🐍Chapter 118
"ပိုင်ကျားဟေးလား"
မော့လောင်တလည်း သင်္ကာမကင်းစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ကိုးကောင်မြောက်လေးက ပိုင်မြွေနဲ့ဟေးမြွေမွေးထားတဲ့ကလေးလည်းမဟုတ်ဘူး...ယင်မြွေနဲ့ မော့မြွေကနေ ထွက်လာတဲ့ ကလေးလေ... နာမည်ပေးရင်... ယင်ကျားမော့လို့ပဲ ပေးသင့်တာပေါ့"။
ပိုင်ကျားဟေး....။
ကြော်ငြာများကို ကြည့်ဖူးသည့် လူသားများဆိုလျှင် ထိုနာမည်နှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးနေမည် ဖြစ်သည်။ မော့လောင်တကို နားလည်အောင် ရှင်းပြဖို့ ယင်ရှောင်ရှောင်း အခွင့်မသာခဲ့ပေ။ သို့သော် ယင်ကျားမော့ဟူသော နာမည်ကြီးကတော့ အတော့်ကို ဆိုးဝါးလှပါသည်။
"ကလေးတွေအားလုံးရဲ့နာမည်ကို...မင်းပဲရွေးတာဆိုတော့...ကိုးကောင်မြောက်လေးရဲ့နာမည်ကိုတော့ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်ပြောင်းမယ်ဆိုရင်...မလွန်ဘူးမလား"။
မော့လောင်တက ဆက်ပြောသည်။
"ကိုးကောင်မြောက်လေးရဲ့အစင်းကြောင်းလေးတွေက...တစ်ခြားကလေးတွေနဲ့အရမ်းကိုကွဲပြားလွန်းတယ်...မင်းရဲ့မျိုးရိုးနာမည်ကိုယူသုံးဖို့မရည်ရွယ်ထားပေမဲ့...ယင်ကျားမော့ကအကောင်းဆုံးပဲလို့ထင်တယ်"။
ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် မော့လောင်တ၏ စကားကို ယင်ရှောင်ရှောင်း ငြင်းလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ပိုင်ကျားဟေးဟူသော နာမည်လှလှလေးကို ယင်ကျားမော့ဟူသည့် ထူးဆန်းသော နာမည်ကြီးနှင့် အလဲအထပ် မလုပ်နိုင်ပါ။ သို့သော် မော့လောင်တနှင့် ထိပ်တိုက်ပြိုင်ငြင်းနေလျှင် သူလိုချင်တာ မရနိုင်မှန်း ယင်ရှောင်ရှောင်း သိသည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ မျက်ဝန်းတို့ အရောင်လက်သွားပြီး မော့လောင်တအား ပြောလိုက်သည်။
"ကိုးကောင်မြောက်လေးကိုရွေးခိုင်းရင်ပိုမကောင်းဘူးလား...သူကြိုက်တာသူရွေးပါစေပေါ့"
မော့လောင်တလည်း တစ်ခဏမျှ စဥ်းစားပြီး ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ စကားကို သဘောတူလိုက်သည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း ကိုးကောင်မြောက် အကောင်ပေါက်လေး၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ လျှောတိုက်သွားလိုက်ပြီး သူ့အမြီးနှင့် ကလေးငယ်၏ခေါင်းကို ပုတ်ကာ မျက်နှာထက်တွင် ကြင်နာသော အပြုံးတစ်ပွင့်ကို ပန်ဆင်လျက် ပြောလိုက်သည်။
"ကိုးကောင်မြောက်လေး... ပိုင်ကျားဟေးဆိုတဲ့ နာမည်ကို သဘောကျလား... ဒါမှမဟုတ် ယင်ကျားမော့ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ပိုသဘောကျလား"
ယင်ရှောင်ရှောင်းက ပိုင်ကျားဟေးဟူသည့် နာမည်ကို အသံကျယ်ကျယ်နှင့် ဖိပြောပြီး ယင်ကျားမော့ဟူသည့် နာမည်ကိုမူ တိုးတိုးလေး ပြောသဖြင့် အကြားအာရုံ ကောင်းလွန်းသော မော့လောင်တပင်လျှင် သေသေချာချာ မကြားလိုက်ပေ။
ကိုးကောင်မြောက်လေးက ယင်ရှောင်ရှောင်းကို ခံစားချက်မဲ့စွာ ကြည့်ရင်း မေးလာသည်။
