Chapter 173

Volume 8 : ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဌာန

Chapter 173 (ပတ်ဝန်းကျင်ညစ်ညမ်းခြင်း ၁၀)

ယွဲ့ရှင်းဝမ်တို့ လူခြောက်ဦးသည် သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များအတွက် ဝယ်ယူထားသော အကာအကွယ်ပစ္စည်းများနှင့်အတူ အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ရိုးရိုးနေ့လည်စာ အတူတူစားကြပြီး နောက်အစီအစဉ်ကို ဆွေးနွေးကြသည်။

ရွှီယိရှန်းသည် ပုံးများဝယ်ယူရန် လမ်းကြောင်းများကို အချိန်အတော်ကြာ စုံစမ်းခဲ့သည်။ ယနေ့နံနက်တွင် သူက ရပ်ကွက်သို့ သွားရောက်ပြီး ရေအရင်းအမြစ် စီမံခန့်ခွဲရေးမှ ရေဝယ်ရန် ဒေသခံတချို့ကို ဗျူရိုမှ ပေးသော ရေပုံးများလား ဒါမှမဟုတ် ဝယ်သူမှ ပြင်ဆင်ရသလားဆိုတာကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ အဖြေကတော့ ဗျူရိုအနီးတွင် ရေပုံးများဝယ်ဖို့ နေရာရှိသည်။ အဲဒါတွေကို ID ကတ်နဲ့ ဝယ်လို့ရတာကြောင့် အလွန်အဆင်ပြေသည်။

ဤကမ္ဘာရှိ နေထိုင်သူများအတွက် "အလွန်အဆင်ပြေသော"ဝယ်ယူမှုသည် သူတို့အတွက် အခက်အခဲတစ်ခုဖြစ်သည်။

—— ID ကတ်ပဲ။

ဤကမ္ဘာသို့ ခေတ္တလာရောက်သော စာမေးပွဲဖြေသူများအနေနှင့် သူတို့ 12 ဦးတွင် ID ကတ် လုံးဝမရှိပေ။

ရွှီယိရှန်းက နည်းလမ်းတစ်ခုစဉ်းစားပြီး ပြောသည်။

"ဒီမှာနေထိုင်သူတွေကို ပုံးအလွတ်ဝယ်ဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ ID ကတ်တွေသုံးခိုင်းပြီး လုပ်အားခနည်းနည်းပေးမယ်… ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့လူတော့ရှိမှာပါ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ရေပုံးအလွတ်က ဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာ သိပြီလား"

ရွှီယိရှန်း: "ပလပ်စတစ်ပုံးတစ်ပုံးကို သုံးယွမ်တန်ပြီး ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်ပြီးတော့ တစ်နှစ်ခွဲကြာ ပြဿနာမရှိဘဲ အသုံးပြုနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်"

ခယ်ရှောင်ပင်းက သိချင်စွာ မေးသည်။

"ရေဈေးကကော တစ်ပုံးဘယ်လောက်လဲ"

ရွှီယိရှန်း: "တစ်ပုံးကို ယွမ် 50

ခယ်ရှောင်ပင်းက အမြန်တွက်ချက်ခဲ့သည်။

"တစ်ပုံးတစ်ပုံးရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က သုံးယွမ်ဖြစ်ပြီး ငါတို့က အကန့်အသတ်မရှိ ရေအရင်းမြစ်လုပ်လို့ရတယ်… ဆိုလိုတာက ရေတစ်ပုံးကို ရောင်းပြီး 47 ယွမ်အမြတ်ငွေ ရနိုင်တယ်… ငါတို့တွေ ဒီအသုတ်မှာ ရေဘယ်နှစ်လီတာလောက် သန့်စင်လိုက်တာလဲ"

ရှင်းယန်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

"100 ကုဗမီတာ… ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ဆုံးရှုံးမှုကို နုတ်ယူပြီး နောက်ဆုံးမှာ 80,000 လီတာ ရခဲ့တယ်”

အဖွဲ့ဝင်များ: "..."

