Chapter 51

မြွေနက်ကြီးက ရှည်၊ ထူ၊ ကြီးလွန်းလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ရေချိုးပေးဖို့ အချိန်အများကြီး မယူခဲ့ရပေ။ သူက အလွန်သန့်ရှင်းနေခဲ့သည်။ နှစ်ရှည်လများ နတ်ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံခဲ့သည့် ကာလအတွင်းတွင် မြွေနက်ကြီးသည် ဘဝသံသရာ၏ ဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း ဖုန်မှုန့်များကို ရှောင်ရှားနိုင်သည့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရေအနည်းငယ်သာ ဖြန်းပြီး မြွေ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ခေါင်းမှ အမြီးဖျားအထိ လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးရုံမျှဖြင့်ပင် ရေချိုးပေးသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

မြွေနက်ကြီးသည် ယခုကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဂရုစိုက်မှုကို တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသေးပေ။ သူ့အိမ်ထောင်ဖက်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရေချိုးခြင်းသည်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်က ပထမဆုံးပင်။

သူသည် ရှက်နေသော အကြေးခွံများကို ဝမ်ကျုံး၏ပါးစပ်ထံသို့ ကပ်ပေးပြီး သူ့ကို နမ်းစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထင်းရှူးရနံ့သင်းပျံ့နေသော ဝမ်ကျုံး၏ရင်ခွင်ထဲသို့ သူ၏ကြီးမားသောခေါင်းကို လိမ်ကာ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျုံး၏ဒဏ်ရာရနေသော မျက်နှာနှင့် နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်း၊ သွားများကို လျက်ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူသည် ကျေနပ်စွာ ကုန်းပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ပြီး ဝမ်ကျုံးကို ပတ်ကာ မီးဖိုဘက်သို့ သွား၍ ၎င်း၏အမြီးဖြင့် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးအား ပတ်ကာ အေးအေးဆေးဆေး မှန်ကြည့်နေတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ထိုနေ့က ဖြစ်ခဲ့သည့်အဖြစ်အပျက်ကို ထုတ်မပြောကြဘဲ ပိုင်ထျန်းရှန်းကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာများ မဖြစ်ပေါ်လာစေရန် တိတ်ဆိတ်စွာပင် သဘောတူထားခဲ့ကြ၏။

ဝမ်ကျုံးသည် တစ်ကိုယ်လုံး ရွှဲရွှဲစိုနေသဖြင့် မီးဖိုဘေးတွင် ထိုင်နေရင်း တဆတ်ဆတ်တုန်နေခဲ့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က စေးကပ်ကပ်ဖြစ်နေပြီး သက်သောင့်သက်သာ မရှိခဲ့ချေ။ အချိန်အကြာကြီး တွေးတောပြီးနောက်တွင် သူသည်  အိပ်ပျော်ချင်သလိုလို ဖြစ်နေသော မြွေနက်ကြီးကို နောက်ဆုံးတွင် တွန်းလိုက်ပြီး "မြွေချောကြီး၊ ရေချိုးကန်တစ်ခုလောက် လုပ်ပေးလို့ရမလား? ကျွန်တော်လည်း ရေချိုးချင်တယ်" 

မြွေနက်ကြီးသည် အိပ်ပျော်တော့မလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏အိမ်ထောင်ဖက်က ရေချိုးချင်ကြောင်း ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းအရောင်တောက်လာပြီး အင်အားအပြည့်ဖြင့် နိုးလာခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ ကြိုတင်ရွေးချယ်ထားသော ကျောက်တုံးငယ်လေးကို မြွေနက်ကြီးအား လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဒီကျောက်တုံးလေးကိုပဲ ထွင်းလိုက်ပါ" 

မြွေနက်ကြီးသည် သူ၏လျှာကို ထုတ်လိုက်ပြီး အမြီးကို လှုပ်လိုက်ကာ ထိုကျောက်တုံးလေးက အလွန်သေးငယ်ကြောင်းနှင့် သူ၏အမြီးပင် ဝင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် မြွေနှင့်အတူ ရေချိုးရန် တစ်ခါမျှ စဉ်းစားမထားခဲ့ပေ။ ရေချိုးကန်က အလွန်ကြီးနေမည်ဖြစ်ပြီး ရေနွေးတည်ရသည်မှာလည်း အလွန်ပင် ပင်ပန်းသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မြွေနက်ကြီး၏ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်ဟန်ဆောင်ကာ ကျောက်တုံးငယ်လေးကိုသာ ဆက်လက်တောင်းဆိုနေခဲ့၏။

