အပိုင်း ၂၂၆ ( Educated Youth 11 )

ယန်ကျင်းဇီသည် ဓာတ်မြေသြဇာစက်ရုံ၏ ဝန်ထမ်းအဆောင်မှ အသက်လေးဆယ်ကျော် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အသားလက်မှတ် လဲလှယ်ရန် ဝါးကုလားထိုင်လေးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

မြို့မှ လူများအတွက် အသားစားရန်မှာ အရေးကြီးသော်ငြား အသားလျှော့စားပြီး ကိုယ့်သားသမီးအတွက် ထိုင်ခုံတစ်လုံး ပြောင်းပေးရန်မှာ ကိစ္စကြီးမဟုတ်ချေ။

ဤဝါးကုလားထိုင်မျိုးဟာ ယေဘူယျအားဖြင့် နှစ်အတော်ကြာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး အလွန်ခိုင်ခံ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသော အမျိုးသမီးများက အရောက်နောက်ကျပြီး ၎င်းကို လဲလှယ်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်အား နောင်တရခဲ့သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် မပြန်သေးဘဲ ဤလူများနှင့် စကားစမြည်ပြောပြီး သူတို့ရွာတွင် ဝယ်၍ရသော ဝါးထွက်ကုန်မျိုးစုံအကြောင်း ပြောပြသည်။

“ မင်းတို့ရွာက စုပေါင်းပြီး အဲ့လိုလုပ်တာလား? “ တစ်ယောက်ယောက်က မေးသည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် အံ့အားသင့်သွားကာ တိတ်တဆိတ် မေးမြန်း၍ သူတို့နှင့် စကားစမြည်ပြောနေခဲ့သည်။ ယခင်အရာများနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး သူ့တွင် ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရလာသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် အမြတ်ထုတ်ခြင်းကို ခွင့်မပြုသော်ငြား အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုက လုပ်ဆောင်နေသမျှ အရာများစွာမှာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူက ဝါးထွက်ပစ္စည်းများကို ရောင်းလျှင် တစ်ဦးတည်း ရောင်းခြင်းက အလုပ်မဖြစ်ဘဲ ရှန်းမူကျေးရွာတစ်ရွာလုံး ဤလုပ်ငန်းကို စုပေါင်းလုပ်လျှင် အဆင်ပြေမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့ဘေးက ရွာတွင် စက္ကူစက် ရှိသည်။ ဤစက်က စက္ကူကောင်းကောင်း မထုတ်နိုင်ချေ။ ၎င်းက လူများ အိမ်သာသွားပြီးနောက် တင်ပါးကို သုတ်နိုင်သော စက္ကူများသာ ထုတ်လုပ်နိုင်သော်လည်း ထိုကျေးရွာရှိ ရွာသူရွာသားများ၏ ဘဝများကိုတော့ များစွာပိုမိုကောင်းမွန်စေသည်။

ထို့အပြင် ရွာများအားလုံးသည် ပိုးစာသီးများးကို စိုက်ပျိုးကြပြီး ပိုးကောင်များကို မွေးမြူကြသည်။ ၎င်းတို့ကို မိသားစုတစ်စုတည်းက ပျိုးထောင်မွေးမြူပြီး ရောင်း၍ မရသော်ငြား ရွာတွင် အတူတူ မွေးပြီး ရောင်းလျှင် ပြဿနာမရှိချေ။

ယန်ကျင်းဇီသည်လည်း ဝါးထွက်ပစ္စည်းများကို အားကိုးပြီး ချမ်းသာရန် မရည်ရွယ်ထားပေ။ သို့သော် သူသည် ရွာ၏ စုပေါင်းရေးကို မှီခိုပြီး ဝါးထွက်ကုန်စက်ရုံကို တည်ထောင်နိုင်သည်။

မူလပိုင်ရှင်သည် ကျေးလက်တွင် နှစ်နှစ်ကြာ နေခဲ့သော်လည်း ဤအရာများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ ယန်ကျင်းဇီသည် ၎င်းကို ယခင်က မသိခဲ့ပေ။ ယခု သူ စဉ်းစားလိုက်သောအခါ... ကိစ္စများကို ယနေ့ ပြီးအောင် လုပ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် “အစ်မ” ဟု ပါးစပ်မှ ချိုချိုသာသာ ပြောခဲ့သည်။

