Chapter 53

"... အစ်ကို~... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်၊ အစ်ကို ဆူချင်ဆူပါ၊ ရိုက်ချင်ရိုက်ပါ။ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘူး။ ကျွန်တော်... သူနဲ့ ချစ်မိသွားပုံရတယ်။ သူက အခု ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် အားလုံး ဆုံးရှုံးရတော့မယ်၊ သူ့မိသားစုလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ မကောင်းမှုတွေကြောင့် ပျက်စီးတော့မယ်။ ကျွန်တော် ဘယ်လိုပဲ ကူညီကူညီ သူ့မှာ အမြဲတမ်း မကောင်းတာတွေပဲ ဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်က ဘာလို့ သူ့ကို လွှတ်မပေးတာလဲ?"

"ကျွန်တော် သူ့ကို ဘာမှမဖြစ်စေချင်ဘူး။ သူ့ကို ကယ်ဖို့နည်းလမ်း တစ်ခုခုများ အစ်ကို စဉ်းစားပေးလို့ မရဘူးလား?"

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် အမှန်တရား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အမှန်နှင့်အမှားကို ရောစပ်ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ဝမ်ကျုံးသည် ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။ သူ့ကို ပင်လယ်ထဲသို့ တွန်းချခဲ့သူမှာ ပိုင်ထျန်းရှန်းပင် ဖြစ်သည်…

ဝမ်ကျုံးသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့သွားများဖြင့် ရွှမ်မင်ကို ကိုက်ချလိုက်သည်။ ရွှမ်မင်သည် နာကျင်မှုကြောင့် နာကျင်စွာ ညည်းညူလိုက်ပြီး ဝမ်ကျုံး၏ ဆံပင်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

မှောင်မိုက်နေသည့် အခန်းထဲတွင် ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်၏ အနီရောင်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ကျောက်အသိုက်လေးထဲ၌ ဒူးထောက်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏စိတ်ထဲရှိ မုန်းတီးမှုနှင့် ဒေါသများသည် သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဝှက်ထားသည့် မျက်ရည်များကဲ့သို့ပင် ပူလောင်နေခဲ့သည်။

သူသည် လှိုဏ်ဂူအပြင်ဘက်သို့ အပြေးထွက်သွားပြီး ပိုင်ထျန်းရှန်းကို ဓားဖြင့်ထိုးသတ်ချင်စိတ်သာ ပေါက်နေတော့သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်း၏ မည်သည့်အကြောင်းပြချက် သို့မဟုတ် ရှင်းပြချက်ကိုမျှ သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ မျက်လုံးအတွက် မျက်လုံး၊ သွားအတွက် သွား၊ လက်စားချေဖို့သာ သူ အလိုရှိခဲ့သည်။

သို့သော်... သူ အခုထိ မလုပ်နိုင်သေးပေ။

ရွှမ်မင်၏ ဦးဆောင်မှုကို လိုက်၍ ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ အပူရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် ထူထဲသော ဟင်းများကို မြိုချလိုက်သည်။ သူ၏အနီရောင်လျှာသည် သူ၏ပါးစပ်ထောင့်ရှိ အကြွင်းအကျန်များကို လျက်လိုက်သည့်အခါ ရွှမ်မင်၏လက်ချောင်းထိပ်များသည် သူ၏မျက်လုံးများအောက်ရှိ စိုစွတ်နေသောအမှတ်အသားများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူ၏အေးစက်နေသော လက်ချောင်းများက အနည်းငယ်တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်ထိခိုက်မိပြီး သူ၏အိမ်ထောင်ဖက်ကို နာကျင်စေခဲ့သည်ဟု တွေးလိုက်မိသဖြင့် ရွှမ်မင်သည် ဝမ်ကျုံး၏ဆံပင်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ နီးကပ်စွာ ဆွဲခေါ်လိုက်၏။ သူသည် "ကိုယ် အမြန်ပြန်လာခဲ့မယ်" ဟု သူ၏နားရွက်တွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး ပိုင်ထျန်းရှန်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ထိုညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ဘယ်ကိုသွားခဲ့သည် သို့မဟုတ် ဘာတွေလုပ်ခဲ့သည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ရွှမ်မင်သည် ဤအချိန်တွင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားသွားလာသင့်သည်မဟုတ်သော်လည်း သူက သူ့ကို မတားဆီးခဲ့ချေ။

