများဟာ သူတို့နှင့်ဆွေးနွေးရန် အချိန်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ လူတစ်ဦးကမသန်မာ၍ သူတို့ကိုရှာဖွေနေသည့်အရာတစ်ခုရှိနေခဲ့လျှင် ထိုသူဟာ သေခြင်းတရားကိုသာစောင့်ဆိုင်းနေရမည်။
သူတို့အဖွဲ့ဟာ တောကောင်များစွာ၏နယ်မြေကို ဂရုတစိုက်ဖြတ်ကျော်ကာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တောကောင်များ၏ပစ္စည်းအများအပြားကို သိမ်းယူခဲ့သည်။ ဤအဆင့်နိမ့်သောတောကောင်များဟာ ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် အတွင်းအမြုတေမပါဝင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏သားမွေးများ၊ ချွန်ထက်သောဦးချိုများနှင့် အစွယ်များသည် အမြုတေနှင့် ကိရိယာများကို မွမ်းမံရန်အတွက် ကောင်းမွန်သောပစ္စည်းများဖြစ်သည်။
အခြေခံအားဖြင့်၊ သူတို့၏ဆေးအားလုံးကို မီးလျှံမိစ္ဆာနယ်မြေတွင်စားသုံးခဲ့ပြီး အရေးပေါ်ဖြည့်စွက်ရန်လိုအပ်သော်လည်း သူတို့တွင်စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ လုံလုံလောက်လောက်မရှိပေ။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဤပစ္စည်းများကိုစိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့်မလဲလှယ်ပါက၊ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသူများ၏ဂိတ်များအတွင်းသို့ပင် ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
လမ်းတစ်လျှောက်တိုက်ပွဲအပြီးတွင်၊ ရွှီဇီယန်သည်ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးသွား၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုစုပ်ယူရန် သူ့မှာရှိသမျှအစွမ်းတွေဖြင့်မလှုပ်ရှားရဲသေးပေ။ ထိုလေးယောက်အနက် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကအမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူကမလှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း သူ၏အာရုံဖြန့်ကျက်ခြင်းစွမ်းအားကိုတော့မထိခိုက်ဘူး။
အချိန်တိုင်း၊နေရာတိုင်း သူ၏အာရုံဖြန့်ကျက်ခြင်းစွမ်းအားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုအမြဲတမ်းစောင့်ကြည့်နေပြီး မဟုတ်ရင် သူသာတစ်ကြိမ်လောက် တောကောင်တွေ၏ဝိုင်းရံခြင်းခံလိုက်ရပါက အလွန်ကိုပြဿနာရှိလာနိုင်သည်။
ဤအကြောင်းကြောင့် ရွှီဇီရုန်နှင့် အခြားသူများသည် အကျပ်အတည်းများစွာကို လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသော်လည်း ရွှီဇီယန်၏မွမ်းမံမှုနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူမှုအရှိန်လုံးဝနှေးကွေးသွားခဲ့သည်။
မူလက ၁၅ ရက် အစီအစဉ်ဟာ လုံးဝ ပျက်ပြယ်သွားသည်။ အကယ်၍ သူတို့တွေသာတောအုပ်ထဲမှာ ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဆက်ပြီးလမ်းလျှောက်နေမယ်ဆိုရင် ခန့်မှန်းခြေအရ သူ့အတွက်ရက် ၂၀ကြာနိုင်သည်။
ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်ရက်က သူ့ညီလေးစိတ်ကောင်းနေပုံရသည်ဟု ရွှီဇီယန်ခံစားလိုက်ရသည်။ ရွှီဇီရုန်ဟာ သူ့ကိုကိုအားအခွင့်ကောင်းယူ၍ ကြိမ်းမောင်းခံရသည့်တိုင် စိတ်ဆိုးခြင်းမရှိပေ။
ရွှီဇီရုန်ဘာဖြစ်နေတာလဲလို့ မေးတဲ့အခါ ရွှီဇီရုန်က သူ့မွေးနေ့မကြာခင်ရောက်တော့မယ်လို့ပဲ ရွှီဇီယန်အားပြောခဲ့ပေမယ့် ဒါကရွှီဇီယန်ကိုပိုလို့တောင် ရှုပ်သွားစေခဲ့ပါတယ်...
ရွှီဇီရုန်ဟာ သူ၏မွေးနေ့အတွက် အရင်တုန်းကဤမျှပျော်သည်ကို မမြင်ဖူးပေ။ အသက် ၁၈ နှစ်နောက်ပိုင်းမှ အရွယ်ရောက်ပြီးသူဖြစ်မှာဖြစ်ပေမယ့် အဲဒါကခေတ်ဘက်အယူအဆတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ မဖြစ်သင့်ဘူး မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ သူတို့က ၁၅ နှစ်နောက်ပိုင်းဆိုရင် အရွယ်ရောက်လာသင့်တာ မဟုတ်လား?
