Ch 1

၈၀ ခုနှစ်သို့ ဇာတ်ပို့လေး၏ မိခင်အဖြစ် ကူးပြောင်းသွားခြင်း

အပိုင်း ၁

၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဟုန်ရှင်း အီလက်ထရောနစ် စက်ရုံ၏ လူနေအိမ်ရာဝင်းအတွင်း၌။

နွေဦးရာသီ၏ အစပိုင်းဖြစ်၍ အပြင်ဘက်တွင် အေးစိမ့်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ပြွန်ပုံသဏ္ဌာန် တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံအတွင်း၌မူ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားလျက် ရှိသည်။ စောစီးစွာ အိပ်ရာထသော အိမ်ရှင်မများသည် ကျဉ်းမြောင်းလှသည့် စင်္ကြံလမ်းပေါ်တွင် နံနက်စာ ပြင်ဆင်နေကြသည်။ 

မီးဖိုများသည် နီရဲတောက်ပစွာ တောက်လောင်နေပြီး ဆီပူသံများမှာ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းနေကာ အိုးများထဲမှ အခိုးအငွေ့ထူထူကြီးများသည် အချိန်နှင့်အမျှ ထောင်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိကို စပ်ဖျင်းဖျင်း ဖြစ်စေသည်။

ရှုယွမ် အိပ်ရာထ နောက်ကျခဲ့သည်။ သူမသည် ကြမ်းတမ်းသော သစ်သားကုတင်ပေါ်တွင် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ထားလျက် လှဲလျောင်းနေပြီး မှုန်မှိုင်းကာ သက်ဝင်မှုမရှိသော မျက်နှာကြက်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ နှာခေါင်းဖျားဆီသို့ တံခါးအောက်ခြေ အက်ကြောင်းလေးထဲမှတစ်ဆင့် လွင့်ပျံလာသော အမျိုးအစား စုံလင်လှသည့် အစားအစာများ၏ ရနံ့ပေါင်းစုံ ရောက်ရှိနေသည်။ စိမ်းသက်လှသော ထိုခံစားမှုများက သူမကို အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသို့ ရောက်ရှိလာရန် သူမ ကြီးလေးသော အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာကို ကျူးလွန်ခဲ့မိလေလား။

မြို့လယ်ခေါင်ရှိ သူမရဲ့ စတုရန်းမီတာ နှစ်ရာ ကျယ်ဝန်းသော ဇိမ်ခံတိုက်ခန်းကြီးက ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။

လီဟုန်ရှားသည် ခေါက်ဆွဲလက်တစ်ဆုပ်စာခန့်ကို အိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ဘေးတွင် အိမ်တံခါးဝ၌ ဟင်းချက်နေသော အန်တီလျူက လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ရှုယွမ် ကြင်ဖက်သွားတွေ့မှာ မဟုတ်လား။ သူလည်း ငယ်တော့တာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်က အီလက်ထရောနစ် စက်ရုံရဲ့ အလှဆုံး ကောင်မလေး ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။ ကောင်မလေး အသစ်တွေက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာနေတာ၊ တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုပြီး နုနယ်ပျိုမြစ်နေကြတယ်။ သူက ဘာကို ရွေးချယ်နေချင်သေးတာလဲ။ သင့်တော်သလိုပဲ ယူလိုက်သင့်ပြီ" 

ထိုစပ်စုလိုသော လေသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လီဟုန်ရှားသည် အတင်းအကျပ် ပြုံးပြထားသောကြောင့် တစ်ဖက်အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေသော အရေးအကြောင်း အနက်ကြီးများကို လှည့်၍ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ 

ထို့နောက် သူမက မနှေးမမြန်ပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "နိုင်ငံတော်က နောက်ကျမှ အိမ်ထောင်ပြုဖို့နဲ့ နောက်ကျမှ ကလေးယူဖို့ကို တိုက်တွန်းနေတာလေ။ ကျွန်မတို့ မိသားစုက နိုင်ငံတော်ရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်ကို လိုက်နာနေတာပါ"

