Chapter 54

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်ပေးခဲ့သော အဆောင်လက်ဖွဲ့နှင့် သူ၏အကြေးခွံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ပုဆိန်ကို အတူတူ သယ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။ ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း ဤပစ္စည်းနှစ်ခုကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့နှင့် အမြဲတမ်း ဝေးဝေးနေခဲ့သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို ရွှမ်မင်က ယာယီပိတ်ဆို့ထားသော်လည်း သူသည် နတ်ဆိုးတစ်ပါးဖြစ်နေဆဲပင်။ ရွှမ်မင်မရှိဘဲ ဝမ်ကျုံးသည် သူ့ကို စိတ်ကြိုက်နှောင့်ယှက်ဖို့ မရဲခဲ့ချေ။

ရွှမ်မင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သူတို့သည် သက်ဆိုင်ရာနေရာများ၌ သတိရှိစွာ ရွေ့လျားသွားလာခဲ့ကြပြီး အတူတကွ ငြိမ်းချမ်းစွာနေထိုင်ရန် အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ဤအခြေအနေက ရေရှည်တည်တံ့မည်မဟုတ်ဟု ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် အခြေအနေကို ပျော့ပြောင်းအောင် ကြိုးစားခဲ့သည်…

သူသည် အသားကို အဓိကထား၍ ဟင်းပွဲများစွာ ချက်ပြုတ်ခဲ့ပြီး အရသာအရှိဆုံး ပဲငံပြာရည်ဆမ်းထားသော အရိုးဟင်းကို ချက်ပြုတ်ခဲ့သည်။

တာအိုစိတ်မရှိသဖြင့် နတ်ကျင့်စဉ်၏နာကျင်မှုကို မခံနိုင်သော ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် လူသားတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုများကို အလွန်တောင့်တခဲ့သည်။ သူသည် ပူနွေးသောဟင်းလျာများကို မခံနိုင်ဘဲ ဝမ်ကျုံးနှင့်အတူ စားပွဲတွင် စားသောက်ရန် လာရောက်ခဲ့သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် ဝမ်ကျုံး၏လက်ထဲရှိ အဆောင်လက်ဖွဲ့နှင့် ပုဆိန်ကို အမှန်တကယ်ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်လား၊ ရွှမ်မင်က သူ့ကို ဝမ်ကျုံးကို အန္တရာယ်မပြုရန် ကြိုတင်သတိပေးထားခြင်းကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် ဘေးအန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ဝမ်ကျုံးကို ပင်လယ်ထဲသို့ တွန်းချခဲ့ခြင်း၏ ကံအကျိုးဆက်များကို တန်ပြန်ရန်အတွက် သူ့တွင် နည်းလမ်းရှိခြင်းကြောင့်လားကို မသိရသော်လည်း ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ ဝမ်ကျုံးအပေါ် ထားရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် သူ၏စကားလုံးများနှင့် လုပ်ရပ်များတွင် မာနကြီးပြီး အာဏာရှိနေပုံရဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏သတိမှာ နည်းပါးနေပြီး သူ၏ဉာဏ်ရည်မှာလည်း လျော့နည်းနေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးနှင့် သူသည် စကားအနည်းငယ်ပြောဆိုခဲ့ပြီးနောက် ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် အရာအားလုံးကို ဖွင့်ဟပြောဆိုခဲ့သည်။

"အစ်ကိုက ငါ့ရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်နဲ့ အပြစ်ဒဏ်တွေအားလုံးကို လွှဲယူသွားခဲ့ပြီ။ ငါ ဒီမှာပဲ ပုန်းနေပြီး ဒါတွေအားလုံး ပြီးဆုံးသွားဖို့ကို စောင့်နေရုံပဲ"

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် သူ၏အစ်ကိုပေးခဲ့သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ဝမ်ကျုံးကို ဂုဏ်ယူစွာ ပြသခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏မေးစေ့ကို အနည်းငယ်မြှင့်တင်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ကြွားလုံးထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းပဲ ဒါတွေရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား? ငါ့ရဲ့အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ဦး၊ အစ်ကိုက အချိန်ကုန်ခံပြီး သူ့ရဲ့နတ်စွမ်းအင်တစ်ဝက်နဲ့ ငါ့အတွက် ဆွဲပေးထားတာ။ မင်းရဲ့ ပက်ကြားအက်နေတဲ့အဆောင်လက်ဖွဲ့ထက်စာရင် အများကြီး ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိတယ်။ ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့ရှိနေရင် ကောင်းကင်ဘေးအန္တရာယ်က ငါ့ကို ရှာတွေ့ရင်တောင် ပိုက်ကွန်ကနေ ချော်ထွက်သွားတဲ့မြွေလိုပဲ၊ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး"

