The End

တူတစ်ချောင်းခန့်သာ ရှည်လျားပြီး လက်ချောင်းတစ်ချောင်းခန့်သာ ထူသော ထိုမြွေငယ်လေး၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အမည်းရောင်ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများပင် မည်းနက်နေခဲ့သည်။ အနီးကပ်ကြည့်မှသာ အထဲတွင် ပိုးမျှင်လေးသဖွယ် ပါးလွှာသော အနီရောင်မျက်ဆံကို မြင်တွေ့ရပေသည်။

၎င်းသည် သူ၏အမြီးကို တုန်တုန်ရီရီ မြှောက်လိုက်ပြီး လက်မခန့်သာ မြင့်သော ဖယောင်းတိုင်နီလေးပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ငယ်လေးကို ဟန်ချက်ညီစွာ ရပ်နေစေသည်။ မိဘများကို မော့ကြည့်နေသော မျက်လုံးများက အထူးသဖြင့် လေးစားချစ်မြတ်နိုးသည့် အရိပ်အယောင်များကို ပြသနေသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်၏ ပခုံးပေါ် ခေါင်းမှီရင်း သူ့နောက်တွင် ပုန်းနေကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ “မြွေဥတွေက ပေါက်နေပြီလား?”

“ဟုတ်တယ်၊ သူက အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်ခံရတဲ့ အားနည်းတဲ့ ဥလေးပဲ”

သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ့ကို လိုလိုလားလားကြည့်နေသော မြွေပေါက်လေးအား "ဒီကိုလာ" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။ 

မြွေပေါက်လေးသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူ့လျှာကို ထုတ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး အသံပြုကာ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာလေးကို မကျွမ်းကျင်မပီပီသစွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ ရွှမ်မင်၏လက်ဖဝါးပေါ်သို့ တဖျစ်ဖျစ်ဖြင့် တွားသွားပြီးနောက် သူ၏ဖယောင်းတိုင်လေးကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖခင်ဖြစ်သူကို ဖယောင်းတိုင်ကို ယူလာစေလိုဟန်ဖြင့် သူ၏အမြီးလေးဖြင့် ရွှမ်မင်၏လက်ချောင်းထိပ်ကို တို့လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးကို သူ၏ခေါင်းလေးဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ချော့မြှူနေသော မြွေငယ်လေးကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေရင်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “အဲ့ဖယောင်းတိုင်က ဘာလဲ?”

“…” ရွှမ်မင်သည် ဖယောင်းတိုင်လေးကို မျက်လုံးအနီးသို့ ယူလာပြီး ခဏတာကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မြွေပေါက်လေးထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒီကောင်လေးက သူ့ကိုယ်ပိုင် မှော်လက်နက်ကို ယူလာခဲ့တာပဲ။ ကံကောင်းခြင်းတွေ ပေါများတဲ့သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်” 

ဝမ်ကျုံးသည် ကျင့်ကြံနည်းပညာများကို မသိသော်လည်း မှော်လက်နက်တစ်ခုသည် ကိုယ်တိုင်ဖော်စပ်ရခြင်း၊ ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် မတော်တဆရရှိခြင်းတို့ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိပေသည်။ ရွှမ်မင်၏ မှန်မှော်ကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်က ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ကလေးကမူ သူ့ကိုယ်ပိုင် မှော်လက်နက်နှင့်အတူ မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်ပြီး အရာဝတ္ထု၏ ဂုဏ်သတ္တိများနှင့်လည်း ကိုက်ညီနေသောကြောင့် အသုံးပြုခြင်းအတွက် အချိန်မကုန်၊ အလုပ်မရှုပ်နိုင်တော့ပေ။ ဤသို့သော မွေးရာပါကံကောင်းခြင်းမျိုးသည် တစ်မျိုးတစ်စားတည်းသော အထူးကောင်းချီးတစ်ခုပင် ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်လား။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏ကလေးသည် “ကံကောင်းသူလေး” ဖြစ်နေသောကြောင့် အလွန်ပျော်ရွှင်နေခဲ့ပြီး ရွှမ်မင်၏တစ်ဖက်မှ သူ့ကို လိုလိုလားလား ကြည့်နေသော မြွေပေါက်လေးကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရွှမ်မင်သည် ဝမ်ကျုံး၏တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ကြောင်အသွားပြီး အနည်းငယ်စိတ်မပျော်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဝမ်ကျုံး၏ပခုံးကို လက်ဖြင့်ဖက်ထားပြီး “မင်းက မွေးလာတဲ့ မြွေပေါက်လေးပါ၊ မင်းက အဲ့တာတောင် ကြောက်နေသေးတာလား? အမြန်ဖက်ထားလိုက်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏လက်ဖဝါးထဲမှ မြွေပေါက်လေးကို ပေးလိုက်သည်။ ဝမ်ကျုံးသည် အလျင်အမြန် နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။