မြွေနက်ကြီးသည် အနည်းငယ် စိတ်မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ဝမ်ကျုံး ရေချိုးရန်အတွက် ရေနွေးတည်သည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုရေနွေးသည် မြွေအတွက် အလွန်ပူလွန်းလှပြီး ခံနိုင်ရည်မရှိနိုင်သော အပူချိန်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

မြွေနက်ကြီးသည် တစ်မီတာကျော်မြင့်သော၊ ချောမွတ်ပြီး လုံးဝိုင်းသော ရေချိုးကန်ကို ပတ်ထားပြီး မြွေ၏ခေါင်းက ရေချိုးနေသော နှင်းဖြူလူသားလေးကို ငုံ့ကြည့်နေရင်း သူ၏အိမ်ထောင်ဖက်သည် အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

နေစဉ်ရက်စက် ဂရုတစိုက်ပြုစုပေးခဲ့သော သူ၏အသားအရေသည် နူးညံ့ကာ ပျက်စီးလွယ်လာသည်မှာ သိသာလှ၏။ ပုံမှန်ရက်များတွင် အနည်းငယ်မျှ ထိမိရုံနှင့် နီရဲလာပြီး အမှတ်အသားများ ပျောက်ကွယ်ရန် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ကာ အချို့နေရာများတွင်မူ အမာရွတ်များနှင့် အညိုအမည်းများ စွဲကျန်နေဆဲပင်။

အမြီးဖြင့် ပတ်ထားပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မြွေနက်ကြီးက ဒူးခေါင်းနှင့် တံတောင်ဆစ်များကဲ့သို့ မာကျောသောနေရာများအပါအဝင် ခေါင်းမှ ခြေအထိ လျက်ပေးရသည်။ သူ မည်မျှပင် သဘောထားကြီးကြီးထားပါစေ ဝမ်ကျုံး၏အရေပြားကို ခြစ်မိပြီးနောက်တွင်မူ ဝမ်ကျုံး၏မျက်လုံးများက နီရဲလာကာ မြွေကို  နူးညံ့မှုမရှိကြောင်း၊ အမြဲတမ်းနာကျင်အောင် လုပ်ကြောင်း အပြစ်တင်တတ်သည်။

သူ၏အိမ်ထောင်ဖက်သည် လေ၊ မီးနှင့် ဖုန်မှုန့်များကို တားဆီးနိုင်သော လှပသောအကာဖြင့် ဂရုတစိုက် ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်ရန်လိုအပ်သည့် ပျက်စီးလွယ်‌သော ကျောက်စိမ်းငယ်တစ်ခုဟု သူ အမြဲတမ်း ခံစားနေခဲ့ရသည်။ ထိုသို့သော နူးညံ့သောအရေပြားကို ရေနွေးပူပူဖြင့် တကယ်တမ်း ရေချိုးလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူကများ တွေးမိခဲ့ပါမည်နည်း?

မြွေနက်ကြီးသည် လူတစ်ဝက်၊ မြွေတစ်ဝက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏လက်ဖြင့် သူ့အိမ်ထောင်ဖက်၏ လုံးဝိုင်းပြီး ပိန်လှီသောပခုံးများကို ထိလိုက်ကာ အလွန်ပူနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏...

ဝမ်ကျုံးသည်လည်း ရုတ်တရက်ထိမိမှုကြောင့် တဆတ်ဆတ်တုန်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ထဖို့ကြိုးစားသော်လည်း ရှက်ရွံ့သလို ခံစားရသည်။ သူသည် ဒူးကိုပိုက်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား... ကျောပေးထား ကျွန်‌တော့်ကို မကြည့်နဲ့" 

ရွှမ်မင်: "အဲဒါဆို မင်း အခုလေးတင် မြွေနက်ကြီးရှေ့မှာ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်သွားတုန်းကကျ ဘာလို့ ဒီစကား မပြောတာလဲ?"

ဝမ်ကျုံး: "..."

ရွှမ်မင်: "မင်းက ဘာလို့ အမြဲတမ်း သူ့ဘက်ကို ရပ်တည်ပြီး ကိုယ့်ကိုကျ ခွဲခြားခွဲခြားနဲ့ ဆက်ဆံနေတာလဲ?"

