(21) သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးမားဆုံး ဂူဖောက်မှု (၂)
Viewers 14k
Chapters 524

DaoMuBiJi

Author - Nan Pai San Shu

Volume (7)

Chapter (21)

သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးမားဆုံး ဂူဖောက်မှု (၂) 



ဟော့ရှို့ရှို့ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဒါကို ရှင် သိလား"


မျက်နှာသေက ခေါင်းယမ်းကာ သူမမေးတာကို ဆက်မဖြေဘဲ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ နွယ်ပင်၏အရိပ်ကိုသာ လှမ်းကြည့်လိုက် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မှင်တက်တက်ဖြင့် တောက်နေသော လရောင်ကို မြင်ရလေ၏။ 


"ဒါဆို သူတို့က ပိုက်ဆံရဖို့ လုပ်တာ မဟုတ်မှန်း ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ?" 


ရှို့ရှို့က ထပ်မေးသည်။


မျက်နှာသေ: "သမိုင်းရဲ့ ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့အရာ"


ဟော့ရှို့ရှို့ ဝူရှဲဘက် ချာကနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမမှာ မျက်နှာသေရဲ့ အကျင့်စရိုက်ကို အသားမကျသေးတာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဝူရှဲလည်း သူမကို ကြည့်ပြီး 'မျက်နှာသေ မင်းကို ကောင်းကောင်း စကားပြန်ပြောတာပဲ ကံကောင်း'လို့ ပြောချင်စိတ်တွေက တဖွားဖွား။ သူစကား မပြောချင်တာနဲ့ မျက်နှာလွှဲနေမှာဘဲ ဖြစ်ကာ တခြားလူ ပြောတာလည်း လုံးဝ နားထောင်တော့မည် မဟုတ်။ 


ဒါပေမဲ့ မျက်နှာသေ ပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ဝူရှဲသာ နားလည်သည်။ ပိုက်ဆံက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်တဲ့အခါ ရပ်သွားမှာပင်။ ဒါက သမိုင်းမှာ အကြီးဆုံး သင်္ချိုင်းဖောက်မှုလို့ ခေါ်နေပြီမို့ ငွေကြေးအတွက် အရင်းတည်နေတယ်ဆိုရင် အဲဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိမှာ မဟုတ်​တော့ပါဘူး။ ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ငွေထက် တန်ဖိုးကြီးသော အရာများစွာ ရှိပါသေးသည်။  


တိုင်းပြည်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့အတွက် သူဌေးကြီးနှစ်ယောက်က ဘိုးဘွားတွေရဲ့ သင်္ချိုင်းတွေကို ဗုံးကြဲနေတယ်လို့ ပြောခဲ့တာတွေလည်း ရှိတယ် မဟုတ်ပါလား။


သမိုင်းရဲ့ မလွှဲမရှောင်သာမှု၊ အကြီးမားဆုံး ပူးပေါင်းကြံစည်မှု၊ အကြီးမားဆုံး စစ်ပွဲ၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးမားဆုံး အရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် "ရှောင်လွှဲမရနိုင်" ဟူသော စကားလုံးက အမြဲရှိသည်။ မျက်နှာသေ ဘာကြောင့် ရုတ်တရတ် ထပြောမှန်းမသိဘူး။ ဒီအကြောင်းအရာက သူ့စိတ်ထဲက တစ်ခုခုကို ထိမိသွားလို့လည်း ဖြစ်နိုင်ပါ၏။ 


ဝူရှဲ နည်းနည်း ရှင်းပြလိုက်တော့ ဟော့ရှို့ရှို့က ခဏလောက် စဉ်းစားနေလေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမက။ 


"အစ်ကိုတို့ယောက်ျားတွေက ညီမတို့မိန်းမတွေထက် ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ပိုပြီးအကဲဆတ်ကြတာပဲ...ညီမတို့ မိန်းကလေးတွေက သမိုင်းကို ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့ အရာဆိုတဲ့ သဘောမျိုး မရှိဘူး"


ဝူရှဲကတော့ အချိန်မဖြုန်းချင်တာကြောင့် သူမကို ဆက်ပြောဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူမက သောက်လက်စ ဝိုင်ကို သောက်ပြီး စကားဆက်သည်။


