Chapter 197

Volume 9 : ပထဝီဝင်ဌာန

Chapter 197 (ဌာနအသစ်)

မြို့ပြစီမံကိန်းသင်တန်း စာမေးပွဲအပြီးတွင် သူတို့ရှေ့က မြို့သဲစားပွဲသည် ရုတ်တရက် အဆ 1,000 ချဲ့ပြီး သူတို့ရှေ့က LCD ဖန်သားပြင်ပေါ်မှာ ပေါ်လာသည်။ အထပ်မြင့် အဆောက်အဦးများပါရှိသော ခေတ်မီမြို့တစ်မြို့ကို ဝေဟင်မှ ဗီဒီယိုဖြင့် လူတိုင်းရှေ့တွင် ပြသခဲ့သည်။

ရင်းနှီးပြီးသား လူနေရပ်ကွက်များ၊ ရုံးခန်းများ၊ ကျောင်းများ၊ ဆေးရုံများနှင့် ဖျော်ဖြေရေးစင်တာများ တော်တော်များများကို မြင်လိုက်ရတော့ အားလုံးက ပြီးမြောက်အောင်မြင်သော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လမ်းမှာ အစားအသောက်ဆိုင်တွေ ပြည့်နေတယ် ဒါက တော်တော်ကြည့်လို့ကောင်းတာပဲ"

ချင်လုသည် ဗီဒီယိုမှာပါသော "မင်ကျိုး အမှတ် 7 အလယ်တန်းကျောင်း" ကို ညွှန်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက အစ်မဆောက်ခဲ့တဲ့ အဓိကအလယ်တန်းကျောင်းပဲ… ရေးထားတဲ့ စကားလုံးတွေတောင် လုံးဝပြန်ယူထားတယ်… ပြီးတော့ ကျောင်းမှာ ကျောင်းသားတွေ ရှိသေးတယ်"

သူတို့ကိုယ်တိုင် မြို့တစ်ခုဖန်တီးခြင်းသည် သူတို့အတွက် ဆန်းသစ်သော အတွေ့အကြုံတစ်ခုဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဗီဒီယိုထဲတွင် မြို့၏ထောင့်တိုင်းမှာ လူသားများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသောအခါ သူတို့ဖန်တီးထားသော "မင်ကျိုးမြို့" ဟာ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ တကယ်ရှိနေပြီး ဒီမှာ နေထိုင်သူတွေ အများကြီးရှိပါသည်။

သို့ပေမဲ့ မကြာခင်မှာ လူတိုင်း မပျော်နိုင်တော့ဘူး...

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဗီဒီယိုထဲတွင် ဆွေးနွေးမှုတချို့ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"ငါပိုက်ဆံလိုချင်လို့ အနီးအနားမှာ ဘဏ်မရှိဘူး ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ"

သူ့သမီးက ပြောသည်။ "အဖေ အခုက အားလုံးမိုဘိုင်းငွေပေးချေတာဖြစ်ပြီး ဖုန်းမှာ ကုဒ်ကို စကင်န်ဖတ်လိုက်ရုံပဲ သမီးတို့မြို့မှာ ဘဏ်မရှိဘူးလို့ ထင်တယ်"

အဘိုးအိုက စိတ်ညစ်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာဘဏ်ကတ်မရှိဘူး ပတ်စပို့စာအုပ်ပဲရှိတယ်"

သမီးက စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘဏ်ကတ်ရဖို့ အဖေ့ကို ရထားနဲ့ နောက်မြို့ကို ခေါ်သွားရုံပဲရှိတယ်"

လူတိုင်း: "..."

အိုး… ဘဏ်လို ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့ ငွေကြေးအဖွဲ့အစည်းကို သူတို့ ဘယ်လိုမေ့သွားရတာလဲ…

လမ်းပေါ်တွင် သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်း အများအပြားသည် အမှိုက်တွန်းလှည်းများကို တွန်းကာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရင်း စကားစမြည်ပြောကြသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဆိုသည်။

"အိုင်းယား… ငါတို့မြို့မှာ ပုံမှန်အမှိုက်ရှင်းတဲ့ရုံတောင် မရှိဘူး… ဒီအမှိုက်တွေကို ရှင်းလင်းဖို့အတွက် နောက်မြို့ကို သယ်သွားရမှာ… မြို့ကို စီစဉ်သူတွေက ဘယ်လိုတွေးခဲ့တော့ ငါမသိဘူး"

လူတိုင်း: "..."