80,000 လီတာ…

ရေ 10 လီတာ၏ အသားတင်အမြတ်မှာ ယွမ် 47 ဖြစ်ပြီး 80,000 လီတာဆိုရင် ဘယ်လောက်ရမှာလဲ…

ကျန်းဖျင်စစ်မှ ရလဒ်ကို ချက်ချင်း တွက်ချက်ခဲ့သည်။

"ဒီရေအသုတ်အားလုံးကို ရောင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် အမြတ်ငွေက ယွမ် 376,000 ဖြစ်လာမှာ"

အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။ စာကြည့်တိုက်၏ ပြောင်းပြန်လဲလှယ်ခြင်းအမှတ်များ၏ အချိုးသည် အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။ စာကြည့်တိုက်သည် အချိုးကို အနည်းငယ်ပိုမြင့်အောင် သတ်မှတ်ရန် မှန်ကန်ပုံရသည်။ မဟုတ်ရင် သူတို့သည် ရေရောင်းပြီး တကယ် ချမ်းသာသွားနိုင်သည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် သူ့မျက်လုံးများကို ကျဉ်းသွားသည်အထိ ပြုံးလိုက်ပသည်။

"ယွမ် 370,000 တောင်… ငါတို့ ဘယ်လိုသုံးကြမလဲ"

ရှင်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောသည်။ 

"ဒီကမ္ဘာမှာ မင်းအကြိုက်ဆုံး အချိုပွဲနဲ့ ဟော့ပေါ့မရှိဘူး… ဒါကြောင့် မင်းမှာ ပိုက်ဆံရှိရင်တောင် မသုံးနိုင်ဘူး"

ခယ်ရှောင်ပင်း၏အပြုံးသည် အေးခဲသွားပြီး သူက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ရှင်းယန်… မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို အမြဲတမ်းပြောဆိုနေရတာလဲ"

ရှင်းယန်: "ငါပြောတာက အမှန်ပဲလေ"

ခယ်ရှောင်ပင်းက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က အဓိကအကြောင်းအရာကို ပြန်ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

"ရေ 80,000 လီတာကို ပုံး 8,000 နဲ့ ခွဲပေးရမှာဖြစ်ပြီး တစ်နေ့တည်း အားလုံးကို ရောင်းဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး… ပုံးအလွတ်တွေ အများကြီးဝယ်ဖို့ ရံပုံငွေ မလောက်ငှဘူး… ပုံးအလွတ် 100 ကို အရင်ဝယ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ပါ"

မနက်ခင်းမှာ လိမ္မော်သီးရောင်းသည့် ယွမ် 985 နဲ့ အကာအကွယ်ပစ္စည်းတွေအတွက် သုံးခဲ့သည်။ သူတို့လက်ထဲမှာ ပိုက်ဆံသိပ်မကျန်တော့ဘူး။

ရွှီယိရှန်းကလည်း ဒီအဆိုပြုချက်ကို သဘောတူသည်။

"ပုံး 100 လောက်တော့ ရောင်းရရင် အမြတ်ငွေ ယွမ် 4,000 ကျော်ရှိတယ်… ငါတို့မှာ လူအင်အား ကန့်သတ်ထားလို့ ပုံးတွေ အများကြီး မသယ်နိုင်ဘူး… အချိန်ယူပြီး တို့ဟူးပူပူကို မြန်မြန်စားလို့မရဘူး"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အကြံပြုသည်။

"ဒီလိုလုပ်ရအောင်… စီနီယာအစ်ကိုရွှီက အရင်သွားပြီး ပုံးလွတ်တွေကို ရေဖြည့်ဖို့ ပြန်ယူလာပေးပါ… ညစာစားချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့က လိမ္မော်သီးတစ်သုတ်ရောင်းမယ်… လိမ္မော်သီးတွေ ရောင်းပြီးရင် ရေရောင်းလို့ရတယ်"

