8

အခန်း (၈) ပထမကမ္ဘာ

ဆုန်ကျူယောင်က "ကောင်းပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည့်အခါ ထန်းခိုင်၊ မင်ရှု့နှင့် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားအားလုံး သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ဆုန်ကျူယောင်သာ ကျောင်းတွင် ဆက်ရှိနေဖြစ်လျှင် သူမကို လက်တွေ့ဘဝ NPC တစ်ယောက်လို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ရ ပို၍လွယ်ကူသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤကျောင်းသည် သူမ၏ အရေးအကြီးဆုံး ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မှုအတွက် ဇာတ်စင်တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် သူမ ဤနေရာတွင် တည်ရှိနေရန် အမှန်တကယ် လိုအပ်သည်။

သူမရင်ခွင်ထဲမှ ကြောင်ကလေးက ထအော်လာသဖြင့် ဆုန်ကျူယောင်က ကျောင်းအုပ်ကြီးကို ပြောလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး သူ့ကို ဆရာဝန်ဆီ ခေါ်သွားချင်လို့ပါ"

"ကောင်းပြီလေ၊ ကျောင်းဆေးပေးခန်း ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မှတ်မိတယ်မလား"

"ဟုတ်ကဲ့ မှတ်မိပါတယ်"

ထန်းခိုင်၏မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပသွားပြီး ဆေးပေးခန်းဆီသို့ ခပ်မြန်မြန် ပြန်သွားလေသည်။ မင်ရှု့သည် ဆုန်ကျူယောင်နှင့် ပတ်သက်ခွင့်ရရန် အခွင့်အရေးကို မြင်သည်နှင့် ပြေးထွက်သွားသော ထန်းခိုင်ကိုကြည့်ရင်း ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာမိသည်။ မင်ရှု့နှင့် ထန်းခိုင်တို့သည် ပြိုင်ဘက်များဖြစ်ကြပြီး ဤရှိုးပွဲသို့ ဝင်လာသမျှ NPC တိုင်းသည်လည်း ၎င်းတို့၏ ရန်သူများသာဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပရိသတ်၏ အချစ်နှင့် လူကြိုက်များမှုကို ရရှိရန် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ဤရှိုးပွဲတွင် ပါဝင်နေရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်က အဘယ်နည်း။

သို့သော် ယခုအချိန်ထိ ဆုန်ကျူယောင်နှင့် ဘယ်သို့ဘယ်ပုံ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရမည်ကို သူမ လုံးဝ စဉ်းစားမရသေးပေ။ ထန်းခိုင်က ကျောင်းဆေးပေးခန်းသို့ အပြေးအလွှား ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူ၏အဝတ်အစားနှင့် ဆံပင်ကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်ကာ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိလိုက်သည်။ ဆုန်ကျူယောင် တံခါးလာခေါက်မည့်အချိန်ကို သူနှင့်အတူ ပရိသတ်များသည်လည်း ရင်ခုန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ဆုန်ကျူယောင်၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ကြောင်ကလေးနှင့် မည်သို့ ကစားပြရမည်၊ မည်သို့ ပြုမူရမည်ကို သူ ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ထန်းခိုင်သည် သူ၏ ရုပ်ရည်နှင့် အမူအရာကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသည်။ ဆုန်ကျူယောင်သည် အားကိုးရာမဲ့သည့် ကလေးငယ်တစ်ဦး မဟုတ်တော့သော်လည်း အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ်ကတည်းက ဖခင်ဖြစ်သူကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသူဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် သူမထက် အသက်ကြီးသူများကို ခင်တွယ်တတ်သည့် အကျင့်များ ပြောင်းလဲဦးမည်မဟုတ်ဘူးဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။ သို့သော် အတော်ကြာအောင် စောင့်သော်လည်း မည်သူမျှ ရောက်မလာခဲ့ပေ။ ထိုအခါ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှ ပရိသတ်အချို့က သူ့ကို စတင်လှောင်ပြောင်ကြတော့သည်။

