(28) နတ်ဆိုးရေကန်ရဲ့ ထူးဆန်းမှု

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 6) 

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar

Chapter (28)

နတ်ဆိုးရေကန်ရဲ့ ထူးဆန်းမှု

"သေပြီ??" 

ဝူရှဲ ခေါင်းတွေ တဆတ်ဆတ် တုန်သွားသည်။ နှလုံးခုန်သံက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲလို့သာ အော်နေ၏။ အားကွေ့က ဒီလိုပြောပြီးနောက်မှာ သူ့စိတ်တွေ လုံးဝ ပြိုပျက်သွားပြီး ရေကန်ထဲ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရှာသည်။ 

ဝူရှဲခမျာ သူ့ကို အရင်ကူညီပြီး မိုးကာအောက်ထဲ ရောက်အောင် ပြန်ကူရလေသည်။ ဆန်အရက်ကို အနည်းငယ်ယူ၍ စိတ်သက်သာရာ ရသွားအောင် သောက်ခိုင်းခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့စိတ်ခံစားချက်က အလွန်အမင်း စိတ်ဓာတ်ကျနေသေးပြီး သူ့အပြောအဆိုကလည်း ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသည်။

ဝူရှဲ သေချာ စည်းရုံးပြီး မေးမြန်းလိုက်တော့မှ နောက်ဆုံးတော့ ဒီမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ 

ဝူရှဲ့ နောက်က​နေ မြို့ထဲလိုက်လာပြီး နောက်တစ်ခေါက် ပြန်လာတော့ အားကွေ့သည် ရေကန်ဆီ အစားအသောက်နဲ့ ပစ္စည်းတွေ သယ်ပို့ဖို့ ကူညီပေးမယ့် လူအနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပြီးနောက် ယွင်ချိုင်က အဲဒီလူတွေကို တခြားအရာတွေလုပ်ဖို့ အိမ်ကို ​ပြန်လိုက်သွားကာ သူကပဲ တစ်ယောက်တည်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မျက်နှာသေနှင့် ဖက်တီးတို့သည် အရာများစွာကို ဆယ်နိုင်ခဲ့ပြီး အလောင်းများ ဝှက်ထားနိုင်သည့် နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မိုးစဲသွားကာ ရေများ မြင့်တက်လာသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ ဆယ်ယူမှုကို မသေမချာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဆယ်ယူထားသော ပစ္စည်းများကို ခွဲထုတ်ရာတွင် ရေငုပ်ဝတ်စုံများနှင့် ကြိုးများ အပါအဝင် ကယ်ဆယ်ရေး ကိရိယာ အစုံအလင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ထိုအချိန်တုန်းက ၎င်းတို့သည် ရေမျက်နှာပြင်နှင့် လေပြွန်ဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသည့် အကြီးစား ရေငုပ်ကိရိယာများကို အသုံးပြုနေကြောင်း သိရသည်။ ရေကန်အောက်ခြေရှိ ရှေးဟောင်းရွာမှ သံအပိုင်းအစများကို ဆယ်ယူရန် ဤကိရိယာကို အသုံးပြုရမည်ဟု ဖက်တီးက ပြော​ပြသည်။

ကိရိယာအစုံအလင်သည် ရေအောက်တွင် အကြာကြီး စိမ်ထားရလို့ အစိတ်အပိုင်း အများစုမှာ အသုံးမပြုနိုင်တော့သော်လည်း ထိုအချိန်က ရေငုပ်ဦးထုပ်များသည် အလွန် သံချေးတက်တာကို ခံနိုင်သော ပစ္စည်းများဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသောကြောင့် အတွင်းပိုင်းသည် ခြောက်သွေ့နေသေးပြီး အပြင်ဘက်တွင် ရော်ဘာအလွှာ တစ်ထပ်သာ ကွဲထွက်သွားသည်။

ဖက်တီးသည် ရုတ်တရက် စိတ်ဓာတ်ကျလာကာ ရိုးရှင်းသော ရေငုပ်ကိရိယာတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ဤဦးထုပ်နှင့် ရော်ဘာအစိတ်အပိုင်းကို အသုံးပြုလိုသည်။ ဦးထုပ်တွင်ရှိသော လေသည် လူတစ်ဦးမှ ရှူသွင်းလိုက်သောအခါ လေထဲတွင် ရှူရသဲ့သို့ ခုနစ်ရက်မှ ရှစ်ချက်အထိ ကြာနိုင်သည်။ 