"တစ်ခြားရွေးစရာမရှိတော့ဘူးလား"
ထိုအခါ ယင်ရှောင်ရှောင်းက စေတနာပါသည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပိုပြီးနူးညံ့ညင်သာသော လေသံနှင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကိုးကောင်မြောက်လေး...တစ်ခုတော့ရွေးရမယ်လေ...သားကပါပါးလိုပဲအရမ်းဥာဏ်ကောင်းတဲ့ကလေးဖြစ်မယ်လို့ထင်တယ်...ဟုတ်တယ်မလား"
ကိုးကောင်မြောက် မြွေပေါက်လေးက ယင်ရှောင်ရှောင်းကို ခံစားချက်မဲ့စွာဖြင့် တစ်ခဏမျှ ဆက်စိုက်ကြည့်နေရင်း ခေါင်းကို တစ်ဘက်လှည့်သွားကာ မော့လောင်တအား အသက်မပါသလို စိုက်ကြည့်နေပြန်သည်။ တစ်အောင့်လောက်ကြာမှ ပြောလာသည်။
"ပိုင်ကျားဟေးဆိုတဲ့နာမည်ကပိုကောင်းတယ်"
မော့လောင်တ: "........."
ယင်ရှောင်ရှောင်းလည်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကလေးငယ်၏ ခေါင်းလေးကို လှမ်းနမ်းလိုက်သည်။
"အမယ်လေး...ကိုးကောင်မြောက်လေးရယ်....ပါပါးကသားကိုချစ်လိုက်တာနော်"
ထိုအခါ မော့လောင်တ၏ မျက်နှာထက်တွင် မနှစ်မြို့သော အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်တည်လာပြီး ယင်ရှောင်ရှောင်းကို တတ်နိုင်သလောက် မြန်မြန် အဝေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ အရူးပေါက်လေးက သူပျော်တဲ့အချိန်တိုင်း.. မြွေပေါက်လေးတွေကို နမ်းတတ်တဲ့ အကျင့်ဆိုးကြီးကို ဘယ်တော့မှ ဖျောက်မှာတုန်း။
ကိုးကောင်မြောက်လေးက မော့လောင်တ၏ အပြုအမူကို နည်းနည်းလေးမှတောင် အာရုံမစိုက်ပေ။ သူ့ပါပါးက သူ့ကို နမ်းသွားသောကြောင့် စိတ်ထဲတွင်ပင် ကြိတ်ပျော်နေမိသေးသည်။
ကိုးကောင်မြောက်လေး၏ နာမည်ကို ဆုံးဖြတ်သွားပြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ရှစ်ကောင်က ကျန်နေသေးသည်။
သူတို့ပါပါး ပေးထားသည့် နာမည်များကို မကန့်ကွက်လို၍ မကန့်ကွက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကန့်ကွက်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ မြွေပေါက်လေးရှစ်ကောင်မှာ ခက်ခက်ခဲခဲနှင့် မော့လောင်တနှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်းတို့ စိတ်ငြိမ်သွားသည်အထိ စောင့်ပြီးမှ စတင်ဆန္ဒပြ ကန့်ကွက်ကြတော့သည်။
"ပါပါး...မော့ကျင်းကျီဆိုတဲ့နာမည်ကြီးကိုမကြိုက်ဘူး"
"ပါပါး...ယင်တဟန်ဆိုတဲ့နာမည်ကိုလည်းမကြိုက်ဘူး"
"ပါပါး...သားနာမည်ကိုလည်းပြောင်းပေးပါ"။
"ပါပါး...သားကပါပါးကိုအချစ်ဆုံးလေ...အဲ့တော့သားကိုဒီထက်ပိုကောင်းတဲ့နာမည်ပေးရမှာပေါ့"။
မြွေပွေးပေါက်လေးများ၏ အမြင်တွင် "ကျင်းကျီ"နှင့် "ပိုင်လု" ဟူသော နာမည်များက နားထောင်လို့ မကောင်းသလို မှတ်မိဖို့လည်း မလွယ်ကူပေ။ သူတို့ပါပါးက သူတို့ကို ဘာကြောင့်များ ထိုသို့သော နာမည်မျိုး မှည့်ပေးချင်နေမှန်း မြွေပေါက်များမှာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ကြချေ။ အငယ်ဆုံးလေး၏ နာမည်က အတော်လေးကောင်းပါသည်။ အငယ်ဆုံးလေးက "ယင်ကျားမော့" ဟူသောအမည်ထက် "ပိုင်ကျားဟေး" ဟူသော