နောက်ထပ် သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီမနက် ငါ အလျင်လိုနေတာနဲ့ အသက်ရှူကျပ်တော့မယ်… လမ်းဘေးမှာ အများသုံးအိမ်သာကို မတွေ့ရဘူး… အိုင်းယား… ကြည့်ရတာတော့ ငါ နေ့တိုင်း အပြင်ထွက်တော့မယ်ဆိုရင် အိမ်သာမသွားရအောင် ရေနည်းနည်းသောက်ရမယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူ့နဖူးကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာထောက်ပြီး အမှိုက်ရှင်းလင်းရေးရုံများ၊ အများသုံးအိမ်သာများကို သူတို့အားလုံး မေ့သွားခဲ့သည်။

ဘေးနားတွင် မိသားစုသုံးယောက်သည် လမ်းလျှောက်ရင်း စကားစမြည်ပြောနေကြသည်။ လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဖုန်းအသစ်တစ်လုံးဝယ်ခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ ဖုန်းကတ်ကို ပြောင်းရတာက တကယ်ကို ခက်ခဲတယ်… ကျွန်တော် နေရာတိုင်းကို ရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့ mobile၊ unicom နဲ့ telecom တို့ရဲ့ စီးပွားရေးရုံးကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး"

အမျိုးသမီးက ပြောသည်။

"ငါ့ဘဏ်ကတ်ပျောက်သွားလို့ ပြန်မလျှောက်ထားနိုင် းတော့ဘူး"

ကလေးက ပြောခဲ့သည်။

"မေမေ တိရစ္ဆာန်ရုံသွားပြီး သစ်ကုလားအုတ်တွေ ကြည့်ချင်တယ်"

အမျိုးသမီးက သူ့ခေါင်းကို ပုတ်ကာ အကူအညီမဲ့နေသည်။

"ဒီမှာ တိရစ္ဆာန်ရုံမရှိဘူး… မေမေ မင်းကို နောက်မှ ခေါ်သွားမယ်နော် ဟုတ်ပြီလား"

ကလေးက စတင်အော်ငိုတော့သည်။ 

"ကျွန်တော် သစ်ကုလားအုတ်ကို ကြည့်ချင်တယ်"

အမျိုးသားက သူ့နားထင်ကို ပွတ်လိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် အခြားမြို့မှာ နေကြရအောင်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "..."

ကျောင်းသား 12 ယောက်က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့တွေ အလုပ်ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ဟာ လူသားများကို ဒီမြို့မှာ တကယ်နေထိုင်ဖို့ နေရာပေးခဲ့ပြီး မပြည့်စုံမှုတွေ အများကြီးရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ သူတို့က အရာအားလုံးကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

လျှိုကျောက်ချင်းက ခါးသက်သက်ပြုံးကာ ပြောသည်။

"စာကြည့်တိုက်က ဒီဒေသခံတွေရဲ့ စကားဝိုင်းတွေကို ငါတို့ကို လှောင်ပြောင်ဖို့ တမင်တကာ လွှင့်နေတယ်လို့ထင်တယ်"

ခယ်ရှောင်ပင်း: "ဒါက ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း လှောင်ပြောင်မှုပဲ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ဒီအတိုင်းဆိုရင် ဒါက ငါတို့ကို ရမှတ်နည်းနည်းပဲပေးနိုင်တယ်"

ချင်လုက ညာဘက်အပေါ်ထောင့်ကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ 

"အခုပဲ စာမေးပွဲအောင်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုကြောင်း မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်ဆိုတော့ ငါတို့အောင်သင့်တယ်မလား"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စာကြည့်တိုက်သည် သူတို့စီစဉ်ထားသောမြို့ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးနောက် ရမှတ်ဖြေရှင်းမှုဖြစ်သည့် ညာဘက်အပေါ်ထောင့်တွင် ရင်းနှီးပြီးသား လေးထောင့်ဘောင် ပေါ်လာသည်——

