Chapter 181

Volume 8 : ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဌာန

Chapter 181 (ကြည်လင်သောရေနှင့်စိမ်းလန်းသောတောင်တန်း ဇာတ်သိမ်း)

ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့် ကျန်းဖျင်စစ်တို့သည် နံနက် 3 နာရီအထိ အပြင်ဘက်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့် သဲမုန်တိုင်းက မလာသေးသဖြင့် နှစ်ယောက်သားက အိပ်ချင်နေပြီဖြစ်တာကြောင့် အဆိုင်းပြောင်းရန် အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်သွားကာ ဒုတိယကျောင်းသားအုပ်စုကို ညဘက်တွင် ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ခိုင်းလိုက်သည်။

နောက်နေ့မနက် သူနိုးလာသောအခါ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူတို့၏ ပရောဂျက်က မပျက်စီးကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

မနေ့ညက လေမတိုက်ဘဲ ဒီနေ့ ရာသီဥတုက နေသာသည်။ သို့သော် သဲမုန်တိုင်းမရောက်လာသောအခါ လူတိုင်းက စိတ်မချမ်းသာနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် သူတို့၏ ပရောဂျက်ကို မစမ်းသပ်ရသေးဘဲ ယခုတစ်ကြိမ် အောင်မြင်မှု ရှိမရှိကို မည်သူမျှ မသိခဲ့ကြပေ။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လင်းမန့်လော်ကိုကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မ နောက်တစ်ဆင့်မတက်ခင် ပရောဂျက်မှာ ပြဿနာမရှိဘူးဆိုတာကို အတည်ပြုဖို့ သဲမုန်တိုင်းကို စောင့်ရမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီနေ့ ဆက်သွားမှာလား"

လင်းမန့်လော်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ခဏလောက်စဉ်းစားကာ အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ 

"စောင့်ကြည့်ရအောင်… အပေါက်အပြဲတွေရှိပြီး ငါတို့တွေ နောက်တစ်ဆင့်ကို အလျင်အမြန်သွားလိုက်ရင် ငါတို့စိုက်ထားတဲ့အပင်တွေ ပျက်စီးသွားပြီး ပြန်စိုက်ဖို့ အရမ်းနောက်ကျသွားလိမ့်မယ်… ရန်ပုံငွေကလည်း လောက်တော့မှာမဟုတ်ဘူး"

ကျန်းဖျင်စစ်က သဘောတူခဲ့သည်။

"ပထမအဆင့်က အောင်မြင်ကြောင်း လက်ခံပြီးမှ ဒုတိယအဆင့်ကို ဆက်သွားတာက ပိုလုံခြုံတယ်"

သူတို့၏ ပရောဂျက်များက အဆင့်မြင့်ပရော်ဖက်ရှင်နယ်များက လက်ခံထားခြင်းမရှိတာကြောင့် စိစစ်ရန်အတွက် စာကြည့်တိုက်သို့သာ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လူတိုင်းသည် အားလပ်ရက် အပန်းဖြေအနားယူရန် အခြေစိုက်စခန်းတွင် အနားယူကြပြီး အပြင်ဘက် ရာသီဥတုကို အာရုံစိုက်ကြမည်ဖြစ်သည်။

နေ့ဘက်တွင် အလင်းရောင် များများရသောကြောင့် လူကိုယ်တိုင် ကြည့်ရှုရန် အပြင်ထွက်ရန် မလိုအပ်ပါ။ ခယ်ရှောင်ပင်းသည် ရှောင်ထူကို အပြင်ဘက်တွင်ထားရန်သာ လိုအပ်ပြီး မိနစ်အနည်းငယ်တိုင်းတွင် ရှောင်ထူက ဓာတ်ပုံများရိုက်ယူ၍ သူ၏လက်တော့ပ်သို့ လွှဲပြောင်းရန် လုံလောက်ပါသည်။

သဲမုန်တိုင်းကို စောင့်ရင်း လူဆယ့်နှစ်ယောက်က အတူထိုင်ကာ စကားစမြည်ပြောကြသည်။

တစ်နေကုန်သွားသောအခါ သဲမုန်တိုင်း မလာသေးပေ။လျှိုကျောက်ချင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ 

"ဒီစာကြည့်တိုက်က မလာသင့်တဲ့အချိန်မှာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ပြီး ငါတို့စောင့်နေတဲ့အခါကျတော့ မလာတော့ဘူး… တကယ်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူတို့ကိုသတိပေးခဲ့သည်။

