Ch 64

64 : ခင်ဗျား ရေချိုးဖို့ ကျွန်တော် ကူညီပါ့မယ်

"ရေ ရပြီ"

လင်းဖန်၏ အသံသည် အတွေးနယ်နက်နေသော ချူရှောင်ကို အံ့အားသင့်စေသည်။

"ဟွန်း..."

ချူရှောင်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ လင်းဖန်သည် ဘာမှ မပြောဘဲ ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ သူ့ကို တိုက်ရိုက် ပွေ့ချီလိုက်သည်။

"ဟေ့! ဘာလုပ်တာလဲ?"

"ခင်ဗျားကို ရေချိုးပေးမလို့လေ" လင်းဖန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည် "မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားဘာသာ ထနိုင်မယ်လို့ ထင်လို့လား?"

သူပြောနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဆေး၏ အာနိသင်သည် ယခုမှ လုံးဝ ကုန်သွားပြီး ချူရှောင်တွင် လုံးဝ အားအင် မရှိတော့ပေ။ သူကိုယ်တိုင် ထ လျှောက်လိုလျှင်ပင် ပြဿနာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် လင်းဖန်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ချူရှောင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သို့သော် သူသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားနေရဆဲပင်။

တကယ်လို့ ချန်ဖန်နဲ့ သူ့ရန်သူတွေသာ ကလေးလေးတစ်ယောက်က ရေချိုးပေးတာကို ခံခဲ့ရတယ်ဆိုရင် ချူရှောင်မှာ သူတို့ရှေ့မှာ မျက်နှာပြစရာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး…

ချူရှောင် ဘာမှ မပြောသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းဖန်သည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ချူရှောင်ကို ရေချိုးခန်းထဲသို့ ခေါ်သွားပြီးနောက် သူ့ကို ပြန်မထူဘဲ အောက်သို့ ချထားလိုက်သည်။

ရေချိုးခန်းသည် အလွန်သေးငယ်ပြီး ချူရှောင်သည် ယခု မည်သည့် အထောက်အပံ့မှ မပါဘဲ ရပ်တည်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် လင်းဖန်သည် ချူရှောင်ကို ချထားပြီးနောက် သူ့ကို နံရံကို မှီထားခိုင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်ဖန်သည် ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ချူရှောင်၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပေးလိုက်သည်…

ခဏလေး! ဘာလို့ ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်နေတာလဲ?

တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပေးတာ... သူ အရင်က မလုပ်ဖူးတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းငယ် ကြိမ်ဖန်များစွာ လုပ်ဖူးတာတော့ မှန်တယ်။

သို့သော် ဤကိစ္စကို ချူရှောင်၏ လက်ခံမှုသည် အလွန် မြင့်မားပုံ မပေါ်ပေ။

"ဘယ်နေရာလာကို ကိုင်နေတာလဲ?" လင်းဖန်၏ လက်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိတွေ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသောအခါ ချူရှောင်သည် တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤကိစ္စတွင် လင်းဖန်သည် အလွန် တည်ငြိမ်စွာ ပြုမူခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပေးနေတာလေ။ ခင်ဗျားကို ကိုင်တာ မဆန်းပါဘူးနော်? ဘာလဲ? ခင်ဗျားက အကျီမချွတ်ပဲ ရေချိုးမလို့လား?" လင်းဖန်က ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြောပြီးနောက်... အဟမ်း... သူ့ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဆက်လက်၍ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပေးနေသည်…

ချူရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ့ရှေ့တွင် တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာသည်အထိ ထိုအရာသည် တကယ်ကို... လှပလွန်းပြီး အရာအားလုံးသည် ပြီးပြည့်စုံနေသည်…

လင်းဖန်သည် သူ့ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ အနည်းငယ် နောင်တပင် ရမိတော့သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်က ဘားတွင် သူသည် သူ့ကို အခွင့်ကောင်း မယူခဲ့ပေ။ ထိုအရာကို နောက်ဆုံးအထိ လုပ်ခဲ့သင့်သည်…

