MM Story Teller

Chapter 202

Viewers 32k

🦊Arc 13 [စွမ်းအင်ကျောက် လက်မှုပညာရှင်]

Chapter 202

13.9

ရွှယ်လင်က စာအုပ်မှ မျက်နှာခွာကာ သူ့ရှေ့မှ အဓိကဇာတ်ဆောင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်များက ဂရုမစိုက်သယောင်။ သို့သော် အန္တရာယ် အငွေ့အသက်များကိုမူ သယ်ဆောင်ထားလျက်။ သူ့အကြည့်က ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ စူးရှနေသောကြောင့် အဓိကဇာတ်ဆောင်က ကြောက်ရွံ့သွားပြီး ရွှယ်လင့်ခုံကို ရိုက်လိုက်သော သူ့လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်လေသည်။ " အင်း " ရွှယ်လင်က နာနိုကွန်ပျူတာ၏ သီချင်းကို ပိတ်လိုက်ပြီး ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ဟောက်စုန့်လဲ့ ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ချိန်တွင် သူ့အရပ်အမြင့်ကြောင့် ဟောက်စုန့်လဲ့ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။ သူ့အရပ်က သူ့မိခင်နှင့် တူလေသည်။ အသွင်ပြောင်း သားရဲများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုအရဆိုလျှင် သူက အလွန်သေးငယ်ပြီး ချစ်ဖို့ကောင်းသည်။ ရွှယ်လင်၏ ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သောအခါ ၎င်းက အရေးမပါတော့ပေ။ ငုံ့ကြည့်ခံနေရခြင်းက ဟောက်စုန့်လဲ့ကို အနည်းငယ် မပျော်မရွှင်ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် အိမ်တွင် ဖြစ်ခဲ့သည်များကို သတိရလိုက်သောအခါ သူ့ဒေါသများကို ထိန်းချုပ်ထားရဦးပေမည်။

"အစ်ကိုကြီးဟယ်လန် အဲ့နေ့က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စကို မင်း ဒေါသထွက်နေသေးတာ သိပေမယ့် အဖေက ဒေါသထွက်လို့ ပြောမိတဲ့ စကားတွေပါ သူက မင်းနဲ့ ဆက်ဆံရေး တကယ် ဖြတ်တောက်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး မင်းကိုလည်း တကယ်နှင်ထုတ်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး နောက်ပြီး ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက အရင်စတဲ့လူလေ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သူတို့ကို သတင်းပို့နိုင်ရတာလဲ... အခု အဖေက အလုပ်ဆိုင်းငံ့ထားခံရပြီး အိမ်မှာနေနေရတယ် "

ဤကိစ္စတွင် မည်သူက မှန်သည်မှားသည်ကို ဟောက်စုန့်လဲ့ ဆက်၍ မဆုံးဖြတ်ချင်တော့ပေ။ သို့သော် သူ့မိသားစု၏ အိမ်ထောင်ဦးစီး ဟောက်ယွမ်လျန်၏ ထောက်တိုင်ကို အဆုံးရှုံး မခံနိုင်သည်ကိုတော့ သူသိ၏။ သူ့အစ်ကိုက စစ်တပ်ထဲတွင် အလုပ်သင် အဖြစ် လုပ်ဆောင်နေတုန်းဖြစ်ပြီး မိသားစုကို မထောက်ပံ့နိုင်သေးပေ။ ယခု သူ့အဖေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကြောင့် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက သူ့အမေနှင့် သူ့ဘဝမှာ ဆိုးရွားသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဟောက်စုန့်လဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ မူလပိုင်ရှင် ချန်ခဲ့သော အရှုပ်ထုပ်များကို သူမရှင်းချင်တောင် ရှင်းပေးရဦးမည် ဖြစ်သည် " ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့က အဖေနဲ့ သားပဲလေ သဘောထားကွဲလွဲတာတွေကို ဘယ်လိုလုပ် လူသိရှင်ကြား ဖြေရှင်းနိုင်ပါ့မလဲ..."