ဝမ်ကျုံးသည် စားပွဲအောက်တွင် သူ၏လက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပြီး သူ၏လက်သည်းများ သူ့လက်ဖဝါးထဲ စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ စကားများနှင့်အမူအရာများမှ နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင်များကို လုံးဝမတွေ့ရပေ။ ရွှမ်မင်က သူ့အပေါ်ထားရှိသည့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ရည်ရွယ်ချက်အပေါ် ဂုဏ်ယူနေခြင်းမှလွဲ၍ ရွှမ်မင်သည် ဤနှစ်ထပ်ကွမ်းဘေးအန္တရာယ်များကို ကျော်လွှားနိုင်ပါ့မလားဟူ၍ လုံးဝစိတ်ပူပန်နေပုံမရခဲ့ပေ။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏စိတ်ထဲရှိ ဒေါသများကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒီဘေးအန္တရာယ်က ခင်ဗျားအစ်ကိုအတွက်တောင် သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ လွယ်လွယ်ခံယူရမယ့်ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်နဲ့အပြစ်ဒဏ်တွေကို သူ့အပေါ် လွှဲချလိုက်တာ၊ ခင်ဗျား လုံးဝမစိုးရိမ်ဘူးလား?" 

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် သူ၏ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏လှပသောမျက်လုံးများက စိတ်ရင်းအစစ်အမှန်၏ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအကြည့်သည် ကိုယ်ကျိုးရှာမှုနှင့် လွန်စွာ အလိုလိုက်ခံရမှုတို့ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ ရွှမ်မင်သည် ပိုင်ထျန်းရှန်းကို ထိုသို့ကြီးပြင်းလာစေရန်အတွက် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို တစ်စစီဖြတ်၍ အစာကျွေးခဲ့သည်လားဟု တွေးမိစေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် အစ်ကိုကို အမှီပြုနေသော အရူးတစ်ဦး၏ပုံစံက မည်သို့ရှိသည်ကို အမှန်တကယ်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ပြောသည်။ "ငါ့အစ်ကိုမှာ နတ်စွမ်းအင်တွေအများကြီးရှိတယ်၊ သူ့ကို ဘာမှထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေက သူ နတ်ဘုရားမဖြစ်တော့တာပဲရှိမှာပါ။ နောက်မှ  ဖြည်းဖြည်းချင်း သူ့ရဲ့နတ်စွမ်းအင်ကို ပြန်ရယူလို့ရတယ်။ နောက်ပြီး ငါ့အစ်ကိုက နတ်ဘုရားတွေကြားမှာရော၊ နတ်ဆိုးတွေကြားမှာပါ နာမည်ကြီး။ သူ နတ်ဆိုးဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဘုရားဖြစ်ဖြစ် ဘာထူးလို့လဲ? အဲ့ဒါအပြင် နတ်ဘုရားတွေကြားမှာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ငါကတော့ လွတ်လပ်တဲ့မြွေနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်ရတာက ပိုကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်။ မင်းရော ဘယ်လိုထင်လဲ?"

ဝမ်ကျုံးက "ခင်ဗျားအစ်ကိုရဲ့ မြွေသွေးနဲ့ အပင်ပန်းခံပြီး ချက်ထားတဲ့ ပေါက်စီတွေကို စားနေတဲ့ တကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ သရဲ၊ ခင်ဗျား အခုသေသွားသင့်တယ်" ဟုသာ ပြောချင်စိတ်ပေါက်နေခဲ့သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်းကြောင့် ပိုပြီးစိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရန်အတွက် ဝမ်ကျုံးသည် "ရှက်လား ဒါမှမဟုတ် နောင်တရလား?" စသည့် ငြီးငွေ့ဖွယ်မေးခွန်းများကို ထပ်မံမေးမြန်းတော့ခြင်းမရှိတော့ပေ။

ထိုမြွေဖြူသည် ရွှမ်မင်အတွက် ဘာမျှမခံစားခဲ့ရပေ။

.