"စိတ်မလျှော့နဲ့… ဒီညတော့ ဆက်ပြီးစောင့်ကြည့်တာပေါ့"

ညပိုင်းတွင် ဒုတိယအုပ်စုမှ ကျောင်းသားများသည် နံနက် 3 နာရီအထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း သဲမုန်တိုင်းက မလာသေးပေ။ ကျိုဖုန်းက တိုးတိုးပြောသည်။

"သဲမုန်တိုင်းမလာဘူးဆိုရင် ငါတို့အမြဲတမ်းစောင့်လို့မရတော့ဘူးမလား… တတိယအဆင့်အတွက် အပင်စိုက်ချိန်က မလုံလောက်တော့မှာ ငါစိုးရိမ်တယ်"

လင်းမန့်လော်က အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အများဆုံး နှစ်ရက်လောက်စောင့်ကြည့်ရအောင်… သန်ဘက်ခါ လှုပ်ရှားမှုမရှိရင် ငါတို့တွေ နောက်တစ်ဆင့်ကို ဆက်သွားမယ်"

စာကြည့်တိုက်က သူတို့၏သည်းခံနိုင်မှု ကုန်ဆုံးသွားအောင် တမင်တကာ ပြုလုပ်နေသလား မသိချေ။ ညက ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သုံးရက်မြောက်နေ့လယ်တွင် ခယ်ရှောင်ပင်းက အခြေစိုက်စခန်းမှ အပြင်ထွက်ကြည့်ချင်လာပြီး အေးစက်စက်လေက ရုတ်တရက် သူ့မျက်နှာကို တိုက်ခတ်လာပြီး ကြီးမားသောသဲနှင့်ဖုန်များက သူ့မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူက ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက်သည်။ "ဒီကိုလာခဲ့ကြ" အခြားကျောင်းသားများသည် ပြေးထွက်လာပြီး အဝေးကို အတူတူ ကြည့်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သောလေသည် သူတို့ဆီသို့ သဲနုန်းများကို အမှန်တကယ် တွန်းပို့ခဲ့ပြီး အရှိန်က ပြေးနေသော မြင်းတစ်ကောင်လိုပင်။ သို့သော်လည်း ပထမအလွှာရှိ အတားအဆီးများနှင့် တွေ့ကြုံပြီးနောက် နံရံမှ သဲတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပိတ်ဆို့သွားကာ အများအပြားသည် သဲအပေါက်မှ ထွက်လာပြီး ရှေ့သို့ အလျင်စလို ဆက်သွားသည်—

လှိုင်းထန်နေသော အဝါရောင်သဲများသည် သူတို့ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးလာပြီး ဤတစ်ကြိမ် လေသည် ပထမညက သဲမုန်တိုင်းထက် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။

သူတို့၏ပရောဂျက်များ ထပ်ပြီးပျက်စီးသွားမှာကို စိုးရိမ်သည့်အတွက် ကျောင်းသားများက လက်ဖဝါးမှာ ချွေးတွေထွက်နေခဲ့သည်။

ဝမ်းသာစရာမှာ သဲအတားအဆီးအလွှာများက ကြားဖြတ်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သဲနုန်းပမာဏ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ငါးလွှာမှာတော့ သဲနုန်းများသိပ်မကျန်တော့ဘဲ ခြောက်လွှာရောက်တော့ နံရံက သဲနုန်းများအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ခဲ့သည်။ 

သူတို့ပြုလုပ်ထားသည့် အတားအဆီးမှာ စုစုပေါင်း ရှစ်လွှာရှိသည်။

လင်းမန့်လော်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခုန်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ 

"အောင်မြင်ပြီ"

ခယ်ရှောင်ပင်းလည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး သူ့နောက်ရှန မနီးမဝေးက လယ်မြေများကို ပြန်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အသုံးမပြုရသေးတဲ့ နံရံနှစ်လွှာရှိသေးတယ်… ဆိုလိုတာက ဒီထက်ပိုအားပြင်းတဲ့ သဲမုန်တိုင်းတစ်ခု ရှိနေရင်တောင်မှ အနာဂတ်မှ သဲနုန်းတွေက လယ်မြေတွေဆီ စီးဆင်းမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

