အပိုင်း ၂၁၄ ( Demon Sect Leader 16 )

ယန်ကျင်းဇီသည် အိပ်ရာထရန် အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းနေသည်။

သူသည် မနေ့ညက ညလယ်ခေါင်တွင် နိုးလာရသောကြောင့် သူ နောက်ကျမှ အိပ်ရာထသင့်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ သူသည် ယန်ရှိူ့နှင့် ရိုးသားပြီးဖြစ်ကာ ယခုအခါ သူသည် ဇိမ်နှပ်ပြီး ယန်ရှိူ့နှင့် စကားပြောချင်သည်။

ယန်ရှိူ့သည်လည်း အိပ်ရာမထချင်ပေ။

သခင်က သူ့အိပ်ရာထဲတွင် ရှိနေပြီး သူ ဘာမှမလုပ်ချင်တော့။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အရာရာကို မှတ်ဉာဏ်မှတဆင့် ပျော်ရွှင်စွာ တွေးနေသည်။

သူသည် သူ့သခင်က သူ့အပေါ် ထားရှိသော အချစ်ကို အနှေးနှင့်အမြန် ရုတ်သိမ်းသွားလိမ့်မည်ဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသည်။ သူ သူ့သခင်နှင့် တွေ့ကြုံခဲ့ရသော ကိစ္စအများအပြားမှာ အလွန်ချိုမြိန်သော်ငြား သူသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့သည်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ချေ။ သို့ရာတွင် ယခု သူ ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ...

အဲ့ဒါတွေအားလုံးက သူနဲ့ သူ့သခင်ရဲ့ နှစ်သက်ဖွယ် အမှတ်တရတွေပဲ!

သခင်သည် သူတို့ ပထမဆုံး လုပ်ခဲ့ကြသည့် အကြိမ်တွင် သူ့ကို ဆေးလူးပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သခင်က အတွင်းအား မရှိတော့ဟု ဟန်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်စေကာ သူ့ကို အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းအရာတို့ကို သင်ပေးခဲ့သည့်အပြင် သူ့ကို အမြဲနမ်းခဲ့သည်...

သခင်က မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးပြီးနောက် သူ့ကို သဘောကျပါသည်ဟု ဆက်တိုက်ပြောနေခဲ့သေးသည်။

တွေးရင်း ယန်ရှိူ့၏နှလုံးသားမှာ ပူလာသည်။

“ အားရှိူ့၊ ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ? ” ယန်ကျင်းဇီက မေးသည်။

“ အတိတ်အကြောင်း စဉ်းစားနေတာပါ။ ” ယန်ရှိူ့က ဖြေသည်။

“ ဥပမာ? ”

“ သခင်က မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးတုန်းက ငါ့ကို စကားလုံးချိုချိုလေးတွေ အများကြီး ပြောခဲ့တယ်... ”

“ အဲ့ဒါတွေက စကားလုံးချိုချိုလေးတွေ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ ရင်ထဲက စကားတွေပါ။ ” ယန်ကျင်းဇီ သူ့ကို နမ်းလိုက်သည် : “ ဒါနဲ့ ကိုယ့်ကို သခင်လို့ မခေါ်နဲ့တော့။ စိတ်ထဲမှာတောင် မခေါ်ရဘူး။ အဲ့ဒါက ကိုယ့်ကို အရမ်းဝမ်းနည်းစေလိမ့်မယ်။ ”

ယန်ရှိူ့ အနည်းငယ် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။

ယန်ကျင်းဇီက ပြောသည် : “ ကိုယ်က မင်းကို ချစ်သူအဖြစ် ဆက်ဆံတယ်။ တစ်ဘဝလုံး အတူတကွ ဖြတ်သန်းသွားမယ့် လူတစ်ယောက်လိုမျိုး။ မင်းက ကိုယ့်ကို သခင်တစ်ယောက်အဖြစ် ဆက်ဆံတယ်။ ဒါက ကိုယ့်အတွက် မတရားဘူးလေ။ ”

ယန်ရှိူ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒါက... မတရားဘူးလား?

ထို့အပြင် ကျင်းဇီက သူတို့ ပိုပြီးတူညီစေရန်အတွက်နှင့် အထူးတလည် သူ့ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခိုင်းခဲ့သည်။

ဤသို့သော အခြေအနေအောက်တွင် သူက သူ့ကို “သခင်”ဟု ခေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကျင်းဇီကို အမှန်တကယ် မပျော်မရွှင်ဖြစ်စေ၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့နှုတ်မှဖြစ်စေ၊ သူ့စိတ်ထဲမှဖြစ်စေ သူ့ကို သခင်ဟု ထပ်မခေါ်သင့်တော့ပေ။

ကျင်းဇီ... ယန်ရှိူ့သည် စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ နာမည်ရေရွတ်ခဲ့ပြီး နာမည်က ချိုမြိန်သည်ဟုသာ တွေးမိသည်။

“ ကျင်းဇီ... ” ယန်ရှိူ့သည် ယန်ကျင်းဇီကို ထပ်ကြည့်ပြီး တစ်ခုခုပြောမည်အပြု၊ သူ့ဗိုက်က ရုတ်တရက် “ဂွီခနဲ မြည်လာခဲ့သည်”။

ယန်ရှိူ့ : “ ... ” ယခုအခါမှာ နေ့လယ်ဖြစ်ပြီး သူ အလွန်ဗိုက်ဆာနေသည်...

“ အိပ်ရာထပြီး သွားစားရအောင် ” ယန်ကျင်းဇီသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ထလိုက်ပြီး သူ့အဝတ်အစားများကို လျင်မြန်စွာ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ယန်ရှိူ့ထံသို့ အဝတ်အစားများကို ယူသွားပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏ : “ မင်း ကိုယ့်ကို မင်း ဝတ်မှာကို ကူညီပေးစေချင်လား? ”

“ ငါ့ဘာသာငါ လုပ်ပါ့မယ်! ” ယန်ရှိူ့သည် အဝတ်အစားများကို ယူပြီး အနည်းငယ် နောင်တရသွားသည်။ ကျင်းဇီသာ သူ့ကို ကူဝတ်ပေးလျှင်... အဟမ်း!

ယန်ရှိူ့က သူ့အဝတ်များကို ဝတ်ဆင်နေစဉ် ယန်ကျင်းဇီက ဤအခွင့်အရေးကို ယူပြီး အခင်းများကို သိမ်းဆည်းသည်။

ယခင်က သူသည် သိုင်းပညာ ဆုံးရှုံးပြီး အတွင်းအား မရှိတော့သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူသည် ယန်ရှိူ့က အခင်းများကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းပြီး လျှော်ဖွတ်သည်ကိုသာ စောင့်ကြည့်နိုင်ခဲ့သည်... ယခု သူ လုပ်သင့်ပြီပင်။

“ ကျင်းဇီ၊ ငါ လုပ်လိုက်မယ်။ ” ယန်ရှိူ့ အလောတကြီး တားလိုက်သည်။

“ ကိုယ် လုပ်မယ်၊ နောက်ကျရင် ကိုယ်ပဲ လျှော်လိုက်မယ်။ ” ယန်ကျင်းဇီ ပြောလိုက်၏။

“ ဒါဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲ? ” ယန်ရှိူ့ ပြောမိသည်။ သူ့ကျင်းဇီက... အရင်က အခင်းတွေကို တစ်ခါမှ မလျှော်ဖူးဘူး ဟုတ်တယ်မလား?