သို့သော် သူသည် ထိုအရာကို တွေးနေစဉ်တွင် ဤရှုပ်ထွေးသော အတွေးသည် သူ့ခေါင်းထဲတွင် ချက်ချင်း ပယ်ချခံလိုက်ရသည်။

မိမိ၏ ရန်သူအပေါ် ထိုသို့သော အတွေးမျိုး ရှိခြင်းသည် ဦးနှောက်အကြောများ တင်းမာလာစေရမည်…

ထိုထူးဆန်းသော အတွေးကို ယခု လျစ်လျူရှုရန် မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေရင်း လင်းဖန်သည် မလိုမုန်းထားစွာဖြင့် ချူရှောင်ကို ရေချိုးကန်ထဲသို့ ပွေ့ချီလိုက်သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည်…

အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ရှက်စရာကောင်းသည်။

"အဟမ်း၊ ကျွန်တော့် အကူအညီ လိုသေးလား?”

"အွန်း..." ချူရှောင်၏ မျက်နှာသည် ပို၍ မည်းမှောင်သွားနိုင်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

….

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဘာမျှ မပြောသောကြောင့် ကျဉ်းမြောင်းသော ရေချိုးခန်းအတွင်းမှ ရေစီးသံ တိုးတိတ်တိတ်သည် ထူးခြားစွာ ကြည်လင်နေသည်။

တစ်ချိန်လုံး ချူရှောင်သည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာထားသည်... မကောင်းပေ။

သူသည် လင်းဖန်၏ အကူအညီကို မကျေနပ်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ လက်ရှိ ခံစားချက်သည် အလွန် ထူးဆန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မူလက ချူရှောင်သည် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်မှုကို အလွန်နှစ်သက်သူဖြစ်ပြီး အခြားသူများနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိတွေ့မှုကို မနှစ်သက်ပေ။ သို့သော် ဤသည်မှာ သာမန် ရေချိုးခြင်းတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်မှ လူသည် ကျားမ တူသောကြောင့် လုံးဝ သည်းမခံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတွင် ထိုအရာထက် ပိုနေပုံရသည်။

ဖန်မင်၏ ထိတွေ့မှုကို ခံခဲ့ရသည့် အချိန်မှစ၍ ချူရှောင်၏ ယောက်ျားနှစ်ဦးအပေါ် နားလည်မှုသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယခု သူသည် ထိုသို့သော အနေအထားတွင် ရောက်ရှိနေပြီး အခြားတစ်ဖက်မှ လူကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးကြောပေးရန် တောင်းဆိုနေရသည်။ တဖြည်းဖြည်း ချူရှောင်သည် ထူးဆန်းပြီး ထူးခြားသော ခံစားချက်မျိုး ရရှိလာသည်။

သို့သော် သူ၌ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ လင်းဖန်ကို တွန်းထုတ်ရန် အင်အားလည်း မရှိသလို လင်းဖန်ကို ထွက်သွားခိုင်းရန်လည်း အနေအထား မရှိပေ…

ထို့ကြောင့် မည်မျှ ထူးဆန်းသည်ဖြစ်စေ ချူရှောင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် တောင့်တင်းသော မျက်နှာကိုသာ ထားနိုင်တော့သည်။

သို့သော် ချူရှောင် မသိခဲ့သည်မှာ ထိုအချိန်၌ ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားနေရသူသည် သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ခြင်းပင်။

တစ်ဖက်တွင် ချူရှောင်ကို ရေချိုးပေးနေစဉ် လင်းဖန်၏ လက်များလည်း အလွန် တောင့်တင်းလာသည်။

ထို အံ့သြဖွယ် တင်းမာမှုသည် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဘားတွင် ရှိခဲ့သည့်လောက် မဆိုးသော်လည်း အတော်လေး သက်သာသွားသည်။

လင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ခံစားချက်အမျိုးမျိုးသည် အဆုံးမရှိ ရောယှက်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် မည်သည့်နေရာတွင် ထားရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်ကို ခံစားနေရစဉ် သူသည် သူ့ရှေ့မှ "လှပသော မြင်ကွင်း" ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ လင်းဖန်ပင်လျှင် သူသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဟု ခံစားနေရသည်။

