Ch 69

အပိုင်း 69 ထူးဆန်းမှု

ချန်းမင်နဲ့ကြောင်က ကြောက်လန့်တကြား ထအော်ပေမဲ့ လင်ရှုက ဘာမှ မတွေးမိပေ။ ချန်းမင်နဲ့ကြောင်က အပျော်သဘောသာ အော်နေပြီး လင်းရှောင်ရဲ့ခွန်အားက ပြောစရာ မလိုအောင်ပါပင်။ သူ့တိုက်ရေးအဆင့်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ရှိသည်။ ချန်းမင်သည် ကိုယ်ခံပညာနယ်ပယ်အဆင့်တွင် ဒုတိယမြောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ယွမ်ယင် အထွတ်အထိပ်အနီးတွင် ရှိနေသည်။ ပြီးနောက် စိတ်ဆင်းရဲမှု အခံရဆုံး အော်သံနဲ့ အော်နေသည့် ကြောင်ဟာ အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် အမတနယ်ပယ်ထဲမှာ ရှိသည်။ သူ့(ကြောင်)ကို မြေကမ္ဘာအဆင့် အမတနယ်ပယ်ကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ဘာမှလုပ်လို့မရပေ။ အထက်က ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်က သူတို့ကို သတ်ချင်လျှင် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သူတို့၏ လေသံကို နားထောင်ကြည့်ရတာ သူတို့ သုံးယောက်ရှေ့ ရောက်လာသော အခြားလူများကို သတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ 

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ့်သံပြားကို ကန်မိလိုက်ကြသည်။ ချန်းမင်က အော်ဟစ်ပြီးနောက်၊ သူ့ဓားကို ချောက်ကမ်းပါးပေါ် အလျင်အမြန် ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီးနောက် ကြောင်၏ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက ၎င်းတို့အားလုံးကို လေပေါ်မြှောက်ထားခဲ့သည်။

လင်းရှောင်သည် လင်ရှုကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားပြီး နောက်တစ်ဖက်နှင့် ဓားတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူက လှည့်ပြီး လာတိုက်တဲ့ နွယ်လက်တွေကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ 

ဓားနှင့် နွယ်လက်များ ထိလိုက်သည့်အသံက သံနှင့် ကျောက်တုံးများကို ရိုက်ခတ်မိသည့် အသံလိုမျိုး ထွက်ပေါ်လာ၏။ 

ချန်းမင်က အော်ပြောလိုက်သည်။ "သံတောင်နတ်ဆိုးနွယ်တွေဟ "

ချက်ချင်းပင်၊ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နွယ်လက်များသည် ချောက်ကမ်းပါးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုးအိမ်ကဲ့သို့ တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ကာ သူတို့၏ အတွင်းစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေသည်။ ၎င်းတို့ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ထူးဆန်းသောအနံ့ရှိသော အကျိအချွဲများသည် လေကို ထိလိုက်တဲ့အခါ မီးလောင်နေသည့်အသံကဲ့သို့ “တဖျစ်ဖျစ်” မြည်နေ၏။ 

လင်ရှုသည် ဧရာမအိုးပုတ်ကြီး၏ အရိုက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လင်းရှောင်က ပြောပြနေသည်။ "မင်းရတနာဆောင်မှာ သံတောင်နတ်ဆိုးနွယ် တစ်ပေကို ကျောက်စိမ်းစိတ်ဝိညာဉ် သုံးထောင်နဲ့ ရောင်းနိုင်တယ်" 

ချန်းမင် "ကောင်းလိုက်တာကွာ" အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စွမ်းအား မြှင့်လိုက်ကြသည်။ လင်းရှောင်၏ဓားအလင်းတန်းသည် မှောင်ဝါးဝါး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် လက်နေ၏။ ဓားစွမ်းအင်သည် ဒေါင်လိုက်ရော အလျားလိုက်ပါ ဖြစ်ကာ နွယ်နံရံကို ခုခံ ခုတ်ပိုင်းဖြတ်နေ၏။

ချန်းမင်၏ဓားသည် ချက်ချင်းရောက်လာပြီး မာကြောသော နွယ်ပင်များဆီသို့ တည့်တည့် ထိုးစိုက်ပစ်လိုက်သည်။ အားကောင်းသည့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ဗြုန်းခနဲ ထွက်လာပြီး နွယ်ပင်အတွင်း ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် နွယ်ပင်များ ယက်လုပ်ထားသော ပိုးအိမ်အထူကြီးသည် အပေါက်တစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ နွယ်ပင်အသစ်များသည် ပေါက်သွားတဲ့နေရာကို ဖြည့်ဆည်းပေးချင်သော်လည်း ဤလူနှစ်ယောက်က ၎င်းကို အောင်မြင်စေမည် မဟုတ်ပေ။ ဓားများ၏ အရိပ်များသည် ဖရိုဖရဲနှင့် ပြင်းထန်လှသည်။ ခဏတာအတွင်း လင်းရှောင် ဖက်ထားသည့် လင်ရှုမှာမူ သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။  

