Welcome To MM Storyteller
LOGIN
ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 6)
Author -南派三叔 (nan pai san shu)
translater - Hninthawethadar
Chapter (13 )
အတွေးစစ်ပွဲ
ဝူရှဲ့ရဲ့ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက ညှီနံ့ ဖြစ်နေမလားလို့ တွေးမိတာပါပဲ။ ဖန်းမာဟာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး အမဲလိုက်နေပြီး အမဲလိုက်သူတွေက အသားနဲ့ ဆက်ဆံတတ်တဲ့အတွက် အသားနံ့က လူအနံ့နဲ့ အတိအကျ ခွဲခြားလို့မရပါဘူး။
မူလက သူ့အတွေးထဲက အနံ့ဖော်ပြချက်ဟာ ယေဘူယျအားဖြင့် "စံပယ်နံ့" သို့မဟုတ် "အနံ့ဆိုးသော ခြေအိတ်များကဲ့သို့ အနံ့" ကဲ့သို့သော အရာဝတ္ထုများအပေါ် အခြေခံ၍ တွေးထားသော အနံ့မျိုးပဲ ဖြစ်သည်။
ဒီအနံ့က "လူသေတွေရဲ့ အနံ့လား" လို့ မေးချင်ပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ သူ ဒီအကြောင်းအရာကို မပြောချင်ဘူးဆိုတာကြောင့် သူ သတိပေးလိုက်တာက ကောင်းကျိုး ရလာမှာတော့ မဟုတ်ချေ။
ထိုအချိန်တုန်းက ဖန်းမာသည် ပို၍ပင် စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြလာသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ထိုလူများက သူ့ကို သတိထားလာကာ ထိုသေတ္တာများကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိတွေ့ရန် အခွင့်အရေး မပေးလာခဲ့ပေ။ ရွာပြန်ရောက်တော့ ထိုလူအုပ်စုက အမြန်ထွက်သွားပြီး နောက်တော့ မတွေ့ရတော့ပေ။ ဒီအဖြစ်အပျက်က သူ့ကို အမဲလိုက်ဖို့ တောင်တွေကို ရောက်သွားတဲ့အခါတိုင်း အဲဒီအဖွဲ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ၊ ရေကန်မှာ ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ၊ သူတို့ဘယ်ကလာတာလဲ ဆိုတဲ့ အချက်တွေကို တွေးတောလာစေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် အနာဂတ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သေချာပေါက် မေးမြန်းမည်ဟု သူ့တွင် ကြိုတင် အတွေး တစ်ခုရှိသော်လည်း ဝူရှဲ့တို့က ဒီလောက် နောက်ကျမှ ရောက်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ဝူရှဲ့တို့ ပေါ်ပေါက်လာဖို့က အနှစ်သုံးဆယ်နီးပါး ကြာခဲ့သည်။
ရေကန်ရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်အကြောင်း သူ့ကို မေးကြည့်တော့ ရေကန်က တူးသလိုမျိုး ရှည်လျားတယ်လို့ ပြောပြသည်။ ပတ်ပတ်လည်မှာ ကျောက်တုံးတွေလည်း ရှိသည်။ တချို့က အရမ်းကြီးချက်က လူတွေထက်တောင် ပိုကြီးကာ တချို့ကျတော့ ကျောက်စရစ်ခဲတွေလောက်တောင် မရှိ။ ရေကန်သည် ထိုနေရာတွင် ရှိပါသေးသော်လည်း ရာသီဥတု ဖောက်ပြန်မှုကြောင့် ကန်၏ ရေပမာဏသည် လွန်ခဲ့သည့် သုံးနှစ် တစ်ကြိမ် သွားရောက် ကြည့်ရှုခဲ့ရာ ရေကန်သည် ၎င်း၏ မူလအရွယ်အစားရဲ့ ထက်ဝက်ခန့် သေးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါကိုကြားတော့ ဝူရှဲ့လည်း လေးလေးနက်နက် တွေးလိုက်မိသည်။ အဲဒီပစ္စည်းတွေက သူတို့ မျက်နှာသေရဲ့ အိမ်အောက်မှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ သံဘူးသီးလို သံတုံးတွေ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သေတ္တာက သုံးဆယ်ကျော်ရှိလျှင် လူတစ်ယောက်စီက သေတ္တာတစ်လုံးကို ရွှေ့လိုက်လျှင်ပင် အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါက ဖက်တီး ပြောသလို တစ်စုံတစ်ခုရဲ့ အပိုင်းအစတွေ ဖြစ်နေနိုင်သည်။