ကိုယ့်ကိစ္စသာ ကိုယ်ဂရုစိုက်စမ်းပါ။

အန်တီလျူသည် နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်ပြီး စကားဆက်ပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်သော်လည်း လီဟုန်ရှားသည် အိုးကို အဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အိမ်တွင်းသို့ ပြန်လှည့်ဝင်သွားနှင့်လေပြီ။

စတုရန်းမီတာ သုံးဆယ် ကျယ်ဝန်းသော အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းပါ တိုက်ခန်းသည် ထိုခေတ်အခါက ပုံမှန်တွေ့နေကျ ဖွဲ့စည်းပုံမျိုး ဖြစ်သည်။ အထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်းပင် စတုရန်းမီတာ ခုနစ်မီတာ သို့မဟုတ် ရှစ်မီတာခန့် ကျယ်ဝန်းသော စတုရန်းပုံ ဧည့်ခန်းငယ်တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် အတွင်းဘက်သို့ ထပ်ဝင်သွားပါက ဘေးချင်းကပ်လျက် အိပ်ခန်းနှစ်ခန်း ရှိသည်။ မီးဖိုချောင် သို့မဟုတ် ရေချိုးခန်း မရှိပေ။ 

ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဖောက်ဝင်လာသော မှိန်ပျပျ နံနက်ခင်းအလင်းရောင်သည် ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခု သုံးခုတိုင်တိုင် အသုံးပြုထားခဲ့သော ဟောင်းနွမ်းနေသည့် ပရိဘောဂများကို လာဟပ်နေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ပို၍ပင် ခြောက်ကပ်ကပ်နိုင်လှသည်ဟု ထင်ရစေသည်။

လီဟုန်ရှားသည် တံခါးကို လုံခြုံစွာ ပိတ်လိုက်သည်။ အထဲသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဝင်သွားပြီးနောက် သူမက ရှုယွမ်အား လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။"နေဖင်ထိုးနေပြီ၊ နင် အိပ်နေတုန်းပဲလား။ ဒီနေ့ နင် ကြင်ဖက်သွားတွေ့ရမှာနော်။ နောက်မကျစေနဲ့" 

ရှုယွမ်သည် သူမ၏ အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သတင်းအချက်အလက် အပိုင်းအစများသည် ရှုပ်ထွေးနေသော ချည်ခင်ကြီးတစ်ခုအလား သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ရစ်ပတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူမသည် ထိုချည်မျှင်၏ အစကို ရှာမတွေ့သေးခင်မှာပင် လီဟုန်ရှားက ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ လျင်မြန်စွာ ထထိုင်လိုက်ပြီး ကုတင်ခေါင်းရင်းမှ သူမ၏ အင်္ကျီကို ဆွဲယူကာ ဝတ်ဆင်ရင်း ညှိနှိုင်းလိုသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သမီး ခေါင်းနည်းနည်း ကိုက်နေတယ်။ ဒီနေ့ ကြင်ဖက်သွားတွေ့မယ့် ကိစ္စကို ဖျက်လိုက်ရင် ကောင်းမလား"

လီဟုန်ရှား၏ မျက်မှောင်များ ပြင်းထန်စွာ ကုတ်ကျသွားသည်။ ရှုယွမ်သည် အရှေ့မြောက်ဒေသမှ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်ပြီဖြစ်ပြီး အီလက်ထရောနစ် စက်ရုံမှ အလုပ်သမားသစ်များ ခေါ်ယူမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

ထိုအချိန်ကာလအတွင်း သူမသည် စားသောက်ခန်းမ၌ ယာယီအလုပ်သမားအဖြစ် နှစ်လခန့် အလုပ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း ညစ်ပတ်ပြီး ပင်ပန်းသည်ဟုဆိုကာ အလုပ်ထွက်ခဲ့ပြီးနောက် ပြန်မသွားရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူမသည် အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်ကာ အိမ်တွင် အလကား အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့သည်။

