MM Story Teller

(56) အဆုံးသတ်

Viewers 14k

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 5)

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar

Chapter (56)

အဆုံးသတ်

ခါးအထိနက်တဲ့ ရေထဲမှာ မိုင်းတွင်းမီးရဲ့ အလင်းရောင်တွေက ရေရဲ့အောက်ခြေကို ကြည်လင် ပြတ်သားစွာ လင်းထိန်နေရသည်။ အခုနတုန်းက အဲဒီကျောက်တုံးတွေပေါ် လျှောက်သွားခဲ့ပေမယ့် ဘယ်အချိန်က ပြောင်းလဲသွားမှန်း မသိပေ။ သူတို့ခြေထောက်အောက်က ကျောက်စရစ်တွေထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ ကျောက်တုံးတချို့ကို တွေ့နေရသည်။ ကြည့်လိုက်တော့ မိစ္ဆာမြို့တော်က ရှေးဟောင်းသင်္ဘောထဲမှ တူးဖော်ထားတဲ့ မြေအိုးအပိုင်းအစတွေ ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤမြေအိုး အပိုင်းအစများကို ကျောက်စရစ်များကြား၌ မြှုပ်နှံထားပြီး သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းများကတော့ ကျောက်တုံးများနှင့် ခွဲခြားကြည့်ရန် မလွယ်သောကြောင့် သေချာစွာ ကြည့်ရှုမှသာ ရလိမ့်မည်။ ရှေးခေတ်ရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေ တွေ့နေရပြီး အခု ကြည့်လိုက်တော့ ကျောက်စရစ်ခဲအောက်မှာ ဝှက်ထားတဲ့ အနည်းအကျဉ်းပဲ တွေ့ရသည်။

လူတိုင်းသည် ကျိုးနေသော အပိုင်းအစများကို ခြေထောက်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ကြပြီး မကြာမီတွင် နောက်ထပ် အပိုင်းအစများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖက်တီးက မိုင်းတွင်းမီးခွက်ကို မြင့်တင်ပြီး သူတို့ ရပ်နေတဲ့ ဧရိယာကို လင်းထိန်သွားအောင် လုပ်လိုက်ခါမှ ရေအောက်က အခြေအနေကို ပိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤနေရာရှိ အပျက်အစီးများ အောက်တွင် မြေအိုးအပိုင်းအစများ အများအပြား ရောနှောနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ရေကန်အောက်ခြေအထိ ခပ်ဝေးဝေးအထိ မြှုပ်နှံထားရာ သေသေချာချာ မမြင်နိုင်ပေ။ မျက်နှာသေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားကို ဒီဘက်ကို ရောက်သွားလေ ဒီမြေအိုး အပိုင်းအစတွေ အရေအတွက်က ပိုသိပ်သည်းလာလေပင်။ အပိုင်းအစတွေက ရေစီးကြောင်းဟာ အဲဒီလမ်းကြောင်းကနေ တွန်းထုတ်လိုက်တာလို့ပဲ ပြောနိုင်ပါသည်။

ဖက်တီးသည် အပျက်အစီးများ အောက်တွင် နစ်မြုပ်နေသည့် အိုးများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်သဖြင့် ဤနေရာတွင် အိုးမည်မျှ မြှုပ်ခဲ့သည်ကို ရေတွက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြောလာသည်။ ရေထဲတွင် ရှိသော ဤအိုးများ၏ အပိုင်းအစများသည် ဓါးသွားများကဲ့သို့ ချွန်ထက်သည်။ အစွန်းများနှင့် ထောင့်များရှိ အပိုင်းအစများထဲတွင် အပေါက်များ ရှိတာကြောင့် အခြေခံအားဖြင့် မပြည့်စုံ လက်ရာများ ဖြစ်ကာ အချို့သော အမွေးများပင် ရှိကြသည်။

