Chapter 7

အခန်း(၇) - ပျက်ကပ်ဖြစ်ပွားသည့်နေ့

မီကျား ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ လေကာစလစ်ပြားတစ်ချပ်ကို ဖိချပြီး အောက်တွင် ရှိနေသော လမ်းမပေါ်သို့ ချောင်းမြောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကယ်ကြပါဦး..." သွေးများပေကျံနေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် လမ်းဘေးဆိုင်များထံသို့ မချိမဆန့် လဲကျလိုက်၊ ထလိုက်နှင့် သွားနေပြီး နောက်ကွယ်မှ ဖုတ်ကောင်အချို့က ကွေ့ကောက်ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် လိုက်လာကြသည်။ သူမသည် ယခင်ကတည်းက ပိတ်ထားသည့် သတ္တုပြတင်းကာများကို ဆက်တိုက်ထုရိုက်နေသည်။ "တံခါးဖွင့်ပေးကြပါ.... အပြင်မှာ လူသားစားတဲ့အရူးတွေ ရှိနေတယ်.... ကယ်ကြပါဦး...."

သူမသည် သတ္တု​ပြတင်းကာတပ်ထားသော တံခါးများကို ထုရိုက်ရင်း ဖုတ်ကောင်များ ရန်မှ ရှောင်တိမ်းနေရသည်။

တစ်ဒါဇင်ခန့်ရှိသော ပိတ်ထားသည့်တံခါးများကို ဆက်တိုက်ထုရိုက်ပြီးနောက် သူမသည် စူပါမားကတ်တစ်ခု၏ရှေ့တွင် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ လဲကျသွားသည်။ ဖုတ်ကောင်များက ချက်ချင်း ဝိုင်းအုံလာကြပြီး သူမ၏ ငိုယိုအော်ဟစ်သံသည် ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်၍ ပျံ့လွင့်သွားရာ ကြားရသူများ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ခဏအကြာတွင် ဖုတ်ကောင်အချို့သည် ထိုအမျိုးသမီးထံမှ ထ၍ အခြားသားကောင်များကို ရှာဖွေရန် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

ကိုက်စားခံထားရ၍ မမှတ်မိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည့် အမျိုးသမီးမှာလည်း မချိမဆန့် ထရပ်ကာ သွေးများစွန်းထင်းနေသည့် လမ်းမပေါ်တွင် ရည်ရွယ်ချက်မရှိ လျှောက်သွားနေတော့သည်။

အော်ဟစ်သံများ ပို၍ပြင်းထန်လာပြီး သေနတ်သံအချို့လည်း ကြားလာရသည်။

မီကျား သူ၏ အထပ်မြင့်တိုက်ဟောင်းတွင် ပရမ်းပတာဖြစ်မှုများ စတင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားနေရသည်။ အခန်းရှေ့စင်္ကြံလမ်းတွင် အလောတကြီး ပြေးလွှားသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ ကြားနေရပြီး ၎င်းတို့သည် မကြာမီပင် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် သူ၏ အလုပ်ရုံခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားရာ၊ ထိုနေရာတွင် ပုံပြောင်းသွားသော လုချန်သည် ပို၍ပင် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ခွန်အားသည် တိုးလာပုံရပြီး ကျယ်လောင်သော အသံများဖြင့် နံရံများကို တိုက်ခိုက်နေကာ သူ၏ လည်ပင်းမှ သံကြိုးထူကြီးပင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သူသည် သံကြိုးကို လုချန်ပတ်လည်တွင် နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်ပတ်ရသည်။ ပျက်စီးနေသည့် အပိုင်းကို စစ်ဆေးနေရင်း ယနေ့၏ နှစ်သက်မှုအမှတ်ကို စစ်ဆေးရန် စတင်လိုက်သည်။

မီကျားသည် အစိမ်းရောင်တောက်နေသည့် ဝံပုလွေမျက်လုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော လုချန်၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ "မင်းကို ငါအရမ်းချစ်နေတုန်းပဲ။ ငါ့မှာ ဘာကန့်သတ်ချက်မှ မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက တစ်ခုတည်းသော ခြွင်းချက်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုချန်၏ ရုန်းကန်နေသည့် လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။

(နှစ်သက်မှုအမှတ် +၁)

မီကျား သူ၏ စကားကို လုချန် တုံ့ပြန်သည်ကို မြင်ရ၍ အံ့သြသွားသည်။ "ငါပြောနေတာ မင်း နားလည်လား"