“ ဘာလို့ မဖြစ်ရမှာလဲ? ” ယန်ကျင်းဇီက ဆက်ပြောသည် : “ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်တို့ အလှည့်ကျ လုပ်ကြမယ်။ မင်း တစ်ရက်၊ ကိုယ် တစ်ရက် လုပ်မလား? ကောင်းပြီ၊ ဒီလိုပဲ လုပ်မယ်! ”

ယန်ရှိူ့ကဲ့သို့ပင် သူသည် သူတို့အစား အခင်းများကို လျှော်ဖွတ်ရန် လူမရှာချင်ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်ရာ... သူတို့သည် လျှော်ဖွတ်ခြင်းကို အလှည့်ကျ လုပ်ကြမည်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့တွင် ပုံမှန်အားဖြင့်လည်း လုပ်စရာရှိသည်မဟုတ်ချေ။

ယန်ကျင်းဇီက ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ယန်ရှိူ့က မတားနိုင်ပေ။ ဤအချိန်တွင် ယန်ကျင်းဇီက သူ့ကို တံခါးအပြင်သို့ ခေါ်သွားပြီးဖြစ်သည် : “ လာ၊ အရင်ဆုံး တစ်ခုခုသွားစားရအောင်။ ”

သူတို့နှစ်ဦး အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် အရိပ်သက်တော်စောင့်နှစ်ဦးက ခေါင်မိုးပေါ်မှ ဆင်းလာကြသည် : “ ကျင်းသခင်လေး! ”

“ တစ်ခုခုစားစရာရှိလား? ” ယန်ကျင်းဇီ မေးလိုက်သည်။

“ ရှိပါတယ်! ကျွန်တော် သွားယူလိုက်မယ်! ” အရိပ်သက်တော်စောင့်နှစ်ဦးက အတူဖြေခဲ့ကြသော်ငြား သူတို့က စားစရာ ယူရန် မီးဖိုချောင်သို့ မသွားရသေးမီ အခြားသော အရိပ်သက်တော်စောင့်များက စားစရာများနှင့် ပြန်ရောက်လာကြသည် : “ သခင်ကျင်း၊ ဒီနေ့ မီးဖိုချောင်မှာ အသားပေါက်စီ၊ တို့ဟူးနဲ့ ဆန်ပြုတ် ရှိပါတယ်! ”

“ ငါ တို့ဟူးနဲ့ ပေါက်စီ စားမယ်။ ” ယန်ကျင်းဇီသည် နှစ်ခုရွေးခဲ့ပြီး ယန်ရှိူ့ကို လှမ်းကြည့်သည်။

ယန်ရှိူ့က ပြောသည် : “ ငါက ပေါက်စီနဲ့ ဆန်ပြုတ် စားမယ်။ ”

အရိပ်သက်တော်စောင့်တွေက ဆန်ပြုတ်ထဲမှာ ကြက်သားဖတ်တွေနဲ့ အသီးအရွက်တွေ ထည့်လေ့ရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက တကယ် အရသာရှိတယ်!

အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဒါက အရင်တုန်းက သခင် သူတို့အတွက် ချက်ကျွေးခဲ့တဲ့ဟာပဲ! တခြားအရိပ်သက်တော်စောင့်များကဲ့သို့ ယန်ရှိူ့တွင်လည်း ကြက်သားဆန်ပြုတ်အတွက် အချစ်စစ် ရှိသည်။

အရိပ်သက်တော်စောင့်များသည် ဆန်ပြုတ်နှင့် ပေါက်စီများကို ယန်ရှိူ့၏အရှေ့တွင် ချပြီး ယန်ရှိူ့ကို မနာလိုဖြစ်စွာ ကြည့်ကြသည်။

ယန်ရှိူ့က သူတို့လို အရိပ်သက်တော်စောင့်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ့ကို သခင်က မျက်နှာသာပေးခဲ့သည်... သို့သော် သူတို့သည် မနာလိုဖြစ်လျှင်တောင်မှ ယန်ရှိူ့ကို လက်ခံနေဆဲဖြစ်သည်။

သခင်က ယန်ရှိူ့ကို သဘောကျသည်ဟူသော အချက်ကို သူတို့ ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်။

ဤသို့တွေးရင်း အရိပ်သက်တော်စောင့်များသည် ယန်ရှိူ့၏ လည်အဟိုက်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ပေါ်နေသော သူ့လည်ပင်းတွင် အမှတ်များစွာ အတိုင်းသား ရှိနေ၏။

အရိပ်သက်တော်စောင့်များ : “ ...... ” သူတို့ ကျင့်သားမရသေးဘူး! သူတို့ ယန်ရှိူ့ကို ရိုက်ချင်တယ်!

ယန်ကျင်းဇီသည် ဤမြင်ကွင်းကို တွေ့ပြီး ရယ်ချင်လာသည်။

ဘာလို့ ယန်ရှိူ့က အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းနေတာလဲ?

ယန်ကျင်းဇီသည် “မနက်စာ” စားပြီးနောက် သိုင်းပညာရှင်များကို သွားကြည့်သည်။

တကယ်တော့ ယခုအခါ နေ့လယ်ကျော်ပြီဖြစ်ကာ သိုင်းပညာရှင်များမှာ ပါးစပ်နှင့် လျှာတို့ ခြောက်သွေ့၍ ပင်ပန်းပြီး ဗိုက်ဆာနေကြသည်။

သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ မနေ့က ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ယခု သူတို့သည် အခြေအနေ ဆိုးရွားနေသည်။

“ အမိတာဘ ဗုဒ္ဓ။ ” ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးက ဆိုသည် : “ ဒကာလေး၊ ကိုယ်တော်တို့ ဗိုက်ဆာတယ်။ ကိုယ်တော်တို့ရဲ့ ပါးစပ်တွေလည်း ခြောက်သွေ့နေပြီ။ ကိုယ်တော်တို့ ရေအိမ်သွားလိုတယ်။ ဒကာလေး လိုက်လျောပေးနိုင်မလား? ”

“ ရတယ် ” ယန်ကျင်းဇီ သဘောတူခဲ့သည်။ သူသည် အရိပ်သက်တော်စောင့်များအား သိုင်းပညာရှင်များကို အကြောဖွင့်ခိုင်းပြီး ကြိုးများလည်း ဖြေခိုင်းခဲ့၏။ ထို့နောက် သိုင်းပညာရှင်များ စားရန်အတွက် ပေါက်စီတချို့ကို အရိပ်သက်တော်စောင့်များအား ဝယ်ခိုင်းခဲ့သည်။ သူသည် သိုင်းပညာရှင်များကို သူတို့၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများ ဖြေရှင်းပြီးမှသာ သူ့ထံသို့ ပြန်လာခိုင်းထားသည်။

သူကမူ ပထမဦးဆုံး အခင်းများကို သွားလျှော်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ကျူးလျန်ယင်းသည် ကြိုးဖြေခံရပြီးနောက် ရေအိမ်သို့ ဦးစွာသွားခဲ့သည်။

ယန်ကျင်းဇီ ကတိပေးထားသော ပေါက်စီများမှာ ရောက်မလာသေးဘဲ သူသည်လည်း ပေါက်စီစားရန် အလျင်မလိုပေ... ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးနှင့် သိုင်းလောကထဲရှိ လူအများ လေးစားခံရသော တခြားလူအနည်းငယ်တို့နှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူသည် ယန်ကျင်းဇီထံသို့ ဦးစွာသွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

