Chapter 208

Volume 10 : အနုပညာဌာန

Chapter 208 (ပန်းချီထဲကပုံရိပ်ယောင် ၁၁)

ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူအရင်ကဆွဲထားသော မြေပုံကိုထုတ်ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့်အတူ သူ၏အတွေးများကို စစ်ကြည့်သည်။

ပုံရိပ်ယောင်များ များလွန်းတာကြောင့် လူတိုင်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးဖို့ လွယ်ကူသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကျန်းဖျင်စစ်ရေးဆွဲထားသော ကွင်းဆက်မြေပုံကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အမှတ်အသားပြုကာ ကမ္ဘာတစ်ခုစီတွင် တွေ့ရသော ပန်းချီကားများ၏ အမည်များကို ရေးသားခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် လူတိုင်းက အလွန်အလိုလို သိမြင်လာလိမ့်မည်။

လျှိုကျောက်ချင်းက သူတို့နှစ်ဦး စီစဉ်ပေးသည့် "မြေပုံ" ကို ကြည့်ပြီး သူ့မေးစေ့ကို ထိလိုက်သည်။ "ငါတို့က အမျိုးသမီးပန်းချီကားသုံးချပ်နဲ့ "နောက်ဆုံးညစာစားပွဲ"ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ယန္တရားကိုပဲ ဖွင့်ရသေးတယ်၊ အခြားချိတ်ဆွဲထားတဲ့ ပန်းချီကားတွေမှာလည်း ယန္တရားတွေရှိလောက်တယ်။ မင်းတို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖွင့်ချင်တာလား။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ "အရင်လမ်းအတိုင်းပြန်သွားပြီး ကမ္ဘာ C ကိုသွားမယ်။ "ကြယ်ရောင်လင်းလက်သောည"ပန်းချီကားမှာ ယန္တရားရှိမရှိ သွားကြည့်ရအောင်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် လူတိုင်းသည် ထိုနည်းအတိုင်း ပြန်သွားခဲ့ကြပြီး "ကြယ်ရောင်လင်းလက်သောည" ပန်းချီကားကို ပထမဆုံးမြင်ရသည့် ပန်းချီဆွဲခန်းသို့ ရောက်လာကြသည်။

ဗန်ဂေါ့စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံတွင် ဆေးကုသမှုခံယူနေစဉ် ပန်းချီကားကို ရေးဆွဲခဲ့ကြောင်း ရွှီဖေးရွှယ်က ပြောကြားခဲ့သည်။ ညနက်နက် ကောင်းကင်အောက်တွင် သာယာလှပသော ရွာကြီးနှင့် မီးတောက်များကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသော သစ်ပင်ကြီးများက ခြားနားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ဖက်က ငြိမ်သက်နေပြီး တစ်ဖက်က ရူးသွပ်နေ၏။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ရွှီဖေးရွှယ်ကို ပြန်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီပန်းချီကားရဲ့ ယန္တရားကို ဘယ်လိုဖွင့်ရမလဲဆိုတဲ့ အတွေးများရှိလား။"

ဒီပန်းချီကားကို ရွှေ့လို့မရသလို ၎င်းအပေါ်တွင် အသွင်အပြင်မရှိပေ။ ရွှီဖေးရွှယ်သည် ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးကာ ဂရုတစိုက်ကြည့်ပြီး ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ "ဒီသစ်ပင်အပေါ်မှာများလား။ မီးတောက်သစ်ပင်က ကောင်းကင်ကို တက်နေပြီး ထိပ်ဖျားက လျှို့ဝှက်ချက်ကို ညွှန်ပြနေသလိုပဲ။"

ဒါကိုကြားတော့ ကျန်းဖျင်စစ်သည် လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားပြီး သူ့လက်မောင်းရှည်ကို ဆန့်တန်းကာ အရက်မီးခွက်ကို မြှောက်ပြီး သစ်ပင်က ညွှန်ပြသော ဦးတည်ရာကို ဂရုတစိုက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ကြယ်ပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသားတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကျန်းဖျင်စစ်သည် လက်ဆန့်ပြီး ခလုတ်ကို ဖိချလိုက်သည်။ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်တော့ ညာဘက်က နံရံသည် သူ့မျက်လုံးရှေ့မှာ အက်ကွဲသွားသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ထပ်ပုံရိပ်ယောင်ပဲ၊ အားလုံးသတိထားကြပါ။"

လူတိုင်းက တံခါးထဲကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝင်လာကြပြီး သူတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းသည် အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။ သူတို့က ညဘက် ရဲတိုက်တံခါးဆီကို ရောက်သွားသည်။