အမည်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း ထိုနာမည်က သူတို့အကြိုက်နှင့် ပိုကိုက်ညီသေးသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်းက မြွေပေါက်လေးများ၏ စကားကို လုံးလုံးလျစ်လျူရှုပြီး တစ်ဖက်သို့လှည့်ကာ ဂူထဲသို့ လျှောတိုက်ဝင်သွားသည်။ အဟက်... ကလေးတွေရှေ့မှာ မော့လောင်တက သူ့ကို နည်းနည်းလေးမှ မျက်နှာသာ မပေးပါလား။ ယင်ရှောင်ရှောင်း အတော်လေး ဒေါသထွက်သွားသည်။
တစ်ကောင်တစ်ပေါက် ဆူညံနေကြသည့် ကလေးများကို မော့လောင်တ ကြည့်နေရင်း ဂူထဲသို့ ဝင်သွားသော ယင်ရှောင်ရှောင်းကို မြင်သောအခါ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းဆိုသလို ဂူထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားသည်။ လောလောလတ်လတ် မွေးထားသော ကလေးများက ယင်ရှောင်ရှောင်းနှင့် နည်းနည်းလေးတောင် မယှဥ်နိုင်ပေ။
ယင်ရှောင်ရှောင်းရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်ရန် မော့လောင်တ အလျင်အမြန် လျှောတိုက်သွားလိုက်သည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်းက သူ့ကို စိတ်ဆိုးနေမှန်း မော့လောင်တ အလိုအလျောက်သိသည်။ သို့သော် ဘာစိတ်ဆိုးစရာ အကြောင်းမှ မရှိဟု သူတွေးထင်မိသည်။ သူတို့က ကလေးနာမည် ဆွေးနွေးနေရုံပဲ မဟုတ်လား။
သို့သော် ယင်ရှောင်ရှောင်းက သူ့ကို စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်စရာ ဘာအကြောင်းမှ မရှိမှန်း မော့လောင်တ သိနေသော်လည်း စိတ်ကောက်နေသူကို လိုက်ချော့သည့်အခါ "ကိုယ်မှားတာ ကိုယ်သိပါပြီ... စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့" ဟူသော မျက်နှာမျိုးနှင့် နှိမ့်ချရိုကျိုးသည့်ပုံစံ ဖမ်းထားရသည်။
မျက်နှာသူငယ်လေးနှင့် တောင်းပန်ရိုကျိုးနေသော မော့လောင်တ၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ယင်ရှောင်ရှောင်း စိတ်ပျော်သွားသည်။ ကလေးနာမည် ဆွေးနွေးရုံနှင့် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်စရာ ဘာအကြောင်းမှ မရှိမှန်း ယင်ရှောင်ရှောင်း သိပါသည်။ သို့သော် မော့လောင်တ၏ အချော့ခံချင်သောကြောင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း မူနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့ကို မဆိုင်းမတွ အလိုလိုက်ပြီး ဖူးဖူးမှုတ်သည့် မော့လောင်တကြောင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း ဖော်ပြမတတ်သော ချိုမြိန်မှုတစ်ခု ဖြစ်တည်လာသည်။
အဆုံးတွင် မော့လောင်တ အလိုလိုက်လွန်းသည့် ယင်ရှောင်ရှောင်းက ကလေးတစ်ကောင်သာသာ ရှိသေးသည်။ ခန္ဓာကိုယ်က အရွယ်ရောက်ပြီးသား မြွေကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ကလေးကိုးကောင်၏ ဖခင်တစ်ကောင် ဖြစ်နေသော်လည်း သူ့စိတ်က ကလေးစိတ်ပင်။