စုစုပေါင်း လူနှစ်ရာကျော်မှာ ဖမ်းဆီးခံထားရသည်။

ယန်ကျင်းဇီက သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်ကင်းစင်အောင် ဆေးကြောပြီးသော်ငြား ကျူးလျန်ယင်းတွင် ယန်ကျင်းဇီနှင့်ပတ်သက်ပြီး ကောင်းမွန်သော ခံစားချက်များ မရှိသေးပေ။ သို့သော် လူတိုင်း၏ ဘဝအသက်များ ကောင်းကျိုးအတွက် သူသည် သူ့ဦးခေါင်းကို ငုံ့ညွှတ်ရဦးမည်ပင်။

ဤလူများက သူ့ထံသို့ လာနိုင်သည်ဟု ယန်ကျင်းဇီက ပြောထားပြီး အရိပ်သက်တော်စောင့်များက သူတို့ကို မတားခဲ့ချေ။

ထို့နောက်... ကျူးလျန်ယင်းသည် ယန်ကျင်းဇီ နေထိုင်သော ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့ပြီး တွေ့လိုက်ရသည်၊ ယန်ကျင်းဇီက သူ့ရဲ့ အင်္ကျီလက်တွေကို လိပ်တင်ပြီး ရေတွင်းနားမှာ... အခင်းတွေကို လျှော်နေတာလား?

အခင်းများတင်မဟုတ်ဘဲ သူသည် အဝတ်အစားများကိုလည်း လျှော်ခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လျှော်ဖွတ်ပြီးသား အိပ်ရာခင်း၏ အစွန်းနှစ်ဖက်ကို ယူပြီး အားပါးတရ လိမ်လိုက်သည်။ အိပ်ရာခင်းဟာ အတူအလိမ်ခံရပြီး ရေများစွာ ထွက်လာကာ ထို့နောက်တွင် သူက အိပ်ရာခင်းကို ဖြန့်ပြီး အတွင်းအားကို သုံးလိုက်သည်...

အခင်းများအထက်တွင် ရေငွေ့များ တက်လာပြီး သူသည် အိပ်ရာခင်း ခြောက်သွားရန် သူ၏ အတွင်းအားကို တိုက်ရိုက်သုံးခဲ့သည်။

ဤလူ၏ အတွင်းအားမှာ တကယ်ပင် ယှဉ်ပြိုင်၍မရချေ။

အံ့အားသင့်ဖွယ်အကောင်းဆုံးမှာ သူက ဤကိစ္စမျိုးကို ပြုလုပ်ရန် သူ၏ အတွင်းအားကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်... 

ကျူးလျန်ယင်းနှင့် ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးတို့သည် ခြောက်သွေ့နေသော အိပ်ရာခင်းကို ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ယခင်က သူတို့ဟာ အခင်းများနှင့် အဝတ်အစားများကို မလျှော်ခဲ့ဖူးသည်မျိုး မဟုတ်လေဘဲ သူတို့ နာမည်ကျော်ကြားလာကတည်းက သူတို့သည် ဤကိစ္စများကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မလုပ်ကြတော့ပေ။ ဤနတ်ဆိုးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကွဲပြားသည်။

“ မင်းတို့ စားပြီးတာ မြန်လှချည်လား? ” ယန်ကျင်းဇီသည် ဤလူများကို သိချင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဤလူများအနက် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မုန်းတီးပြီး လက်ဝဲရံကို အမြဲပစ်မှတ်ထားခဲ့သော လူသည် ပထမပိုင်း၌ ယန်ကျင်းဇီကို ဆန့်ကျင်သော စကားအနည်းငယ်ကို ပြောရန် ကြိုးစားခဲ့သော်ငြား သူသည် ယန်ကျင်းဇီ အခြောက်ခံထားသော အခင်းများကို တွေ့သောအခါ ဘာမှမပြောတော့ပေ။

လူများဟာ တံစက်မြိတ်အောက်တွင် မဖြစ်မနေ ခေါင်းငုံ့ရ၏။ သူသည် မသေချင်သေးပေ။ အခြားသူများကိုပါ သူနှင့်အတူ မြှုပ်နှံခံရရန် ဆွဲခေါ်မိမည်ကို မဆိုနှင့်။

“ ငါတို့ မစားရသေးဘူး။ ငါ အရင်ဆုံး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နဲ့ ရွေးနုတ်ဖိုးကို ဆွေးနွေးချင်တယ်။ ” ကျူးလျန်ယင်းက ပြောလေသည်။

“ အဆင်ပြေတယ်။ ငါ ရွေးနုတ်ဖိုးကို သတ်မှတ်ပြီးပြီ။ မင်း၊ သိုင်းလောကမဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က ငွေပြား ၁၀,၀၀၀။ ဘုန်းကြီးနဲ့ တခြားထိပ်သီးသိုင်းသမားတွေက တစ်ယောက်ကို ငွေပြား ၅,၀၀၀ စီ။ ကျန်တဲ့လူတွေကတော့ တစ်ယောက်ကို ငွေပြား ၂,၀၀၀ စီ သတ်မှတ်ထားတယ်။ ” ယန်ကျင်းဇီ ပြောလိုက်သည်။

“ ဒါအရမ်းမများလွန်းဘူးလား? ” ကျူးလျန်ယင်း အံ့ဩသွားသည်။

သိုင်းပညာရှင်များစွာမှာ အမှန်တကယ်တော့ အလွန်ဆင်းရဲပြီး အနည်းဆုံးတော့ သူတို့သည် ရွေးနုတ်ဖိုး ငွေပြားနှစ်ထောင်ကို မပေးနိုင်‌‌ကြချေ။

“ မင်းတို့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်လို့ ငွေအများကြီး ရထားလောက်တယ် မဟုတ်လား? ” ယန်ကျင်းဇီသည် သူ့ကို ပြုံးကာ ကြည့်လိုက်သည်။

ကျူးလျန်ယင်း၊ ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးနှင့် အခြားသူများ : “ ... ” သူတို့သည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်စဉ်အချိန်က တကယ်ပင် ငွေများစွာကို ရခဲ့သော်လည်း ၎င်းက အရမ်းမများချေ။

ပထမအချက်မှာ သူ့ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ အကြီးဆုံးရတနာနှင့်အတူ ထွက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာမူ... ငွေယူကာ ထွက်ပြေးသွားသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ ထွက်ပြေးသူများ များစွာရှိ‌‌သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်၌ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို သွားရောက်တိုက်ခိုက်သော သိုင်းပညာရှင်များ၏ သေဆုံးမှုများကိုပါ ထည့်ပေါင်းလိုက်သော် သူတို့သည် ငွေများစွာကို အလျော်ပေးခဲ့ပြီး လူအုပ်ကြီး၏ ခရီးသွားလာမှုမှ ကုန်ကျသော အစားအစာ၊ အဝတ်အစား၊ နေထိုင်တည်းခိုခြင်းနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး... နောက်ဆုံးအမြတ်အစွန်းမှာ သူတို့ထင်ထားသည်ထက် များစွာနည်းပါးသည်။

