အခန်း (၁၆) အကြွေစေ့တစ်စေ့

သူသည် လှောင်ပြောင်သလို ရယ်မောလိုက်

မိသည်။

'တစ်ညတာ အချစ်' ဟု အမည်ပေးထားသော ထိုကော့တေးမှာ ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် အမည်မှာ အတော်လေး လိုက်ဖက်လှသည်။ 

သူမသောက်ခဲ့သည့် နှစ်ခွက်မှာ လူတစ်ဦး၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို လျော့နည်းစေသည့် ကာမစိတ်ကြွစေသော အာနိသင်များ ပါဝင်နေသည်။ 

သူမသည် မည်သည့်အရာများ ပါဝင်မှန်းပင် မသိဘဲ မရင်းနှီးသော အရာတစ်ခုကို အဘယ်ကြောင့် သောက်ခဲ့ရသနည်း။ 

မိုက်မဲလိုက်သည့် အမျိုးသမီး။

သူသည် သူ၏ လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဘေးခုံတွင်ရှိသော သူမကို မူလအနေအထားသို့ ပြန်တွန်းလိုက်ပြီး "သေချာထိုင်" ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ် ခိုင်းစေလိုက်သည်။

သူက သူမကို တကယ်ကြီး တွန်းထုတ်လိုက်တာလား။

ထန်မော့အာသည် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံကို စူလိုက်သည်။ 

သူမနောက်သို့ တကောက်ကောက် လိုက်နေကြသည့် ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေသော အမျိုးသားများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင်ပင်။ 

ဤသည်မှာ သူမ၏ ဘဝတွင် အမျိုးသားတစ်ဦးထံမှ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် အေးစက်စက် ဆက်ဆံခံရခြင်းပင်။

သူမသည် မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပခုံးကို မှီရန်အတွက် ကိုယ်ကို ပြန်လှည့်

လိုက်ပြန်သည်။

"မစ္စတာကု... ရှင်က ကျွန်မကို တကယ်ပဲ အပျော်အပါးလိုက်စားတဲ့ မိန်းမလို့ ထင်နေတာလား"

ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ ပုံရိပ်မှာ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လွင်နေသည်။ 

သူမ၏ အသံမှာ ပျင်းရိကာ ဆွဲဆောင်မှုအပြည့် ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများမှာမူ အိပ်ငိုက်နေသည့် ဝေဝါးမှုနှင့် ဖိတ်ခေါ်နေသည့် ထက်မြက်မှုတို့ကြားတွင် လူးလာတုံ့ပြန်နေသည်။ 

သူမသည် အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှ​၏။

ကုမိုဟန်၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ မှောင်မှောင်သွားပြီး စတီယာရင်ပေါ်ရှိ သူ၏ လက်ချောင်းများ တင်းကျပ်သွားသည်။ 

သူသည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး အသံဩဩဖြင့် "မင်းကို အမျိုးသားတစ်ယောက်ယောက်က ထိတွေ့ဖူးသလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ထန်မော့အာသည် သူမ၏ မေးစေ့ကို သွယ်လျသော လက်မောင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး သူ၏ နားနားတွင် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။

"ရှင် သိချင်လား"

"ကျွန်မကို ထိကြည့်လိုက်ရင် ရှင်သိရမှာပေါ့"

သူမ၏ ထွက်သက်ငွေ့ နွေးနွေးလေးက သူ၏ နားရွက်ကို ထိတွေ့သွားပြီး ကုမိုဟန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မီးတောက်တစ်ခုကို စတင် မွှေးမြူပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ 

သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အိပ်ပျော်နေသော ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိစွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တက်သွားကာ သူမကို စိုက်ကြည့်

လိုက်သည်။ 

ရင့်ကျက်သော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှ​၏။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ပွင့်ဟလာသည်ကို သူမ ကြည့်နေစဉ် သူ၏ အသံမှာ နက်ရှိုင်းသော ဘာရီတုန်း အသံဖြင့် "ဪ... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထန်မော့အာသည် သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုတွင် နစ်မျောလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ 

သူမသည် သတိနှင့် အသိတရား၏ အစွန်းတွင် ရှိနေသည်။ 

သူသည် သူမအပါအဝင် မည်သူ့ကိုမဆို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် စုံမက်ဖွယ်ရာ အကောင်းဆုံး လူတစ်ယောက်ပင်။ 

သူမသည် အတွေးများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အသိမဲ့ခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားလိုက်သည်။

"မစ္စတာကု၊ ဂုဏ်ယူပါတယ်"

"ဒီည ကျွန်မရဲ့ အချစ်ကို ခံစားဖို့အတွက် ရှင့်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီ"

"..."

