အခန်း (၇) ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း

နတ်ပိုးမျှင်နွယ် နတ်ဆိုးပညာရပ်သည် ပထမအဆင့် အောက်တန်း ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဝူတန်ဂိုဏ်း၏ နတ်ပိုးမျှင်နွယ် ပညာရပ်နှင့် ဆင်တူသော နိယာမကို မျှဝေထားသည်။

၎င်းကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ပိုးစာကောင် အိမ်အတွင်းရှိ ပိုးကောင်ကဲ့သို့ ငွေရောင် ချည်မျှင်များဖြင့် ပတ်ထားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ပြန်လည် ပြုပြင်နိုင်ကြသည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးပညာရပ်သည် နတ်ပိုးမျှင်နွယ်ပညာရပ်နှင့် ကွဲပြားသည်။

နတ်ပိုးမျှင်နွယ် နတ်ဆိုးပညာရပ်ကို မော့ရှင်းကျန့်မှ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များ အသုံးပြု၍ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး အလွန်ဆိုးရွားပြီး အန္တရာယ်များ

သော နတ်ဆိုးပညာရပ် ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်ချဲ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ငွေရောင် ချည်မျှင်များသည် အဆိပ် အလွန်ပြင်းသည်။

ကျန်းဟဲသည် ထိုငွေရောင် ချည်မျှင်များကို ထိတွေ့ပြီးနောက် နေရာတွင်ပင် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

ဝူတန်တောင် နတ်ပိုးမျှင်နွယ် ပညာရပ်နှင့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ နတ်ပိုးမျှင်နွယ် နတ်ဆိုးပညာရပ်တို့သည် မူလရင်းမြစ်တစ်ခုတည်းမှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ဒဏ္ဍာရီတွင် ဆိုထားသည်။

နတ်ပိုးမျှင်နွယ် ပညာရပ်ကို မူလက သက္ကတဘာသာဖြင့် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ထွင်းထုထားခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်ကို ကူးယူသူများသည် သက္ကတဘာသာကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ နားလည်ခဲ့ကြသဖြင့် ဝူတန်ဂိုဏ်းနှင့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတို့သည် နတ်ပိုးမျှင်နွယ်ပညာရပ်ကို အဓိပ္ပာယ် ကွဲပြားစွာ ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ် တစ်ခုတည်းဖြစ်သော်လည်း လူအမျိုးမျိုး ကျင့်ကြံသည့်အခါ မတူညီသော စွမ်းအားကို ရရှိစေခဲ့သည်။

ဝမ်ချဲသည် နတ်ပိုးမျှင်နွယ် နတ်ဆိုးပညာရပ်ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး အယောင်ဆောင် သေဆုံးခြင်း အတတ်ပညာကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း၊ လက်ရှိတွင်

သူသည် ကျန်းစန်းဖုန်းနှင့်ပါ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ပထမအဆင့် မဟာ ကျင့်ကြံသူ အဆင့်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

“လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့”

လင်ချွမ်သည် သူ၏ လက်သီးသေးသေးလေးကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

သူသည် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

“ဘာ”

ဝမ်ချဲသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကြားလိုက်ရဟန်တူသည်။

သို့သော် သူသည် လင်ချွမ်၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများကို သူ့အား ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ အလိုအလျောက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

လင်ချွမ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေး ခန်းမ၏ ဝင်ပေါက်တွင် ဆက်လက် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ချဲ၏ ရှေ့တွင် လက်သီးရိပ်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် တဖျတ်ဖျတ် လင်းနေသည်။

မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှုပ်ထွေးသော ငွေရောင် ချည်မျှင်များသည် ဧရာမ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ့အား နောက်ဆုတ်ရန် နေရာ မရှိတော့ပေ။

“ဘုန်း၊ ဘုန်း၊ ဘုန်း"

ဆက်တိုက် လှုပ်ယမ်းသံများသည် ဝမ်ချဲ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲ တစ်လျှောက်လုံးတွင် သူသည် လုံးဝ ကာကွယ်မှု ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။