သံနှင့် ကျောက်တုံးတို့အချင်းချင်း တိုက်မိသော အသံများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် နွယ်ပင်ကို ပိုင်းဖြတ်ပစ်ကာ ချောက်ကမ်းပါးဘေးတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။ သူတို့က လေပေါ်ခုန်တက်ပြီး ချောက်ကမ်းပါးစွန်းက ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို ငုံ့ကြည့်နေကြသည်။ 

နှစ်ယောက်သားက သူတို့သုံးယောက်သား သေရမှာကို တွေးပြီး မျက်နှာပေါ်က အမူအရာတွေက အရမ်းပျော်နေကြသည်။ သူတို့ ဒီရလဒ်ဖြစ်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး၊ အခု သူတို့မျက်နှာတွေက ချက်ချင်းဖျော့တော့ကာ ဖျန်းခနဲ တုန်တက်သွားသည်။

သံတောင်နတ်ဆိုးနွယ်၏ စွမ်းအားအရဆို ရွှေအမြုတေအဆင့် နှစ်ယောက် သို့မဟုတ် သုံးယောက် ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သည် ဆိုတော့ကား ဤလူနှစ်ဦးသည် ဤသို့ ထပ်တလဲလဲ ကျူးလွန်ထားပုံရသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော်၊ မသေမျိုးတာအိုမှ သရဲထောင်ချီချောက်ထဲ၌ သေဆုံးသွားသော တပည့်အချို့သည် သရဲထောင်ချီချောက်နက်ကြီး၏ အန္တရာယ်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ တချို့တလေက သေမျိုး(သာမန်လူ)များလက်သို့ ကျရောက်သွားကြ၍ သေဆုံးကြတာများလား။ လင်းရှောင်က လှောင်ရယ် ရယ်လိုက်ပြီး လင်ရှုနှင့်အတူ မြေကြီးပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လှည့်ပတ်လိုက်ကာ ထိုနှစ်ယောက်စလုံးကို မြေပြင်ပေါ် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ဒီအကွက်က အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ လူနှစ်ယောက်လုံး သွေးအန်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

73 02

လင်ရှုကို လွတ်ပေးလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှူကြပ်ရာမှ လွတ်ပြီး ချောင်းတဟွတ်ဟွတ် ဆိုးနေသည်။ လင်းရှောင်သည် သူ၏ကိုယ်ဟန်အနေအထားတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေမှန်း သိသောကြောင့် သူ့နောက်ကျောကို ချောမွေ့စွာ ပွတ်သပ်ပေးသည်။ အသက်ရှု ထိန်းညှိပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူနှစ်ယောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့သည် အလွန်တုန်လှုပ်နေပုံရပြီး တောင်းပန်နေကြသည်။ “ဒီလူဆိုးခွေးမျက်လုံးက ထိုက်တောင်မှန်း မသိလိုက်ဘူး။ အမတတို့၊ ငါတို့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ” 

အမတလမ်းစဉ်လိုက်သူများနှင့်တော်ဝင်ရုံးတော်ကြား ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကြောင့် အမတလမ်းစဉ်တွင် အစဉ်အလာအရ စည်းမျဉ်းများ အမြဲရှိခဲ့သည်။ အမတလမ်းစဉ်ကို ကျင့်သော ကျင့်ကြံသူများသည် သေမျိုး(လူ)များကို အင်အားဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း မပြုရ။ သို့သော် လောလောဆယ်မှာတော့ သာမန်ကိစ္စမဟုတ်တာ သိသာသည်။

လင်းရှောင်က မေးလိုက်သည်။ "မင်း လူဘယ်နှစ်ယောက် သတ်လိုက်တာလဲ"

ထိုလူ နှစ်ဦးက ပြောသည်။ “ဒီလူဆိုးက ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်စေဖူးဘူး။ ဒီနေ့တော့ ပိုက်ဆံကြောင့် စိတ်ရှုပ်ခဲ့ရပြီး အကောင်းဆုံးအကွက်ကို လုပ်ခဲ့မိတာပါ။ မသေမျိုးနတ်အရှင်က ကျွန်တော်မျိုးတို့ ညီအကိုနှစ်ယောက်ကို အသက်ချမ်းသာခွင့် ပြုပါ” 

လင်ရှု : "....." 