ရွှီဇီယန်ဟာ ဇီရုန်ကအဘယ်ကြောင့် ဤမျှပျော်ရွှင်ရသည်ကို နားမလည်သော်လည်း၊ သူနှင့်တစ်ခုခုတော့ ပတ်သက်နေသလိုမျိုး ယောင်ဝါးဝါးဖြစ်နေသေးသည်...။
“ ကိုကို၊ အရှေ့ကမြို့က တစ္ဆေမြို့ငါးမြို့ဖြစ်လိမ့်မယ် ” တစ္ဆေတောင်တန်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၊ ရွှီဇီရုန်သည်ပတ်ဝန်းကျင်အနေအထားမှ သူတို့၏တည်နေရာကိုသိရှိခဲ့သည်။
ဝူ့ယွမ်ထံမှ ငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးပန်းပွင့်များနှင့်အသီးကို ရရှိရုံသာမက နှစ်ပေါင်းများစွာဝူ့ယွမ်စုဆောင်းမှုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ငိုကြွေးနာကြည်းနေသောသွေးပန်းပွင့်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် နှစ်တစ်ရာနီးပါးအလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပြီး လူများကိုဖမ်းဆီးခြင်းမှလွဲ၍ အပြင်သို့တစ်ခါမျှ မထွက်ဖြစ်တော့သောကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအနည်းငယ်သာရှိတော့သည်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကအနီးနားမှာ မြေပုံတစ်ခုကိုတွေ့လိုက်ရသည်။
ရွှီဇီယန်နှင့် ရွှီဇီရုန်တို့သည် ကိုယ်ပိုင်မြေပုံများရှိသော်လည်း သူတို့ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သောနေရာများကို မှတ်တမ်းတင်ရန်အတွက်သာအသုံးပြုကြပြီး လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းမှ မိစ္ဆာနယ်မြေသို့ဆွဲခေါ်ခံရကာ ထူးဆန်းသောနေရာတစ်ခုမှထွက်လာခြင်းကဲ့သို့ အရာများကိုတော့မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းမရှိပေ။
ဒါပေမယ့် သူတို့ကဝူ့ယွမ်ရဲ့မြေပုံကို ကိုင်လိုက်တာနဲ့ ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။ ဝူ့ယွမ်သည်အလွန်အိုမင်းပြီးလမ်းလျှောက်ပြီးတာသွားတတ်သူဖြစ်သည်။ သူ့မြေပုံတွင် သူကလျှိုကွမ်းဂိုဏ်းကို ဖြတ်သန်းဖူးကြောင်း ပြသထားသည်။
လူတိုင်း၏မြေပုံများကိုပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ရွှီဇီယန်နှင့် အခြားသူများသည် လျှိုကွမ်းဂိုဏ်းသို့ပြန်သွားရန်လမ်းကြောင်းကို အခြေခံအားဖြင့်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် တစ္ဆေမြို့ငါးမြို့သို့သွားရခြင်းမှာ ဆေးလုံးနှင့်ဆေးဝါးအချို့ကို ဖြည့်စွက်ချင်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတော့၊ အဲဒါကအေးချမ်းတဲ့လမ်းမဟုတ်ဘူး၊ အဆင့်မြင့်တဲ့တောကောင်တချို့နဲ့သာကြုံခဲ့ရင် သူတို့မှာဘာဆေးဝါးမှမရှိရင် ဘာမှတောင်လုပ်လို့ရမှာမဟုတ်ဘူး။
ဆိုရိုးစကားအတိုင်း မင်းအိတ်ထဲမှာစားစရာရှိနေသ၍ ဘာမှထိတ်လန့်စရာမလိုပေ။ ဤစကားဟာ မသေမျိုးတွေအတွက်သာမဟုတ်ဘူး။ ကျင့်ကြံသူများအတွက်လည်း သူတို့၏ချန်ခွင်အိတ်ထဲတွင် အသက်ကယ်ဆေးမရှိပါက၊ ကမ္ဘာကြီးပြိုကွဲသွားခြင်းထက်တောင် ပိုကြောက်စရာကောင်းပါသေးသည်။
ထို့အပြင် သူတို့ဟာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများထိန်းချုပ်ထားသောနယ်မြေတွင်ရှိနေသောကြောင့် လူသတ်မှုနှင့်လုယက်မှုများအချိန်မရွေးဖြစ်ပွားနိုင်သည်။
“ သွားရအောင် တစ္ဆေမြို့ငါးမြို့မှာ ဆေးဝါးတစ်ချို့ဝယ်ပြီးရင် ငါတို့တွေအနားယူကြမယ် ”
ယေဘူယျအားဖြင့်ပြောရလျှင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် တရားမျှတသည့်ကျင့်ကြံသူများ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိသောမြို့ဖြစ်စေ သီးသန့်ရန်ပွဲများကိုလုံးဝခွင့်မပြုပါ။ နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် လူများကိုကြိုက်သလိုလိုက်သတ်နေပါက မြို့တွင်း၌ပုံမှန်စီးပွားရေးလုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။
သူတို့ရဲ့အသစ်ဝယ်ထားတဲ့ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်သူကမှလုယူချင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ မြို့ရဲ့ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် မြို့ကိုထိန်းချုပ်ထားတဲ့မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေတောင် လူတွေကိုသူတို့လုပ်ချင်သလိုလုပ်ခွင့်မပေးဘူး။
#TK