သူသည် မွေးခဲ့သော်လည်း... ဝမ်ကျုံး ဘယ်လို အမုန်းတရားမှမရှိဘဲ လက်ခံနိုင်သော တစ်ကောင်တည်းသောမြွေမှာ ရွှမ်မင်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် သိပ်မကောင်းသောမိဘတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သာမန်မိဘများကဲ့သို့ ကလေးများကို နမ်းရှိုက်ပွေ့ဖက်ခြင်း မပြုနိုင်ဟု တွေးလိုက်သည်။ မြွေပေါက်လေးကိုပင် မျက်လုံးချင်းဆိုင်ကြည့်ရန် သတ္တိမရှိခဲ့ပေ။

ဝမ်ကျုံးသည် မြွေပေါက်လေး၏ အရည်လဲ့ပြီး မျှော်လင့်ချက်ပြည့်နေသော မျက်ဝန်းများကို ရှောင်ဖယ်လိုက်ပြီး ရွှမ်မင်၏ထူထဲပြီး ရှည်လျားသော အမြီးကို ကိုင်ထားလိုက်ကာ “ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော့်ကို အချိန်နည်းနည်းပေးပါဦး…” ဟု သွားကျိတ်၍ တိုးတိုးလေးပြန်ပြောလိုက်သည်။

ရွှမ်မင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း အတင်းအကြပ်မလုပ်တော့ပေ။ ထို့အစား သူသည် ကလေးကို ရေကန်စွန်းသို့ တိတ်တဆိတ် သယ်ဆောင်သွားသည်။ သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ စေးကပ်သောအရည်များကို ဆေးကြောပြီးနောက် သူ၏အမြီးဖြင့် ဓားမြောင်တစ်ချောင်းကို ကွေးလိုက်ပြီး အလွန်ပါးလွှာသော အသားများကို လှီးဖြတ်၍ မြွေပေါက်လေးကို ကျွေးမွေးသည်။

ရံဖန်ရံခါတွင် သူသည် သူ့နောက်၌ ကျုံ့ကျုံ့လေး ကပ်နေသော ဝမ်ကျုံးကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ မြွေပေါက်လေးကို ပွေ့ဖက်ရန်မလာခဲ့ပေ။ သူ၏မျက်လုံးများက အပြစ်တင်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ညင်သာစွာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းထိပ်ကို ထိလိုက်သည်။ ရွှမ်မင်၏လက်ဖျံကိုဆွဲကာ မေးလိုက်သည်။ “အစိမ်းလိုက် ကျွေးတာ အဆင်ပြေရဲ့လား? မကျွေးခင် အရင်ချက်သင့်လား? ဒါနဲ့ နို့မှုန့်လိုသေးလား? ဒါကိုပြုစုပျိုးထောင်တဲ့အခါ ဘာတွေသတိထားရမှာလဲ?”

ရွှမ်မင်သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “မင်း စိတ်ပူစရာမလိုဘူး၊ ငါ့ဘာသာငါ ဂရုစိုက်နိုင်တယ်။ ကြည့်ပါဦး၊ မင်း ဒီလောက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစရာမလိုပါဘူး”

ဝမ်ကျုံးသည် သူ့ကျောကို အတော်အတန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးလိုက်သည်။

လေထဲ၌ တိတ်ဆိတ်မှုအချို့ရှိနေသည်။

.

မြွေပေါက်လေးသည် ဗိုက်ပြည့်ဝစွာ စားသောက်ပြီးနောက် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များကို လျက်နေခဲ့သည်။

အနည်းငယ် ဖောင်းနေသောဗိုက်ဖြင့် ဖယောင်းတိုင်လေးကို ကိုင်ထားပြီး ရွှမ်မင်၏ပခုံးပေါ်မှနေ၍ ဝမ်ကျုံးကို လှမ်းကြည့်နေသည်။ တိုးတိုးလေး အသံပြု၍ သူ့လျှာကို ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့မိခင်ကို နမ်းရှိုက်ပွေ့ဖက်စေလိုပုံရသည်။ မြွေပေါက်လေးသည် ရွှမ်မင်၏လက်မောင်းပေါ်သို့ ဝမ်ကျုံးဘက်သို့ တွားတက်သွားသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းသည် ခုမှ ပေါက်ဖွားလာသော ကလေးဖြစ်ပြီး မိဘများ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဂရုစိုက်မှုကို ပို၍လိုအပ်နေသော ကလေးဖြစ်နေသေးသည်။ ၎င်းသည် ရွှမ်မင်၏လက်ကောက်ဝတ်သို့ ရောက်သည်နှင့် လဲကျသွားပြီး အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ထိုတိုးတိုးလေးဟောက်သံသည် ရွှမ်မင်၏ အကြီးအကျယ်ဟောက်သံနှင့် အတိအကျတူညီနေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူတို့သည် ဖခင်နှင့်သားဖြစ်ကြောင်း ထိုက်တန်သည်ဟု သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။ ထိုအရာသည် မှန်ကန်သည်... သူသည် ရွှမ်မင်ကို အချိန်မနှောင်းခင် မေးလိုက်သည်။ “မြွေပေါက်လေးရဲ့ လိင်က ဘာလဲ? ယောက်ျားလေးလား မိန်းကလေးလား?” 