ရွှယ်လင်က သူ့ရှေ့က လူကို ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုလူက အလွန်တုံးအသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ မူလဇာတ်လမ်းထဲက သူ့ရွှေလက်ချောင်းကြီး ဖြစ်သော ဆွဲသီးသာ မပါလျှင် အဓိက ဇာတ်ဆောင်က သူနှင့် ယှဥ်နိုင်စရာပင် မရှိပေ။ သူ့ကို အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားအောင် ပြုလုပ်ရန် နှစ်ချက်လောက် ရိုက်ရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။ သူ့အတွက် မည်သည့်အားအင်ကိုမျှ ကုန်ဆုံးရန်ပင် မထိုက်တန်ပေ။

"အဖေနဲ့သားတဲ့လား..."

ရွှယ်လင် ခပ်ဟဟ ရယ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

" အဖေနဲ့ သားက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပန်းအိုးတွေနဲ့ ပစ်ပေါက်လို့လား... ဘယ်နေရာမဆို ရိုက်ချင်တဲ့အချိန် ရိုက်လို့ရလား...အဲ့လိုပုံစံကသာ အဖေနဲ့ သားဆိုရင် ငါ မင်းကို ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ပြမယ်"

သူ ပြောရင်း ဟောက်စုန့်လဲ့၏ မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်လေသည်။

'ဖြန်း'

အခုမှ ကူးပြောင်းလာတဲ့ ဟောက်စုန့်လဲ့နှင့် ပဋိပက္ခတွေ မဖြစ်လာသေးပေမယ့် အခု ဟောက်စုန့်လဲ့က သူ့မှတ်ဥာဏ်ထဲက အရင် ဟောက်စုန့်လဲ့လို သူ့ကို အမှိုက်လို ဆက်ဆံလို့ ရတယ်လို့ ထင်နေတာလား... အဲ့လိုသာဆိုရင် သူ့ရဲ့ အရင်က မကျေနပ်ချက်တွေကို လက်ရှိ အဓိကဇာတ်ဆောင် အပေါ် ပုံချလိုက်ရုံပဲလေ...။

ရွှယ်လင်က ဟောက်စုန့်လဲ့၏ မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး ဟောက်စုန့်လဲ့ နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော အဖော်သူငယ်ချင်းများကိုသာမက အတန်းထဲတွင် ရှိနေသော လက်မှုပညာရှင် များနှင့် အသွင်ပြောင်း သားရဲများကိုပါ အံ့အားသင့်သွားအောင် တစ်ပြိုင်နက် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ရွှယ်လင်က တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဆန့်ကာ ရွံရှာသလို ခါချလိုက်သည်။

"အဲ့တုန်းက ငါ သူနဲ့ ဆက်ဆံရေး ဖြတ်တောက်ချင်တယ်လို့ ပြောတုန်းက သူလည်း သဘောတူခဲ့တာပဲလေ အခုကျ အဖေနဲ့သားကြားမှာ မပြေလည်နိုင်တဲ့ ပဋိပက္ခ မရှိဘူးလို့ မင်းက လာပြောနေတာလား... ဟားဟား မင်းရဲ့ နေရာကနေ ပြုတ်ကျသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့လား... အခုကျ ငါ့ပေါင်ကို လာဖက်ရမယ်မှန်း သိသွားပြီပေါ့ ဘာလို့ သူကိုယ်တိုင်လာပြီး ငါ့ကို အဖေလို့ လာမခေါ်တာလဲ..."

ဟောက်စုန့်လဲ့ အခုမှ အသိပြန်ဝင်လာသေးသော်လည်း ရွှယ်လင် ပြောသောအမှန်တရားများကြောင့် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ သူ အတော်ကြာသည်အထိ ကြောင်နေပြီးမှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ... ငါ မင်းကို စကားနဲ့ ပြောနေတာလေ... မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို ရိုက်တာလဲ..."