ထို့ပြင် လင်းဖန်သည် သူ၏ လည်ချောင်း တင်းလာပြီး အသက်ရှူသံများ ပို၍ လေးလံလာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်သည်။

အင်း... လက်ရှိ အခြေအနေအရ…

…

နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ဦးစလုံးကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော ရေချိုးခြင်းသည် နာရီဝက်အကြာတွင် ပြီးဆုံးသွားသည်။

ချူရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သုတ်ပေးပြီးနောက် လင်းဖန်သည် သူ့ကို ပြန်ပွေ့ချီကာ ကုတင်ပေါ်သို့ ခေါ်သွားသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထိုအရာသည် ယခင်ကလောက် သဘာဝမကျသလို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုလည်း မရှိပေ။

"ခင်ဗျား လာတုန်းက အဝတ်အစား ဘာမှ မပါလာဘူးဆိုတော့ ဒီနှစ်ထည်ထဲက တစ်ထည် ရွေးဝတ်လို့ရတယ်" ရှက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် လင်းဖန်သည် ဗီရိုထဲမှ အဝတ်အစားနှစ်ထည်ကို ထုတ်ကာ ချူရှောင်ရှေ့တွင် လှုပ်ပြလိုက်သည်။

ထိုအဝတ်အစားနှစ်ထည်မှာ ပဲနှစ်လုံးကဲ့သို့ တူညီသော အဖြူရောင် တီရှပ်နှစ်ထည် ဖြစ်သည်။

သူ့ကို ဘာလို့ ရွေးခိုင်းတာလဲ…

သို့သော် ဤသည်မှာ ချူရှောင်၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားရသည့် အကြောင်းရင်း မဟုတ်ပေ။

သူသည် အခြားသူတစ်ဦး၏ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ရန် လက်မခံနိုင်ခဲ့ပေ…

သို့သော် အမှန်တရားမှာ သူသည် ထိုအရာကို လက်ခံနိုင်မှ ဖြစ်မည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ရတာ်" ချူရှောင်သည် သွားကြိတ်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မကျေနပ်မှုသည် အလွန် ထင်ရှားနေသည်။

"ဟားဟား၊ အိုကေလေ၊ ဒါဆို ဒီတစ်ထည်ပဲ ဝတ်လိုက်တော့" လင်းဖန်က ပြုံးကာ ပြောပြီး ချူရှောင်ကို ဆွဲထူကာ သူ၏ ပြုစုသူအဖြစ် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သည်။

ချူရှောင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ရန် ကူညီပေးနေစဉ် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်အထိ မကြာလိုက်ပေ။

"လင်းဖန်!"

"ဟင်?" လင်းဖန်သည် လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ ပေါက်ကွဲလုဆဲဆဲ ချူရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ဘာတွေ ဝတ်ပေးနေတာလဲ?!"

"ကျွန်တော့် အတွင်းခံလေ" လင်းဖန်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"...ချွတ်လိုက်စမ်း!" ချူရှောင်၏ မျက်နှာသည် အလွန် မည်းမှောင်သွားသောကြောင့် ဖုံးကွယ်၍ မရပေ။

သူ ဘာဖြစ်နေသည်ကို သိသော်လည်း အဓိကအချက်မှာ ထိုလူသည် သူ့အတွက် အတွင်းခံကို အမှန်တကယ် ယူလာပေးခြင်းပင်!

အခြားသူများ၏ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ခြင်းသည် ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း သူသည် အခြားသူတစ်ဦး၏ အတွင်းခံကို ဝတ်ဆင်ရန် လက်မခံနိုင်ပေ!