သူသည် လုချန်၏ ပါးစပ်မှ အကိုက်ခံရမှုကို တားဆီးပေးသည့် အကာကို ဖြုတ်လိုက်သည်။ "ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း မှတ်မိလား"

လုချန် ချက်ချင်း ကိုက်ချရန် ကြိုးစားသည်။

မီကျား နောက်သို့ ယိမ်းကာ ရှောင်လိုက်ပြီး အကာကို အလျင်အမြန် ပြန်တပ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ မင်း မမှတ်မိဘူးနဲ့ တူတယ်"

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး သနားညှာတာမှုမရှိသော်လည်း သူ၏ စကားများသည် ချစ်ခင်မှုအပြည့်နှင့် ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။ "ငါ့မှာ ဆန္ဒနှစ်ခုပဲရှိတယ်- မင်းက ငါ့ဘေးမှာ ရှိနေဖို့ရယ်၊ ငါက မင်းဘေးမှာ ရှိနေဖို့ရယ်ပေါ့~"

"..." လုချန်၏ မျက်နှာတွင် ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာရှိနေသော်လည်း အဖြူရောင် စာလုံးသေးသေးလေးတစ်ကြောင်းမှာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရိုးသားစွာ ပေါ်လာသည်။

(နှစ်သက်မှုအမှတ် +၁)

"ငါ့မှာ နောက်ထပ် စူပါပါဝါတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ အဲဒါက မင်းကို အရမ်းချစ်တာပဲ..." မီကျားသည် နောက်ထပ် လေထဲသို့ အနမ်းပေးသည့် အမူအရာကို ပြလိုက်သည်။

လုချန် တုန်ယင်နေသည့် ကိုယ်လုံးဖြင့် ထောင့်တစ်နေရာဆီသို့ တိုးကပ်သွားသည်။

(နှစ်သက်မှုအမှတ် +၁)

နေ့စဉ် သတ်မှတ်ထားသော ချစ်ခင်မှုစကားသုံးကြောင်း ပြောဆို၍ နှစ်သက်မှုအမှတ် မြှင့်တင်ခြင်းကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် မီကျားသည် လုချန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အိုင်ကွန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

[နာမည်- လုချန်]

[ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ- နံပါတ် ၃၀၇၃ စတင်သူနယ်မြေ၏ ကမ္ဘာ့ဘော့စ်]

[အခြေအနေ- ဖမ်းဆီးနိုင်]

[နှစ်သက်မှုအမှတ်- ၂၀/၂၀၀ (ရန်လိုသည့်အခြေအနေကို ဖယ်ရှားရန် ၅၀ ရောက်ရမည်၊ နဂါးဒေတာကတ်ကို ဖွင့်ရန် ၁၀၀ ရောက်ရမည်၊ နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်းကို ပြီးမြောက်၍ အထူးဆုလာဘ်များ ဖွင့်ရန် ၂၀၀ ရောက်ရမည်)]

ရန်လိုသည့် အခြေအနေကို ဖယ်ရှားရန် အမှတ် ၃၀ လိုနေသေးသည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူ့ကို သေချာဂရုစိုက်ပြီး သော့ခတ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ခရစ်စတယ် တစ်ခုသည် နှစ်သက်မှုအမှတ် ၁ ပွိုင့် တိုးနိုင်ပါလျှင် ဖုတ်ကောင် ၃၀ ထပ်သတ်ရုံဖြင့် နှစ်သက်မှုအမှတ် ၅၀ ရောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မီကျား ကျေနပ်စွာဖြင့် လုချန်၏ မျက်နှာကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ "မင်း အိမ်မှာပဲ ကောင်းကောင်းနေဖို့ လိုမယ်။ ငါ မင်းအတွက် လက်ဆောင်လေးတွေ သွားရှာပေးမယ်"