အမှန်ပင်၊ အမြတ်အစွန်း။

သိုင်းပညာရှင်များ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်မှာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် အမုန်းတရား ရှိနေသည့်အပြင် ဤသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် ငွေရရှိနိုင်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်... ဤအတွက်ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် အသက်စွန့်စား၍ တိုက်ခိုက်နေသူများ ဤမျှများပြားလိမ့်မည်မဟုတ်မှန်း သေချာ၏။

ယခု ယန်ကျင်းဇီက အလွန်များသော ရွေးနုတ်ဖိုးများကို လိုချင်ရာ... သူတို့ နောက်ဆုံး “ရရှိခဲ့သော” ငွေမှာ အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဝက်ပျောက်ပြီပင်။

“အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိဘဲ ငါ့ကို လာပြီး လူဝိုင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်သူက မင်းတို့တွေကို ပြောလို့လဲ၊ မင်းတို့ တန်ဖိုးတစ်ခုတော့ အမြဲပေးရမှာပဲ။ ” ယန်ကျင်းဇီသည် အတွင်းအား သုံး၍ သူနှင့် ယန်ရှိူ့တို့၏ အဝတ်အစားများကို ညင်သာစွာ ရေငွေ့ထွက်အောင် လုပ်နေလျက် ဆက်ပြောလေသည် : “ ငါက ပုန်းမနေဘဲ ဒီလျန်ကျိုးစီရင်စုမှာ စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်တာ သေချာပေါက် အင်အားရှိလို့ပေါ့... ဘာလို့ မင်းတို့ ထပ်မစုံစမ်းခဲ့ကြတာလဲ? ”

ကျူးလျန်ယင်း : “ ... ” သူ ထင်သည်မှာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ပြင်ပလောကကို နားမလည်သဖြင့် ဤသို့လုပ်ခဲ့သည်ဟုပင်။

“ အတိုပြောရရင်တော့ ရွေးနုတ်ဖိုးကို မလျှော့ပေးနိုင်ဘူး... မင်းတို့အားလုံးမှာ ငွေရှိလောက်တယ် ဟုတ်တယ်မလား? ငါ အကြံပေးတာကတော့ မင်းတို့ အတူတူ ငွေပေါင်းပြီး ငွေရဖို့ လူနည်းနည်းကို အရင်ရွေးလိုက်၊ ပြီးမှ ကျန်တဲ့လူတွေကို ရွေးပေါ့။ ” ယန်ကျင်းဇီက ပြောခဲ့သည်။

တကယ်ပင် ဤသို့သာ လုပ်နိုင်တော့သည်...

ကျူးလျန်ယင်းနှင့် အခြားသူများသည် ထွက်လာပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် ပြန်လှည့်လိုက်ကြသည်။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့သော အရိပ်သက်တော်စောင့်က ခြောက်သွေ့နေသော အခင်းများကို ကိုင်ကာ သူတို့ကို ရက်စက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့၏ခေါင်းများကို အမြန်ပြန်လှည့်ကာ သူတို့သည် တညီတညွတ်တည်း သူတို့၏ ခြေလှမ်းအရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။

ယန်ရှိူ့သည် သူတို့ ထွက်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။

ကျင်းဇီက တကယ် ကြင်နာလွန်းသည်။

သို့သော် ကျင်းဇီ ဤသို့လုပ်သည်မှာ အကြောင်းအရင်းတစ်ခု သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မည်။ သူကမူ... ယန်ရှိူ့သည် ရောက်လာသော အရိပ်သက်တော်စောင့် အနည်းငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည် : “ သခင်က ငါ့ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို လျှော်ချင်တာ၊ ငါ သူ့ကို တားတောင် မတားနိုင်ဘူး။ ”

ထိုအရိပ်သက်တော်စောင့်များ : “ ... ” သူတို့ တကယ်ပဲ လူစုပြီး ယန်ရှိူ့ကို ရိုက်ချင်တယ်!

သို့သော်ငြား သူတို့ သူတို့စိတ်ထဲတွင် ဤအကြံ ရှိရှိချင်းမှာပဲ ယန်ကျင်းဇီ သူတို့ကို ကြည့်လာသည်အား တွေ့လိုက်ရသည် : “ ဒါနဲ့... ငါ မှတ်ဉာဏ်မပျောက်ခင်က ငါ မင်းတို့ကို အိမ်စာပေးခဲ့တယ်။ မင်းတို့ လုပ်ပြီးပြီလား? အရင်က မင်းတို့ သင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို မမေ့ဘူးမလား? ”

ဤအရိပ်သက်တော်စောင့်များ : “ ... ” သွားပြီ!

သူတို့ထဲမှ အချို့ဟာ သင်ယူရခြင်းကို နှစ်သက်သော်လည်း သူတို့အများစုမှာ စာဖတ်ရသည်ကို မကြိုက်ကြပေ။ သခင် မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးကတည်းက သူတို့သည် သေသေချာချာ စာမလေ့လာခဲ့ကြချေ...

ရောက်လာသော အရိပ်သက်တော်စောင့် အနည်းငယ်သည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ယန်ရှိူ့သည်လည်း ခဏတာ ကြောင်အသွားသည်။ သူလည်း အိမ်စာကို မေ့သွားခဲ့တယ်!

“ ကိုယ် မှတ်မိတယ်... မင်း ဒီရက်တွေမှာ စာအုပ်တွေ လုံးဝ မဖတ်တဲ့အပြင် လက်ရေးလှကိုလည်း လုံးဝ မလေ့ကျင့်ခဲ့ဘူးမလား? ” ယန်ကျင်းဇီသည် ပြုံးကာ ယန်ရှိူ့ကို ကြည့်နေသည်။

ယန်ရှိူ့ : “ ... ”

ယန်ကျင်းဇီက ဆက်ပြောသည် : “ မင်းက ဒီလိုဖြစ်နေတော့ မင်း အပြစ်ပေးခံရမယ်။ ဒီည... ”

မူလက ယန်ကျင်းဇီသည် ယန်ရှိူ့က အိမ်စာမပြီးလျှင် ညနေတွင် သူ၏ လူးလှိမ့်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု ပြောချင်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သူသည် သူ့စကားများကို ယာယီပြောင်းလဲလိုက်သည် : “ အိမ်စာမပြီးရင် ကိုယ် မင်းကို မထိတော့ဘူး။ ”

ယန်ရှိူ့က အလွန်စိတ်အားထက်သန်ပြီး သူ၏ လူးလှိမ့်ခြ

င်းကို လိုချင်လောက်ရာ အပြစ်ဒဏ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ရမည်ဖြစ်သည်။

ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ယန်ရှိူ့၏ ပုံရိပ်က ဖျတ်ခနဲ လက်ကာ ထွက်ပြေးသွားပြီး အိမ်စာသွားလုပ်ရန် ဖြစ်လောက်ပေသည်။

ယန်ကျင်းဇီ ထပ်မံရယ်မောလိုက်တော့သည်။

ထိုသိုင်းပညာရှင်များ၌ အမှန်တကယ်ပင် ငွေများစွာ ရှိကြသည်။ အချိန်မကြာလိုက်ဘဲ ကျူးလျန်ယင်းနှင့် အခြားသူများက ပြန်ရောက်လာကာ ငွေပြားသုံးသောင်းကို ပေးလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူ၊ ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးနှင့် အခြား‌သော လူအများ လေးစားခံရသည့် လူအနည်းငယ်တို့သည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာကာ ငွေသွားစုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျင်းဇီ၏စံအိမ်ထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာရင်း ကျူးလျန်ယင်းသည် တွေဝေမိန်းမောနေသည်။

