Ch-(3.2)

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသွားတဲ့နောက်မှာ ယွင်ယုံချန်းနဲ့ ထပ်ပြီး စကားမများရတော့ဘူးဆိုတဲ့ အတွေးကြောင့် ယွင်လီရဲ့ စိတ်က တော်တော်လေး ကြည်လင်သွားတယ်။

ယွင်လီ အဲ့ဒီညက ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်ခဲ့ပြီး နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာ စောစောထွက်လာခဲ့တယ်။

လူတိုင်းရဲ့ ပုံစံတွေက မနေ့ကနဲ့ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေတယ်။ သူတို့တွေက ဟိုတယ်ဧည့်ခန်းမှာ ကင်မရာတွေ ကိုင်ထားပြီး တစ်ခါတရံ ဗီဒီယိုရိုက်နေကြတယ်။

ယွင်လီကတော့ တခြားလူတွေရှေ့မှာ ဗီဒီယိုရိုက်ရတာ နည်းနည်းတော့ အနေခက်နေပေမဲ့ ကျိပုလျောင် နဲ့ ဖေးရွှေ တို့က သူမရဲ့ ကင်မရာဆီ လာပြီး နှုတ်ဆက်ကြတယ်။

ဒါကို မြင်တော့မှ ယွင်လီက စိတ်နည်းနည်း လျော့သွားပြီး နှုတ်ခမ်းဖျားမှာ အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

မဝင်ခင်မှာ အဖွဲ့က ဟိုင်ထျန်းကုန်တိုက်ကို မြင်ရတဲ့ နေရာကောင်းတစ်ခု ရှာပြီး ဗီဒီယိုတွေ အားရပါးရ ရိုက်နေကြတယ်။

ယွင်လီလည်း သူတို့နောက်ကို လိုက်ပြီး လူတွေနဲ့ ဝေးတဲ့နေရာမှာ သူမရဲ့ ဇာတ်ညွှန်းကို အမြန် ရွတ်ဆိုလိုက်တယ်။

EAW က အတွေ့အကြုံယူတဲ့ စင်တာတစ်ခုထက် အပန်းဖြေ ဥယျာဉ်အသေးစားလေးနဲ့ ပိုတူတယ်။

အဝင်ဝက ခေတ်မီပြီး ဆန်းပြားတဲ့ ဒီဇိုင်းမျိုး ရှိတယ်။ ကြယ်တွေပါတဲ့ နောက်ခံကို အဖြူရောင် အလင်းတန်းတွေက မျက်နှာကျက်အထိ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဒီအက်ကြောင်းတွေကနေတစ်ဆင့် အတုမဲ့လောက (Virtual World) ထဲကို ဝင်သွားနိုင်သလိုမျိုး ခံစားရစေတယ်။

နည်းပညာမြို့တော်ရဲ့ နာမည်အပြည့်အစုံကို အပေါ်မှာ ရေးထားတယ် - Enjoy Another World။

မနေ့က တိတ်ဆိတ်ပြီး မှောင်နေတဲ့ အခြေအနေနဲ့ မတူဘဲ အခုတော့ စက်ပစ္စည်းအားလုံးက အလုပ်လုပ်နေကြပြီ။

စွဲမက်စရာ ကောင်းတဲ့ ပုံရိပ်တွေက လာရောက်လည်ပတ်သူတွေကို စိတ်ဝင်စားအောင် ဆွဲဆောင်နေပြီး အဲ့ဒီထဲမှာ နစ်ဝင်သွားစေတယ်။

အတွေ့အကြုံယူစရာ ပရောဂျက်မျိုးစုံ ရှိတယ် - ရင်ခုန်စရာတွေ၊ စွန့်စားခန်းတွေ၊ ပဟေဠိဖြေရှင်းတာတွေနဲ့ လူအများအပြား တိုက်ခိုက်ရတဲ့ ဂိမ်းတွေပေါ့။

EAW က လူ ၂၀ နီးပါး ဖိတ်ကြားထားတာပါ။ အထဲကို ရောက်တာနဲ့ လမ်းညွှန်ပေးသူက သူတို့ကို အဖွဲ့လိုက် ဆော့ရတဲ့ ပရောဂျက်တွေဖြစ်တဲ့ အထဲမှာ စီးရတဲ့ ရိုလာကိုစတာ၊(5D) ရုပ်ရှင်တွေနဲ့ တခြား စိတ်လှုပ်ရှားစရာတွေကို စမ်းသပ်ခိုင်းတယ်။

အားနေတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကိုလည်း ယာယီ ကင်မရာမန်းတွေအဖြစ် ခေါ်ထားတယ်။ VR မျက်မှန် မတပ်ခင်မှာ ယွင်လီက အနားမှာ ဒရုန်းတွေနဲ့ ရိုက်ကူးနေတာကို သတိထားမိတယ်။

ဒါက သူမအတွက် ပထမဆုံး အပြင်မှာ ဗီဒီယိုရိုက်တာဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ကြီးကျယ်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။

ဒီပရောဂျက်တွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ အဖွဲ့က ဒုတိယထပ်ကို ပြန်တက်လာကြတယ်။

ဒီထပ်မှာတော့ များသောအားဖြင့် တစ်ယောက်တည်း ဒါမှမဟုတ် အဖွဲ့ငယ်လေးတွေ ဆော့ရတဲ့ အာကာသယာဉ်ငယ်လေးတွေ၊ တိုက်ပွဲဝင် ကားလေးတွေနဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ဖမ်းယူတဲ့ ဂိမ်းတွေ ရှိတယ်။ အဲ့ဒီနေရာရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ကတော့ တိတ်တဆိတ် ဂိမ်းဆော့ချင်တဲ့ လူတွေအတွက် သီးသန့်အခန်းတွေပါ။

ယွင်လီ နောက်ထပ် ဘာဆော့မလဲဆိုတာ မဆုံးဖြတ်ရသေးခင်မှာပဲ သူမနောက်ကနေ စိတ်အားထက်သန်တဲ့ နှုတ်ဆက်သံတွေကို ကြားလိုက်ရတယ်။

သူမ မော့ကြည့်လိုက်တော့ ရှုချင်းစုန့်နဲ့ မနေ့က တွေ့ခဲ့တဲ့ ထိုအမျိုးသားကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူက Mask တပ်ထားပေမဲ့လည်း သိသာနေတုန်းပါပဲ။

မနေ့က အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပဲ ရှုချင်းစုန့်က လူအတော်များများနဲ့ ရင်းနှီးသွားခဲ့ပြီး တချို့က သူ့ကို တက်တက်ကြွကြွ စကားပြောနေကြတယ်။

ဒါကို မြင်တော့ ယွင်လီက နားနေခန်းထဲက အရှက်ရစရာ ကိစ္စကို ပြန်သတိရသွားပြီး ထိုလူနဲ့ တည့်တည့်မတိုးချင်တာကြောင့် သူမရဲ့ မှတ်စုထဲမှာ ပါတဲ့ "Extreme Bungee Jumping" ဆိုတဲ့ ပရောဂျက်ကို သတိထားမိလိုက်တယ်။

သူမက လှည့်ပြီး အဲ့ဒီဆီကို လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

ပရောဂျက်ရဲ့ နာမည်နဲ့ ပုံစံက တခြားဟာတွေထက် ပိုပြီး ရင်ခုန်စရာကောင်းပုံရပေမဲ့ အနားမှာ လမ်းညွှန်ပေးမယ့် ဝန်ထမ်း မရှိဘူး။ ယွင်လီက ညွှန်ကြားချက်တွေကို ဖတ်ကြည့်ပေမဲ့ ဝန်ထမ်းမပါဘဲ ဘာကိုမှ မထိချင်ဘူး။

ဘာမှလုပ်စရာ မရှိတာနဲ့ သူမက ကင်မရာကို ထိုင်ခုံပေါ်မှာ တင်ပြီး နေရာတွေ ညှိနေလိုက်တယ်။

ဒီပရောဂျက်က လွှဲကြိုး (Swing) နဲ့ တူပေမဲ့ ဓာတ်လှေကားလိုမျိုး စနစ်ပါပြီး လုံခြုံရေး ပစ္စည်းအစုံအလင် လိုအပ်တယ်။ ဒါက တကယ့် Bungee Jumping ခုန်ရသလိုမျိုး အတွေ့အကြုံကို ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ။