မီကျား ခါးဆန့်လိုက်သည်။ ယခင်က ဂိမ်းကို ဖန်တီးရန်အတွက် တစ်လလုံး အိမ်တွင်နေခဲ့သဖြင့် ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်းရုံသို့ သွား၍ မလေ့ကျင့်ဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်းရုံ အသင်းဝင်ခအတွက် ပိုက်ဆံအများကြီး သုံးခဲ့သော်လည်း အသုံးပြုမှုနည်းခဲ့သည်။ ဤ ရှင်သန်ခြင်းဂိမ်းထဲသို့ ရောက်ပြီးနောက် သုံးရက်တာမျှ အခြေအနေကို ချိန်ညှိနေခဲ့ရပြီး ကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်ခန်း မလုပ်ရသေးပေ။ ယခုအချိန်သည် နွေးနွေးထွေးထွေး လေ့ကျင့်ခန်းအချို့ လုပ်ရန် အချိန်ကောင်းဖြစ်သည်။

ခေါက်ဓားမှာ သေးငယ်လွန်းသည်။ လူများကို တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်ပြေသော်လည်း ဖုတ်ကောင်များကို တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်မပြေနိုင်ပေ။ မီကျား ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် သားရေလက်အိတ်အနက်တစ်စုံနှင့် လက်သီးဆစ်ကြေးကွင်းတစ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အခြားသူများအတွက် သေနတ်မရှိသည့်အခါ ဓား သို့မဟုတ် တုတ်ကဲ့သို့သော လက်နက်များမှာ ပို၍ သင့်လျော်သော်လည်း မီကျားအတွက် ဤလက်နက်များသည် သူ၏ လက်သီးချက်များလောက် မကောင်းပေ။

သူ၏ မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ပြီး လက်နက်အပြည့်အစုံဖြင့် သေချာစေပြီးနောက် တံခါးကို ဖွင့်ကာ အခန်းရှေ့စင်္ကြံလမ်းအတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်ရှိသော စင်္ကြံလမ်းတွင် သွေးစွန်းရာများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ တစ်ယောက်ယောက်က ဤလမ်းအတိုင်း လာခဲ့သော်လည်း အလျင်အမြန် ထွက်သွားခဲ့ပုံရသည်။

မီကျား နေထိုင်သည့် အထပ်မြင့်တိုက်ဟောင်းသည် ၁၄ ထပ်ရှိပြီး တစ်ထပ်လျှင် အခန်းနှစ်ခန်းစီ ရှိသည်။ အဆောက်အအုံတစ်လုံးစီ၏ လူဦးရေသည် များများစားစား မရှိပေ။ သူသည် အလယ်တည့်တည့်ရှိ ၇ ထပ်တွင် နေထိုင်သည်။ လှေကားသည် ဘယ်ဘက်တွင်ရှိပြီး ဓာတ်လှေကားသည် ညာဘက်တွင်ရှိသည်။ ဖုတ်ကောင်များ နှစ်ဖက်စလုံးမှ ရေကြီးသကဲ့သို့ ဝင်လာပါက သူသည် အလွန် အန္တရာယ်ရှိသော အနေအထားတွင် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

မီကျား ဦးစွာ ဓာတ်လှေကားဆီသို့ သွားသည်။ ဓာတ်လှေကားမျက်နှာပြင်၌ B1 ကားပါကင်အဆင့်တွင် ပိတ်မိနေကြောင်း ပြသနေသည်။ အနီရောင် တောက်နေသည့် ဂဏန်းသည် ဆက်တိုက် လင်းလက်နေပြီး ဓာတ်လှေကားတံခါးများ ပိတ်ဆို့နေ၍ ပိတ်မရဖြစ်နေကြောင်း ပြသနေသည်။

သူသည် ထိန်းချုပ်ရေးပြား (ထိန်းချုပ်ရေး ဘောင်ကွက်)ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။ ချွန်ထက်သော လက်သီးဆစ်ကြေးကွင်းများသည် ထိန်းချုပ်ရေးပြားကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး အောက်ရှိ ရှုပ်ထွေးသော ဝါယာကြိုးများကို ပေါ်လာစေသည်။ သူသည် ဝါယာကြိုးအချို့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ လင်းလက်နေသည့် အနီရောင်ဂဏန်းသည် နှစ်စက္ကန့်ခန့် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မှောင်သွားတော့သည်။

ဓာတ်လှေကားပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် မီကျားသည် လှေကားထံသို့ သွားကာ အောက်သို့ စဆင်းတော့သည်။