သူ့သူငယ်ချင်းက ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး ဟောက်စုန့်လဲ့ကို သူ့နောက်တွင် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

" မင်း သူ့ကို အိမ်မှာ ဘယ်လို အနိုင်ကျင့်တယ်ဆိုတာ လဲ့လေးဆီက ငါကြားတယ် ငါ သူ့ကို မယုံခဲ့ဘူး အခုတော့ ကမ္ဘာကြီးမှာ မင်းလို လူမျိုး ရှိတာကို တွေ့လိုက်ရပြီ... ကျောင်းမှာ မတိုက်ခိုက်ရဘူးဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား... ငါ ဆရာ့ကို သွားတိုင်မယ်..."

ရွှယ်လင် ပြောလိုက်သည်။ " တော်လောက်ပြီ မင်းက သုံးနှစ်သားကလေးလား... အဲ့ဒါဆိုလည်း ဆရာကို သွားရှာလိုက်လေ ငါ့ရဲ့ အုပ်ထိန်းသူက်ိုရော ခေါ်ချင်သေးလား..."

တစ်ဖက်လူက အလွန် စိတ်တိုသွားပြီး ရွှယ်လင်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

" ငါ မလုပ်ရဲဘူး မထင်နဲ့ ... မင်းက လက်မှုပညာရှင် တွေကို ကာကွယ်တဲ့ ဥပဒေကို သုံးပြီး နောက်ခံအသစ်ရှာပြီး အိမ်က ထွက်သွားတဲ့ သူမလား... နောက်ခံအုပ်ထိန်းသူ အသစ်က မင်းဘက်မှာ ရှိနေတယ်လို့ မင်း ဘယ်လိုများ သေချာနေရတာလဲ... မင်းလို ညစ်ပတ်တဲ့ ပါးစပ်နဲ့ လူတွေကို မျက်တောင် တစ်ချက်မခတ်ဘဲ ရိုက်တဲ့ကောင်ကို ဘယ်လိုလူမျိုးကများ မွေးစားချင်မလဲ ငါ တွေ့ချင်ပါသေးတယ်..."

ထိုအကြောင်းကြောင့် ရွှယ်လင်၏ ပထမဆုံး ကျောင်းသို့ ပြန်သွားသည့်နေ့တွင်ပင် မိဘခေါ်ခံလိုက်ရလေသည်။

ယင်ကျားကို နှောင့်ယှက်မိမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အပြင် သူ့ကို ခေါ်ရန်မှာ အနည်းငယ် ပိုလွန်းသည်ဟု ထင်သည့်အတွက် သူ့အုပ်ထိန်းသူကို ခေါ်ခိုင်းချိန်တွင် မုရှီးကိုသာ ခေါ်လိုက်လေသည်။ ကျောင်းတွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို သိပြီးသည့်နောက် မုရှီးက အလျင်စလို ရောက်လာလေသည်။ ထို့နောက် ရွှယ်လင် အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ကို ထပ်ကာထပ်ကာ မေးမြန်းလေသည်။ ရွှယ်လင် အခြားသူများကို အနိင်ကျင့်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိပြီးနောက်မှသာ စိတ်အေးသွားပြီး အဆင်ပြေသည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သူ့အတွက် ဖုံးကွယ်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း အမူအရာဖြင့် ဖော်ပြလိုက်သည်။

ရွှယ်လင် : "..." သူတို့က တကယ့်ကို သူ့အတွက် ဘက်လိုက်ကြတာပဲ...