ဒီမြင်ကွင်းက ရှီးရှားက ပင်လယ်အောက်ခြေမှာ ကြွေတွေဖုံးနေတဲ့ မြင်ကွင်းနဲ့ အလွန်ဆင်တူပါသည်။ သို့သော် ကြွေထည်များကို ပင်လယ်သဲဖြူဖြူထဲတွင် မြှုပ်နှံထားပြီး ရှေးဟောင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်။ ဤရုပ်ဆိုးသော အိုးများကတော့ ကျောက်စရစ်ထဲတွင် မြှုပ်နှံထားကာ အတွင်းထဲရှိ လူအရိုးများနှင့် ဆံပင်များက လူများကို ရွံရှာဖွယ် ဖြစ်စေသည်။

အဲဒီ ဦးခေါင်းခွံတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့ ဝူရှဲ့တို့ အားလုံး ရင်တွေ တထိတ်ထိတ်နဲ့။

ဖက်တီး :"ဒါတွေက ဘာကောင်တွေလဲ"

ဝူရှဲ့က မိစ္ဆာမြို့တော်မှာ နစ်မြုပ်သွားတဲ့ သင်္ဘောပေါ်ကနေ တူးဖော်ပြီး ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ပြောပြခဲ့ပေမယ့် ဖက်တီးက အသေးစိတ်ကို မသိတဲ့အတွက် အဲဒီတုန်းက တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ မြေအိုးတွေဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ ဝူးလောင်စစ် ပြောပြချက်နဲ့ ရုပ်ကြွတွေအတိုင်းသာဆို ဒါတွေက မြွေအတွက် ယဇ်ပူဇော်သင့်သည်။

"ဒီနောက်ကွယ်မှာ နစ်မြုပ်နေတဲ့ သင်္ဘောတစ်စင်း ရှိနေတာများလား"

ဖက်တီးသည် မိုင်းတွင်းမီးခွက်ကို ဟိုဟိုဒီဒီ ဝေ့ယမ်းရင်း။

ဝူရှဲ့ ခေါင်းခါလိုက်၏။ ပထမအချက်မှာ သင်္ဘောပျက်သည် ဤမျှ နက်နဲသော မြေအောက်ထဲသို့ နစ်မြုပ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယခုရေကန်သည် ပြင်ပကမ္ဘာဆီသို့ ဦးတည်ထားသော ရေလမ်း မရှိပါ။ နောက်တစ်ချက်ကတော့ ဒီအိုးတွေကို မြွေပူဇော်တဲ့ နေရာတွေမှာ သုံးထားသင့်တယ်လို့ ထင်ရသလို ရှီးဝမ်းမယ်တော်ရဲ့ သာသနာနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အိုးတွေ အများကြီးလည်း ရှိပုံရသည်။

ဝူးလောင်စစ်ရဲ့ ပြောကြားချက်ကို ဝူရှဲ့ တော်တော်လေး သဘောတူပါသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့တုန်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့သာ ထင်ခဲ့သည်။ အဲဒီအချိန်က ဝူးလောင်စစ်ရဲ့ အော်သံကို ပြန်ကြားယောင်လိုက်တော့ ဝူရှဲ့ သူ့ခြေဖဝါးတွေမှာ အပ်စိုက်ထားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာမြို့တော်က အတွေ့အကြုံကို တွေးကြည့်မိရင်း နည်းနည်းတော့ ကြောက်နေသေးပေမယ့် ဒီမှာက ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူးလေ။ ဤအိုးများက ပျက်စီးနေပြီမလို့ အထဲမှာ အင်းဆက်ပိုးမွှားများ မရှိတော့ပေ။ လူ့အရိုးများလည်း ပုပ်ပြီး ကြွပ်ရွလာကာ ဤအရာများကို နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရေတွင် စိမ်ထားခဲ့ရကြောင်း သိသာပေသည်။ ထို့ပြင် မြေအိုးများသည် ရေကို စုပ်ယူနိုင်တာမလို့ အလုံပိတ် မြေအိုးတစ်လုံး ရှိလျှင်ပင် ရေထဲတွင် ကြာရှည်စွာ မြှုပ်နှံထားပါက အတွင်းပိုင်းကို ရေများက တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်လာမည်မှာ သေချာပါသည်။