လင်းမန့်လော်: "ရေအရင်းအမြစ်တွေက ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ချုပ်ကိုင်ထားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေဖြစ်ပြီး အဲဒါတွေကို ရောင်းချဖို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုင်ဖွင့်လို့မရဘူး… အဲဒီအချိန်မှာ အရင်းအမြစ်စီမံခန့်ခွဲရေးဗျူရိုကနေ နင်က ဝယ်တာမျိုး ဟန်ဆောင်ပြီး မတော်တဆ အများကြီးဝယ်မိလို့ တစ်ယောက်ယောက်ဆီ လွှဲပေးမယ်… ငါတို့က မတူတဲ့ရပ်ကွက်တွေဆီ သွားကြမယ်… တစ်ယောက်ကို ပုံးတစ်ပုံးသယ်ပြီး တစ်ပုံးချင်းစီခွဲရောင်းမယ်"

ချင်လု: "ဘယ်လိုသယ်မှာလဲ… ပုံးတွေအများကြီးကို ကျွန်မက တိုက်ရိုက် တယ်လီပို့တာက မြင်ရတာ ထူးဆန်းလွန်းနေမှာ"

ကျန်းရှောင်နျန်က သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအနေနဲ့ လမ်းကြိတ်စက်ကို အသုံးပြုလို့ ရတယ်… စီနီယာအစ်ကိုလျှိုက ပုံးကို ပိတ်စနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားလိုက်ပေါ့… သူတို့တွေ မြင်ရင်တောင်မှ ကျွန်တော် ဘာသယ်လာတယ်ဆိုတာ မသိတော့ဘူး… ဘယ်သူမှမရှိတဲ့ လမ်းထောင့်မှာ ကျွန်တော် ရပ်ထားပြီး လူတိုင်းက ရေတစ်ပုံးရောင်းပြီးရင် ယူဖို့ ကျွန်တော့်ဆီပြန်လာခဲ့ပါ"

ဒါက ကောင်းသောအကြံဖြစ်တာကြောင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းငြိမ့် သဘောတူလိုက်သည်။

ချင်မြောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ရေအရင်းအမြစ် စီမံခန့်ခွဲရေးက ရေတစ်ပုံးကို 50 နဲ့ရောင်းတယ်… ဒါက တရားဝင်ပေါက်ဈေးပဲ… ငါတို့က 50 နဲ့ရောင်းရင် ဒေသခံတွေက ငါတို့ရေကို ဝယ်မှာလား… ဥပမာ 45 ယွမ်နဲ့ရောင်းပြီး 5 ယွမ် လျှော့လိုက်မယ်လေ"

"မလိုဘူး… ရေက လိမ္မော်သီးနဲ့ မတူဘူး… သူတို့က အရင်က လိမ္မော်သီးကို မမြင်ဖူးဘူး… ဒါကြောင့် ငါတို့က အမြတ်နည်းနည်းပဲယူပြီး မြန်မြန်ရောင်းဖို့ ကြိုးစားတာ… ရေက သာမန်ဖြစ်ပြီး သူတို့တွေ တရားဝင် လမ်းကြောင်းကရတဲ့ ရေနဲ့ ငါတို့လုပ်ထားတဲ့ရေက ဘာမှမကွာခြားဘူး… ငါတို့က ရေဖြည့်ဖို့ တရားဝင်ပုံးတွေသုံးပြီး မူလပေါက်ဈေးနဲ့ ပြန်ရောင်းရင် လိုချင်တဲ့လူရှိမှာပါ" ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ရှင်းပြသည်။ "ဒါ့အပြင် သူတို့က ဗျူရိုကို တစ်လမ်းလုံးသွားပြီး တန်းစီရမှာဖြစ်တာကြောင့် ငါတို့ဆီက အဆင်သင့်ရေတွေကို တိုက်ရိုက်ဝယ်လို့ရတယ်"

ချင်မြောင်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လေ… လိမ္မော်သီးတွေရဲ့ ဈေးနှုန်းက 1 ယွမ်ပဲ ရှိသေးတာလား"