အမှန်တွင် ထိုကိစ္စ၌ မိဘများနှင့် အုပ်ထိန်းသူများ ပါလာမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ထိုခံစားချက်က သူ့အတွက် စိမ်းသက်နေခဲ့သည်။ ဘယ်သူ ဘယ်လောက်ကြာအောင် အသက်ရှင်လာခဲ့သည်ကို သိသော မွန်းစတားအိုကြီး တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျောင်းတွင် အတန်းဖော်ကို ရိုက်လိုက်သောကြောင့် မိဘများကို ခေါ်ရန် ဆရာများထံမှ တောင်းဆိုခံလိုက်ရတော့သည်။

ကြိုသိခဲ့ရင်လည်း သူ တကယ် အဲ့လို လုပ်မှာပါ...ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက တဇွတ်ထိုးနိုင်ပြီး ဘာကိုမှလည်း သည်းမခံနိုင်ဘူးလေ...။

ဟောက်စုန့်လဲ့၏ မိခင်ဖြစ်သော ရွှယ်လင်၏ မိထွေးက အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး ဆရာသခင်တစ်ယောက်ကို သူမနှင့်အတူ ခေါ်လာလေသည်။

သူမက ဟောက်စုန့်လဲ့ ဘေးနားက သူငယ်ချင်း လက်မှုဆရာသခင်၏ မိခင်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အဆင့်မြင့် ရာထူးကြီးသူ၏ ဇနီးသည်မှန်း မသိရပေ။

ရွှယ်လင့်မိထွေးက ရောက်လာလာချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့အကြည့်များက ရွှယ်လင့်ပေါ်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူမအကြည့်များက အံ့အားသင့်သွားသယောင်။ သူမနောက်မှ ပါလာသော အမျိုးသမီးဆရာသခင်၏ အကြည့်များက ရွှယ်လင့်ကိုယ်ပေါ်တွင် စွဲမြဲနေပြီး သူမက ရွှယ်လင်ကို ရိုက်ချင်နေလေသည်။

ရွှယ်လင်က လျင်၏။ နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး ဆရာ တားထားသော အမျိုးသမီးကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အမူအရာမှာ နောက်တစ်စက္ကန့်အတွင်း တစ်ဖက်မှ အမျိုးသမီးကို ရိုက်တော့မည်ဟုပင် အကူစနစ်လေး ခံစားနေရသည်။

ဆရာမှာလည်း ကူကယ်ရာမဲ့နေလေသည်။ ထိုသူအားလုံးမှာ သူတို့ မစော်ကားရဲသော လူများဖြစ်ပြီး မည်သူ၏ မိသားစုနောက်ခံက ပို၍ စွမ်းအားကြီးသည်ကို သူ မသိပေ။ ယခုကဲ့သို့ ကျောင်းမျိုးတွင် ကျောင်းဆရာ ဖြစ်ရခြင်းက အလွန်ခက်ခဲ၏။

"မဒမ် ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်လျှော့ ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ရန်ဖြစ်ဖို့ ရောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး"

ထိုအမျိုးသမီးက အေးစက်စွာ သရော်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

" အိုး ငါ ပြောဦးမယ် မင်းရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ပုံစံနဲ့ဆိုတော့ မင်းကို လူတွေ မွေးစားချင်နေတာ မဆန်းတော့ပါဘူး မင်းက မျက်လုံးဖြူ ဝံပုလွေလိုမျိုး ကောင်းကောင်းမွေးလို့ မရဘူးဆိုတာ သိသွားရင် ဘယ်လိုဖြစ်မယ်ဆိုတာ သိချင်မိသား... သူတို့သာ သိသွားရင် မင်းကို ကိုက်ပြီး သွေးမမြင်ရမချင်း လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရွှယ်လင် သူ၏ ဖြူဖွေးသန့်စင်နေသော လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး မထုံတတ်တေးဖြင့် " ဟုတ်တယ် ခင်ဗျား သတိထားရမယ် မျက်လုံးဖြူဝံပုလွေလေ ခင်ဗျား ဂရုမစိုက်ရင် ခင်ဗျား မျက်နှာပေါ်မှာ သွေးတွေနဲ့ အဆုံးသတ်ရမှာ"

ဆရာ : "..." ဒီကျောင်းသား အေးအေးဆေးဆေး နေလို့ မရဘူးလား... အခြေအနေက ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နေပြီ... သူက သူတို့ကို စော်ကားဖို့ လုပ်နေတုန်းပဲ...သူ့ကို ဘယ်သူမှ လာမတိုက်ရင် သူ မကျေနပ်နိုင်ဘူးလား...