ရွှမ်မင်သည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မြွေမလေးကို မမွေးနိုင်ကြောင်း ဝမ်ကျုံးအား မပြောခဲ့ပေ။ သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စကားမပြောဘဲနေလိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံး၏ ထပ်မံထိုးနှက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ရွှမ်မင်သည် သူ၏သွားဖြူကြီးများကို ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ယောက်ျားလေး” 

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် သူ၏အဖော်ကို အလွန်ကန့်ကွက်ဟန်ရှိပြီး နောက်ထပ်စကားတစ်လုံးမျှ မပြောလိုတော့ပေ။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်က လက်သီးတစ်ဆုပ်စာခန့်ရှိသော အသိုက်သေးလေးထဲသို့ ထည့်ထားသည့် မြွေပေါက်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ထိချင်သော်လည်း မထိရဲခဲ့ပေ။ သူသည် ရွှမ်မင်ကိုပင် မြွေပေါက်လေးကို သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မထားရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား မြွေပေါက်လေးကို ဟိုဘက်မှာ ထားလိုက်…”

ဟုတ်ပြီ...

ရွှမ်မင်သည် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်ပြီး သူ၏သွားဖြူကြီးများဖြင့် ဝမ်ကျုံး၏တင်ပါးကို နှစ်ကြိမ်ကိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏အဖော်ကို နာကျင်စေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် မကိုက်ရဲခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် မြွေပေါက်လေးကို အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျစွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူ၏အသိုက်ထဲတွင် လှိမ့်ချလိုက်သည်။ သူ၏အမြီးကို ဝမ်ကျုံးကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားသော်လည်း သူ့အဖော်နှင့် စကားမပြောလိုတော့ချေ။

ဝမ်ကျုံးသည် နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး မနက်မိုးလင်းသည်အထိ မြွေအမြီးကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲ၌ ကိုင်ထားရင်း အိပ်ခဲ့သည်။

မနက်နိုးလာသည်နှင့် ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏ရင်ထဲ၌ ရေခဲတစ်တုံးကဲ့သို့ အေးစက်သောခံစားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် မျက်လုံးများကိုဖွင့်လိုက်သောအခါ အသိုက်ထဲ၌ အိပ်နေရမည့် မြွေပေါက်လေးသည် သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ပြီး သက်သောင့်သက်သာအိပ်ရန် နေရာရှာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏လည်ချောင်းထဲတွင် အော်သံတစ်ခု ပိတ်နေခဲ့သည်။ ရွှမ်မင်ကို သူ့အား ကာကွယ်ပေးရန် အော်ဟစ်တော့မလိုအချိန်၌ မြွေပေါက်လေးသည် သူ နိုးလာသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး အမြီးကို စိုးရိမ်စွာဖြင့် လှုပ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် ခေါင်းကိုဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏မေးစေ့ကို လျက်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံး: “!!!”

သူ လှုပ်ရဲခြင်းမရှိတော့ပေ။ သူ၏မျက်လုံးများသည် အောက်သို့ရွေ့လျားသွားပြီး ထိုအရာလေး၏ အရည်လဲ့ပြီး မျှော်လင့်ချက်ပြည့်နေသော မျက်လုံးများနှင့် ဆုံသွားသည်။ ၎င်းသည် သူ့အား "မေမေ၊ ကျွန်တော့်ကို နမ်းပြီး ဖက်ပေးပါဦး၊ နော်?" ဟု တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောနေသလိုပင်။