ဤလေပမာဏက ရေအောက်မှာ ကောင်းစွာ အသုံးပြုပါက လုံလောက်နေသေးသည်။ ၎င်းသို့​ဖြင့် ဖက်တီးသည် ရေအောက်၌ နေနိုင်သည့်အချိန်ကို ငါးမိနစ်အထိ တိုးမြှင့်နိုင်သည်။ ရေငုပ်ခြင်းအတွက် ဤငါးမိနစ်နှင့် တစ်မိနစ်ကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာခြားချက် ရှိပါသည်။ 

ရေအောက်ရှိ အရိုးစုများကို ရှာဖွေရန် ဤကိရိယာကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ဖြစ်စဉ်မှာ ဖက်တီး၏ ခါးတွင် ကြိုးနှစ်ချောင်းကို ချည်ထားကာ ဆောင်းထားသည့် ဦးထုပ်က လေးလံသောကြောင့် ဖက်တီး၏ ခွန်အားသည် ထိုအချိန်တွင် လှေပေါ်​ပြန်တက်ရန် အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်သည်။ 

အခြားကြိုးများသည် သံကြိုးများဖြင့် ကွေးထားသော ချိတ်များဖြစ်သည်။ သံဝိုင်ယာကြိုးများကို ခရီးဆောင်အိတ်၏ ကလီကလီများမှ ဖယ်ရှားထားတာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဖက်တီးဟာ ရေငုပ်ပြီးနောက်တွင် သိမ်းဆည်းထားသော အရာများအားလုံးကို ချိတ်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားကာ ပစ္စည်းများ များများဖမ်းနိုင်စေရန် လုပ်ခဲ့နိုင်သည်။

အရိုးစုများ အားလုံးက ခြံစည်းရိုး အရှေ့ဘက်စွန်းတွင် ဖြန့်ကျက်လျက် တင်နေကာ ကယ်ဆယ်ထားတဲ့ လူအရိုး အရေအတွက်ကို ဆုံးဖြတ်ရန်အတွက် သစ်ကိုင်းများဖြင့် ပေါင်းစည်းထားကြသည်။ သူတို့မြင်နိုင်တဲ့ အရိုးအားလုံးကို ကယ်တင်ပြီး ပေါင်းစည်းတဲ့အခါ ပြဿနာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့လိမ့်မည်။ 

အရိုးအားလုံးကို ကြမ်းတမ်းသော လူပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ အရိုးစု အားလုံးတွင် ညာဖက်လက်ဖဝါး မရှိ​ကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အရိုးရေတွက်နည်းအရ ဦးခေါင်းခွံနှင့် တင်ပါးဆုံရိုးသည် လူအရေအတွက်ကို အဆုံးအဖြတ် ပေးရန်အတွက် အရေးကြီးဆုံးပင်။ နောက်ထပ် အခြေခံအချက်မှာ အခြားအရိုးများသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေသောကြောင့် အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများ ပျောက်ဆုံးနေခြင်းမှာ အဆန်းမဟုတ်ပေ။ ညာဘက် လက်ဖဝါး တစ်ခုတည်းချည်း ဆိုရင်တော့ ဒါက မတော်တဆ မဖြစ်နိုင်လောက်ချေ။ 

ဖက်တီးနဲ့ မျက်နှာသေတို့ အရိုးစုတွေကို စတင်တူးယူလာတုန်းက တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တာလား။ ညာဘက်လက်ဖဝါးကို လွဲမှားသွားစေသည့် ထူးခြားသော အခြေအနေတစ်ခု ရှိပါသလော သို့မဟုတ် အတုအယောင်ဖြင့် ခုတ်ထစ်သွားခြင်းမျိုး ရှိနေခဲ့သလော။ 

ဖန်းမာ ပြောခဲ့ပုံအရ ဒီအလောင်းတွေရဲ့ လက်ဖဝါးတွေကို ခုတ်ထစ်ခဲ့တယ်လို့ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့သလို ဒီလိုလုပ်ဖို့ အကြောင်းပြချက်လည်း မရှိပါဘူး။ ရလဒ်အနေဖြင့် ဖက်တီးသည် ထိုလူများအားလုံးကို ခြေသည်းများလှီးဖြတ်ပြီး လျှို့ဝှက်ပန်းကန်တစ်ခုထဲတွင် ပြုတ်ထားသော ဝက်ဝံများလားဟုလည်း တွေးတောနေမိခဲ့သည်။

