Extra 3

သူ၏ဗိုက် လှုပ်ရှားလာသောအခါ ဝမ်ကျုံးသည် နံနက်ပိုင်းသင်တန်းမှ ပြန်လာခဲ့ပြီး သူ၏ တာအိုရောင်းရင်းများနှင့်အတူ နံနက်စာစားရန် ပြင်ဆင်နေချိန်ဖြစ်သည်။

သူသည် ဗိုက်အောင့်ကာ နာကျင်စွာ အမြန်ပြေး၍ ဆေးဖော်ခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ရွှမ်မင်... ကျွန်တော် မွေးတော့မယ်... ရွှမ်မင်...”

ရွှမ်မင်နှင့် လက်ထပ်ပြီးနောက် ဝမ်ကျုံးသည် နတ်ဆိုးဘုံ၌ မနေတော့ဘဲ လူ့လောကသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူက တာအိုဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ချေ၏။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းဖြင့် သူသည် လစာရရှိနိုင်ပြီး အနာဂတ်အတွက် လေ့ကျင့်နိုင်သည့်အပြင် အဘိုးနှင့်အတူ နေထိုင်ပြီး ပေးဆပ်ရမည့် ကျေးဇူးတရားများကိုလည်း ဆပ်နိုင်ပေသည်။

ရွှမ်မင်ခမျာကား သူ၏ နတ်ဆိုးဘုံ ဧကရာဇ်ရာထူးနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်၏ ထောက်ခံမှုတို့ကို အားကိုးကာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စည်းမျဉ်းများကို လုံးဝလျစ်လျူရှု၍ မျက်နှာဖြင့် အန္တရာယ်ပြုခဲ့ပေသည်။ သူ၏ အဖော်ကို လူ့လောကရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှ လွတ်မြောက်စေရန်နှင့် နတ်ဆိုးဘုံသို့ ပြန်လာပြီး အတူတကွ ရေရှည်နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် လောကနှစ်ခုကြားတွင် မနားမနေ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ဆက်သွယ်ခဲ့လေ၏။

ဝမ်ကျုံး၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ ရွှမ်မင်သည် ယောင်ရှန်းဘုရားကျောင်း၌ အစိုးရစာရွက်စာတမ်းများကို စစ်ဆေးနေချိန် ဖြစ်ချေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ့အဖော်၏ ဘေးသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် နာကျင်မှုကြောင့် လူးလိမ့်နေသော ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်ကို ခေါင်းအုံးဖြင့် ပစ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ နီရဲကာ မချိမခံနိုင်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ “ဘာလို့ အခုမှ ရောက်လာရတာလဲ? ကျွန်တော် နာနေတာကို အခုမှ လာရလား...” 

ရွှမ်မင်သည် မြွေလျှာကို ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဝမ်ကျုံး၏ အနည်းငယ် ဖူးဖူးရောင်နေသော ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသော ဗိုက်သည် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။ ဗိုက်၏ မညီမညာဖြစ်မှုမှကြည့်လျှင် အတွင်း၌ ဥရှည်များစွာ ရှိနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ထိုသို့သော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရန်ပင် မရဲတော့ပေ။ သူသည် ရွှမ်မင်၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ ခေါင်းကို ဖုံးအုပ်၍ အကူအညီမဲ့စွာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်သည်။ သူသည် အလွန်ပင်ကြောက်ရွံ့နေပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဒါတွေက မြွေတွေလား? ဒါမှမဟုတ် ဥတွေလား? ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် မွေးရမှာလဲ?  နာမှာလား?” 