အချိန်တစ်ခု ကြာသည်အထိ မြင်ကွင်းက ထိန်းချုပ်မှု လွတ်နေခဲ့သည်။ ရွှယ်လင်က ထိုနေရာတွင် မထုံတက်သေး ရပ်နေပြီး စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်နေသည်။ တစ်ဖက်ကသာ အစွပ်မပါသော ဓားကဲ့သို့ ရွှယ်လင်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောရန် စိတ်ကူး ရှိမနေခြင်းပင်။ ဆရာက မတတ်နိုင်ဘဲ ထိုချဥ်တူးတူး စကားများအပေါ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

"ဘာလဲ...အခု မင်းကို ခေါ်ထားမယ့်လူရှိပြီဆိုတော့ သတ္တိတွေ ရှိလာတာလား..."

ထိုမဒမ်က ရွှယ်လင်၏ အဝတ်အစားများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင်းဖြင့် ချုပ်ထားသည့် အဝတ်အစားများ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူမ မတတ်နိုင်ဘဲ ရယ်လိုက်သည်။

" အထက်တန်းလွှာက မင်း ထင်သလို ဝင်ရမလွယ်ဘူး အကိုင်း မြင်မြင့်မှာ နားပြီး မင်းရဲ့ အဝတ်အစားနဲ့ ပုံစံကို ပြောင်းလဲလိုက်ရုံနဲ့ ဖီးနစ် တစ်ကောင် ဖြစ်လာပြီလို့ ထင်နေတာလား... လူတိုင်းက ဟောက်မိသားစုလို တုံးအမယ်လို့ ထင်နေတာလား...မင်း ဘယ်လို အရှုပ်ထုပ်မျိုး လုပ်လုပ် သည်းခံမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

သူမစကား ဆုံးတော့မည့် အချိန်တွင် ရုံးခန်းတံခါးက ထပ်မံ၍ တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရသည်။ မုရှီးက ဒေါက်ဖိနပ်မြင့်မြင့်ကို စီးကာ အနောက်တိုင်း ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝင်လာလေသည်။ သူမက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

" အရှုပ်ထုပ်တွေ လုပ်တာကို ထားဦး သူ ငရဲ သွားချင်သည် ဖြစ်စေ နတ်ပြည် တက်ချင်သည် ဖြစ်စေ ငါတို့က သူ့ကို ထောက်ပံ့ပေးမှာ ငါတို့ မိသားစုရဲ့ ယွင်လေးက ဖီးနစ်ဖြစ်ဖို့အတွက် ပျံသန်းစရာတောင် မလိုဘူး နင့်လို စာကလေးက တကျီကျီနဲ့ ဘာတွေ ပြောနေလဲ ငါမသိဘူး"

သားရဲများနှင့် လက်မှုဆရာသခင်များက ပုံစံ ခြားနားမနေပေ။ သို့သော် သူတို့က အခြေခံအားဖြင့်တော့ ကွဲပြားခြားနားပေသည်။ ဥပမာအနေဖြင့် မုရှီးက တစ်ဖက်လူကို ဒေါက်ဖိနပ်ဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျသွားအောင် လုပ်နိုင်သလို ရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့်လည်း ကောင်းကင်ပေါ်သို့ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်လေသည်။

ပခုံးပေါ်တွင် ကုတ်အင်္ကျီအရှည်နှင့် သူမက ရွှယ်လင်ထက် ပို၍ အထင်ကြီးလောက်စေသော ပုံစံဖြင့် အရှိန်အဟုန် ပြင်းစွာ ဝင်လာလေသည်။ သူမ၏ အကြည့်က ရုံးခန်း တစ်ခုလုံး အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားချိန်တွင် ရုံးခန်းတစ်ခုလုံးက အတော်ကြာသည်အထိ အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

ရွှယ်လင်က လိမ္မာသော ပုံစံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

" အစ်မမု"

မုရှီးက သူမ၏ ဒေါက်ဖိနပ်မြင့်မြင့်ဖြင့် ရွှယ်လင်၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကို ကိုင်ကာ သူ့ကို လှည့်ကာ စစ်ဆေးလိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဒဏ်ရာ မရဘူးမလား..."