[ဟားဟားဟား၊ ဘယ်လိုတောင် ငတုံးလဲ။ ဆုန်ကျူယောင်က တိရစ္ဆာန်ဆေးကုခန်းကို သွားတာလေ၊ ကျောင်းဆေးပေးခန်းကို သွားတာမှ မဟုတ်တာ]

[ဟားဟားဟား၊ သူဌေးသားတွေတက်တဲ့ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းတွေက တကယ် ထူးခြားတာပဲ။ ကျောင်းသားတွေရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တွေအတွက် တိရစ္ဆာန်ဆရာဝန်တောင် ထားပေးထားသေးတယ်]

[ခေါင်းလေးသုံးပါဦး၊ ထန်းခိုင်ရဲ့။ ကြောင်ကို ကျောင်းဆေးပေးခန်းထဲ ဘယ်လိုလုပ် ခေါ်လာမှာလဲ]

[....]

---

ကျင်းခယ့်အကယ်ဒမီသည် သူဌေးကြီးများ​၏ သားသမီးများအတွက်သာ သီးသန့်ဖွင့်လှစ်ထားသည့် အထူးပုဂ္ဂလိကကျောင်းဖြစ်သည်။ ဆုန်ကျူယောင်ကဲ့သို့ အထူးဝင်ခွင့်ရသည့် ကျောင်းသား အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်ကျောင်းသားအားလုံးသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာကြသူများဖြစ်သည်။ ကျောင်းဝင်းသည် ကျယ်ဝန်းလှပပြီး အဆင့်မြင့်အသုံးအဆောင်များနှင့် တိုက်ခန်းပုံစံ အဆောင်များလည်း ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် မြို့လယ်ခေါင်နှင့်လည်း ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင် လေးခုသာ ကွာဝေးသဖြင့် သွားရေးလာရေး အလွန်အဆင်ပြေသည်။

ဆုန်ကျူယောင်၏ အဆောင်သည် နှစ်ထပ်တိုက်ခန်းပုံစံဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် ပရိဘောဂများ အပြည့်အစုံ ပါရှိသည်။ ကျောင်းက သူမကို ဆရာများနားနေဆောင်တွင် နေထိုင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း သူမက ငြင်းပယ်ကာ ဤနေရာကိုသာ ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းသည် မများပြားလှဘဲ အဝတ်အစားနှင့် နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်း အနည်းငယ်သာ ပါဝင်သည်။ တစ်ခုတည်းသော တန်ဖိုးရှိသည့်အရာသည် ကွန်ပျူတာတစ်လုံးဖြစ်ပြီး ကျောင်းလာစဉ် လမ်းက ကောက်ရခဲ့သည့် လေလွင့်ကြောင်ကလေးကိုလည်း သူမနှင့်အတူ ခေါ်လာခဲ့သည်။ 

မျက်မှန်ကိုင်းပါးလေးတပ်ကာ ဆိုဖာပေါ်တွင် စာဖတ်နေသည့် ဆုန်ကျူယောင်သည် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ပညာတတ်ဆန်သည့် အလှတရားမျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။ ပရိသတ်များက သူမကို မြင်သည်နှင့် ချီးကျူးချင်ကြသော်လည်း ဝေဖန်တိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် စာမရေးရဲကြပေ။ ကြောင်ကလေးသည် သူမအနားတွင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေရင်း တမြောင်မြောင် အော်ခေါ်နေသည်။ ဆုန်ကျူယောင်သည် ထိုအသံကြောင့် စာဖတ်ရ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားပုံရပြီး ကြောင်ကလေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် နက်ရှိုင်းပြီး နားလည်ရခက်လှသည်။ ကြောင်ကလေး၏ ဝိုင်းစက်သော မျက်လုံးများနှင့် သူမ၏ မျက်လုံးများ ဆုံသွားသည့်အခါ ထူးခြားသော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

[လာပြီ လာပြီ!]

[ဒီသားရဲမ မျက်နှာဖုံးကွာတာကို ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ မြင်ရတော့မယ်!]