လရောင်အောက်မှာ ပန်းခြံထဲက နေကြာပန်းတွေ အပြည့်ပွင့်နေပြီး ရဲတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး လင်းထိန်နေကာ ကလေးကစားကွင်းမှာ မီးရှူးမီးပန်းတွေ ပြနေသလိုမျိုး လေထဲမှာ လှပသော မီးရှူးမီးပန်းတွေ ပွင့်နေသည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် မီးရှူးမီးပန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသော လှပသော ညကောင်းကင်ကို မျှော်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မီးရှူးမီးပန်းတွေ အများကြီး ပစ်ဖောက်ဖို့ ပိုက်ဆံ အများကြီး ကုန်ကျမှာမလား။ အဲလစ်နဲ့ ဂျက်ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို ဂုဏ်ပြုဖို့လား။"

အသံကျသွားသည်နှင့် "ပျော်ရွှင်စရာမွေးနေ့" ၏ မီးရှူးမီးပန်းစာလုံးများသည် ကောင်းကင်တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ရဲတိုက်၏အဝင်ဝကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ပန်းခြံဘေးတွင် ထမင်းစားစားပွဲတစ်ခုရှိပြီး စားပွဲပေါ်တွင် နောက်ထပ်မွေးနေ့ကိတ်တစ်ခုရှိသည်။ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ချစ်စရာသရဖူဆောင်းထားသော ကလေးငယ်သည် ကောင်းကင်ကို ရွှင်လန်းစွာ မျှော်ကြည့်နေပြီး သူ့အမေ ဒေစီ နှင့် သူ့အဖေ ရုတ်စ်တို့သည် သူ့ဘေးတွင် ရှိနေကြပြီး သူ့နောက်တွင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အဘိုးအဘွားများ၊ နာနီလီယာ၊ သူ၏ဦးလေးဂျက်နှင့် ဒေါ်လေးအဲလစ်—— မိသားစုနှစ်ခုစလုံးက ရှိနေကြသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ "မိသားစုနှစ်ခုက ဒီကောင်ကလေးရဲ့မွေးနေ့ကို ကျင်းပတာပဲ။"

ဗန်ဂေါ့၏ "ကြယ်ရောင်လင်းလက်သောည" ဆီဆေးပန်းချီကားသည် ဒင်း၏မွေးနေ့ လှပသောညနှင့် ကိုက်ညီသည်။ မီးရှူးမီးပန်းပြပွဲသည် နာရီဝက်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး မိသားစုနှစ်စုသည် ဤကလေးလေး၏မွေးနေ့ကို ကျင်းပရန် အားစိုက်ထုတ်မှုများစွာကို ထည့်သွင်းခဲ့ကြသည်။

မီးရှူးမီးပန်းများ ပြီးဆုံးပြီးနောက် မိသားစုနှစ်စုက အတူတကွ ထမင်းစားကြသည်။ နူးညံ့သော မွေးနေ့ကိတ်မုန့်များကို ပန်းကန်ပြားများစွာတွင် ဝေငှခဲ့သည်။ နောက်ကျောအနည်းငယ် ကုန်းကုန်းကြီးရှိသော မစ္စရိုလန်က စနောက်လိုက်သည်။ "အဲလစ်၊ မင်းနဲ့ ဂျက်က ဘယ်တော့ ကလေးယူမှာလဲ။ ညီလေးလား၊ ညီမလေးလား၊ ငါတို့ကို ဒင်းကို ဘယ်တော့ ကစားဖော်ပေးမှာလဲ။"

ဒင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ညီမလေးလိုချင်တယ်၊ ဖြစ်နိုင်ရင် အမြွှာညီမလေးတွေ လိုချင်တယ်။"

ဒေစီက ရယ်လိုက်ပြီး သားဖြစ်သူ၏ ခေါင်းကို ထိလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမြွှာကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရနိုင်မှာလဲ။"

အဲလစ်က ကလေးအကြောင်းမေးသောအခါ သူမ၏မျက်နှာဟာ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာအောင် ရှက်ရွံ့နေမှန်း သိသာထင်ရှားပြီး မကြာခင် သူမက ရှက်ပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အမေ၊ သမီးတို့က အခုမှ လက်ထပ်ပြီးတာ။ နှစ်အနည်းငယ်လောက် သမီးတို့ နှစ်ယောက်တည်းကမ္ဘာနေချင်သေးတယ်။"