“အဟွတ်၊ အဟွတ်”

ဝမ်ချဲသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လဲကျသွားပြီး မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေသည်။

သူသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ သွေးနှစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်သည်။

“အယောင်ဆောင် သေဆုံးခြင်း အတတ်ပညာကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်ပြီ”

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ပိုးချည်မျှင်များသည် လင်ချွမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပျံ့လွင့်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် နတ်ပိုးမျှင်နွယ် နတ်ဆိုးပညာရပ်၏ အယောင်ဆောင် သေဆုံးခြင်း အတတ်ပညာအတွက် အရေးကြီးဆုံး အချက်ဖြစ်သည်။

“ငါ့ရဲ့ အတွင်းအင်္ဂါတွေလည်း ပျက်စီးသွားပြီ”

“လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့”

“သူက ဘာလို့ ဒီလောက် အားကောင်းနေရတာလဲ”

ဝမ်ချဲ မယုံနိုင်ခဲ့ပေ။

သူနှင့် အသက်တူသော ထိုနွားကျောင်းသား၊

ပထမဆုံး ဝူတန်တောင်ကို လာရောက်စဉ် ကိုယ်ခံပညာရှင်အဖြစ်တောင် အရည်အချင်း မမီခဲ့သူ။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ အယောင်ဆောင် သေဆုံးခြင်း အတတ်ပညာကို ချိုးဖျက်ပစ်ခဲ့သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။

“ဒုန်း”

ဝမ်ချဲသည် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှ နောက်ကျိသော နတ်ဆိုးချီများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အသက်ရှင်သန်ခြင်း၏ အရောင်အဝါနှင့်အတူ။

“ကောင်းကောင်း သွားပါ"

လင်ချွမ်းသည် စကားနှစ်လုံးကို အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

...

...

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်ချိန်အတွင်း။

ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေး ခန်းမအတွင်းနှင့် အပြင်ဘက်တွင် ဝူတန်ဂိုဏ်းမှ တပည့်အများအပြား စုရုံးရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် ခန်းမအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများလည်း ဝမ်ချဲနှင့် ကျန်းဟဲ၏ အေးစက်နေသော ရုပ်အလောင်းများကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြသည်။

“ဆရာတော်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်"

“ကျန်းဟဲဟာ နတ်ပိုးမျှင်နွယ် နတ်ဆိုးပညာရပ်နဲ့ သေဆုံးခဲ့တာပါ"

“ဝမ်ချဲကတော့ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ပိုးမျှင်နွယ် ပညာရပ်နဲ့ သေဆုံးခဲ့တာပါ" ဇီရှောင်းနန်းတော်၏ အကြီးအကဲ လင်ရှောင်းက တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

“နတ်ပိုးမျှင်နွယ် နတ်ဆိုးပညာရပ်"

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်းအတွင်းမှ တပည့်များသည် မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားပြီး အချင်းချင်း တီးတိုး ပြောဆိုနေကြသည်။

နတ်ပိုးမျှင်နွယ် နတ်ဆိုးပညာရပ်သည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ လက်ဆင့်ကမ်း ပညာရပ်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိကြသည်။

အကြီးအကဲ ကျန်းဟဲ၏ သေဆုံးမှုသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ လက်ချက် ဖြစ်ရမည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦး ခိုလှုံနေခြင်းသည် တပည့်များကြားတွင် ထိတ်လန့်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“တိတ်တိတ်နေကြ"

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် အသံကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ အနေဖြင့် သူသည် သူ၏ အခွင့်အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ချက်ချင်းပင် တပည့်များ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

“ခန်းမအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများ၊ ပထမဦးစွာ တပည့်များကို အခန်းထဲ ပြန်လွှတ်ပြီး အနားယူစေပါ"

“ပြီးရင် အကြီးအကဲများအားလုံး စုဝေးပြီး ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးကြမယ်"

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်နေသော်လည်း သူ၏ တပည့်များအား အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဝူတန်ဂိုဏ်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