သူသည် ယခုဆိုလျှင် အသက် ၃၀ ရှိပြီဖြစ်သည်။ 

ကြွယ်ဝသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၊ ခိုင်မာသော နောက်ခံနှင့်အတူ ထူးခြားသော ရုပ်ရည်နှင့် ဆွဲဆောင်မှုတို့ကြောင့် သူ့ကို ချစ်ကြိုက်ချင်ကြသည့် လှပသော အမျိုးသမီးများမှာ တန်းစီနေပြီး သူ့အချစ်ကို ရရန်အတွက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသူများပင် ဖြစ်သည်။ 

ဤအမျိုးသမီးမှာမူ တစ်မူထူးခြားနေခြင်း။

သူမသည် သူမကိုယ်သူမ တန်ဖိုးရှိသော ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် သူ့ကို သူမ၏ အချစ်ကို ခံယူရန် ကြေညာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က သူမသည် သူသည် သူမ၏ လူဖြစ်သည်ဟု ကြေညာခဲ့ဖူးသည်။ 

သုံးနှစ်အကြာတွင်လည်း သူမသည် ထူးခြားနေဆဲပင်။

ကုမိုဟန်သည် ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ 

သူမသာ ကားမောင်းနေစဉ် သူ့ကို ဆက်လက် နှောင့်ယှက်နေပါက သူ အာရုံစိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ 

သူသည် သူမကို ဘေးခုံသို့ ယခင်ထက် ပိုမို ခိုင်ခိုင်မာမာ ပြန်တွန်းပို့လိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထန်မော့အာသည် တွန်းထုတ်ခံရပြီးနောက် စိတ်မကောက်တော့ဘဲ ဘေးခုံတွင် မှီကာ မျက်လုံးများကို ပျင်းရိစွာ မှိတ်လိုက်သည်။ 

သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာ အသက်ရှူနှုန်းနှင့်အတူ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး ထူထဲသော မျက်တောင်များမှာ ငြိမ်သက်စွာ မှိတ်ထားသည်။

...

ကုမိုဟန်သည် Maybach ကားကို တိုက်ခန်းအောက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။ 

သူသည် ဘေးတံခါးကို ဖွင့်ကာ ကိုယ်ကိုကိုင်းပြီး မော့အာကို ညင်သာစွာ ပွေ့ချီလိုက်သည်။ 

သူမသည် အိပ်မောကျနေပြီး သူမ၏ ခေါင်းမှာ ကုမိုဟန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ကျရောက်နေသည်။

ထန်မော့အာသည် သူမ၏ သေးငယ်သော မျက်နှာကို သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော ရင်ခွင်ထဲတွင် မြှုပ်နှံထားသည်။ 

ရှပ်အင်္ကျီ ကော်လာ၏ တောင့်တင်းမှုက သူမ၏ နုနယ်သော အသားအရေကို ယားယံစေသဖြင့် သူမသည် ပိုမို သက်သောင့်သက်သာရှိသော အနေအထားကို ရှာဖွေရင်း သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လူးလွန့်နေလျက်။

ကုမိုဟန်သည် သူမကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ပုံမှန် အေးစက်စက် အမူအရာများ ပျောက်ကွယ်နေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရှားရှားပါးပါး နူးညံ့မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။ 

သူမသည် မာန်တက်နေသော ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။

သူသည် သူမ၏ တိုက်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ သူမကို ဆိုဖာပေါ်တွင် အသာအယာ ချထားလိုက်သည်။

ထန်မော့အာသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မောပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် ထိုင်လျက် မနေနိုင်ဘဲ ဖြစ်

နေသည်။ 

သူမ ဝတ်စုံ၏ ပခုံးသိုင်းကြိုးမှာ လျှောကျသွားပြီး ဖြူဝင်းနုနယ်သော အသားအရေကို ပေါ်လွင်စေသည်။ 

သူမသည် ချစ်စရာကောင်းရုံသာမက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ချိုသာမှုနှင့် နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်စေသော အလှတရားတို့ ရှိနေသည်။

သူမသည် ဝေဝါးနေသော အတွေးများကို ဖုံးကွယ်ကာ သူ၏ ထံသို့ လက်ကလေးများ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"မစ္စတာကု၊ ဒီညအတွက် ကာဂါလစ် ရဲ့ အလှဆုံး မိန်းကလေးကို ရှင့်ကို ပေးမယ်"

"ရှင် အေးအေးဆေးဆေး ခံစားနိုင်ပါတယ်"

သူမသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အနမ်းကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ 

သူမသည် ဘုရင်တစ်ပါးအား မိမိကိုယ်ကို ဆက်သနေသည့် မိဖုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

ကုမိုဟန်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ 

သူသည် သူမအပေါ်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်သော အသံဖြင့် "ငါက အရမ်း ဈေးကြီးတယ်၊ မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို အချစ်တွေ ပေးနိုင်မယ်လို့ သေချာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ လက်ကလေးများမှာ လေထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူက မကိုင်ထားပေ။ 

