🐍Chapter 103
အစီအစဥ်တစ်ခုကို လျှင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲ၍မပေ။ ထိုစာကြောင်းက အလွန်နားလည်လွယ်သော စာကြောင်းဖြစ်သည်။ မော့လောင်တ၏မူလအစီအစဉ်မှာ ကျိုးဖုန်းနှင့် ဝမ့်ယန်ကျန်း၏အိမ်တွင် တစ်ညအိပ်ကြပြီး နောက်တစ်နေ့အစောပိုင်းတွင် ယင်ရှောင်ရှောင်း မိသားစု၏အိမ်သို့ အမြန်သွားကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မအိပ်လိုက်ရသည့်အတွက် နောက်တစ်နေ့တွင် အိပ်ရန် တစ်ရက်ထပ်နေခဲ့ရသည်။ နေ့ခင်းဘက် နိုးလာပြီးနောက် ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံး အားနည်းနေသေးသည်။ မော့လောင်တသည် ယင်ရှောင်ရှောင်း အတွက် နာကျင်စွာ ခံစားရပြီး နောက်ထပ် တစ်ညနေရန် မှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် မော့လောင်တနှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း တို့သည် ကျိုးဖုန်းနှင့် ဝမ့်ယန်ကျန်း ၏အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားသည့်အချိန်က သုံးရက်မြောက်နေ့၏ နံနက်စောစော ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
“အခုချိန်ကစပြီး မင်းက လူသားတွေလုပ်ထားတဲ့ဟာတွေ မစားနဲ့တော့... သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေက စားဖို့ မသင့်တော်ဘူး... ဒီတစ်ခါက ဗိုက်ပဲနာတာ... ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ခါ ပိုဆိုးလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...."
မော့လောင်တက ယင်ရှောင်ရှောင်းကို သူ့နောက်ကျောပေါ်တွင် ထမ်းထားရင်း စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် တကျည်ကျည်လုပ်နေသည်။ မော့လောင်တသည် ယင်ရှောင်ရှောင်းနှင့် တွေ့ဆုံပြီးကတည်းက သူ့ဒေါသကို ပို၍ထိန်းနိုင်လာသည်ဟု ခံစားမိသည်။
မော့လောင်တ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ယင်ရှောင်ရှောင်း သည် ခဏကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ မော့လောင်တ ကို မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ယင်ရှောင်ရှောင်း က သူ့အမြီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ အင်တင်တင်ဖြစ်နေပြီး ယင်ရှောင်ရှောင်း ကပြောလိုက်သည်။
"ရပါပြီ..."
တကယ်တွင် ယင်ရှောင်ရှောင်း မော့လောင်တကို ကတိမပေးချင်ခဲ့ပေ။ ယခုတခေါက် ကိတ်မုန့်ဝိုင်းစားပြီး ဗိုက်နာခြင်းက အရေးမကြီးဘူးဟု သူထင်ခဲ့သည်။ သူ မြွေတစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
လူ့အစားအစာတွေစားတာကြောင့် ဗိုက်နာမယ်လို့ သူတစ်ခါမှ မစဉ်းစားမိသေးဘူး...
"မင်းဘာတွေးနေလဲ ဆိုတာကိုယ်မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့နော်... အရူးပေါက်လေး... မင်း ကိုယ့်ကို အခုကတိပေးမယ်လို့ တွေးပြီး ကိုယ် စိတ်မဆိုးတော့ဘူးဆိုမှ လူတွေရဲ့အစာ သွားစားမယ်..."
မော့လောင်တသည် မဆိုင်းမတွဘဲ ယင်ရှောင်ရှောင်း၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုကို ပယ်ချလိုက်သည်။
"အရူးပေါက်လေး... မင်းအဲဒါကိုမစဉ်းစားနဲ့.... အခုကစပြီး လူ့အစာ မစားတာ သေချာအောင် ကိုယ့်မျက်စိရှေ့မှာပဲထားမယ်... မင်းက လူ့အစာစားပြီး ကိုယ့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာကို တွေ့ရင်တော့…”
မော့လောင်တ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“နယ်နိမိတ်အတွင်းမှာ လူသားတွေ ကြာကြာမရှိနိုင်တော့ဘူးဆိုတာကို စိတ်ထဲမထားဘူးလို့ ကိုယ်မျှော်လင့်ပါတယ်...”
