Ch 3

🐽 Chapter 3

ယွီရွေ့ကျူးနှင့် နာမည်တူသော မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်မှာ အစစ် အမှန် အချစ်ရူးတစ်ယောက်ပင်။

သူမက ပညာတတ်များကို သဘောကျသဖြင့် ရွာမှ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရသွားသော လူငယ်လေး စုန့်ချင်းရှန်းကို ချစ်ကြိုက်သွားခဲ့၏။

စုန့်ချင်းရှန်းက တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရပြီး မြို့နယ်ထဲတွင် ကြိုးကြိုးစားစား ပညာသင်ယူနေချိန်တွင်၊ သူမကလည်း အိမ်အကူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ နာမည်မရှိ၊ နေရာမရဘဲ စုန့်ချင်းရှန်းအတွက် အဝတ်လျှော်၊ ထမင်းဟင်းချက်ပေးရင်း အခါအား လျော်စွာ သွားရောက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့လေသည်။

မူလက ယွီမိသားစု၏မိဘများမှာ စုန့်ချင်းရှန်းက တက္ကသိုလ်တွင် အောင်မြင်မည်ဖြစ်ပြီး မိသားစုနှစ်စုကြား လက်ထပ်လိုက်လျှင် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြသော်လည်း၊ မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်က စုန့်ချင်းရှန်းကို ဤမျှကာလကြာအောင် ပင်ပင်ပန်းပန်း ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

အမှန်တွင် စုန့်မိသားစုအခြေအနေမှာ သိပ်မကောင်းလှပေ။ အိမ်များမှာလည်း ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော်လည်း စုန့်မိသားစု၏ မိဘများက ၎င်းတို့သား တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရသည်ကို အားကိုးကာ မောက်မာလာကြလေတော့သည်။

စုန့်မိခင်က ယွီဖခင်နှင့် မိခင်ရှေ့တွင် မထီမဲ့မြင်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒါက ရှင်တို့ရဲ့ကျူးအာလေးက ငါတို့ မိသားစုရဲ့ ချင်းရှန်းကို လာပြုစုနေတာလေ၊ ငါတို့ ချင်းရှန်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ၊ ငါတို့ ချင်းရှန်းက ဒီဆင်းရဲတဲ့ချောက်ထဲကနေ ပျံထွက်သွားတော့မှာ၊ ကျူးအာက ဘွဲ့လက်မှတ်လည်းမရှိ၊ အခြေအနေလည်းမရှိဘူး၊ ရုပ်လေး နည်းနည်းချောရုံနဲ့ ထမင်းစားလို့ရတာမှ မဟုတ်တာ၊ ငါတို့ မိသားစုရဲ့ချင်းရှန်း သူနဲ့က တစ်လမ်းတည်း သွားရမယ့်လူတွေ မဟုတ်ဘူး"

စုန့်ဖခင်က ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ဆေးလိပ်ကြမ်း သောက်နေပြီး၊ ယွီ ဖခင်နှင့် မိခင်တို့ ယူလာသော လက်ဆောင်များကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ဘဲ ထောက်ခံလိုက်လေသည်။

"ပြောတာ မှန်တယ်၊ မင်းတို့ မိသားစုရဲ့ ရွေ့ကျူးက မြို့ပေါ်တက်ပြီး ချင်းရှန်းကို သွားပြုစုဖို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လုပ်ခဲ့တာလေ၊ ငါတို့က သူ့ကို သွားပါလို့ တောင်းဆိုခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ၊ ရွေ့ကျူးက ဒီလောက်နှစ်တွေအကြာကြီး ချင်းရှန်းကို ပြုစုပေးခဲ့တာ မလွယ်ပါဘူး၊ တကယ်လို့ စာရင်းရှင်းရမယ်၊ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင် ငါတို့ မိသားစုက ငွေနည်းနည်းပါးပါး ပေးလိုက်ပါ့မယ်၊ ချင်းရှန်းကို ပြုစုဖို့ အိမ်အကူ ငှားတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ၊ ဒါပေမယ့် လက်ထပ်ဖို့ဆိုရင်တော့ ဒါလောက်နဲ့ မလုံလောက်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကြောင့် ငါတို့သားကို အနစ်နာခံစရာ အကြောင်းမှမရှိတာ"