သူမဘေးရှိ ခင်ပွန်းသည်က ဘာမှမကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ခေါင်းငုံ့ကာ ကိတ်မုန့်စားနေသည်။

ရှက်ရွံ့မှုကို သက်သာစေရန်အတွက် ဒေစီသည် စကားစမြည်ပြောတာကို လှည့်ပတ်သွားရန် အစပြုခဲ့သည်။ "ကျွန်မကိုယ်တိုင် ချက်ထားတဲ့ သစ်သီးဝိုင်ကို သွားယူလိုက်ဦးမယ်။"

သူမ လှည့်ထွက်သွားပြီး ရုတ်စ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သွားကူညီလိုက်ပါ့မယ်။"

လင်မယားနှစ်ယောက်သည် ဥယျာဉ်ရှေ့က ညစာစားခန်းမှ ခေတ္တထွက်ခွာပြီး ရဲတိုက်၏ မီးဖိုခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ လီယာသည် ခဏလောက် ငြိမ်နေပြီးမှ ထပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သန့်စင်ခန်းသွားလိုက်ဦးမယ်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လီယာအနောက်လိုက်ရန် မိန်းကလေးအတန်းဖော်များကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူနှင့် ကျန်းဖျင်စစ်က လင်မယားအနောက်ကို လူကိုယ်တိုင် လိုက်သွားခဲ့သည်။

မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ရုတ်စ်က ဝိုင်ခွက်ကိုရှာဖို့ ဗီရိုကိုဖွင့်နေပြီး ဒေစီက တည်ငြိမ်သောမျက်နှာဖြင့် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် သူမနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိနေသေးတာလား။"

ရုတ်စ်သည် ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။ "မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ ငါမသိဘူး။"

ဒေစီသည် လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မိဘနဲ့ သားသမီးတွေ ရှေ့မှာ ခင်ပွန်းကောင်းတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်နေပေမဲ့ အပြင်မှာ သိုသိုသိပ်သိပ် အငယ်အနှောင်းထားနေတယ်။ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်တိုင်း ဆယ်ရက်၊ လဝက်လောက် အိမ်မပြန်တာက သူမဆီ သွားနေနေလို့မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်မသားရဲ့မွေးနေ့ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ရှင့်လိုအလုပ်များတဲ့လူက ပြန်လာနိုင်မယ်မထင်ဘူး။"

ရုတ်စ်သည် မျက်နှာပြောင်းသွားကာ ဗီရိုပေါ်မှီ၍ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက သူမကို အေးစက်စွာကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့က ငါ့သားမွေးနေ့၊ ငါ့သားမွေးနေ့မှာ မင်းက ငါနဲ့ စကားများချင်နေတာလား။"

ဒေစီ: "ကျွန်မ ရှင့်ကို နည်းနည်းလောက် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းနေစေချင်တာ၊ ဘာပဲပြောပြော ရှင်က ကျွန်မရဲ့ခင်ပွန်းအဖြစ် အမည်ခံရှိနေတုန်းပဲ။"

ရုတ်စ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။။"မင်းလက်မထပ်ခင်တုန်းက မင်းမှာ ရည်းစားမရှိခဲ့ဘူးလား။ သူ့ကြောင့် မင်းမိသားစုနဲ့ ကွဲလုနီးပါးဖြစ်ပြီး ဒီကိစ္စက နေရာအနှံ့ပျံ့သွားခဲ့တယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားက ဘာဖြစ်သွားသလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။"

ဒေစီ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားကာ လက်ချောင်းများက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် စားပွဲအစွန်းကို ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ "ရှင် ကျွန်မကို ဘယ်တော့မှ မယုံဘူးပေါ့။ ရှင်နဲ့လက်ထပ်ပြီးကတည်းက ကျွန်မ သူနဲ့ လုံးဝအဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်ပြီ၊ ရှင်နဲ့မတူဘူး။" သူမသည် ဒေါသထွက်နေပုံရပြီး သူမမျက်လုံးတွေ နီရဲနေကာ သူမအသံက အထိန်းအကွပ်မရှိ တုန်နေသည်။

ရုတ်စ်က ပခုံးတွန့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့မိဘတွေက ငါတို့ကို မဟာမိတ်ခိုင်ခံ့စေဖို့အတွက် အကြင်လင်မယားဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့တာ၊ ငါတို့က မိသားစုစည်းလုံးဖို့အတွက် အသုံးချခံသက်သက်ပဲ၊ သိပ်ရိုးသားမနေနဲ့။ ကိုယ့်နေရာကိုယ် သရုပ်ဆောင်ပါ၊ မင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ ငါ့ကိစ္စကိုလည်း မင်းဝင်မနှောင့်ယှက်နဲ့။"