ဒါပေမဲ့... ကလေးဆန်တာက ဘာများဖြစ်နေလို့လဲ။ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူ့အား အကန့်အသတ်မရှိ အလိုလိုက်ပေးမည့်သူ၊ ချစ်ပေးမည့်သူ၊ သူ့အပေါ် လုံးဝစိတ်မဆိုးတတ်သည့်သူ၊ သူဘယ်လောက်ပဲ ပြောင်းလဲသွားပါစေ သူ့အနားမှာ အမြဲတမ်းရှိနေမည့်သူ ရှိနေသောကြောင့် ကလေးဆန်လည်း ဘာအရေးလဲ။ တစ်လောကလုံးမှာ ယင်ရှောင်ရှောင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းအောင် အချစ်ခံရပါသည်။
"ဆိုတော့က...ကလေးတွေကိုနာမည်ပေးတာတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ဘာလို့အရမ်းကွာနေရတာလဲဟင်"
မော့လောင်တက တွေးတွေးဆဆနှင့် မေးလာသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်းက ခေါင်းလေးစောင်းငဲ့ကာ အပြစ်ကင်းသော မျက်လုံးရွဲကြီးများဖြင့် စိုက်ကြည့်သည်။
"ဘာတွေကကွာနေလို့လေ...နာမည်တွေကအတော်လေးလှပါတယ်...တဟေးတန်...ခင်ဗျားကကျွန်တော်မှည့်ပေးထားတဲ့ကလေးတွေရဲ့နာမည်ကိုမကောင်းဘူးလို့ထင်နေတာမလား"
မော့လောင်တ တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး...နာမည်တွေကအတော်လေးနားဝင်ပီယံရှိပါတယ်...ဒါဆိုရင်ကလေးနာမည်တွေကိုဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီနော်"
ထိုစကားအဆုံး ယင်ရှောင်ရှောင်း အပျော်လွန်သွားကာ မော့လောင်တကို အပြေးတစ်ပိုင်း သိမ်းကြုံးဖက်လိုက်မိသည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ အပြုအမူကြောင့် မော့လောင်တ၏ မျက်ဝန်းတစ်စုံက အသူရာချောက်ကဲ့သို့ မည်းနက်သွားကာ ရှောင်ရှောင်း၏ နှုတ်ခမ်းကို အကြမ်းပတမ်း နမ်းတော့သည်။ မြွေပေါက်လေးများကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်သည့် အချိန်မှ ယခုအထိ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး တစ်ခါမှ ချစ်တင်းမနှောဖြစ်ကြပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်ကလည်း ချစ်တင်းနှောဖို့ အချိန်ကောင်း ဟုတ်မနေပေ။ မော့လောင်တက ယင်ရှောင်ရှောင်းအား တစ်ခဏမျှ ထွေးပိုက်ထားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးသားဆန္ဒများ လျော့သွားမှ ယင်ရှောင်ရှောင်းကို လွှတ်ပေးသည်။ သူတို့နှစ်ကောင်သား တစ်ခဏမျှ တင်းကြပ်ပူးကပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားကြပြီးနောက် ဂူအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာကြသည်။
အပြင်ဘက်ရှိ မြွေပေါက်လေးများမှာ နားဝင်ဆိုးလှသော သူတို့၏ နာမည်များကြောင့် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြဆဲပင်။ ယင်ရှောင်ရှောင်းနှင့် မော့လောင်တတို့ ဂူထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ကလေးအားလုံး၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးများ ပန်ဆင်လျက် သူတို့ရှိရာသို့ ရောက်လာကြသည်။
ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ နှုတ်ခမ်းပါးတို့ တွန့်ချိုးသွားသည်။
"အမြင်ကပ်စရာကောင်းတဲ့အပြုံးလေးတွေနဲ့နော်..."