ကြင်ဖက်တွေ့သည့် ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်လည်း သူမသည် အမြဲတစေ ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်လေ့ ရှိသည်။ ယခုဆိုလျှင် သူမသည် အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အလုပ်လည်းမလုပ်၊ အိမ်ထောင်လည်း မပြုဘဲ အိမ်တွင် အလကား ထိုင်စားနေသဖြင့် လီဟုန်ရှားကို အမြဲတစေ ခေါင်းခဲစေခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် သူမအတွက် ကြင်ဖက်တွေ့ရန်စဉ်ပေးခြင်းသည် အလွန်အမင်း ချော့မော့တောင်းဆိုခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ လျှာကျိုးမတတ် ပြောဆိုပြီးမှသာ ရှုယွမ်က သွားရောက်တွေ့ဆုံကြည့်ရန် မကျေမနပ်ဖြင့် သဘောတူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီး ခနဲ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ လီဟုန်ရှားသည် ပြတင်းပေါက် လိုက်ကာများကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ ပြတ်သားနေသည်။ 

"နင် သွားကို သွားရမယ်။ အဲ့ဒီအမျိုးသားရဲ့ အခြေအနေတွေက ကောင်းတယ်။ သူက နင်နဲ့ သက်တူရွယ်တူဖြစ်ပြီး စက်ပစ္စည်းစက်ရုံက အမြဲတမ်းဝန်ထမ်း တစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ကို နင် လက်ထပ်လိုက်ရင် နင်လည်း မှီခိုဝန်ထမ်းအဖြစ် အလုပ်ရနိုင်တယ်။ အလုပ်ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ရင် အမြဲတမ်းဝန်ထမ်း နေရာတောင် ရနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် သူ့မှာ အစ်မတွေ ညီမတွေပဲ ရှိပြီး ညီအစ်ကိုတွေ မရှိတဲ့အတွက် ယောက်မတွေနဲ့ ပြဿနာတက်စရာကိုလည်း ပူစရာမလိုဘူး။"

ရှုယွမ်သည် သူမ၏ ဘောင်းဘီကို ပြင်ဝတ်ရင်း ခေါင်းငုံ့ထားသည်။ ချည်သားဘောင်းဘီရှည်တွင် ဘေးပေါက်များ ပါရှိပြီး ကျွတ်မကျစေရန် ခါးပတ်ဖြင့် စည်းနှောင်ထားရန် လိုအပ်သည်။ သူမ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အစ်မတွေ ညီမတွေက ပိုပြီးတောင် ဆက်ဆံရခက်တတ်သေးတယ်" 

လီဟုန်ရှား၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ကြက်မွေးတံမြက်စည်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကုတင်ဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားကာ ရိုက်တော့မည့်ဟန်ဖြင့် မြှောက်လိုက်သည်။

 "နင် သွားကို သွားရမယ်။ မုဆိုးမဖြစ်တဲ့ နင့်အမေက အရည်အချင်းရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ နင့်အတွက် ဒီလို အိမ်ထောင်ဘက်မျိုး ရှာပေးနိုင်တာကတင် မလွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဒီအခွင့်အရေးကို နင် ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်။"

သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသော ကြက်မွေးတံမြက်စည်းကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှုယွမ်သည် သူမ၏ ရှေ့တွင် အနာခံရိုက်ခံရန် မသင့်ကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အလျှော့ပေးလိုက်သည်။ "သွားမယ်၊ သွားပါ့မယ်၊ ရပြီလား။ သွားမယ်။"

လီဟုန်ရှားသည် လှုပ်ရှားသွားလာရင်း ဖုန်ခါကာ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းနေသော လေသံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ 

"သူများရဲ့ မိထွေး လုပ်မယ်ဆိုတဲ့ အဲ့ဒီအတွေးကို နင် စွန့်လွှတ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ပြီးတော့ နင် ဒီလိုတွေးနေတယ်ဆိုတာကို တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိစေနဲ့။ စက်ရုံက အတင်းအဖျင်း ပြောတတ်သူတွေဆီကနေတစ်ဆင့် သတင်းထွက်သွားရင် မိသားစုကို အရှက်ခွဲရာ ကျလိမ့်မယ်။ အဲ့လိုသာဆိုရင် နင့်အတွက် ဘယ်သူက ဆက်ပြီး အောင်သွယ်ပေးချင်တော့မှာလဲ။"

