Chapter 193

Volume 9 : ပထဝီဝင်ဌာန

Chapter 193 (မြို့ပြစီမံကိန်း ၀၂)

နံနက် ရှစ်နာရီတွင် သင်တန်း စာမေးပွဲကို အချိန်မှန် စတင်ခဲ့သည်။

လူတိုင်းရှေ့မှာ မြင်ကွင်းက တဖျပ်ဖျပ်ခတ်သွားပြီး ကျယ်ပြောလှသောခန်းမကြီးထဲမှာ တစ်ချိန်တည်း ပေါ်လာသည်။

ခန်းမပတ်လည်တွင် အရောင်မျိုးစုံနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသည့် အဆောက်အဦးတုံးများနှင့် ဆင်တူသည့် သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းများစွာရှိသည်။ အလယ်တွင် ဘောလုံးကွင်းအရွယ်အစားနှင့် ဆင်တူသော သဲစားပွဲတစ်ခုရှိသည်။ သဲစားပွဲသည် အဆောက်အဦးများနှင့် စိမ်းလန်းသောအပင်များ မရှိဘဲ လွတ်နေသည်။

ညာဘက်အပေါ်ထောင့်ရှိ လေးထောင့်ဘောင်တွင် အချက်အလက်ပေါ်လာသည်—— 

[ပထဝီဝင်ဌာန၏ "မြို့ပြစီမံကိန်း"စာမေးပွဲခန်းမှ ကြိုဆိုပါသည်။]

[ဒီစာမေးပွဲအတွက် အချိန်ကန့်သတ်ချက်မှာ 8 နာရီဖြစ်သည်။ စာမေးပွဲခန်း၏ သဲစားပွဲသည် လူနေမြို့ကို ကိုယ်စားပြုပြီး မြေပုံ၏ zoom အချိုးသည် 1000:1 ဖြစ်သည်။ မြို့ဧရိယာသည် 7,000 စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။]

[သင်တည်ဆောက်သောမြို့၊ လမ်းတိုင်း၊ ရပ်ကွက်တိုင်း၊ ပန်းခြံတိုင်း၊ အဆောက်အဦးတိုင်းတွင် နာမည်ရှိရမည်။ ကျေးဇူးပြု၍ သတ်မှတ်ထားသည့်အချိန်အတွင်း မြို့ပြပုံစံကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ စီစဉ်ပါ။ လက်ခံပြီးနောက် နောက်ဆုံးစာမေးပွဲရမှတ်ကို စာကြည့်တိုက်မှ ဆုံးဖြတ်ပေးပါမည်။]

[စာမေးပွဲ စတင်ပါတော့မည်။]

နောက်ဆုံးစကားလုံးများနှင့်အတူ ခန်းမရှေ့ရှိ LCD ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် သတ်မှတ်ချိန်လေးထောင့်ဘောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သတ်မှတ်ချိန်က 08:00:00 ကို ပြသထားသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူ့အဖွဲ့ဝင်များကို အလျင်အမြန်စုစည်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မြို့တစ်ခုလုံးရဲ့ စီမံကိန်းနဲ့ ဒီဇိုင်းကို အပြီးသတ်ဖို့ အချိန်ကန့်သတ်ချက်က 8 နာရီပဲရှိပြီး အချိန်က အရမ်းကျပ်တယ်… ပထမတစ်နာရီကို မြို့ရဲ့အပြင်အဆင်ကို ဆွေးနွေးပြီး ဒီဇိုင်းစီမံကိန်းတွေ ဆွဲမယ်"

ကျန်းရှောင်နျန်သည် လေဆာ theodolite ကို ထုတ်ယူပြီး သဲစားပွဲကို တိုင်းတာကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသဲစားပွဲရဲ့ဧရိယာက 7,000 စတုရန်းမီတာဖြစ်ပြီး 1 မီတာက မြို့ရဲ့ မီတာ 1,000 ကို ကိုယ်စားပြုတယ်… အချိုးအစားကို မှတ်မိထားရမယ် မဟုတ်ရင် အချိန်ကျတဲ့အခါ ဆောက်လုပ်ရေးက စံနှုန်းထက် ကျော်သွားလိမ့်မယ်"