သူတို့ပြောသည့် စကားများမှာ အလွန်အရုပ်ဆိုးလွန်းလှသဖြင့်၊ ယွီဖခင်နှင့် မိခင်တို့မှာ အပြုံးမျက်နှာဖြင့် လာခဲ့ကြသော်လည်း ပြန်သွားသည့်အခါတွင်မူ ဒေါသထွက်ကာ စိတ်တိုနေကြပြီး၊ မတရားခံရသလိုခံစားရကာ ရှက်ရွံ့နေကြရ၏။

အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်ကို အသုံးမကျဘူးဟု တိတ်တဆိတ် ဆဲဆိုကြပြီး၊ စုန့်ချင်းရှန်းနောက်တကောက်ကောက်လိုက်ကာ သူတစ်ပါးကိုပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးနေရသော်လည်း အသိအမှတ်မပြုခံရသည့်အပြင် အခြားသူများ၏အလကားနေရင်း လှောင်ပြောင်ခြင်းကိုသာ ခံလိုက်ရလေသည်။

သူမက မြို့ပေါ်တက်ပြီး စုန့်ချင်းရှန်းကိုပြုစုစောင့်ရှောက်နေကြောင်း ရွာထဲရှိ လူတိုင်းနီးပါးသိကြသော်လည်း၊ ယခုအခါ စုန့်မိသားစုက လက်ထပ်ရန် ငြင်းဆန်လိုက်လေပြီ။

ဤအခြေအနေတွင် ဘေးရွာမှဟော်ချန်ယဲ့က မိဘနှစ်ပါး နှုတ်ကတိဖြင့် သဘောတူထားခဲ့သော ကလေးစေ့စပ်ပွဲကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သူတို့ထံ ရောက်လာလေသည်။

သို့သော် မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်က ဤလက်ထပ်ပွဲကို မကျေနပ်ခဲ့ပေ။ သူမ နှလုံးသားထဲတွင် စုန့်ချင်းရှန်းသာ အပြည့်ရှိနေပြီး၊ ဟော်ချန်ယဲ့အား ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းကာ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အမာရွတ်များရှိနေသဖြင့် သူမ၏စုန့်ချင်းရှန်းနှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

အစပိုင်းတွင် မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်က မလက်ထပ်ချင်ဘူးဟု ငိုယိုအော်ဟစ်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဘာမျှလုပ်၍မရမှန်း သိလာသောအခါ မင်္ဂလာဆောင်သည့်နေရာမှ တိတ်တ ဆိတ်ထွက်ပြေးပြီး စုန့်ချင်းရှန်းကို သွားရှာရန် ကြံစည်လေတော့သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ မင်္ဂလာဦးညတွင် သူမက နောက်ဖေးပြတင်း ပေါက်မှကျော်တက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်နေစဉ် ဟော်ချန်ယဲ့နှင့် ပက်ပင်းတိုးလေတော့၏။

မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်က ဟော်ချန်ယဲ့ကို မုန်းတီးနေပြီး၊ အခြေအနေကောင်းများ ဖျက်ဆီးခံရကာ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့သဖြင့် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားကာ ဟော်ချန်ယဲ့၏ မျက်နှာတည့်တည့်အား လက်ညှိုးငေါက်ငေါက်ထိုးလျက် ဆဲဆိုလေတော့သည်။

"ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်ကောင်ကြီး၊ ငါ့အနား မလာနဲ့"

ဟော်ချန်ယဲ့ ရပ်တန့်သွား၏။

မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်မှာ ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အကြောင်းမဲ့ သောင်းကျန်းနေလေသည်။

"နင့်လို လူမျိုးက ဖားပြုပ်က ဟင်္သာကိုမှန်းနေတာပဲ၊ ရုပ်ကလည်း ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတာကို မိန်းမ ယူချင်နေသေးတယ်၊ ဘာ ကလေးစေ့စပ်ပွဲလဲ၊ နင့်ရွာမှာ နင့်ဘာသာ မိန်းမရှာမရလို့ ငါ့ကို လာကြံစည်နေတာ၊ ဖွီး"