သုတေသနအဖွဲ့: C-183

သင်တန်း: မြို့ပြစီမံကိန်း

Credit: 4 မှတ်

ရှင်းလင်းရေးရမှတ်: 75 မှတ်

စုစုပေါင်းရမှတ်: 4x75 = 300 မှတ်

သုတေသနအဖွဲ့အပိုဆု: အဖွဲ့ C က 1.5 ဆ အပိုဆုအမှတ်ရရှိပါသည်။ နောက်ဆုံးအမှတ် 450 မှတ် ရရှိပါသည်။

သင်တန်းကျရှုံးမှုနှုန်း: 0%

ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့် ကျန်းဖျင်စစ်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ သုတေသနအဖွဲ့ကို စတင်ဖွဲ့စည်းပြီးကတည်းက အနိမ့်ဆုံးရမှတ်ဖြစ်သည့် 75 မှတ်ဖြစ်သည်။ ယခင်သင်တန်းအများစုမှာ အမှတ် 90 အထက်ရှိခဲ့ပြီး သူတို့၏မြို့ပြစီမံကိန်းက အမှတ် 80 တောင် မကျော်ပေ။

ဘဏ်များ၊ mobile၊ unicom၊ Telecom ရုံးများ၊ အများသုံးအိမ်သာများနှင့် အမှိုက်စွန့်ပစ်စက်ရုံများကဲ့သို့ အဓိကအဖွဲ့အစည်းများမရှိလျှင် ဒေသခံများသည် မြို့ထဲတွင် ပုံမှန်နေထိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် စွန့်ပစ်ပစ္စည်း သန့်စင်ရေး စက်ရုံများ မရှိခြင်းကြောင့် တစ်မြို့လုံးတွင် အိမ်တွင်းအမှိုက် အများအပြား စုပုံလာကာ အခြားနေရာများသို့ သယ်ယူ ပို့ဆောင်ပါက ကုန်ကျစရိတ် ကြီးမြင့်လာမည်ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အပြစ်ရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က အဲဒါကို သေသေချာချာ မစဉ်းစားခဲ့ရဘူး"

ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

"အောင်တာက အဆင်ပြေနေပါပြီ… ဒါ့အပြင် ငါတို့က ကျွမ်းကျင်သူတွေမဟုတ်ဘူး… ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဖိတ်ခေါ်မယ်ဆိုရင်တောင် မြို့တစ်ခုလုံးကို 8 နာရီအတွင်း ဒီဇိုင်းဆွဲပြီး ပြည့်စုံဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

ခယ်ရှောင်ပင်းက အကောင်းမြင်စိတ်ဖြင့် ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်… အောင်တာက အောင်တာပဲ… ငါတို့က အောင်မှတ်ထက် 15 မှတ် များသေးတယ်… ဒါက ကြီးမားတဲ့ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး… ငါတို့ နောက်ထပ်ဌာနမှာ အမှတ်တွေ ပိုရနိုင်ပြီး ငါတို့ရဲ့စွမ်းရည်တွေကို မြင့်တင်နိုင်တာပဲ"

ရမှတ်များက ထွက်နေပြီဖြစ်ပြီး ဒီအပေါ်ဆက်ပြီး တွေးနေစရာမလိုပါဘူး။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ… အားလုံးပဲ စာကြည့်တိုက်ကို ပြန်သွားပြီး နောက်လာမဲ့ဌာနအတွက် ပြင်ဆင်မယ်… ဒီတစ်ပတ်မှာ အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တန်းတွေ တက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အချိန်ဇယားကြည့်ပြီး နောက်မှဆွေးနွေးမယ်"

သူသည် "စာမေးပွဲခန်းမှ ထွက်ရန်" ရွေးချယ်မှုကို နှိပ်လိုက်ပြီး လူ 12 ယောက်သည် ရင်းနှီးသော စာကြည့်တိုက်၏ စောင့်ဆိုင်းခြင်းစာသင်ခန်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်သွားခဲ့သည်။

သူ တံခါးကို တွန်းပြီး ထွက်သွားသောအခါ ချင်းလန်နှင့် ယွိမင်ယွီတို့၏ အဖွဲ့သားများလည်း အခြားစာသင်ခန်းမှ ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာတို့ ဒီသင်တန်းမှာ အမှတ်ဘယ်လောက်ရကြလဲ… ဒီသင်တန်းရဲ့ ကျရှုံးမှုနှုန်းက 0% ဖြစ်နေတာကို ကျွန်တော် သတိထားမိတယ်… ဆိုလိုတာက အဖွဲ့အများစုဟာ ဒီဇိုင်းနည်းနည်းနဲ့ စာမေးပွဲကို အောင်သွားနိုင်တာပဲ"