ကျန်းဖျင်စစ်: "အရင်ဆုံး ငါတို့မြို့ကို နာမည်ပေးပြီး ခရိုင်ဘယ်လောက်ခွဲမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်မယ်"

အားလုံးက စတင်စဉ်းစားကြပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အကြံပြုခဲ့သည်။

"မင်ကျိုးမြို့လို့ ခေါ်ကြမလား… ပိုရှင်းအောင် အရှေ့၊ တောင်၊ အနောက်နဲ့ မြောက်ဆိုပြီး ခရိုင်လေးခုခွဲလိုက်မယ်"

ချင်လုက ထောက်ခံသည်။

"ခရိုင်လေးခုက အတော်လေးသပ်ရပ်ပြီး စီစဉ်ရလွယ်ကူတယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ကို ပုံဆွဲခိုင်းသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် ငယ်စဉ်ကလေးဘဝကတည်းက သင်္ချာနှစ်သက်သူဖြစ်ပြီး သံလိုက်အိမ်မြှောင်မသုံးဘဲ အလွန်စံနှုန်းကောင်းသော စက်ဝိုင်းပုံဆွဲနိုင်ပြီး ပေတံအကူအညီမပါဘဲ မျဉ်းဖြောင့်ကိုဆွဲနိုင်သည်။ သူ့ကို ပုံဆွဲခိုင်းရတာ ယွဲ့ရှင်းဝမ် အလွန်စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏စိတ်ကူးအတိုင်း မြေပုံကို လေးပိုင်းခွဲ၍ လျင်မြန်စွာ ပိုင်းခြားလိုက်သည်။ သူ့လက်ဗလာဖြင့်ဆွဲသော မျဉ်းဖြောင့်များသည် ပေတံ၏အကူအညီဖြင့် ရေးဆွဲထားသည့်အတိုင်းဖြစ်သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ လန်ယာရုန်က အံ့သြမဆုံးနိုင်ဖြစ်ပြီး ပြောလာသည်။

"သင်္ချာဌာနက ထိပ်တန်းကျောင်းသားတွေက လက်ဗလာနဲ့ မျဉ်းဖြောင့်ဆွဲနိုင်တာလား"

ချင်လုက ပြုံးပြီး ပြောသည်။

"မဟုတ်လောက်ပါဘူး… ဖျင်စစ်လို လူနည်းစုပဲနေမှာပေါ့"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကျန်းဖျင်စစ် စီစဉ်ထားသော ခရိုင်လေးခုကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ခရိုင်တွေရဲ့နာမည်တွေကို ကောင်းကောင်းစဉ်းစားကြည့်ရအောင်… စာကြည့်တိုက်ရမှတ်က ငါတို့ရဲ့ စိတ်ကူးတွေကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်တယ်လို့ ငါထင်တယ်… ချန်ပေခရိုင်၊ ချန်ရှီးခရိုင်၊ ချန်တုန်းခရိုင်ဆိုရင် ငါတို့သေချာပေါက် မြင့်မားတဲ့ရမှတ်ကို ရနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

ချင်လုက အကြံပြုသည်။

"မြို့အရှေ့ဘက်က မြစ်နဲ့နီးတာကြောင့် ပင်းကျန်း(မြစ်ဘေး)ခရိုင်လို့ ခေါ်ကြမလား"

ချင်မြောင်က အနီးကပ်လိုက်ခဲ့သည်။

"အနောက်ဘက်ခြမ်းက တောင်ကို ချင်းယန်(စိမ်းလန်းသောတောင်)ခရိုင်ဆိုပြီး ခေါ်သင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်"

ခယ်ရှောင်ပင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"မြောက်ဘက်ကို ကောင်းရှင်း(နည်းပညာမြင့်)ခရိုင်လို့ခေါ်ကြမလား… မြို့အတော်တော်များများမှာ နည်းပညာမြင့်တဲ့ ထွန်းသစ်စစက်မှုလုပ်ငန်းမျိုးစုံနဲ့ လူငယ်စွန့်ဦးတီထွင်သူပျိုးထောင်ရေးဇုန်တွေ အဲဒါတွေကို စုစည်းထားတဲ့ နည်းပညာမြင့်ဇုန်တွေရှိပြီး တက္ကသိုလ်မြို့တွေကိုလည်း အဲဒီမှာစီစဉ်နိုင်တယ်"