သူတို့၏ အလုပ်များကို သားသမီးများအား ပေးခဲ့ကြသော ဓာတ်မြေသြဇာစက်ရုံမှ သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီး အများအပြားသည် ယခုအခါ သူတို့၏ မြေးများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ကြပြီး အိမ်၌ ချက်ပြုတ်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးက ပြုံးပြီး ယန်ကျင်းဇီနှင့် အကြောင်းအရာများစွာကို ပြောကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်ပင် တစ်ယောက်ယောက်က ကုယွီပေါင်ကို မေးလာသည် : “ ဒီကလေးက ဘယ်သူလဲ? “ သူတို့ ယန်ကျင်းဇီနှင့် စကားပြောသောအခါ ဤကလေးက သူတို့ကို ခါးသီးပြီး မုန်းတီးသော အကြည့်နှင့် ကြည့်သည်...

ယန်ကျင်းဇီက ပြုံးပြီး ပြောသည် : “ ဒါ အိမ်က ညီလေးပါ၊ ကျွန်တော်နဲ့ အငြင်းပွားထားတာ။ “  

“ ငါက မင်းရဲ့ညီ မဟုတ်ဘူး! “ ကုယွီပေါင်က ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

ယန်ကျင်းဇီက အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြုံးလေသည်။

ဤအမျိုးသမီးများက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြောကြသည် : “ ရှောင်ယန်၊ အာ၊ အရမ်းစိတ်မပျော့နဲ့။ “  

“ ကလေးက မလိမ္မာရင် မင်း သူ့ကို ရိုက်ရမယ်။ “  

“ ဒီကလေးက ဘယ်လိုပြုမူရမှန်း တကယ် မသိဘူးပဲ။ သူ့အစ်ကိုကို လုံးဝ မလေးစားဘူး။ “  

…

ကုယွီပေါင် : “ … “  

ယန်ကျင်းဇီက မုန်းစရာကောင်းလွန်းတယ်၊ အရမ်းယုတ်မာတယ်!

ကုယွီပေါင်သည် သူ ယန်ကျင်းဇီကို မဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်ပင်။

ယန်ကျင်းဇီတွင် ဤကဲ့သို့ စွမ်းရည်မျိုး ရှိပြီး သူ့အစ်ကိုကို ချော့နိုင်သည်မှာ အံ့သြစရာမရှိချေ။

သူသည် ယန်ကျင်းဇီ ကုလားထိုင် ရောင်းသည့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပြီး ယန်ကျင်းဇီ ဝက်သားဝယ်သည့်နောက်သို့လည်း လိုက်ခဲ့သည်။ ယန်ကျင်းဇီနှင့် အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ကုယွီပေါင်သည် သူက မြန်မြန်ကြီးပြင်းလာရမည်ဖြစ်ပြီး သူ့အစ်ကိုကို ကာကွယ်ရမည်ဟု ဆက်တိုက်တွေးနေခဲ့သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူတို့ အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူ့အစ်ကိုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကုယွီပေါင်၏ မျက်လုံးများက ချဉ်တူးနေသည် : “ အစ်ကို... “  

“ ကျင်းဇီ “ ယန်ကျင်းဇီကို ပထမဆုံး မြင်ရသောအခါ ကုမင်ရှိူ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည် : “ ပင်ပန်းနေပြီလား? “ သူ့ပါးစပ်က နုံသော်ငြား သူသည် ယန်ကျင်းဇီကို ဂရုစိုက်ချင်နေဆဲပင်။ သူ စောစောက ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ယန်ကျင်းဇီ အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် ပင်ပန်းနေပြီလားဟု ယန်ကျင်းဇီကို သူ မေးမည်ဖြစ်သည်။

ကုယွီပေါင်သည် မပြောရသေးသော စကားများကို မပြောနိုင်တော့ပေ။ ယန်ကျင်းဇီကို မြင်ပြီးနောက် သူ့အစ်ကိုကြီး၏ မျက်လုံးများ မည်မျှတောက်ပနေကြောင်းကိုလည်း သူ သတိပြုမိသည်။