ရွှမ်မင်ပြောနေစဉ်မှာပင် လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျုံး၏လက်မောင်းအောက်ကို ကိုင်လိုက်ကာ ရေချိုးကန်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူက ဝမ်ကျုံး၏ ဖုံးအုပ်ထားသောလက်များကို သတိပေးသည့်အနေဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မဖုံးနဲ့" 

ဝမ်ကျုံးသည် ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် ရေချိုးကန်၏အစွန်းတွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စွာ ဘေးသို့လှည့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ရွှမ်မင်က မြင်သင့်မြင်ထိုက်သည်များကို အကုန်မြင်လိုက်ရချေပြီ။ ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ မြွေလျှာကို ထုတ်၍ လာလျက်ရန် ကြိုးစားနေသဖြင့် ပါးစပ်ကို အလျင်စလို အုပ်လိုက်ပြီး "ခဏ၊ ကျွန်တော် ရေမဆေးရသေးဘူး" 

ရွှမ်မင်၏အမြီးက ဝမ်ကျုံး၏ခြေကျင်းဝတ်ကို ပတ်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူက အလွန်အန္တရာယ်များသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေခဲ့၏။ စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အရေးမကြီးပါဘူး၊ ကိုယ် မရွံတတ်ဘူး" 

ဝမ်ကျုံးသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်စလို တွန်းထုတ်လိုက်ကာ "မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ?" ရွှမ်မင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ကိုယ့်အမြီးကို သုံးတာကို မင်းက အခုထိ ခွင့်မပြုနိုင်သေးဘူးလား?"

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မြှောက်၍ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အလိုက်သင့်နေဖို့ အချိန်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ"

"..." ရွှမ်မင်သည် ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။ သူသည် သူ၏အမြီးဖြင့် ဝမ်ကျုံးကို ပတ်လိုက်ပြီး ရေချိုးကန်အပေါ်သို့ ပြန်ချလိုက်ကာ ရေပြန်လောင်းချလိုက်ပြီးနောက် မီးဖိုဘေးတွင် ထားလိုက်သည်။

လှော်ထားသော ကြက်အရေခွံသည် ဝတ်ဆင်ရအလွန်သက်သောင့်သက်သာရှိရုံသာမက သဘက်တစ်ခုကဲ့သို့ ရေစုပ်ယူမှုလည်း ကောင်းမွန်လှသည်။

ဝမ်ကျုံး ကြက်အရေခွံဖြင့် ဆံပင်သုတ်ပြီးနောက်တွင် ရွှမ်မင်သည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး ဘာစကားမျှ မပြောတော့ပေ။ သူသည် ဝမ်ကျုံးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ယခုအချိန်တွင် ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့သည့်အလားပင်။

ဝမ်ကျုံးသည်  ကျောက်အိုးထဲတွင် ရေထည့်၍ မီးဖိုပေါ်တွင်တင်ကာ ဆူပွက်စေခဲ့သည်။ ကြက်ဥတစ်လုံးနှင့် ကြက်သွန်စိမ်းအနည်းငယ်ကို ကိုင်ထားရင်း မေးလိုက်သည်။ "ကြက်ဥဟင်းချိုချက်မလို့၊ ခင်ဗျား စားမလား? နည်းနည်းပိုချက်လိုက်မယ်လေ" 

ရွှမ်မင်သည် ဘာမျှမပြောပေ။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် သူက ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်က မြွေပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ လူနဲ့တူလာပါစေ ကိုယ်က မြွေတစ်ကောင်ပဲဆိုတာ မင်း နားလည်စေချင်တယ်၊ ဒီအချက်က ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး" 

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မြွေနက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး မှန်ကို ပတ်လိုက်သည်။ ရွှံ့ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့ပြီး တမင်တကာလုပ်သည်၊ မလုပ်သည်ကို မသိနိုင်ပေ။ သူသည် ပုံမှန်အတိုင်း ဝမ်ကျုံးကို သူ၏အမြီးဖြင့် ပတ်မထားဘဲ အလွန်အေးစက်စက်ဟန်ဖြင့် နောက်ကျောပေးနေလိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးကမူ သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ကြက်ဥများကို ဆူပွက်နေသောရေထဲသို့ ခေါက်ထည့်လိုက်ကာ ကြက်သွန်စိမ်းနှင့် ပင်လယ်ဆားအနည်းငယ်ကို ထည့်လိုက်၏။ သူသည် ဖျော့တော့ပြီး အလွန်အရသာရှိသော ကြက်ဥဟင်းချိုတစ်အိုးကို ချက်လိုက်သည်။