ယင်ရှောင်ရှောင်း ညှိုးငယ်သွားသည်။
မော့လောင်တ ဒီခြိမ်းခြောက်မှုက အရမ်း ပေါ်တင်ကြီး မဖြစ်နေဘူးလား...
ယင်ရှောင်ရှောင်း စကားရပ်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ မော့လောင်တ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူ မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်ပုံရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် အရူးပေါက်လေး၏ မရိုးသားသော မျက်နှာနှစ်ခြမ်းရှိသည့် ပင်ကိုစရိုက်ကို အပြည့်အဝ သိထားပြီးဖြစ်သည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း အိမ်ကို စောစောပြန်မလာပေ။ ယင်ရှောင်ရှောင်းနှင့် မော့လောင်တ တို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ယင်ရှောင်ရှောင်း မိသားစု၏အိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ယင်တပိုင်နှင့် ဟွားရှောင်ဟွားတို့ ပြန်ရောက်နေရုံသာမကဘဲ ယင်ရှောင်စစ်နှင့် လန်စန်းစန်း ၊ ယင်ရှောင်ယိ ၊ ဟွားရှောင်အာနှင့် ဟွားရှောင်စန်း တို့သည်လည်း ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း နောက်မှ မော့လောင်တကိုတွေ့ရသောအခါ ဟွားရှောင်ဟွားနှင့် ယင်တပိုင် တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်ယောက်စလုံး ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ရှောင်ရှောင်းနှင့် မော့လောင်တ အကြားတွင် ဤအရာသည် ပြောင်းလဲသွားပုံမရပေ။ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီး အနှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါးအထိ မော့လောင်တသည် သူတို့၏ ရှောင်ရှောင်းကို ဂရုတစိုက် ဆက်ဆံနေသေးသည်။ ဟွားရှောင်ဟွားနှင့် ယင်တပိုင် တို့အနေဖြင့် စောဒကတက်စရာ အကြောင်းမရှိသည့်အပြင် သူတို့၏ လက်တွဲမှုကို ဆန့်ကျင်စရာ အကြောင်းလဲမရှိပေ။
မော့လောင်တ၏ မော့မြွေအဖြစ် အဆင့်အတန်းကို နှိုင်းယှဉ်ပါက သူတို့အငယ်ဆုံးသား၏ ပျော်ရွှင်မှုက ပို၍ အရေးကြီးသည်။
"ဖေဖေ... ပါပါး... ရှောင်ဟုန် က ကျွန်တော့်အဖော်ဖြစ်ဖို့ သဘောတူလိုက်တယ်..."
ဂူအပြင်ဘက်မှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံတစ်ခုထွက်လာပြီး ဂူအဝင်ဝတွင် ဟွာရှောင်ဝူ၏ပုံရိပ်ပေါ်လာသည်။ ဂူတွင်းရှိ မြွေများသည် ဟွားရှောင်ဝူ ၏နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှက်နေသော ဟုန် မြွေမလေးတစ်ကောင်ကို ချက်ချင်းတွေ့လိုက်ရသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း သည် ရယ်မောနေသည်ကိုရပ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သောအသွင်အပြင်ကိုထိန်းထားလိုက်သည်။
ရှောင်ဟုန်...ရှောင်မင်... အဲဒါတွေက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ....
ဟုန်ရှောင်ဟုန်သည် ဟွားရှောင်ဝူ၏နောက်သို့ လျှောတိုက်သွားလိုက်သည်။ ဟွားရှောင်ဝူ၏မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူသော အမူအရာ ရှိသည်။
"ရှောင်ဟုန် က တော်တယ်မလား.... ငါ ရှောင်ဟုန် ကို အရမ်းကြိုက်တယ်..."
