(3) သစ်တောခြံ

ဆယ်နှစ်တာသဘောတူညီချက်

DaoMuBiJi

Author - Nan Pai San Shu

Chapter (3) 

သစ်တောခြံ

ဒါကို ရွာသားတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်မှာ တွေ့ခဲ့တာလို့ ရှောင်ဟွားက ပြောပြလာသည်။ ဝူရှဲသည် ဆုံးရှုံးသွားဖူး​ပြီးကတည်းက ရွာသူရွာသားတွေရဲ့ အိမ်တွေက ပစ္စည်းတွေကို ကြိုပြီး စုဆောင်းတတ်တဲ့ အလေ့အထမျိုး ရှိလာခဲ့သည်။ သူ ရရှိခဲ့တဲ့ အရာတွေကနေ အတိတ်က ဒီနေရာရဲ့ စီးပွားရေးအခြေအနေနဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေ ရှိမရှိ အစရှိတဲ့ ဆောင်းပါးများစွာပါပဲ။ ဤအပိုင်းအစများက အချက်အလက်များစွာကို မကြာခဏ ပေါင်းစပ်​ပေးနိုင်သည်။

"ဒီလူကို မြောင်ရွှယ်တုံး လို့ခေါ်တယ် သူ့အဖေက တောလယ်က အလုပ်သမားတစ်ဦး... ဒီမြှားခေါင်းကို လူလတ်ပိုင်းအရွယ်က ပုပ်နေတဲ့သစ်သားကနေ တူးဖော်လာခဲ့တာ။ သူ့အဖေက သစ်သားလွှစဉ်တုန်းက တွေ့ခဲ့တာတဲ့... မြှားခေါင်းတွေကိုတော့ သူတို့ သစ်တောခြံက ထင်းဟောင်းတချို့မှာ တွေ့ရတတ်တယ်တဲ့ အကုန်လုံးက ပုပ်ပွကုန်ကြပြီလို့ ပြောတယ်"

"သစ်တောလယ်တောလား?" ဖက်တီးက ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး အစ်မကြီးကို မေးလိုက်သည်။ 

"အစ်မကြီး... ဒီမှာ သစ်တောခြံရှိသေးလား"

"အရှေ့မြောက်မှာ သစ်တောခြံမြေတွေ ဘယ်လိုလုပ် မရှိဘဲနေမလား" 

အစ်မကြီးက ခေါင်းတောင်မထောင်လာပေ။ 

ဖက်တီး: "ခင်ဗျားတို့ သစ်ပင်ခုတ်နေသေးတာလား။ ကျုပ်တို့သားမြေးတွေအတွက် သစ်ပင်တချို့ ထားခဲ့လို့ မရဘူးလား သစ်ပင်တွေက အောက်ဆီဂျင် ထုတ်ပေးနိုင်တယ် ဆိုတာ မသိဘူးလား အောက်ဆီဂျင်မရှိရင် ကျုပ်တို့ဘယ်လိုလုပ် နေနိုင်မှာလဲ..."

"နင့်မှာ အရည်အချင်းရှိရင် ခြံကိုသွားပြီး ညည်းတွားပြလိုက်လေ! သစ်ပင်ခုတ်တာ ငါ မဟုတ်ဘူးဟဲ့!" 

အစ်မကြီးကလည်း ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြန်ပြောလေ၏။ 

ဖက်တီးကတော့ ရှောင်ဟွားကို ပြန်ကြည့်ကာ။  

"ဒီအစ်မက သစ်တောခြံ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိတယ်.... နောက်မှ ငါတို့ကို ခေါ်သွားခိုင်းရအောင်.... အားဟွား မင်းဆက်ပြော!"

"ငါ့နာမည် အားဟွား မဟုတ်ဘူး" 

ရှောင်ဟွားက သူ့နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဝူရှဲ စီးကရက်ကို မီးညှိပြီး ဖက်တီးကို ဝင်မနှောက်ယှက်ဖို့ အချက်ပြလိုက်သည်။ 

“တောအုပ်အောက်မှာ သစ်ပင်သေတွေ အများကြီး ရှိတယ်... မြေကြီးကို တူးပြီးရင် ပုပ်နေတဲ့သစ်သားအလွှာတွေကို တွေ့လိမ့်မယ်” ရှောင်ဟွားက ဆက်ပြောသည်။

"အဲဒါတွေအားလုံးကို ဆောက်လုပ်ရေးတပ်ဖွဲ့က နက်နဲတဲ့ တောင်တွေကနေ ပြန်သယ်လာခဲ့တာတဲ့... ထင်းတွေနဲ့ ပြဿနာတက်တာ ဒါမှမဟုတ် အချိန်ဇယားဆွဲထားတဲ့ ပြဿနာတွေကြောင့် သယ်မရတာ... အချိန်အကြာကြီး စုပုံထားတော့ ပုပ်ကုန်တယ်လေ... အဲဒီသစ်တောထဲမှာ ဒီလိုမြှားခေါင်းတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့တော့ မြောင်ရွှယ်တုံးက ပြောတယ်...."