သူသည် မီးမွှေးလိုက်ပြီး အိုးတစ်ခုကို တင်ကာ အေးခဲနေသော တောဝက်ကြီးတစ်ကောင်လုံးကို ပဲပြားကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ရန်အတွက် ပုဆိန်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

အဆီများကို ရွှေရောင်ဆီအဖြစ် ကျိုလိုက်ပြီး ရွှမ်မင်က သူ့အတွက် တူးပေးထားသော ကျောက်အိုးထဲသို့ လောင်းထည့်ကာ အေးခဲစေရန်အတွက် မြေအောက်ခန်းတွင် ထားရှိခဲ့သည်။ အသားနှင့်အရိုးများကိုမူ ကျောက်အိုးများတွင် ထည့်သွင်း၍ ရေခဲအောက်ခန်းတွင် အေးခဲထားခဲ့သည်။

အလကားနေရင် မကောင်းတာလုပ်မိနိုင်သည်..

ဝမ်ကျုံးသည် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူ တစ်ခဏမျှပင် အနားယူခွင့်မပေးခဲ့ချေ။ သူ၏လက်ထဲရှိ မြွေအကြေးခွံနက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပုဆိန်သည် နေရောင်အောက်တွင် မည်းပြောင်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေခဲ့သည်။

ဤပုဆိန်သည် ပိုင်ထျန်းရှန်းကို သတ်ရန် လုံလောက်ပါမည်လား?

ပိုင်ထျန်းရှန်းအား သတ်ရန်အတွက် ပိုကြီးသောပုဆိန်နှင့် အားအင်များ လိုအပ်သေးသည်ဟု သူတွေးလိုက်မိသည်။

.

ညနေရောက်လာသည့်အခါ သူ၏လက်နှင့်ခြေထောက်များဖြင့် ချက်ပြုတ်နေရင်း သူ၏အတွေးများကမူ လွင့်မျောနေခဲ့သည်။

သူသည် ထိုမြွေနှင့်အတူ အတူရှိနေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း အတူတူ ထမင်းတစ်နပ်မှ မစားဖူးသေးသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ပြုစုစောင့်ရှောက်ထားသော မြွေနတ်ဆိုးကြီးသည် အလွန်မာနကြီးခဲ့သဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏စွမ်းအင်နှင့် နေနှင့်လ၏အနှစ်သာရကိုသာ စားသုံးခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ အခုလက်ရှိအတူစားဖို့အခွင့်အရေးကို မယူခဲ့ပါက နောက်ထပ်ဘယ်တော့မှ ရတော့မည်မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်မိပြီး သူ၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုများမှာ အလဟဿဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်…

ဥယျာဉ်ရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များအားလုံး ပွင့်လာပြီး အသီးများသီးခဲ့ကြသလို ခါးသောအရာရှိသည့် ပင်စည်များနှင့် အရွက်များလည်း ဆက်လက်ပေါက်ရောက်လာခဲ့၏။ ဝမ်ကျုံးသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ခူးလိုက်သည်။ သီးနှံတစ်ခုပြီးတစ်ခု အများကြီးထွက်လာပြီးနောက်၊ လူတစ်ဦးတည်းဖြင့် အားလုံးကို ကုန်အောင်စားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များအားလုံးကို ခူးလိုက်ပြီး ကြက်သွန်နီ၊ ဂျင်းနှင့် ကြက်သွန်ဖြူတို့ကို အသုံးပြု၍ ချက်ပြုတ်ခဲ့သည်။

ရွှမ်မင်၏ အကြိုက်ကို မသိသဖြင့် သူသည် အရသာရှိမည်ဟု ထင်ရသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ရွှမ်မင်နှင့် ပိုင်ထျန်းရှန်းတို့ ပြန်လာကြသည့်အခါ သစ်သားတိုင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စက်ဝိုင်းပုံစားပွဲတွင် ဟင်းပွဲဆယ်ခုခန့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝမ်ကျုံး၏ စားသုံးမှုနည်းပြီး ခြိုးခြံချွေတာတတ်သည့်အကျင့်ကို သိရှိထားသဖြင့် ရွှမ်မင်သည် သူ၏ညီကို ဧည့်ခံရန်အတွက် ပွဲကြီးတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားသည်ဟု ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့ဘေးတွင် မထီမဲ့မြင်ပြောဆိုနေသော ပိုင်ထျန်းရှန်းကို ဆိုလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ ဘာလို့မပြောတာလဲ?" 