ယန်ကျင်းဇီ ပြောသည်မှာ မှန်သည်။ သူ့အစ်ကိုကြီးက ယခု ယန်ကျင်းဇီနှင့် အတူနေချင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ့အစ်ကိုကြီးက ယန်ကျင်းဇီကို အရမ်းကြိုက်လောက်သည်။

“ မပင်ပန်းပါဘူး။ “ ယန်ကျင်းဇီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည် : “ မင်ရှိူ့၊ ငါ ဝက်သားဝယ်လာတယ်။ ခဏနေ ညစာအတွက် ဝက်သားဟင်း ချက်ရအောင်။ “ မနေ့က သူနှင့် ကုမင်ရှိူ့တို့၏ မင်္ဂလာဆောင်ည ဖြစ်ပြီး ယနေ့တွင် သူသည် ကုမင်ရှိူ့ကို စားကောင်းသော စားစရာ ပေးချင်သည်။

“ ဝက်သားက ပိုက်ဆံအများကြီး ကုန်တယ်… “ ကုမင်ရှိူ့ အနည်းငယ် နာကျင်သွားသည်။

“ ငါ စားချင်တယ်။ “  

“ စားချင်ရင် ဝယ်စားပါ။ နောက်ကျရင် များများပိုစား။ “ ကုမင်ရှိူ့ ချက်ချင်း စိတ်ပြောင်းသွားသည်။

ကုယွီပေါင် : သူ့အစ်ကိုက ယန်ကျင်းဇီကို အရမ်းကြိုက်နေတာလား?

ဤအခါမှသာ ကုမင်ရှိူ့သည် ယန်ကျင်းဇီ၏ နောက်တွင် မျက်လုံးနီပြီး အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေသော ကုယွီပေါင်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် ကုမင်ရှိူ့ကို တနေကုန် ပွေ့ဖက်ထားသည်။ နှစ်ယောက်သားက အရင်းနှီးဆုံးအရာကို မနေ့ညတွင် လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ကုမင်ရှိူ့က လူများနှင့် မည်သို့ရင်းနှီးရမည်မှန်း မသိလျှင်ပင် ယန်ကျင်းဇီအပေါ် သူ့သဘောထားက ပိုမိုသဘာဝကျလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြား ညီဖြစ်သူ ကုယွီပေါင်အတွက်မူ...

ကုယွီပေါင်သည် မူလတန်းကျောင်း၏ စတုတ္ထတန်းနှင့် ပဉ္စမတန်းတွင် တက်နေစဉ် ကုမင်ရှိူ့က သူ့လောက် ဉာဏ်မကောင်းဟု ခံစားခဲ့ရပြီး ကုမင်ရှိူ့က သူ့ကို ဂရုစိုက်သည်အား သူ မကြိုက်ခဲ့ချေ။ သဘာဝကျစွာဖြင့် ကုမင်ရှိူ့သည် သူနှင့် အရမ်းမရင်းနှီးနိုင်တော့ပေ။

ကုမင်ရှိူ့ ခဏလောက် စဉ်းစားကာ မေးလိုက်သည် : “ ယွီပေါင်၊ မင်း ဘာကိစ္စဖြစ်လို့လဲ? “  

ကုမင်ရှိူ့က သူ့ထက်စာရင် ယန်ကျင်းဇီနဲ့ သိသိသာသာကို ပိုရင်းနှီးတယ်!

ကုယွီပေါင်က ဝမ်းနည်းသွားပြီး ထို့နောက် ယန်ကျင်းဇီ စကားပြောသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသည် : “ မင်ရှိူ့၊ ဒီကလေး၊ ယွီပေါင်က ကောင်းကောင်းသင်ကြားပေးဖို့ လိုနေသေးတယ်။ တကယ်ကြီး သူ ငါ့ကို မြို့ကို သွားတဲ့ လမ်းမှာ ချုံခိုစောင့်ပြီး ငါ့ကို ချောင်းရိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ “  

ဘာ? ကုယွီပေါင်က ယန်ကျင်းဇီကို ရိုက်ချင်တာလား? ကုမင်ရှိူ့ မျက်ခုံးကြုံ့သွားသည် : “ ယွီပေါင်၊ မင်း ဘယ်လိုတောင် ဒီလိုလုပ်နိုင်တာလဲ! “  