သူသည် အမြဲတမ်း အလွန်ယုံကြည်မှုရှိခဲ့ပြီး သူက သန်မာသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော်ငြား ယခုမူ... သူက ဘာမှမဟုတ်ဟု သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

မေ့လိုက်တော့၊ ယခု ဤအကြောင်းကို တွေးနေသည်မှာ အသုံးမဝင်ချေ။ အရေးကြီးဆုံးကိစ္စမှာ ငွေရှာပြီး ဖမ်းဆီးခံရသူများကို ပြန်လည်ရွေးနုတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရန် ဖြစ်သည်။

ကျူးလျန်ယင်း၊ ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးနှင့် အခြားသူများသည် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော သိုင်းဂိုဏ်းများတွင် အလွန်အမင်း ဂုဏ်သတင်းကြီးသော်ငြား သူတို့က ပြင်ပရှိ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော သိုင်းသမားများကို ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များအား ပြောပြသောအခါ ပြင်ပလူများမှာ ၎င်းကို မယုံကြည်ကြဆဲပင်။

လူတချို့ဆိုလျှင် လျန်ကျိုးသို့ပင် လာကာ ယန်ကျင်းဇီကို ဒုက္ခပေးချင်ခဲ့ကြသည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် တုန့်ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ လူကို ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး အကျဉ်းချထားကာ ရွေးနုတ်ဖိုးကို ဆက်လက်တောင်းခံခဲ့သည်။

သူသည် ငွေများစွာရှိခြင်းကို မုန်းတီးခြင်းမရှိပေ — သူ့လက်အောက်က အရိပ်သက်တော်စောင့်တွေက အိမ်ထောင်ပြုပြီး ဇနီးမယားတစ်ယောက်ကို လက်ထပ်ရဦးမယ်!

ရွေးနုတ်ဖိုးအတွက်မူ နှစ်လကြာပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ယန်ကျင်းဇီသည် အားလုံးကို ကောက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျူးလျန်ယင်းက သိုင်းသမားများနှင့်အတူ လျန်ကျိုးမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နဂါးနက်ဂိုဏ်း၏ ပျောက်ကွယ်မှုလည်း အတူတူပင်။

မဟုတ်ဘူး၊ နဂါးနက်ဂိုဏ်းက ပိုစောစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူတို့ စော်ကားမိသော လူမှာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်မှန်း ကြားသိပြီးနောက် နဂါးနက်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ဟာ သူ့လူများနှင့်အတူ ညတွင်းချင်း ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

ယန်ကျင်းဇီ၏ စားသောက်ဆိုင်အတွက်မူ စီးပွားရေးက ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်... ဤစားသောက်ဆိုင်က နဂါးနက်ဂိုဏ်းကို စော်ကားပြီးနောက် အဆင်ပြေနေရုံတင်မက နဂါးနက်ဂိုဏ်း အညံ့ခံအောင်လည်း လုပ်နိုင်သည်။ သေချာပေါက် နောက်ခံရှိလိမ့်မည်ပင်။ လျန်ကျိုးစီရင်စုရဲ့ လူတွေက သန်မာတဲ့ နောက်ခံရှိတဲ့ ဒီလိုစားသောက်ဆိုင်မှာ စားရတဲ့အခါ ပိုပြီးသောကကင်းဝေးကြရတယ်!

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ယန်ကျင်းဇီနှင့် ယန်ရှိူ့တို့၏ ဘဝမှာ ပြန်လည်အေးချမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။

မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးမှုများ ထပ်မဖြစ်တော့ရာ ယန်ကျင်းဇီသည် အရိပ်သက်တော်စောင့်များကို စာဖတ်နည်း ဆက်လက်သင်ကြားပေးပြီး သူတို့ကို သိုင်းပညာများလည်း သင်ကြားပေးဖြစ်သည်။

သိုင်းစာအုပ်များကို ဖတ်ရှုကာ ဤအရိပ်သက်တော်စောင့်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေများကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် သူတို့ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သော သိုင်းပညာများကို အမြဲရှာဖွေနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ယန်ကျင်းဇီသည် ဤအရိပ်သက်တော်စောင့်များကို နာမည်လည်း ပေးခဲ့သည်။

အရိပ်သက်တော်စောင့်များ၏ အတင်းအကြပ် ပြောဆိုမှုဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် “ယန်”ကို သူတို့၏ မျိုးရိုးနာမည်အဖြစ် ယူခဲ့ကြပြီး “ယင်း” စကားကို နောက်တွင် ထည့်သည်။ သူတို့အားလုံးဟာ “ယန် ယင်း တစ်ခုခု” ဟု နာမည်ရှိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယင်းအာ့ (အရိပ်နှစ်) က သူ့ကိုယ်သူ ယန်ယင်းအာ့ ဟု ခေါ်ဆိုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အရိပ်ဆယ့်နှစ်က သူ့ကိုယ်သူ ယန်ယင်းဖုန်း (အရိပ်လေ) ဟု အမည်ပေးခဲ့၏။

အရိပ်သက်တော်စောင့်များ၏ ဘဝများမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းကြောင်းမှန်လာသည်။

အစပိုင်းတွင် အရိပ်သက်တော်စောင့်များ အားလုံးနီးပါး၏ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်မှာ ယန်ရှိူ့ကဲ့သို့ ယန်ကျင်းဇီ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယန်ကျင်းဇီ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ပထမဆုံးအနေဖြင့် အရိပ်သက်တော်စောင့်များကို လေ့ကျင့်ပေးရန် တာဝန်ယူခဲ့သော အရိပ်သက်တော်စောင့်ဟောင်းတစ်ဦးက မုဆိုးမတစ်ဦးကို တွေ့ကာ လက်ထပ်ခဲ့၏။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အခြားသော အရိပ်သက်တော်စောင့်များသည်လည်း သူတို့၏ လက်တွဲဖော်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တချို့သည် အမျိုးသမီးများကို ရှာတွေ့ပြီး သွေးသားရင်း ကလေးများကို ရရှိကာ မိသားစုတစ်စု စတင်ကြသည်။ အချို့အရိပ်သက်တော်စောင့်များကမူ အခြားအရိပ်သက်တော်စောင့်များနှင့် အတူနေကြပြီး သူတို့မှာ ‌အတော်လေး များပြားသည်။

သူတို့သည် ကိစ္စအများအပြားကို တွေ့ကြုံခဲ့ပြီး သူစိမ်းများကို သူတို့၏ စိတ်နှလုံးသား ဖွင့်ပြ၍ သူတို့၏ လက်တွဲဖော်ကို ရှာရန်မှာ မလွယ်ကူချေ။

သေချာတာပေါ့၊ ယန်ကျင်းဇီသည် ဤသည်မှာ သူနှင့် တစ်ခုခုသက်ဆိုင်သည်ဟု ထင်သည်။

သာမန်လူများ မည်သို့နေထိုင်မှန်းကို သိပြီးလျှင်တောင်မှ ဤအရိပ်သက်တော်စောင့်များဟာ သူ့ကို အလွန်လေးစားဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ထံမှ သင်ယူရသည်ကို နှစ်သက်ကြသည်။ သူက ယန်ရှိူ့နှင့် အတူရှိသောအခါ သူတို့ကလည်း သူတို့အနားရှိ လူကို ရွေးချယ်ကြ၏။