ဝမ်ကျုံး၏နှလုံးမှာ ရင်ထဲတွင် ဗုံသံများကဲ့သို့ ခုန်နေသည်။ ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး မြွေပေါက်လေး၏ ချောမွေ့စိုစွတ်နေသော ခေါင်းလေးကို ဂရုတစိုက် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အချိန်တိုလေးသာဖြစ်သော်လည်း မြွေပေါက်လေးသည် အလွန်ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ဝမ်ကျုံး၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး ခေါင်းကိုပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ လှိမ့်ပြီးနောက် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူ၏လည်ပင်းအကွေးဘက်သို့ ရွေ့လာသည်။ သေးငယ်သော မြွေလျှာလေးကို ထုတ်၍ သူ၏မျက်နှာကို ညင်သာစွာ လျက်လိုက်ပြီးနောက် ဖယောင်းတိုင်လေးကို ကိုင်၍ သူ၏နားရွက်တွင် ကပ်လိုက်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးတစ်ယောက် ဘာစကားမှမဆိုနိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားသည်။ နားနားတွင်ရှိနေသည့် အားနည်းသော အသက်ရှူသံလေးကို ကြားလိုက်ရတော့မှသာ အော်ဟစ်မည့်အသံကို အောင့်အီးမြိုချလိုက်ရ၏။

ရွှမ်မင်နိုးလာသောအခါ ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။

သူ၏ဖြူဖွေးသောမျက်နှာမှာ လှပစွာဖြင့် ရွှမ်မင်၏ရင်ခွင်ထဲသို့ မှီလိုက်သည်။ နတ်ဆိုးလောကတွင် ကလေးကို ထိန်းပေးမည့် အစေခံမလေးရှိသောကြောင့် သူတို့သည် အမြဲစောင့်ကြည့်နေစရာမလိုဘဲ အခြားအရာများကို လုပ်နိုင်သည့် အချိန်ရလာခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရုတ်တရက် ထိုအရာကို လုပ်လိုစိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရွှမ်မင်၏ရင်ခွင်ထဲ၌ လှည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို နမ်းလိုက်သည်။ သူ၏လက်ချောင်းများကို ရွှမ်မင်၏အဝတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်တော့မည့်အချိန်တွင် နန်းတော်၏တံခါးကို “ဘုန်း...” ဟူသော အသံဖြင့် ဖွင့်လိုက်ပြီး မြွေနက်လေးသုံးကောင်သည် ပုလဲလိုက်ကာနောက်မှ  လူးလိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။

“ကျစ်...” ရွှမ်မင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

“ဟေး~” ဝမ်ကျုံးသည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့နှစ်ဦး ခွဲလိုက်ပြီး ငိုယိုကာ မြည်တမ်းနေသော မြွေပေါက်လေးသုံးကောင်ကို ဘေးတိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အကြီးဆုံး ဝူကျူးသည် အမြဲတမ်းလိုပင် အကောင်းအဆိုး ခွဲခြားမသိသူတစ်ဦးကဲ့သို့ မျက်ရည်များဖြင့် သူ၏မိဘများကို စကားတစ်လုံးမှမဆိုဘဲ ကြည့်နေသည်။

ဒုတိယအကြီးဆုံး ရှန့်ရွှေသည် မဲ့နေသော မျက်နှာဖြင့် သူ၏သွားနှစ်ချောင်းကို ပြလိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့်ဒေါသကို ခံစားနေရသည်ကို မသိသော်လည်း မရပ်မနား ငိုကြွေးပြီး တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

တတိယမြောက်သားလေး ဟွေဟွိုက်မှာ အကြေကွဲဆုံးဖြစ်နေသည်…

သူသည် သူ၏အမြီးဖြင့် အကြီးဆုံးအစ်ကို၏ ဖယောင်းတိုင်ကို ပတ်ထားပြီး သူ၏အမြီးထိပ်ဖြင့် ဒုတိယအစ်ကိုကို ထောက်ပြလိုက်သည်။ ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီးဖွင့်လိုက်ပြီး မိဘများထံသို့ ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးလိုက်သည်။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏အဝတ်အစားများကို ခဏတာ ခေါင်းဖြင့်တိုက်လိုက်ပြီးနောက် မိခင်ဖြစ်သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ခြေထောက်ကို လှိမ့်၍ အသက်ရှူရခက်ခဲသည်အထိ ငိုကြွေးနေသည်။ သူသည် သူ၏အစ်ကိုနှစ်ယောက်ကိုလည်း သူ၏အမြီးထိပ်ဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ ရိုက်နေသေးသည်။

ဝမ်ကျုံးနှင့် ရွှမ်မင်: “…”

မြွေပေါက်လေးများ၏ အကြီးအကျယ်လွှမ်းမိုးခံရသည့် နောက်ထပ်တစ်ရက်ပင်။

...........

မြွေနက်ကြီး ရွှမ်မင်တို့ တကယ်ပြီးသွားခဲ့ပါပြီ။

Main story 68+ extra 4 ရှိပြီး ဘာသာပြန်၅ယောက်ပြောင်းခဲ့ရတဲ့ Drunk Now ရဲ့ ပထမဆုံး နိုဗယ်လ်လေးပြီး‌သွားခဲ့ပါပြီ။

The End