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေသည့် ပရိသတ်များ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ဆုန်ကျူယောင်သည် မျက်မှန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကြောင်ကလေးပေါ်သို့ ဝုန်းကနဲ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး ကြောင်ကလေး၏ ဗိုက်ထဲတွင် မျက်နှာအပ်ကာ အားရပါးရ နမ်းရှိုက်တော့သည်။ ကြောင်ကလေး ဘာဖြစ်သွားမှန်းမသိဘဲ ဝိုင်းစက်သော မျက်လုံးလေးများဖြင့် သူမကို ကြောင်အမ်းအမ်း ကြည့်နေရှာသည်။ ဆုန်ကျူယောင်သည် ကြောင်ကလေးကို အသည်းယားလွန်းသဖြင့် စာအုပ်ကို ဘေးချကာ ကြောင်ကလေးနှင့်အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ကစားနေတော့သည်။ သူမ၏ တိရစ္ဆာန်လေးများအပေါ် ချစ်ခင်မြတ်နိုးပုံသည် သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် မခြားနားပေ။ ခေတ္တမျှ ကစားပြီးနောက် ကြောင်ကလေးကို ဘေးတွင်ထားကာ ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ်များ ကြည့်ရင်း မှတ်ချက်များ ဆက်တိုက် ရေးသားနေပုံပေါ်သည်။

ဆုန်ကျူယောင်က အားတက်သရော အော်ဟစ်နေသည်။

"အား... အားလုံး အရမ်းတော်တာပဲ။ အောင်မြင်မှု ပန်းခင်းလမ်းကို အတူတူ လျှောက်ကြရအောင်!"

သို့သော် တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် သူမသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ကာ ဝရန်တာသို့ ထွက်လာပြီး အာရုံစိုက်စွာ စာဖတ်နေပြန်သည်။ အစာစား၊ ရေသောက်ပြီး ကစားထားသည့် ကြောင်ကလေးသည်လည်း သူမခြေရင်းတွင် ခွေယိုင်ကာ အိပ်ပျော်သွားသည်။ စာဖတ်နေစဉ် လင်းထိန်နေသော အလင်းရောင်အောက်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ အလွန်နူးညံ့နေပြီး နှုတ်ခမ်းအစုံသည်လည်း အပြုံးရိပ်လေးများ ယှက်သန်းနေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် အချိန်များ ရပ်တန့်နေသကဲ့သို့ လှပလွန်းလှသည်။ သူမသည် ရံဖန်ရံခါတွင် စားပွဲပေါ်မှ မှန်ပြောင်းကို ယူကာ တစ်ဖက်ခြမ်းသို့ တစ်ခုခုကို အကဲခတ်သလို ကြည့်နေတတ်သည်။ သို့သော် ပရိသတ်များက သူမ ဘာကိုကြည့်နေသလဲဟု လိုက်ကြည့်သည့်အခါတိုင်း သူမ အမြန်မျက်စိလွှဲလေ့ရှိသည်။

[ဟိုဘက်က ယောကျ်ားလေးအဆောင် မဟုတ်ဘူးလား။ သူ ချောင်းကြည့်နေတာလား]

[မှန်ပြောင်းနဲ့တောင် ကြည့်နေတာလား၊ တကယ့်ကို ရွံစရာပဲ]

[မြင်နေရသလောက် မရိုးသားဘူးဆိုတာ ငါသိသားပဲ။ သူ ဖုံးကွယ်ထားတာ တစ်ခုခုရှိရမယ်!]

[ဆက်ကြည့်နေဦး၊ သူ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ မကြာခင် ပေါ်လာလိမ့်မယ်!]