ရှုယွမ်သည် နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိလွန်းသဖြင့် သူမ၏ ပါးစပ်မှာ အဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သွားသည်။ သူများရဲ့ မိထွေး လုပ်မယ်လို့လား။ ဘယ်လို အကြောင်းကြောင့် သူမက မိထွေး လုပ်ချင်ရမှာလဲ။ သူမ ခေါင်းကို မြည်းအကန်ခံထားရလို့လား။

စင်္ကြံလမ်းမှ လာသော စူးရှသည့် ဆီပူသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှုယွမ် စကားလမ်းကြောင်းကို အမြန်လွှဲလိုက်ရသည်။ "အမေ၊ ဟင်းအိုး ဆူနေပြီမလား။"

လီဟုန်ရှားသည် ကြက်မွေးတံမြက်စည်းကို ချထားခဲ့ပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရှုယွမ်တစ်ယောက် နားအေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အကြည့်များသည် အခန်းတွင်းသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူမ ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ နံရံပေါ်ရှိ ပြက္ခဒိန်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ မတ်လသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သန်ဘက်ခါသည် နွေဦးရက်ညီကာလ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် စားပွဲပေါ်ရှိ မှန်ဝိုင်းလေးကို မြင်သွားပြီး သူမ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် အမြန်ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

အမည်နှင့် အသက်မှာ ကိုက်ညီနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် တစ်ထပ်တည်း မတူညီလျှင်တောင် အနည်းဆုံး ရာခိုင်နှုန်း ကိုးဆယ်ခန့် တူညီနေသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်ခုံးများ၊ ပုံကျလှပသော နှာတံ၊ နီထွေးသော နှုတ်ခမ်းများနှင့် စိုစွတ်နေသော မက်မွန်ပွင့်သဏ္ဌာန် မျက်ဝန်းများ ရှိသည်။ ခါးအထိရှည်လျားသော အနက်ရောင် ဆံပင်ထူထူများသည် သူမ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်တွင် ဖရိုဖရဲ ရှုပ်ထွေးကာ တွဲကျနေသည်။

သူမသည် ခေတ်ဟောင်း ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ထဲသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး စာအုပ်ထဲတွင် ဖော်ပြရုံမျှသာ ပါဝင်သည့် အရေးမပါသော ဇာတ်ပို့ဇာတ်ကောင်ငယ်လေး တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ကြောင်းကို အသေအချာ သိလိုက်သည်။

ဇာတ်လိုက်မင်းသား၏ ဘဝကြီးပြင်းလာမှု ဇာတ်ကြောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဗီလိန်ဇာတ်ကောင် ရှောင်မန်နှင့် သူ့ဖခင်ကြားရှိ ရစ်ပတ်ရှုပ်ထွေးမှုများက ပို၍ပင် ရင်ကွဲနာကျည်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ရှောင်မန်၏ မိဘများသည် ကျေးလက်ဒေသတွင် တွေ့ဆုံကာ ချစ်ကြိုက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်မထားဘဲ ကိုယ်ဝန်ရသွားပြီးနောက် မိခင်ဖြစ်သူသည် ကလေးမွေးဖွားခဲ့ပြီး ရှောင်မန်ကို ကျေးလက်မိသားစုတစ်စုထံ၌ မွေးစားရန် အပ်နှံထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ကာလအတွင်းတွင် သူတို့စုံတွဲသည် လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။ မိခင်ဖြစ်သူသည် စာရေးဆရာတစ်ဦးအပေါ် စွဲလမ်းသွားခဲ့ပြီး မြို့သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်တွင် စာရေးဆရာကို လက်ထပ်ကာ သူ့ကလေးအတွက် မိထွေးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူမသည် ရှောင်မန်ကို အလုံးစုံ စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး နောက်ကို လုံးဝ ပြန်လှည့်မကြည့်ခဲ့တော့ပေ။