ဒီအရာတွေက ဘယ်ကလာတာလဲ။ ဖက်တီးသည် သိုးခြေထောက်တောင်တွင် ရှေးကျသော သင်္ချိုင်းတစ်ခုရှိကြောင်း ယခင်က အတွေး ကန့်သတ်ချက်များ အောက်တွင် ထင်ကြေးပေးခဲ့သော်လည်း ယခု ကြားလိုက်ရသည်မှာ ဝူရှဲ့အား ထိုရေကန်၏ အောက်ခြေမှ ငါးမျှားခြင်းကို ခံလိုက်ရသလိုပင် ဖြစ်လာသည်။
ရေကန်ရဲ့အောက်ခြေမှာ သံထည်ပစ္စည်းကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရှိပြီး အဲဒီနေရာကို ဖြိုချကာ အပိုင်းအစတွေကို ထုတ်ယူသွားတာများ ဖြစ်နိုင်မလား။ ဤအရာသည် သတ္တုအပိုင်းအစနှင့် ညီမျှလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ဟုတ်ခဲ့လျှင် ဖိနပ်သေတ္တာကဲ့သို့ သေးငယ်သော သေတ္တာထဲတွင် ထည့်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဝူရှဲ့ခမျာ သိချင်စိတ်တွေကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ဖက်တီးရဲ့ အကြံဥာဏ်ကို စဥ်းစားကြည့်ပြီး သိုးခြေထောက်တောင်ကို သွားကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဖန်းမာမှာ တောင်ပေါ်ကနေ ကောက်ယူခဲ့တဲ့ သံအပိုင်းအစတစ်ခုလည်း ပါလာခဲ့ပြီး အဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။ ရှေးဟောင်း သုတေသနအဖွဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ ဖန်းမာက တခြားအရာ တစ်ခုခုကို လုပ်ခဲ့တာဖြစ်မယ်ဆိုတာ ထင်ရှားပါ၏။ သူ့မှာ ဒီသံတုံးရှိတယ်ဆိုတာ ဝူရှဲ့ မသိသလို ဖြစ်နေတဲ့အတွက် သူကလည်း လုံးဝ မပြောဘဲ ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။
သို့သော် ယခု သူပြောနေသည့် အကြောင်းအရာက လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သံနှင့် "လူသေအနံ့" တို့သည် အန္တရာယ်နှင့် ဆက်စပ်နေသောကြောင့် သူသည် ထိုအရာကို ချိတ်ဆက်မိစေသော တစ်ခုခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပေမည်။ မျက်နှာသေ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သံတုံးသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး ဖန်းမာ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်လည်း သံက အန္တရာယ်ရှိကြောင်း စစ်သားက ပြောခဲ့သည်။
ဝူရှဲ့ သူ့ကို ဘယ်လိုပြောရမလဲ စဉ်းစားနေပေမယ့် ရေဆိုး ဖြစ်နေရင် အဆင်မပြေနိုင်ပေ။ သူသည် ဖန့်ကျစ်၊ ဖက်တီးတို့နဲ့ တွဲနေတာ ကြာနေပြီမို့ ဒီလောကမှာ နည်းနည်းတော့ စဥ်းစားတတ်နေပါပြီ။ ဒီအချိန်မှာ အခွင့်ကောင်းယူနိုင်သည်။ ဖန်းမာက သူ့သရုပ်မှန်ကို မသိသေးတဲ့အတွက် သူ့ကို လှည့်စားနိုင်သည်။
တခြားသူများကို လှည့်ဖြားခြင်း လှည့်ကွက်ကို သုံးလိုလျှင် အရာအားလုံးကို အခြေခံအားဖြင့် သိထားသည်ဟု တစ်ဖက်လူအား ထင်မြင်စေခြင်းဖြင့် စုံစမ်းမေးမြန်းခြင်းအား စကားဝိုင်းတစ်ခုလုံး၏ ပုံစံကို မေးခွန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီအချိန်ဟာ အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်လေးဖြစ်ပြီး စိတ်ထဲမှာ ယေဘူယျ အတွေးတစ်ခုရှိနေတော့ ထပ်မေးလိုက်၏။
"ဒါဆို ရေကန်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဒီသံတုံးကို ဘယ်လို ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ"
ဒါက ဝူရှဲ့ရဲ့ မှန်းဆချက်ပဲ ဖြစ်သည်။ ဖန်းမာ သံတုံးကို တောင်တွေပေါ်မှာ တွေ့ကတည်းက လောင်းကစားလုပ်လို့ ရတာတော့ မဟုတ်ချေ။ မှန်းဆချက်က မှားရင်လည်း အခုအချိန်မှာ ဘာမှ ဆုံးရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