ကောင်းကင်တွင် တိမ်တိုက်မရှိသော နွေဦး၏နေ့တစ်နေ့ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးများနှင့် လျှပ်စီးများသည် ကြည်လင်နေသောကောင်းကင်မှ တိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် အထီးကျန်ခြင်းကို မခံနိုင်ဘဲ လှိုဏ်ဂူအဝတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး အပြင်သို့ထွက်လိုသော်လည်း မိုးကြိုးပစ်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ သူသည် ဝမ်ကျုံး၏ခေါင်းကို ကျောက်တုံးတစ်တုံးဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်။ "အထဲဝင်လာပြီး ငါနဲ့လာဆော့... ဘာလို့ အဲ့ဒီအိုးအကွဲတွေကို သွားဆေးနေတာလဲ?" 

ဝမ်ကျုံးသည် မြွေအသိုက်အပြင်ဘက်ရှိ ချောင်းငယ်လေးဘေးတွင် ထိုင်၍ ဝိုင်ပြုလုပ်ရန်အတွက် အသုံးပြုမည့် ကျောက်အိုးများကို ဂရုတစိုက်ဆေးကြောနေခဲ့သည်။ ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် သူ အဆင်သင့်မဖြစ်ခဲ့ချေ။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏နဖူးမှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးကို ပြန်ပစ်လိုက်သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "လာဖမ်း~ ငါကို လာဖမ်းလို့~" သူသည် ဝမ်ကျုံးကို ကျောက်တုံးများဖြင့် ဆက်တိုက်ပစ်ပေါက်နေခဲ့ပြီး ရိုက်ချင်စရာကောင်းလောက်အောင် ပျော်ရွှင်နေသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ့ကို ခဏမျှ အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပျံသန်းလာသောကျောက်တုံးများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် သစ်ပင်နောက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဝိုင်ချက်နေတာ၊ မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့"

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် ကျောက်တုံးပစ်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး "အာ~ မင်းက ဝိုင်လည်း ချက်တတ်တယ်လား?"

ဝမ်ကျုံး: "သောက်ချင်လား?"

ပိုင်ထျန်းရှန်းက ဟွန်းကနဲ အသံပြုလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ သူ၏မေးစေ့ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်လိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကို ဘယ်တော့မှ ဘေးအန္တရာယ်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကျော်လွှားနိုင်မလဲမသိဘူး? ငါ လူ့လောကကို ပြန်ချင်ပြီ။ အစ်ကိုယွင်ချန်းကို သွားတွေ့ချင်လိုက်တာ~" 

သူ၏အသံမှာ အလွန်တိုးခဲ့သော်လည်း ရွှမ်မင်နှင့်အတူ နတ်ကျင့်စဉ်ကျင့်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ဝမ်ကျုံးသည် ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်းက ပြောခဲ့သော အစ်ကိုယွင်ချန်းသည် အမည်အပြည့်အစုံမှာ ကျန်းယွင်ချန်း ဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျုံး တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော သူ၏ချမ်းသာကြွယ်ဝသည့် အစ်ကိုဖြစ်သည်။

သူတို့တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့သော်လည်း ငယ်စဉ်ကလေးဘဝကတည်းက ဝမ်ကျုံး၏စာအုပ်များနှင့် စာရေးကိရိယာစ္စည်းများကို ကျန်းမိသားစုက ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။ ကျောင်းစာကြည့်တိုက်၏ မုခ်ဦးရှေ့တွင်လည်း ကျန်းကုမ္ပဏီကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ကျောက်တိုင်တစ်ခု စိုက်ထူထားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးနှင့် ကျန်းမိသားစု၏ ကူညီထောက်ပံ့မှု ရရှိခဲ့သော ကျောင်းသားအားလုံးသည် ဤကြင်နာသောကုမ္ပဏီကို အလွန်ကျေးဇူးတင်ခဲ့ကြပြီး ဆရာ၏ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျေးဇူးတင်လွှာများ ရေးသားခဲ့ကြသည်။ ကျန်းမိသားစုအပေါ် သူသည် အရင်ကတည်းက စိတ်ကူးကောင်းများရှိခဲ့ပြီး ကျန်းမိသားစု၏ အိမ်ထောင်ဦးစီးသည် သူ၏ အစ်ကိုအရင်း ဖြစ်သည်ကို သိရှိပြီးနောက်တွင် ပို၍ပင် လေးစားချီးကျူးမိခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏အစ်ကိုနှင့် တွေ့ဆုံရန်မသွားမီ ကျန်းယွင်ချန်း၏ အချက်အလက်များကို သူ၏လက်ကိုင်ဖုန်းတွင် စူးစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့်အရာမျှ မတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ဘဏ္ဍာရေးသတင်းစာတစ်စောင်တွင် သူ့အကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည့် မှတ်ချက်တစ်ခု တွေ့ရှိခဲ့သည် - ရာစုနှစ်တစ်ခုတွင် ရှားရှားပါးပါး တွေ့ရသော စီးပွားရေးပါရမီရှင်၊ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အခက်အခဲများကို တစ်ခါမျှမကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ရှုံးပွဲမရှိသည့် စီးပွားရေးဧကရာဇ်။