ရှောင်ဟုန် ဟုခေါ်သော မြွေမလေးသည် ရယ်မောကာ ရှက်နေပြီး ခေါင်းကိုညိတ်လိုက်သည်။
သို့သော် လန်စန်းစန်းသည် အနီးဆုံးသို့ အရင်ဆုံးရွေ့သွားခဲ့သည်။ လန်စန်းစန်းသည် ယင်ရှောင်စစ်၏ အနာဂတ်လက်တွဲဖော်ဖြစ်သော်လည်း တခါတရံခံစားချက်အနည်းငယ်မျှပင်မရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် လန်စန်းစန်း နှင့်အတူ ယင်တပိုင် ၏ မြွေငယ်ခြောက်ကောင်သည် အတူတကွကြီးပြင်းခဲ့ပြီး သူမသည် ဟွားရှောင်ဟွားနှင့် ယင်တပိုင် တို့နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသောကြောင့် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ယခု ဟွားရှောင်ဝူ သည် သူ၏အနာဂတ်လက်တွဲဖော်ကို ခေါ်ဆောင်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ သူမသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အနားကပ်သွားခဲ့သည်။
"ငါက လန်စန်းစန်း... ယင်ရှောင်စစ် ရဲ့ အနာဂတ်လက်တွဲဖော်ပါ.... ယင်ရှောင်စစ် ကို သိလား.... သူက ဟွားရှောင်ဝူ ရဲ့ စစ်ကောလေ ..."
ဟုန်ရှောင်ဟုန် သည် လန်စန်းစန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အသံသေးသေးလေးဖြင့်ပြောလိုက်သည်။
“ငါသိပါတယ်... ရှောင်ဝူ က ငါ့ကိုပြောတယ်..."
ဟွားရှောင်ဝူ က နောက်တစ်ကြိမ် ကြားဖြတ်ပြောသည်။
“စစ်ကောကောပဲ မဟုတ်ဘူး.. အားလုံးရဲ့အကြောင်းကို ပြောပြထားတာ..”
ဟွားရှောင်ဝူ က ယင်ရှောင်ရှောင်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အရေးကြီးဆုံးကတော့ ငါတို့မိသားစုရဲ့ ရှောင်ရှောင်း အကြောင်း သေသေချာချာ ပြောပြထားတယ်... ငါတို့ရဲ့ ရှောင်ရှောင်း ဟာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် နဲ့ အတူရှိနေတယ်ဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိထားပြီးတော့ တခြားမြွေတွေအားလုံးကလည်း အားကျနေတယ်ဆိုတာပါ ပြောပြထားတာ....”
ယင်ရှောင်ရှောင်း: “….”
မော့လောင်တသည် ဟွားရှောင်ဝူပြောသည်ကို ကျေနပ်နေပုံရပြီး ပြုံးနေသည်။
နံဘေးတွင်ရှိသော ဟုန်ရှောင်ဟုန်သည် ယင်ရှောင်ရှောင်းအား လေးစားကျအားသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ချက်ချင်းကြည့်လိုက်သည်။
ယင်မြွေက မော့မြွေနဲ့ အတူရှိဖို့ အရဲစွန့်ပြီး ဆွေးနွေးကြတုန်းက လူတိုင်း အံ့ဩပြီး သဘောကျကြတယ်.. မော့မြွေတွေက အရမ်းရက်စက်ပြီး အကြင်နာမဲ့တာပဲ....
ဟုန်ရှောင်ဟုန်သည် ဂူထဲသို့ဝင်ချိန်မှ ယခုအချိန်အထိ မော့လောင်တ ရှိရာဘက်ကို မကြည့်ရသေးပေ။
“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ... အဲဒီလိုအသုံးမဝင်တာတွေ မပြောနဲ့တော့....”
ဟွားရှောင်ဟွားက စိတ်မချမ်းသာစွာဖြင့် ဟွားရှောင်ဝူကို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူတို့သား ရှောင်ဝူ ၏ မွေးရာပါ သဘာဝသည် အဓိကအားဖြင့် လေအိုးဖြစ်သည်။
"ယင်ရှောင်စစ် နဲ့ လန်စန်းစန်း တို့က တူတူရှိနေပြီ... ဟွားရှောင်ဝူ နဲ့ ဟုန်ရှောင်ဟုန်လဲ အတူတူပဲ... ယင်ရှောင်ရှောင်း နဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တို့ကလဲ အတူရှိနေကြပြီ...အဲဒီစကားကြောင့် ...."