မကြာသေးမီက သူသည် ကလေးမွေးဖွားခြင်းအကြောင်းကို လေ့လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ယောက်ျားဖြစ်ပြီး မြွေသန္ဓေသားအစုအဝေးတစ်ခုကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားခြင်းကြောင့် လူသားများ၏ အခြေအနေကို ကိုးကား၍မရနိုင်ချေ။

ဝမ်ကျုံးသည် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရုံနှင့် ကြောက်ရွံ့ပြီး စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ ရွှမ်မင်သည် ချွေးများရွှဲနေသော သူ၏ နားထင်များကို နမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ရပါတယ်၊ ငါ အခုပဲ သူတို့ကို ထုတ်ပေးလိုက်မယ်” 

“ဟင်? ခင်ဗျားက ခွဲစိတ်မလို့လား?”

“ဟင့်အင်း”

“ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ် သူတို့ကို ထုတ်မှာလဲ?”

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်၏ ပွေ့ချီခြင်းခံရပြီး မြွေသိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် ရွှမ်မင်က သူ၏ လက်ရှည်အင်္ကျီများကို လိပ်ပြီး ရေကန်ဘေးတွင် သူ၏လက်များကို ဂရုတစိုက် ဆေးကြောနေသည်ကို ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပင် တစ်လှမ်းချင်း နောက်သို့ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏ဗိုက်ကို ဖက်ထားရင်း "ရွှမ်မင်၊ ခင်ဗျား ဘာလုပ်မလို့လဲ။ ခင်ဗျားလက်နဲ့ ကျွန်တော့်ဗိုက်ထဲက ဥတွေကို တူးထုတ်မလို့လား?" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ရွှမ်မင်သည် သူ၏အမြီးဖြင့် သူ့ကို ထူထဲပြီး နူးညံ့သောအရာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော တွင်းထဲသို့ လှိမ့်ဝင်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် အလျင်အမြန်ပင် သူ့ခြေထောက်များကို ပူးထားလိုက်ပြီး ရွှမ်မင်၏ ဆန့်ထွက်လာသော လက်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ကာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ငိုကြွေးလိုက်သည်။ “ဟင့်အင်း... မလုပ်နဲ့... မမွေးတော့ဘူး... ကျွန်တော် မမွေးတော့ဘူး... မမွေးတော့ဘူးလို့...”

ရွှမ်မင်သည် သူ၏အဖော် အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေသည်ကို နည်းနည်းလေးမှ နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏မြွေအမြီးကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ကျုံး၏ လိမ်ကောက်ပြီး ရုန်းကန်နေသော ခြေထောက်များကို ရစ်ပတ်ထားလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့၍ သူ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများကို နမ်းလိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ “မနာပါဘူး၊ ခဏလေးပဲ”

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်က သူ၏ဗိုက်ထဲမှ မြွေဥများကို လက်ဖြင့် မည်သို့ထုတ်မည်ကို စိတ်ကူးပင် မရဲတော့ပေ။ ထိုမြင်ကွင်းကို တွေးလိုက်ရုံနှင့်ပင် သူ မူးမေ့သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အခြေအနေသည် သူခံစားနေရသည်ထက် ပို၍ ခက်ခဲလေသည်။

ရွှမ်မင်၏ အကူအညီကိုသာ အားကိုးရသည့်အပြင် ဝမ်ကျုံးသည် ဥများကို မည်သို့ ဥမည်ကို မသိသောကြောင့် သူသည် လက်လျော့လိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ဗိုက်ကို ခွဲလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်၊ သူတို့ကို လက်နဲ့မထုတ်ပါနဲ့၊ ရတယ်မလား?”

ထိုအရာက အလွန်ရှက်စရာကောင်းပြီး ကြောက်စရာပင်။ သူသည် ဤမြွေသည် ညင်သာမှုလည်းမရှိ၊ ဂရုတစိုက်လည်း မရှိမည်ကို အမှန်ပင် ကြောက်ရွံ့နေသည်။ သူသည် သူ၏ အစာအိမ်များကိုပါ ထုတ်ပစ်လိုက်လျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း?