စာကြည့်တိုက်ရှိ သင်တန်းတိုင်းတွင် ကျရှုံးမှုနှုန်းစံများရှိသည်။ စနစ်သည် ကနဦးသတ်မှတ်ထားသော ကျရှုံးမှုနှုန်းအတိုင်း အဖွဲ့များကို ဖယ်ရှားပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဖိုရမ်နည်းဗျူဟာ ပေါ်ပေါက်လာတာကြောင့် စာမေးပွဲအောင်မြင်ပြီးသည့် သင်တန်းတချို့၏ ကျရှုံးမှုနှုန်းဟာ အလွန်လျော့ကျသွားသည်။

သို့ပေမဲ့ 0% ကို ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာဖြစ်သည်။

ပထဝီဝင်ဌာန၏ ဒီသင်တန်းသည် လွယ်ကူသော်လည်း မြင့်မားသောရမှတ်ရရန် ခက်ခဲကြောင်း ပြသနေသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏မေးခွန်းကိုကြားတော့ ချင်းလန်သည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် နှာခေါင်းကိုထိလိုက်သည်။

"ငါက အမှတ် 60 ပဲရပြီး လူသွားလမ်းထည့်ဖို့ မေ့သွားတယ်… နောက်ဆုံးသဲစားပွဲပြတဲ့အခါ ဒေသခံတွေက ရပ်ကွက်ထဲကနေထွက်လာပြီး လမ်းမှာ ကားတွေနဲ့ တိုက်သတ်ခံရတယ်"

သူ့ဘေးရှိ လျှိုရှောင်းရှောင်းက ရယ်ရမလား ငိုရမလား မသိတော့ချေ။

"ငါတို့ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ မြို့ထဲမှာနေရတာ သနားစရာကောင်းလိုက်တာ… နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ယာဉ်မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်နေတယ်"

ယွိမင်ယွီက အပြုံးဖြင့်ပြောသည်။

"ဒါဆို ငါတို့ အမှတ် 70 က ပိုကောင်းတာပေါ့… ငါတို့က မီးသင်္ဂြိုဟ်ရုံတွေ၊ သုသာန်တွေ၊ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးရုံးတွေ၊ ကလေးလေ့ကျင့်ရေးစင်တာတွေ၊ ဟိုတယ်တွေနဲ့ အဝေးပြေးလမ်းမကြီးတွေ မဆောက်ခဲ့ဘူး"

ကျိုဖုန်းက အံ့ဩသွားသည်။

"ဒါဆို ငါတို့ 75 က မြင့်နေသေးတာလား"

အားလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ခဏလောက် ကြည့်နေကြပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သုံးသပ်ခဲ့သည်။

"ဒီနည်းနဲ့ စာကြည့်တိုက်က ကျွန်တော်တို့ကို တကယ် ကြင်နာတာပဲ… ဘာလို့လဲဆိုတော့ အတိအကျပြောရရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်တွေ ခြေထောက်တွေ ချို့တဲ့နေတဲ့ မြို့မှာ လုံးဝအသက်မရှင်နိုင်ဘူး"

ချင်းလန်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်… အောင်ရုံတင်ပဲ… ဒီအပတ်မှာ မင်းဘာအစီအစဉ်ရှိလဲ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တန်းတွေရဲ့ အစီအစဉ်အပေါ် မူတည်တယ်… ယေဘုယျအားဖြင့် အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တန်းတွေမှာ credit 2 မှတ်ပဲရှိတယ်… အကြောင်းအရာက ဒုက္ခများရင် ကျွန်တော်တို့ မသွားတော့ဘူး… ဆက်တိုက်စာမေးပွဲဖြေနေတော့ နည်းနည်းပင်ပန်းတယ်… ‌ဒါကြောင့် အားလုံးက ပိတ်ရက်မှာ အနားယူနိုင်တယ်"

ချင်းလန်က ထောက်ခံသည်။

"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲထင်တယ်… ဒီအပတ်မှာ ဌာန သုံးခုနဲ့ သင်တန်း ခြောက်ခု ဆက်တိုက်ဖြေထားတာ ပိတ်ရက်မှာ အနားယူတော့မယ်… credit 2 မှတ်အတွက် အရမ်းကြိုးစားနေစရာမလိုပါဘူး"