[နေ့လယ်က သူ လိုက်ရှာနေတဲ့ လူကိုများ ထပ်ကြည့်နေတာလား]

[အမလေး အန္တရာယ်များလိုက်တာ၊ သူ့အပြင်ပန်းပုံစံကြောင့် အငိုက်မိသွားတော့မလို့]

ဆုန်ကျူယောင်သည် စာရွက်ကို လှန်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏ အပြုံးများ ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်သည် နေ့စဉ်ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်နေလျှင် ထူးခြားမည်မဟုတ်သော်လည်း မြင့်မြတ်သည်ဟု ထင်ရသူတစ်ဦးက သာမန်ကိစ္စများကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်နေကြောင်း မြင်ရသည့်အခါ လူအများက ထိုလူကို ပို၍ ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်တတ်ကြသည်။ သို့သော် ပရိသတ်များသည် သူမ၏ မကောင်းသည့်ဘက်ခြမ်းကိုသာ မြင်ချင်နေကြသဖြင့် ဆုန်ကျူယောင်သည် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်ရန် "ငါးစာ" တစ်ခု ချပေးလိုက်ရသည်။

---

မင်ရှု့သည် ထန်းခိုင်က ဆုန်ကျူယောင်နှင့် ဦးစွာ မိတ်ဖွဲ့သွားမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် ဆုန်ကျူယောင်နှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် နည်းလမ်းမရှာနိုင်သေးသဖြင့် သူမ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု လူကြိုက်များလာစေရန်သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူမ၏ အဖွဲ့သားများ ချပေးထားသည့် ဇာတ်ညွှန်းသည် ကျောင်းတွင်း အချစ်ဇာတ်လမ်းဖြစ်ပြီး ပရိသတ်များ သဘောကျမည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။ ပရိသတ်များ ပို၍ ကိုယ်ချင်းစာနိုင်စေရန် မင်ရှု့ကို သာမန်လူတန်းစားမှ အထူးဝင်ခွင့်ရသည့် ကျောင်းသူတစ်ဦးအဖြစ် ဇာတ်ညွှန်းရေးသားထားသည်။ သူမသည် ဇာတ်ညွှန်းကို ဖတ်စဉ်က စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် ဤကမ္ဘာထဲ ရောက်သည့်အခါတွင်မူ NPC များသည် လူအစစ်များကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး အာရုံငါးပါးလုံးသည်လည်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း လက်တွေ့ကမ္ဘာကဲ့သို့ ခံစားနေရသဖြင့် သူမ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။

အမျိုးသမီး အိမ်သာထဲသို့ ဝင်သွားသည့်အခါ ကျောင်းသူအချို့က အခြားကျောင်းသူတစ်ဦး၏ ဆံပင်ကို ဆွဲကာ အဆက်မပြတ် ပါးရိုက်နေကြကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ ကြောင်အသွားသည်။ အရိုက်ခံနေရသူသည် သူမနှင့် အတန်းတူ အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသူ လီကျောက်ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် စာတော်သော်လည်း အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတတ်သူဖြစ်သည်။ ကျောင်းဆင်းသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က လိုက်ဖမ်းနေသကဲ့သို့ အမြန်ဆုံး ပြေးထွက်သွားလေ့ရှိပြီး ကျောင်းရှိ သခင်မလေးများသည်လည်း သူမအနောက်သို့ လိုက်သွားလေ့ရှိသည်။

ဤအထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသူသည် ကျောင်းတွင်း အနိုင်ကျင့်ခံနေရခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု မင်ရှု့ သံသယရှိခဲ့သော်လည်း ဝင်မပါရဲခဲ့ပေ။ ပရိသတ်များက သူမကို သူရဲဘောကြောင်သူဟု မထင်စေရန် သူမ ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပရိသတ်များသည် လက်တွေ့ဘဝတွင် သူမထက်ပင် ပို၍ သူရဲဘောကြောင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အိုင်ဒေါများအပေါ်တွင်မူ အလွန်မြင့်မားသော မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိတတ်ကြသည်။ ယခုမူ အနိုင်ကျင့်မှုသည် သူမရှေ့တည့်တည့်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်။ သူမ ဘာလုပ်သင့်သနည်း။ ဝင်ပါလိုက်လျှင် နောက်ထပ် အနိုင်ကျင့်ခံရမည့် ပစ်မှတ်တစ်ခုဖြစ်သွားနိုင်သလို၊ ထွက်ပြေးသွားလျှင်လည်း သူမ၏ ပုံရိပ် ထိခိုက်သွားနိုင်သည်။ မင်ရှု့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရေခဲတွင်းထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ တောင့်တင်းသွားသည်။