ရွှီယိရှန်းက ပြုံးကာ ပြောသည်။

"ဒါဆို တောင်ဘက်က မြေပြန့်တယ်… ဒီတော့ ဖျင်ယန်(ပြန့်ပြူးပွင့်လင်းခြင်း)ခရိုင်လို့ ခေါ်မလား"

ထိပ်တန်းကျောင်းသားများနှင့် ဆွေးနွေးခြင်းသည် သေသပ်ရှင်းလင်းပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်… အုပ်ချုပ်ရေးခရိုင်လေးခုရဲ့ နာမည်တွေကို ပင်းကျန်းခရိုင်၊ ချင်းယန်ခရိုင်၊ ကောင်းရှင်းခရိုင်နဲ့ ဖျင်ယန်ခရိုင်ဆိုပြီး ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ… နောက်ထပ်က လမ်းစီမံကိန်းကို ငါတို့လုပ်ရမယ်"

ကျိုဖုန်းက ခေါင်းကိုက်စွာ ပြောသည်။

"ယာဉ်ကြောအသွားအလာအစီအစဉ်ကို နားလည်တဲ့သူ ဒီမှာရှိလား"

ကျန်းရှောင်နျန်က သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အကြံပြုခဲ့သည်။

"ဒီမြို့က သဲစားပွဲရဲ့ အပေါ်ယံမြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်တော့ ပုံမှန်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး ဘောလုံးကွင်းလို ထောင့်မှန်စတုဂံပုံပါပဲ… ကျွန်တော်တို့တွေ အရှေ့-အနောက် မြောက်-တောင်ကို နှစ်လမ်းသွား ရှစ်လမ်းသွား လမ်းမကြီးကို ဆွဲပြီးတော့ မြို့ကိုပတ်ပြီး အမြန်လမ်းမကြီးကို ဖောက်လုပ်လို့ရတာဆိုတော့ မြို့အတွင်းက လူစည်းကားတဲ့လမ်းအပိုင်းကို ရှောင်သွားလို့ရပြီး ခရီးဝေးသွားတဲ့အခါ အဝေးပြေးလမ်းကို တိုက်ရိုက်သွားလို့ရတယ်"

ကျန်းဖျင်စစ်: "သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအစီအစဉ်အတွက် ငါတို့ သီးခြားမြေပုံတစ်ခု ဆွဲရမယ်… မြို့ကိုဖြတ်ကျော်ပြီး လမ်းမ ကြီးရှစ်ခုကို အရင်ဆွဲပြီး တွဲထားတဲ့လမ်းတွေနဲ့ တံတားတွေကို ချိတ်ဆက်ပြီး နောက်ဆုံး အဝေးပြေးလမ်းရဲ့ ဝင်ပေါက်နဲ့ ထွက်ပေါက်တွေကို အဆုံးအဖြတ်ပေးတာ ပိုကောင်းတယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူ့ကိုပြန်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖျင်စစ်… ယာဉ်အသွားအလာဒီဇိုင်းဖြစ်တဲ့ ဒီတာဝန်ကို မင်းလက်ထဲ အပ်လိုက်လို့ရတယ်မလား"

ကျန်းဖျင်စစ်က ရိုးရှင်းစွာ ပြောခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ"

ကျိုဖုန်းက အပြုံးဖြင့်ပြောသည်။

"မစီစဉ်ခင် လမ်းကို ဆောက်တာ မှန်ပါတယ်… ယာဉ်အသွားအလာပြီးရင် လူနေရပ်ကွက်တွေ၊ နေထိုင်ရေးဝန်ဆောင်မှုဧရိယာတွေ၊ ဈေးဝယ်စင်တာတွေ၊ ပန်းခြံတွေတလျှောက် လမ်းမကြီးတွေထားရှိရမယ်"

ကျန်းဖျင်စစ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ယာဉ်အသွားအလာလမ်းကြောင်းကို အရင်ဆွဲလိုက်မယ်"

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သဲစားပွဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းရှောင်နျန်သည် သဲစားပွဲပေါ်ရှိ အကွာအဝေးကို သတ်မှတ်ထားပြီး အရှေ့မှအနောက် အကွာအဝေးသည် မီတာ 100 နှင့် မြောက်-တောင်အကွာအဝေးမှာ မီတာ 70 ဖြစ်ပြီး 1:1000 အချိုးအတိုင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် သူတို့၏မြို့မှာ အရှေ့-အနောက် ကီလိုမီတာ 100 နှင့် မြောက်-တောင် ကီလိုမီတာ 70 ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖျင်စစ် ရေးဆွဲထားသည့်အတိုင်း ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ နာမည်ပေးခဲ့သည်။