ပြောစရာမလိုအောင် ချူရှောင်၏ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်၊ ရွံရှာဖွယ်နှင့် ရှက်ရွံ့ဖွယ် မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ လင်းဖန်သည် ချူရှောင် ဘာတွေးနေသည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်…

သူ ထိုသို့ ပြုမူခဲ့လျှင်ပင် တစ်ခါတစ်ရံ ရွံရှာဖွယ် စွဲလမ်းမှုသည် ရှင်းပြရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။

"အဟမ်း၊ ခင်ဗျား မဝတ်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း တခြား ရွေးစရာ မရှိဘူး။ ဒီနားမှာ ကုန်တိုက်ကြီးတွေလည်း မရှိဘူး။ ဆိုင်တွေလည်း အကုန် ပိတ်သွားပြီ" လင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူသည် အိမ်တွင် အသစ်များ ရှိကြောင်း ချူရှောင်ကို ပြောလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားမှာ ရွေးချယ်စရာ နည်းနည်းတော့ ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားအတွက် လျှော်ဖွပ်ပြီး ခြောက်အောင် လုပ်ပေးမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် မဝတ်ဘဲ နေလို့လည်းရတယ်" သူသည် တမင်သက်သက် ချူရှောင်၏ တဖြည်းဖြည်း ပို၍ ရက်စက်လာသော အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုကာ ထပ်ပြောလိုက်သည် "တကယ်တော့ အိမ်မှာ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိတာလေ။ ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

"တိတ်စမ်း!"

"အဟမ်း၊ ကောင်းပြီလေ" လင်းဖန်သည် ပခုံးတွန့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်…

ခဏအကြာတွင် ချူရှောင်၏ ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ လင်ဖန်က မေးလိုက်သည် "ခင်ဗျား တကယ် မဝတ်ချင်ဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား?"

"..."

"တကယ်တော့ ခင်ဗျားလည်း မြင်တဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်က သန့်ရှင်းရေးကို အရမ်း ဂရုစိုက်တဲ့သူပါ ကျွန်တော် ပုံမှန် အချိန်မှန် ရေချိုးပြီး ကျွန်တော့် အတွင်းခံတွေကို လျှော်ဖွပ်ထားတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျောင်းမှာလည်း စာသင်နှစ်တိုင်း ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်တယ် ကျွန်တော် အရမ်း ကျန်းမာပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကလည်း ပုံမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော့်မှာ ဘာ ထူးဆန်းတဲ့ လိင်ဆက်ဆံမှုမျိုးမှ မရှိသလို ထူးဆန်းတဲ့ ရောဂါတွေလည်း မရှိပါဘူး"

"တိတ်စမ်း!" ချူရှောင်သည် လင်ဖန်၏ စကားကို ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး သူ့ကို ပို၍ စိတ်တိုစေမည့် စကားကို ပြောလိုက်သည်။

"ယူလာခဲ့စမ်း" ချူရှောင်သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ ယခု သူသည် တစ်ချက်လောက် ထိုးလိုက်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်လာပြီ။

သို့သော် သူသည် တကယ်တမ်း ဝတ်ဆင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ…

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ချူရှောင်သည် လင်ဖန်၏ "ကြင်နာသော" အကူအညီကို လက်ခံရန် အလွန် မပျော်ရွှင်ခဲ့ပေ။

"အွန်း၊ မဆိုးပါဘူး၊ ခင်ဗျားနဲ့ လိုက်သား" လင်းဖန်သည် ကိုယ်ပိုင် အဝတ်အစားများနှင့် အတွင်းခံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကုတင်ပေါ်မှ ချူရှောင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့သော ချူရှောင်ကို ကြည့်ရင်း လင်းဖန်သည် မိမိ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တစ်မျိုးသော ပျော်ရွှင်မှုအရသာကို ခံစားလိုက်ရသည်...

ဘယ်လို ပြောရမလဲ... အိမ်တစ်လုံး ဝယ်ပြီး လက်မှတ်မှာ ကိုယ့်နာမည် ရေးထည့်လိုက်ရသလိုပဲ….

တစ်မျိုးသော အောင်မြင်မှု အရသာ။

လင်းဖန်သည် မိမိကိုယ်ကို စိတ်ထဲမှ အကဲဖြတ်နေသည်။

သူ ဒီလို ဝါသနာမျိုး ရှိနေတာကို ဘာလို့ သတိမထားမိခဲ့တာလဲ? အရင်က ဘာကြောင့် မဖြစ်ခဲ့တာလဲ?