“အနစ်နာခံမှုတွေ အများကြီး ဆိုတော့ ဒီအနောက်က ရှီးဝမ်းမယ်တော်ရဲ့ သင်္ချိုင်းဖြစ်နိုင်မလား”

ဦးလေးသုံးရဲ့ လူတစ်ယောက်က မေးလေသည်။ ဝူရှဲ့မှာ အဲဒါကို တွေးပြီး မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မပြောနိုင်ပေမယ့် ဒါဟာ လုံးဝ အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ မှန်းဆချက် တစ်ခုလည်း ဟုတ်နေသည်။ သူ့နှလုံးသားကတော့ ဘာမှ သွားမလုပ်တာ ပိုကောင်းတယ်လို့ ပြောနေ၏။

ဖက်တီး: "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမြေအိုး အပိုင်းအစတွေကို မနင်းမိအောင် သတိထားရမယ်... ဒီအရိုးတွေက အဆိပ်ရှိလား မသိသေးဘူး... ဝူလေး မင်းခြေထောက်ကိုလည်း မြန်မြန်ဆေးပေးရင် ပိုကောင်းမယ်နော်... မင်းဒဏ်ရာကို သတိထားဦး... နောက်မှ ခြေထောက်ပါ ဖြတ်ပစ်နေရလိမ့်မယ်...ဒါတွေက မြွေတွေကို ပူဇော်တဲ့အတွက် ဟိုလိုမျိုး ကြက်အမောက်မြွေတွေလည်း ရှိနိုင်တယ် ဒါကြောင့် သတိထားရမယ်”

ဝူရှဲ့: "မင်းရဲ့စိုးရိမ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝူရှဲ့ ဖက်တီးကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဖက်တီးက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထူးဆန်းစွာ မေးလေသည်။

"ဒီမြွေတွေအကြောင်း ပြောတော့မှ ထူးဆန်းတယ်... ငါတို့ဒီကိုဝင်ကတည်းက သူတို့ကို မတွေ့မိဘူးနော်... ဝက်အူချောင်းတွေလို အကောင်တွေလည်း ဘယ်ရောက်သွားပါလိမ့်?"

ဝူရှဲ့ကတော့ ခြေဖဝါးမှာ ကြေမွသွားတဲ့ ဟာက ဒီဦးခေါင်းခွံတွေရဲ့ အရိုးအပိုင်းအစတွေလား ဒါမှမဟုတ် မြေအိုးအပိုင်းအစတွေလား ဆိုတာတော့ ကောင်းကောင်း မသိတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဟေးရန်ကျင်းသည် ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းပြီး ဦးခေါင်းခွံ၏ တစ်ဝက်ကို တူးဖော်လိုက်သော် လူဦးခေါင်း အနောက်ဘက်တွင် မီးခိုးရောင်အမွေးနှင့် ပျားလပို့ကဲ့သို့ တစ်ရှူးများကို ဦးနှောက်အတွင်း၌ မြင်တွေ့ရလေသည်။ ဒါကတော့ အဆိပ်ပိုးကောင်တွေရဲ့ အပြောင်မြောက်ဆုံး လက်ရာပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဘာကြောင့်ဒီမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရပေမယ့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဖွငံကြည့်ရင် ဒီလူရဲ့ဦးခေါင်းကို မြေအိုးထဲမှာ အလုံပိတ်ထားပုံရသည်။ ဒါက အခုခေတ် ပျားမွေးမြူရေးနဲ့ ခပ်ဆင်ဆင် တူပါ၏။ ဝူးလောင်စစ်၏ ကောက်ချက်သာ မှန်ပါက ဤအပြုအမူသည် ရှီးဝမ်းမယ်တော် ဘုရင်မလက်ထက်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဓလေ့ထုံးတမ်းများထံမှ ဆင်းသက်လာဖွယ် ရှိသည်။