အဆုံးတွင် အားကွေ့က ထိုလူများတွင် ဘာကြောင့် ညာလက်များ မရှိရတာလဲဆိုရင် အစကတည်းက ညာလက်မရှိခဲ့တာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလားလို့ ဆိုလာသည်။ သူတို့မှာ ဘယ်လက်ပဲရှိပြီး ညာဘက်က သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်အတုများဆိုလျှင် ရေထဲမှာ ပုပ်ပွသွားကြမှာက ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။ 

ညာလက် မရှိဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်က ထူးဆန်းလွန်းတာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်မယ့်အစား တခြား ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ အခြေအနေကို ဝူရှဲလည်း ရုတ်တရက် တကယ် မတွေးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက် သူတို့ရဲ့ နောက်ခံ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်လိုသောကြောင့် ဤလူများ၏ ညာဘက်လက်တွင် ရှိသော ထူးခြားသည့် အင်္ဂါရပ်အချို့ကို လတ်စဖျောက်ပစ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်မလား။ 

ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလူတွေရဲ့ ညာလက်တွေကို စုဆောင်းပြီး သိမ်းသွားခဲ့တာလား။ ဒါပေမဲ့ ဖန်းမာက အလောင်းကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက် အလောင်းကို ​ပြန်ကောက်ယူပြီး ပြန်လည် ပြုပြင်ခဲ့တာက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ဒီအကြံအစည်ကတော့ ဖန်းမာကို ကြည့်တာနဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ သက်သေပြခဲ့ပြီးပါပြီ။ 

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အားကွေ့ရဲ့ ဇာတ်ကြောင်းမှာ ဖက်တီးဟာလည်း ဒီလိုပဲ တွေးထားပေမယ့် အဲဒီလူတွေရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်အရိုးတွေကို ကြည့်လိုက်တော့ ဓားနဲ့ အခုတ်ခံထားရတဲ့ သဲလွန်စတွေ မတွေ့ရချေ။ ထိုလူများ၏ ညာဖက် လက်ဖဝါးများသည် သဘာဝအတိုင်း ပြုတ်ကျသွားသည့်အတိုင်း လက်ကောက်ဝတ်မှာ အဆစ်တွေ အကုန်ရှိနေသည်။ 

ဖန်းမာ၏မှတ်တမ်းတွင် ရှေးဟောင်း သုတေသန အဖွဲ့အားလုံးတွင် ညာလက်များရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူတို့သေဆုံးပြီးနောက် ညာဘက်လက်များ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းကို အမှန်တကယ်ပင် မတွေးတောနိုင်သောကြောင့် သဲလွန်စရှာဖွေရန် ထပ်မံ ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ခြံစည်းရိုးအနီးမှာ အရိုးတွေ နစ်မြုပ်သွားတယ်လို့ ဖက်တီးတစ်ယောက် သံသယရှိနေခဲ့သည်။ 

ရေငုပ်ခြင်း စတင်သောအခါတွင် ၎င်းတို့သည် ရေကန်အောက်ခြေရှိ ရှေးဟောင်းရွာထဲသို့ ဘယ်တော့မှ မ၀င်ရဟု တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် သဘောတူညီမှု ရရှိခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က အတော်လေး ရိုးရှင်းသော အစွန်အဖျားများတွင်သာ လှုပ်ရှားမှုများ လုပ်ဆောင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ 

ရွာ၏အတွင်းပိုင်းသည် အပြင်ဘက်ထက် မီတာများစွာ နက်သောကြောင့် ရေကန်အောက်ခြေတွင် ရှိကာ ဤရေကန်၏ အောက်ခြေပတ်ဝန်းကျင်ကို မည်သူမျှ မစမ်းသပ်ဖူးသေးပါ။ ပိုမိုပြီးပြည့်စုံသော ရေငုပ်ကိရိယာ တစ်ခုခုရှိမှသာ အဆင်ပြေလိမ့်မည်။ 