"အရှေ့နဲ့အနောက် ဆက်သွယ်ပေးတဲ့လမ်းကို ကျန့်ရှဲ့လမ်းလို့ခေါ်ပြီး ကျန့်ရှဲ့အနောက်လမ်းနဲ့ ကျန့်ရှဲ့အရှေ့လမ်းလို့ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းခွဲထားတယ်… မြောက်နဲ့တောင်ကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့လမ်းကို ရန်မင်လမ်းကိုခေါ်ပြီး ရန်မင်တောင်လမ်းနဲ့ ရန်မင်မြောက်လမ်းလို့ ခွဲထားမယ်… ဘယ်လိုလဲ"

လူတိုင်း: "…"

ကျန့်ရှဲ့လမ်းနှင့် ရန်မင်လမ်းသည် မြို့တိုင်းတွင်ရှိရမည့် လမ်းများဖြစ်သည်။ ကျန်းဖျင်စစ်သည် လမ်းကို အမှတ်အသားပြုပြီး အခြားလမ်းများတွင် အားလုံးကလည်း သူတို့၏ဦးနှောက်များအသုံးပြုကာ သူတို့၏မွေးရပ်မြေနှင့် တက္ကသိုလ်တည်ရှိရာ လမ်းအမည်များဖြစ်သော ပါးယိလမ်း၊ ခွန်းလွင်လမ်း၊ ရှင်းဟွာလမ်း၊ ရှို့ရွှိန်လမ်း၊ ဟိုင်ဟူလမ်းကဲ့သို့ လမ်းအမည်များကို တွေးတောခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် နာမည်များအစုံ ထည့်ထားကြသည်။

အခြားနည်းလမ်းမရှိဘဲ စာကြည့်တိုက်သည် မြို့တွင်းရှိ လမ်းများနှင့် အဆောက်အဦးများအားလုံးကို အမည်ပေးရ မည်ဟု ပြဋ္ဌာန်းထားပြီး နာမည်ပေးရခက်သော လူတစ်စုသည် အမှန်တကယ်ပင် ခေါင်းပြောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် ကျန်းဖျင်စစ်၏လမ်းအစီအစဉ်က ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့ ပြည့်ကျပ်နေသော လမ်းသည် လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

အရှေ့၊ အနောက်၊ မြောက်နှင့် တောင်ကို ဖြတ်၍ ပြေးဆွဲနေသည့် အဓိကလမ်းမကြီး ရှစ်ခုအပြင် အလယ်လမ်းမကြီးသည် အတော်အတန်ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းမျိုးစုံဖြင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး မြို့ပတ်အဝေးပြေးလမ်းမကြီးသည် မြို့အစွန်အဖျားမှ မြို့တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားသည်။ အဝေးဆုံးတောင်ကနေ အဝေးဆုံးမြောက်ကိုသွားမယ်ဆိုရင် အမြန်လမ်းကို တိုက်ရိုက်တက်ပြီး အချိန်ကုန်သက်သာစေဖို့ မြို့တွင်းလမ်းကို ရှောင်သွားနိုင်ပါသည်။

မြို့ပတ်အဝေးပြေးလမ်းမကြီး၏ သတ်မှတ်ချက်များမှာ နှစ်လမ်းသွား သုံးလမ်းသွားဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးအချိန်ကန့်သတ်ချက်မှာ တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ 120 ဖြစ်ပြီး အမြန်လမ်းဝင်ပေါက်နှင့် ထွက်ပေါက်ကို 2 ကီလိုမီတာ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ လွယ်ကူစေရန်အတွက် ရေးဆွဲထားသည်။

အချိန်အကန့်အသတ်ရှိပြီး ကျောင်းသားများ၏ အကြံပြုချက်များအရ ကျန်းဖျင်စစ်မှပြုလုပ်သော ဤယာဉ်အသွားအလာအစီအစဉ်သည် သူတို့စဉ်းစားနိုင်သည့်ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သွားလာနေချိန်အတွင်း လမ်းပိတ်ဆို့မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ကောင်းကင်တံတားများစွာကိုလည်း လမ်းကြောင်းပြောင်းစေရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်။