"ဟေး... နင့်ကို ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ နှစ်စက္ကန့် အချိန်ပေးလိုက်မယ်" ကျောင်းသူတစ်ဦးက သတိပေးလိုက်ပြီး လီကျောက်ကမူ မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ဖြင့် သူမကို ကြည့်နေသည်။ မင်ရှု့သည် လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သဖြင့် လီကျောက်၏ မျှော်လင့်ချက်များ အမှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။

[သူ ဒီအတိုင်း ထွက်ပြေးသွားတာလား။ တကယ် စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတာပဲ ဟယ်]

[အမြဲတမ်း တက်ကြွပြီး အကောင်းမြင်တတ်တဲ့ ပုံစံပြနေပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ သူရဲဘောကြောင်တဲ့လူပဲ]

[သူ့နေရာလည်း ဝင်ကြည့်ပါဦး၊ နင်တို့ရော ဘာလုပ်ရဲမှာမို့လို့လဲ။ ဖန်သားပြင်နောက်ကနေ ပြောရတာတော့ လွယ်တာပေါ့]

[မင်ရှု့က တစ်ယောက်တည်းလေ၊ ဝင်ပါရင် သူပါ အရိုက်ခံရမှာပေါ့။ ကိုယ့်လုံခြုံရေးက အဓိကပဲ မဟုတ်ဘူးလား]

[ကြည့်၊ မင်ရှု့က ဆရာကို သွားခေါ်နေတာ လစ်လျူရှုတာ မဟုတ်ပါဘူး]

[တရားခံ ရောက်လာပြီ။ ကြည့်နေလိုက်၊ သူလည်း မင်ရှု့ထက်တောင် ပိုမြန်အောင် ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မယ်]

စာသင်ဆောင်ထဲသို့ ဝင်လာသော ဆုန်ကျူယောင်သည် အမျိုးသမီး အိမ်သာထဲမှ အသံများ ကြားလိုက်ရသဖြင့် အိမ်သာတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျောင်းသူတစ်ဦး၏ ခေါင်းကို အိမ်သာအိုးထဲသို့ အတင်းဖိနှစ်နေကြောင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း!" သူမသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။

"နင်တို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ အတန်းဖော်အချင်းချင်းကို ဘယ်လိုတောင် ဒီလိုလုပ်ရက်တာလဲ"

အနိုင်ကျင့်နေသည့် ကျောင်းသူများသည် ဆုန်ကျူယောင်ကို မြင်သည့်အခါ မင်ရှု့ကို မြင်စဉ်ကကဲ့သို့ မရဲတင်းကြတော့ပေ။ လီကျောက်ကို ဖိထားသူသည် ဆုန်ကျူယောင်ကို ရန်လိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်လုပ်ပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်းပါ"

"အဲဒီကျောင်းသူကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်" ဆုန်ကျူယောင်က ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထိုကျောင်းသူ၏ မျက်နှာသည် ပို၍ ဆိုးဝါးလာပြီး လီကျောက်ကို လွှတ်ကာ ဆုန်ကျူယောင်ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"နင်က ဘယ်သူမို့လို့ ငါ့ကို လာအမိန့်ပေးနေတာလဲ။ ဒီကျောင်းက လူတိုင်းက နင့်ကို အားပေးနေကြတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ နင်က စာအုပ်ကြီးအတိုင်း လုပ်နေတဲ့ ငတုံးမပဲ..."