ဖက်တီးကတော့ သူ့ရိုးရားအတိုင်း မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ သွားကြည့်လိုက်တာက ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေ၏။ ဒီအချိန်မှာ ပဋိပက္ခတွေ ရှိပေမယ့် ဝူရှဲကဒီမှာ မရှိပေ။ မျက်နှာသေနဲ့ အားကွေ့ကလည်း အတင်းပြောလို့ မရခဲ့ရာ ဖက်တီးတစ်ယောက် ဆင်းသွားခဲ့သည်။ 

ဒီတစ်ခါတော့ မထင်မှတ်ဘဲ တစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ကြိုးသည် ခရိုင်မြို့မှ ပြန်ယူလာသော နိုင်လွန်ကြိုးဖြစ်ကာ အလွန်ခိုင်ခံ့ပြီး အရှည် မီတာသုံးရာရှိပေမယ့် ဖက်တီးကတော့ နက်ရှိုင်းစွာ ရေငုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဖက်တီး ရေငုပ်ပြီးနောက် သူ တဖြည်းဖြည်း ပိုနက်လာသည်။ 

သူတို့သဘောတူထားတဲ့အချိန်က လေးမိနစ်ခွဲဖြစ်ပြီး ပေါ်လာဖို့က စက္ကန့်သုံးဆယ်ကနေ တစ်မိနစ်လောက်ကြာတာကြောင့် အရမ်းမြန်ရင် ရေငုပ်ဖျားနာရလိမ့်မယ်။

ရေအောက်ကို ရေငုပ်တဲ့အခါ လေးမိနစ်က တော်တော်ကြာတယ်လို့ ခံစားရပေမယ့် ခဏကြာတော့ အားကွေ့က ကြိုးကို ပြန်ဆွဲယူလိုက်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ကြိုးက ရုတ်တရက် ဖြောင့်သွား၏။ တစ်စုံတစ်ခုက ကိုက်နေသကဲ့သို့ မည်မျှပင် ခက်ခက်ခဲခဲ ဆွဲဆွဲ မရခဲ့ချေ။ 

အဲဒီအချိန်တုန်းက ပထမဆုံး တွေးမိတာက ခြံစည်းရိုးမှာ ငြိနေတာလား ဆိုတာပါပဲ။ ဒီခြံစည်းရိုးကို နှစ်ဘယ်လောက်ကြာအောင် ရေစိမ်ထားတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ။ အားကွေ့ အကြိမ်အနည်းငယ် ပြင်းထန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ ကြိုးက ရွေ့သွားသည်။

အားကွေ့ အမြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပေမယ့် သူဆွဲထုတ်လိုက်တာနဲ့ ခံစားချက်က မှားနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကြိုးသည် ဆွဲယူဖို့ အားစိုက်ထုတ်ရန် အလွန်နည်းပြီး အလွန်လည်း ပေါ့ပါး​နေသည်။ 

ဤခံစားချက်က ငါးမျှားချိတ်ကို ကိုက်သောအခ ငါးနှင့် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာအောင် ချိတ်မိပြီးနောက် ပြတ်သွားသည် ဟူသော အဓိပ္ပာယ်နှင့် အလွန်ဆင်တူပြီး ယခုမူ ငါးစာက ဖက်တီးဆိုသော လူဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အားကွေ့သည် အေးစက်သော ချွေးများ ပေါက်ထွက်လေလေ သူသည် ရေနှင့် နီးကပ်လာသည်ကို ပို၍ ခံစားရလေလေ ဖြစ်ကာ သူ့လက်ထဲက ကြိုးက ပေါ့ပါးလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အမှောင်ရိပ်သည် ရေအောက်မှ တဖြည်းဖြည်း တက်လာတာကို မြင်လာသောအခါတွင် အရိပ်ကို ရေထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပေမယ့် သူဆွဲထုတ်လိုက်တာက ဦးထုပ် တစ်လုံးသာ ကျန်တော့သည်။ 

ဖက်တီး တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း သူတွေးမိ၏။ ကြိုးသည် တစ်နေရာရာတွင် ချိတ်မိသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူထင်မြင်ကာ သူ့ဦးထုပ်ကို ချက်ချင်းချွတ်ကာ သူ့ကိုယ်ပေါ်က လွှင့်ပစ်ခဲ့တာ ဖြစ်မည်။ ဖြုတ်ပြီးတာနဲ့ ကြိုးနဲ့ချိတ်ထားတဲ့ အရာက တစ်နည်းနည်းနဲ့ ပြန်လွတ်လာပါတယ်။ ဤကိစ္စကြောင့် ဖက်တီး မကြာမီ ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု အားကွေ့ တွေးထားခဲ့သည်။ 