သို့သော် ဤသို့သော မွန်မြတ်သည့်လူကောင်းတစ်ဦးသည် ပိုင်ထျန်းရှန်းက သူ၏ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခိုးယူသွားသောကြောင့် နွံထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး ထိုလူသည် ငွေကြေးအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားသော အသုံးမကျသူတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ပါးပြင်များမှာ နီရဲနေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။ သူက ကျန်းယွင်ချန်းကို လွမ်းကြောင်းပြောရန် သတ္တိရှိခဲ့သည်လား?

သူတို့နှစ်ဦး မည်မျှအထိ ရင်းနှီးခဲ့ကြသည်ကို ဝမ်ကျုံး မသိခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် လက်စားချေမှုတွင် အောင်မြင်ခဲ့ပါက ရွှမ်မင်နှင့် ကျန်းယွင်ချန်းနှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ကံကြမ္မာအတွက် အဆုံးသတ်တစ်ခု ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမည်။

ဝမ်ကျုံးသည် အနည်းငယ်နောင်တရသော်လည်း သူဘယ်တော့မှ လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။

သူ့အတွက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့်အရာမဟုတ်ပေ။ သူ တစ်ခါမျှမတွေ့ဖူးသော အစ်ကိုသည် သူ၏လက်စားချေရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားမှုကို တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် သူ၏ပညာရေး၊ သူ၏အချစ်ဆုံးအဘိုး၊ သူအမြဲတမ်းသိကျွမ်းချင်စိတ်ရှိနေခဲ့သော အစ်ကိုတို့အတွက် ဂုဏ်ယူခဲ့သည်။ ယခုအခါ ပိုင်ထျန်းရှန်းက ဖျက်ဆီးခဲ့သော အရာအားလုံးအတွက် သူသည် ပိုင်ထျန်းရှန်းထံမှ ကိုယ်တိုင်တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျုံးသည် အိုးများကို ဆေးကြောပြီး အခြောက်ခံကာ နောက်မှအသုံးပြုရန်အတွက် ဘေးတွင်ထားရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဝိုင်အနံ့ရှိသော တောအသီးများကို ကြိတ်ချေပြီး ပန်းကန်ထဲတွင် ထည့်ကာ မြွေသီးမှ ပြုတ်ထားသော အရည်ကို ဖြန်းလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းကို သေချာစွာမွှေနှောက်ပြီး အိုးထဲသို့ ထည့်ကာ လေလုံအောင်ပိတ်၍ အေးမြခြောက်သွေ့သောနေရာတွင် အချဉ်ဖောက်ရန်အတွက် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် နေ့တိုင်း ဝမ်ကျုံးကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ "ဝိုင် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား? အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလားလို့?"

ဝမ်ကျုံးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပိုမိုထူထပ်လာသော မိုးခြိမ်းသံများကို နားထောင်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ခဏစောင့်၊ မကြာခင် အသင့်ဖြစ်တော့မှာ" 

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် သူ၏နူးညံ့လှပသောမျက်နှာလေးကို မော့လိူက်ပြီး ပြုံးလျက် ဝမ်ကျုံးကို ကြည့်ကာ အပြစ်ကင်းစင်စွာနှင့် မသိနားမလည်သည့်ပုံစံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်ရဦးမှာလဲ?" 