“ အစ်ကို! ငါ သူ့ကို မရိုက်ခဲ့ပါဘူး။ သူကပဲ ငါ့ကို ရိုက်တာ! “ ကုယွီပေါင် အော်လိုက်၏။

“ ဟုတ်တယ်၊ သူ ငါ့ကို မရိုက်ဘူး။ ငါ သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးလိုက်တယ်။ “ ယန်ကျင်းဇီက တိုက်ရိုက်ဝန်ခံလိုက်သည် : “ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ပင်ကိုစရိုက်က တကယ် ဆိုးတယ်... သူ့ကို ပိုပြီး သွန်သင်ပေးရမယ်။ “  

ကုမင်ရှိူ့ကလည်း ပြောခဲ့သည် : “ ဟုတ်တယ်၊ ဒါမကောင်းဘူး… ယွီပေါင်၊ မင်း… “ သူသည် တခြားသူများကို သင်ပေးချင်သော်ငြား မည်သို့ပြောရမည်မှန်း မသိခဲ့ပေ။

ယန်ကျင်းဇီက အမြန်ဆိုသည် : “ မင်ရှိူ့၊ ငါ မင်းအစား သူ့ကို သင်ပေးလိုက်မယ်။ “  

“ ကောင်းပြီ။ “ ကုမင်ရှိူ့က သဘောတူလိုက်သည်သည်။

ကုယွီပေါင်တွင် ဝမ်းနည်းဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ့အစ်ကိုအကြီးဆုံးက ယန်ကျင်းဇီ ရှိလို့ သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်တာလား? ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်နိုင်တာလဲ။

ယန်ကျင်းဇီသည် ကုယွီပေါင်ကို အားရဝမ်းသာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ကုယွီပေါင်ဟာ ယခုအချိန်တွင် အရမ်း စိတ်ရှုပ်နေမည်မှန်း သူ သိသည်။ ဥပမာတင်စားပြောရသော်... သူဟာ ယခင်က ဖခင်၏ ချစ်မြတ်နိုးခံရသော ကလေး ဖြစ်သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ တစ်နေ့တွင် ဖခင်ဖြစ်သူက မိထွေးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး မိထွေးက ဖခင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် လူကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ နောက်ကွယ်တွင် သူ့ကို သီးသန့် နှိပ်စက်နေသကဲ့သို့ပင်။ သို့သော်ငြား သူ့အဖေက ဘက်လိုက်ပြီး သူ့မိထွေးကို ပိုယုံသည်...

အိုက်ယိုး၊ ကုယွီပေါင်က နည်းနည်း သနားစရာကောင်းသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ယန်ကျင်းဇီ ကုယွီပေါင်ကို ခေါ်လိုက်သည် : “ သွား၊ ဝါးသွားခုတ်! “  

ဝါးများ ရှိသော နေရာတွင် တခြားအပင်များ ပေါက်ရန် ခက်ခဲသည်။ ဤနေရာတွင် ဝါးတောများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ၎င်းတို့က ဘေးချင်းကပ်ရပ် ပေါက်နေကြသောကြောင့် ကလေးများက ဤနေရာတွင် လာမဆော့ကြချေ။

ဤနေရာတွင် တော်တော်ငြိမ်သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် ကုယွီပေါင်ကို ဝါးခုတ်ခိုင်းထားပြီး သူကမူ ဝါးကို မှီရပ်နေကာ ပြောသည် : “ ကုယွီပေါင်၊ ငါ မင်းအစ်ကိုကို လိမ်နေတယ်လို့ မင်း ထင်တယ်။ မင်း ဒေါသထွက်နေတာလား? “  

“ ဟုတ်တယ်! “ ကုယွီပေါင်က ပြောသည်။

ယန်ကျင်းဇီက လှောင်ပြောင်သည် : “ သူက ငါနဲ့ အတူရှိပြီးတော့ ငါက သူ့ကို စားသောက်ဖို့ စားစရာပေးခဲ့တယ်။ သူ ဝလာတာကို မင်း သတိမထားမိဘူးလား? မင်းတို့ ညီငယ်၊ ညီမငယ်တွေက သူ့ဆီက သွေးပဲစုပ်နေတာ။ “  