ဟွားရှောင်ဟွားက ခဏရပ်ပြီး ကျန်မြွေများကိုကြည့်လိုက်သည်။
"ယင်ရှောင်ယိ မင်းကကော... ဟွားရှောင်အာနဲ့ ဟွားရှောင်စန်း မင်းတို့နှစ်ယောက်ကကော... ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ လက်တွဲဖော်ကို အခုထိ ရှာမတွေ့သေးလို့ လား..."
ဟွားရှောင်ဟွား၏ အမြီးမှာ မသိစိတ်အရ ရှေ့နောက်လွဲယမ်းလို့နေသည်။
သေချာတာပေါ့... ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူးလား...
ကလေးခြောက်ယောက်ထဲက တစ်ဝက်လောက်က လက်တွဲဖော် ရှာမတွေ့တာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား...
ဟွားရှောင်အာ နှင့် ဟွားရှောင်စန်း သည် ချီတုံချတုံအမူအရာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ပြောစရာရှိပုံရသော်လည်း မပြောရဲသည့်ပုံပေါ်သည်။
ယင်ရှောင်ယိ ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ပါပါး.. ကျွန်တော် တွေ့ထားပြီးပါပြီ.."
"တွေ့ထားပြီးပြီလား..."
ဟွားရှောင်ဟွား ထပ်ခါထပ်ခါရေရွတ်ရင်း ကျေနပ်စွာဖြင့် အံ့သြသွားသည်။
"ဒါဆို ဘာလို့ဒီကိုမခေါ်လာတာလဲ...."
ကလေးများလေလေ ပိုမိုစိုးရိမ်ရလေလေ ဖြစ်သည်။
“သူ.. သူတို့က အရမ်းငယ်နေသေးတယ်..”
ယင်ရှောင်ယိ ရယ်မောရင်း အနေခက်နေသည်။
"အရမ်းငယ်တာလား..."
ဟွားရှောင်ဟွား ထပ်မေးသည်။
“ဟုတ်တယ်.. ဆယ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး...”
ယင်ရှောင်ယိ၏ အကြည့်များ တုန်လှုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွားရှောင်ဟွား စိတ်လေးလံစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဘယ်သူလဲ..."
"အာ.. အဲဒါက...”
ယင်ရှောင်ယိ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။
“ပါပါးသိပါတယ်.. အဲဒါက.. အဲဒါက ဟေးအာလု ပါ..”
"ဟေးအာလုလား..."
ဟွားရှောင်ဟွား ၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် ယိမ်းထိုးသွားပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံသည် မှောင်မဲလာသည်။ ဘေးနားတွင် တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေသော ယင်တပိုင်လဲ လှုပ်ရှားသွားသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း အမြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"ဟေးအာလု... မဆိုးပါဘူး... ကြည့်ရတာ တော်တော်ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်...”
အာမေဋိတ်သံများ ထွက်လာပြီးဂူထဲရှိ မြွေအားလုံး၏အကြည့်သည် ယင်ရှောင်ရှောင်း ပေါ်သို့ရောက်သွားသည်။ လန့်သွားသောယင်ရှောင်ရှောင်း ကတွန့်ဆုတ်သွားသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ.. ကျွန်တော်က ‘မဆိုးဘူး’ လို့ပဲ ပြောတာပါ..”
ယင်တပိုင် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
“မော့မြွေတစ်ကောင်တောင်ရှိနေပြီပဲ... ဟေး မြွေထပ်ရောက်လာတာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..."
မော့လောင်တသည် ယင်တပိုင်အား စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူ့လို အင်အားကြီးတဲ့ မော့မြွေကို ဟေးမြွေနဲ့ ဘယ်လိုတောင်ယှဉ်ရဲရတာလဲ... ဒီ ယင်မြွေသာ ယင်ရှောင်ရှောင်း ရဲ့အဖေမဟုတ်ရင် သူလုံးဝအလွတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး...