ထန်မော့အာ၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်လာသည်။

'သူက သရုပ်ဆောင်တာ သိပ်တော်တာပဲ'

'ကုမ္ပဏီလည်း ပြုတ်နေပြီး အဖမ်းခံရမှာကို ကြောက်လို့ ကျွန်မအိမ်မှာ အတင်းနေနေရတာကို၊ ဘာလို့ ဈေးကြီးတယ်လို့ ပြောရတာလဲ'

"အိုကေ၊ အိုကေ"

"ကျွန်မ နားလည်ပြီ"

ထန်မော့အာသည် သူမ၏ အိတ်ထဲမှ အကြွေစေ့တစ်စေ့ကို ထုတ်ကာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်

ပေးလိုက်သည်။

"ရော့၊ ယူလိုက်"

"ဒါက ဘာလဲ"

"ပျော်ပါးခလေ"

"..."

ကုမိုဟန်သည် ထိုအချိန်တွင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အကျွံ သောက်ထားမိပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ 

သူမသည် သိသိသာသာ မူးနေပြီး အသိတရားများ ကင်းမဲ့နေသည်။

"မင်း အရင်ဆုံး ရေချိုးသင့်တယ်"

"ရေချိုးရမယ်"

ထန်မော့အာက ရယ်လိုက်သည်။

"ခုနကတင် လူကြီးလူကောင်းလို လုပ်နေပြီးတော့ အခုကျမှ အတူတူ ရေချိုးချင်တယ်ပေါ့"

သူမသည် ကိုယ်တိုင် ရေချိုးခန်းထဲသို့ မသွားချင်သဖြင့် သူ့ကို ချီခိုင်းရန် လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"..."

သူက မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ကလေးတစ်ယောက်လို စိတ်ကောက်ပြီး ခြေဆောင့်လိုက်သည်။ 

သူသည် သူမပေးသော ပိုက်ဆံကို ယူထားပြီးမှ သူမခိုင်းတာကို မလုပ်ပေးသဖြင့် အတော်လေး ရှက်စရာကောင်းသော အမျိုးသားဟု တွေးမိသည်။ 

သူမက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မကို ချီ"

ကုမိုဟန်သည် သူမကို မချီလိုက်သည်။

ထန်မော့အာ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို သူက အလွယ်တကူ မချီလိုက်နိုင်သည်။ 

သူမသည် သူ၏ တောင့်တင်းသော ပခုံးနှင့် ကျယ်ပြန့်သော ရင်ခွင်မှတစ်ဆင့် သူ၏ ယောက်ျားပီသမှုကို ခံစားနေရ​၏။

သူမသည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ မှီနေပြီး လက်ကလေးနှစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ မျက်နှာကို ထိတွေ့လိုက်သည်။ 

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးများက ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပွင့်ဟလာပြီး "အိုး... ရှင့်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက သိပ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာပဲ..."

"ပြီးတော့ ဒီလို တောင့်တင်းတဲ့ ကိုယ်လုံးကလည်း..." ဟု ပြောရင်း သူမ၏ လက်များက သူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် လက်မောင်းများတစ်လျှောက် စမ်းသပ်နေမိသည်။

ကုမိုဟန်သည် သူမ၏ ဆွဲဆောင်နေမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ သူမကို ရေချိုးခန်းထဲသို့ ချီသွားပြီး ရေပန်းအောက်တွင် ထားလိုက်သည်။

ထန်မော့အာသည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ဖယ်ထုတ်ခံရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် မျက်ခုံးများကို တွန့်လိုက်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

သူမသည် သူ၏ တောင့်တင်းသော ကိုယ်လုံးကို ဖက်တွယ်ထားရင်း "ရှင် ဘာလုပ်တာလဲ...ကျွန်မ ပိုက်ဆံပေးထားတယ်လေ"

"ရှင်က ရှင့်ရဲ့ ဖောက်သည်ကို ဒီလိုပဲ ဆက်ဆံတာလား" ဟု စိတ်ကောက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဖောက်သည်သည် ဘုရင်ဖြစ်သည်။

ကုမိုဟန်သည် သူမကို ငုံ့ကြည့်ကာ သူမကို အတင်းအကျပ် ဆွဲယူလိုက်ပြီး "ငါက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ထန်မော့အာသည် သူ့ကို ဝေဝေဝါးဝါး ကြည့်လိုက်ပြီး "မစ္စတာကု..." ဟု တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။

ကုမိုဟန်သည် ပြုံးလိုက်သည်။ 

သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သူမ သိနေသေးသည်မှာ မဆိုးလှပေ။

ထန်မော့အာသည် သူ၏ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုတွင် ထပ်မံ နစ်မျောသွားပြန်သည်။ 

သူမသည် သူ၏ ခါးကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်ပြီး "မစ္စတာကု... ဖောက်သည်က အမြဲတမ်း ဘုရင်ပဲ"

"ကျွန်မ ပိုက်ဆံပေးထားတဲ့အတွက် ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ သခင်ပဲ"

"ရှင်က ကျွန်မကို ပြုစုရမယ်၊ မဟုတ်ရင်..."