ဖန်းမာ အေးခဲသွားတာကို တွေ့ရတော့ ဝူရှဲ့ သူ မှန်းဆထားတာ မှန်သွားမှန်း သိလိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ တောင့်တင်းမှုကလွဲလို့ တခြားဘာမှ မပြဘဲ ဝူရှဲ့ကို ကြည့်နေခဲ့၏။ ဒီအချိန်မှာ လေးနက်တဲ့ အချက်အလက်တချို့ ချန်ထားရမယ်ဆိုတာ သိတာကြောင့် ဝူရှဲ့ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့... အဲဒီတုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကိုပဲ သိချင်တာ တခြားအရာတွေကို ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားဘူး"
ဖန်ယမာ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကာ ဆေးတံကိုချ၍ မေးလာသည်။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ”
ဝူရှဲ့ခမျာ အရမ်းစိတ်သက်သာရာ ရသွားသလို ချွေးတွေနဲ့တင် အအေးမိသွားတော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ထပ်က မှန်းဆချက်၊ လူသေအနံ့၊ သံတုံးအန္တရာယ်နှင့် မျက်နှာသေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်များကို ဆက်လက် ထည့်သွင်းရန် ဖြစ်သည်။ ဖန်းမာကို လျှို့ဝှက်ထားနိုင်စေမယ့် အရာဟာ မတော်တဆမှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ ဝူရှဲ့ ထင်ခဲ့၏။ ဒီမတော်တဆမှုဟာ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းပြီး တစ်ယောက်ယောက် သေသွားနိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် လူဘယ်နှစ်ယောက် အသတ်ခံခဲ့ရလဲ ဆိုတဲ့ အချက်ပင်။
အပြစ်ရှိသူ တစ်ဦးသည် တစ်ဖက်လူရဲ့ သရုပ်မှန်ကို မသိပါက သူ၏အပြစ် အနာအဆာများကို သေချာပေါက် ထုတ်ဖော်မိလိမ့်မည်။ ဖန်းမာကိုကြည့်ရင်း ဝူရှဲ့လည်း ဖောက်သည်တွေလို နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့်ဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်မိသည်။ သူက ဖောက်သည်တွေနဲ့ ညှိနှိုင်းတဲ့အခါ ဒီလိုလုပ်တတ်၏။
"ခင်ဗျား မမေးရင် ပိုကောင်းမယ်... ခင်ဗျားသိထားတဲ့ ကိစ္စ အားလုံးကို ပြောပြရုံပဲ ”
ဝူရှဲ့ ပြောပြီး အိတ်ကပ်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ ဖန်းမာသူ့ကို ပေးမယ့် အချက်အလက်အတွက် အခကြေးငွေ ယွမ်သုံးရာကို အိတ်ကပ်ထဲက ထုတ်ပြီး သူ့ရှေ့မှာ ထားလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က တချို့အရာတွေကို သိထားပါတယ်... ဒါပေမယ့် လုံးလုံးတော့ မဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့် စိတ်မပူပါနဲ့ အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောပါ ခင်ဗျား ပိုက်ဆံရသွားပြီ အဲဒါပြီးရင် ဘာမှဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး ကျွန်တော်တို့ဒီမှာ ပြောခဲ့တာကို ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်ဘူး"
ဖန်းမာက မကျေမနပ် အမူအရာဖြင့် ဝူရှဲ့ကိုကြည့်သည်။ သူက အလွန်တည်ငြိမ် နေသော်လည်း ဝူရှဲ့ကတော့ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ဒေါသထွက်ရန် သို့မဟုတ် လက်နက်ချရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
“ဒါတွေကို မင်းဘယ်လိုသိလဲ”
ဝူရှဲ့စိတ်ထဲမှ ဒီအဘိုးကြီးက တကယ်ခေါင်းမာတာပဲလို့ တွေးရင်း ဘယ်လိုပြောရမလဲ စဥ်းစားနေချိန် ဖန်းမာက ချက်ချင်းထသွားဖို့ ပြင်လေသည်။ အဲဒီတစ်စက္ကန့် အတွင်းမှာပဲ ဝူရှဲ့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက စကားတစ်ခွန်း အဖြစ် ထွက်လာခဲ့သည်။
"တစ်ယောက်ယောက်က ခင်ဗျားနောက်ကို လိုက်နေတယ်လို့ ခံစားရဘူးလား?"