လင်းရှောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ ဦးနှောက်ပတ်လမ်းသည် ရိုးရှင်းသည်ဆိုလျှင်တောင်မှ သူသည်လည်း ဤလူနှစ်ယောက်၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည် ချဲ့ကားမှုကို မြင်နိုင်သည်။  

ထို့အပြင် သင်သာ တကယ် ခဏတာ ငွေမက်ပြီး လောဘကြီးမိသည်ဆိုလျှင် သံတောင်နတ်ဆိုးနွယ်နှင့် သဘောတူညီချက်ကို မည်သို့ရယူနိုင်ပြီး လက်တွဲလုပ်ဆောင်နိုင်မည်နည်း။ လင်းရှောင်သည် အလျင်မလိုပေ။ သူက နူးညံ့တဲ့ အဝတ်စကို ယူလိုက်ပြီး ဓားပေါ်က အကျိအချွဲတွေကို ဖြည်းညှင်းစွာ သုတ်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းလေး မေးလိုက်သည်။

“ငါယုံတယ်လို့...ထင်နေတာလား”

လင်ရှု ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေတာလား မသေချာပေမဲ့ ယခုအချိန်တွင် လင်းရှောင်သည် လူများကို စစ်ဆေးမေးမြန်းသောအခါတွင် ပထမသခင်မလေးနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်ဟု ခံစားမိလိုက်သည်။  

ဓားကို သုတ်ပြီးနောက် လူနှစ်ဦး၏ မျက်နှာနှင့် လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ပွတ်ဆွဲလိုက်သော်လည်း ဓားအစွန်းဖြင့် မထိခဲ့ပေ။ ကြောက်လန့်တကြား တုန်လှုပ်နေသော လူနှစ်ယောက်ကိုသာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

 “ပိုကောင်းကောင်း ဖြေ” 

သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး တကယ်ကို ကြောက်လန့်ကာ အလုအယက် ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ 

လင်ရှုသည် သူတို့ပြောသမျှထဲမှ ယုတ္တိ ကျမကျ သုံးသပ်နေသည်။ အစ်ကိုဖြစ်သူကို သံတောင်နတ်ဆိုးနွယ်က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က စားခဲ့တာလို့ ဆိုသည်။ နွယ်ပင်များသည် လူ၏အသွေးအသားကိုသာ စားသော်လည်း သူ၏အရိုးများနှင့် ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများကို မစားနိုင်ပေ။ သူတို့အားလုံးသည် တောင်၏အက်ကြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျ‌သည်ဆိုပေမဲ့ ပြန်ကောက်၍ ရနိုင်သည်။ တစ္ဆေချောက်ထဲမှာ ပြဒါးရှင်လုံး မရနိုင်ရင် ငွေနည်းနည်းလောက်ရှာနိုင်မယ်လို့ တွေးပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ ရောက်လာတဲ့ တပည့်ငယ်နှစ်ယောက်ကို လိုက်ရှာပြီး စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယနေ့တွင် ၎င်းတို့သည် ဤနေရာသို့ မသေမျိုးသုံးဦး ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့ခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုဟောင်းကို ပြန်လည်အသုံးပြုခဲ့ကြပြန်သည်။ 

ဤမှတ်ချက်များသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး ကောင်းစွာအခြေခံထားသော်လည်း၊ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည်။ ၎င်းတို့သည် မသေမျိုးတပည့်များအား ဆေးပညာအတွက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမေးလျှင် ၎င်းတို့သည် ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်ပါ။ အကြံ ပက်စက်လှ၏ ။ လင်းရှောင်က ပြုံးပြီး 

 "ကောင်းကောင်း ပြင်ထားတာပဲ" ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးက ပြောလာ၏။

 “အမတအရှင်၊ ဒါက မှန်သော စကားပါ”

လင်းရှောင်က ဓါးကို ဖိချလိုက်သည်နှင့် သူ့အသံသည် ရုတ်တရက် အလွန်အေးစက်လာပြီး တင်းမာလာကာ "သေလမ်း ရှာနေတာလား" ဟု ဆိုလေသည်။  

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် သူတို့ကို ရိုက်ချလိုက်ရာ နှစ်ယောက်လုံး သတိလစ်သွားသည်။ ထို့နောက် ချန်းမင်ဘက် လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ရှာဖွေလိုက်ဦး”

ချန်းမင်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ဖို့ သွားလိုက်သည်။ လင်ရှုက လင်းရှောင်က သူ့ကို ပြောသံ ကြားလိုက်ရသည်။

 "လိမ္မာတယ်၊ ဟိုဘက် မကြည့်နဲ့" 

73 03

သူပြောတဲ့အတိုင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပြီး ချောက်ကမ်းပါးဘက် လှည့်ကြည့်နေလိုက်၏။ လင်ရှုသည် ဝမ်းကွဲစကားကို နာခံလိုက်သော်လည်း သူ့နှလုံးသားထဲတွင် မေးခွန်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီဟု သူ ထင်သည်။ ချန်းမင်ကျ သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ရှာခိုင်းတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို မြင်ခွင့်မပေးတာလဲ။ 