ယင်ရှောင်ယိ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အဲဒါက အောင်မြင်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာလား..။
“အဲ.. အဲဒါဆို…”
"ကျွန်တော်တို့လည်း ပြောချင်တာတစ်ခုရှိတယ်..."
ဟွားရှောင်အာ နှင့် ဟွားရှောင်စန်း ၏ အသံများ အားနည်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဟွားရှောင်ဟွားသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ ဟွားရှောင်အာ နှင့် ဟွားရှောင်စန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း က ဟေး မြွေနှစ်ကောင် ဒါမှမဟုတ် မော့ မြွေနှစ်ကောင်ကို တွေ့ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်..."
ဟွားရှောင်အာ နှင့် ဟွားရှောင်စန်း အံ့အားသင့်သွားကာ တစ်ချိန်တည်း ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြသည်။
“ဒါဆို ကောင်းပါတယ်... အဲဒါ အရမ်းကောင်းတယ်...”
ဟွားရှောင်ဟွား က ညည်းညူလိုက်သည်။
“ဟေးမြွေ လဲမဟုတ်ဘူး...မော့မြွေလဲမဟုတ်ရင် အဲဒါကောင်းပါတယ်... လုမြွေဆိုရင်တောင် ကိစ္စမရှိဘူး...”
မော့လောင်တ၏ သေလောက်သောအကြည့်သည် ဟွားရှောင်ဟွား သို့ ပြောင်းသွားသည်။
"ရှောင်စန်း နဲ့ ကျွန်တော်က..."
"- အတူတူ ရှိနေကြပြီ..."
ဟွားရှောင်အာနှင့် ဟွားရှောင်စန်း တခြားမြွေများဆီ ပြေးသွားပြီး ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်။ မြွေများအားလုံးက ကျိုးကြောင်းမမြင်တော့ပေ။
ဟွားရှောင်ဟွား က စကားထစ်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဘာ.. ဘာလဲ..."
ဟွားရှောင်အာနှင့် ဟွားရှောင်စန်းသည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခိုင်မာစွာပြောလိုက်သည် ။
“ကျွန်တော်တို့-”
"- အချင်းချင်း ချစ်ကြတယ်..."
ယင်ရှောင်ရှောင်း၏အမြီးက မသိစိတ်မှလှုပ်ယမ်းသွားသည်။ အံ့အားသင့်သွားပြီးမေးလိုက်သည်။
“ညီအကိုရင်းအချစ်လား ...”
ဟွားရှောင်အာနှင့် ဟွားရှောင်စန်းသည် "ညီအကိုရင်းအချစ်" က ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို မသိဘဲ ယင်ရှောင်ရှောင်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဟွားရှောင်ဟွားသည် ယင်ရှောင်ရှောင်း ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ပေါက်ကရတွေ မပြောနဲ့..."
ထို့နောက် သူသည် အလွန်အလေးအနက်ထား၍ ယင်တပိုင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"ဘာလုပ်ရမှာလဲ..."
ယင်တပိုင် က ခေါင်းမော့ပြီး ဂူခေါင်မိုးကိုအချိန်အတော်ကြာအောင် ကြည့်နေသည် ။ သူ့ပါးစပ်က တစ်စွန်းတစ်စ ပွင့်လာသည်။
“ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက မကြုံဖူးဘူး... မထောက်ခံချင်သလို ကန့်လဲမကန့်ကွက်ချင်ဘူး...”
ဟေး ဟေး ဟေး... ယင်တပိုင် အဲဒါ မင်းရဲ့သားတွေပဲလေ... အဲလိုပြောလိုက်တာနဲ့ အဆင်ပြေသွားရောလား...
ဟွားရှောင်ဟွားက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟွားရှောင်အာနှင့် ဟွားရှောင်စန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း တို့က တကယ်အတည်လား... မင်း တို့ အနာဂတ်မှာ အတူတူရှိနေမယ်ဆိုတာ သေချာလား... အနှစ်တစ်ရာလား... အနှစ်နှစ်ရာလား.."