တခါတရံ သူနှင့် ယန်ရှိူ့တို့ တစ်ခုခုလုပ်သောအခါ သူတို့က နောက်မှလိုက်ပြီး ၎င်းကို မည်သို့လုပ်ရမည်အား သင်ယူကြမည်ဖြစ်သည်။ ယင်းကား အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကို ဒေါသဖြစ်စေသည့်အပြင် ပြုံးလည်း ပြုံးရယ်စေ၏။

သို့ရာတွင် ဤသည်က မဆိုးချေ။ အနည်းဆုံးတော့ လူတိုင်းတွင် အချိန်ကောင်းများ ရှိနေကြသည်။

နောက်နှစ်များတွင် စာသောက်ဆိုင်များ ဖွင့်လှစ်သည့်အပြင် ယန်ကျင်းဇီသည် တခြားဆိုင်တချို့ကိုလည်း ဖွင့်ခဲ့သည်။ ဤဆိုင်များတွင် အရိပ်သက်တော်စောင့်များက အလုပ်လုပ်စရာမလိုဘဲ အလုပ်လုပ်ရန် သာမန်လူများကို ငှားရမ်းထားသည်။

ထို့အပြင် ယန်ကျင်းဇီသည် မိဘမဲ့တချို့ကိုလည်း မွေးစားကာ ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။

ဤခေတ်တွင် အများအားဖြင့် လူများသည် ကလေးအများအပြားကို မွေးဖွားပြီး ကလေးများကို မထောက်ပံ့နိုင်သောအခါ အဝေးသို့ စွန့်ပစ်တတ်ကြသည်။

အစပိုင်း၌ ယန်ကျင်းဇီသည် အပြင်တွင် စွန့်ပစ်ခံထားရသော ကလေးတစ်ဦးကို တွေ့ခဲ့ပြီး ပျိုးထောင်ရန်အတွက် အိမ်ကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အရိပ်သက်တော်စောင့် အများအပြားမှာ အခြားအရိပ်သက်တော်စောင့်များနှင့် အတူရှိနေကြသည်။ အနာဂတ်တွင် သူတို့ကို အထောက်အပံ့ ပေးပြီး သူတို့ အသက်ကြီးချိန်တွင် သူတို့ကို ဂရုစိုက်ပေးနိုင်မည့် ကလေးတစ်ဦးကို ပျိုးထောင်ရသည်မှာ ကောင်းမွန်သည်။

ရလဒ်ကမူ သူ့အနားရှိ အရိပ်သက်တော်စောင့်များမှာ ကလေးကို အလွန်သဘောကျကြပြီး ယန်ရှိူ့ပင်လျှင် သဘောကျ၏။ ထို့ကြောင့် ယန်ကျင်းဇီသည် မိဘမဲ့ကလေးများကို စတင်မွေးစားသည် သို့မဟုတ် မိဘများ ရောင်းချသော ကလေးတချို့ကို ဝယ်ယူကာ အိမ်တွင် ပျိုးထောင်ခဲ့သည်။

ဤလူများကို တပည့်များအဖြစ် ပျိုးထောင်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် သူတို့ကို သိုင်းပညာများ သို့မဟုတ် အခြားစွမ်းရည်များ သင်ကြားပေးသည်။ အချိန်ကြာလာသော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူတို့ တကယ်ပင် တည်ထောင်မိသွားသည်မှာ... ဂိုဏ်းတစ်ခုလား?

ပြီးနောက် ထိုအရိပ်သက်တော်စောင့်များမှာ ကလေးများကို ပျိုးထောင်နေစဉ်အတောအတွင်း သီးသန့်လူပုဂ္ဂိုလ်များကဲ့သို့ ပိုပိုပြီး ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ယခင်က သူတို့ ခံစားခဲ့ရသော စိတ်ဒဏ်ရာမှာ ထိုကလေးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ကြီးပြင်းလာသည်ကို အဖော်ပြုပေးပြီးနောက် များစွာသက်သာလာခဲ့သည်။

ဤကာလအတောအတွင်း အမှန်တကယ်တော့ တံခါးဝသို့ ရောက်လာသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ ကြွင်းကျန်ရစ်သူများ သို့မဟုတ် သိုင်းလောကထဲတွင် ပြစ်မှုကျူးလွန်ပြီး ယခင်ကအတိုင်း လာရောက်ခိုလှုံချင်သူများ ရှိခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ဤလူများအားလုံးကို ယန်ကျင်းဇီက ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။

တချို့ကို မင်းအစိုးရထံသို့ လက်လွှဲပေးပြီး တချို့ကိုမူ လူဖမ်းကာ လက်စားချေချင်သော သိုင်းသမားများထံသို့ ရောင်းစားခဲ့၏။ ရောင်းမရသည့် ကောက်ကျစ်ယုတ်မာသော ပြစ်မှုရှိသူတချို့ကိုမူ တိုက်ရိုက်သတ်ခဲ့သည်။ ပြစ်မှုအသေးစားများသာ ရှိသည့် လူတချို့ကိုမူ အပြစ်များ ကြေရန် သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ခိုင်းထားသည်။ 

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဘယ်သူကမှ သူတို့ထံတွင် ခိုလှုံရန် ရောက်မလာတော့ဘဲ ပြစ်မှုကျူးလွန်ဖူးသူများဆိုလျှင် လျန်ကျိုးစီရင်စုကို ရှောင်ရှား၍ပင် သွားလာကြသည်။

သူတို့က ငြိမ်းချမ်းလွန်းသဖြင့် သိုင်းဂိုဏ်းများက သူတို့အကြောင်းကို မပြောချင်‌ကြတော့ပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၊ ယန်ကျင်းဇီ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိသူများ အများအပြား မရှိတော့ချေ။

သို့သော် သိုင်းလောကတွင် ကိစ္စတစ်ခုကို အသိအမှတ်ပြုထားကြ၏ — လျန်ကျိုးစီရင်စုကို မသွားကြနဲ့!

ဂိုဏ်းများစွာမှ ကလေးငယ်အများအပြား၏ လေ့ကျင့်ရန် တောင်အောက်ဆင်းချိန်တွင် သူတို့၏ အကြီးအကဲများက သူတို့ကို လျန်ကျိုးစီရင်စုသို့ မသွားရန် ထပ်တလဲလဲ ပြောပြကြလိမ့်မည်ပင်။ 

နှစ်နှစ်ဆယ်ကြာပြီးနောက်၊ လျန်ကျိုးစံအိမ်။

ကျင်းရှို့ကျိုင်သည် လျန်ကျိုးစီရင်စုတွင် အကြီးဆုံးစားသောက်ဆိုင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက စားသောက်ဆိုင်တွင် စားနိုင်သော စားစရာအမယ်အားလုံးကို ရောင်းချရုံသာမက လူအများ ဝယ်ယူသွားပြီး အိမ်တွင် စားနိုင်သော ကြက်ကင်၊ ဘဲပေါင်း၊ ဝက်ခြေထောက်နှပ်နှင့် ဝက်လက်နှပ် အစရှိသော စားစရာများကိုလည်း ရောင်းချသည်။