ခယ်ရှောင်ပင်းက အကြံပြုသည်။

"ဒီမနက် ရောင်းအားကို ကြည့်ပြီး အကဲဖြတ်ကြည့်တော့ အားပေးသူတချို့ကိုရှာပြီး လိမ္မော်သီးတွေက ရောင်းရအရမ်းလွယ်တယ်… စျေးက 3 ယွမ်အထိ ငါတို့တိုးလို့ရပြီး အဲဒါက ဘီစကွတ်ဈေးနဲ့ အတူတူပဲမို့ ဒေသခံတွေက တတ်နိုင်ပါတယ်"

"အင်း…" ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ "တစ်လုံး 3 ယွမ်က အရမ်းဈေးသက်သာပြီး မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမှာမဟုတ်ဘူး"

အားလုံးက စျေးနှုန်းညှိနှိုင်းကြပြီး ရွှီယိရှန်းသည် အဖွဲ့ကို ပုံးအလွတ်ဝယ်ဖို့ ဦးဆောင်ပြီး ကျန်ခြောက်ယောက်က အခြေစိုက်စခန်းမှာ အနားယူကြသည်။

ညနေပိုင်းတွင် စီနီယာအစ်ကိုရွှီက ပြန်ရောက်လာပြီး ပုံးအလွတ် 30 သာဝယ်ခဲ့ပြီး မျှော်မှန်းထားသည့် 100 ထက် များစွာနည်းသည်။

ရွှီယိရှန်းက သူ့နဖူးကို အားကိုးရာမဲ့ ပွတ်ရင်း "ရေအရင်းအမြစ် စီမံခန့်ခွဲရေး ဗျူရိုမှာ ပုံးဝယ်တဲ့လူ များများစားစား မရှိဘူး… အဲဒါကို ဝယ်ချင်တဲ့လူတွေနဲ့တွေ့ဖို့ ခက်ခဲပြီး သူတို့က ကူညီဖို့ ဆန္ဒမရှိကြဘူး… နောက်ဆုံးတော့ ကြင်နာတတ်တဲ့ လူကြီးနှစ်ယောက်ကို တွေ့ပြီး တစ်ယောက်ကို 10 ယွမ်ပေးလိုက်ပြီး ပုံးအလွတ်အနည်းငယ်ဝယ်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့တယ်"

ပုံးအလွတ်မရှိရင် ဒီရေတွေကို ထုတ်ယူဖို့ အဆင်မပြေဘူး။

ပေါင်းခံပုလင်း၏ပုံသဏ္ဌာန်သည် ထူးဆန်းလွန်းသဖြင့် ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူပေ။ ရေအပြည့်ဖြင့် ပေါင်းခံပုလင်းအမြောက်အမြားကို သူတို့ရောင်းချပါက သူတို့သည် တာဝန်ရှိသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ ကမ္ဘာ့၏ ရေသယ်ခြင်းပစ္စည်းများဖြင့် ရေဖြည့်ပြီး ရပ်ကွက်ဝင်ပေါက်တွင် ပြန်လည်ရောင်းချသည့်အခါမှသာ လူများက ၎င်းကို ဝယ်ယူလိုကြမည်ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး… ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်သလောက် ရောင်းလို့ရတယ်… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က 14 ရက် အသက်ရှင်ဖို့ဖြစ်ပြီး ဒီမှာ ပိုက်ဆံအများကြီးရဖို့ မဟုတ်ဘူး"