“ မင်းတို့မိသားစုမှာ သူတစ်ယောက်တည်း ပိုက်ဆံရှာရတယ်။ သူ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးအတွက် အဝတ်အစားအသစ်တွေ တစ်ခါမှ မဝတ်ခဲ့ဘူး။ “  

“ မင်း နေ့တိုင်း ကြက်ဥစားတယ်။ သူကရော? အရင်က ငါ သူနဲ့ ကြက်ဥတဝက် မျှစားခဲ့တယ်။ သူ အသေစိတ်လှုပ်ရှားသွားတာ။ “  

“ ငါနဲ့ အတူရှိနေတာတောင် သူင မင်းအတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာ... “  

…

ကုယွီပေါင်သည် နားထောင်ရင်း ပိုမိုစိတ်မသက်မသာဖြစ်လာသည်။

ယန်ကျင်းဇီက ဆက်ပြောသည် : “ ဒီကမ္ဘာမှာ ငါကပဲ သူ့ကို နည်းနည်းလေး ပိုကောင်းကောင်း ဆက်ဆံတယ်။ “  

“ ငါလည်း ငါ့အစ်ကိုအပေါ် ကောင်းကောင်းဆက်ဆံမယ်။ “  

“ မင်းရဲ့အစ်ကိုအတွက် မင်းက ဘာလုပ်ပေးနိုင်လို့လဲ? မင်း သူ့ကို ဗိုက်ပြည့်အောင် ဒါမှမဟုတ် နွေးနွေးထွေးထွေး ထားပေးနိုင်လား? “ ယန်ကျင်းဇီ ကုယွီပေါင်ကို ဝါးချောင်းနှင့် ရိုက်လိုက်သည် : “ အလုပ်လုပ်။ ပါးစပ်အပြောပဲ ရှိပြီး အလုပ်မလုပ်တာမျိုး မလုပ်နဲ့။ “  

ယန်ကျင်းဇီက ကုယွီပေါင်ကို အရမ်းပြောဆိုနေသည်မှာ သူ ကုမင်ရှိူ့၏ အားထုတ်အပ်နှံမှုကို လျစ်လျူရှုမခံရစေချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်က တော်တော်အသုံးဝင်သည်။ နှစ်လအကြာတွင် ကုယွီပေါင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကုယွီလန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့က ကုမင်ရှိူ့ကို မြင်သောအခါ အလွန်အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

ယန်ကျင်းဇီက ဤအခြေအနေကို အလွန်ကျေနပ်သည်။

ကုယွီပေါင်ဟာ ဝါးပိုခုတ်ပြီး အိမ်ပြန်ရန် အခိုင်းခံခဲ့ရပြီး ဤအချိန်တွင် ယန်ကျင်းဇီသည် ရွာပါတီ အတွင်းရေးမှူး၏ အိမ်သို့ သွားခဲ့သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် ဝါးထွက်ကုန်များ ပြုလုပ်ရောင်းချရန်အတွက် ကျေးရွာစုပေါင်းအမည်ကို အသုံးပြုရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ အမှန်ပင်၊ သူတစ်ဦးကသာ ဤပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံး လုပ်အားမှတ်များကို ရခြင်းအပြင် သူသည် ဤနယ်ပယ်တွင် အကျိုးကျေးဇူးများကိုလည်း ပိုရရမည်ဖြစ်၏။

ကုမင်ရှိူ့၊ ကုယွီပေါင်နှင့် ကုယွီလန်တို့အပြင် ကုယွီရှန်းပါ ပါပြီး အားလုံးက သူနှင့် အတူတူ အလုပ်လုပ်ပြီး သူတို့လည်း အမြင့်ဆုံး လုပ်အားမှတ်များကို ရရှိသင့်သည်ဟု သူ အကြံပြုခဲ့သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် ကုမင်ရှိူ့ လယ်ကွင်းတွင် အလုပ်ကြိုးစားလုပ်နေရသည်ကို မပြောင်းလဲရန် တကယ်ကို တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။ တခြားသူများကမူ… သူ တကယ် အကူအညီလိုသည်။