မြွေနက်ကြီးသည် မှန်ကိုအသုံးပြု၍ သူ၏အိမ်ထောင်ဖက်ကို ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး သူက ပုံမှန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ စားသောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသထွက်ပြီး ဝမ်းနည်းမိသည်။

သူသည် အိပ်ပျော်လုနီးပါးအထိ စောင့်နေခဲ့သည်။ သူ၏အိမ်ထောင်ဖက်က သူ့ကို လာနှစ်သိမ့်ခြင်းမရှိပေ။ သူ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် မြွေနက်ကြီးက ထရပ်ပြီး ရန်ဖြစ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့၏။

ဝမ်ကျုံးသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်၍ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အသိုက်ဘေးတွင် အဝတ်အစားများ ချွတ်နေသော ရွှမ်မင်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ဘေးဘက်သို့ တစ်ဝက်ခန့် ရွှေ့လိုက်သည်။ ဤရမ္မက်ကြီးသောမြွေကြီးသည် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သူ့ကို ထပ်မံနှောင့်ယှက်တော့မည်ကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကောင်းစွာသိရှိနေချေသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်က သူ၏ပခုံးများကို ကိုင်တွယ်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ လှည့်သည်ကို ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏လက်ချောင်းများကို အေးစက်နေသော ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး သတိပေးလိုက်၏။ "ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်းတွေ မလုပ်နဲ့၊ အရင်နမ်းရမယ်" ဤသည်မှာ မြွေကို သဘောတူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်မင်သည် သူ့ကို နမ်းရှုံ့ရန်အတွက် ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်ရာ အေးစက်ပြီး ချောမွေ့သော မြွေလျှာသည် လူလျှာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ ၎င်းသည် တိုတောင်းပြီး လျင်မြန်မှုမရှိသော်လည်း အရင်ကထက် အကျိုးကျေးဇူးများ ပိုမိုရရှိလာခဲ့သည်။

…

ဝမ်ကျုံးသည် အလွန်ရိုးသားစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ သူသည် ရွှမ်မင်၏လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပတ်လိုက်ပြီး သူ၏တင်ပါးများကို ရွှမ်မင်၏ခါးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

ကျောက်သားအသိုက်ထဲရှိ နေရာမှာ ကျဉ်းမြောင်းလွန်းလှ၏။ အရင်က ရွှမ်မင်သည် သူ၏အမြီးကို အသုံးပြု၍ နေရာကို တစ်ကြိမ်ချဲ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း လူတစ်ဦးနှင့် မြွေတစ်ကောင်အတွက်တော့ နေရာမရှိခဲ့ပေ။ လက်များ၊ ခြေထောက်များ ရှည်လျားသူများကတော့ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်းမရှိသေးချေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စကားမပြောဖြစ်ကြပေ။ သူတို့၏လည်ချောင်းမှ တိုးတိုးဖျဖျထွက်လာသော အသံများကိုပင် တစ်ဖက်လူက ပြောဆိုခြင်းမပြုနိုင်မီ မျိုချလိုက်ကြသည်။

ရွှမ်မင်သည် ဝမ်ကျုံးကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ မေးနေခဲ့သည်။ "မင်း ကိုယ့်အမြီးကို လက်ခံပေးမှာလား? လက်ခံပေးမှာလားလို့?"

ဝမ်ကျုံးသည် သူ့ကို မလိမ်ညာလိုသလို ထိုသို့သော ပြင်းပြသည့်အချိန်တွင် စိတ်ပျက်ဖွယ်စကားများကို ပြော၍ သူ့ကို စိတ်မဆိုးစေလိုပေ။ ထို့ကြောင့် သူက "အချိန်ပေးပါဦး~ ရွှမ်၊ ရွှမ်~ မင်~" ဟု ညင်သာစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ရွှမ်မင်၏ မရှိမဖြစ်ဆုံးအရာမှာ သူ၏နာမည်ကို ကြားရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝမ်ကျုံးကို ပို၍ပင် တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ခေါင်းမာစွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ "ကောင်းပြီ၊ စောင့်နေပါ့မယ်" 