ကျင်းဝမ့်ထောင် ပါဝင်ခဲ့သည့် "သမိုင်းရှိ အကြီးမားဆုံးသော သဘောတူညီချက်" မှာ ထိုအချိန်က ပေကျင်းရှိ အထွေထွေ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အသိုင်းအဝိုင်းတွင် မျက်စိဖမ်းသူအဖြစ် လူသိများခဲ့သည်။ ကျင်းဝမ့်ထောင်ဟာ အမျိုးသမီးအတွက် ထုတ်ထားသော စီးကရက်ဘူးမှ ဝမ်းဗိုက်စည်းအထိ သူ ဝင်မပါတဲ့နေရာ မရှိ။ 


ကျင်းဝမ့်ထောင်ရဲ့ အဖေက အသက်ခြောက်နှစ်မှာ အပေါင်ဆိုင်ကို ဝင်ပြီး အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်မှာ ဘွဲ့ရကာ စက်ရုံတစ်ရုံ၌ ဓာတ်ပုံဘောင်သွင်းသူ ယအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ဘာမှ မချန်ထားဘဲ ကွယ်လွန်သွားတဲ့အထိ ဆင်းရဲခဲ့ပေမယ့် နေ့စဉ်ဘ၀မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အခိုက်အတန့်လေးဘဝကနေ အရွယ်ရောက်တဲ့အထိ သူ့အဖေက လက်ရေးလှ၊ ပန်းချီ၊ ကျောက်စိမ်း၊ ကြေးနီ၊ ပန်းထိုး၊ သစ်သားနှင့် ကြွေထည် လုပ်ငန်းတွေကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ 


ကျင်းဝမ့်ထောင်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စကားအရ သူသည် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ အပေါ်၌ သူ၏ဘဝရဲ့ ပထမတစ်ဝက်က အချိန်အားလုံးကို ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။


ထို့ကြောင့် 1960 ခုနှစ် အစောပိုင်းတွင် လျိုလီချောင်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ရန် ဆွဲထုတ်ခံရသောအခါ လူဦးရေ အနည်းငယ်သာ ရှိသော ဤလမ်းဟောင်းထဲ၌ အမှန်တကယ်တော့ ရတနာများနှင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။


စူးရှသော မျက်လုံးတစ်စုံနဲ့ ကျင်းဝမ့်ထောင်ဟာ စာအုပ်ဟောင်း အနည်းငယ်မှ စတင်ကာ နှစ်ယွမ်ကို သုံးယွမ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး သုံးယွမ်ကနေ ငါးယွမ်အထိ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ နှစ်နှစ်အတွင်း သူအဲဒီလိုနဲ့ ရှင်သန်နိုင်မယ်လို့ ဘယ်သူကမှ မထင်ခဲ့ပေ။ သူဖတ်ဖူးတဲ့ စာအုပ်ဟောင်းတိုင်းဟာ ဒေါ်လာ သောင်းနဲ့ချီပြီး တန်ဖိုးရှိနိုင်ပြီး ရှေးဟောင်းစာအုပ် အမျိုးအစားထဲက ရလာတဲ့ သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကလည်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်လာပါ၏။


ဒါပေါ့။ သူက ငွေရှာတတ်ပြီး အရှုံးကိုလည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ကျင်းဝမ့်ထောင်ဟာ ​​သူ့အဖေရဲ့ အလွန်သတိထားရမယ့် စရိုက်လက္ခဏာကို အမွေဆက်ခံခဲ့လေသည်။ 


သူ့လုပ်ငန်းကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သော်ငြား လူအများကြားတွင် နာမည်ကောင်း ကျန်နေခဲ့ပြီး မကြာမီတွင် နိုင်ငံခြား မိတ်ဆွေများကလည်း သူ့ထံသို့ ရောက်လာကြသည်။ တက္ကသိုလ်ကြီးများ၊ မိသားစုကြီးများနှင့် သုတေသန အဖွဲ့အစည်းကြီးများက သူ့ကို ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ အကဲဖြတ်ရန် တောင်းဆိုလာကြသည်။