သူက ပြောပြီးတာနဲ့ လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူထွက်သွားတော့ သန့်စင်ခန်းထဲကနေ လီယာထွက်လာတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ လီယာ၏ ရင်ခွင်ထဲက ကြောင်လေးသည် 'မြောင်'နေသည်။ ရုတ်စ်၏မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒေစီက မီးဖိုချောင်မှာ ခွက်ရှာနေတာ၊ မင်းက သူမကို ကူညီပေးလိုက်ပါ။"

လီယာက ခေါင်းငုံ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ။"

ကြောင်လေးကို ပွေ့ချီပြီး မီးဖိုချောင်ထဲကို လျှောက်သွားသောအခါ ဒေစီက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို နူးညံ့သောအပြုံးကို ပြန်လည်ရရှိကာ ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "လီယာ၊ ငါ သစ်သီးဝိုင်ကို လောင်းထည့်ပြီးပြီ၊ အတူတူ ယူသွားကြရအောင်။"

နှစ်ယောက်သား ပန်းခြံထဲက စားပွဲကို ခွက်တွေနဲ့ ပြန်လာကြပြီး ကလေး၏ မွေးနေ့ပွဲကို ဆက်လက် ကျင်းပကြသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့် ကျန်းဖျင်စစ်တို့သည် ဥယျာဉ်သို့ပြန်လာခဲ့ပြီး လီယာအနောက်လိုက်သွားသော ရွှီဖေးရွှယ်က တင်ပြခဲ့သည်။ "လီယာက ပုံမှန်အတိုင်း သန့်စင်ခန်းထဲကို သွားခဲ့ပြီး လမ်းမှာ အခြားသူတွေနဲ့ စကားမပြောတတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ အသေးစိတ်ကိုတော့ သတိထားမိခဲ့တယ်။ သူမက သန့်စင်ခန်းထဲသွားတဲ့အခါ ကြောင်ကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးတယ်။"

ခယ်ရှောင်ပင်းက ခန့်မှန်းသည်။ "ကြောင်ရဲ့လည်ပင်းမှာ သူမ ဆွဲထားပေးတဲ့ အသံဖမ်းကိရိယာက အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ မန်မိုရီရှိလိမ့်မယ်၊ အချိန်အကြာကြီး မှတ်တမ်းတင်ဖို့ အဆင်မပြေဘူး။ သူမက သန့်စင်ခန်းကိုသွားတိုင်း ပစ္စည်းကို စစ်ဆေးပြီး မန်မိုရီကတ်ကို ‌ပြောင်းလဲတာဖြစ်နိုင်တယ်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ခယ်ရှောင်ပင်း၏ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုက အလွန်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟုလည်း ခံစားမိသည်။ လီယာသည် မြင်ကွင်းတစ်ဝက်တွင် သန့်စင်ခန်းသို့သွားရန် နေရာမှ ထွက်သွားလေ့ရှိပြီး ကြောင်ကို ပွေ့ထားဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် ကြောင်ပေါ်ရှိ အသံဖမ်းကိရိယာကို စစ်ဆေးရန် ထွက်သွားတာဖြစ်နိုင်သည်။

လျှိုကျောက်ချင်းက မေးလိုက်သည်။ "ရှင်းဝမ်၊ ဒီလင်မယားနောက်ကို လိုက်သွားတာ တစ်ခုခုတွေ့ခဲ့လား။"

ကျန်းဖျင်စစ်က ပြောလာသည်။ "ဒီလင်မယားကြားက ဆက်ဆံရေးမကောင်းဘူး။ သူမခင်ပွန်းက အပြင်မှာ အငယ်အနှောင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုတာ ဒေစီသိတယ်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "ဒေစီပြောခဲ့တဲ့စကားအရ ခင်ပွန်းသည်က အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်ဖို့ မကြာခဏ အိမ်မပြန်ဘဲ သူ့အငယ်အနှောင်းနဲ့ သီးသန့်တွေ့ဆုံဖို့ လဝက်လောက်ကြာတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် သူ့အငယ်အနှောင်းက လီယာမဟုတ်တော့ဘူး။ လီယာက ရဲတိုက်မှာ နေတာဖြစ်ပြီး လဝက်လောက် ပျောက်သွားမှာမဟုတ်ဘူး။"