လန်ယာရုန်က ပြုံးကာ လင်းမန့်လော်၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"တော်တယ် မန့်လော်… ဒီနည်းနဲ့ လေကာကွယ်ခြင်းနဲ့ သဲပြုပြင်ခြင်းဖို့ ငါတို့ရဲ့တာဝန်က တစ်ဝက်လောက် ပြီးသွားပြီ… ဒီအတားအဆီး ရှစ်လွှာက မြို့တဝိုက်က လယ်မြေတွေကို မဖျက်ဆီးနိုင်အောင် သေချာပေါက်လုံလောက်သွားပြီ"

လင်းမန့်လော်သည် လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က သူမ၏မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသောနှလုံးသားမှာ နောက်ဆုံးတော့ တည်ငြိမ်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ… ဒါက အားလုံးအတူတူ တွက်ချက်ထားတဲ့ ရလဒ်ပဲ… အခု နောက်ဆုံးတော့ အတည်ပြုလိုက်ပြီ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သက်ပြင်းချပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာလည်း သူအလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ့လက်ထဲရှိ ပိုက်ဆံများက သိပ်မရှိတော့ဘဲ အဆိုးဆုံးအစီအစဉ်မှာ အတန်းကျပြီးနောက် ပထမထပ်သို့ ပြန်သွားရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ အချက်အလက်တွက်ချက်မှုများနှင့် သဲခုံပုံစံ စမ်းသပ်မှုများသည် အလွန်ထိရောက်မှု ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ပုံစံများကို အခြေခံသည့် ပရောဂျက်များသည် အလွန်ပြီးပြည့်စုံကြောင်း တွေ့ရပါသည်။

သဲမုန်တိုင်းကျလာသောအခါ ကာကွယ်ရေးပရောဂျက်သည် တိုက်ရိုက်ပြိုလဲသွားသည့်အစတုန်းကလိုမျိုး မည်သည့်အခါမျှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ သုံးသပ်လိုက်သည်။ 

"စမ်းသပ်မှုကို အရင်လုပ်ပြီးမှ တရားဝင် ဆောက်လုပ်ရေးကို လုပ်ရတာ အရမ်းအမြော်အမြင်ရှိတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ"

ကျိုဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ခဲ့သည်။

ဟုတ်တယ်… သဲမုန်တိုင်းတွေ ဖြတ်သွားပြီဆိုတော့ မန့်လော်က နောက်အလုပ်တွေကို စလုပ်တော့မှာပေါ့"

သူတို့၏ လက်ရှိပရောဂျက်သည် လယ်မြေများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းမှ သဲနုန်းများကိုသာ တားဆီးထားပြီး ဒေသခံများ၏ လယ်မြေများ မထိခိုက်ကြောင်း သေချာစေသော်လည်း ပြဿနာကို အခြေခံကျကျ ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ စမ်းသပ်မှုလိုအပ်ချက်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စီမံခန့်ခွဲရန်နှင့် ဂေဟစနစ်ကို မြင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဟန့်တားရုံသာမက ထိန်းချုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

လင်းမန့်လော်က ပရောဂျက်အစီအစဥ်ကိုဖွင့်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောခဲ့သည်။

"နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ သဲခုံတွေကို အဆင့်သတ်မှတ်ပြီး မြေရာတည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်တယ်" သူမက အဝေးကို ညွှန်ပြပြီး "လေတိုက်နေတဲ့အခါ အရှေ့ဘက်က သဲသောင်ခုံကြီးတွေဟာ သဲမုန်တိုင်းတွေ ဖြစ်ရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းပဲ… ငါတို့အဖွဲ့မှာ ဗိသုကာဌာနက ရှောင်နျန်ရှိတာကြောင့် သဲတွေကို ညှိရတာ အရမ်းလွယ်တယ်… လုပ်ရမှာက သဲခုံတွေကို ပြားသွားအောင် မြေထိုးစက်ကို သုံးရုံပဲ"

ကျန်းရှောင်နျန်က မြေပုံစာရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အချက်အလက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောခဲ့သည်။

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ သဲခုံကြီးကို ပြီးအောင်လုပ်ဖို့ ကျွန်တော်… နေ့တစ်ဝက်လောက် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်… အဆင်ပြေရဲ့လား"

လင်းမန့်လော်က ရယ်လိုက်သည်။

"နေ့တစ်ဝက်က မြန်နေပါပြီ… နင့်ရဲ့စွမ်းရည်က သာမန် ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့တွေထက် အများကြီး ပိုထိရောက်တယ်" 