"ကျစ်~ ကျွန်တော် သူ့ကို စိတ်ကိုမဝင်စားတာ" ပိုင်ထျန်းရှန်းက လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများသည် စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသည့် အရသာရှိသော ဟင်းပွဲများပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ပန်းကန်ထဲမှ ငရုတ်သီးနှင့်မှိုတို့ဖြင့် ချက်ထားသော ဝက်နံရိုးဟင်းကို လှမ်းယူမည်အပြုတွင် ဝမ်ကျုံးသည် သူ့လက်ဖမိုးကို တူဖြင့် ရိုက်ချလိုက်၏။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏လက်ထဲရှိ အေးခဲနေသော ခရမ်းချဉ်သီးဖျော်ရည်နှင့် သခွားသီးနှင့် ကြက်သွန်ဖြူအား ရောထောင်းထားသော ဟင်းလျာနှစ်မျိုးကို ရွှမ်မင်ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပိုင်ထျန်းရှန်းကို ရိုင်းစိုင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါတွေက ခင်ဗျားအတွက် လုပ်ထားတာမဟုတ်ဘူး။ လစ်လိုက်တော့" 

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် ဝမ်ကျုံးအပေါ် သူ၏မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် ရန်လိုမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားခြင်းမရှိသကဲ့သို့ ဝမ်ကျုံးသည်လည်း ပိုင်ထျန်းရှန်းအပေါ် သူ၏မနှစ်မြို့မှုနှင့် ရန်လိုမှုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြသခဲ့သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် သူ၏လက်ဖမိုးပေါ်ရှိ မှိန်ဖျော့နေသော အနီရောင်အမှတ်အသားများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျုံးကို ရိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ကျုံးသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သဖြင့် ထိုရိုက်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ဟင်းခွက်ထဲမှ ငရုတ်ဆီပူများဖြင့် သူ့ကို ပက်လိုက်သည်။

"အားးးးးးးးး"

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် နတ်ဆိုးတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုမရှိနိုင်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ဆီပူများနှင့် မျက်လုံးထဲရှိ ငရုတ်သီးများက နာကျင်မှုနှင့် ယားယံမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အညိုရောင်ဆီစွန်းများသည် သူ၏ ဖြူစင်သန့်ရှင်းသော ဝတ်ရုံပေါ်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သောအခါ သူသည် အရှက်ရပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူ အမြဲတမ်းအထင်သေးခဲ့သော ဝမ်ကျုံးကို သတ်ပစ်ချင်စိတ်ကလွဲ၍ ဘာမျှမရှိတော့ပေ။

"ဝမ်ကျုံး... မင်း အောက်တန်းစားကောင်... ဒီနေ့ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်... အားးးးးး"

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ပါသော အဖြူရောင်ကြာပွတ်ရှည်ကို အသုံးပြု၍ ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သောအရှိန်အဟုန်နှင့် အင်အားကြောင့် ဝမ်ကျုံးသည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင်မရမီပင် ကြာပွတ်က ရိုက်ချလိုက်တော့မည်။ သို့သော် ၎င်းမကျရောက်မီတွင် ရွှမ်မင်သည် ကြားဝင်လာပြီး ကြာပွတ်ကို သူ၏လက်ဖြင့် အလွယ်တကူ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခြေထောက်များကို နင်းပြီး "အစ်ကို... အစ်ကိုက သူ့ကိုပဲ ကာကွယ်နေပြန်ပြီ... သူ ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်သွားတာလဲဆိုတာ အစ်ကို မမြင်လိုက်ဘူးလား? သူ ကျွန်တော့်ကို ရိုက်တုန်းကကျ အစ်ကို ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်မပေးခဲ့ဘူး... အခုကျမှ ကျွန်တော့်ကို တားဖို့ ရောက်လာတယ်ပေါ့... ဖယ်ပေး... ဒီနေ့ သူ့ကို မသေသေအောင်သတ်ရမယ်..."

