Chapter 45

နာကျင်‌ယောင်ဟန်ဆောင်ခြင်းသည် သန္ဓေတားဆီးရာ၌ အလွန်ပင် ထိရောက်သော နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရွှမ်မင် ချဉ်းကပ်လာသည့်အခါတိုင်း ဝမ်ကျုံးသည် ဗိုက်နာဟန်ဆောင်မြဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအခါတိုင်း ရွှမ်မင်က ယုံကြည်၍ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ့ကို လွှတ်ပေးလေ့ရှိ၏။

ဝမ်ကျုံးသည် တစ်ကြိမ်ပြီးတိုင်း စိတ်သက်သာရာရသော်လည်း ဤနည်းလမ်းသည် ရေရှည်အတွက် မသင့်တော်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ရွှမ်မင်သည် သူ့နာကျင်မှုကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အရေးမစိုက်တော့မည့်အချိန် ရောက်လာနိုင်ပြီး၊ ထိုအချိန်ရောက်သောအခါတွင် သူသည် ရှောင်လွှဲနိုင်တော့မည်မဟုတ်ချေ။

...သူသည် ထိုအစိမ်းရောင် သန္ဓေတားသီးကို အမှန်ပင် လိုအပ်နေပေသည်။

နေဝင်ရီတရောတွင် မြွေနက်ကြီးက မှန်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုကြည့်ရင်း အိပ်မောကျ၍ ဟောက်သံပေးနေချိန်၊ ဝမ်ကျုံးသည် သူ့ကိုယ်သူ သေသေချာချာ ရစ်ပတ်ကာ လုံခြုံရေးအတွက် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ဆွဲကိုင်၍ မြွေသိုက်မှ ဆယ်ကီလိုမီတာကျော်ဝေးသော တောင်ဘက်သို့ ခိုးထွက်ခဲ့သည်။

အဝေးမှနေ၍ သူသည် အပင်သစ်များကြားမှ လှပစိမ်းလန်းသော အကိုင်းအခက်များ၊ အစိမ်းရောင်အသီးများဖြင့် ပြည့်နေသည့် သစ်ပင်တစ်ပင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ငါးမီတာနီးပါး မြင့်မားသော ထိုသစ်ပင်၏ ပင်စည်သည် မိုးကောင်းကင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ်မြင့်တက်နေသောကြောင့် တက်၍မရနိုင်ချေ။ ခဲများဖြင့် ပစ်ပေါက်၍လည်း အချည်းနှီးသာ။

ဝမ်ကျုံးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျနေသော အသီးအနည်းငယ်ကို ရှာဖွေရန် သစ်ပင်ကို အကြိမ်များစွာ ပတ်၍ ကြည့်ရှာခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လေ၏။

"ဟေး~!"

သူ၏ခေါင်းကို မော့ကာ တိမ်ကင်းစင်သော ကောင်းကင်ပြာကို ကြည့်လိုက်ပြီး လေညင်းက သူ့အပေါ်သို့ တိုက်ခတ်နေသော်လည်း သူသည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။

ရွှမ်မင်၏ မိတ်လိုက်ကာလအတွင်း၌ အတူရှိခဲ့ခြင်းနှင့် ထိုကာလအတွင်း သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆန္ဒများကို လိုက်လျောခဲ့ခြင်းတို့အတွက် နောင်တရနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဆက်ဆံရေးကို ပို၍ ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်ကိုး။

သို့သော်လည်း အခွင့်အရေးရလျှင် သူသည် ရွှမ်မင်၏ မိတ်လိုက်ကာလကို အဖော်ပြုပေးနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်မင် တစ်ခုခုဖြစ်မည်ကို သူ မစဉ်းစားရဲပေ။ အကြောင်းမှာ ရွှမ်မင် မရှိဘဲ၊ သူသည် အိမ်သို့ ပြန်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

သူ အိမ်ပြန်ဖို့ လိုအပ်ပေသည်။ ပြန်ကိုပြန်ရမည်သာ။

သူသည် ကောလိပ်သို့ ပြန်သွားပြီး သူ့အစ်ကိုနှင့် ပြန်လည်ဆက်သွယ်ချင်သည်။ သူ့အဘိုးအပေါ်  ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်‌ဆံပြီး အတူတကွ ဘဝ၏နေဝင်ချိန်ကို ကုန်ဆုံးစေချင်သည်။ ထို့အပြင် သူ့ကို ပင်လယ်ထဲသို့ တွန်းချခဲ့သူကို ရှာဖွေပြီး ဥပဒေရှေ့မှောက်သို့ ပို့ဆောင်ရန်လည်း စိတ်ဆန္ဒရှိနေပေသည်။