ပထမဦးစားပေးမှာ ဖုတ်ကောင်များ စဉ်ဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာခြင်းမှ တားဆီးရန် အဆောက်အအုံ၏ ဝင်ပေါက်များအား ပိတ်ဆို့ရန်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အဆောက်အအုံရှိ အခြားလူများအားလုံး ဖုတ်ကောင်များ ဖြစ်သွားခဲ့ပါလျှင် သူသည် တံခါးများကို သော့ခတ်၍ တစ်ကောင်ချင်းစီ ရှင်းလင်းနိုင်မည်။ အကယ်၍ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများ ရှိနေသေးပါက အပြင်ထွက်၍ ပစ္စည်းများ ရှာဖွေခြင်းမပြုမီ ဖုတ်ကောင်များကို ရှင်းလင်းရန် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်မည်။

အကူအညီတောင်းခံခြင်း ၊ ကယ်ဆယ်ရေးအား စောင့်ဆိုင်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍... မီကျား ထိုရွေးချယ်မှုကို မစဉ်းစားသေးပေ။ ဤဂိမ်းသည် ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများအား လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ရစေမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ မူလကမ္ဘာမှ ကယ်ဆယ်ရေးအခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို စုစည်းနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုနေရာသို့ အလုအယက် ရောက်ရှိလာသည့် လူအရေအတွက်သည် ကြီးမားသော ဖုတ်ကောင်အုပ်စုကို ဆွဲဆောင်မည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ၎င်းသည် ဂိမ်းမှ ဖန်တီးထားသည့် ထောင်ချောက်တစ်ခုအဖြစ် အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး လူတိုင်းကို တစ်ပြိုင်တည်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ သေးငယ်သော ကိုယ်ပိုင် ခံတပ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီး ရက်၃၀လုံးကို သတိထားပြီး ရှင်သန်နေထိုင်ခြင်းသည်ကား ပို၍ ဘေးကင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

၆ ထပ်တွင် အခန်းတံခါးနှစ်ချပ်လုံးသည် တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ထားသည်။ သွေးများသည် စင်္ကြံလမ်းတစ်ခုလုံးနီးပါးကို စိုစွတ်စေခဲ့ပြီး သွေးပေကျံနေသော လက်ဗွေရာများမှာ နံရံများတစ်လျှောက် ထူထပ်စွာ ပေကျံနေသည်။ မီကျား သေချာစွာ ရှာဖွေရန် ဝင်သွားသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ ခြေရာများနှင့် အမှတ်အသားများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နေထိုင်သူများသည် အောက်ထပ်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြပုံရသည်။ အခန်းများထဲတွင် ပစ္စည်းအများအပြား မကျန်တော့သော်လည်း အမှိုက်သရိုက်များပင်လျှင် တန်ဖိုးရှိသည်။ မီကျားသည် ဖုတ်ကောင်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သုံးလို့ရသည့် ပစ္စည်းများကို ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

၅ ထပ်တွင် အခန်းတံခါးတစ်ချပ်သည် တင်းတင်းပိတ်ထားပြီး အတွင်းမှ ထုရိုက်သံများနှင့် ဟိန်းသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ နေထိုင်သူများသည် ဖုတ်ကောင်များ ဖြစ်သွားကြသော်လည်း တံခါးနောက်တွင် ပိတ်မိနေပုံရသည်။ အခြားအခန်းသည်လည်း ပိတ်ထားပြီး အတွင်းမှ မည်သည့်အသံမျှ မကြားရပေ။

မီကျားသည် ဆက်လက် အောက်သို့ ဆင်းလာသည်။ ၄ ထပ်နှင့် ၃ ထပ်ရှိ အခန်းများမှာလည်း တိတ်ဆိတ်နေပြီး တံခါးများ ခိုင်မြဲစွာ ပိတ်ထားသည်။

၂ ထပ်သို့ ကွေ့အချိုးတွင် ခေါင်းတစ်ဝက်ခန့် စားခံထားရပြီးသော ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်သည် လှေကားထစ်မှ ခုန်ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးတစ်လုံးသည် မျက်နှာပေါ်မှ တွဲကျနေပြီး ၎င်း၏ ဟောင်းလောင်းပွင့်နေသော ပါးစပ်ဖြင့် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ မီကျား အသင့်စောင့်နေပြီးသားဖြစ်၍ တိုက်ခိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းကာ ဖုတ်ကောင်အား လည်ပင်းမှ ဆွဲကိုင်ပြီး ဒူးဖြင့်မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့အောက်တွင် ဖိထားပြီး ၎င်း၏ ကျန်ရှိနေသေးသည့် ဦးခေါင်းခွံကို သူ့ လက်သီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဖုတ်ကောင်၏ ခေါင်းသည် ချက်ချင်း ခွက်ဝင်သွားပြီး အသားနှင့် အရိုးများ ကြေမွသွားသည့် အစုအပုံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုအထဲတွင် အစိမ်းရောင် အပိုင်းအစသေးသေးလေးအချို့ ရောနှောပါဝင်နေသည်။