"ငါ နင့်ကို နည်းနည်းလေးမှ မကြိုက်ဘူး၊ နင်က ငါ့ရဲ့အစ်ကိုချင်းရှန်းနဲ့ဆို အများကြီးကွာတယ်၊ သူက အရည်အချင်းရှိပြီး ရုပ်ချောတယ်၊ တက္ကသိုလ်ကဘွဲ့ရပြီးရင် အနာဂတ်က သာယာနေမှာ၊ နင်က ဝက်သတ်တဲ့ ရုပ်ဆိုးကောင်ပဲ"

သူမက ဟော်ချန်ယဲ့ကို ရုပ်ဆိုးသည်ဟု အကြိမ်ကြိမ် ဆဲဆိုပြီး ပြောလေလေ ဒေါသပိုထွက်လေလေဖြစ်လာ၏။

"အဲ့ဒီ အမာရွတ်ကြီးက ကင်းခြေများနဲ့ တူတယ်၊ ကြည့်ရတာ ကြောက်စရာကောင်းပြီး ပျင်းရိတဲ့ ဝက်ကြီးနဲ့ တူတယ်၊ အရင်က နင် ငါ့အိမ်ကို တင်တောင်းငွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေ လလာပေးတုန်းက၊ နင့်ကိုမြင်တာနဲ့ ငါ့ရင်ထဲမှာ တစ်ဆို့သွားရတာ၊ နင်က ရုပ်ဆိုးတယ်၊ အဲ့ဒီ အမာရွတ်ကြီးက ပိုတောင်ရုပ်ဆိုးသေးတယ်၊ ရုပ်ဆိုးတယ်၊ ရုပ်ဆိုးတယ်"

ဆဲဆိုရုံဖြင့် ကျေနပ်မသွားဘဲ မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်က အတင်း အဓမ္မဆွဲငင်ကာ လက်ဆွဲကြိုး၊ မှန်၊ အဝတ်ချိတ်၊ လက်ဖက် ရည်ပန်းကန် အစရှိသည်တို့ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရမ်းသန်း ပစ်ပေါက်ခွဲလေတော့သည်။

မကြာမီပင် အခန်းထဲတွင် ရှုပ်ပွသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အမှိုက်သရိုက်များ၊ မှန်ကွဲစများနှင့် ကြွေပန်းကန်ကွဲစများ ပြန့်ကျဲသွားလေ၏။

မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်က ဝမ်းသာသွားပြီး နောက်ဖေးပြတင်း ပေါက်ဘောင်ပေါ်သို့ တက်ရန်ပြင်လိုက်ကာ ဟော်ချန်ယဲ့ကို ရွံရှာသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ နင်နဲ့ အတူမနေဘူး၊ ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုချင်းရှန်းဆီ သွားမှာ၊ လက်မှတ်ထိုးထားရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ၊ အဆိုးဆုံးကတော့ နောက်ပိုင်းကျရင် ငါတို့ ကွာရှင်းကြတာပေါ့၊ ဒီလိုဖြစ်နေရင်တောင် ငါ့ရဲ့ချင်းရှန်းအစ်ကိုက ငါ့ကို ရွံမှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါနဲ့နင်က ဘယ်တော့မှ ဖြစ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

သူမ ပြောပြီးသည်နှင့် ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ချကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဟော်ချန်ယဲ့က သူမကို လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် အချိန်အတော်ကြာစိုက်ကြည့်နေပြီး အသံလည်း မထွက်၊ တားဆီးခြင်းလည်း မပြုခဲ့ပေ။

သို့သော် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ယနေ့ ဝတ်ဆင်ထားသော မင်္ဂလာဝတ်စုံမှာ အလွန်ကျပ်နေပြီး မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ စကတ်မှာ တက်သည့်အခါတွင် အလွန် အဟန့်အတား ဖြစ်နေကာ သူမ၏ လက်များမှာလည်း လက်ဖက်ရည်အိုးမှ ထွက်လာသော ရေများ စွန်းပေနေလေသည်။

မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်သည် တန်းပြီး သတိလစ်သွားလေ၏။

ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ အရင်က သူမကိုယ်တိုင် ခွဲထားခဲ့သည့် ကြွေပန်းကန်ကွဲစများနှင့် မှန်ကွဲစများ ရှိနေပြီး ပြုတ်ကျသွားသည့်အခါ နောက်စေ့ကို တိုက်မိကာ သွေးထွက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