ညနေငါးနာရီတွင် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် "မိုးသည်းခြင်း" စွမ်းရည်ဖြင့် လိမ္မော်သီးဒုတိယအသုတ်ကို ပုံတူကူးပြီး အဖွဲ့လိုက်ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် အခြားသော ရပ်ကွက်တစ်ခု၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ရောက်လာကြသည်။ ချင်လုနှင့် လျှိုကျောက်ချင်းတို့သည် လုပ်အားပေးများအဖြစ် ဆက်လက်၍ လုံ့လစိုက်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ရှောင်ထူက လိမ္မော်သီးရောင်းသည့် ကြော်ငြာတစ်ခုကို ဆက်တိုက်ဖွင့်ထားသည်။ 1 ယွမ် နှင့် 3 ယွမ်ကြား ကွာခြားမှုက သိပ်မရှိဟု သိလာရသည်။ မဝယ်ချင်သည့်သူတွေက လုံးဝ လာကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဝယ်ချင်သည့်သူတွေက တစ်ကြိမ်ကို တစ်ဒါဇင်ထက် ပိုဝယ်လိမ့်မည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့အားလုံး ခေါင်းစွပ်နှင့် အကာအကွယ်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ကြပြီး ဤကမ္ဘာရှိ လူများကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ကြသောကြောင့် ဒေသခံများက သူတို့ကို "စိတ်ရောဂါသည်လူများကဲ့သို့" မျက်လုံးများဖြင့် မကြည့်ခဲ့ကြပေ။ လိမ္မော်သီးရောင်းရငွေက မနက်ပိုင်းထက်တောင် ပိုကောင်းခဲ့ပြီး တစ်နာရီအတွင်း အလုံး 1,000 ရောင်းရသည်။

အသားတင်အမြတ် 3,000 ယွမ်ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပဲ ယွဲ့ရှင်းဝမ်တို့ခြောက်ယောက်က ဆုတ်ခွာသွားပြီး ရွှီယိရှန်းတို့ခြောက်ယောက်က ရေရောင်းဖို့ ရပ်ကွက်ဝင် းပေါက်ဆီ သွားကြသည်။

ရေသည် တရားဝင်ထိန်းချုပ်ထားသော အရင်းအမြစ်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် အကြီးစား အရောင်းဆိုင်များ တည်ဆောက်ရာတွင် အဆင်မပြေပါ။ ကျန်းရှောင်နျန်သည် လမ်းထောင့်တွင် လမ်းကြိတ်စက်ကို ရပ်လိုက်ပြီး အခြားလူများက ရပ်ကွက်၏ ဝင်ပေါက်တွင် ရောင်းရန် ရေပုံးတစ်ပုံးစီ သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

"ကျွန်မက ရေအရင်းအမြစ် စီမံခန့်ခွဲရေးဗျူရိုကနေ ရေတစ်ပုံးအပိုဝယ်ခဲ့မိလို့ လိုချင်တဲ့သူများရှိကြလား" လင်းမန့်လော်၏ အကြောင်းပြချက်က အလွန်အသုံးဝင်ပြီး မကြာခင်မှာ အဘွားအိုတစ်ယောက်ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကိုပေးပါ… ငါဝယ်ချင်တယ်"

“တရားဝင်” ရေကို မူလပေါက်ဈေးနဲ့ဝယ်ပြီး တန်းစီရမည့်ဒုက္ခသက်သာတာကြောင့် ဒေသခံတွေက အလွန်ပျော်ပါသည်။ ဤအသုတ်တွင် သူတို့ယူခဲ့သော ရေပုံး 30 သည် မကြာမီ ရောင်းကုန်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်ကိုဖယ်ပြီးနောက် ယွမ် 1,400 ရရှိခဲ့သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြုံးပြီး သုတေသနအဖွဲ့ chat channel မှာ စာရိုက်လိုက်သည်။

"ငါတို့တော့ ချမ်းသာပြီ… ဒီတစ်ခါတော့ အမြတ်ငွေ ယွမ် 4,400 နဲ့ ရခဲ့တယ်"

ခယ်ရှောင်ပင်း: "အစားအသောက်တချို့ဝယ်ဖို့ စူပါမားကတ်ကို သွားရအောင်… အဲဒီဘီစကွတ်တွေကို ငါ ထပ်ပြီးမစားချင်တော့ဘူး"

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် လတ်ဆတ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက် အမျိုးအစား အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း အသီးအရွက်များသည် မာကျောပြီး အရသာမရှိသော ဘီစကွတ်များထက် ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်၊ ကျန်းဖျင်စစ်နှင့် ခယ်ရှောင်ပင်းတို့သည် အတူတူ ဈေးဝယ်ထွက်ခဲ့ကြပြီး အခြားသူများက အခြေစိုက်စခန်းသို့ ဦးစွာပြန်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့သုံးယောက်သည် စင်ပေါ်မှ အသီးအရွက်မျိုးစုံထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ယူကြသည်။

အသီးနဲ့ပတ်သက်ရင်တော့...