မီကျား ထိုအပိုင်းအစများထဲမှ တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

စက်သံတစ်ခု ထပ်မံ မြည်လာသည်။

[ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ မီကျားအား [အဆင့်နိမ့်ဖုတ်ကောင်] ဒေတာကတ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးသည့်အတွက် ဂုဏ်ပြုပါသည်။]

ထိုအပိုင်းအစများပေါ်တွင် မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ဘီလူးအမည်- အဆင့်နိမ့်ဖုတ်ကောင်]

[အဆင့်- အဆင့် ၁]

[မှတ်ချက်- ကိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ အသုံးမဝင်ပါ။ ခရစ်စတယ်ကို ဖုတ်ကောင်ဘုရင်မှ စုပ်ယူနိုင်ပါသည်။ ဤခရစ်စတယ်သည် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်၍ စုပ်ယူ၍ မရနိုင်ပါ။]

အဆုံးရှိ "PS" မှတ်ချက်ကို မြင်ရသောအခါ မီကျား နောင်တရသွားသည်။ ဒါက နှစ်သက်မှုအမှတ် ၁ ပွိုင့်ပဲ!

"စကြာဝဠာကြီးက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြောတယ်။ ကမ္ဘာမြေဆိုတာ အဲဒီထဲက ဖုန်မှုန့်လေးတစ်စပဲ။ ခရစ်စတယ်တစ်လုံး နည်းသွားတာကို ဘာကြောင့် ဝမ်းနည်းနေရမှာလဲ" ဟု သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ဟာကွာ...ဒါပေမဲ့ နာတယ်။ ငါ့ခရစ်စတယ် ပြန်ပေး... ဒီပစ္စည်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ကြွပ်ဆတ်နေရတာလဲ။ ဒီ အမှိုက်ဂိမ်းထဲက ပစ္စည်းတွေရဲ့ အရည်အသွေးက အရမ်းနိမ့်လွန်းတယ်!"

မီကျား ခရစ်စတယ်၏ အပိုင်းအစများကို ပစ်ချပြီး လှေကားအတိုင်း ဆက်ဆင်းလာသည်။

ပထမထပ်သို့ ရောက်သည်နှင့် မီကျားသည် ဖုတ်ကောင်အများအပြား အသံဗလံပေး၍ တစ်စုံတစ်ရာကို စားသောက်နေသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

စားသောက်နေသည့် ဖုတ်ကောင်များသည် မီကျား ရောက်လာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိပြီး ဝါးနေသည့် အသံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းတို့ စားသောက်နေသည့် အပိုင်းအစဖြစ်နေသော ရုပ်အလောင်းထံမှ ထ၍ မီကျား၏ နေရာဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်သည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မီကျား၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

မီကျား ၎င်း၏ နားထင်ကို ချွန်ထက်သော တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ဦးခေါင်းကို လှေကားနံရံနှင့် ဖိထားလိုက်သည်။ ဖုတ်ကောင်ကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် လုပ်ပြီးနောက် သူ၏ လက်သီးဆစ်ကြေးကွင်းကို အသုံးပြု၍ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းခွံထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ခွဲထည့်လိုက်သည်။ အစိမ်းရောင် ဦးနှောက်ပစ္စည်းများထဲမှ တူးဖော်ပြီး အပြာရောင်ခရစ်စတယ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ခရစ်စတယ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည့် ချက်ချင်းမှာပင် ဖုတ်ကောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး လုံးဝ မလှုပ်မရှားတော့ပေ။

ဤဖုတ်ကောင်များ၏ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်မှာ ခရစ်စတယ်ဖြစ်ပုံရသည်။

မီကျား လှောင်ပြောင်သရော်သည့်ပုံစံဖြင့် ရိုးသားစွာ ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! လူကောင်း... အာ၊ ပြောချင်တာက ဖုတ်ကောင်ကောင်းလေးရေ ၊ စိတ်ချမ်းသာစွာ အနားယူနိုင်ပါစေ" ဟု ပြောပြီး ခရစ်စတယ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် အခြားဖုတ်ကောင်လေးကောင်သည် သူ့ကို ဝိုင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ အရေအတွက် ပိုများသော်လည်း ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် နှေးကွေးပြီး ယိမ်းယိုင်နေသောကြောင့် မီကျားသည် ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းနိုင်သည်။