မသင်္ကာစရာကောင်းတယ်။

ချန်းမင်သည် လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေလိုက်ပြီး ၁၅မိနစ်တောင် မကြာလိုက် ပြီးဆုံးသွားသည်။ "ရပြီ" 

လင်ရှုသည် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ဝမ်းကွဲက သူ့ကိုတားရန် မရည်ရွယ်ကြောင်း တွေ့ရှိပြီးနောက် နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အမှန်တကယ်ပင် မှော်အစွမ်းမရှိသော သာမန်လူများဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင်၊ ၎င်းတို့၏ အကြောအမှတ်များကို တံဆိပ်ခတ်ထားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်သလို စကားလည်း မပြောနိုင်ပေ။ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိတ်ဘောင်းဘီတစ်ထည်စီပဲ ရှိသည်။ တခြားပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ဘေးမှာ ချထားသည်။ ပုဆိန်တို၊ မီးခတ်ကျောက်၊ မိုရှာ ကတ္တီပါ၊ ရေအိတ်၊ အစာခြောက်... အချို့သည် သာမန်ဟုထင်ရသော အရာများဖြစ်ပြီး ဘာမှမထူးပေ။

 လင်းရှောင်သည် အစအနများကို ဖြတ်ကျော်ကာ သားရေကြိုးနှစ်ချောင်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ဤသားရေကြိုးသည် ယခင်က ၎င်းတို့၏လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသည်။ ကြိုးနှစ်ချောင်းစလုံးကို ရှားပါးကျောက်တုံး မဟုတ်သည့် အနက်ရောင်ဆွဲသီးဖြင့် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ချန်းမင်က ပြောသည်။

“ဒါကို မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ချေမှုန်းဖို့ သုံးတယ်၊ ငါ့မွေးရပ်မြေမှာ ဒီလိုဓလေ့ရှိတယ်” 

လင်းရှောင်က သူ့လက်ထဲမှာ ဆွဲသီးနှစ်လုံးကို ကိုင်လိုက်ပြီး ခဏကြာတော့ ပြောလိုက်သည်။ “ရနံ့ရှိတယ်”

"ရနံ့" ချန်းမင်သည် ဆွဲသီးကိုယူကာ နှာသီးဖျားတွင် တင်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အနံ့ခံပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ရှိပုံရတယ်... ငါတော့ အနံ့ ရရုံလေးပဲ ရတယ်"

"ကိုးကွယ်ခြင်း နံ့သာပေါင်း" 

လင်းရှောင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ ပင်ကိုယ်သဘာဝအရ သစ်ခုတ်သမားအမျိုးသားကြီးနှစ်ဦးက အမွှေးနံ့သာကို မသုံးတဲ့အတွက် ဒီဆွဲသီးပေါ်က အမွှေးနံ့သာက အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်။ ထို့နောက် လင်ရှုသည် လင်းရှောင်က သူတို့ကို ကြိုးဖြင့်ချည်ပြီး ချောက်ကမ်းပါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး၊ ချောက်နက်ကြီးသည် သူတို့၏ ခြေအောက်တွင် ရှိနေသည်။ 

လင်းရှောင်က ဆွဲသီးနှစ်လုံးကို သိမ်းလိုက်ပြီး သူတို့ကို ပြုံးပြလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ငါတို့ မပြန်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ စဉ်းစားထားသင့်တယ်နော်” 

အဲဒီနောက် သူက ကြောင်ကို ပြောလိုက်သည်။

 “အတားအဆီးတွေ ချထားလိုက်ဦး” 

 ကြောင်: "ညောင်" 

ထို့နောက် တစ်ခဏတွင် လူနှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စကားသံများကို ဖုံးကွယ်ကာ အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ အတားအဆီးမျိုးမျိုးကို ကျင့်ကြံမှုအခြေခံ အမျိုးမျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းနိုင်သည်။ သို့သော် မြေကမ္ဘာအဆင့် အမတကြောင်က သတ်မှတ်ထားသော အတားအဆီးကို တူညီသည့် မြေကမ္ဘာအဆင့် အမတတွေကပဲ ချိုးဖျက်နိုင်ပါသည်။ သည်ညီအစ်ကိုများကို လွယ်လွယ်ကူကူ မည်သူမှ ရှာတွေ့လိမ့်မည်မဟုတ်။  

ချန်းမင်သည် သံတောင်တန်းနတ်ဆိုးနွယ်ပင်ကိုယ်ထည်တွေကို သိမ်းလိုက်ပြီး လင်းရှောင်ကို မေးလိုက်သည်။

 "အစ်ကိုလင်း မင်းဘယ်လို ထင်လို့လဲ"

 လင်းရှောင်က အရိပ်ပုတီးစေ့ကို ဝှက်ထားလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

 “ဒါက ထူးဆန်းတယ်”

******