“ငါ မလုပ်ဘူးလို့ ပြောပြီးပြီ”

ရွှမ်မင်သည် ဝမ်ကျုံးအား လှဲအိပ်စေလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဝိညာဉ်သန္ဓေသားက ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ခွဲထွက်သွားရင် မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်တယ်။ ငါ အစီအရင်တစ်ခု လုပ်ရမှာမို့လို့ ဟိုဟိုဒီဒီ မရွှေ့နဲ့”

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် ရှုပ်ပွနေသော တာအိုဘုန်းကြီးဝတ်ရုံကို ဖြေလိုက်သည်။ သူ၏ အတွင်းခံများကို ချွတ်ပြီး သူ၏မျက်နှာကို အင်္ကျီလက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ခြေထောက်များကို ကွေးထားလိုက်သည်။ ရွှမ်မင်၏ လုပ်ဆောင်မှုများ အဆင်ပြေစေရန်အတွက် သူ၏ခါးအောက်တွင် ခေါင်းအုံးတစ်ခုကိုလည်း ထားလိုက်သည်။

ရွှမ်မင်သည် အလုပ်စရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ဝမ်ကျုံး၏ ခြေထောက်များကြားတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။

ရွှမ်မင်သည် လှည့်၍ မှန်ကို မေးလိုက်သည်။

[မှန်ကြီးရေ၊ မှန်ကြီးရေ၊]

[ဒီရက်ပိုင်း ငါ အလုပ်ရှုပ်နေတာကြောင့် သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားမိလား?]

[မဟုတ်ရင် ဘာလို့ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာတောင် ငါ့ကို ဆွဲဆောင်နေရတာလဲ?]

ရွှမ်မင်သည် မြွေလျှာကို ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အဖော်၏ တုန်ယင်နေသော ဒူးများကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာအပြည့်ဖြင့် နမ်းလိုက်ကာ စိတ်လျှော့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးခမျာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်…

သူသည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူရန်ပင် မလုပ်နိုင်ခင် ရွှမ်မင်သည် သူ့ဗိုက်ကို ရုတ်တရက် ထိလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ရပြီ” 

အချိုးညီညီ၊ သေးငယ်ပြီး အနက်ရောင်ဖြစ်သော မြွေဥရှည်သုံးလုံးသည် ရွှမ်မင်၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် နံနက်ခင်းအလင်းရောင်တွင် အိုးဘီဒီယန်ကျောက်များကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့သည်။ ဘလင်း~ ဘလင်း~

ဝမ်ကျုံးသည် ကြောင်အစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ပြီးသွားပြီလား?” 

ရွှမ်မင်သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် “ပြီးသွားပြီ၊ အပင်ပန်းခံလိုက်တဲ့အတွက် ကျေးဇူး‌နော်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ကျောကို လှည့်၍ မှန်ကို လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် မြည်တွန်လိုက်သည်။

[မှန်ကြီးရေ၊ မှန်ကြီးရေ၊]

[ဘာလို့ သုံးလုံးတည်း မွေးတာလဲ? ငါ့ရဲ့ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုတွေအတွက် ဒါက လုံးဝ မတရားဘူး...]

ဝမ်ကျုံးသည် မြွေဥများကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ မြွေငယ်လေးများ မွေးဖွားခြင်းသည် ဤမျှရိုးရှင်းမည်ဟု သူ လုံးဝမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူသည်…

ဝမ်ကျုံးခမျာ မျက်နှာနီရဲစွာဖြင့် သူ၏ အဝတ်များကို ပြန်ဝတ်လိုက်ပြီး ရွှမ်မင်၏ ဒူးကို ကန်လိုက်ကာ မသင့်လျော်သော စကားလုံးများကြောင့် သူ အချည်းနှီး ကြောက်လန့်ခဲ့ရကြောင်း မြည်တွန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထရပ်ကာ ရွှမ်မင်၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ ထိုင်ပြီး သူဥခဲ့သော မြွေဥများကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရွှမ်မင်က "ထိကြည့်လိုက်" ဟု တိုက်တွန်းပြောဆိုလိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏လက်ချောင်းကို ဂရုတစိုက် ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ဥများကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်သည်။ ဥခွံသည် ပူနေပြီး သံမဏိထက်ပင် ပို၍မာကျောသည်ဟု ခံစားရသည်။

“အံ့သြစရာပဲ” ဝမ်ကျုံးက မြွေဥသုံးလုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲ၌ အရင်ကတစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မျှော်လင့်ချက်အချို့ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “သူတို့ ဘယ်တော့များမှ ပေါက်ကြမှာလဲ?” 