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မ အရင်က ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ ပင်လယ်ဆူးချုံပင်က သဲထဲမှာပေါက်နိုင်ပေမဲ့ သဲက အပင်တွေအမြစ်တွယ်ဖို့ မခိုင်ဘူး… လေတိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့စိုက်ထားတဲ့ အပင်တွေ ပြိုလဲမှာမလား"

လင်းမန့်လော်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်… ပင်လယ်ဆူးချုံပင်နဲ့ သဲမိုးမခပင်လိုမျိုး အပင်တွေက သဲမြေမှာ ရှင်သန်နိုင်ပေမဲ့ သဲထဲမှာ တိုက်ရိုက်မရှင်သန်နိုင်ဘူး… ဒီမြေကို ပြန်လည်ပြုပြင်ဖို့ လိုအပ်တယ်… အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ရေလမ်းကြောင်းကို သဲဆီဆွဲယူပြီး မြေရာဖန်တီးတာပဲ"

ခယ်ရှောင်ပင်းက အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ရေလမ်းကြောင်းပြောင်းခြင်းလား"

လင်းမန့်လော်က ဆိုသည်။

"အနီးအနားမှာ မြို့တွေနဲ့ စိုက်ပျိုးလို့ရတဲ့ မြေတွေရှိလို့ ရေအရင်းအမြစ်တွေ ရှိရမယ်… ငါတို့တွေ ရေအရင်းအမြစ်တွေဆီက ရေယူဖို့အတွက် ရေလမ်းကြောင်းတွေ ဆောက်ဖို့လိုအပ်ပြီး အပင်တွေစိုက်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ သဲမြေကို ဖန်တီးပြီးတော့ ပျိုးပင်တွေကို စိုက်ရမယ်"

ကျန်းဖျင်စစ်က သူတို့ကို သတိပေးခဲ့သည်။

"စာမေးပွဲပြီးဖို့ 9 ရက်ပဲကျန်တော့တယ်… ဒါက အရမ်းမနောက်ကျဘူးလား"

လင်းမန့်လော်က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ပြောခဲ့သည်။

"အချိန်မီလောက်တယ်… ငါတို့မှာ ဗိသုကာဌာနက ဂျူနီယာမောင်လေးရှိပြီး ရေတူးမြောင်းတွေကို မြန်မြန်တူးနိုင်တယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ… ကျွန်တော်က ဖျင်စစ်နဲ့ ရှောင်ခယ်နဲ့အတူ ရေအရင်းအမြစ်ကို ရှာလိုက်မယ်…အခြားသူတွေက ရှောင်နျန် သဲခုံတွေကို အဆင့်မြင့်တင်ဖို့ ကူညီပေးလိုက်ပါ… စီနီယာအစ်မလင်းက သစ်ပင်တွေစိုက်ဖို့ အစီအစဉ်ကို အမြန်ဆုံးလုပ်သင့်ပြီး တူးမြောင်းတွေနဲ့ အပင်တွေကို ဘယ်လိုဖြန့်ဝေမလဲဆိုတာ ကြည့်ထားလိုက်ပါ"

အားလုံးက ခွဲဝေထားသောအလုပ်ကို စတင်လုပ်ကြသည်။ 

ကျန်းဖျင်စစ်၏ သြဒိနိတ်စနစ် parabolic လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရှောင်ထူ၏ ရေဒါထောက်လှမ်းမှုတို့ကြောင့် သူတို့သုံးဦးသည် အနီးနားရှိ ရေအရင်းအမြစ်ကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ရေသည် ဤနေရာမှ လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားရန် သာမန်အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့ဖြင့် အစားထိုးပါက ဆောက်လုပ်ရန် လဝက်လောက်ကြာလိမ့်မည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ ရှောင်နျန်၏မြေတူးစက်ဖြင့် တွင်းတူးခြင်း အရှိန်သည် အလွန်မြန်ပြီး တူးထားသော တွင်းများကို ရိုးရိုးရေလမ်းကြောင်းဖြစ်သည့် ဘိလပ်မြေဖြင့် ကပ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းမန့်လော်သည် သစ်တောပျိုးထောင်ခြင်းအတွက် ဧရိယာတစ်ခုရေးဆွဲရန်၊ တူးမြောင်းများ ဖြန့်ကျက်ရေးဆွဲရန်အတွက် သူမ၏အဖွဲ့ဝင်များနှင့်လည်း ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ တူးမြောင်းများကို လမ်းကြောင်းတိုင်းတွင် ရေလောင်းနိုင်သည့် "田" ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ဒေါင်လိုက်နှင့် အလျားလိုက် စီထားပါသည်။ အလယ်စတုရန်းကွက်မှာ အပင်များစိုက်ထားပြီး နောက်ဆုံး သစ်တောပျိုးထောင်ခြင်းသည် ပို၍ လှပလာမည်ဖြစ်သည်။