သုံးနှစ်အကြာတွင် စာရေးဆရာသည် နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ သူ၏ ဇနီးဟောင်းမှာ နိုင်ငံတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ သူတို့သားအဖသည် ရှောင်မန်၏ မိခင်ကို ချက်ချင်း ဖယ်ကြဉ်လိုက်ကြပြီး ဇနီးဟောင်းထံသို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။ ရှောင်မန်၏ မိခင်သည် နာကြည်းခံပြင်းမှုများဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ သူမ မသေဆုံးမီလေးတွင်မှ ရှောင်မန်သည် သူ့ကလေးဖြစ်ကြောင်းကို ရှောင်မန်၏ ဖခင်ထံသို့ နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။

ရှောင်မန်သည် ရောင်းစားခံခဲ့ရပြီး အိမ်တစ်အိမ်မှ တစ်အိမ်သို့ လက်လွှဲခံခဲ့ရကာ ကလေးသတို့သား အစီအစဉ်တစ်ခုအတွင်းသို့ပင် အတင်းအကျပ် သွတ်သွင်းခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ဒုက္ခိတတစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး အဆုံးအစမရှိသော ရိုက်နှက်စော်ကားမှုများကို ခံစားခဲ့ရကာ သူ၏ နှလုံးသားသည်လည်း ကောက်ကျစ်ပြီး အမှောင်ဖုံးလာခဲ့သည်။ 

သူတို့သားအဖသည် အလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော ကြောင်နှင့်ကြွက် ကစားပွဲတစ်ခုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူသည် သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးနီးပါး ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူ့ကို တစ်ကြိမ်မျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သားအဖ နှစ်ဦးစလုံးသည် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူသည် နာမည်ကျော် နှလုံးခွဲစိတ်ဆရာဝန်ကြီးတစ်ဦး၊ ပါမောက္ခတစ်ဦးအပြင် လူတိုင်းက အားကျလေးစားရသော အင်ဂျင်နီယာ အကယ်ဒမီ၏ အသက်အငယ်ဆုံး ပညာရှင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သားဖြစ်သူသည် စာရေးဆရာ ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာနှင့် ဒါရိုက်တာတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို အခြေခံ၍ ပြန်လည်ရေးဖွဲ့ထားသော ရုပ်ရှင်ကားတစ်ကားသည် ရုံဝင်ငွေ အမြောက်အမြား ရရှိခဲ့ပြီး သူ့ကို နာမည်ကျော်ကြားမှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ 

သို့ရာတွင် ရုပ်ရှင်ထဲတွင် ကလေးကို စွန့်ပစ်ခဲ့သည့် ဖခင်သည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ နာမည်ကျော် ဒေါက်တာချန်ပင် ဖြစ်ကြောင်းကို အများပြည်သူက မကြာမီတွင် သိရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ညတွင်းချင်းပင် ဒေါက်တာချန်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးပျက်သွားခဲ့ရသည်။

ရှုယွမ်ဆိုသည်မှာ ထိုရှောင်မန်၏ မိခင်ပင် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် စောစီးစွာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည်လည်း သားဖြစ်သူ၏ ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်း ပစ်မှတ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။

စာအုပ်ထဲမှ ဇာတ်လမ်းအသွားအလာကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည့်အခါ ရှုယွမ် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် သူမ၏ အတွေးများသည် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။ သူမ ဆံပင်ဖြီးနေစဉ်တွင် လီဟုန်ရှားက ပျော့စိနေအောင် ပြုတ်ထားသော ခေါက်ဆွဲများကို အခန်းထဲသို့ သယ်ဆောင်လာပြီး စားပွဲပေါ်တင်ကာ ပန်းကန်များနှင့် တူများကိုပါ အသင့်ချထားပေးသည်။ 