ရွှမ်မင်သည် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏နဖူးမှ အကြောများက တုန်ခါနေခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ညီအပေါ်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာထိန်းချုပ်သည့်မန္တာန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာနေစေရန် လုပ်လိုက်သည်။ သစ်ပင်အောက်ရှိ အရိပ်ရသောနေရာသို့ လက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် လှည့်၍ ဝမ်ကျုံးကို ကြည့်ကာ ခံစားချက်မရှိဘဲ မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ပုံမှန်ဆိုရင် သဘောကောင်းပြီး စကားလည်းနားထောင်တာကို ဘာလို့ အခုမှ ပြဿနာရှာရတာလဲ?"

ရွှမ်မင်၏မျက်နှာသည် အေးစက်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများနှင့် အသံကလည်း အတိအကျ အေးစက်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ့ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ကို အရင်စော်ကားတာ သူလေ" 

ရွှမ်မင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အဲ့တာမို့ မင်းက သူ့မျက်နှာကို ဆီပူနဲ့ ပက်လိုက်တယ်ပေါ့?"

ဝမ်ကျုံးက ပြန်ပြောလိုက်တော့သည်။ "အင်းလေ၊ အဲ့လိုမလုပ်လို့ တစ်ခြား ဘာလုပ်ရမှာလဲ? သူ့လာရိုက်တာကို စောင့်နေရမှာလား?" 

ရွှမ်မင်သည် ဝမ်ကျုံးကို အပေါ်အောက်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူလုံးဝနားမလည်နိုင်သည့်အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ကိစ္စတွေ အကုန်ပြီးသွားပြီ၊ နှစ်ယောက်စလုံး တူတူခံစားလိုက်ရပြီလို့ ကိုယ်ထင်ခဲ့တာ"

ပိုင်ထျန်းရှန်းတစ်ယောက် ဒေါသကို မဖြေနိုင်သေးပုံရသည်။ အမှန်တရားကိုသိရှိပြီးနောက်တွင်ပင် ရွှမ်မင်သည် ပိုင်ထျန်းရှန်းက သူနှင့်တွေ့ဆုံခဲ့ချိန်မှစ၍ ဝမ်ကျုံးအပေါ် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ရန်လိုနေခဲ့ရသည်ကို လုံးဝနားမလည်နိုင်သေးချေ။ ထို့အတူ ပိုင်ထျန်းရှန်းအပေါ် ဝမ်ကျုံးထားရှိ‌သော လက်ရှိမကောင်းသည့် သဘောထားကိုလည်း နားမလည်နိုင်သေးပေ။

"တူတူခံစားရတာ?" ဝမ်ကျုံးသည် ပိုင်ထျန်းရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ ညီက ကျွန်တော်နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံကတည်းက ကျွန်တော့်အပေါ် မကောင်းတဲ့စိတ်တွေပဲ ပြည့်နေတာ။ ခင်ဗျားသာမရှိရင် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းက သူ့လက်ထဲမှာ ကျွန်တော် သေနေလောက်ပြီ။ အခု သူ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်နေတဲ့ပုံစံကိုလည်း ကြည့်ဦး။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ကြည့်ခဲ့တဲ့ပုံစံနဲ့ ဘာများကွာခြားသွားလို့လဲ? ကျွန်တော်တို့ နှစ်ဦး ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ အဆင်ပြေပြေနေနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လဲ?"