မြွေပေါက်ရှစ်ကောင် : "......"
ဟေး...ပါပါး...သားတို့ကပါပါးရဲ့သားအရင်းတွေပါနော်...အဲဒီအထင်အမြင်သေးနေတဲ့မျက်နှာကြီးကဘာလဲ...ပြီးတော့ကိုယ့်သားတွေပြုံးတာကိုအမြင်ကပ်စရာကောင်းတယ်တဲ့လား။
ထိုအခိုက် မော့လောင်တက မြွေပေါက်ငယ်များကို ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ကိုယ့်နာမည်ကိုသေချာမှတ်ထားကြနော်...အဲဒီနာမည်ကိုပဲတစ်ဘဝလုံးသုံးသွားရမှာ"
ထပ်ပြီး အတွန့်တက်ချင်နေသေးသည့် မြွေငယ်လေးများကို မြင်သောအခါ မော့လောင်တက စည်းကမ်းတင်းကျပ်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အင်း...အဲဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သတ်ပြီး...ထပ်ပြီးမကန့်ကွက်ကြနဲ့တော့...ဒီကိစ္စဒီမှာတင်ပြီးပြီ"
မြွေပေါက်လေးရှစ်ကောင်က တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် လှမ်းကြည့်ပြီး ပါးစပ်ပိတ်နေရန် ရွေးချယ်ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ အင်း... နားဝင်ဆိုးတဲ့ အဲဒီနာမည်ကြီးတွေနဲ့ပဲ တစ်သက်လုံး နေသွားကြတာပေါ့။ ပါပါးဘက်တွင် အမြဲတမ်း ရပ်တည်တတ်သော ဖေဖေ့ကြောင့် သူတို့မှာ အားကိုးစရာ မရှိတော့ပေ။
ကိစ္စတစ်ခုလုံး၏ အစမှသည် အဆုံးအထိ ကိုးကောင်မြောက်လေး၏ မျက်နှာက ခံစားချက်မဲ့လျက် တည်ငြိမ်နေသည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ ဝင်မပြောသလို မျက်နှာအမူအရာကလည်း တစ်စက်ကလေးမှ မပြောင်းသွားချေ။ ယင်ရှောင်ရှောင်းလည်း ထိုကလေးကို မတော်တဆ လှမ်းကြည့်ရင်း မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိသည်။
"ကိုးကောင်မြောက်လေးမှာ...မျက်နှာကြောသေနေတာမျိုးများဖြစ်နေလို့လား"
သူမွေးလာသည့် အချိန်တည်းက ယခုအထိ မျက်နှာအမူအရာက ထိုအတိုင်း မပြောင်းမလဲပင်။
ထိုမေးခွန်း၏ အဖြေကိုရှာရန် ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အခဲမကျေ ဖြစ်နေသည်။ အခြားမြွေငယ်များအား မော့လောင်တက စကားပြောနေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ယင်ရှောင်ရှောင်း ကိုးကောင်မြောက်လေးဆီသို့ လျှောတိုက်သွားလိုက်သည်။
ထိုစဥ် သူ့ထံသို့ ချဥ်းကပ်လာသော ယင်ရှောင်ရှောင်းကို ကိုးကောင်မြောက်လေးက သတိထားမိသွားသည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်းလည်း မျက်နှာချိုသွေးပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကိုးကောင်မြောက်လေး...ပါပါးကိုပြုံးပြပါဦး"
ထိုအခါ ကိုးကောင်မြောက်လေးက ခေါင်းမော့ပြီး သူ့ပါပါး၏ မျက်လုံးတည့်တည့်သို့ စူးစိုက်ကြည့်လာသည်။ ထို့နောက် အမှတ်တမဲ့ဆိုသလို ဥခွံထဲမှ သူတွားသွားထွက်လာသော အချိန်ကို ပြန်စဥ်းစားလိုက်မိသည်။ ထိုအချိန်တုန်း သူပထမဆုံး တွေ့လိုက်ရသော အရာမှာ အံ့ဩပျော်ရွှင်နေသည့် ပါပါး၏ မျက်ဝန်းများဖြစ်သည်။ ထိုမျက်ဝန်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရခိုက် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေသော ဝေဒနာများက ယူပစ်သလို လုံးလုံးပျောက်ကင်းသွားသည်။ ထိုခံစားချက်က စကားနှင့် မဖော်ပြတတ်သော်လည်း အလွန်လှပသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"ဘာလဲ...ကိုးကောင်မြောက်လေးကပါပါးကိုမပြုံးပြချင်ဘူးလား"
ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ လေသံက ဝမ်းနည်းနေသည့်လေသံ ပေါက်နေသည်။
ကိုးကောင်မြောက်လေးက တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အတော်လေးအားထုတ်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းစွန်းများကို ကော့တက်သွားစေသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း: "......"