"ငါ့ကို မထိဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်။ ငါ့ကို လက်နဲ့ထိလိုက်တာနဲ့ အင်ပါယာရဲ့ တစ်ဦးချင်းလုံခြုံရေးဥပဒေ၊ ရာဇသတ်ကြီးဥပဒေနဲ့ ကျောင်းတွင်းအနိုင်ကျင့်မှု တိုက်ဖျက်ရေးဥပဒေတွေကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ ငါသာ နင့်ကို တရားစွဲလိုက်ရင် နင် ထောင်ဒဏ် သုံးနှစ်ကနေ ငါးနှစ်အထိ ကျနိုင်တယ်" ဆုန်ကျူယောင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ဗီဒီယိုကိုလည်း စတင်ရိုက်ကူးနေသည်။

ထိုကျောင်းသူ၏ လက်သည် ဆုန်ကျူယောင်၏ ပုခုံးကို ထိခါနီးတွင် တန့်ခနဲ ရပ်တန့်သွားသည်။

"ငါ့ကို လာမခြောက်နဲ့၊ ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ နင် သိလား" ထိုမိန်းကလေးက အသံမာမာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နင်ကရော ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား။ ငါ့မှာ ဖော်လိုဝါ သန်း ၃၀ ရှိတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့လကပဲ ငါ့အဖွဲ့နဲ့အတူ သမ္မတကြီးနဲ့ အနီရောင်အိမ်တော်မှာ ညစာ အတူစားခဲ့တာ။ နင့်အဖေက ဘယ်သူလဲ။ နင့်မိသားစုက ဘာလုပ်ငန်းလုပ်တာလဲ။ အိမ်ခြံမြေလား။ နင့်မိသားစု ဘယ်လောက်ချမ်းသာလဲ။ နင့်ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာတွေ ငါ့ရဲ့ ပို့စ်တစ်ခုကြောင့် ထိုးကျသွားရင် နင်တို့ ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား။ ဟမ်?"

ထိုမိန်းကလေး၏ မျက်နှာမူအရာ ဖြူလျော့သွားပြီး အရှေ့သို့ တိုးရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ပေ။ သူမ၏ သူငယ်ချင်းများသည်လည်း ကြောက်ရွံ့ကာ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် အမြီးကုပ်နေသော ခွေးများကဲ့သို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

[သူ့ပုံစံကို ငါ တကယ် သဘောကျသွားပြီ]

[တကယ် မိုက်တာပဲ!]

[မင်ရှု့ ထွက်ပြေးသွားတာနဲ့ ဒီမြင်ကွင်းကို ယှဉ်ကြည့်ဦး။ ကွာခြားချက်က တော်တော်ကြီး ကြီးမားလွန်းတယ်]

[တကယ်လို့ မင်ရှု့လည်း ဆုန်ကျူယောင်လို နောက်ခံရှိရင် သူလည်း ကြောက်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ မင်ရှု့က ဆရာကို သွားရှာနေတာလေ!]

[ဆုန်ကျူယောင်က ဩဇာရှိတဲ့ မိသားစုက မွေးဖွားလာတဲ့ လူလိုပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒါက ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က ပေးထားတဲ့ နောက်ခံဆိုတာကိုတော့ မမေ့နဲ့ဦး]

[လူတစ်ယောက်က ချမ်းသာရုံနဲ့ ဒုက္ခရောက်နေသူကို ကူညီလိမ့်မယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ ဒီမှာကျောင်း သူဌေးသားတွေ အများကြီးပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှ ဝင်မကူညီကြဘူးလေ]

[ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆုန်ကျူယောင်က လူသတ်သမားပဲ။ ဒီကမ္ဘာထဲမှာ သူ လူကောင်းယောင်ဆောင်နေတာကို ငါတော့ မယုံဘူး!]

[သူ သေချာပေါက် စိတ်ကောင်းရှိချင်ယောင် ဟန်ဆောင်နေတာ]

နောက်ဆုံးတွင် အများပြည်သူ၏ အမြင်များတွင် ဆုန်ကျူယောင်ကို လူကောင်းမဟုတ်ဘူးဟုသာ ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်သည်။ အချို့လူများက သူမ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် စိတ်ပြောင်းလဲသွားကြသော်လည်း သူမကို ခုခံကာကွယ်ပေးရန်အထိ အသင့်မဖြစ်သေးပေ။