နိုးလာပြီးနောက်တွင်တော့ ယွီရွေ့ကျူး ဖြစ်နေလေပြီ။

ယွီရွေ့ကျူးမှာ ထိုကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးပြီး အချက်အလက်များစွာ ပါဝင်သော အိပ်မက်တစ်ခုကို မက်ခဲ့ရပြီး နိုးလာချိန်တွင် သူမ၏ နောက်စေ့မှ နာကျင်နေသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ကြောင်း သူမကိုယ်သူမ တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်မိ၏။

သူမက ခေါင်းထဲသို့ ထိုမှန်ကွဲစများ မဝင်သွားခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခင်က ဟော်ချန်ယဲ့ကို အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်တတ်သူဟု ထင်ခဲ့ပြီး စိတ်ထဲတွင် ဆဲဆိုခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာတော့ အရာအားလုံးက မူလကိုယ်ပိုင်ရှင် ကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့သည်ချည်းသာ။

ရှေးခေတ်က ဝမ်ပေါင်ချွမ်းသည် တောဟင်းရွက်များကို တူးကာ မီးဖိုအေးကြီးကို စောင့်မျှော်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အခြားသူများအတွက် အိမ်အကူအဖြစ် ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ကိုင်ပေးကာ နေ့ရောညပါ စုန့်ချင်းရှန်း၏ဇနီးအဖြစ် လက်ထပ်ရန် မျှော်လင့်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ မျှော်လင့်ချက်တွေ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရသည့် မူလကိုယ် ပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ရှိနေလေသည်။

အရာအားလုံးက အတုအယောင်တွေ ဖြစ်သော်လည်း မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်က စုန့်ချင်းရှန်းအတွက် နွားတစ်ကောင်၊ မြင်းတစ်ကောင်လို အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့ရသည့် နှစ်တွေကတော့ အစစ်အမှန်တွေ ဖြစ်၏။

အချစ်ရူးများ ပြစ်ဒဏ်ကျခံရမည်ဟု အားလုံးက ပြောကြသော်လည်းး၊ သူမနားမထောင်ခဲ့‌ပေ။ ယခုတော့ ရလဒ်ကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ။

သူမ နိုးလာပြီးနောက် ဟော်ချန်ယဲ့မှာ အဘယ့်ကြောင့် ဤမျှထူးဆန်းသည့် သဘောထားမျိုး ရှိနေရသနည်း။ အေးစက် စက်ပုံစံနှင့် သူမအား မိဘအိမ်ပြန်ပို့ကာ ကွာရှင်းချင်နေရသနည်းဆိုသည်မှာ အံ့သြဖွယ်မကောင်းတော့ပေ။

သေချာတာပေါ့။ ဤသည်က မူလကိုယ်ပိုင်ရှင် အလိုရှိသည့်အရာပင်။

သို့သော် ယခု ယွီရွေ့ကျူးက မကွာရှင်းချင်ပေ။ သူမက လူယုတ်မာ စုန့်ချင်းရှန်းကို မုန်းတီးရုံသာမက ဟော်ချန်ယဲ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ မက်မောနေသေးသည်။

ယွီရွေ့ကျူးက မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်မှာ လုံးဝ မျက်စိမပါဘူးဟု ခံစားရပြီး၊ သူမက အချစ်ရူးတစ်ယောက် ဖြစ်ရုံသာမက လက်ခံရရှိသော မှတ်ဉာဏ်များအရ စုန့်ချင်းရှန်းမှာ ကြက်ပေါက်လေးလို ပိန်လှီနေပြီး ရုပ်ရည်ကလည်း သာမန်သာဖြစ်ကာ ဟော်ချန်ယဲ့ထက် အများကြီး ညံ့ဖျင်းနေလေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့မှာ တောင့်တင်းခိုင်မာပြီး ကြွက်သားများ အပြည့်ရှိကာ အသားညိုညိုမှာလည်း ဆွဲဆောင်မှု အပြည့်ရှိပြီး ပါးပြင်ပေါ်တွင်လည်း အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေသေး၏။

ယွီရွေ့ကျူးအတွက်တော့ ဤအမာရွတ်မှာ အရုပ်ဆိုးသည် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ပွဲဝင် ဒဏ်ရာတစ်ခုလို ရင့်ကျက်သော ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိပြီး အထူး သဖြင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလေသည်။