သူ့အပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် သေဆုံးချင်စိတ်ပင် ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ထို့နောက် သူ၏အတွေးများကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် ရွှမ်မင်က သူ့ကို အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဟု ကတိပေးပြီးနောက်တွင် သေဆုံးရမည်ဟူသော အတွေးသည် မခံမရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်လာခဲ့ရချေသည်။

သို့သော်လည်း အိမ်ပြန်နိုင်ရန် ရွှမ်မင်ကို လိုအပ်နေသော်လည်း စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ကတိကဝတ်တစ်ခုခုကို ပေးအပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

.

ဝမ်ကျုံးသည် တောထဲတွင် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျလျက် ခြေဦးတည့်ရာ လျှောက်သွားနေခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်ဓာတ်ကျနေမှုက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နွေဦး၏ လှပသောရှုခင်းများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေခဲ့၏။

တောထဲတွင် ဂျုံပင်များ သို့မဟုတ် ကြက်သွန်ပင်ပေါက်လေးများ တွေ့နိုင်ခြေရှိမရှိကို ဝမ်ကျုံး စဉ်းစားနေစဉ်၊ မြေနက်ပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါက်နေသော အပင်ပေါက်အစိမ်းရောင်လေးများကို သူ ရုတ်တရက်တွေ့လိုက်ရသည်။

မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အနီးကပ်စစ်ဆေးရန် အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။ အနီးကပ်စစ်ဆေးပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ဂျုံပင်များနှင့် ကြက်သွန်ပင်များ ဖြစ်နေကြောင်း သူ နားလည်လိုက်ရ၏။

"ဟားဟား၊ ဒါ တကယ် ထူးဆန်းတာပဲ~" ဟု ဝမ်ကျုံး ရုတ်တရက် အာမေဋိတ်ပြုမိသည်။

မြက်ပင်များပင် ပေါက်ရန် ခက်ခဲသော ဤသစ်နီတောတွင် အဘယ်ကြောင့် ဂျုံပင်များနှင့် ကြက်သွန်ပင်များ ရုတ်တရက် ပေါက်နေရသည်ကို သိလို၍ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဆီးနှင်းများ အရည်ပျော်ပြီးနောက် ရေကြီးရေလျှံမှုကြောင့် မျိုးစေ့များ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်ဆိုလျှင်ပင်၊ ဤသေးငယ်သော အကွက်လေးတစ်ခုတည်း၌သာ အပင်ပေါက်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်လောက်ချေ။

ရှုပ်ထွေးနေသော ဝမ်ကျုံးသည် အလားအလာရှိသော စိုက်ပျိုးဧရိယာကို အကဲဖြတ်ရန် မြွေအသိုက်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

မြွေနက်၏ အလိုမကျလျှင် သစ်ပင်များကို နုတ်ပစ်တတ်သော အကျင့်ကြောင့်၊ အသိုက်အပြင်ဘက်ရှိ ချောက်ကမ်းပါးအနီးတွင် စိုက်ပျိုးရေးအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ကျယ်ပြန့်သည့် နေရာလွတ်ကြီး ရှိနေသည်။

ထို့အပြင်၊ ဆောင်းတွင်းပြီးနောက် မြွေအသိုက်ဘေးတွင် ရေသွင်းစိုက်ပျိုးရန်အတွက် သေးငယ်သော ချောင်းလေးတစ်ချောင်းလည်း ပေါ်လာခဲ့၏။

ဝမ်ကျုံးသည် သူ၏အနာဂတ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဥယျာဉ်နှင့် လယ်ယာမြေ၏ အခြေခံပုံစံကို စိတ်ကူးဖြင့် ပုံဖော်ပြီးသားပင်။ သို့သော်လည်း သူ၏အစီအစဉ်များအားလုံးသည် မြွေနက်၏ ခွင့်ပြုချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ကျုံးသည် ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ မြွေနက်ကို ရှာမတွေ့တော့ချေ။

ဂူအတွင်း၌ ကျောက်စရစ်ခဲများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ ပြိုကျနေသကဲ့သို့သော လှုပ်ခါနေသည့် ဆူညံသံတစ်ခုက ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့ပြီး မြွေအသိုက်တစ်ခုလုံး တုန်ခါနေခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ငလျင်လှုပ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မကြာမီတွင် ဝမ်ကျုံးက ၎င်းသည် မြွေနက်ကြီးဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ရ၏။

.

ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ၊ ၎င်းသည် တောင်ပေါ်တွင် အပေါက်ငယ်များစွာကို တူးဆွထားပြီး ဝင်္ကပါကဲ့သို့သော ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းကွန်ယက်ကို ဖန်တီးထားသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရောင်ခြည်ဖြာထွက်နေသော ပုလဲလုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ထားရင်း မြွေနက်၏ အမြီးပေါ်တွင် စီးနင်းလိုက်ပါရင်း အံ့အားသင့်နေခဲ့သည်။ သူသည် မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ "မြွေချောကြီး၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ အပေါက်တွေ အများကြီး တူးနေတာလဲ? ခင်ဗျား ... တူတူပုန်းတမ်းကစားနေတာလား?" 

မြွေနက်သည် လူတစ်ပိုင်းမြွေတစ်ပိုင်းပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်း၏အမြီးဖြင့် ဝမ်ကျုံးကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူ၏ရင်ခွင်အတွင်း၌ ထားရှိကာ ၎င်း၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ "ဒါတွေက သားပေါက်လေးတွေအတွက် ကိုယ်ဖန်တီးထားတဲ့ အသိုက်တွေလေ" ဟု ရွှမ်မင်က ဆို၏။ "လောက်ပါ့မလားတော့ မသိဘူး"

ဝမ်ကျုံး၏ မေးရိုးများက အံ့ဩမှုဖြင့် ကျသွားခဲ့၏။ သူသည် ပျားအုံသဖွယ် ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ အပေါက်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး လုံးဝထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

ရွှမ်မင်က ကလေးဘယ်လောက်တောင်မွေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ?

သူ့အဘိုး၏ ဝက်မကြီးက တစ်ခါတည်းတွင် ဝက်ကလေး ၁၅ ကောင် မွေးဖွားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤအပေါက်များအားလုံးကို ပြည့်အောင် မွေးနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း ရွှမ်မင်က 'လောက်ပါ့မလားတော့ မသိဘူး' ဟု ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောနေခဲ့ပေသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်က သူ့ကို စနေသည်ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ပြောရရင် ဒီမြွေက တစ်ခါတလေကျရင် ရယ်စရာလည်းကောင်းသလို ကြောက်စရာလည်း ကောင်းနေတတ်တယ်။ ဟားဟား~

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ကလေးဘယ်နှစ်ယောက်လောက် မွေးခိုင်းဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ?" ဟု ဝမ်ကျုံးက ရွှမ်မင် ကို အလေးအနက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရွှမ်မင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားကာ ဆိုသည်။ "အင်း၊ များလေလေကောင်းလေပဲ။ မွေးလို့မရတော့တဲ့အထိ ဆက်ပြီးမွေးရမယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပွားကူးပြောင်းမှုနဲ့ဆိုရင် တစ်နေ့ကျ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ကို ဖယ်ရှားပြီး သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်ရမှာ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကိုယ်က ကလေးလိုချင်ရင်တောင် မင်းကို ကိုယ်ဝန်ရအောင် လုပ်ပေးနိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် အခုအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဥတွေဥဖို့နဲ့ သားပေါက်လေးတွေ ပေါက်ဖို့ အချိန်ယူရမယ်။
မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေက အလဟဿ ဖြစ်သွားမှာပေါ့?" 

ရွှမ်မင် ဘာတွေးနေသည်ကို ဝမ်ကျုံး နားမလည်ခဲ့ပေ။

သူ၏နှုတ်မှ 'ဟုတ်ကဲ့' ဟု ပြောသော်လည်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင်မူ ခင်၊ ခင်ဗျား ရမ္မက်ကြီးတဲ့မြွေကြီး။ ခင်ဗျားက ငါ့ကို သုက်လွှတ်တဲ့စက်တစ်ခုလို ဆက်ဆံလို့မကသေးဘူး ကလေးမွေးတဲ့စက် တစ်ခုလို့ပါ သဘောထားနေတာလား? ခင်ဗျား ဘယ်တော့မှ မသေနိုင်တော့တဲ့အထိ ဆက်ပြီး ရှင်သန်နေမှာလား?'