ရွှမ်မင်သည် ထပ်မံ၍ ပြောဆိုရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လှိုဏ်ဂူထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းခွက်များကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ နွေးထွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါတွေအားလုံးက ခင်ဗျားအတွက် အထူးတလည် ချက်ထားတာ။ ကျွန်တော် အချိန်တွေအများကြီးပေးပြီး စိတ်ကူးတွေအများကြီးနဲ့ ချက်ထားတာ။  ကျွန်တော့်မျက်နှာလေးထောက်ပြီး တစ်လုတ်နှစ်လုတ်လောက် စားပေးပါနော်"

ရွှမ်မင်သည် သူ၏ညီကြောင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေရသည့်အပြင် ယခုအခါတွင်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြောင့် ပို၍ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ သူသည် အစားအသောက်များကို စိတ်မဝင်စားဘဲ လှိုဏ်ဂူထဲသို့ ပြန်ဝင်ပြီး ရွှံ့များနှင့် ကစားချင်စိတ်သာရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှန်ကို ကြည့်ကာ သူ၏လှပသောမျက်နှာဖြင့် အပန်းဖြေပြီး စိတ်ရှည်သည်းခံသောမှန်နှင့် စကားပြောချင်စိတ်သာရှိခဲ့သည်။

ရွှမ်မင်သည် ဝမ်ကျုံး၏လက်ကို ခါချလိုက်ပြီး နောက်သို့ပင်မလှည့်ဘဲ ဆိုလိုက်သည်။ "မစားဘူး၊ ကိုယ့်ဘာသာ စား" 

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး စကားပြောနိုင်ပါက သူ၏အစ်ကိုကို လက်ခုပ်တီး၍ ချီးကျူးလိမ့်မည်။ 'တော်တယ်၊ အစ်ကို... အစ်ကို လုပ်တာအကောင်းဆုံးပဲ...'

ဝမ်ကျုံးသည် တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး စားပွဲအား သူ၏လက်ကို အနည်းငယ်တင်းကျပ်စွာ ကိုင်လိုက်သည်။ "ရွှမ်မင်၊ ခင်ဗျား ဒီနေ့ ကျွန်တော်ချက်ထားတဲ့ဟင်းကို  မစားဘူးဆိုရင် နောက်ကျ ကျွန်တော့်အနားကို ဘယ်တော့မှ လာမကပ်နဲ့တော့"

ပိုင်ထျန်းရှန်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိစွာ မျက်လုံးလှိမ့်လိုက်ပြီး တွေးလိုက်သည်။ 'ဘယ်သူက ဂရုစိုက်လို့လဲ? ငါ့အစ်ကိုကို ကြိုက်နေတဲ့သူတွေ အားကြီး၊ ဘာလို့-'

ရွှမ်မင်သည် ချက်ချင်းလှည့်ပြန်လာပြီး ခြေဗလာဖြင့် စားပွဲဆီသို့ လျောတိုက်လာတာ ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် ပန်းကန်နှင့်ဟင်းများသယ်လာသော ဝမ်ကျုံးကို သူ၏ပေါင်ပေါ်တွင် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူသည် ဝမ်ကျုံးက သူ့ကို ခွံ့ပေးလာသော ဟင်းများကို ခေါင်းခါ၍ ငြင်းဆန်လိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။ "ကိုယ် မစားချင်ဘူး၊ မင်းပဲ စားလိုက်" 

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်က မစားချင်သောအရာကို စားရမည်ဆိုပါက စိတ်မသက်မသာဖြစ်မည်ကို သိရှိထားပြီး ရွှမ်မင်ကို အတင်းအကျပ် လက်ခံစေရန် ကြိုးစားနေသော သူ၏အပြုအမူမှာလည်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းနေခဲ့သည်။

သို့သော်... အချို့အရာများကို သူ အခုမလုပ်ခဲ့ပါက အနာဂတ်တွင် အခွင့်အရေးရတော့မည်မဟုတ်မည်ကို သူကြောက်ရွံ့နေခဲ့၏။

ဝမ်ကျုံးသည် ဟင်းကို သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ရွှမ်မင်၏ခေါင်းနောက်သို့ လက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ၏နှုတ်ခမ်းများကို နမ်းလိုက်၏။ သူသည် ရွှမ်မင်၏ အနည်းငယ်ခုခံနေသော သွားများကို လျှာဖျားဖြင့် တွန်းဖွင့်ပြီး အစာများကို ခွံ့ကျွေးလိုက်သည်။ သူက သူ၏ပါးလွှာသောနှုတ်ခမ်းများကို ကိုက်လိုက်ပြီး အရင်က သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည့်နည်းလမ်းအတိုင်းပင် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ "ပြောစကားနားထောင်ပြီး စား‌နော်၊ မဟုတ်ရင် စိတ်ဆိုးပစ်လိုက်မှာ" 