သို့သော် တစ်မိနစ်ကျော်ကြာအောင် စောင့်ပြီးနောက် ဘာတစ်ခုမှ မပေါ်လာချေ။ ရေအောက်မှာ တစ်မိနစ်လောက် နေပြီးနောက်မှာ သာမာန်လူတွေ ရေနစ်တတ်တာတော့ သေချာပါ၏။ 

ထိုအချိန်တုန်းက မျက်နှာသေက ကမ်းစပ်တွင် ရှိနေပြီး အားကွေ့က လုပ်ငန်းကောင်း၍ အမြတ်အစွန်း များသည်ဟု တွေးကာ မဆိုစလောက်ဘဲမို့ ဤ​နေရာတွင် ရေကူးတတ်သရွေ့ အဆင်ပြေကြောင်း ပြောပြီး မျက်နှာသေကို အလွယ်တကူ နှင်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဒီလိုရွာငယ်လေးမှာ သတင်းဆိုးတစ်ခုက တစ်ဘဝလုံး ပါသွားနိုင်လေသည်။ 

အားကွေ့က သူ့အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပြီး ဝေ့ယမ်းကာ ကမ်းစပ်ဆီ လှမ်းအော်လေ၏။ သူ ရေကန်ထဲကနေ ကမ်းစပ်သို့ ပြေးချင်သော်လည်း သူ့လက်ထဲမှာ ကျောက်တုံးက ချည်ထားတာကြောင့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ မီတာအနည်းငယ် နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရာ ရုတ်တရက် တက်လာဖို့ ခက်ခဲသွားသည်။

ကံကောင်းချင်တော့ မျက်နှာသေက အမြန်ရောက်လာခဲ့၏။ အားကွေ့က အခြေအနေကို ရှင်းပြပြီးသည်နှင့် မျက်နှာသေကလည်း ချက်ချင်းပင် သူယူလာသော ဦးထုပ်ကိုဝတ်ကာ ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။

အားကွေ့ခမျာ ဘုရားကောင်းချီး ပေးရန်အတွက် ဆုတောင်းရင်း ကြိုးကို ဆွဲထားရလေသည်။ ငါးမိနစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဖက်တီးက ပေါ်မလာဘဲ ဆင်းသွားသော မျက်နှာသေဆီကလည်း ဘာအချက်မှ မပြလာဘဲ ကြိုးက ရေထဲမှာပဲ ချိတ်ဆက်ထားသည်။ 

အားကွေ့ ကြိုးကို ဆွဲချလိုက်တော့ ရင်းနှီးတဲ့ ခံစားချက်က သူ့ဆီရောက်လာပြန်၏။ ရေငုပ်ဦးထုပ်ပါ မကျန်တော့ပေ။ ဒီစကားကို နားထောင်ပြီးရင် ဝူရှဲစိတ်ထဲမှာ လုံးဝ ရှုပ်ပွသွားခဲ့သည်။ အားကွေ့ မလိမ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ရှင်းပါသည်။ 

သူ မြို့ဘက်ကို ပြန်သွားခဲ့တာ နှစ်ပတ်လောက်ရှိပြီ။ အားကွေ့ကို မေးကြည့်တော့ အခင်းဖြစ်ပြီးနောက်မှာ ရေကန်မှာ တစ်ရက်လောက် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပေမယ့် ဘယ်သူမှ ပေါ်မလာခဲ့ပါဘူးလို့ ဆို၏။ 

နှစ်ပတ်?။ ဝေလငါးတစ်ကောင်တောင် ရေထဲမှာ နှစ်ပတ်ကြာ မြုပ်ပြီးရင် သေသွားလိမ့်မယ်။ အားကွေ့က သူတို့သေသွားတာလို့ ထင်သွားတာက အံ့သြစရာ မဟုတ်သလို ရေထဲမှာ ရေငုပ်ဦးထုပ်ကို ချွတ်ပစ်တာက သေသွားတာ သေချာသလောက်ပဲ မဟုတ်ပါလား။ 