ယင်ရှောင်ရှောင်းက ကလေးငယ်၏ ခေါင်းလေးကို နှစ်သိမ့်သည့်သဘောဖြင့် ပွတ်သပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ရပါတယ်... ကလေးရယ်... သားစိတ်ထဲမှာ ဘာရှိနေမှန်း ပါပါးသိတယ်... သားသားက ပါပါးကို ချစ်တယ်မလား"
ကိုးကောင်မြောက်လေးက ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ အမြီးဆီမှ အတင်းရုန်းထွက်သည်။ ထို့နောက် ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်ကာ စိတ်ရင်းအတိုင်း ပြောလိုက်သည်။
"သားက...ပါပါးကိုအချစ်ဆုံးပဲ"
ထိုစကားကြောင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး နွေးထွေးပြီး စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။ ကိုးကောင်မြောက်လေးကို နမ်းရန် သူခေါင်းငုံ့ချလိုက်သော်လည်း မော့လောင်တက အလျင်အမြန် ရောက်ချလာပြီး သူ့အား ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။
သူ့ဖေဖေ တရွတ်တိုက်ဆွဲခေါ်ရာနောက် လိုက်ပါသွားသော ပါပါးကို ကိုးကောင်မြောက် အငယ်ဆုံးလေးက ကြည့်နေမိသည်။ နဂိုက ခံစားချက်များ ကင်းမဲ့နေသည့် မျက်နှာလေးက မော့လောင်တကို ကြည့်ရင်း လှောင်ရယ်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဖေဖေက ပါပါးရဲ့ လက်တွဲဖော် ဖြစ်တော့ရော... ဘာအရေးလဲ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပါပါးရဲ့ သွေးတွေ စီးဆင်းနေတာပဲ။ သူ့ကို ပါပါးက အမြဲတမ်း ချစ်နေမှာ။
ကိုးကောင်မြောက်လေးရေ... မှတ်ဉာဏ်အမွေ ရှိနေတာတောင်မှ တစ်ချို့ကိစ္စတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သေးပါလား။ မြွေပွေးများအတွက်မူ သူတို့၏ ဘဝလက်တွဲဖော်က အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ သားသမီးများက အရေးအကြီးဆုံး မဟုတ်ပေ။ ယင်ရှောင်ရှောင်း နှလုံးသားထဲတွင် ရှိနေသည့် ကိုးကောင်မြောက်လေး၏ နေရာက အခြားညီအစ်ကိုများနှင့် တန်းတူပင်ဖြစ်သည်။
"အခုအချိန်ကနေစပြီး...ကိုယ့်ရဲ့ခွင့်ပြုချက်မပါပဲတစ်ခြားမြွေတွေကိုမင်းကြိုက်သလိုနမ်းခွင့်မရှိဘူး"
မော့လောင်တက ယင်ရှောင်ရှောင်းကို လွှတ်ပေးရင်း ဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီး ပြောလာသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း ဇဝေဇဝါဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးမှ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။
"တဟေးတန်...ခင်ဗျားကကလေးတွေကိုမနာလိုသင့်ဘူး...သူတို့ကခင်ဗျားရဲ့သားတွေပဲလေ...ကျွန်တော်ကသူတို့ကိုနမ်းတော့ဘာဖြစ်မှာမလို့လဲ"
မော့လောင်တ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း အသိချက်ချင်းပြန်ကပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကိုယ်ကခွင့်မပြုဘူးလို့ပြောရင်...ခွင့်မပြုဘူးပေါ့...နားလည်လား"