ပြင်ဆင်မှုအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျန်းရှောင်နျန်က စတင်ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။

သူ၏မြေတူးစက်စွမ်းရည်က အခုဆိုရင် အဆင့် 4 ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အရှိန်က အစတုန်းကထက် အဆများစွာ ပိုမြန်ပါသည်။ နေ့လယ်တစ်နေ့လယ်တည်းမှာပင် ကျန်းရှောင်နျန်သည် သဲခုံများကို အဆင့်မြင့်တင်ခြင်း နှင့် တူးမြောင်းများ တူးဖော်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဂျက်များကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

အားလုံးက စခန်းမှာ တစ်ညလုံး အနားယူကြပြီး နောက်နေ့မနက်မှာ အလုပ်ပြန်လုပ်ကြသည်။

လင်းမန့်လော်က ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို မေးလိုက်သည်။

"ရှင်းဝမ် ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "စီနီယာအစ်မ ပင်လယ်ဆူးချုံပင် ပျိုးပင်တွေဝယ်ရင် ထောင်နဲ့ချီပြီး ဝယ်လို့ရတယ်"

လင်းမန့်လော်သည် ကုန်တိုက်ကိုဖွင့်၍ ကြည့်ကာ ပြောခဲ့သည်။

"မြက်မျိုးစေ့တချို့ကို ဝယ်ချင်တယ်… မြက်မျိုးစေ့တွေက အရမ်းဈေးပေါတာကို ငါမြင်ခဲ့ပြီး ကီလိုဂရမ်အနည်းငယ်ဝယ်ရင် ကြီးမားတဲ့ဧရိယာမှာ စိုက်ပျိုးဖို့ လုံလောက်တယ်… မျိုးစေ့တွေကို ဖြန်းလိုက်ရင်တောင် တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှင်သန်နိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ဧရိယာတစ်ခုလုံး တိုးတက်ဖို့အတွက် အရမ်းအထောက်အကူဖြစ်တယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ စီနီယာအစ်မ၏ အကြံပြုချက်အရ ကျန်ငွေများဖြင့် ပင်လယ်ဆူးချုံပင် ပျိုးပင်များ 1,000 ခန့်၊ မြက်မျိုးစေ့ ကီလိုဂရမ်အနည်းငယ်နှင့် ပေါက်တူးကဲ့သို့သော ကိရိယာများကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ လူ 12 ယောက်က သစ်ပင်များ အဖွဲ့ခွဲကာ စိုက်ကြသည်။

နှစ်စဉ် ကမ္ဘာ့သစ်ပင်စိုက်ပျိုးရေးနေ့တွင် ကျောင်းက ကျောင်းသားများအား သစ်ပင်စိုက်ရန် စီစဉ်ပေးလေ့ရှိသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ၏ပထမနှစ် အထက်တန်းကျောင်းသားဘဝက ကျောင်းနောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်နေရာတွင် မိုးမခပင်တစ်ပင်ကို စိုက်ခဲ့ကြောင်း သတိရမိသေးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူနှင့် ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ၏မိခင်တက္ကသိုလ်သို့ သွားခဲ့ကြကာ သူစိုက်ထားခဲ့သောပျိုးပင်က ကြီးထွားပြီး စိမ်းလန်းလာကာ အရိပ်ခံစားရန် သူ၏ဂျူနီယာညီလေး ညီမလေးများက အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။

သဲမြေမှာ စိုက်ထားသော သစ်ပင်များက ကြီးထွားဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ။

ကျောင်းသားများကို သစ်ပင်များ ကောက်ကောက်ကွေးကွေးစိုက်ခြင်းမှ တားဆီးရန်အတွက် ကျန်းဖျင်စစ်သည် အကွာအဝေးကို တမင်တကာ တွက်ချက်ကာ လယ်ကွင်းပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲခြင်းဧရိယာတစ်ခုလုံးကို စစ်တုရင်ခုံ သြဒိနိတ်စနစ်အဖြစ်သို့ ဆွဲယူရန် တြိဂံပေတံကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး လူတိုင်းကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