ဒီစကားတွေ ပြောပြီးတာနဲ့ ပြန်မထနိုင်ခင်မှာ ဖန်းမာရဲ့အမူအရာက သိသာထင်ရှားစွာ ပြေလျော့သွားတာကို သတိပြုမိလိုက်၏။ ဝူရှဲ့လည်း နှလုံးခုန်သံက အလွန် မြန်ဆန်နေခဲ့ကာ ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာလို့ အော်ဟစ်နေမိသည်။
ဖန်းမာက သူ့ကို ကြည့်ပြီး "မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါမသိပေမယ့် ငါက အရူးမဟုတ်ဘူး.... မင်းပြန်သွားပြီးတဲ့အခါ ငါ့ဆီ ထပ်မလာနဲ့ မင်း ဘာမှမသိဘူး ငါလည်း မပြောပြဘူး..."
ဝူရှဲ့ မြန်မြန်ပြန်တွေးပြီး သူဘယ်နားမှာ ရှာတွေ့သွားတာလဲ။ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား ဒါမှမဟုတ် အခြေအနေအရ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့နောက်လိုက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။ အဲဒါကို ဘယ်လိုကုစားမေးခွန်း ထပ်မေးရမလဲလို့ စဉ်းစားခဲ့ပေမယ့် ကောင်းမွန်တဲ့ အဖြေမရှိဘူး ဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ ဝူရှဲ့ သူ့ဘာသာ စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသည်။
သားဖြစ်သူက တံခါးဖွင့်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ထသွားသည်။ သူ တံခါးဖွင့်လိုက်ချိန် မီးလင်းလာတာနဲ့အမျှ ဝူရှဲ့လည်း ထခါနီးမှာ ရုတ်တရက် ဖန်းမာခြေဖဝါးတွေ တုန်နေတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။
ဝူရှဲ့ ဖန်းမာကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်နှာက တုန်လှုပ်မှု လှိုင်းလုံးတွေကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် ငြိမ်သက်နေပေမယ့် သူ့အမူအရာက ကြောက်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ဆိုးရွားနေပြီး သိသိသာသာကို တုန်လှုပ်နေ၏။ သူလည်း မိမိကို လှည့်စားနေတယ် ဆိုတာ ဝူရှဲ့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
ဝူရှဲ့သည် သူ၏ မြင့်တက်လာသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဆန့်တန်းသည့် အနေဖြင့် အနည်းငယ် ခက်ထန်သော အမူအရာ အဖြစ်သို့ ချက်ချင်းပြောင်းလိုက်ပြီး နောက်တဖန် ထိုင်ကာ ငြင်းခုံ၍မရသော လေသံဖြင့် အော်ပြောလိုက်၏။
"ပါးစပ် မပိတ်ထားဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောပြပါ... ကျွန်တော်လည်း စိတ်မရှည်တတ်ဘူး"
ဖန်းမာနဲ့ သူ့သားက ဝူရှဲ့ကို တစ်ပြိုင်တည်း လှည့်ကြည့်လာသည်။ ဝူရှဲ့က ဒီအချိန်မှာ ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ဖြစ်ကာ အပြောအဆိုကလည်း တကယ့်ကို မှန်းဆလို့ မရဘူးလို့ ခံစားရစေလေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ထိပ်တိုက် ကြည့်နေပြီးနောက် ဖန်းမာသည် ခေါင်းငုံ့ကာ အားကွေ့ကို တစ်စုံတစ်ခု ပြောပြီး သားဖြစ်သူကိုလည်း တံခါး ပြန်ပိတ်ခိုင်းလိုက်သည်။
ဖန်းမာက ဝူရှဲ့ဘက်ကို အရင် ဂါဝရပြုလေသည်။ ခေါင်းကို မော့လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ သူက ပြောလာသည်။
“မင်း ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းငါ့ရဲ့ စကားကို စောင့်ရှောက်ထားမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... ရမှတ်ဟောင်းကို ပြေငြိမ်းချင်ရင်တော့ အားလုံးက ငါ့ခေါင်းပေါ် ထားရလိမ့်မယ်...အဲဒီလူတွေအကုန်လုံးကို ငါသတ်ပစ်လိုက်တာ... အဲဒီထဲက လူတချို့က ငါ့ကို ပစ္စည်းသယ်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့တယ်"
Welcome To MM Storyteller
LOGIN
Welcome To MM Storyteller
REGISTER