ဒါပေမဲ့ ဒါက အတည်ပေါက် ပြောရမယ့် စကားမျိုးလား? ငါသေတဲ့အထိ ရှင်သန်နေမယ်လို့ ဘာလို့မပြောတာလဲ?

ယုတ်မာလိုက်တဲ့... မြွေရုပ်မာကြီး!

ဝမ်ကျုံး၏ လက်ချောင်းများက ရောင်ခြည်ဖြာထွက်နေသော ပုလဲလုံးကို ကိုင်ထားသည်မှာ အနည်းငယ် ဖြူဖွေးနေခဲ့၏။ သူသည် သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခက်ခဲခဲပင် ကြိုးစားနေရပြီး၊ လက်ထဲမှ ပုလဲလုံးဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးမြွေ၏ ဦးခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်ချင်သောစိတ်ကို အားထုတ်၍ ထိန်းချုပ်နေရပေသည်။

သူသည် မြွေသားပေါက်များအကြောင်းကို ဆွေးနွေးပြောဆိုရန် စိတ်မဝင်စားတော့ချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသေဆုံးနေပြီးသားပင်! အဆိုးဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အိမ်သို့ မပြန်နိုင်တော့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်! သူသည် ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကိုယ်ဝန်ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ! လုံးဝမဖြစ်နိုင်! ဤအကြောင်းကိုပင် သူ စဉ်းစားလိမ့်မည်မဟုတ်! စကြာဝဠာကြီး ပျက်စီးသွားသည့်တိုင်အောင်ပင်! စကြာဝဠာကြီး ပျက်စီးသွားသည့်တိုင်အောင်ပင် သူသည် သူ့စကားကို ချန်ထားခဲ့မည် - သူ၏တစ်သက်တာဘဝတွင် ရွှမ်မင်အတွက် ဥများဥ၍ သားပေါက်များ မွေးဖွားပေးမည် မဟုတ်ပေ။ လုံးဝ မဟုတ်။

ရွှမ်မင် တူးထားသည့် အပေါက်များကို ဝမ်ကျုံး စိတ်မဝင်စားခဲ့ချေ။ ၎င်းသည် သူ့ကို အပေါက်များစွာကို ကြောက်ရွံ့သည့်ရောဂါ (Trypophobia) ခံစားရစေလုနီးပါးပင်။ သို့သော် ရွှမ်မင်က သူ့အတွက် အစားအစာများ သိုလှောင်ရန် အပေါက်တစ်ခုကို တူးပေးနိုင်မည်ဆိုပါက သူ အလွန်ပျော်ရွှင်ပေမည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်ကို ဂူအပြင်သို့ ခေါ်သွားကာ ချောင်းဘေးနှင့် ချောက်ကမ်းပါးဘေးရှိ မြေကွက်ကို ညွှန်ပြ၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "အဲဒီနေရာမှာ  စားဖို့ တစ်ခုခု စိုက်ချင်တယ်၊ ရလား?" 

ရွှမ်မင်က ၎င်း၏မျက်လုံးနက်များကို အနည်းငယ်မှေးစင်းလိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူက ဆို၏။ "ကိုယ် မင်းကို ဗိုက်ဝအောင် မကျွေးနိုင်လို့လား? ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့် *** တွေကို မင်းငြီးငွေ့နေပြီလား? မင်းက ကိုယ့်ကို ဒီလိုမျိုး အရှက်ခွဲမှာလား?"

ဝမ်ကျုံးသည် မျက်နှာနီရဲသွားပြီး အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပြန်မေး၏။ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘယ်နေရာမှာ အရှက်ခွဲနေလို့လဲ?"

ရွှမ်မင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ကိုယ့် *** ကို စားနေရတာတောင်မှ အစားအစာတွေ ထပ်စိုက်ချင်နေသေးတယ်။ ဒီလိုလုပ်တာက ကိုယ့်ရဲ့ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း နည်းလို့ မင်းကို ဝအောင်မကျွေးနိုင်ဘူးဆိုပြီး သွယ်ဝိုက် ရှုတ်ချနေတာ မလား? ဒါမှမဟုတ် မင်းက စားရလွန်းပြီး ငြီးငွေ့နေလို့  ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် လုပ်နေတာလား?" သူသည် အလွန်အမျက်ထွက်သွားကာ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ဆွဲနုတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏အမြီးကို ဓားမြှောင်လက်ကိုင်ပတ်ပတ်လည် ရစ်ပတ်ကာ ထိုသစ်ပင်ကို အမြီးဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ညီညာစွာ အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားသော ထိုသစ်သားများကို ၎င်း၏အမြီးဖြင့်ပင် လက်မောင်းအရွယ်အစားရှိသော အတုံးများအဖြစ် လှည်းပစ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျုံးအတွက် သစ်ပုံဘေးတွင် စုပုံပေးထားသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် ခဏတာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့၏။