"စစ်တုရင်ခုံရဲ့ ဆုံမှတ်မှာ သစ်ပင်တွေစိုက်ရင် သစ်ပင်နှစ်ပင်ကြားက အကွာအဝေးက အတူတူပဲ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဒါက သင်္ချာဌာနရဲ့ အစွဲအလမ်းကြီးတဲ့ရောဂါလား"

ကျန်းဖျင်စစ်: "သစ်ပင်တွေကို စည်းစနစ်တကျမလုပ်ထားရင် ရုပ်ဆိုးလိမ့်မယ်… ဒီတော့ သပ်သပ်ရပ်ရပ်လုပ်ကြတာပေါ့" သူက ခေတ္တရပ်ကာ ထပ်ပြောခဲ့သည်။ "ဒါ့အပြင် ပင်လယ်ဆူးချုံပင်က အသီးသီးနိုင်တယ်မလား… နှစ်အနည်းငယ်ကြားတဲ့အခါ ဒီသစ်ပင်တွေ ရင့်လာပြီး အသီးသီးတဲ့အခါ သစ်ပင်တွေကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်စိုက်ထားရင် ဒေသခံတွေအတွက် ကောက်ရအဆင်ပြေတယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းငြိမ့်သဘောတူခဲ့သည်။

"အင်း… ဖျင်စစ်က စဉ်းစားတတ်တာပဲ… အားလုံး သြဒီနိတ်စနစ်အရ ဆုံမှတ်မှာ သစ်ပင်တွေ စိုက်ကြမယ်"

လင်းမန့်လော်က သူတို့ကို သတိပေးခဲ့သည်။

"တွင်းကို အရမ်းနက်အောင် မတူးနဲ့… ပျိုးပင်တွေရဲ့ အမြစ်နဲ့ ပင်စည်တွေ မြုပ်သွားအောင်ပဲတူးပြီး ပျိုးပင်တွေကို 15 စင်တီမီတာလောက် ပိုမြင့်အောင် ပြုပြင်ပေးပါ… စိုက်ပြီးရင် ရေလောင်းဖို့ သတိရပါ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "ရေလောင်းစရာ မလိုဘူး… အချိန်တန်ရင် ကျွန်တော် မိုးရွာခိုင်းလိုက်မယ်"

အားလုံးက အတန်း 12 တန်းတွင် ရပ်ကာ တစ်တန်းစီ စိုက်ကြသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မျဉ်းကြောင်းများရေးဆွဲပြီး သစ်ပင်တစ်ပင်စီ၏ သြဒိနိတ်များကို သတ်မှတ်ပေးသောကြောင့် လူတိုင်းသည် သြဒိနိတ်များနှင့်အညီ ပျိုးပင်များကို တစ်ခုစီ စိုက်ပျိုးကြသည်။ လူ 12 ယောက်က တပြိုင်တည်း သစ်ပင်စိုက်ရင်တောင် ဖရိုဖရဲဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။

သစ်ပင်တွေ များများစိုက်လေလေ သပ်သပ်ရပ်ရပ်နှင့် ညီညီညာညာဖြစ်နေသော ပုံစံလေးက ကြည့်ကောင်းတာကို လူတိုင်းတွေ့ရှိလေဖြစ်သည်။

ပျိုးပင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို လူ 12 ဦးဖြင့် ခွဲထားပြီး တစ်ဦးလျှင် ပျိုးပင် 90 ခန့် စိုက်ပျိုးရန် လိုအပ်သည်။ အလုပ်ကိုအမြန်လုပ်ဖို့ လူတိုင်းက တစ်ညလုံး အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ပျိုးပင်အားလုံးကို စိုက်ရန် တစ်ရက်နှင့်တစ်ည အချိန်ယူရသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မိုးကိုဆင့်ခေါ်ကာ တိမ်များကို ပျိုးပင်များထဲ ရေရောက်စေရန် ရွှေ့လိုက်သည်။ 

အားလုံးက အဝေးတွင် အနည်းငယ်စိတ်ပူစွာ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်စိုက်ထားသော သစ်ပင်တွေ ရှင်သန်မှုနှုန်းက ဘယ်လောက်ရှိသလဲဆိုတာ မသိကြပေ။ လူပြိန်းအုပ်စုသည် သူတို့အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်လာမည့်အရာကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ကြိတ်မှိတ်လက်ခံရုံသာရှိတော့သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ဒီအံ့မခန်းပရောဂျက်ကို ကြည့်ရှုပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဲဒါကို ငါတို့ 12 ယောက်က ဖန်တီးခဲ့တယ်ဆိုတာ ယုံဖို့ခက်တယ်"