အိပ်ဆောင်သို့ပြန်လာပြီးနောက် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးဖြစ်သော ချင်းလန်နှင့် ယွိမင်ယွိတို့ဖြင့် သူတို့၏အတွေ့အကြုံများကိုဖလှယ်ကြပြီး နောက်ဆက်တွဲအဖွဲ့များအတွက် နည်းဗျူဟာတစ်ခုကို စုပေါင်းရေးသားခဲ့သည်။ ပို့စ်ကို ထုတ်ပြန်ပြီးနောက်တွင် အသေးစိတ်အချက်တချို့ကို ထည့်သွင်းပေးသော "မြို့ပြစီမံကိန်း"ဘာသာရပ်များကို ယူထားသည့် ဂျူနီယာညီလေး၊ ညီမလေးများစွာရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဆွေးနွေးမှုမှာ အလွန်အသက်ဝင်နေပါသည်။

အများအားဖြင့် မြို့ထဲတွင် နေထိုင်ကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဌာနများနှင့် အဆောက်အဦးအများအပြားကို သူတို့လက်ခံထားသော်လည်း ‌သဲစားပွဲဂိမ်းတွင် မြို့အသစ်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ဒီဇိုင်းဆွဲသောအခါ အရာအားလုံးကို မှန်ကန်ရန် ခက်ခဲသည်။

ဒီသင်တန်းက မြို့ပြစီမံကိန်းဘာသာရပ်ကို အဓိကသင်ကြားနေသည့် ကျောင်းသားများကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။ လက်တွေ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော ကြီးမားသော မြို့ပြဒီဇိုင်းနှင့် တည်ဆောက်မှုတွင် သူတို့သည် မပါဝင်နိုင်ပေ။ အခု စာကြည့်တိုက်မှာ သူတို့ သင်ယူလေ့ရှိသော ဗဟုသုတတွေကို နောက်ဆုံးမှာ အသုံးပြုနိုင်ပါပြီ။ အောက်ထပ်ရှိ ကျောင်းသားတချို့သည် ပထဝီဝင်ဌာနရှိ ဤအတန်းကိုပင် စောင့်မျှော်လာကြသည်။

သောကြာညတွင် စာကြည့်တိုက်သည် ပိတ်ရက်အတွက် အစီအစဉ်များကို အသိပေးချက်ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို အံ့အားသင့်စေတာက ဤအပတ်တွင် အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တန်းမရှိဘဲ ယင်းအစား ၎င်းသည် "စာကြည့်တိုက်၏ ပထမဆုံးစွမ်းရည်ပြိုင်ပွဲ"ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားများသည် "အဆိုအဖွဲ့"နှင့် "အကအဖွဲ့"တို့တွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါသည်။ ယခင် အားကစားပြိုင်ပွဲမှာကဲ့သို့ ထိုပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရပါက credit 2 မှတ်ရနိုင်သည်။

အဆိုအဖွဲ့ကို သံစုံတီးဝိုင်း၊ ရိုးရာဂီတနှင့် အခြားအတီးအမှုတ်ပြိုင်ပွဲများ၊ အမေရိကန်၊ တိုင်းရင်းသား၊ လူကြိုက်များသော အခြားသီချင်းဆိုပြိုင်ပွဲများကဲ့သို့ အုပ်စုများစွာ ပိုင်းခြားထားသည်။ အကအဖွဲ့ကိုလည်း ခေတ်ပေါ်အက၊ လက်တင်အက၊ လမ်းဘေးအက စသဖြင့် ပိုင်းခြားထားသည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းက ကြောင်သွားသည်။

"ဒါက အနုပညာကောလိပ်က ကျောင်းသားတွေအတွက် credit တွေရဖို့ မဟုတ်ဘူးလား"

လျှိုကျောက်ချင်းက ပြုံးပြီးပြောသည်။

"မဆိုလိုပါဘူး… နောက်ဆုံး အားကစားပြိုင်ပွဲမှာ အားကစားကျောင်းအားလုံးက ဆုမရခဲ့ဘူး… တက္ကသိုလ်တော်တော်များများမှာလည်း ဒီလိုမျိုး သီချင်းဆိုပြိုင်ပွဲတွေ ရှိပြီး သီချင်းကောင်းကောင်းဆိုတတ်တဲ့ ကျောင်းသားတွေလည်း ရှိရမယ်… စာရင်းသွင်းပြီး စမ်းကြည့်ချင်တဲ့သူရှိကြလား"