ထိုနေ့ပြီးနောက်တွင် အားကွေ့သည် ရေကန်သို့သွားကာ အလောင်းများ မျောပါသွားခြင်း ရှိမရှိ နေ့တိုင်း လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုသော်လည်း အလောင်းက မရှိပေ။ ရေကန်အောက်ခြေတွင် ထူးဆန်းသော ငါးတချို့က စားပစ်ခဲ့တာလားဟု တစ်ချိန်က သူထင်ခဲ့သော်လည်း ရေငုပ်ဦးထုပ်တွင် သွေးအစအနမျှ မကျန်ခဲ့ကြောင်းက ထင်ရှား​နေသည်။

ဝူရှဲ ဦးထုပ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဖက်တီးက အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့တာကို တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး ဒီပြောင်းလဲမှုက ရေအောက်က ဦးထုပ်ကို ချွတ်ရခက်စေခဲ့တဲ့ "ပြဿနာ" ဖြစ်လာခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ရေအောက်ကို ငုပ်ပြီး ရေအောက်အခြေအနေက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာကို သိထားပေမယ့် ရှေးဟောင်းရွာထဲကို ဝင်ဖို့က အန္တရာယ်ရှိတာနို့ ဦးထုပ်တွေကို ချွတ်ဖို့ အားထုတ်ကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဝူရှဲမှာ ရေငုပ်ရောဂါလားလို့ သံသယ ဖြစ်မိလာသည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ နက်နဲတဲ့နေရာကို ရေငုပ်ပြီးရင် ရှူသွင်းရတဲ့ အောက်ဆီဂျင် အချိုးအစားကို ချိန်ညှိထားရသည်။ မဟုတ်ရင် အောက်ဆီဂျင် ရှူရင်း မူးသွားလိမ့်မည်။ ဒါပေမဲ့ မူးရင်တောင် ဦးထုပ်ကို ချွတ်မှာ မဟုတ်ချေ။ 

ရေအောက်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာဖြစ်မယ်။ ဒါတင်မကဘူး မျက်နှာသေကလည်း သူ့ဦးထုပ်ကို ချွတ်ခဲ့သည်။ ဒါက ရွေးချယ်ရခက်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ဖက်တီးလည်း ရုတ်တရတ်မို့ အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ဒီတော့ ရေအောက်မှာ သူတို့ရဲ့ ဦးထုပ်တွေကို ချွတ်ပြီး သူတို့ဘာကြောင့် ပြန်မပေါ်လာရတာလဲ။

စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ အခြေအနေမျိုး ကြုံလာရတဲ့အခါ တကယ်ကို အသက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရနိုင်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့သေသွားတယ်ဆိုတာ ဝူရှဲ လုံးဝ ၀န်မခံပါဘူး။ ဒီလိုမျိုး ခရီးသွားတစ်ဝက်၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ဝက်ခရီးမှာ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး သေသွားနိုင်တယ် ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ 

ဒီလိုပြောပေမယ့်လည်း ဒီကိစ္စကို သေသေချာချာ တွေးကြည့်မိတဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ တင်းကျပ်နေဆဲပင်။ သူ့ခမျာ ကံကောင်းခြင်းတွေကို ချက်ချင်း လက်လွှတ်လိုက်ရသလိုပင် ခံစားမိလာသည်။ မတော်တဆမှုတွေက သူ့​အတွက် ကျိုးကြောင်း ဆီလျော်မှုမရှိဘူး ဆိုတာ သူသိပါ၏။ 

အရင်က ဘယ်လောက်ပဲ အန္တရာယ်ကြီးပါစေ သေရမယ့်အချိန်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သမိုင်းထဲက သူရဲကောင်းများစွာဟာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အသက်တာရှိခဲ့သော်ငြား နောက်ဆုံးမှာတော့ သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်က သူ့ကို လှည့်စားပြီး သူတို့နှစ်ယောက် တကယ်ပဲ ဆုံးပါးသွား​စေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ဒါကို တွေးပြီး စိတ်ထဲမှာ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာသည်။ အခုက မိုးရွာနေလို့ ရေကန်ပေါ်က မြင်ကွင်းက ပေါ်ထွက်မလာနိုင်ပေမယ့် အားကွေ့ ခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အနေအထားနဲ့က ဝေးနေသေးတာတော့ အမှန်ပင်။ သူတို့က ရေထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ပေမယ့် မိုးရေကြောင့် အားကွေ့ သူတို့ကို မတွေ့လိုက်တာ ဖြစ်မည်။ ပြီးတော့ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူတို့ ထပ်ဆင်းသွားတာ ဖြစ်မည်။ 