ကျင်းဝမ့်ထောင်တစ်ယောက် အချိန်အတော်ကြာအောင် နာမည်ကြီးလာ၏။ သူ့ဘဝအတွက် ဂုဏ်အယူရဆုံး အချိန်မှာ အဲဒီကိစ္စကြီးက ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ 


ခေါင်းဆောင်သည် ဟော့မိသားစုပါပဲ။ ဟော့မိသားစုသည် သူနှင့် အချိန်အတော်ကြာ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့သော ဆက်ဆံရေး တစ်ခုရှိလို့ သူသည် ထူးထူးခြားခြား တစ်စုံတစ်ရာကို မမျှော်လင့်ဘဲ ပူးပေါင်းရန် အဆင်သင့် ဖြစ်ခဲ့သည်။ 


သူ့နောက်ပိုင်း မှတ်ဉာဏ်တွေထဲ ရှိသလောက် ဟော့ရှို့ရှို့အား ပြောပြခဲ့သည်။ အဲဒီအချိန်က "အရောင်းအဝယ်" တစ်ခုလုံးမှာ ပါဝင်သူ အရေအတွက်ဟာ လူပေါင်း နှစ်ရာကျော်လောက်ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရသည်။ တကယ်တမ်းကျတော့ အဲ့လောက်လည်း မရိုးရှင်းချေ။ မြေပြင်တွင် အချက်အလက် စုဆောင်းပြီး စက်ပစ္စည်း ဝယ်ယူတာတွေက မလွယ်ကူခဲ့။ ထိုခေတ်တွင် ပိုကောင်းသော ဆိုဗီယက်စက်ပစ္စည်းများရရှိရန် အဆက်အသွယ် ချိတ်ဆက်မှု အလွှာများစွာ လိုအပ်ပါသည်။


သို့သော် ဤငွေပေးငွေယူ၏ ထူးခြားမှုကို မီးမောင်းထိုးပြရန် မလုံလောက်သေးသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကျင်းဝမ့်ထောင်မှာ လာပူးပေါင်းလာသည့် ငွေပေးငွေယူ ကိစ္စက အလွန်ထူးခြားနေတယ်လို့ ခံစားနေရ၏။ အဲဒီလို ထင်ရခြင်းမှာ အရောင်းအ၀ယ် ခေါင်းဆောင်သည် အလွန်ထူးခြားသော အရောင်းအ၀ယ်လုပ်သူ မဟုတ်သည့်အတွက်ကြောင့်ပါပဲ။ အဲဒီအုပ်စုမှာ ခေါင်းဆောင်က စုစုပေါင်း ကိုးဦးရှိကြောင်း သူ သိခဲ့ရသည်။


ဤလူကိုးဦးသည် လွတ်လပ်ရေး မတိုင်မီက ကမ္ဘာပေါ်တွင် နာမည်ပြောင်ရှိကြပြီး ၎င်းတို့ကို တံခါးကိုးပေါက်ရဲ့ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်ဟု ခေါ်ကြသည်။


ဟော့ရှို့ရှို့က ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး။ 


"ဒါကိုကြားရတုန်းက ညီမလည်း အရမ်းအံ့သြသွားတာ... ချောင်ရှားရဲ့ နာမည်ကြီးတွေ... ခဏခဏ ငြင်းခုံနေတဲ့ ရေတပ်သား ကိုးယောက်လို့ ပြောနေကြတဲ့ လူတွေက ဒီလိုမျိုး မကြုံစဖူး မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားမယ် ဆိုတာကို သေသေချာချာ မစုံစမ်းရင် ဘယ်သူကမှ သိခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ အဲ့ဂိုဏ်းခွဲကိုးခု ပါဝင်လာတယ် ဆိုတော့ ပြဿနာက ဘယ်လောက် ခက်ခဲမလဲ မသိဘူး... သူတို့ ပူးပေါင်းလာအောင် လုပ်နိုင်တဲ့လူက လေးစားစရာကောင်းတဲ့ ကျားလာမား တစ်​ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...အဲဒါမှ အကုန်လုံးက နာခံမှုရှိရှိ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်​ကြမှာမလား”