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် တံတွေးမျိုချပြီး တစ်လုံး 50 ယွမ်တန် စပျစ်သီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တွန့်ဆုတ်နေသေးပေမဲ့ လိမ္မော်သီးတွေကရှိနေတာက လုံလောက်ပါပြီ။

ယွမ် 500 ပေးဆောင်သောအခါ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အိတ်ထဲမှ ဂေါ်ဖီထုပ်၊ မုန်လာဥနှင့် ခရမ်းချဉ်သီးများကို ကြည့်ကာ ခါးသက်သက်ပြုံးပြီး ပြောသည်။

"ငါတို့မှာ ယောက်မလည်းမရှိဘူး… ဒီဟင်းတွေက ချက်ဖို့ မလွယ်ဘူး… ဒါကြောင့် စွပ်ပြုတ်ဟင်းလုပ်ဖို့ ရှင်းယန်ရဲ့ ပေါင်းခံပုလင်းကိုပဲ သုံးလို့ရတယ်"

ခယ်ရှောင်ပင်းက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ဇီဝသိပ္ပံဌာနမှာ ယာဂုမျိုးစုံကို ငါတို့စားခဲ့ရတယ်… ဒီတစ်ခါတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဌာနမှာ 14 ရက်ဆက်တိုက် ငါတို့တွေ အသီးအရွက်ဟင်းရည်ကို စားရတယ်… ငါသာ ကမ္ဘာအစစ်ကို ပြန်ရောက်သွားရင် ဂေါ်ဖီထုပ်ကိုတွေ့တာနဲ့ ပျို့အန်ချင်သလိုခံစားရမှာပဲ စိုးရိမ်မိတယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "စာမေးပွဲအောင်ရင် လုံလောက်ပါပြီ… အရမ်းကြီး မတောင်းဆိုပါနဲ့… အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ စားနိုင်သေးတာပေါ့… အနာဂတ်ဌာနမှာ ဒီထက်ပိုဆိုးနိုင်ပြီး စားစရာလည်း မရှိတာမျိုးဖြစ်နိုင်တယ်"

ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ကိုကြည့်ရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။

"ကျီးကန်းပါးစပ် မဖြစ်ပါစေနဲ့"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချောင်းဟန့်ပြီး စကားမပြောတော့ပါ။

သုံးယောက်သားသည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ အရှိန်မြင့်တင်ခြင်းစွမ်းရည်ဖြင့် အခြေစိုက်စခန်းသို့ အမြန်ပြန်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း အခြေစိုက်စခန်းသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါတွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေတာကို ယွဲ့ရှင်းဝမ် သတိပြုမိခဲ့သည်။

သူက နားစွင့်ကာ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မှောင်စပြုလာတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရှောင်နျန် တူးထားသော မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်း၏ ဝင်ပေါက်က ရှေ့မှာပဲရှိပါသည်။ ဤကမ္ဘာရှိလူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် စီနီယာအစ်ကိုလျှိုသည် ဝင်ပေါက်ကိုဖုံးရန် သစ်သားတစ်ပိုင်းဖြတ်ရန် လွှကိုအသုံးပြုကာ ၎င်းကို အဖုံးအဖြစ်ပြုလုပ်ရန် ဖုန်မှုန့်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ 