"မဟုတ်ရင်... ကျွန်မ ရှင့်အသားပေါ်ကို ဖယောင်းတိုင်နဲ့ ပေါက်မယ်၊ ခါးပတ်နဲ့ ရိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ S&M ကစားပွဲတွေ ကစားပစ်မယ်" ဟု ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

ထန်မော့အာသည် သူ့ကို အညံ့ခံစေရန် ပိုမို ရဲတင်းသော စကားများဖြင့် ခြိမ်းခြောက်နေပြီး သူ၏ အပေါ်တွင် ဘာတွေ ထပ်လုပ်နိုင်မလဲဟု တွေးတောနေသည်။

ကုမိုဟန်သည် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာသည်။ 

မည်သည့် အမျိုးသားမဆို ဤကဲ့သို့သော ဆွပေးမှုမျိုးကို သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ 

သူမသည် သူ့ကို ဖက်တွယ်ထားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူနှင့် ထိကပ်နေကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အပြစ်ကင်းစင်နေသော်လည်း ပြောနေသည့် စကားများမှာမူ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ 

သူမ၏ ကိုယ်နံ့က သူ၏ အာရုံများကို လွှမ်းမိုးနေပြီး သူ၏ အတွင်းမှ ကာမစိတ်များကို နှိုးဆွပေးနေသည်။

သူသည် သူမကို ပိုင်ဆိုင်ချင်မိသည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က သူမနှင့် စတွေ့ကတည်းက သူသည် အခြား အမျိုးသမီးများအပေါ်တွင် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိခဲ့ပေ။ 

သူမတစ်ယောက်မှအပ။

သို့သော်လည်း သူမ သတိရှိနေချိန်တွင်သာ သူမကို ပိုင်ဆိုင်ချင်သည်။ 

မူးယစ်နေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ နှစ်ဦးသဘောတူ ဆက်ဆံရေးမျိုးကိုသာ သူ အလိုရှိသည်။

ကုမိုဟန်သည် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်​၏။

သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ပေးကာ ပခုံးများကို နှိပ်ပေးလိုက်သည်။

"ဗြုန်း"

ရေပန်းမှာ အသိပေးခြင်းမရှိဘဲ ပွင့်သွားပြီး အေးစက်သော ရေများက သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို စိုရွှဲသွားစေကာ ကြောင်စိုလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

"အား"

ထန်မော့အာသည် လန့်သွားပြီး မူးဝေနေသည့် အခြေအနေမှ ချက်ချင်း နိုးကြားလာသည်။

သူမ သတိပြန်ဝင်လာသည်။

သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များမှာ လှပစွာ စီးကျမနေတော့ဘဲ မျက်နှာပေါ်တွင် ကပ်နေသည်။ 

တည်ငြိမ်နေသော ကုမိုဟန်၏ ရှေ့တွင် သူမသည် အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်။ 

သူကမူ ဖုန်တစ်စပင် မထိဘဲ ခြောက်သွေ့ကာ လက်ပိုက်၍ သူမကို ကြည့်နေသည်။

ထန်မော့အာသည် ဒေါသထွက်သွားကာ "ကုမိုဟန်၊ ရှင် ဘာလုပ်တာလဲ"

"ကျွန်မကို ဘာလို့ ရေအေးနဲ့ လောင်းရတာလဲ၊ ရှင် တကယ်ကို လွန်လွန်းတယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကုမိုဟန်သည် သူမ၏ စိုရွှဲနေသော မျက်နှာလေးကို သူ၏ လက်ဝါးကြီးဖြင့် အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး...

"ထန်မော့အာ၊ မင်းက ငါ့ကိုတောင် ပျော်ပါးတဲ့လူအဖြစ် ငှားချင်နေတာလား" ဟု နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သွားပြီ"

ထန်မော့အာ၏ စိတ်ထဲတွင် ဗလာဖြစ်သွားပြီး ရှက်စိတ်များ ဝင်လာသည်။ 

သူမ ပြောခဲ့မိသည့် မဆီမဆိုင် စကားများကို ပြန်လည် အမှတ်ရလာသည်။ 

သူ့ကို ချီခိုင်းခဲ့သည်များ၊ သူ့နားကို ကပ်ခဲ့သည်များ အားလုံးကို မှတ်မိလာသည်။ 

သူမသည် သူ့ကို အကြွေစေ့တစ်စေ့ပင် ပေးခဲ့သေးသည်။ 

သူမသည် ခေါင်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာပျက်ကာ အန်ချင်သလိုပင် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။