ဝမ်ကျုံးသည်လည်း သူ့ကို ပြန်ပြုံးပြလိုက်ပြီး အလွန်ကြည်လင်သောမျက်လုံးများဖြင့်  "မကြာတော့ဘူး" 

နောက်ပိုင်းတွင် ဘေးအန္တရာယ်ကျရောက်သည့်နေ့တွင် ကောင်းကင်ယံသည် တိမ်တိုက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး မိုးခြိမ်းသံများအားလုံးသည် ပင်လယ်၏အခြားတစ်ဖက်ရှိ တောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာခဲ့ချေပြီ။

ဝမ်ကျုံးသည် လှိုဏ်ဂူအဝင်ဝတွင် ရပ်၍ ကောင်းကင်ကို ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏စိတ်နှလုံးသည် မိုးခြိမ်းသံတိုင်းနှင့်အတူ တင်းကျပ်လိုက်၊ ပြေလျော့လိုက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာသည့်အခါ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် မျက်ရည်များစွာ ကျဆင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာကို သုတ်ရန်အတွက် လက်များကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် ချက်ထားသောဝိုင်ကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဥယျာဉ်ဘေးရှိ သစ်သားတိုင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး ပိုင်ထျန်းရှန်းကို လက်ပြ၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိုလာခဲ့၊ ကျွန်တော်ချက်တဲ့ဝိုင်က အဆင်ပြေလားဆိုတာ မြည်းကြည့်" 

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် သူ၏မြွေလျှာကို ထုတ်ကာ တစ်လှမ်းရှေ့တိုးလာခဲ့သည်။ သို့သော် လှိုဏ်ဂူအဝင်ဝသို့ ပြန်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုက ဘေးအန္တရာယ်ကို ကျော်လွှားနေတုန်း မြွေအသိုက်ထဲကနေ မထွက်ရဘူးလို့ ပြောတယ်လေ။ ငါ ပုန်းစရာနေရာတစ်ခု ရှာရမယ်။ ဝိုင်ကို အထဲကို ယူလာပေး"

ဝမ်ကျုံးသည် သူ့ကို ရယ်လိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်တတ်နေရတာလဲ? မိုးကြိုးက ခင်ဗျားအစ်ကိုကို တိုက်ခိုက်နေပြီလေ၊ ခင်ဗျားက ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ?"

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ရွှမ်မင်ပေးခဲ့သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ထုတ်လိုက်ကာ သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်တော့မည်ပြုလိုက်သည်။ ဝမ်ကျုံးသည် အိုးကို ကိုင်ဆောင်၍ သူ့ထံသို့ လျှောက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နေဦး၊ တန်းပြီး မြိုမချနဲ့၊ မသီးအောင် သတိထား" 

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဒီရက်ပိုင်းမှ ဘာလို့ ငါ့ကို အလိုလိုက်နေတာလဲ?" 

"ယူ" ဝမ်ကျုံးသည် အိုးကို သူ့ကို ပေးလိုက်သည်။ ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် သူ့လက်ထဲမှ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ယူစေခဲ့ပြီး ဝမ်ကျုံးက ၎င်းကို လုံးချေလိုက်သည်ကို ကြည့်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ခွံ့ကျွေးမယ်" 

"ကျစ်~ ငါ့အစ်ကိုရှေ့မှာ မင်းအကြောင်း ကောင်းကောင်းပြောစေချင်ရင် ပြောလိုက်ပေါ့။ ငါက ဒီလို ဖားယား‌နေတဲ့ပုံစံကို တကယ်မကြိုက်ဘူး" ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် အိုးထဲရှိ အသီးနံ့ပြင်းသော အစိမ်းရောင်အသီးဝိုင်ကို ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး အရသာအနည်းငယ်မြည်းစမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ချိုမြိန်ပြီး အရသာရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဝမ်ကျုံးကို ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ကို ဟကာ ပြောလိုက်သည်။ "လာ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ငါ့ကို ခွံ့ကျွေး"

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏လက်ထဲရှိ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ဆေးလုံးအရွယ်အစားအထိ ပိုသေးအောင် လုံးချေလိုက်ပြီး ပိုင်ထျန်းရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒီစက္ကူက ဒီလောက်မာတာကို ဘယ်လိုမြိုချရမှာလဲ?"