အပျက်အစီးများကြားမှ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားလာခဲ့သည်။ အိုးခြမ်းကွဲများဆီမှ ကုတ်ခြစ်မိတာတွေ မဖြစ်စေဖို့ ရေအောက်ကို အထူးဂရုပြုကာ ကြည့်နေရသည်။ အခြေအနေ ပိုမိုရှင်းလင်းလာကာ ဒီအတိုင်း တစ်ကီလိုမီတာကျော်လောက် လမ်းလျှောက်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ အိုးခြမ်းကွဲတွေနဲ့ လုံးလုံးလျားလျားလုပ်ထားတဲ့ ကမ်းနားတစ်ခုကို လှမ်းတွေ့လိုက်ရသည်။

ဧရိယာတစ်ခုလုံးတွင် အိုးကြီး အိုးငယ်များကို စုပြုံထား၏။ အများအားဖြင့် အနီနှင့် အဝါရောင်ရှိသော မြေအိုး အပိုင်းအစများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အိုးအောက်တွင် အလွှာများစွာ မြှုပ်နှံထားပုံရသော တစ္ဆေခေါင်းအိုး များစွာကိုလည်း တွေ့နိုင်သည်။

အပျက်အစီးများ အောက်တွင် ဤအရာများကို အလွှာမည်မျှ မြှုပ်နှံထားသလဲ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်သော်လည်း မြင်ကွင်းသည် ကြောက်စရာ ကောင်းလောက်အောင်ပင်။ ဝူရှဲ့တို့မှာ တစ္ဆေအိုးကို နင်းမိမှာကို ကြောက်ဆာကြောင့် အရူးအမူး ရှေ့မတိုးရဲတော့ဘဲ လမ်းရှာဖို့ပဲ ရပ်လိုက်ကြသည်။

ဖက်တီးက ဒီအစုတ်တွေကို စိတ်မဝင်စားသလို ဦးလေးသုံးရဲ့ လူတွေကလည်း ဘကြီးသုံးယောက်ကလည်း သူတို့ကိုယ်ပေါ်က အအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ အရက်တွေပဲ သောက်နေကြသည်။ ဟေးရန်ကျင်းကတော့ အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ထိုသရဲဦးခေါင်းအိုးများကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုရန် အဖန်ဖန် ခုန်ဆင်းနေရာ ဖက်တီးမှာ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ထပြောရတော့သည်။

“မျက်လုံးလေးလုံး (ဟေးရန်ကျင်း) မင်း လူသေတွေကို မတွေ့ဖူးဘူးလား.... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်ဝင်စားနေတာလဲ?"

ဟိုဟိုဒီဒီ ရှာပြီးနောက် ဒီနေရာက တော်တော်လေး ကျယ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ဆက်သွားချင်ရင်တော့ သွားချင်တဲ့လမ်းကို ပြန်သွားရမယ် ဒါမှမဟုတ်ရင် ချွန်ထက်တဲ့ အရိုးတွေနဲ့ မြေအိုးတွေကို နင်းရမယ်။

တုံ့ဆိုင်းနေချိန်မှာတော့ ဝမ်းကျင်က သူမခြေထောက်တွေကို စေ့စေ့ ကြည့်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမစိတ်ထဲမှာ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲလို့ မေးလိုက်တော့ သူမက ရုတ်တရက် လှည့်ပြောလာ၏။

"ငါတို့ရောက်နေပြီ ထင်တယ်"

"ရောက်ပြီလား? ဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲ"

ဝူရှဲ့ အံ့သြသွားသည်။

"အန်တီဆိုလိုတာက ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခရီးဆုံးပေါ့"

သူမက ခေါင်းညိတ်လေသည်။

"ယဇ်ပူဇော်ပွဲတွေ စုပုံနေတဲ့ နေရာကို ငါတို့ရောက်နေပြီလို့ ထင်တယ်... ဒီလိုနေရာမျိုးက အများအားဖြင့် ယဇ်ပူဇော်တဲ့နေရာပဲ...ငါတို့ လျှောက်လာတာလည်း တော်တော်ဝေးဝေးကို ရောက်နေပြီလေ... ဒီနေရာက ငါတို့ရဲ့ပစ်မှတ် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မင်းမထင်ဘူးလား?"