ယခင်သင်ခန်းစာအရ မီကျားသည် ၎င်းတို့၏ ခေါင်းများကို ရိုက်ချိုးခြင်းမှ ဂရုတစိုက် ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ ထိုအစား၊ သူသည် ၎င်းတို့၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များကို ချိုးပစ်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အား လှုပ်ရှားမှုမပြုနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ လှုပ်ရှားမှုမပြုနိုင်တော့သည့်အခါ သူသည်  တစ်ကောင်ချင်းစီထံမှ ခရစ်စတယ်များကို စနစ်တကျ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဖုတ်ကောင်လေးကောင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူသည် ပင်မဝင်ပေါက်ဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ တံခါး ပိတ်ထားသော်လည်း သော့မခတ်ထားပေ။ အပြင်ဘက်ရှိ ဖုတ်ကောင်အများစုသည် လူနေရပ်ကွက်၏ အပြင်ဘက်ရှိ စူပါမားကတ်ပတ်လည်တွင် စုဝေးနေကြပြီး သူနေထိုင်သော အထပ်မြင့်တိုက်ဝင်ပေါက်အနီးတွင် အနည်းငယ်သာ ပြန့်ကျဲနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခြံစည်းရိုးမြင့်သည် အပြင်ဘက်ရှိ အုပ်စု မကြာမီအတွင်း ဝင်ရောက်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

မီကျား အထပ်မြင့်တိုက်၏ ပင်မတံခါးကို သော့ခတ်ပြီး စင်္ကြံလမ်းသို့ ဆုတ်ခွာလာသည်။

ဤအဆောက်အအုံတွင် ဝင်ပေါက်နှစ်ခုသာ ရှိသည်- ပင်မတံခါးနှင့် မြေအောက်ကားပါကင်သို့ ဦးတည်သည့် ဒုတိယဝင်ပေါက်ဖြစ်သည်။

ပင်မတံခါးကို ဖြေရှင်းရန် လွယ်ကူသည်။ ခဏတာမျှ သော့ခတ်ထားသရွေ့ ဖုတ်ကောင်များ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မြေအောက်ကားပါကင်၏ တံခါးသည် သာမန် သစ်သားတံခါးငယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖုတ်ကောင်များက အချိန်မရွေး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ထို့အပြင် ကားပါကင်သည် အနီးရှိ စူပါမားကတ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ အဆောက်အအုံအတွင်းရှိ ဖုတ်ကောင်များကို ရှင်းလင်းရန် လွယ်ကူသော်လည်း လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးနှင့် စူပါမားကတ်တစ်ခုလုံးတွင် စုဝေးနေသည့် ဖုတ်ကောင်များသည် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်မဟုတ်ပေ။ တစ်ဦးတည်း မအိပ်ဘဲနှင့် ဖုတ်ကောင် ရာပေါင်းများစွာကို သတ်ပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

မီကျား တိတ်ဆိတ်စွာ မြေအောက်ထပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ စင်္ကြံလမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အောက်ထပ်ရှိ သစ်သားတံခါးငယ်မှ ကျယ်လောင်သော ရိုက်ခတ်သံများနှင့် "ဟစ်" ခနဲ အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်မှတစ်ဆင့် သူသည် သော့ခတ်ထားသည့် သစ်သားတံခါးငယ်မှ လက်များ ထူထပ်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး အက်ကြောင်းတစ်ခု ပွင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပါးလွှာသော သံကြိုးသော့တစ်ခုကို တံခါးတွင် ချောင်ချိစွာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ဆုတ်ဖြဲခံရရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

လက်အရေအတွက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဖုတ်ကောင်တစ်ဒါဇင်ခန့် တံခါးကို ဖိထားကြပြီး ၎င်းသည် မြင်သာသောအပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ မမြင်ရသေးသည့် ဖုတ်ကောင်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါလျှင် မြေအောက်ကားပါကင်၌ ဖုတ်ကောင်တစ်ရာကျော် စုပြုံနေဖွယ်ရှိသည်။