ကျန်းဖျင်စစ်က ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂီတနဲ့ အကမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့စွမ်းရည်က မတောက်ပဘူး"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "ကျွန်တော်က သီချင်းလည်း မဆိုနိုင်သလို မကတတ်ဘူး… စိတ်ဝင်စားတဲ့သူ စမ်းကြည့်နိုင်တယ်… မသွားချင်ရင် စင်အောက်မှာ ထိုင်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ကြည့်တာ ဒါမှမဟုတ် အိပ်ဆောင်မှာ အနားယူနိုင်တယ်… တနင်္လာနေ့က ဌာနအသစ်အတွက် စောင့်ကြတာပေါ့"

နောက်ဆုံးတွင် ချင်လုနှင့် ချင်မြောင်တို့ ညီအစ်မများသည် ခေတ်ပေါ်အကအတွက် စာရင်းသွင်းကြပြီး လင်းမန့်လော်က ကူကျန်းတီးခတ်ရန် သွားခဲ့ကာ လန်ယာရုန်က စန္ဒရားတီးရန် သွားခဲ့ပြီး အဖွဲ့ရှိ မိန်းကလေးများက အတော်လေးစွမ်းရည်ရှိသည်။ ရွှီယိရှန်းနှင့် လျှိုကျောက်ချင်းတို့သည် သီချင်းဆိုရန် စာရင်းသွင်းခဲ့ကြပြီး သူတို့က အပျော်တမ်းသာဖြစ်ကာ စစ်ဆေးမှုအဆင့်မှာတင် ထုတ်ပယ်ခံခဲ့ရသည်။ စီနီယာအစ်ကိုရွှီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဓိက ပါဝင်ဖို့ပါပဲ"

ဒီပိတ်ရက်က သူတို့အတွက် အပန်းဖြေဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပါပဲ။

နှစ်ရက်တာ ပိတ်ရက်အတွင်း သူတို့တွေ ပုံမှန်အတိုင်း မနိုးထခင် စာမေးပွဲဖြေဖို့ စိတ်ပူစရာမလိုသလို၊ သူတို့ဘဝအတွက် ပြေးလွှားစရာမလိုဘဲ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့တွေ အိပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဒီလို "သာမန်နေ့" များဟာ တကယ်ကို ရောက်လာဖို့ ခဲယဉ်းပါသည်။

တနင်္ဂနွေညတွင် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သုတေသနအဖွဲ့ chat channel ကို မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင်ပေးပို့ခဲ့သည်။

"မနက်ဖြန်က စည်းကမ်းဟောင်းအတိုင်းပဲ… 7:30 မှာ ကန်တင်းနံပါတ် 1 မှာ စုဝေးပြီး မနက်စာစားပြီးရင် ဌာနအသစ်ကို သွားမယ်" 

ရက်သတ္တပတ်အသစ်တွင် ဌာနတစ်ခုစီ၏အချိန်ဇယားများကို သင်တန်းရွေးချယ်ရေးစင်တာတွင် ထုတ်ပြန်ထားသည်။

C-183 သုတေသနအဖွဲ့သည် မနက်စာစားပြီး 9 ထပ်သို့ ဓာတ်လှေကားဖြင့် တက်လာသောအခါ ဓာတ်လှေကားအတွင်းရှိ ခလုတ်များသည် တစ်ဖန်ပြောင်းလဲသွားတာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

1 ထပ်: ဆေးပညာဌာန

2 ထပ်: သင်္ချာဌာန

3 ထပ်: ဗိသုကာဌာန

4 ထပ်: ဇီဝသိပ္ပံဌာန

5 ထပ်: အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တန်းများ

6 ထပ်: ဥပဒေဌာန

7 ထပ်: ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဌာန 

8 ထပ်: ပထဝီဝင်ဌာန

9 ထပ်: အနုပညာဌာန (အသစ်)

ဌာနအသစ်ကို မြင်လိုက်ရတော့ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အနုပညာဌာနလား… ဂီတ၊ အကနဲ့ အဲဒါတွေလားး"

လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းက မနေနိုင်ဘဲ ညည်းညူလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ အနုပညာဆဲလ် နည်းနည်းတောင် မရှိဘူး… ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

ကျန်းရှောင်နျန်က တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က အသံမကြားသလို ဇွန်ဘီလို ကခုန်နေလိမ့်မယ်"

လျှိုကျောက်ချင်းက ခါးသက်သက်ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"စာကြည့်တိုက်ရဲ့ဌာနကို ရူပဗေဒ၊ ဓာတုဗေဒ၊ နိုင်ငံရေး၊ သမိုင်းနဲ့ ပထဝီဝင် စသဖြင့် ပြည့်စုံတဲ့တက္ကသိုလ်အဖြစ် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ… အနုပညာဌာနလည်း ပါဝင်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး"

ချင်မြောင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။ 

"ပြီးခဲ့တဲ့ စာကြည့်တိုက် အားကစားပြိုင်ပွဲမှာ ဂီတနဲ့ အနုပညာကောလိပ်က ကျောင်းသားတွေ အများကြီးကို တွေ့ခဲ့ရတယ်… စာကြည့်တိုက်က ဒီဘာသာရပ်တွေရဲ့ ကျောင်းသားတွေကို ဆွဲခေါ်လာတဲ့အတွက် သူတို့နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ သင်တန်းတွေကို ဒီဇိုင်းဆွဲတာက နည်းလမ်းကျပါတယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူ့မေးစေ့ကို ထိလိုက်သည်။

"အနုပညာသင်တန်းတွေက အရမ်းထူးခြားရင် ငါတို့ လုံးဝမကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး… ဆီဆေးတွေ၊ ရေဆေးပန်းချီတွေ၊ ပုံကြမ်းတွေလိုမျိုး အဲဒါတွေကို ငါလုံးဝ နားမလည်ဘူး… ဂီတနဲ့အကအကြောင်းလည်း ငါအများကြီးမသိဘူး"

ချင်လု: "ငါနဲ့ ငါ့အစ်မက အကကို လေ့လာခဲ့ပြီး ငါက အကစတိုင်မျိုးစုံအကြောင်း နည်းနည်းပဲသိပြီး အနုပညာဌာနက ကျောင်းသားတွေနဲ့ယှဉ်ရင် ငါက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မဟုတ်သေးဘူး… ဒါပေမဲ့ စာကြည့်တိုက်ရဲ့ သင်ရိုးညွှန်းတမ်း ဒီဇိုင်းက သာမာန်အသင်းတွေအတွက် အောင်ဖို့ အရမ်းခက်ခဲလွန်းတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

ကျန်းဖျင်စစ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သင်တန်းအချိန်ဇယားကို အရင်ကြည့်ရအောင်… အဆင်မပြေရင် X အဖွဲ့ဝင်ကို ငါတို့စုဆောင်းကြမယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အတန်းအချိန်ဇယားကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အနုပညာဌာနတွင် မသင်မနေရသင်တန်း သုံးခုရှိသည်။

တနင်္လာနေ့နှင့် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့၊ ‌နေ့လယ် 2 နာရီ၊ မသင်မနေရသင်တန်း "ပန်းချီထဲကပုံရိပ်ယောင်" credit 3

အင်္ဂါနေ့နှင့် ကြာသပတေးနေ့၊ နေ့လယ် 2 နာရီ၊ မသင်မနေရသင်တန်း "ဂီတဆိုင်ရာတေးသွား" credit 3

တနင်္လာနေ့မှသောကြာနေ့၊ ည 8 နာရီ၊ မသင်မနေရသင်တန်း "မျက်နှာဖုံးကပွဲ" credit 3

ပန်းချီ၊ ဂီတ၊ အကသင်တန်းမှာ ဘယ်လိုစာမေးပွဲမျိုးဖြစ်မလဲဆိုတာ သင်တန်းနာမည်များကနေ အကဲဖြတ်ဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူ့နားထင်များကို အကူအညီမဲ့စွာ ပွတ်သပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"X အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ကို ပြင်ပအကူအညီအဖြစ် ရှာရအောင်"

[Volume 9 : ပထဝီဝင်ဌာန ပြီးပါပြီ။]

#TK