ဘာပဲဖြစ်​ဖြစ်​ သူလုပ်​ရမယ့်​ အရာတစ်​ခုရှိတယ်​ မတော်တဆဖြစ်​ဖြစ် မဖြစ်​​ဖြစ် ဘာဖြစ်​သွားလဲ သိရအောင် လုပ်ရမည်။ အသက်​ရှင်​နေရင် လူကို တွေ့မှ စိတ်ချမှာဖြစ်သလို ​သေသွားရင်လည်း အလောင်းကိုတွေ့မှ သူလက်ခံမည်သာ။ 

မိုးက သည်းထန်စွာ ရွာနေသေးသည်။ ဤကဲ့သို့ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာနေပါက ဟန်ကျိုးတွင် အချိန်အကြာကြီး မနေနိုင်လောက်တော့ချေ။ 

အားကွေ့ကတော့ မကူညီနိုင်တော့ဘူးလို့ ဝူရှဲ ထင်မိပါသည်။ ဝူရှဲလည်း အားကွေ့ သူတို့လိုဖြစ်သွားမှာကို ကြောက်တာကြောင့် ဖန်းမာ မိမိကို ဒီကိုခေါ်လာရတဲ့အကြောင်း ပြောပြပြီး ဖန်းမာအား အထူးသတိထားဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဖန်းမာ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် ပြိုလဲကျသွားတာ ဖြစ်နိုင်ပါ၏။ 

အဲဒီလူသေတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ချင်ပေမယ့် အဲဒီသေဆုံးသူတွေရဲ့ အရိုးစုတွေ ရှိနေတာကနေ ဖန်းမာရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး သူ့ကို ဆက်ယုံ​ကြည်ဖို့က ခက်နေပြီလေ။ ဒီလူက ဒီလောက်ထိ ရက်စက်လိမ့်မယ်လို့ ဝူရှဲ တကယ် မမျှော်လင့်ထားချေ။ 

သူနဲ့အတူ ယူလာတဲ့ ရေကူးဝတ်စုံကို ထုတ်ကာ ရေကန်ဆီ အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် တစ်မိနစ်တောင် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ သွားစစ်ကြည့်ချင်နေပါပြီ။ ပစ္စည်းအားလုံးကို တပ်ဆင်ထားပြီးသားပင်။ ဟိုင်နန်တွင်လည်း ရေငုပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ဖောင်ကို တွန်းချလိုက်ပြီး မိုးရေထဲတွင်ပင် ကန်လယ်သို့ ကူးခတ်သွားခဲ့သည်။

​ရေငုပ်ဖိနပ်တွေ ဝတ်ထားတာကြောင့် ရေကန်အလယ်ကို အမြန် ကူးခတ်နိုင်ခဲ့၏။ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်း​နေသော မိုးသည် ရေကန်ပေါ်တွင် လှိုင်းလုံးတွေလို ရိုက်ခတ်နေပြီး ထောင်နှင့်ချီသော မိုးကြိုးများကြားမှ ဤဖော်ပြမထားသောအသံသည် ဝူရှဲကို အမှန်တကယ် ငြိမ်သက်စေသည်။ အနောက်မှာကျန်ခဲ့တဲ့ ကမ်းခြေနဲ့ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်ခဲ့ပေမယ့် ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ လူကို ရှာတွေ့ဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ သေချာသွားစေခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် ရေငုပ်မျက်မှန်တပ်ပြီး ရေထဲ ခုန်ချလိုက်သည်။ 

ပြီးခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံကို အခြေခံပြီး ဒီရေငုပ်နည်းက အောက်ခြေအထိ ဘယ်တော့မှ မနစ်မြုပ်ဘူးဆိုတာ သိထားတာကြောင့် ယေဘူယျ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ မြောင်းအထက်မှာ ခဏလောက် မျှော​ကြည့်ဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့၏။ 

ယခင်အနေအထားသို့ ရေငုပ်ပြီးနောက် ကြိုးကို ဖြတ်ကာ အဆုတ်အတွင်းရှိ လေအားလုံးကို ရှူထုတ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခြေလက်များကို ပုံသေအနက်တွင် ရပ်တန့်နေစေရန် ရေယက်များကို လှုပ်ရှားပေးနေပါသည်။