သူက သူတို့ကို မည်သို့ပြုမူရမည်အား သင်ကြားချင်သည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် စာကျက်ဖို့ သင်ပေးချင်သည်ဖြစ်စေ၊ လူများကို သူ့နှာခေါင်းအောက်တွင် ထားထားသည်က ပိုမိုအဆင်ပြေသည်။

ယန်ကျင်းဇီ၏ တောင်းဆိုချက်မှာ အနည်းငယ် မြင့်မားသော်လည်း ရွာသို့ သူ လစဉ်ပေးနိုင်သည့် ဝါးထွက်ကုန်များ ပမာဏအကြောင်း သူ ချက်ချင်း ပြောပြီးနောက်တွင် ကျေးရွာပါတီ အတွင်းရေးမှူးက စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာတော့ ရွာသူရွာသားအားလုံး အစည်းအဝေးလုပ်ကြသည်။

အစည်းအဝေးများတွင် သုံးသော ဝါးကုလားထိုင်များကို မရောင်းရသေးချေ။ အခြားဝါးထွက်ကုန်များ ဖြစ်သည့် ဝါးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပက်လက်ကုလားထိုင်များ၊ ကလေးများ မတ်မတ်ထိုင်နိုင်ရန်အတွက် ဝါးဖြင့် လုပ်ထားသည့် ကလေးထိုင်ခုံများနှင့် ဝါးဗီရိုများ စသည်တို့ကိုလည်း ပြသထားသည်။

ဤအရာများ၏ စျေးနှုန်းများကို တွက်ချက်ပြီးနောက် ရွာသားများအားလုံးက ယန်ကျင်းဇီ၏ တောင်းဆိုချက်များကို သဘောတူခဲ့ကြသည်။

ပြောရလျှင် လူငါးဦးသည် အမြင့်ဆုံး လုပ်အားမှတ်များကို စာရင်းတင်ထားသည်ကား ဘာမှမဟုတ်ချေ။ သန်မာတဲ့ အလုပ်သမားတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတဲ့ လူတချို့ သူတို့ရွာမှာ ရှိတယ်!

ယန်ကျင်းဇီက အမှတ်များများ ပိုလိုသော အမြတ်အတွက်မူ ပစ္စည်းများကို ရောင်းပြီးမှသာ ရရှိနိုင်သည်... သူတို့ သဘောတူသရွေ့ အနာဂတ်မှာ သူတို့ ငွေအပိုဝေစုကို ရနိုင်တယ်!

သို့သော်… လူတော်တော်များများက ယန်ကျင်းဇီထံမှ ဝါးထုတ်ကုန်များ ပြုလုပ်ဖန်တီးသော ဤလက်ရာကို လေ့လာချင်ကြသည်။ အဆုံး၌မူ သူတို့က ၎င်းကို တတ်မြောက်ထားလျှင် သူတို့ ပိုက်ဆံပြတ်တော့မည်မဟုတ်ချေ။

ယန်ကျင်းဇီသည် တခြားသူများကို သင်ပေးရလျှင်လည်း စိတ်မရှိသော်ငြား ပစ္စည်းများကို လုပ်ချိန်တွင် အနီးအနား၌ ပြင်ပလူများ ရှိနေခြင်းက အဆင်မပြေပေ... သူသည် ကုယွီပေါင်ကို တိုက်ရိုက်ဆွဲထုတ်ခဲ့သည် : “ ဒါတွေကို သင်ယူဖို့က ဉာဏ်ပိုကောင်းတဲ့ လူဆိုရင် ပိုကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ ဝါးကို ကိုင်တွယ်ရတာက မင်းရဲ့လက်တွေ ထိခိုက်မိဖို့ လွယ်တယ်… “  

ယန်ကျင်းဇီသည် တခြားသူများကို ယွီပေါင်၏ လက်ကို ကိုင်ကြည့်ရန် ပြောခဲ့သည်။

သူသည် ကုယွီပေါင်ကို လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အလုပ်များစွာ စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ကုယွီပေါင်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုရှိပြီး အာရုံစူးစိုက်မှု အမြဲပျောက်ဆုံးနေတတ်သည်။ သူ့လက်များမှာ အမှန်တကယ် သွေးများ စွန်းထင်းနေပြီး ဤရက်ပိုင်း သူ ကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်နိုင်ရာ သူ့ကြည့်ရသည်မှာ ပို၍ ပင်ပန်းနွယ်နယ်နေပုံပေါ်သည်။

အရင်က အသားဖြူပြီး ဝတုတ်နေတဲ့ ကုယွီပေါင်က ယန်ကျင်းဇီဆီက လက်မှုပညာတွေကို သင်ယူပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီလိုဖြစ်လာတယ်!