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟွားရှောင်အာနှင့် ဟွားရှောင်စန်းတို့သည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။
“ကျွန်တော်တို့ သေချာပါတယ်... ထာဝရ..
"..အတူတူ..."
ဟွားရှောင်ဟွား သက်ပြင်းချရင်း ရုတ်တရက် မောပန်းလာသည်။ အရင် ကလေးမမွေးရသေးသောအချိန်က ကလေးများက ခေါင်းကိုက်စေသည်ဟု တခြားသူများက ပြောသည်ကို ကြားဖူးသည်။ နောက်ပိုင်း ကလေးမွေးလာသောအခါ သိပ်စိတ်မပူခဲ့ပေ။
ဒီအခိုက်အတန့်ကို အားလုံးကစောင့်မျှော်နေမယ်လို့ သူမထင်ထားဘူး...
သို့သော် ငွေရောင် အနားကွပ်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ မြွေပွေးအဖွဲ့အစည်းသည် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းထက် ပိုမိုရိုးရှင်းသည်။ ယခုခေတ်ကာလဆိုလျှင် ညီအစ်ကိုများလက်တွဲခြင်းသည် လိင်တူဆက်ဆံရုံသာမက သွေးဆောင်မှုလည်း ရှိသည်။ ထိုတာဝန်နှစ်ခုသည် လူနှစ်ဦး၏ အနာဂတ်များနှင့် ဘဝများကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်ပါသည်။ သို့သော် ယခုတွင် ယင်တပိုင် က ၎င်းကို မထောက်ခံသော်လည်း မကန့်ကွက်ခဲ့ပေ။ ဟွားရှောင်ဟွားက သက်ပြင်းသာချကာ ထိုကိစ္စကိုပြီးသွားစေချင်သည်။
မြွေပွေးမျိုးနွယ်များသည် ရေခြားမြေခြားသို့သွားခြင်း လုံးဝမရှိပေ။ ညီအစ်ကိုချင်း၊ ညီအစ်မချင်း သို့မဟုတ် အမကြီးနှင့် မောင်ငယ်၊ အကိုကြီးနှင့် ညီမငယ် ထိုသို့သောအရာများသည် မရှားပေ ။ ထို့ကြောင့် ဟွားရှောင်အာ နှင့် ဟွားရှောင်စန်း အတူရှိနေသည့်ကိစ္စတွင် ဟွားရှောင်ဟွားအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုဖြစ်စေသည်မှာ သေချာသော်လည်း ဟွားရှောင်ဟွားသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ခွဲရန်အတင်းအကျပ်မလုပ်ခိုင်းခဲ့ပေ။
မြွေပွေးများသည် အစာရေစာအတွက် စိတ်မပူ၊ ရောဂါအတွက် စိတ်မပူ၊ ရယ်မောရန် မစိုးရိမ်ခဲ့ကြပေ။ ချမ်းသာခြင်း နှင့် ဆင်းရဲခြင်း ကိုလဲ မခွဲခြားတတ်ပေ။ ဝါသနာအတွက်လဲ ပဋိပက္ခများ မရှိခဲ့ပေ။ တစ်နည်းဆိုရသော် မတူညီသော ခွန်အားအဆင့်များ ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ သူတို့အတူတကွ မနေထိုင်ခဲ့ကြပဲ အတူကြိုးစားပမ်းစား ရှာဖွေဖို့လဲ မလိုအပ်ပေ။
မော့မြွေတွေဟာ ဒေါသကြီးပြီး တခြားမြွေတွေက ကြောက်ရွံ့တယ်လို့ ပြောကြပေမယ့် မော့မြွေတွေဟာ နယ်နိမိတ်အတွင်းမှာ ဘယ်လောက်ရှိလဲ...