ရွှယ်လင်က ခေါင်းခါကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ " ရခါနီးလေး"

မုရှီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ လူအနည်းငယ် ထံသို့ အကြည့်ရောက်သွားပြီး ရွှယ်လင်ကို မေးလိုက်သည်။

"ရခါနီးလေး...ဘယ်သူက မင်းကို ရိုက်ချင်တာလဲ..."

အနိုင်ကျင့်ခံရသော ကလေးလေးက မိဘများကို ပြေးတိုင်သကဲ့သို့ရွှယ်လင်က အလွန်ရိုးသားနေ၏။ ဝင်လာခါစက သူ့ကို ရိုက်ချင်နေသော အမျိုးသမီး ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ " အဲ့ဒီ မဒမ်က ဝင်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ရိုက်မလို့လုပ်တာ ကျွန်တော်သာ မရှောင်ရင် အခုဆို ကျွန်တော့်မျက်နှာ ရောင်ကိုင်းနေလောက်ပြီ"

မုရှီးက သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှေးကျဥ်းလိုက်ပြီး ရွှယ်လင်၏ ခေါင်းကို ပွတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

" အစ်မတို့ မင်းကို အရင်တည်းက ကျောင်းပြောင်းပေးခဲ့ရမှာ ဒီအဆင့်နဲ့ လူတွေကို ကြည့်ပါဦး တော်ဝင်ကောလိပ်မှာဆို ဒီလိုတွေ မရှိဘူး အဲ့မှာဆိုရင် မင်း အခုလောက်ဆို စွမ်းအင်ကျောက်တုံး တော်တော်များများတောင် လုပ်ပြီးနေလောက်ပြီ"

ရွှယ်လင်က အသိအမှတ်ပြုသလို အသံပေးလိုက်သည်။

ဤအုပ်ထိန်းသူက စွမ်းအားကြီးမားပုံပေါ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ဘာမှ မပြောသေးသ၍ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ ပြုလုပ်မည့်ပုံ မဟုတ်သည်ကို ဆရာတွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့က ပါးစပ်ဟကာ စကားပြောတော့မည့် အချိန်တွင် မဒမ်ဆီသို့ လျှောက်လာသော မုရှီးကို ကြည့်ကာ အလေးအနက် စဥ်းစားနေလေသည်။ မုရှီးက သူမကို ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်ပြီး သရော်လိုက်သည်။

" ဘယ်သူလဲ ကြည့်စမ်းပါဦး ပါလီမန်မှာ ပြောရေးဆိုခွင့် ရှိသူရဲ့ ဇနီးမလား..."

သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ လက်ချောင်းများက ရှည်လျားသွယ်လျကာ ဖြူဖွေးကြည်လင်နေပြီး သားရဲ တစ်ကောင်နှင့် နည်းနည်းလေးမျှ မတူညီပေ။

" ငါက အမျိုးသမီးတွေကို ရိုက်ရတာ ဘယ်တုန်းကမှ မကြိုက်ဘူး ဒါပေမယ့် ငါတို့ မိသားစုရဲ့ ကလေးအပေါ် ငါတို့ရဲ့ အချစ်တွေက အရိုးထိအောင် နက်ရှိုင်းနေတာ အဲ့ဒါကို မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ငါတို့ကလေးကို အပြစ်ပေးချင်ရတာလဲ..." သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် သူမက မဒမ်၏ မျက်နှာကို ရိုက်ပြီးသားပင်။

ဆရာက သူ့ကို ဆွဲတားရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ပါးစပ်ဟကာ ကြက်သေသေနေလေသည်။

Prev Next