"ဘာလို့ စကားမပြောတာလဲ?" ဟု ရွှမ်မင်က စကားမပြောတော့သော ဝမ်ကျုံးကို ၎င်း၏အမြီးဖြင့် ရစ်ပတ်၍ ရင်ဘက်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး ဖြူဖွေးသော မုန့်ညက်သားကဲ့သို့ အကြိမ်ကြိမ် နယ်ပစ်လိုက်သည်။ "မင်း ဝန်ခံတယ်မလား?"

ရွှမ်မင် ဒေါသထွက်နေသည့်အခါ ပေါ့ပေါ့တန်တန်လည်း မထိခိုက်စေ၊ ပြင်းထန်စွာလည်း မထိခိုက်စေချေ။

ဝမ်ကျုံးသည် ခါးအောက်ပိုင်းမှ ရွှမ်မင်၏ အေးစက်ချောမွေ့သော မြွေအမြီးဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ခံထားရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို ရွှမ်မင်၏ ရင်ခွင်အတွင်း တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ သူတို့၏အရိပ်များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးပွေလီနေကာ၊ ကြိုးနှစ်ချောင်းကို အထုံးများစွာဖြင့် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ခဏတာအတွက် ၎င်းတို့သည် ဖြည်ရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးသည် နာကျင်၍ အော်ချင်သော်လည်း ရွှမ်မင်၏လက်များသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ထိရှလွယ်သော အမှတ်များအားလုံးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သတ်ပေးနေခဲ့၏။ ဝမ်ကျုံးသည် ခဏတာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ခေါင်းကို မြွေ၏အေးစက်သော ပခုံးတွင်မှီလိုက်ပြီး ရွှမ်မင်၏ ရင်ဘတ်ကို အတင်းအကျပ် တွန်းထုတ်ကာ ဆိုသည်။ "ခင်ဗျား အကုန်ပြောပြီးနေပြီပဲ။ ကျွန်တော်က ဘာပြောရဦးမှာလဲ" 

"ဒါဆို မင်း ဝန်ခံတယ်ပေါ့" ဟု ရွှမ်မင်က မေးသည်။

ဝမ်ကျုံးသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြန်သည်။ "ကျွန်တော်က ဘာကို ဝန်ခံတာလဲ?"

"မင်းက ကိုယ့်ကို စော်ကားနေတာ!  အရှက်ခွဲနေတာ! မထီမဲ့မြင်ပြုနေတာ!"  ရွှမ်မင်က ၎င်း၏မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။ "မင်းက ကိုယ့်ကို အားကိုးပြီး ကိုယ့်ကို မထိစေချင်ဘူးမလား? အဲ့ဒါကြောင့် အကြောက်အလန့်မရှိ ကိုယ့်ကို နာကျင်အောင်လုပ်ရဲတာပေါ့!"

"ဟမ်?" ဝမ်ကျုံးသည် မထီမဲ့မြင်ပြုတတ်သူ မဟုတ်သကဲ့သို့ ရွှမ်မင် စွပ်စွဲထားသည့် အတွေးမျိုးလည်း မရှိချေ။

ကောင်းကင်ဘုံက အထက်မှာ ရှိနေပြီး နေနှင့်လက ရှင်းလင်းသော မှန်များ ဖြစ်ကြ၏။ သူက အဲဒီမြေမှာ စိုက်ပျိုးလို့ရမလားလို့ ရိုးရိုးလေးပဲ မေးခဲ့တာပါ။ အခုလို အခြေအနေမျိုး ဘယ်လိုဖြစ်သွားရတာလဲ?

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ၊ ဝမ်ကျုံးသည် ရွှမ်မင်ကို လုပ်ကြံဖန်တီးခွင့် ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

သူသည် "ဟင့်အင်း! မဟုတ်ဘူး! ကျွန်တော် မလုပ်ဘူး!" ဟု ပို၍ ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် ရန်တွေ့လိုက်၏။ ရွှမ်မင်၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးကို တံတွေးများဖြင့် ပက်ဖျန်းမိလိုက်သည်။

သန့်ရှင်းမှုကို အလွန်နှစ်သက်သော ရွှမ်မင်သည် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာခဲ့၏။ "မင်း ကိုယ့်ကို တံတွေးနဲ့ ထွေးတာလား?"