ထို့အပြင် မော့မြွေများသည် သာမန်မြွေများ ချဉ်းကပ်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်သည့် မော့မြွေနယ်မြေရှိ တောင်ပေါ်၌ နေချင်ကြသည်။ မြွေပွေးများသည် ပန်းနုရောင်အပင်များ ဝေဝေဆာဆာပွင့်နေသော နွေဦး တွင် ဧကန်မုချနေထိုင်ကြောင်း တရုတ်တစ်ဉီးက ပြောဖူးသည်။
ပစ္စည်းလိုအပ်ချက်အားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်နှင့်အမျှ အတွင်းလိုအပ်ချက်များသည်လဲ အထူးအရေးကြီးလာပုံပေါ်သည် - ၎င်းတို့ကို တစ်သက်လုံး လက်တွဲသွားမည့် မြွေပေါ်တွင် ပို၍ပင် အရေးကြီးလာပါသည်။
ထိုအရာသည် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သောအချစ် ဖြစ်နိုင်သကဲသို့ ဓလေ့ထုံးစံအတိုင်းလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ထက်ပိုသည်က မြွေပွေးများသည် သူတို့၏အထီးကျန်ခြင်းမှ သူတို့ကိုယ်သူတို့ လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားစေသော နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လျစ်လျူမရှုနိုင်သောအရာတစ်ခု ရှိသည်- သူတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် အခြားတစ်ဝက်က တည်မြဲခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုမြွေတစ်ကောင်တည်းဖြင့် သူတို့ဘဝတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသည်။
မိသားစုဆက်နွယ်မှု သို့မဟုတ် လူမျိုးစုဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို စိတ်ထဲစွဲမှတ်ထားသောကြောင့် ၎င်းတို့အားလုံးသည် အရေးမပါပုံရသည်။ ထိုအရာများက အရေးမကြီးပေ။ အရေးကြီးသည်က မင်းအတွက်စစ်မှန်သောမြွေကို ရှာတွေ့ဖို့ပင်ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ထိုလမ်းက မကောင်းကြောင်းပြောပြီး ငယ်သူကို သတိပေးနိုင်သော်လည်း ထိုကိစ္စတွင် အတင်းအကြပ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မြွေနှစ်ကောင် မိတ်ဖွဲ့ခြင်းက ထိုမြွေနှစ်ကောင်၏ကိစ္စသာဖြစ်ပြီး တခြားမြွေများနှင့် မဆိုင်ပေ။
ဒါကို ဖေဖေ မော့ နှင့် မေမေ မော့ တို့က သိသည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်းကို မကြိုက်သော်လည်း မော့လောင်တ နှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း ကွဲသွားစေရန် အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေဖို့အတွက် မော့လောင်တ ကို အပြစ်ရှာခဲ့ကြသော်လည်း ယင်ရှောင်ရှောင်းကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့ မော့လောင်တနှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်းကို ခွဲထုတ်ရမည်ဆိုပါက တိုက်ရိုက်အကျဆုံးနည်းလမ်းမှာ ယင်ရှောင်ရှောင်းသာ သေအောင်အကိုက်ခံရလျှင် မော့လောင်တသည် လည်းယင်ရှောင်ရှောင်း ၏အနားတွင် အချိန်တိုင်းရှိနေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထို့သို့မလုပ်ခဲ့ကြပေ။
မြွေပွေးများအတွက် ၎င်းတို့၏လက်တွဲဖော်များသည် မည်သည့်အရာထက်မဆို ပိုအရေးကြီးပါသည်။
လူသားများ၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် မြွေပွေးအဖွဲ့အစည်းသည် ရှေးရိုးဆန်သည်၊ ခေတ်နောက်ကျသည်ဆိုသော စကားတစ်ခွန်းဖြစ်မည်မှာ သေချာပါသည်။ မီးသုံးဖို့လဲ မသင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့တွင် ငွေကြေး သို့မဟုတ် ကုန်ပစ္စည်းများ မရှိပေ။ သူတို့တွင် အခြေခံသဘောတရား၃ခုနှင့် ကိန်းသေ၅ခုလဲ မရှိပေ။
ဒါပေမယ့် ဘာလဲ...
အားလုံးပြောပြီး သောအခါ မြွေပွေးများက လူသားများ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် လူသားများနှင့် လုံးဝကင်းကွာသော မတူညီသောလမ်းကို လျှောက်လှမ်းနိုင်သည်။