သစ်ပင်များထဲတွင် မြှားခေါင်းများ ရှိနေသည်။ ဘယ်မင်းဆက်က စစ်ပွဲတွေကြောင့် သစ်ပင်ထဲ ထိုးစိုက်ကြလဲတော့ မသိချေ။ မြှားခေါင်းများ၏ စံနှုန်းသည် မွန်ဂိုဘုရင်နှင့် ဝမ်နူတို့ကြားက နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် အသုံးပြုခဲ့သော အရာများဖြစ်နိုင်သည်။ သစ်ပင်အမြောက်အမြားရှိလျှင် ဤသစ်ပင်များသည် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်မှ ပေါက်ဖွားလာတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ 

အဲဒီနေရာမှာ သဲလွန်စတွေ ရှိရမည်။ ယခင်လမ်းပေါ်ရှိ ဆီးနှင်းမျဉ်းကြောင်းအတိုင်း လူများစွာကို ခေါ်ဆောင်ပြီး လမ်းလျှောက်သွားတာက အထူးသင့်လျော်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ ဒီနေရာမှာ မြေပြင်အနေအထားကို ပိုသိဖို့လိုသည်။ ဝူရှဲက အရင်လိုမဟုတ်တော့ပါ။ နောက်ပြီး သဘောတူထားတဲ့ ရက်မတိုင်ခင် အချိန်အတော် လိုနေပါသေး၏။ ဒါကြောင့် နွေရာသီအားလပ်ရက်ကို ဒီမှာတောင် ဖြတ်သန်းနိုင်သည်။

ဝူရှဲတို့ အစ်မကြီးကို လမ်းပြခိုင်းပြီး မြောင်ရွှယ်တုံး ပြောတဲ့ သစ်တောခြံဆီ ခေါ်သွားခိုင်းလိုက်သည်။ 

အချိန်အတော်ကြာ ကားမောင်းလာပြီးနောက် တောင်တက်လမ်းက ပိုကျဉ်းလာသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ဒီခေတ်မှာ ဖုန်လမ်းတွေက မရှိတော့ဘဲ ဘိလပ်မြေလမ်းသည် တောင်ပေါ်မှ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ခင်းထားကာ မကြာခင်မှာပဲ သံတံခါးကြီးဆီကို ရောက်လာခဲ့သည်။ သူတို့ဖွင့်ပြီး မောင်းဝင်လိုက်တော့ တောင်ပေါ်ကနေဖွင့်ထားတဲ့ မြေပြန့်ကြီးတစ်ခု ရှိနေတာ တွေ့လိုက်ရ၏။ 

ထိုနေရာ၌ ပြန့်ကျဲနေသော သစ်သားများအား စုပုံထားသည်။ မြောင်ရွှယ်တုံးကလည်း မကြာသေးမီက သစ်တောများ သိပ်မရှိ​တော့ဘူးဟု ဆိုထားပါ​သေးသည်။

လမ်းကို ဆက်လျှောက်နိုင်လို့ ကံကောင်းတယ်လို့တောင် ခံစားလာရသည်။ ဂျစ်ကားက ရှေ့ကို ဆက်သွားပြီး အမှိုက်တွေဖုံးနေတဲ့ လမ်းပေါ်ကို တက်သွားခဲ့သည်။ ခဏကြာတော့ သစ်တောခြံနောက်ဘက်က တံခါးနားကို ရောက်လာ၏။ အိုဟောင်းနှင့် ပိုသေးငယ်သော သံတံခါးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သံတံခါးကတော့ သံချေးတက်နေပါပြီ။ တစ်ဖက်ရှိ သံတံခါးများအနက် သံချေးတက်ကာ ကျိုးသွားသည့် အလှည့်တစ်ခု ပါရှိပြီး တံခါးတစ်ချပ်မှာ တွဲလောင်းနီးပါး ကျ​နေသည်။ 'တောမီးသတိထားပါ' ဟူသော စာသားအပြင် မရေမတွက်နိုင်သော အလွှာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် အခြားတစ်ဖက်ရှိ အုတ်နံရံတွင် ဘုတ်ပြားတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

မြောင်ရွှယ်တုံး: “သစ်တောခြံက ငါတို့နောက်မှာပဲ ရှိတယ် ဟိုပစ္စည်းတွေက လယ်ကွင်းဟောင်းမှာ....”

ထိုခေတ်က သော့ခလောက်များကို လုံလောက်သော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံပါပဲ။ အားလုံး သံချေးတက်သွားပေမယ့် အရမ်းသန်မာ​နေဆဲ။ လယ်တောထဲမှာ တစ်ယောက်မှ မရှိတာကို တွေ့ရတော့ ဝူရှဲတို့သည် လက်ထဲမှာ အဝတ်အစားတွေ သုံးပြီး ဒေါက်ကိုဆွဲကိုင်ကာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကိရိယာကို ပစ်ချလိုက်သည်။

အထဲမှာ ဒူးအထိမြင့်သော ပေါင်းပင်တွေ ရှိပါသည်။ ပေါင်းပင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် သေးငယ်သော စတုရန်းလေး ရှိနေတာကို မြင်နိုင်သည်။ သစ်အချောထည်မရှိ၊ နိမ့်ကျသော စက်ရုံထုတ် အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

"ပြဿနာရှိတယ်..."

ဖက်တီး ငုတ်တုတ်ထိုင်ချနေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ ဝူရှဲလည်း ရှေ့ကို တိုးလာခဲ့သည်။ 

"ဘာမှားလို့လဲ?" 

ဖက်တီးသည် တွယ်တက်နေသော မြောင်ရွှယ်တုံးကိုကြည့်ကာ လှမ်းမေးလိုက်၏။ 

"ဒီတောလယ်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ဖူးလား..."