ခယ်ရှောင်ပင်းက သံသယစိတ်ဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အမျိုးသမီးသုံးယောက်ရဲ့ ဆီဆေးပန်းချီကားမှာ မြွေပါကိုင်ထားတဲ့အမျိုးသမီးရဲ့ အထောက်အထားက အငယ်အနှောင်းမဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီတုန်းက ရွှီဖေးရွှယ်ပြောတာ ငါမှတ်မိ‌သေးတယ်။"

ရွှီဖေးရွှယ်: "ဟုတ်တယ်။ လီယိုနာဒိုဒါဗင်ချီရဲ့ "မြွေပါနှင့်အတူအမျိုးသမီး"ပန်းချီကားမှာ ဇာတ်လိုက်အမျိုးသမီးက မီလန်မြို့စားရဲ့ အငယ်အနှောင်းဖြစ်တယ်။ မီလန်မြို့စားက ဒီပန်းချီဆွဲပေးဖို့ သူ့ကို ပိုက်ဆံခဲ့တာဖြစ်ပြီး အဲဒီအချိန်တုန်းက မီလန်မြို့စားဟာ ဒီအငယ်အနှောင်းကို အချစ်ဆုံးပဲ။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျန်းဖျင်စစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အခုလေးတင် ရုတ်စ်နဲ့ လီယာတို့က မီးဖိုချောင်တံခါးမှာတွေ့ပြီး စကားတစ်ခွန်းပဲပြောခဲ့တယ်။ လီယာက ခေါင်းငုံ့ထားပြီး နှစ်ယောက်သားက မျက်လုံးချင်းမဆုံခဲ့ကြဘူး။ သူတို့က အချစ်ဇာတ်လမ်းခင်းနေတဲ့ပုံနဲ့ မတူဘူး။"

ကျန်းဖျင်စစ်: "ငါလည်း အဲဒီလိုမထင်ဘူး။"

ဥယျာဉ်ထဲမှာ လူတိုင်းရပ်နေကြပြီး ကလေး၏မွေးနေ့ပွဲကို မိသားစုနှစ်ခုက ဂုဏ်ပြုနေသော မြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း သူတို့၏စိတ်ထဲရှုပ်ထွေးနေကြသည်—— ရုတ်စ်နှင့် ဒေစီ၊ ဂျက်နှင့် အဲလစ်တို့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်တွဲက သရုပ်ဆောင်နေကြသည်။

သေဆုံးသူက ဘယ်သူလဲ။ လူသတ်သမားက ဘယ်သူလဲ။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးရဲ့ သော့ချက်က အမျိုးသမီးသုံးယောက်ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်္ဂလာဆောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အဲလစ်၊ ကြောင်ပွေ့ထားတဲ့ လီယာ၊ ထီးဆောင်းထားတဲ့ ဒေစီ၊ သေဆုံးသွားတဲ့ အမျိုးသမီးငယ်က သူတို့ထဲကဖြစ်ရမယ်။"

ကျန်းဖျင်စစ်: "လူသတ်သမားကို ငါတို့ ကောက်ချက်ချချင်ရင် ပထမဆုံးအနေနဲ့ သေဆုံးသူကို ဖော်ထုတ်ရမယ်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ သေဆုံးသူကို ဖော်ထုတ်နိုင်မှသာ လူသတ်သမားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါတို့ရှာတွေ့နိုင်မှာ။"

လျှိုကျောက်ချင်းက ခေါင်းကိုက်စွာ ပြောခဲ့သည်။ "အမျိုးသမီး သုံးယောက်စလုံးရဲ့ အရပ်အမြင့်က 170 လောက်ရှိပြီး အရွယ်အစား တူညီကြတယ်။ ငါတို့ တူးဖော်ထားတဲ့ အလောင်းတွေကို အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ထားတယ်။ အရိုးတွေကိုကြည့်ပြီး ဘယ်သူသေတယ်ဆိုတာ မပြောနိုင်ဘူး။"

ကျန်းဖျင်စစ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "အချက်အလက် တိုင်းတာလို့ရတယ်။"

လျှိုကျောက်ချင်းက ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "အရိုးအချက်အလက်ကို တိုင်းတာမယ်လို့ မင်းဆိုလိုတာလား။"