ဝူရှဲ့ သူ့ခြေထောက်နဲ့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ကာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ခံစားရလေသည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီနေရာက ဘယ်လို နေရာမျိုးမှာမှ မတွေ့နိုင်ဘူးလို့ ထင်မိပါသည်။ ဒါဖြင့် သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ ဒီကိုရောက်ဖို့ ခက်တယ် မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာမြို့တော်မှာရှိတဲ့ ဒီအိုးတွေကို ဝူရှဲ့အနေဖြင့် သေသေချာချာ ကြည့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

မျက်နှာသေကို ကြည့်လိုက်တော့လည်း သူက ဝူရှဲ့ကို တစ်ချက်သာ ပြန်ကြည့်ပြီး ဘာမှပြန်မလာပေ။ ဒါနဲ့ ဝမ်းကျင်က သတ္တုမီးချောင်းတွေကို ထုတ်ပြီး မီးထွန်းဖို့ အနည်းငယ် ခေါက်၍ အနီးနား ပတ်ဝန်းကျင်က ရေထဲကို ပစ်ချလိုက်သည်။ တခြားလူများက ၎င်းကိုကြည့်ကာ သူတို့ရဲ့ သတ္တုမီးချောင်းများကို ပစ်ချပြီး မကြာမီတွင် ပတ်ဝန်းကျင် ရေအောက်ခြေတွင် အစိမ်းရောင်မီးချောင်းများ ထွန်းတောက်လာသည်။

မီးအစိမ်းရောင် အောက်မှာ ရေမျက်နှာပြင်ကို မယုံသင်္ကာအပြည့်ဖြင့် ရှာကြည့်တဲ့အခါ တစ္ဆေခေါင်းနဲ့ အိုးခွက်အပိုင်းအစတွေက လွဲလို့ ဘာထူးဆန်းတာမှ မတွေ့သေးပေ။

ဝူရှဲ့တို့နည်းနည်း စိတ်ပျက်သွား၏။ အောက်ခြေကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူကိုယ်သူ ပြောနေခဲ့တာက ဒါက ဦးတည်ရာအမှန် ဖြစ်တယ်ဆိုရင် အဲဒီအိုးတွေအောက်မှာ တစ်ခုခု မြုပ်နေတာပဲ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက လူတွေ အများကြီးပဲ တစ်ခုခုရှိနေရင် အဲဒါကို တူးထုတ်ထားရမယ်။ သို့သော် သိသာထင်ရှားသည်မှာ ဤသည်မှာ အဆုံးသတ် မဟုတ်ပေ။ သူတို့ ဆက်လက် ရှာဖွေနေရမည် ဖြစ်သည်။

သနားစရာ အကောင်းဆုံး အချက်ကတော့ သူတို့ ဦးတည်ရာထားသည့် နေရာသည် မည်သို့မည်ပုံ ဖြစ်သည်ကို မသိရသေးတာပင်။ ပိုဆိုးတာက မျက်နှာသေဟာ ဘာကိုမှ မမှတ်မိနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝူရှဲ့သည် သူ၏အေးစက်မှုနဲ့ တုန်လှုပ်ခြင်းတို့ကို ပြေပျောက်စေရန် ရေကို ကြိမ်ဖန်များစွာ ကန်ပစ်လိုက်သည်။ ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ရေလှိုင်းတွေက ထူးဆန်းတဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပုံပျက်သွားလေသည်။ အလင်းရဲ့ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကြောင့် အမှတ်တမဲ့ မြင်လိုက်ရတာက သူ့မျက်နှာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းက ထပ်နေသလို ပေါ်နေတာကို သတိပြုမိသွားသည်။ ရုတ်တရတ် ခေါင်းကို မော့ပြီး အပေါ်ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်လိုက်တော့ တွေ့လိုက်ရသည်မှာ သူတို့ခေါင်းတွေပေါ်မှ အမိုးဟာ ပိုမြင့်လာပြီး မည်းမှောင်နေခြင်းပင်။