တစ်ရက်ဖြစ်စေ၊ တစ်နှစ်ဖြစ်စေ…

သူ၏အမြီးကို လက်ခံရန် ကြိုးစားနေသရွေ့ သူက ထာဝရစောင့်ဆိုင်းနေနိုင်ခဲ့သည်။

ဤအချက်တွင် ရွှမ်မင်သည် ဝမ်ကျုံးကို ပို၍ပင် ချစ်မြတ်နိုးလာခဲ့၏။

ကောင်းကင်သို့တက်ပြီး လကို ဖမ်းခြင်းဖြစ်စေ၊ သမုဒ္ဒရာငါးပါးအောက်သို့ ဆင်း၍ လိပ်များကို ဖမ်းခြင်းဖြစ်စေ၊ ဝမ်ကျုံး အလိုရှိသရွေ့ ရွှမ်မင်က သူ့ကို ခြွင်းချက်မရှိ ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီအချက်က စကားလုံးသက်သက်မဟုတ်ပါဘူး။ နတ်ဘုရားဖြစ်တော့မည့် မြွေနတ်ဆိုးကြီး ရွှမ်မင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏ပြင်းပြပြီး ပူလောင်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ခံစားနိုင်သည်။ ထို့အတူ ရွှမ်မင်က သူ့အတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည့် အပြောင်းအလဲအမျိုးမျိုးကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ရွှမ်မင် ကောင်းကင်ဘေးအန္တရာယ်ကို ကျော်လွှားအောင်မြင်ပြီး သူ့ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးနိုင်ဖို့မှလွဲ၍ အခြားဆန္ဒများ မရှိခဲ့ချေ။

.

နွေဦး၏ တတိယလတွင် အနီရောင်သန္ဓေတားအသီးများသည် လေနှင့်အတူ ကြွေကျလာကြသဖြင့် လောက်လေးခွဖြင့် ခက်ခက်ခဲခဲ ပစ်ရန်မလိုအပ်တော့ချေ။

ဝမ်ကျုံးသည် သူစုဆောင်းထားသော သန္ဓေတားအသီးများကို ရွှမ်မင်က သူ့အတွက် ခူးပေးထားသည့် မြွေအသီးအောက်တွင် ထည့်ထားလိုက်ပြီး ဆေးပင်ရွက်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ရွှမ်မင်၏နောက်ကွယ်မှ တစ်နေ့သုံးနပ်စားရသည့် အစားအစာထဲသို့ ထည့်လိုက်သော်လည်း ထပ်မံစိုးရိမ်နေသဖြင့် သူသည် အိပ်ရာမဝင်မီတွင် နောက်တစ်လုံးကိုပင် တိတ်တဆိတ် စားခဲ့သေး၏။

ရွှမ်မင်သည် သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တိတ်တဆိတ် သန္ဓေသားအသီးများစားနေသော ဝမ်ကျုံးကို မှန်ထဲတွင် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ သူ၏ပါးလွှာသောနှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးလေးတစ်ခုဖြင့် မှန်ကို ပြောလိုက်သည်။

[မှန်ကြီးရေ၊ မှန်ကြီးရေ]

[သူက အရမ်းမာနကြီးလွန်းလို့ ငါ့အမြီးရဲ့စွမ်းအားကို မခံနိုင်တာတောင် ငါ့ကို ပြန်ခုခံနေတာ]

[တကယ်တော့ သူ ငါ့ကို အရမ်းချစ်တယ်ဆိုတာ ငါနားလည်ပါတယ်]

[မဟုတ်ရင် ဘာလို့ ကိုယ်ဝန်ရှိအောင် တိတ်တိတ်လေး ကြိုးစားပြီး ငါ့ကို လျှို့ဝှက်ဥလေးတစ်လုံးနဲ့  အံ့အားသင့်အောင် လုပ်ချင်နေရမှာလဲ?]

ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဥယျာဉ်ရှိ ခရမ်းချဉ်သီးများ နီရဲလာသည့်နေ့တွင် အခြားဟင်းသီးဟင်းရွက်များလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရင့်မှည့်လာခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ကျုံးသည် "အစားအစာတွေကို အချိန်အကြာကြီး သိုလှောင်ထားနိုင်တဲ့ နေရာလေးသာ ရှိရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ" ဟု ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောလိုက်ဖူးသည်။

ရွှမ်မင်သည် ထင်းနှင့် အစားအစာများ သိုလှောင်ထားသော လှိုဏ်ဂူတွင်းသို့ ဆယ်မီတာကျော်နက်သည့် မြေအောက်ခန်းတစ်ခုကို တူးခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဝမ်ကျုံးက သူ့အိမ်သည် ဆင်းရဲပြီး ရေခဲသေတ္တာမရှိကြောင်း၊ နွေရာသီတွင် ရေခဲထုပ်များကို လုပ်ပြီးစားနိုင်သော သူငယ်ချင်းများကို မနာလိုဖြစ်ခဲ့ရကြောင်း ပြောပြဖူးသောကြောင့် ရွှမ်မင်သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အရည်မပျော်သော နှင်းဖုံးတောင်များသို့ သွားရောက်၍ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် သက်တမ်းရှိ ရေခဲကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို သူ့အတွက် ထွင်းထုပေးခဲ့သည်။

ရွှမ်မင်သည် သူ၏အိမ်ထောင်ဖက်ကို နားလည်အောင်လုပ်ရမည်။ သူရှိနေသရွေ့ ဝမ်ကျုံးသည် မည်သူ့ကိုမှ အားကျစရာမလိုချေ။ ထိုနေရာတွင် ရေခဲသေတ္တာမရှိသေးသော်လည်း ရေခဲသေတ္တာထက် ပိုကောင်းသည့်အရာကို  ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တစ်မူထူးခြားသော ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုနှင့် အလိုလိုက်ခြင်းကို ခံစားစေနိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်၏အမြီးထိပ်တွင် ရေခဲများ အေးခဲသွားပြီး ရေခဲပန်းပွင့်လေးများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ရင်ထဲတွင် ဖော်မပြနိုင်သော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မြွေအမြီးကို လက်ဖြင့် နွေးထွေးအောင် လုပ်ပေးရင်း မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ဘာလို့ ကျွန်တော့်အပေါ် ဒီလောက်တောင် ကောင်းရတာလဲ?" 

ရွှမ်မင်သည် သူ့ကို ငတုံးတစ်ယောက်လို ကြည့်လိုက်ပြီး အလွန်ရိုးသားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ် မင်းကို ကြိုက်လို့ပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေရမှာလဲ" 

ဝမ်ကျုံး၏နားများသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ထိုသို့သော ချိုမြိန်သည့်စကားများကို ကြားနေရသဖြင့် အသားမာတက်တော့မလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ၎င်းသည် အရင်က ဘယ်ဘက်နားကဝင်ပြီး ညာဘက်နားက ထွက်သွားပြီး ဘယ်တော့မှ အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိပေမဲ့ ယနေ့တွင်မူ ရွှမ်မင်၏စကားများ၏ အမှန်တရားကို အမှန်တကယ်ပင် တွေးလိုက်မိပြီး "စကားချိုချိုလေးတွေနဲ့ လာမြူဆွယ်မနေနဲ့၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ တပ်မက်နေတာ" ဟု သူ့ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ရွှမ်မင်က သူ့ကို ပြန်ပြင်ပေးလိုက်သည်။ "ရှင်းနေတာပဲ။ ပထမဆုံး မြင်တဲ့အချိန်ကတည်းက စွဲလမ်းသွားပြီး နောက်တော့လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်ကြိုက်သွားကြတာပေါ့"

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏နှုတ်ခမ်းများကို စူကာ မျက်လုံးထောင့်မှ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မြင်မြင်ချင်းချစ်တာက ရမ္မက်ကနေ လာတာ မဟုတ်ဘူးလားလို့? ခင်ဗျားက နေ့တိုင်း ကျွန်တော့်ကို  ဒုက္ခပေးနေတာ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို - " ဝမ်ကျုံးသည် ကျန်သည့်စကားများကို ဆက်မပြောတော့ချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ထိုရမ္မက်ကြီး‌သောမြွေကြီးက သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရွှမ်မင်တွင်မူ ထိုအသိစိတ်မျိုး မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏အိမ်ထောင်ဖက်ကို ပွေ့ဖက်ရင်း ရင်းနှီးသောကိစ္စများကို လုပ်ချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး ပွတ်သပ်နေစဉ်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ သာယာသော မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ရွှမ်မင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း ပြောင်းလဲသွား၏။

ကောင်းကင်ဘေးအန္တရာယ်ကျရောက်လာချေပြီ... ရိုက်နှက်မှုခံရတော့မည့်အချိန် ကျရောက်လာခဲ့လေပြီ။