တွဲဖက်စားသုံးဖို့ ချဉ်ဖတ်များကို ယူဆောင်လာစဉ် တတွတ်တွတ် မြည်တွန်တောက်တီးနေသည်ကို သူမ ကြားနေရသည်။ ရှုယွမ် ဆံပင်ဖြီး၍ ပြီးသွားချိန်တွင် အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး စားသောက်ရန် အချိန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ရှုဟယ်သည် ပဲငံပြာရည် ပုလင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဝင်လာခဲ့သည်။ သူမ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လီဟုန်ရှားက သူမ လမ်းလျှောက်နှေးကွေးလွန်းသည့်အပေါ် စတင်၍ ညည်းညူအပြစ်တင်တော့သည်။ သူမသည် ဇလုံထဲသို့ ပဲငံပြာရည် အနည်းငယ် လောင်းထည့်လိုက်ပြီး ထမင်းခူးခပ်ထည့်ပေးသည်။

"နင်တို့ သုံးယောက်စလုံးက ဆက်ဆံရလွယ်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ကြဘူး။ ဒီလောက် ပင်ပန်းရမယ်ဆိုတာကို ကြိုသိခဲ့ရင် နင်တို့တစ်ယောက်ကိုမှ ငါ မွေးခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အရာရာတိုင်းက ပိုက်ဆံကုန်တယ်။ ငါက တစ်လကို ယွမ်ငါးဆယ်ကျော်လေးပဲ ရတာ။ နင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို ငါ ဆက်ပြီး မကျွေးမွေးနိုင်တော့ဘူး။" ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်တွင် လီဟုန်ရှားသည် ရှုယွမ်အား တိုက်ရိုက် စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် စက်ရုံ၏ စာရင်းကိုင်အဖြစ် အလုပ်လုပ်ကိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အီလက်ထရောနစ် စက်ရုံ၏ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေပြီး တည်ငြိမ်သော ဝင်ငွေတစ်ရပ်ကို ထောက်ပံ့ပေးထားနိုင်သည်။

ရှုယွမ်သည် ထိုဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံကို နှိမ့်ကာ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "သမီး အလကား ဆက်ပြီး ထိုင်စားနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သမီး အလုပ် သွားရှာပါ့မယ်"

နံနက်စာ စားပြီးနောက် လီဟုန်ရှားက အလုပ်သို့ သွားပြီး ရှုဟယ်က ကျောင်းသို့ သွားကာ ရှုယွမ်မှာမူ သူမ၏ ကြင်ဖက်တွေ့ပွဲအတွက် အောင်သွယ်တော်၏ အိမ်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ယမန်နေ့က ဆွယ်တာအင်္ကျီပေါ်မှ ထပ်ဝတ်ထားခဲ့သော ဂျာကင်ကိုပင် ရှုယွမ်က ပေါ့ပေါ့ဆဆ ကောက်စွပ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လီဟုန်ရှားသည် ဗီရိုထဲမှ သိုးမွေးကုတ်အင်္ကျီတစ်ထည်ကို အမြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ရန် သူမထံသို့ ဂရုတစိုက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရှုယွမ်သည် လက်ရာသေသပ်ပြီး အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော အနက်ရောင် သိုးမွေးကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ သူမ အမေ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ဆူပူပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်လွှဲနိုင်ရန်အတွက် သူမသည် တံခါးပေါက်မှ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

 ပြွန်ပုံသဏ္ဌာန် အဆောက်အအုံထဲမှ အပြင်သို့ ခြေလှမ်းချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေထဲရှိ အေးစိမ့်သော ဒဏ်က သူမ၏ မျက်နှာကို လာရောက်ရိုက်ခတ်သွားရာ သူမ၏ စိတ်အာရုံကို အနည်းငယ် ပိုကြည်လင်သွားစေသည်။

မြောက်ဘက်သို့ မှတ်တိုင်သုံးခုစာမျှ သွားပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် လမ်းကြားထဲသို့ ချိုးဝင်လိုက်ရာ ဤနေရာမှာ တစ်ထပ်အိမ်လေးများ သိပ်သည်းစွာ တည်ရှိနေသော ရပ်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအိမ်များထဲမှ တစ်လုံးမှာ အန်တီရှဲ့၏ အိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