ရွှမ်မင်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ၎င်း၏အမြီးကို တင်းကြပ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏မျက်လုံးများသည် အရောင်တောက်ပနေပြီး သူ့ကိုရင်ဆိုင်ရန်အတွက် ၎င်း၏ခြေသည်းများကို ပွတ်တိုက်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးက ဤမကောင်းဆိုးဝါးသည် သူ့ကို ဥများဥစေရန်နှင့် သားပေါက်များ မွေးဖွားစေရန် အမှန်တကယ်ပင် ခြောက်လှန့်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကို ဖက်လိုက်ပြီး "အား၊ အရမ်းနာတယ်!" ဟု ဟန်ဆောင်ကာ - ပုံမှန်အတိုင်း ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပြန်သည်။

ထိုနောက်တွင် ဝမ်ကျုံးသည် သူဆန္ဒရှိသည့်အတိုင်း မြေကွက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ရွှမ်မင်က သဘောမတူပါက သူ၏ဝမ်းဗိုက်သည် ဆက်လက်နာကျင်နေဦးမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ဝမ်ကျုံးသည် အတူတကွ ပေါက်ရောက်နေသော ပျိုးပင်ငယ်များကို မြေကြီးနှင့် အမြစ်များပါမကျန်  မြွေအသိုက်သို့ ပြန်သယ်လာခဲ့သည်။ ဂရုတစိုက်ပင် တစ်ပင်စီ ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို တူညီသောအကွာအဝေးတွင် စိုက်ပျိုးရန် သူ၏လက်ချောင်းများဖြင့် မြေကြီးတွင် အပေါက်များ ဖောက်၍ စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ပျိုးပင်များ အမြစ်တွယ်ရာ မြေကြီးထဲတွင် တောက်ပသော အမွှေးအတောင်တစ်ခုကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သစ်နီတော၌ ခြေသုံးချောင်းပါ ကြက်များကို ကိုင်တွယ်စဉ်က သူတို့၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို မြေဩဇာပြုလုပ်ရန် မြေကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်သည်။

၎င်းသည် ခြေသုံးချောင်းပါ ကြက်၏အစာအိမ်တွင် မကြေညက်သေးသည့် မျိုးစေ့များ ရှိနေခဲ့ပြီး မတော်တဆ ပေါက်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပေမည်။

အကယ်၍ ဤသည် မှန်ကန်ပါက ခြေသုံးချောင်းပါ ကြက်များ နေထိုင်ရာ မြက်ခင်းပြင်အနီးတွင် ဂျုံနှင့် ကြက်သွန်များစွာ ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့အပြင် အခြားသော သီးနှံများလည်း ရှိနေနိုင်ချေသည်။ အကယ်၍ အခွင့်အရေးရပါက ထိုမကောင်းဆိုးဝါးမြွေကို သူနှင့်အတူ လိုက်ရှာရန် တောင်းဆိုရမည်သာ ဖြစ်ပေမည်။

ဝမ်ကျုံး၏ စိတ်ခံစားချက်များ ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။ သူသည် ပျိုးပင်များကို  ရေလောင်းပြီးနောက် မှန်ကြည့်နေပြီး သစ်ပင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော မြွေနက်ကြီးအား စိတ်မသက်မသာနှင့် ပြောလိုက်သည်။ "မြွေချောကြီးရေ၊ ကျွန်တော် ပျိုးပင်တွေ ပြောင်းစိုက်ပြီးပြီ။ မှတ်ထားနော်၊ ဒီနေရာကို တွားသွားတာမျိူ မလုပ်နဲ့၊ ခင်ဗျားအမြီးကိုလည်း မရမ်းနဲ့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခြံငယ်လေးကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့၊ ရမလား?"  ထိုနောက် သူသည် ချောင်းဘေးတွင် လက်ဆေးရန် သွားတော့သည်။

မြွေနက်ကြီးက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး သစ်ပင်ပေါ်မှ ဆင်းလာကာ ၎င်း၏မြွေလျှာကို ထုတ်၍ နူးညံ့သော ပျိုးပင်များဆီသို့ တွန့်လိမ်တွားသွားနေခဲ့ချေသည်။