"အင်း...အင်း...ဟုတ်ပါပြီ"
ယင်ရှောင်ရှောင်းလည်း ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ ဤတစ်ခေါက်တွင်တော့ အချိန်အခါကိုစောင့်ပြီး တဟေးတန်၏ စကားကို မနာခံဘဲ မနေရဲပေ။ အရင်ဆုံး သူ့စကားအတိုင်း နာခံရမည်ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော်ကတိပေးပါတယ်...သူတို့ကိုကျွန်တော့်စိတ်ကြိုက်မနမ်းတော့ဘူးနော်"
ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ ကတိစကားကိုကြားမှ မော့လောင်တလည်း စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။ သို့သော် လုံးဝကြီး စိတ်အေးသွားတာတော့ မဟုတ်ပေ။ မြွေငယ်လေးများနှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း အတူရှိနေသရွေ့ သူသေချာစောင့်ကြည့်ရမည်ဟု မော့လောင်တ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် ယင်ရှောင်ရှောင်းက ပိုင်ကျားဟေးဟု အမည်ပေးထားသည့် ကိုးကောင်မြောက်လေးကိုကြည့်ရင်း မော့လောင်တ၏ မျက်ဝန်းတို့ နက်စွေးသွားသည်။
မော့လောင်တ၏ အတွေးကို ယင်ရှောင်ရှောင်း မသိပေ။ အတွေးနယ်လွန်နေသည့် မော့လောင်တကို တွေ့သော်လည်း အာရုံမစိုက်နိုင်ဘဲ သူနှင့်အတူ ဆော့ကစားရန် မြွေငယ်လေးများကို သွားရှာရင်း အလုပ်ရှုပ်နေတော့သည်။ ဟီးဟီး... ကောင်းသားပဲ... အခုအချိန်ကစပြီး အတူကစားဖို့ မြွေလေးကိုးကောင်တောင် ရှိနေပြီ... ဒီကစားဖော် ကစားဖက်လေးတွေက သူအနိုင်ကျင့်ရင်တောင် သူ့ကိုပြန်ရန်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"နင်အနိုင်ကျင်ရင်တောင် နင့်ကိုပြန်ပြီး ရန်တွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့ ကလေးတွေ" က နင့်သားတွေ ဆိုတာကိုရော မှတ်မိသေးရဲ့လား... ယင်ရှောင်ရှောင်းရေ။
မော့လောင်တနှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေထိုင်နေသည်။ သို့သော် သူတို့မသိသည့် အရာက ယင်ရှောင်ရှောင်း ဥကိုးဥ ဥသည့်အကြောင်းမှာ မြွေပွေးများအကြား တစ်ရှိန်ထိုး ပျံ့နှံ့သွားခြင်းပင်။ ထိုသတင်းကို ကြားကြသော မြွေပွေးတိုင်းက ပထမတွင် အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြပြီး နောက်ပိုင်းတွင်မူ ဒေါသမှ အားကျမှု၊ အားကျမှုမှ မနာလိုမှု အသွင်သို့ ပြောင်းလဲခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် သူတို့အချင်းချင်း တစ်ဆင့်စကား တစ်ဆင့်ကြားလာကြပြီး မျက်စိနှင့် တပ်အပ်မမြင်ရသောကြောင့် အချို့မြွေပွေးများက ထိုသတင်းကို မယုံကြပေ။ မြွေငယ်လေးများ ကြီးလာသည့်အချိန်တွင် မော့လောင်တနှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်းက သူတို့နှင့်အတူ အပြင်ခေါ်ထုတ်လာမှ မြွေပွေးတိုင်းက ယုံကြည်ကြမည့် သဘောရှိသည်။