အန်တီရှဲ့သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော စီစဉ်ဆောင်ရွက်မှု စွမ်းရည်များ ရှိသည်။ ရှုယွမ် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အန်တီရှဲ့သည် လူငယ် အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများစွာကို ကြင်ဖက်တွေ့ရန် စီစဉ်ပေးထားသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ အိမ်ဝင်ပေါက်မှာ အထူးသဖြင့် စည်ကားသက်ဝင်နေသည်။

ရှုယွမ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီးနှင့်ဆိုလျှင် အမြဲတမ်း ပိုကောင်းသည်။ သူမသည် နောက်ခံမြင်ကွင်းထဲတွင်သာ ရောယောင်နေချင်ပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်ရာ ဗဟိုချက် ဖြစ်လာရန် ဆန္ဒ လုံးဝ မရှိပေ။

အခြားသော လူငယ် အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများသည် တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့ကြသော်လည်း စက်မှုပညာရှင်ကျန်း၏ မိခင်မှာမူ အတင်းအကျပ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ရှုယွမ်ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အန်တီရှဲ့သည် သူမ၏ လက်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ ရှုယွမ်တဲ့။ သူမ ဘယ်လောက်တောင် လှလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်စမ်းပါ။ သူမ အရင်က ရည်းစား တစ်ခါမှ မထားဖူးဘူး၊ နယ်ကနေ အခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာတာ။ ကျေးလက်ဒေသ တာဝန်ပေးအပ်ခံရတာကြောင့် သူမအတွက် အိမ်ထောင်ပြုဖို့ အချိန်နှောင့်နှေးသွားခဲ့ရတာပါ" 

ရှုယွမ်က ရည်းစားထားဖူးတာလောက်ကို ပြောမနေပါနဲ့၊ သူမမှာ ကလေးတစ်ယောက်တောင် ရှိနေခဲ့ပြီဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

ရှုယွမ်၏ အကြည့်များသည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ကျဆင်းသွားသည်။ အသက် ဆယ့်ကိုးနှစ်တွင် ကိုယ်ဝန်ရခဲ့ပြီး အသက် နှစ်ဆယ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူမ ငယ်ရွယ်နေသေးသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်။ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အချိုးအစားမှာ များစွာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

သူမ ကလေးမွေးဖွားခဲ့သည်ဆိုသည့် အချက်ကို အလွန်တင်းကျပ်သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအနေဖြင့် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ သူမ၏ အစ်မကြီးဖြစ်သူ ရှုဖျင်နှင့် လက်သည်တို့မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မသိကြပေ၊ လီဟုန်ရှား သို့မဟုတ် ရှုဟယ်တို့ပင် မသိကြချေ။

ကလေး၏ ဖခင်အရင်းဖြစ်သူ ချန်ကျိုက်မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်းကို သိသော်လည်း ထိုကလေးသည် သူ၏ ကလေးဖြစ်ကြောင်းကိုမူ မသိပေ။

မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်မှာ ကလေးမွေးဖွားခဲ့ပြီးဖြစ်လျက် အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ကာ ကြင်ဖက်တွေ့ပွဲများသို့ သွားရောက်နေခြင်းသည် ဤလှည့်ကွက်ကို အသုံးပြု၍ စာရေးဆရာအား သူမကို လက်ထပ်ရန် ဖိအားပေးနိုင်ရန်သာ ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ 

သို့သော် ရှုယွမ်ကမူ ယင်းကို လှည့်စားမှုတစ်ခုအဖြစ်သာ မြင်သည်။ အပြစ်ရှိစိတ်က သူမကို ကိုက်ခဲနေပြီး ကြင်ဖက်တွေ့သည့်ကိစ္စမှ သင့်လျော်ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းဖြင့် မည်သို့ နောက်ဆုတ်ရမည်ကို သူမ စတွေးနေမိသည်။