ရွာသားများသည် ချက်ချင်း တုံ့ဆိုင်းသွားကြပြီး သူတို့၏ သားသမီးများကို လိုက်မလုပ်စေချင်တော့ပေ။

အနာဂတ်တွင် လူတိုင်းကို ဝါးထွက်ကုန်များ ပြုလုပ်နည်းအား နေ့တစ်ဝက်ခန့် သင်ကြားပို့ချပေးမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ရွာရှိလူတိုင်းလည်း လိုက်လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ယန်ကျင်းဇီက ပြောကြားခဲ့သည်။ တချို့လူများက မည်သို့ကောင်းကောင်း လုပ်ရမည်ကို သင်ယူသွားပြီး သူတို့လည်း ရောင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူ ဤကဲ့သို့ ပြောသောအခါ ရွာတွင် ဘယ်သူမှ မလိုလားခြင်းမဖြစ်တော့ဘဲ သူတို့၏ သားသမီးများကိုလည်း သူ့လက်မှုပညာ သင်ယူခိုင်းဖို့ ဘယ်သူမှ မစဉ်းစားကြတော့ချေ။

အမှန်တကယ် သင်ယူစေချင်လျှင်တောင်မှ သူတို့သည် သားသမီးများတွင် အရည်အချင်း ရှိ၊ မရှိကို ဦးစွာ ကြည့်ရှုပြီးမှ ကောင်းမွန်စွာ သင်ယူနိုင်စေသင့်သည်။

ကိစ္စပြေလည်သွားသောအခါ ယန်ကျင်းဇီက စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချရှာသည်။

နောက်နှစ်နှစ်အတွင်းတွင် သူ၏ အခြေခံလိုအပ်ချက်များအတွက် စိတ်ပူစရာမရှိတော့မှန်း သူ သိသည်။ ကုယွီခန်း၏ လုပ်အားမှတ်များမှလွဲ၍၊ ကုမိသားစုဝင်များ အားလုံးတွင် ကောင်းကောင်းစားသောက်ရန် လုံလောက်သော လုပ်အားမှတ်များ ရှိကြသည် — အဲ့ဒါက ကုမိသားစုမှာ သန်မာတဲ့ အလုပ်သမား လေးယောက် ထပ်ရှိလာတာနဲ့ အတူတူပဲ!

ထို့အပြင် ဤ“ဝါးထွက်ကုန်များ စက်ရုံ“ကို တည်ထောင်ပြီးနောက်တွင် သူသည် သေးငယ်သော ပစ္စည်းအချို့ကို တိတ်တဆိတ် ပြုလုပ်၍ ရောင်းချနိုင်သေးသည်။ သူသည် အများအားဖြင့် နေ့စဥ်လိုအပ်ချက်များအတွက် အသားအချို့ ဝယ်လိုပြီး ပိုက်ဆံကုန်သွားမည်မဟုတ်ပေ။

ယခုဆိုလျှင် စားဝတ်နေရေး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးပြီဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်အရေးကြီးဆုံးမှာ ကုမိသားစုဝင်များ၏ ပညာရေးပင်။

ယန်ကျင်းဇီသည် လာမည့်နှစ်နှစ်အတွင်း ကုမင်ရှိူ့၏ အဓိကတာဝန်မှာ စာအုပ်ဖတ်ရန်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ကုယွီပေါင်နှင့် ကုယွီလန်တို့ဟာ အလုပ်ပြီးသည်နှင့် စာအုပ်များကို ဖတ်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ကုယွီရှန်းသည် စာလေ့လာရင်း ကုယွီခန်းကို ပြုစုမည်ဖြစ်သည်။ ပြီးပြည့်စုံတယ်!

သူ သေချာပေါက် ကုမင်ရှိူ့ကို တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် ရကိုရ‌စေရမယ်!

---