“အဲဒါကတော့ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မူတည်တယ်”

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က မြွေမဟုတ်ဘူးလေ၊ တကယ်ပဲ ဥတွေ ပေါက်နိုင်ပါ့မလား?” ဝမ်ကျုံးသည် သူ့မြွေ၏ပခုံးကို တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ညင်သာစွာတို့လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားကရော?” 

မြွေ၏အမြီးသည် သူ၏အဖော်နှင့် ဥခြင်းထဲရှိ မြွေဥများကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ ရွှမ်မင်သည် ဝမ်ကျုံး၏နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက ငါ့ရဲ့အဖော်ပဲ။ ငါ့ရဲ့ဥတွေက မင်းကနေပဲ မွေးဖွားလာမှာဆိုတော့ မင်းပဲ သူတို့ကို ပေါက်အောင်လုပ်ရမယ်” 

သူ၏အမူအရာနှင့် လေသံသည် အနည်းငယ်မာနကြီးနေပုံရသည်။

လူတစ်ဦးနှင့် မြွေတစ်ကောင်တို့ စကားပြောနေစဉ် ဥခြင်းထဲမှ ဥတစ်လုံးသည် အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလာသည်။ ထို့နောက် သူ့မိဘများ၏ မျက်လုံးများရှေ့၌ပင် မခိုင်မမြဲ ထရပ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားလာပြီး ဝမ်ကျုံး၏လက်သို့ လိမ့်ကျလာသည်။ ပြီးနောက် သူ၏အေးမြပြီး ချောမွေ့သော ဥခွံကို မိခင်၏လက်မဖြင့် ခြင်း၏အစွန်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နူးညံ့သောမြက်များကြား၌ လှိမ့်သွားပြီး အခြားဥနှစ်လုံးကို လျှို့ဝှက်စွာ တွန်းထုတ်လိုက်ချေ၏။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်ကို မျက်လုံးဖြင့်အချက်ပြလိုက်သည်။ “ဒီကလေးက ကောက်ကျစ်တဲ့ကောင်လေးပဲ”

ရွှမ်မင်သည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျုံး၏ခါးကို နောက်ကနေ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူ၏မေးစေ့ကို အဖော်၏ပခုံးပေါ်၌ တင်လိုက်ပြီး ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

အခြားမြွေဥနှစ်လုံးလည်း ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အလားတူတုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်လုံးက အားနည်းစွာဖြင့် ရှောင်ဖယ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်လုံးက အတင်းအကြပ်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အလွန်တက်ကြွသောဥနှစ်လုံးသည် ရုတ်တရက် သဘောတူညီမှုရရှိသွားကြပြီး ခြင်းထဲတွင်ပုန်းနေသည့် အားနည်းသောဥကို စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်အတူတကွ တွန်းထုတ်ပြီးနောက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထပ်မံတိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် အားနည်းသောမြွေဥကို သူ၏လက်ဖဝါးထဲ၌ ကိုင်ထားပြီး ရွှမ်မင်က ခြင်းထဲက တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပထမဆုံးလှုပ်ရှားသောဥသည် အနိုင်ရသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ခြင်းထဲတွင်ရှိနေသော သူ၏ဥခန္ဓာကိုယ်ကို ပျော်ရွှင်စွာလှုပ်ခါလိုက်ပြီး သူ၏နယ်မြေကို အမှတ်အသားပြုရန် ဆက်လက်လှိမ့်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ကျုံး၏လက်ချောင်းကို ထပ်မံပွတ်သပ်ပြီး ချော့မြှူရန်နှင့် အလိုက်တသိပြုမူရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