လမ်းအစီအစဉ်ဆွဲပြီးနောက် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည်သည် အလုပ်များကိုစတင်စီစဉ်တော့သည်။

"ကျန်းရှောင်နျန်၊ ခယ်ရှောင်ပင်း၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဖျင်စစ်ရဲ့ ယာဉ်အသွားအလာအစီအစဉ်မြေပုံအတိုင်း လမ်းခင်းဖို့ သဲစားပွဲကိုသွားလိုက်… ငါတို့ အမြန်လုပ်ရမယ်"

နှစ်ယောက်သားက ချက်ချင်း လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်နျန်သည် သူ့လက်ထဲတွင် လေဆာ theodolite ပါရှိသောကြောင့် တိကျမှုအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပါ။ သဲစားပွဲတစ်ဝိုက်တွင် အတုံးပုံစံလိုမျိုး ပုံစံငယ်အများအပြားရှိကာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လမ်းကို ကိုယ်စားပြုသည့် မီးခိုးရောင်ပုံစံငယ်တစ်ခုကို အမြန်တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဒီဇိုင်းရေးဆွဲထားသည့်အတိုင်း သဲစားပွဲပေါ်တွင် စတင်ချထားခဲ့သည်။

အခြားသူများက မြို့၏အဆောက်အဦများကို စတင်စီစဥ်သည်။

ကျိုဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့က ဆေးရုံနဲ့ ကျောင်းတွေကို အရင်ဆောက်ရမှာလား ဒါမှမဟုတ် လူနေရပ်ကွက်တွေကို အရင်ဆောက်ရမှာလား"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး ဆေးရုံ၊ ကျောင်းနဲ့ ဘဏ်တွေလိုမျိုး အထောက်အကူပြုဌာနတွေကို စီစဉ်မယ်… ပြီးရင် ကလေးတွေ ကျောင်းတက်ဖို့နဲ့ ဆေးကုသဖို့အတွက် နေထိုင်သူတွေရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို လွယ်ကူချောမွေ့စေဖို့ အနီးပတ်ဝန်းကျင်က လူနေရပ်ကွက်တွေကို အစီအစဉ်ဆွဲဖို့ အဲဒါတွေကို ဗဟိုအဖြစ် အသုံးပြုမယ်"

လန်ယာရုန်က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တရားရုံးတွေ၊ ရှေ့နေချုပ်တွေ၊ စည်ပင်အစိုးရတွေ၊ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၊ အဲဒီအစိုးရဌာနတွေကို မမေ့နဲ့ဦး"

လူတိုင်း: "..."

အဲဒါကို သူတို့တွေ တွေးကြည့်သောအခါမှာတော့ မြို့တစ်မြို့ကို စနစ်တကျစီစဉ်ဖို့ စဉ်းစားရမည့်အရာတွေက အများကြီးပါပဲ။ ပြည်တွင်းမြို့ကြီးများသည် လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် လာကာ မြို့ဟောင်းများ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများနှင့် မြို့ပြ အသစ်များစွာသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ မြို့ပြ၊ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဗိသုကာစွမ်းရည်များ လိုအပ်နေသည်။

ပထဝီဝင်ဌာန၏ [မြို့ပြစီမံကိန်း]သင်တန်းသည် ဘာသာရပ်အားလုံးမှ ကျောင်းသားများ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အားသာချက်များကို ဖြည့်ပြီး သူတို့၏ အသိပညာကို ဆွဲထုတ်နိုင်မှသာ 'ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ခြင်း' နဲ့ 'ပြီးပြည့်စုံခြင်း' ကို ရရှိနိုင်ပါသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ခဏမျှ နှုတ်ဆိတ်နေပြီး အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဒီလိုလုပ်ရအောင် ငါတို့က အုပ်ချုပ်ရေးခရိုင်တစ်ခုစီမှာ 'စည်ပင်သာယာရုံး'နဲ့ ဆင်တူတဲ့ အဆောက်အဦးကို ဒီဇိုင်းဆွဲပြီး လက်ထပ်မှတ်ပုံတင်တာ၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး စီမံခန့်ခွဲမှု၊ ပင်စင်နဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အာမခံ၊ အိမ်ထောင်စုစာရင်း စီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ အိမ်ခြံမြေဗျူရိုတွေကို နေထိုင်သူတွေလုပ်ဆောင်ရတာ အဆင်ပြေချောမွေ့စေဖို့ အဲဒီအများဝန်ဆောင်မှုအဖွဲ့အစည်းတွေကို စုစည်းဆောင်ရွက်လိုက်မယ်"