မိုင်းတွင်းမီးခွက်ကို ယူ၍ မြှောက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အလင်းသည် အမှောင်ထဲသို့ မထွန်းတောက်နိုင်လို့ အပေါ်ထပ်ကိုလည်း မမြင်ရပေ။ မီးအိမ်၏ အားနည်းသော အလင်းရောင်သည် မီတာလေးဆယ်နီးပါး အကွာအဝေးကိုသာ လင်းထိန်နိုင်ပြီး ဤနေရာရှိ ဂူမျက်နှာကျက်သည် ထိုအကွာအဝေးထက် ကျော်လွန်နေပါသည်။ မိုင်းတွင်းမီးခွက်၏ အလင်းရောင်ပြင်းအားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချိန်ညှိလိုက်သောအခါ မိုင်းတွင်းမီးအိမ်သည်လည်း ရုတ်တရက် အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝူရှဲ့သည် ရုတ်တရက် ဖွင့်ထားသည့် မိုင်းတွင်းမီးခွက်ကြောင့် တခြားလူများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို လျစ်လျူရှုကာ ဂူခေါင်မိုးဆီသို့ ထွန်းတောက်လိုက်ကာ သူတို့၏ ဦးခေါင်းထိပ်များကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ဝူရှဲ့ အံ့ဩသွားရသည်။ သူတို့၏ ဦးခေါင်းထက်တွင်ရှိ ဂူမျက်နှာကျက် ကျောက်တုံးကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံထားသည့် ကြီးမားပြီး စကားဖြင့် မပြောပြနိုင်သော အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအရာသည် အလွန်ကြီးမားပြီး ဂူ၏မျက်နှာကျက်မှ ပေါက်ထွက်လာသော အစိတ်အပိုင်းမှာ စက်လုံးပုံစံ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အချင်းသည် ခန့်မှန်းရန်ပင် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုအရာက ဝူရှဲ့တို့၏ အမြင်အာရုံ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ဘူမိဗေဒအရ ကျောက်ဆောင်လို့ ထင်ရပေမယ့် အရောင်ကတော့ အနီးပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ဂူရဲ့ထိပ်ပိုင်းနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားပါသည်။

ထူးဆန်းတာက ဒီကျောက်တုံးကြီးရဲ့ မျက်နှာပြင်ဟာ ကတ္တရာစေးစည် အရွယ်အစား အပေါက်တွေက ထောင်ပေါင်းများစွာသော ထူထပ်စွာ ထုပ်ပိုးထားရာ ၎င်းက လေထဲမှာ ပိတ်နေတဲ့ ကြာပန်းပင်တွေလို အလွန်ရုပ်ဆိုးလှသည်။

တခြားသူများကလည်း ကျွန်ုပ်၏ အလင်းရောင်တစ်လျှောက် ကောင်းကင်ကို မျှော်ကြည့်ရင်း အချိန်အကြာကြီး စကားမပြောဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ လူတိုင်းလိုလို တောင့်တင်းနေပုံမှာ လေထုထဲ အေးခဲသွားသည့် အတိုင်းပင်။

ဖက်တီး: "ဘာကြီးလဲဟ!!"

ဝမ်းကျင်: "ဘုရားရေ... ဒါ... ဒါက ကောင်းကင်ကျောက်တုံး"

Prev Next