မြွေဥသုံးလုံးသည် ပေါက်ဖွားခြင်းပင် မရှိသေးသော်လည်း သူတို့၏စရိုက်လက္ခဏာများက ပုံဖော်နေပြီဖြစ်၏။

ဝမ်ကျုံးသည် ၎င်းတို့ကို ခြင်းသုံးလုံးခွဲ၍ ထားလိုက်သည်။ သူက သူတို့ကို ငြိမ်းချမ်းစွာအတူတကွနေစေချင်သော်လည်း အလွန်တက်ကြွသောဥသည် ထိုမျှလောက်ပင် လွှမ်းမိုးထားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် မိဘများဂရုမစိုက်သည့်အချိန်၌ ခိုးထွက်လာပြီး ကျန်နှစ်လုံး၏ခြင်းထဲသို့ ဝင်ကာ သူ၏အာဏာကို ပြသ၍ အနိုင်ကျင့်လေ့ရှိသည်။

လူတစ်ဦးသည် မည်သို့ခုခံရမည်ကို သိရှိရမည်။ အရှုံးပေးရလျှင်ပင် အကောင်းဆုံးကြိုးစား၍ တိုက်ခိုက်ရမည်။

အားနည်းသောတစ်လုံးသည် ခြင်းထဲမှ အမြဲတမ်းတွန်းထုတ်ခံရပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေတတ်သည်။ သူ့မိဘများလာရောက်ပွေ့ချီရန်အတွက် တောင်းပန်နေသလိုပင်စောင့်နေခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့အားလုံးက အားအနည်းဆုံးကိုပဲ အနိုင်ကျင့်ချင်ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဥနှစ်လုံးသည် အားနည်းသောဥကို အနိုင်ကျင့်ရန် မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး ပူးပေါင်းခဲ့ကြပြန်သည်။

အစပိုင်းတွင် ဝမ်ကျုံးက ဥနှစ်လုံးကို မလုပ်ရန် ဆုံးမသွန်သင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဥတစ်လုံးက နာခံလာသော်လည်း ကျန်တစ်လုံးက ခေါင်းမာနေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျုံးသည် ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်နှက်ပြီး ကောက်ရိုးခြင်းတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်သည်။

ထိုအရာက မကျေနပ်သောကြောင့် ချက်ချင်းပင် မြက်ခင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သူနှင့် စကားမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်ကို ပြောလိုက်သည်။ “ဒီကောင်လေးက တကယ့်ကို ပြဿနာအိုး‌လေးပဲ။ နောင်တစ်ချိန်ကျရင် မောက်မာပြီး ပြဿနာတွေရှာဦးမှာ အသေအချာပဲ”

ရွှမ်မင်သည် ခေါင်းမညိတ်ဘဲ မျက်လုံးများမှုန်မှိုင်းနေပြီး အခြားအရာများကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက သူသည် ခြင်းထဲရှိ မြွေဥများကိုသာ တွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး စကားမပြော၊ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေတတ်သည်။ ရံဖန်ရံခါ သူ၏မျက်လုံးများ၌ နက်ရှိုင်းသော သတိရခြင်းများရှိနေတတ်သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်ကို နောက်မှ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူ၏ကျယ်ပြန့်သော ကျောပေါ်၌ ခေါင်းကိုတင်လိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ? ကျွန်တော် စကားပြောရင်တောင် ခင်ဗျားက ပြန်လည်းမပြောဘူး”

ရွှမ်မင်သည် စကားမပြောသေးဘဲ ဝမ်ကျုံးကို အင်အားသုံး၍ သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူ၏အင်အားကိုအသုံးပြုပြီး ရမ္မက်ပြင်းပြစွာဖြင့် နမ်းရှိုက်နေသည်။ တစ်ကြိမ်စီသည် သူတို့တစ်ခါမှ ပွေ့ဖက်ဖူးခြင်း မရှိသလိုပင်။