ကျန်းဖျင်စစ်: "သဘာဝလွန်စွမ်းရည်တွေရဲ့အကူအညီနဲ့ အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ ငါတို့တွေ ပြီးမြောက်နိုင်တယ်… စာမေးပွဲပြီးဖို့ 6 ရက်ကျန်သေးတယ်… နောက်ထပ်ကတော့ အားလုံး စိတ်မလျှော့သင့်ဘဲ ရလဒ်တွေကို စုစည်းထားသင့်တယ်"

လူတိုင်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင် လူတိုင်းသည် ကင်းလှည့်ရန် တောထဲသို့ နေ့စဉ်သွားကာ ရေရှားပါးသောနေရာများကို အချိန်မီ ရေလောင်းကြသည်။ လေပြင်းလာသောအခါ ပျိုးပင်များကို လေတိုက်၍ လွင့်သွားခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ၎င်းတို့ကို တြိဂံတိုင်များဖြင့် ခိုင်ခံ့စေခဲ့သည်။

အချိန်တွေက လျင်မြန်စွာကုန်သွားပြီး သူတို့၏ 1 ရက်ဟာ ဒီကမ္ဘာမှာ 24 ရက်နှင့် ညီမျှသည်။

ထိုပျိုးပင်များသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စိမ်းလန်းသော အညွန့်များကို လွှင့်ထူလာကြသည် 

ပျိုးပင်တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် အောင်မြင်စွာ အသက်ရှင်လာသည်ကို တွေ့ရတော့ အားလုံးက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

စာမေးပွဲနောက်ဆုံးနေ့တွင် သူတို့ရှေ့ရှိမြင်ကွင်းက ရုတ်ချည်းပြောင်းသွားပြီး လူတိုင်း၏လေးထောင့်ဘောင်ထဲမှာ စာတန်းများပေါ်လာခဲ့သည်။

"စာမေးပွဲအောင်တဲ့ 183 သုတေသနအဖွဲ့ကို ဂုဏ်ယူပါတယ်… နောက်ဆယ်နှစ်လောက်အကြာ သဲသောင်ပြင်မှာ မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းဖြစ်ပါတယ်"

အဝေးတွင် သူတို့စိုက်ထားသော ပင်လယ်ဆူးချုံပင်များသည် မှော်ပညာသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာကြီးထွားလာသည်။ စိမ်းလန်းသောအရွက်များကြားတွင် ကြီးမားသောလိမ္မော်ရောင်အသီးများ သီးလာပြီး သေးငယ်သော လိမ္မော်ရောက်အသီးများက အတန်းထဲတွင် ပြွတ်သိပ်စွာသီးနေကာ မီတာထောင်နှင့်ချီ၍ ဆန့်ထွက်နေပြီး အလွန်အမင်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းပါသည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် ထိုအသီးများကို ကြည့်ရင်း သူ့ပါးစပ်မှ သွားရည်များ ကျလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။

"ငါတို့ကို စားဖို့မဟုတ်ဘဲ ကြည့်ဖို့ပဲပြတာလား"

လင်းမန့်လော်သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များပြည့်နေသည်။ 

"ဒါက ဆယ်နှစ်ကြာတဲ့ မြင်ကွင်းပေါ့… အားလုံး အလုပ်ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်"

သစ်ပင်တိုင်းကို သူတို့၏လက်များဖြင့် စိုက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲမှာ ပြီးမြောက်အောင်မြင်မှု ခံစားချက်က စကားများဖြင့် ဖော်ပြ၍မရအောင်ပင်ဖြစ်နေသည်။

သူတို့၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် မူလက ကျက်တီးမြေ၊ ပျက်စီးနေပြီး သဲနုန်းဖြင့် ထူထပ်နေသော ဤမြေကွက်သည် ဆယ်နှစ်အကြာတွင် တက်ကြွမှုအပြည့်ရှိသော စိမ်းလန်းသောအပင်များစွာဖြင့် ပေါ်လာပြီး အချိုမြိန်ဆုံးသော အသီးများကို ထုတ်ပေးခဲ့သည်။

【Volume 8 : ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဌာန ပြီးပါပြီ】

#TK