သူတို့ဆိုင်မှာ အလွန်လည်း ကြီးမား၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ် ၂၀ က ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည့် ခေတ်ဟောင်းပုံစံ စားသောက်ဆိုင်အပြင် ကျင်းရှို့ကျိုင်၏ ပိုင်ရှင်က နောက်ပိုင်းတွင် ဘေးနှစ်ဘက်ခြမ်းရှိ ဆိုင်များကို ဝယ်ယူ၍ ဆိုင်ထဲတွင် သွားရည်စာများနှင့် ကိတ်မုန့်များကို ရောင်းချခဲ့သည်။

ကျင်းရှို့ကျိုင်အနားမှ ဖြတ်သွားသော လျန်ကျိုးရှိ လူများမှာ ဤနေရာမှ စွဲမက်စရာကောင်းသော မွှေးရနံ့ကို အနံ့ရရှိနိုင်သည်။

ယနေ့တွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ကာ လက်နက်များကို သယ်ဆောင်ထားကြသော ဆယ်ကျော်သက် ခုနစ်ဦး သို့မဟုတ် ရှစ်ဦး၊ ယောက်ျားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများက လျန်ကျိုးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် သူတို့အနားရှိ အရာရာကို သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ ကြည့်နေကြပြီး သတင်းအချက်အလက်ကို အတူလဲလှယ်ကြသည် : “ ဒီလျန်ကျိုးက သာမန်ပါပဲ။ ဆရာက ငါ့ကို ဘာလို့ မလာခိုင်းမှန်း မသိဘူး။ ”

“ ငါ့အဖေက ငါ့ကို မလာခိုင်းဘူး... ဒါက နဂါးတို့ကျားတို့ရဲ့အသိုက်လို့ ငါ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမယ့် မဟုတ်မှန်း အသိသာကြီးပဲ!

“ ဒီနေရာက လူတွေက အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ စိတ်ကျေနပ်တဲ့ပုံနဲ့ နေထိုင်ပြီး အလုပ်လုပ်ကြတယ်။ သူတို့အားလုံး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေနေကြတာ... ”

…

မိသားစုမှ အကြီးအကဲများမှာ သူတို့ကို လျန်ကျိုးစီရင်စုသို့ မလာခိုင်းပေ။ သူတို့သည် ဤနေရာတွင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း သို့်မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့သည် တိတ်တိတ်လေး လာကြစဉ် အလွန်စိတ်ပူနေခဲ့သည်။ ရလဒ်ကမူ... သူတို့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကိုတောင် မတွေ့ရဘူး!

ဤယောက်ျားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများသည် လျှောက်သွားပြီး လျန်ကျိုး၏ တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေးမှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် များစွာပိုကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူတို့ ပိုပိုပြီး ပဟေဠိဖြစ်လာကြရ၏။

ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် ဖိတ်ခေါ်နေသော မွှေးရနံ့တစ်ခုကို အနံ့ရလိုက်ပြီး ၎င်းမှာ ကျင်းရှို့ကျိုင်ဟု အမည်ရှိသော အနီးအနားရှိ စားသောက်ဆိုင်မှ လာသည်။ 

ဤစားသောက်ဆိုင်တွင် စားနေသူများစွာ ရှိပြီး လူများ ဝင်ထွက်သွားလာနေသည်။ ဆယ်ကျော်သက်များထဲမှ တစ်ဦးက အကြံပြု၏ : “ ငါတို့ ထမင်းသွားစားကြမလား? ”

တခြားသူများက သဘောတူကြသည်။

သူတို့သည် ကျင်းရှို့ကျိုင်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လိုက်ပြီးနောက် ဤနေရာတွင် စားပွဲထိုးများစွာ ရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းက အခြားစားသောက်ဆိုင်များ၏ စားပွဲထိုးများနှင့် အတော်လေး ကွဲပြားသည်။

ယခင်က သူတို့ တွေ့ဖူးသော စားပွဲထိုးများတွင် ဆီပေနေသော လက်အနားခေါက်များ အမြဲရှိပြီး မြှောက်ပင့်ချင်သော မျက်နှာနှင့် ဦးညွှတ်တတ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ဤနေရာရှိ စားပွဲထိုးများမှာ ကွဲပြားကြ၏။ 

သူတို့က သစ်လွင်သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားရုံသာမက ဖြောင့်တန်းသော ကျောများလည်း ရှိကာ အလွန်ကွာခြားနေသည်။

သူတို့ကဲ့သို့ လူငယ်များအတွက်မူ ဤဆိုင်မျိုးမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပို၍စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူတို့ စိတ်အကျေနပ်ဆုံးကတော့ ဒီက စားစရာက အရမ်းအရသာရှိတာပဲ!

သူတို့သည် လျှာကိုက်မိလုနီးပါးပင် စားခဲ့ကြသည်။ ဗိုက်ပြည့်လုံးသည့်အထိ သူတို့ စားခဲ့ကြပြီးနောက် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် သူတို့၏ ခုံများပေါ်တွင် ပစ်ထိုင်လိုက်ကြသည် : “ ဒီမှာ ဧည့်သည်တွေ အရမ်းများနေတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ စားစရာက အရမ်းအရသာရှိနေတာကိုး! ”

“ စားဖိုမှူးရဲ့ ဓားလက်ရာက ကောင်းတယ်။ အရံဟင်းအတွက် မုန်လာဥနီကို ပုံထွင်းဖို့ အများကြီး အားထုတ်လိုက်ရမှာ၊ ဟုတ်တယ်မလား? ”

“ ငါ့ဦးလေးအိမ်က စားစရာတောင် ဒီက စားစရာလောက် မကောင်းဘူး! ” မိန်းကလေးငယ်များထဲမှ တစ်ဦးက ဆိုသည်။

မိန်းကလေး၏ မျိုးရိုးနာမည်မှာ လျို ဖြစ်ပြီး သူ(မ)၏ ဦးလေးမှာ လျိုကျိချင်း ဖြစ်သည်။

လျိုကျိချင်းနဲ့ ကျူးလျန်ယင်းတို့ လက်ထပ်ထားတာကို သိုင်းလောကမှာ ဘယ်သူက မသိလို့လဲ? သူ(မ) ပြောနေတဲ့ ဦးလေးအိမ်က သိုင်းလောကမဟာမိတ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ ကျူးလျန်ယင်းရဲ့ အိမ်ပဲ!

ကျူးလျန်ယင်းဟာ စွန့်စားခန်းများစွာ ရှိဖူးပြီး ကောင်းစွာ စီမံတတ်ကာ အလွန်ချမ်းသာသည်။ သူ၏ စားစရာများမှာ သဘာဝကျစွာပင် ထိပ်တန်းဖြစ်၏။ ရလဒ်ကမူ... ဒီစားသောက်ဆိုင်က စားစရာလောက် မကောင်းဘူးလား?

ဤယောက်ျားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများမှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်လေးတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ပြောလာသည် : “ အဲ့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပါဦး၊ သူတို့က တကယ် ချော‌တယ်! ”

ဤလူ၏ စကားများကို ကြားရသော် ဤယောက်ျားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများသည် အတူတကွ လှမ်းကြည့်ကြပြီး အသက်သုံးဆယ်ကျော်ဟု ထင်ရသော အမျိုးသားတစ်ဦးက အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်ဟု ထင်ရသော လူငယ်တစ်ဦးနှင့်အတူ အပေါ်ထပ်အခန်းမှ ထွက်လာကာ အပြင်ထွက်တော့မည်ကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။

ဤလူနှစ်ဦး၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်နှင့် ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါတို့မှာ အမှန်တကယ် ထင်ရှားပေါ်လွင်ပြီး ဤယောက်ျားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများမှာ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ သူတို့ကို ကြည့်ချင်ကြသည်။ လျိုကျိချင်း၏ တူမလေးက သူတို့ကို ကြည့်ကာ ပို၍ပင် မှင်သက်နေသည်။

ဒီနှစ်ယောက်ထဲမှာ နည်းနည်းပိုအသက်ကြီးပုံရတဲ့ တစ်ယောက်က တကယ်ပဲ လျိုကျိချင်းနဲ့ အရမ်းရုပ်ဆင်နေတယ်!

“ ဒီနှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ? နောက်ကလိုက်ပြီး ကြည့်ကြမလား? ” ဆယ်ကျော်သက်များထဲမှ တစ်ဦးက အကြံပြုခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ဦးတွင် သိုင်းပညာများ ရှိပုံမပေါ်သော်ငြား သူတို့အားလုံးက မျိုးဆက်သစ် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး တိတ်တဆိတ် နောက်မှလိုက်သွားလျှင်ပင် သူတို့ကို ရှာတွေ့လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

“ ကောင်းပြီ ” လူတိုင်းက သဘောတူသည်။ သူတို့ ဘာမှမလုပ်ချင်ပေ။ သို့ရာတွင် ချောမောသော ရုပ်ရည်များဖြင့် လူများက သူတို့ကို ကြည့်ရုံနှင့်တင် လူအများကို ပျော်ရွှင်စေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့၌ လုပ်စရာလည်း ရှိမနေခဲ့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးက စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်ပြီးနောက် လှည်းတစ်စီးထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ဤယောက်ျားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများသည် တိတ်တဆိတ် နောက်မှလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ အထောက်အထားများကို ရှာဖွေရန် လူလွှတ်လိုက်သည်။

သူတို့ဟာ စားသောက်ဆိုင်၏ ပိုင်ရှင် ဖြစ်ကြကာ တစ်ဦးမှာ သခင်ကျင်း ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ သခင်ရှိူ့ ဖြစ်သည်။

လှည်းက အလွန်နှေးကွေးစွာ သွားနေပြီး လမ်းတစ်ဝက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးက လှည်းထဲမှ ထွက်လာကာ ချစ်ခင်ကြည်နူးသော အပြုအမူဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ဝယ်ခဲ့ကြသည်...

“ သူတို့က အတွဲဖြစ်လောက်တယ်။ သူတို့က အရမ်းလိုက်ဖက်တာပဲ။ ”

“ နတ်စုံတွဲလိုပဲ။ ”

“ ခေါင်းဆောင်ကျူးနဲ့ သခင်လျိုတို့ရဲ့ ရုပ်ရည်က နှိုင်းယှဉ်မရဘူးလို့ ငါ ထင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်။ ”

…

ဤယောက်ျားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများက တီးတိုးပြောကြပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ရှေ့ရှိ လှည်းက စံအိမ်တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် အကြာကြီး ကြည့်ပြီး ထွက်သွားတော့မည်အပြု၊ ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူတို့ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည် — ကျူးလျန်ယင်းက အိမ်တံခါးဝရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည် : “ သခင်ကျင်း၊ ငါ ငွေပြားတစ်သောင်း ယူလာခဲ့ပြီ။ ငါ မင်းရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို တောင်းခံပါတယ်! ” 

“ မင်း နောက်တစ်ခေါက် မတွေးနိုင်တော့ဘူးလား? ” ယန်ကျင်းဇီသည် ကျူးလျန်ယင်းကို ဆွံ့အစွာ ကြည့်နေသည်။

နှစ်ကာလများတလျှောက် ကျူးလျန်ယင်းက ဤနေရာသို့ မကြာမကြာ လာကာ သူ့ကို ရှာပြီး သိုင်းပညာ ဆွေးနွေးခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် ပြောရမည်ဆိုလျှင်... သူ့ထံမှ အရိုက်ခံခဲ့ရသည်။

အများအားဖြင့် သူက သဘောတူသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ကျူးလျန်ယင်းကို ရှင်းရန်မှာ အားသိပ်မထုတ်ရဘဲ ကျူးလျန်ယင်းက အကြိမ်တိုင်း ငွေပြန်ပေးသွားသေးသည်။

“ ကျေးဇူးပြုပြီး အကြံဉာဏ်ပေးပါ! ” ကျူးလျန်ယင်းက ထပ်ပြောပြန်သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လှည်းထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး ကျူးလျန်ယင်းနှင့် တိုက်ခိုက်သည်။ ခဏကြာပြီးနောက် သူက ကျူးလျန်ယင်းကို မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျစေခဲ့သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် ကျူးလျန်ယင်း၏ ရင်ဘတ်ကို တက်နင်းပြီး ကျူးလျန်ယင်းကို မေးလိုက်သည် : “ ငွေဘယ်မှာလဲ? ”

ကျူးလျန်ယင်းက အကြိမ်အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးပြီး သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှ ငွေစက္ကူကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် ငွေစက္ကူကို ယူပြီးနောက် သူ့ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ကျူးလျန်ယင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လျိုကျိချင်းကလည်း ထွက်လာခဲ့ပြီး ကျူးလျန်ယင်း မတ်တပ်ရပ်နိုင်အောင် ကူညီပေးသည်။

ယန်ကျင်းဇီ လျိုကျိချင်းကို ပြောလိုက်သည် : “ သူလည်း အသက်မငယ်တော့ဘူး။ နှစ်တိုင်း အရိုက်ခံရဖို့ ငွေသုံးနေတာ စိတ်ဝင်စားစရာမကောင်းဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ဖျောင်းဖျပြီး သူ့ကို မလာခိုင်းပါနဲ့တော့‌။ ” ယနေ့ သူ့လှည်းနောက်တွင် လူငယ်အနည်းငယ် ပါလာခဲ့သည်... ကျူးလျန်ယင်းက မျိုးဆက်ငယ်လေးတွေရဲ့ရှေ့မှာ ရှက်စရာကောင်းပြီး ရှုံးသွားခဲ့တယ်!

“ အင်းပါ ” လျိုကျိချင်း အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့သွားသည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောချင်သေးသည်။ ယန်ရှိူ့သည် လှည်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည် : “ ကျင်းဇီ၊ အိမ်ပြန်သင့်ပြီ။ မင်း သူတို့နဲ့ စကားမပြောနဲ့တော့။ ” နှစ်နှစ်ဆယ်ကြာပြီးတာတောင် သူ ဒီလူနှစ်ယောက်ကို မကြိုက်သေးဘူး!

“ ဟုတ်ပါပြီ။ ကိုယ် သူတို့ကို စကားမပြောတော့ဘူး။ ကိုယ် မင်းနဲ့ပဲ စကားပြောပါ့မယ်! ” ယန်ကျင်းဇီသည် ရယ်မောကာ ယန်ရှိူ့ကို ခြံဝင်းထဲသို့ ခေါ်သွားသည်။

ထို

ယောက်ျားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများ : “ ... ” အကြီးအကဲတွေက သူတို့ကို ဒီနေရာ မလာခိုင်းတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဒီပုံစံက တကယ်ပဲ နည်းနည်းရှက်စရာကောင်းတယ်...

____