တပည့်များကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် ဦးစားပေး ဖြစ်သင့်သည်။

ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲအနေဖြင့် အခြေအနေများ မရှုပ်ထွေးစေရန် ပိုတည်ငြိမ်ရမည် ဖြစ်သည်။

“နားလည်ပါပြီ”

ခန်းမအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ အမိန့်ကို ချက်ချင်း လိုက်နာပြီး တပည့်များကို ၎င်းတို့၏ အဆောင်များသို့ ပြန်ပို့ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေး ခန်းမသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

“ဝမ်ချဲနဲ့ အကြီးအကဲ ကျန်းဟဲတို့ဟာ မတူညီတဲ့ ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်တွေနဲ့ သေဆုံးခဲ့ကြတာ"

“မင်းတို့ရဲ့ အမြင်တွေဘယ်လို ရှိလဲ၊ လွတ်လပ်စွာ ပြောနိုင်တယ်”

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် အသံနိမ့်ဖြင့် ပြောသည်။

ဝမ်ချဲ၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့်ဟူသည့် အဆင့်အတန်းကြောင့် ခန်းမအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မဖြစ်စေရန်အတွက် သူသည် ကြိုတင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်၍ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် ဝမ်ချဲကို သနားသော်လည်း သူသည် ပိုမိုကြီးမားသော ပုံရိပ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။

“ဆရာတော်ကို လျှောက်တင်ပါတယ်"

လင်ရှောင်းသည် လက်အုပ်ချီကာ ဦးညွှတ်ပြီး ပြောသည်။

“အကြီးအကဲ ကျန်းဟဲရဲ့ ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်က စစ်မှန်သောချီ အကန့်အသတ်မရှိ ပညာရပ် ဖြစ်ပါတယ်"

“ဒါကြောင့် ဝမ်ချဲဟာ အကြီးအကဲ ကျန်းဟဲရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကောက်ချက်ချနိုင်ပါတယ်"

“နတ်ပိုးမျှင်နွယ် ပညာရပ်ဟာလည်း တိုက်ကျိ နက်နဲသော ပညာရပ် နဲ့ နတ်ဘုံကိုးထပ် ကျမ်းတို့နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်"

“တတိယအဆင့် အောက်တန်း တပည့် ဝမ်ချဲကို ချက်ချင်း သတ်နိုင်ဖို့ ဒီလူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အနည်းဆုံး ဒုတိယအဆင့် အထက်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရမယ်"

“ဒီလို အင်အားကြီးတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဝူတန်ဂိုဏ်းထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတာကို ကျွန်တော်တို့ လုံးဝ မသိခဲ့ကြဘူးဆိုတော့ အဲဒီလူပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

ဤစကားများ ပြောဆိုပြီးသည်နှင့် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် အကြီးအကဲများစွာတို့သည် ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် လင်ရှောင်း၏ တွေးခေါ်ချက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း နားလည်သွားခဲ့ကြပုံရသည်။

“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်”

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်နေပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွန့်ချိုးနေသည်။

ငါးနှစ်လုံးလုံး သူနှင့် ခန်းမများမှ အကြီးအကဲများသည် နဂါးဖမ်း ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သော ကျွမ်းကျင်သူကို အမြဲ ရှာဖွေနေခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ထိုသူသည် ဝူတန်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်များကို လျှို့ဝှက် သင်ယူလိုရုံသာ ဖြစ်သည်ဟု မူလက သူ ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသူသည် ဝူတန်ဂိုဏ်း နတ်ပိုးမျှင်နွယ် ပညာရပ်နှင့် နတ်ပိုးမျှင်နွယ် နတ်ဆိုးပညာရပ် နှစ်ခုလုံးတွင် အကြီးမားဆုံး အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့ကြောင်း သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ငါးနှစ်အတွင်း စတုတ္ထအဆင့် အမြင့်ဆုံးမှ ဒုတိယအဆင့် အထက်တန်းသို့ ထိုးဖောက်ခဲ့သည်။

ဤတိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စရာ မကောင်းပေဘူးလား။

“ဒီလောကမှာ တကယ်ပဲ ဒီလို နတ်ဘုရားကို ဆန့်ကျင်တဲ့လူ ရှိနေတာလား"

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် မယုံနိုင်စွာ ပြောရင်း ခါးခါးသီးသီး ရယ်မောလိုက်သည်။

“မဟာ ကျင့်ကြံသူ ကျန်း”

လင်ရှောင်းသည် သိုင်းလောကရှိ လူတိုင်း ရင်းနှီးသော နာမည်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်သောအခါ ပရိသတ်အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ကျန်းစန်းဖုန်း။

ဝူတန်ဂိုဏ်း၏ တည်ထောင်သူများထဲမှ တစ်ဦး။

သူသည် ပါရမီရှင်ဘွဲ့ကို ရထိုက်သူပင်။

သို့သော် ကျန်းစန်းဖုန်းပင်လျှင် သူ၏ ဘဝသက်တမ်းတွင် နတ်ပိုးမျှင်နွယ် ပညာရပ် နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျွမ်းကျင်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ဒီလူဟာ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးကို တိတ်တဆိတ် သတ်ပစ်နိုင်တယ်"

“ပြီးတော့ ဝူတန်တောင်ပေါ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မဖော်ထုတ်ခဲ့ဘူး"

“ဒါ အမှန်တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်"

“သူ့ကို ဖမ်းမိဖို့ ငါ့မှာ ယုံကြည်ချက်တောင် မရှိဘူး"

“အားလုံးပဲ၊ ဝူတန်တောင်ဟာ အနှစ်ငါးရာအတွင်း အကြီးမားဆုံး ကပ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်ရတော့မယ် ထင်တယ်”

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သည် လေးလံစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှ အလင်းရောင်သည် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

ဤ သိုင်းလောကမှ ကျော်ကြားသော ကျွမ်းကျင်သူများသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်အားလုံးကို ချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ပင်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်။

လူတိုင်း အနည်းငယ် ပြန်လည် နာလန်ထူလာကြသည်။

သူတို့သည် အေးခဲနေပြီဖြစ်သော ရုပ်အလောင်းနှစ်ခုကို ကြည့်ပြီး သူတို့၏ အမူအရာများ ပိုမို တည်ကြည်လာကြသည်။

“ဒီအချိန်မှာတော့”

“ဆရာတော် ဆုံးဖြတ်ချက် ချရတော့မယ်။”

“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ မကောင်းမှုကို ဖယ်ရှားဖို့ အကြီးအကဲ ဦးလေး ယင် တစ်ဦးတည်းကသာ လုပ်နိုင်မှာ"

“ကျွန်တော်တို့ တပည့်တွေကို ဘေးမဖြစ်အောင် ကာကွယ်ရမယ်”

လင်ရှောင်းသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ တိုက်တွန်းသည်။

အကြီးအကဲများစွာလည်း သူ၏ စကားကို ထောက်ခံကြသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဒုတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် တစ်ဦးတည်းက အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူတို့သည် အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ဝူတန်ဂိုဏ်း၏ သီးသန့်နေသော ကျွမ်းကျင်သူကို ဖိတ်ခေါ်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အကြီးအကဲ ဦးလေး ယင်သည် စိတ်နေစိတ်ထား ထူးဆန်းသူဖြစ်သည်။

သူသည် မဟာ ကျင့်ကြံသူ အဆင့်ကို ကျော်လွန်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေပြီး လောကီကိစ္စများကို စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် အကြီးအကဲများစွာသည် သူ့ကို တစ်ခါမှ ပြန်မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

သူ အသက်ရှင်နေသေးလားပင် မသေချာကြ။

လူငယ်မျိုးဆက် တပည့်များသည် ဤအကြီးအကဲ ယင်၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိထားခြင်း မရှိသည်မှာ ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲ ဦးလေး ယင်”

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်-

“ကြိုးစားကြည့်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်”