ကျိုဖုန်းက သူ့ပေါင်ကိုရိုက်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အကြံကောင်းပဲ… မြို့ကြီးပြကြီး အတော်များများမှာ အခုလို စည်ပင်သာယာရုံးရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အရင်ကလို တံဆိပ်တုံးရိုက်ဖို့ စာရွက်စာတမ်းတွေနဲ့ပတ်ပြီး ပြေးနေစရာ မလိုတော့ဘူး။ သူ တို့လုပ်ချင်တာရှိရင် စည်ပင်သာယာရုံးကို တိုက်ရိုက်သွားလို့ရပြီး အားလုံးပြေလည်သွားနိုင်တယ်"

အဝေးမှာ လမ်းခင်းနေခဲ့သော ကျန်းရှောင်နျန်က ပြောလာသည်။

"ငါးထပ်တိုက်တစ်လုံးကိုဆောက်ပြီး ဌာနအားလုံးအတွက် လုံလောက်တယ်… ကျွန်တော်တို့ရဲ့မွေးရပ်မြေက စည်ပင်သာယာရုံးက ငါးထပ်တိုက်ပဲ"

ကျန်းဖျင်စစ်က စည်ပင်သာယာရုံးတည်နေရာကို အကြံပြုခဲ့ သည်။ 

"ခရိုင်လေးခုရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ စည်ပင်သာယာရုံးကို ဆောက်တာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး လမ်းလျှောက်ဖို့နဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သူတွေ အဆင်ပြေချောမွေ့စေဖို့ စည်ပင်သာယာရုံးအနီးမှာ ရေစိုပန်းခြံတွေ ဆောက်လို့ရတယ်"

လန်ယာရုန်သည် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၏ တည်နေရာကို စတင်စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမြို့တွင် ခရိုင်လေးခုရှိပြီး ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုလေးခုနဲ့ ပေါင်းစည်းထားတဲ့ စည်ပင်သာယာရုံးဗျူရိုတစ်ခု လိုအပ်တယ်… စည်ပင်သာယာရုံးဗျူရိုကို ခရိုင်လေးခုမှာ ဌာနခွဲလေးခု တည်ဆောက်မှာဖြစ်တယ်… ဒါ့အပြင် ခရိုင်တစ်ခုစီမှာ ယာဉ်ထိန်းရဲတွေ ထားရှိဖို့ လိုအပ်တယ်"

ကျန်းဖျင်စစ်သည် လမ်းအစီအစဉ်မြေပုံကို ကူးယူပြီး မြေပုံ ပေါ်ရှိ တည်နေရာကို ဖြည့်ခိုင်းရန် အားလုံးကို တောင်းဆိုလိုက်သည်။

လန်ယာရုန်သည် မြို့လယ်ရှိ အစိုးရရုံးအဆောက်အဦး၏ တည်နေရာကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ခရိုင်လေးခုရှိ စည်ပင်သာယာရုံး၏တည်နေရာကို အတည်ပြုခဲ့ပြီး စည်ပင်သာယာရုံး တည်ရှိမှုနှင့်အတူ အရပ်ဘက်ရေးရာဗျူရို၊ အိမ်ရာစီမံခန့်ခွဲရေးဗျူရိုနှင့် အခြားဌာနများအားလုံးကို ဗဟိုချုပ်ကိုင်ထားသောကြောင့် အချိန်ကုန်သက်သာသည်။

၎င်းနောက်တွင် ဆေးရုံများနှင့် ကျောင်းများ ပါဝင်သည်။

မြို့တစ်ခုတွင် အနည်းဆုံး အထွေထွေဆေးရုံ အများအပြားရှိရမည်ဟု လျှိုကျောက်ချင်းက အကြံပြုခဲ့သည်။