သူတို့၏ပထမဆုံးညနှင့်တူခဲ့သည်။

အတိတ်ကာလက ရမ္မက်ပြင်းပြသော ညတိုင်းကဲ့သို့ပင်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏အသက်ရှူသံကို ငြိမ်သက်စေရန် ရွှမ်မင်၏ရင်ခွင်ထဲ၌ ခေါင်းကိုမြှုပ်ထားပြီး ရွှမ်မင်၏ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သော “ငါ ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်ကို လွမ်းတယ်…” ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ထိုစကားကို သတိပြုမိသွားပြီး ရွှမ်မင်၏ကျောကို ပုတ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မြွေအဖြစ်ပြောင်းပြီး ကျွန်တော့်ကို လာဖက်ပါဦး” 

ထို့နောက် ရွှမ်မင်၏ပါးလွှာသော ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်မီတာကျော်ခန့်ရှည်လျားသော မြွေနက်လေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် သူ၏အဖော်ကို အရည်များလဲ့နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အမြီးကို သေးငယ်သောအလုံးလေးအဖြစ် ကွေးညွတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် မြွေလုံးလေးကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ရွှမ်မင်က သူ့ကို အေးစက်ပြီး လုံခြုံသောလက်များဖြင့် အမြဲပွေ့ဖက်သကဲ့သို့ပင် သူကလည်း နွေးထွေးသောကုတင်ပေါ်၌ တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ပွေ့ဖက်ထားသည်။ စကားတစ်လုံးမျှ မပြောဆိုဘဲ ညင်သာစွာပွတ်သပ်ပေးခဲ့ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲ၌ အိပ်ပျော်သွားသည်အထိနှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။ အိပ်ပျော်သွားသောအခါ သူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးမှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

.

ထိုညတွင် ဝမ်ကျုံး အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် အေးစက်ပြီး ချောမွေ့သော မြွေလျှာတစ်ခုသည် သူ၏မျက်နှာကို တောက်လျှောက်လျက်နေခဲ့ပြီး အားနည်းသော ဟစ်သံတစ်ခုလည်း ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူသည် မြွေလုံးလေးကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲ၌ ကိုင်ထားပြီး ရွှမ်မင်ဖြစ်သည်ဟု ထင်နေခဲ့သည်။

သူသည် အိပ်မောကျစွာဖြင့် သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သော်လည်း စေးကပ်သောအရည်တစ်ခုကို ထိမိသွားသည်။ သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် မီးတောက်နေသော ဖယောင်းတိုင်အနီရောင်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အားနည်းပြီး တဖျပ်ဖျပ်တောက်ပနေသော ဖယောင်းတိုင်မီးအလင်းရောင်တွင် တူတစ်ချောင်းခန့်ရှည်လျားပြီး လက်ချောင်းတစ်ချောင်းခန့်ထူသော မြွေနက်လေးတစ်ကောင်သည် သူ၏လျှာကို ထုတ်၍ သူ့ကို မရပ်မနားလျက်နေခဲ့သည်။

“အား!!!!!!” ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲရှိ မြွေလုံးလေးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ကြောက်ရွံ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မြွေ... မြွေ... မြွေ... မြွေ... မြွေ... ရွှမ်မင်၊ ကယ်ပါဦး... မြွေရှိနေတယ်...”

အခွံကနေ ခုမှထွက်လာသော မြွေငယ်လေးခမျာ [~~~]

၎င်းသည် သူ၏အမြီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး လှည့်ပတ်၍ ပျော်ရွှင်စွာ ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏မိခင်သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ဟု ထင်သောကြောင့် ၎င်းကို အလွန်နှစ်သက်သည်ဟု ယုံကြည်လိုက်သည်။

[ဟဲဟဲ~]