ကျန်းဖျင်စစ်က ပြန်ပြောသည်။ "အင်း။ မျက်နှာအသိအမှတ်ပြုခြင်းနည်းပညာက ထူးခြားတဲ့ ဂျီဩမေတြီရုပ်ပုံတွေရေးဆွဲဖို့အတွက် ပေါင်းစပ်အမှတ်များစွာအဖြစ် လူသားရဲ့မျက်နှာအသွင်အပြင်ကို အသုံးပြုတယ်။ ဒီသဘောတရားအရ အလောင်းတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားက တူနေရင်တောင် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းစီရဲ့အရှည်၊ သူတို့ရဲ့ပခုံးအကျယ်၊ သူတို့ရဲ့သားအိမ်ခေါင်းကျောရိုးရဲ့အရည်က သေချာပေါက် အချက်အလက်ကွဲပြားမှုတွေရှိလိမ့်မယ်။"

လျှိုကျောက်ချင်းသည် ၎င်းကို သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီး ချက်ချင်း လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ "အရိုးအသိအမှတ်ပြုခြင်း။ ငါ ဘာကြောင့် ဒါကို မစဉ်းစားမိခဲ့တာလဲ။"

ကျန်းဖျင်စစ်က ခယ်ရှောင်ပင်းကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ထူက အမျိုးသမီးသုံးယောက်ရဲ့ 360 ဒီဂရီ ပုံကို ပုံဖော်ပြီး အရိုးစုအချက်အလက်တွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး သေဆုံးသူကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ ဥယျာဉ်အတွင်းတူးထားတဲ့ အရိုးစုတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရအောင်။"

သေဆုံးသူအား အတည်ပြုရန် တူးဖော်ရရှိထားသော အရိုးများ၏ မျိုးရိုးဗီဇ ဖော်ထုတ်ခြင်းအား သူတို့မလုပ်နိုင်သော်လည်း ကျန်းဖျင်စစ်၏နည်းလမ်းက အလွန်အသုံးဝင်ပါသည်။

အရွယ်ရောက်ပြီးသူများ၏ အရိုးများသည် ဆက်လက်ကြီးထွား ဖွံ့ဖြိုးလာမည်မဟုတ်ပေ။ လက်ချောင်းများ၏ အရှည်နှင့် လူသုံးယောက်၏ ပခုံးအကျယ်က ကွဲလွဲနေမည်မှာ သေချာပါသည်။ ထို့နောက် အရိုးများတိုင်းတာသည့် အချက်အလက်ကို သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အချက်အလက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနီးစပ်ဆုံးကတော့ သေဆုံးသူပဲ။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကျန်းဖျင်စစ်၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုကို သဘောကျခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်းဖျင်စစ်၏ ပခုံးကို အပြုံးဖြင့် ပုတ်လိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။ "လူသေအလောင်းကို အခြားသူတွေမြင်ရင် ကြောက်ကြလိမ့်မယ်။ အလောင်းကို မင်းတွေ့တဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ 3D နဲ့ ပုံဖော်နေတာလား။"

ကျန်းဖျင်စစ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ အဲဒီလောက် ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ အဲဒါကိုပဲ စဉ်းစားမိလို့ပါ။"

လူတိုင်းသည် "ကြယ်ရောင်လင်းလက်သောည" ၏ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာပြီး ပထမထပ်သို့ ပြန်လာပြီးနောက် နှင်းဆီနက်ဥယျာဥ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ အလောင်းသုံးလောင်းကို ဥယျာဉ်ဘေးတွင် ထားရှိပြီး လရောင်အောက်တွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။

လျှိုကျောက်ချင်းသည် အလောင်းကို မြေပြန့်ပေါ်သို့ ရွှေ့ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ကျန်းရှောင်နျန်၏ လေဆာ theodolite ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး အလောင်းပေါ်ရှိ အချက်အလက်များက အလွန်တိကျမည်ဖြစ်သည်။ သက်ရှိအမျိုးသမီးသုံးဦး၏ အချက်အလက်များကို ရှောင်ထူက ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး တိုင်းတာခဲ့ပြီးနောက် အမှားအယွင်းက ကြီးမားခြင်းမရှိပေ။

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိ လူများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအချက်အလက်များကို အရိုးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြီး တွေ့ရှိခဲ့သည်——

သေဆုံးသွားသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့သည် အမှန်ပင် ဒေစီ၏ မိဘများဖြစ်ကြပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ အနည်းငယ် ခါးကုန်းနေသော မစ္စရိုလန်နှင့် ကိုက်ညီသည်။

သို့သော် မြေအောက်၌မြှုပ်နှံထားသော မိန်းကလေးက ဒေစီလုံးဝမဟုတ်ပေ။

လီယာက သံသယအရှိဆုံးသူဖြစ်သည်။

#TK