"မြို့လယ်မှာ အကြီးဆုံး ဘက်စုံဆေးရုံကို တည်ဆောက်မယ်… ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်တွေမှာ အထူးပြုဆေးရုံနှစ်ခု၊ စိတ်ရောဂါကုဆေးရုံနဲ့ ကူးစက်ရောဂါဆေးရုံကို တည်ဆောက်မယ်… အခြားကတော့ ခရိုင်တစ်ခုစီမှာ အထွေထွေဆေးရုံတစ်ခုဆောက်လိုက်တာက လုံလောက်နီးပါးဖြစ်နေပြီး နေရာလွတ်ရှိရင် ကလေးဆေးရုံဆောက်လိုက်ပါ"

ချင်လု: "ခယ်ရှောင်ပင်းရဲ့အကြံပြုချက်အတိုင်း ဒီမြို့ရဲ့မြောက်ဘက်ခြမ်းမှာ တက္ကသိုလ်မြို့ကို ငါတို့ တည်ဆောက်မယ်… ဒါပေမဲ့ တက္ကသိုလ်က ငါတို့ဘယ်နှစ်ကျောင်း ဆောက်မှာလဲ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တက္ကသိုလ်မြို့က တက္ကသိုလ် 5 ခုနဲ့အတူတူပဲ… ဒါ့အပြင် ငါတို့က တတိယအဆင့်မြို့ပဲရှိတယ်… အဓိက မူလတန်းနဲ့ အထက်တန်းကျောင်းတွေပဲ… ငါတို့မွေးရပ်မြေမှာ မူလတန်းကျောင်းနဲ့ အထက်တန်းကျောင်းတွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ ငါမှတ်မိပြီး လမ်းအနည်းငယ်တိုင်းလိုလိုမှာ ကျောင်းတွေရှိပြီးတော့ ကလေးတွေအတွက် ကျောင်းတက်ဖို့ ပိုမိုလွယ်ကူစေတယ်… ကျောင်းအတွက် နာမည်တွေပိုစဉ်းစားပြီး အဓိကအထက်တန်းကျောင်းအနည်းငယ်ကို ဆောက်လိုက်မယ်"

လူတိုင်းက ကျောင်းနာမည်များကို တွေးပြီး စာရွက်ပေါ်မှာ ရေးချဖို့ ဦးနှောက်ကို အသုံးပြုကြသည်။

ရွှီယိရှန်းက ပြောသည်။

"မင်းတို့က နံပါတ် 7 အလယ်တန်းကျောင်းကို မြို့ရဲ့အဓိက အထက်တန်းကျောင်းအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီး ဒီဧရိယာမှာ ကျောင်းခရိုင်အိမ်ဈေးက အရမ်းကြီးမှာ သေချာတယ်"

ကျိုဖုန်ကလည်း စနောက်လေသည်။

"ကျောင်းခရိုင်အိမ်မှာ အိမ်တစ်လုံးတောင် မတတ်နိုင်တဲ့ငါတို့အုပ်စုက အခုကျောင်းခရိုင်အိမ်မှာ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ဆောက်နိုင်ပြီ… ကျောင်းခရိုင်က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါတို့ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ခံစားချက်က တကယ်ကောင်းတယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်နေသည်။

လူပြိန်းသူတို့အုပ်စုသည် မြို့ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ဆောက်လုပ်ကြပြီး အားလုံးက အနည်းငယ်ရှုပ်ယှက်ခတ်နေပါသည်။ သို့ပေမဲ့ သူ့အဖွဲ့ဝင်များက အကြံပြုချက်အသစ်များထုတ်ပြီး နာမည်ကောင်းတစ်ခုကို ရွေးလိုက်သည့်အခါတိုင်း ထူးဆန်းသော အောင်မြင်မှုခံစားချက်မှာ ဇီဝသိပ္ပံဌာနမှ ကလေးတစ်ဦးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မွေးဖွားခြင်းထက် မနည်းလှပေ။

မြို့သစ်တခုလုံးက သူတို့လက်ထဲမှာ မွေးဖွားလာတော့မယ်လို့တွေးလိုက်တိုင်း လူတိုင်းက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

အရှေ့က အေးခဲနေသော ရေခဲခေတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပထဝီဝင်ဌာန၏ ဒုတိယသင်တန်းမှာ ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပါသည်။

#TK