ဝူရှဲမှာ ကျောတစ်ပြင်လုံး ချွေးတွေ ထွက်နေပေမယ့် ငြိမ်နေရသည်။ ရေငုပ်သမား ကိုးယောက်စလုံးက 1960 ခုနှစ်များရဲ့ ဂူဖောက်လောကကို လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ ဒါမျိုးက မဖြစ်သင့်ပါဘူး။ ၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ အတွင်း ထိုလူတွေကို ငှားရမ်းရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသူက တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။ အဲဒါက အိမ်တော်ကြီးကိုးခု သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းကိုးဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် သခင်ကျန်းတဖော်ပဲ။ 


အဲဒီတုန်းက ကျန်းတဖော်က အသက်ရှင်နေသေးလား မသိ။ သူနဲ့ အောက်က လူများကြားတွင် မျိုးဆက်အနည်းငယ် ကွဲပြားသောကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ထွက်လာတာ မဟုတ်ပါက သူ၏ သားစဉ်မြေးဆက်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။


ဝူရှဲ ချွေးအေးအေးနဲ့ ငို​နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အဖိုးက ဒီကိစ္စကို တစ်ခါမှ မပြောခဲ့လို့ပါပဲ။ သူ့မှတ်စုထဲမှာ ဒီလိုမျိုးလည်း ဘာမှ မရေးထားဘူး။ ဤကိစ္စကို အဲဒီလူတွေအားလုံးက လုံးဝ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေပုံရသည်။ သူကိုယ်တိုင်တောင် မမှတ်မိချင်သလိုမျိုးလေ။ 


ဟော့ရှို့ရှို့က ဆက်လက် ပြောပြသည်။ 


"သက်ကြီးရွယ်အိုတွေရဲ့ အနေအထား ကွာခြားတော့ ဂိုဏ်းကိုးဂိုဏ်းကလည်း လွတ်လပ်ရေး မတိုင်ခင်ကနဲ့ အရမ်ူ ကွာခြားသွားတယ်... မျိုးဆက်သစ်တွေက အစောကြီးကတည်းက ကျော်ကြားလာတာ... အစ်ကို့အဘိုးနဲ့ ညီမရဲ့ အဖွားတို့က သူတို့ရဲ့ အချုပ်အခြာပဲ... လွတ်လပ်ရေးရဲ့ သက်ရောက်မှုကြောင့် အားလုံးရဲ့ အခြေအနေကလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီ... သူတို့အားလုံး အဲဒီလူတွေကို စုစည်းဖို့ ခွန်အားဘယ်လောက် ယူရမလဲ​တော့ မသိဘူး အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျောထောက်နောက်ခံရှိတဲ့ လူမည်းခြောက်ယောက်က အခု သူတောင်းစား ဖြစ်နေပြီ... အခုဆို မျိုးဆက်သစ်တွေနဲ့ အစားထိုးခဲ့တော့ အရည်အချင်း၊ အတွေ့အကြုံနဲ့ ကာယကြံ့ခိုင်မှုတွေက မညီမညာ ဖြစ်သွားတယ်...အဲ့ကိစ္စကို စလိုက်ကတည်းက ဘေးဥပဒ်အန္တရာယ်ကို စိုက်ထားပြီးသား ဖြစ်သွားတာ" 


၎င်းသည် 1962 နှင့် 1963 ခုနှစ်တို့၏ လမ်းဆုံဖြစ်သည်။ စီချွမ်း တောင်တန်းများပေါ်သို့ ချီတက်နေသော မြင်းတပ်ကြီးသည် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ပေကျင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ ထိုသူသည် မြင်းတပ်ထဲတွင် အသက်ကြီးသူ၊ လူငယ်များနှင့် ရောနှောနေ၏။


အိမ်တော်ကြီးကိုးခုက မိသားစုများသည် ဂိုဏ်းများ ကွဲပြားကြပြီး စည်းမျဥ်းများကလည်း ပြတ်သားသည်။ ဤလူတစ်စု၏ ခေါင်းဆောင်သည်လည်း ရေကဲ့သို့ အေးဆေးသော မျက်လုံးတစ်စုံ ရှိသည်။ သူ့နှလုံးသားက ဒီလောကနဲ့ လုံးဝ မသက်ဆိုင်သလိုပင်။ 




Prev Next