သူသည် ဟင်းပွဲများအားလုံးကို နည်းနည်းစီ စားစေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံး၏နှုတ်ခမ်းနှင့်သွားများသည် ထုံကျင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ရွှမ်မင်၏ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ သူ၏လည်ပင်းကို ဖက်ထားလိုက်သည်။ သူသည် ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာဖြင့် "ကျွန်တော် ချက်တဲ့ဟင်းတွေက စားလို့ကောင်းလား?" ဟု သူ့ကို မေးလိုက်သည်။

"အွန်း"

.

ရွှမ်မင်သည် ဝမ်ကျုံးကို ပြန်လည်ပွေ့ဖက်ပြီး မြွေအသိုက်၏ကျင်းထဲသို့ ပြန်သွားကာ သူ့ကို ရူးသွပ်စွာ နမ်းလိုက်သည်။ ဝမ်ကျုံးက မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ အမြီးကို ကျွန်တော် လျစ်လျူရှုလွန်းနေပြီလား?" ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ရှိသမျှ သတ္တိများကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး မြွေအမြီးကို စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် လက်ခံလိုက်ကာ ၎င်းကို အလွန်ဂရုတစိုက်နှင့် သေသေချာချာ ကြည့်ရှုနေတော့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ဤရှက်တတ်သည့်အကြေးခွံအောက်တွင် မည်သည့်အရာ ဝှက်ထားသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သိလိုက်ရသည်။

သူသည် ရွှမ်မင်၏အမြီးဖျားကို ဖက်ထားပြီး အတိတ်ကအရာအားလုံးကို ပြန်လည်တွေးတောနေခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ရူးမိုက်ခဲ့သည်ဟု ခံစားရပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် ရွှမ်မင်က အမှန်တကယ်ပင် ဆိုးသွမ်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆူပူလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆိုးရတာလဲ?" 

ရွှမ်မင်သည် ရယ်လိုက်ပြီး "ယောင်္ကျားလို့ခေါ်" ဟု သူ့ကို အတင်းအကျပ်ပြောစေခဲ့သည်။

သူသည် ဝမ်ကျုံး၏နီရဲနေသောနားရွက်ထဲသို့ လေမှုတ်သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ရှက်ရွံ့နေသည့်အကြည့်ဖြင့် ဝမ်ကျုံးက တိုးတိုးလေးဆိုလိုက်သည်။ "ယောင်္ကျား~" 

ဤမြင်ကွင်းမျိုးသည် ရွှမ်မင်အစဉ်အမြဲ အိပ်မက်မက်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းဖြစ်သောကြောင့် သူသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ပျော်ရွှင်နေသည်။ ဝမ်ကျုံး၏ နားနားသို့ တိုးကပ်၍ တဖွဖွပြောဆိုနေလေသည်။ "ဝမ်ကျုံး~ ဝမ်ကျုံး~ ကိုယ့်ရဲ့ဝမ်ကျုံးလေး~"

မှန်သည် ၎င်း၏ပိုင်ရှင်ကို ဘေးအန္တရာယ်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထွက်ခွာရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးသည့်အနေဖြင့် မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မထွက်ခွာမီတွင် ရွှမ်မင်သည် ပိုင်ထျန်းရှန်းက မြွေအသိုက်ထဲတွင် ခဏနေမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ၎င်းသည် သူတို့နှစ်ဦးကြား ပဋိပက္ခများ မလွဲမသွေဖြစ်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ကျုံးကို ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဝမ်ကျုံး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူက ကိုယ့်ညီလေး။  မဖြစ်မနေလိုအပ်တဲ့အချိန်ကလွဲပြီးတော့  ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို သူ့အပေါ် မသုံးစေချင်ဘူး။" 

ဝမ်ကျုံးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရွှမ်မင်၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်ကာ ညင်သာစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်တော့သည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ မြွေချောကြီး…"