ရေငုပ်မျက်မှန်များကြောင့် ရေအောက်ရှိ အရာအားလုံးက အလွန်ကြည်လင်နေသည်။ ကံမကောင်းစွာပဲ ယခုအခါ အလင်းရောင်က မှိန်ဖျော့နေပြီး ဟန်ချက်ထိန်းရန် ခြေဖဝါးကို အသုံးပြုနေရသည်။ နစ်မြုပ်နေချိန်တွင် တတ်နိုင်သမျှ ရှာဖွေရေးမီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရွှေ့လိုက်တဲ့အခါ မကြာခင်မှာပဲ မီးခိုးရောင်က​နေ ပြာသွားကာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတ်မှတ်ထားတဲ့ ရေကန်အောက်က ကမ္ဘာကြီးဟာ သူ့ရှေ့မှာ အတော်လေး ထင်ရှားလာသည်။ ဝူရှဲ့ ခြေထောက်တွေကို လှော်ပြီး ရှေ့ကို ကူးခတ်လာခဲ့သည်။

ဓာတ်မီးက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ လင်းထိန်နိုင်တာကြောင့် ရုပ်လုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ဘဲ စိတ်ထဲမှာ မြင်ခဲ့ရတာတွေကို ချိတ်ဆက်ဖို့ Memory ကို အားကိုးနေရ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ သူသည် ဗိသုကာပညာကို အဓိကထား သင်ကြားခဲ့ပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် မြင်နေရသည့် အပိုင်းများကို တစ်ခုလုံးအဖြစ် ပေါင်းစပ်နိုင်စေမည့် အထူးမှတ်ဉာဏ် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသည်။

ဒီကမ္ဘာကြီးဟာ နက်ပြာအိုင်ရေရဲ့ အရောင်ဖြစ်သည်။ မလှမ်းမကမ်းသို့ ကူးခတ်ပြီးနောက်မှာတော့ မြောင်းပါးစပ်ကနေ နက်နဲတဲ့ အောက်ခြေအထိ ကူးသွားရာ မတ်စောက်​နေတဲ့ လျှောစောက်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ မြောင်းထဲက သစ်သားအနည်တွေနဲ့ တည်ဆောက်နေတဲ့ အရာတွေ ရှိပါ၏။ 

ရေကန်၏ အောက်ခြေသည် လုံးဝ ပြန့်ပြူးသွားခြင်း မရှိသော်လည်း နက်နဲပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော ရေအောက် ချောက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။ ရွာသည်လည်း တောင်နှင့်နီးကပ်သော ချောက်၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။

နောက်တကြိမ်တွင် ဝူရှဲသည် အပေါ်နှင့် အောက်သို့ ရွေ့လျားကာ အနေအထားပြောင်း၍ မိနစ်ပိုင်းလောက်အထိ ရေအောက် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူရှေ့တွင် နောက်ထပ် အသေးစိတ် အရာများ ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ဤရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံများသည် ယနေ့ခေတ်တွင် ဆောက်လုပ်ထားခြင်း မဟုတ်သည့်အပြင် ယောင်လူမျိုးများ၏ လက္ခဏာများလည်း အလွန်ထင်ရှားပါသည်။ မြေကြီးမဟုတ်၊ နိုင်ငံခြားမဟုတ်သော အုတ်တံတိုင်း အဆောက်အဦးများနှင့် မတူပါ။

နဂိုက ရေငုပ်ခဲ့တဲ့နေရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အထင်ကြီးစရာတွေ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဖက်တီးကလည်း ခြံစည်းရိုးရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ပြောပြခဲ့သေးသည်။ ဒါကြောင့် အဲဒီနေရာကို ရှာကြည့်လိုက်တော့ သေးငယ်တဲ့ ဗော်လန်တီယာလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခြံစည်းရိုးတွေကိုလည်း တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သော်ငြား ဝူရှဲ့စိတ်တွေ ချက်ချင်း ရေထဲ နစ်မြုပ်သွားရသည်။ 

အကြောင်းမှာ လူနှစ်ယောက်ရဲ့ အရိပ်အယောင်နဲ့ သဲလွန်စ တစ်ခုမှ သူမတွေ့ရချေ။ ရေအောက်မှာ ဘာကိုမှ မတွေ့ရပေ။