ဝမ်ကျုံးသည် သူ့ကို ညင်သာစွာပြုံးပြလိုက်ပြီး ဆေးလုံးအရွယ်အစားရှိသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို သူ၏လက်ထဲတွင် ထည့်ကာ ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ "ဝိုင် နည်းနည်းမြန်မြန်သောက်လိုက်" ဟုလည်း ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် ၎င်းကို မြိုချရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူသည် အားပျော့သောအကြည့်ဖြင့် ဝမ်ကျုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီဝိုင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြင်းတာလဲ? ငါ့ကို မြန်မြန်ကူညီပြီး အတွင်းထဲခေါ်သွားပေး၊ မဟုတ်ရင် မိုးကြိုးပစ်ခံရမှာ ဆိုးတယ်"

ဝမ်ကျုံးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ဆံပင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကာ ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချောက်ကမ်းပါးဘက်သို့ ဆွဲသွားတော့သည်။

-သတိပေးချက်: အကြမ်းဖက်မှု-

"အားးးးးး... ဝမ်ကျုံး..." ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဝမ်ကျုံးက သူ့မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးမရှိပါဘူး... ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ပင်လယ်ထဲကို တွန်းချရတာလဲ?" ဝမ်ကျုံးသည် ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ဆံပင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ခေါင်းကို ကမ်းပါးယံရှိ ထိုးထွက်နေသောကျောက်တုံးများပေါ်သို့ ခေါင်းကို ဆောင့်ပြီး ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ "တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူးလား? ခင်ဗျားက ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်မိသားစုကို သတ်ချင်နေတာ... ပိုင်ထျန်းရှန်း၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အဆိပ်ပြင်းရတာလဲ?" 

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် ကြက်သေ သေသွားခဲ့ပြီးနောက် ဝမ်ကျုံးသည် အမှန်တရားကို သိရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ပြင်ဆင်ထားခြင်းမရှိစဉ်တွင် ဝမ်ကျုံးသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သူက ရှိုက်ကြီးတငင် အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ "ဝူးးးးးး... ငါ မှားပါတယ်၊ ငါ မှားပါတယ်... ငါ့ကို နာအောင်မလုပ်ပါနဲ့..."

ဝမ်ကျုံးသည် ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ အချေအတင်စကားများကို နားထောင်လိုခြင်းမရှိတော့ဘဲ ပုဆိန်တစ်ချောင်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ဝမ်းဗိုက်တွင်ရှိသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ဗဟိုကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ခုတ်ရန်ပြင်လိုက်တော့သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်း အတင့်ရဲလိုက်တာ... ငါ့အစ်ကိုက မင်းကို  အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..." 

"ပေါ့..." ဟူသော အသံဖြင့် ပိုင်ထျန်းရှန်း၏အရေပြားသည် ပေါက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်နှင့်အတူ စကားပြောစဉ်က မြွေနက်ကြီး သင်ပေးခဲ့သော နည်းလမ်းအတိုင်း သူ၏လက်များကို မြွေအရေခွံဖြင့် ပတ်လိုက်သည်။ ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်နေသော ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ အနီရောင်ပုလဲတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပိုင်ထျန်းရှန်း၏သွေးကို နောက်ထပ်ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးဖြင့်ထပ်ယူကာ ပုလဲကို ထိုအထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"အားးးးးးးးး..."

ပိုင်ထျန်းရှန်း၏မျက်လုံးများသည် ပြူးထွက်လာပြီး နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မန္တာန်၏ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် သူ မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ့အား မာနတခွဲသားအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီလိုဖြစ်လာမှန်း သိရင် စစချင်းကတည်းက ကျွန်တော့်ကို လာမနှောင့်ယှက်သင့်ဘူးပေါ့"

ပိုင်ထျန်းရှန်း၏မျက်လုံးများသည် ဝေ့လည်နေခဲ့ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုယွင်ချန်းက ငါ့ကို ဒီလိုလုပ်တဲ့အတွက် မင်းကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး…" 

"အိုး~" ဝမ်ကျုံးသည် ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ကိုယ်ခန္ဓာကို နင်းပြီး ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ကန်ချလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ပိုင်ထျန်းရှန်းကို လိုက်နေသော အနက်ရောင်လျှပ်စီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ "ဘယ်သူက ဂရုစိုက်လို့လဲ?"

-အကြမ်းဖက်မှု: ပြီးဆုံး-