ပုံမှန်ဆိုရင် လမ်းညွှန်သူက လုံခြုံရေး ပတ်ကြိုးတွေကို ဝတ်ဆင်ပေးရမယ်။

ယူနီဖောင်းဝတ် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်မှ ပေါ်မလာဘဲ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသွားတယ်။ ယွင်လီက တခြားတစ်ခုကို ပြောင်းဆော့ဖို့ စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ သူမနောက်ကနေ ရှုချင်းစုန့်ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတယ် - "ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

ယွင်လီ လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

သူမ သတိမထားမိခင်မှာပဲ ထိုအမျိုးသားနှစ်ယောက်က သူမဆီ ရောက်လာကြပြီ။

နေရခက်သလို ခံစားရတာကြောင့် ယွင်လီက မသိစိတ်ကနေ ပြန်ဖြေလိုက်တယ် - "ဒီပရောဂျက်ကို စမ်းကြည့်ချင်လို့ပါ။"

ရှုချင်းစုန့်က မျက်ခုံးအသာပင့်လိုက်ပြီး သူ့ဘေးကလူရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်တယ် - "အလုပ်လုပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။"

ထိုလူရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပင်ပန်းနေပုံရပြီး ချက်ချင်းတော့ မလှုပ်ရှားသေးဘူး။

ရှုချင်းစုန့်က ပုခုံးတွန့်ပြရင်း ရှင်းပြတယ် - "ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ဝန်ထမ်း အင်အား မလုံလောက်လို့ပါ။"

"..."

ဒါက ယွင်လီ ရှောင်ချင်နေတဲ့ အခြေအနေအတိအကျပါပဲ။

ခဏနေတော့ ထိုလူက လျှောက်လာပြီး စင်ပေါ်က လုံခြုံရေး ပတ်ကြိုးကို ကောက်ကိုင်ကာ စစ်ဆေးနေတယ်။ တခြား ဝန်ထမ်းတွေနဲ့ မတူတာက သူက ယူနီဖောင်း ဝတ်မထားဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တီရှပ်နဲ့ ဘောင်းဘီပဲ ဝတ်ထားတာ။

ယွင်လီက သူ့ရဲ့ ရာထူးကို မသေချာဘူး။

ဒါက နောက်ထပ် စိတ်ပူစရာတစ်ခု ဖြစ်လာစေတယ် - သူက ဒီစက်ကိရိယာတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ သိရဲ့လားဆိုတာ သူမ မသေချာဘူး။

ထိုလူက ပတ်ကြိုးကို ကိုင်ပြီး သူမဆီ လျှောက်လာတယ်၊ သူ့ရဲ့ အရပ်အမောင်းကြောင့် သူမရှေ့မှာ အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်တယ်။ သူက လေသံတိုးတိုးနဲ့ ညွှန်ကြားတယ် - "အနက်ရောင် ကွင်းတွေထဲကို ခြေထောက် ထည့်လိုက်ပါ။"

အခုဆိုရင် သူတို့နှစ်ယောက်က အရမ်းနီးကပ်နေပြီ။

ယွင်လီ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ဘာမှ မေးဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်တယ်။

ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး ထည့်ပြီးသွားတဲ့အခါ ထိုလူက ပတ်ကြိုးကို အပေါ် ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ယွင်လီကို သူမရဲ့ လက်မောင်းတွေကို သက်ဆိုင်ရာ ကွင်းတွေထဲ ထည့်ဖို့ ပြောတယ်။ သူက သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အံကိုက်ဖြစ်အောင် ကျပ်လိုက်ပြီးနောက် စက်ပေါ်မှာ ထိုင်ခိုင်းတယ်။

မတ်တပ်ရပ်နေတုန်းကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပေမဲ့ ထိုင်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ကြီး ဝင်လာတယ်။ ယွင်လီက ထိုလူက သူမရဲ့ ပတ်ကြိုးတွေကို နေရာတကျ ချိတ်ဆက်ပြီး အားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးနေတာကို ကြည့်နေမိတယ်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ရှုချင်းစုန့်က မှတ်ချက်တစ်ခု ဝင်ပေးလိုက်တယ် -

"မဆိုးဘူးပဲ၊ ပထမဆုံးအကြိမ်မှာတင် တကယ့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်လို ကိုင်တွယ်နိုင်သားပဲ။"