ထိုအချိန်တွင် နေ့ခင်းဘက်တွင် သူထားခဲ့သည့်အတိုင်း ဖုန်မှုန့်များဖြင့် သစ်သားအဖုံးကို မဖွင့်ရသေးပေ။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိပြီး chat channel မှာ စာရိုက်လိုက်သည်။

"အားလုံးပြန်ရောက်ပြီလား"

သုတေသနအဖွဲ့ chat channel မှာ ခဏတာ တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပါ။

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ကျောကို ဖြောင့်တန်းပြီး တိုးတိုးလေးပြောသည်။

"ဂရုတစိုက်စဉ်းစားကြည့်ရအောင်… ပစ္စည်းတွေရောင်းပြီး လူခွဲပြီးနောက် ဘယ်သူမှ chat channel မှာ စာမရိုက်ခဲ့ဘူး… သူတို့ စခန်းကို ရောက်တဲ့အခါ သူတို့ ဘေးကင်းကြောင်းကို ငါတို့ကို သတင်းပို့သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျန်းဖျင်စစ်က စရိုက်ပြီး မေးသည်။

"အဲဒီမှာ တစ်ယောက်ရှိလား"

တုံ့ပြန်မှုမရှိပါ။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သူတို့က အထူးတပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ပြီး အဖမ်းခံရတယ်ဆိုရင်တောင် ပြန်တိုက်ဖို့ အင်အားမရှိတာမှမဟုတ်တာ… ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ခယ်ရှောင်ပင်း: "သူတို့က တကယ်တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် မရှုံးလောက်ဘူး… ရှင်းယန်ရဲ့ ပေါင်းခံပုလင်းနဲ့တင် လူတော်တော်များများကို ထိန်းထားနိုင်တယ်… စီနီယာအစ်ကိုကျိုရဲ့ လျှပ်စစ်၊ စီနီယာအစ်မလင်းရဲ့ နွယ်ပင်တွေ၊ စီနီယာအစ်မလန်ရဲ့ ထောင်၊ ချင်လုရဲ့ ဆိုက်ဘေးရီးယားအအေးလှိုင်း၊ ချင်မြောင်ရဲ့ ဝိုင်ခွက်၊ ဦးတည်ချက်ခြောက်ခုကို ဖယ်ရှားခြင်း၊ စွမ်းရည်တွေ အများကြီးရှိတယ်… သူတို့တွေအားလုံးက ဘယ်လိုလုပ်အဖမ်းခံလိုက်ရတာလဲ… ဒါ့အပြင် သူတို့က သုတေသနအဖွဲ့ chat channel မှာ အကူအညီတောင်းဖို့ မက်ဆေ့ခ်ျတောင်မပို့နိုင်ဘဲ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပုံရတယ်"

ကျန်းဖျင်စစ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လျှင်မြန်စွာ ခွဲခြမ်းစိပ်ဖြာလိုက်သည်။

"မေ့ဆေးဗုံး"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့ကို ပြန်ကြည့်ရင်း ကျန်းဖျင်စစ်က ရှင်းပြသည်။

"ငါတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ဒီကမ္ဘာရှိ အဖွဲ့အစည်းတချို့ရဲ့ အာရုံကို စွဲဆောင်နိုင်ဖွယ်ရှိတယ်… သူတို့က ကြိုတင်လမ်းမှာပုန်းအောင်းနေပြီး အားလုံးဖြတ်သွားတဲ့အခါ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ပြီး မေ့ဆေးပေးလိုက်တာ… ငါတို့အဖွဲ့ဝင်တွေ တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရသေးခင် သတိလစ်သွားတာဖြစ်မယ်"

ဤရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏မျက်နှာသည် ပို၍ပင် ရုပ်ဆိုးလာသည်။

စာကြည့်တိုက်များသည် သူတို့အား နောက် 14 ရက်အတွင်း အလွယ်တကူ နေထိုင်ခွင့်မပြုသည်မှာ သေချာပါသည်။

အားလုံးကို ဘယ်နေရာဆီ ဖမ်းခေါ်သွားတာလဲ…

#TK