သို့သော် သူ ပြောင်းလဲသွားသည်ဖြစ်စေ၊ မပြောင်းလဲသွားသည်ဖြစ်စေ လင်းဖန်သည် ယခု စိတ်ကောင်းဝင်နေသည်။

"ရေ နည်းနည်း သောက်မလား ဒါမှမဟုတ် အဆာပြေ တစ်ခုခု စားမလား?" လင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တပ်မက်မှုနှင့် ရေချိုးခြင်းတို့ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းသည် အင်အားကုန်ခမ်းစေသော အရာများလည်း ဖြစ်သည်။

"မလိုဘူး" ချူရှောင်က ငြင်းလိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် ထူးဆန်းသော အတွေးများကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖြီးနေစဉ် ချူရှောင်သည် အခြားသူတစ်ဦး၏ အတွင်းခံကို ဝတ်ဆင်ရသည့် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ဖိနှိပ်ထားသည်။

ထိုထူးဆန်းပြီး မရှင်းလင်းသော ခံစားချက်တွင် နစ်မြောမသွားစေရန် ချူရှောင်သည် လင်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကွန်ပျူတာ စားပွဲပေါ်သို့ မှီလိုက်သည်။

"မင်းက ကျောင်းသားတစ်ယောက်လား ဒါမှမဟုတ် မဟုတ်ဘူးလား?" ချူရှောင်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်ဖြင့် လင်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

အရင်က ထိုကလေးဆိုးလေး ပြောခဲ့သည်ကို တွေးတောရင်း "ကျွန်တော် အရမ်း ကျန်းမာပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကလည်း ပုံမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော့်မှာ ဘာ ထူးဆန်းတဲ့ လိင်ဆက်ဆံမှုမျိုးမှ မရှိသလို ထူးဆန်းတဲ့ ရောဂါတွေလည်း မရှိပါဘူး" ဟူသော စကားသည်... ဒါက အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက် ပြောသင့်တဲ့ စကားလား? ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုကလေးသည် ထိုသို့ အေးဆေးစွာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်" လင်းဖန်သည် ချူရှောင် ဘာပြောလိုသည်ကို နားမလည်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ သူသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ အိတ်ထဲမှ ကျောင်းသားကတ်ကို ထုတ်ယူပြီး ချူရှောင်ကို ပေးလိုက်သည်။

သူ့ဘဝမှာ သူ ဆင်းရဲခဲ့တယ်။ စားဖို့တောင် ပိုက်ဆံ မလောက်တဲ့သူက ဘယ်လိုလုပ် ခိုးကူးထားတဲ့ "ပညာရေး" ရုပ်ရှင်တွေကို ဝယ်နိုင်မှာလဲ? ထိုအချိန်က သူသည် ထိုစကားများကို တကယ် မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ထောင်ဆိုတာ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ?

အဲဒါက မင်း အရာရာမှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြီးပြင်းနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ၊ အဲဒီအချက်လည်း ပါတာပေါ့…

ဟုတ်ပါတယ်၊ လင်းဖန်သည် ချူရှောင်ကို ထိုအရာများအကြောင်း ပြောပြနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် သူသည် မသိချင်ယောင်ဆောင်နေရုံသာ ရှိသည်။

ချူရှောင်အတွက်မူ သူသည် သူ့ရှေ့မှ ကျောင်းသားကတ်ကို အပေါ်ယံသဘောထားဖြင့်သာ ကြည့်ပြီး ထိုမိုက်မဲသော လင်းဖန်ကို အာရုံစိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် သူသည် ကျောင်းသားကတ်ပေါ်မှ ကျောင်းအမည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မင်းလည်း အမှတ် ၇ အထက်တန်းကျောင်းကလား?”

“အင်းလေ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး..." ချူရှောင်သည် ဖန်မင်သည် အမှတ် ၇ အထက်တန်းကျောင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ကို အရင်က တွေ့ရှိခဲ့ပုံရသည်။ သူ မေးလိုသော်လည်း နောက်တစ်ချက်တွင် သူသည် ဖန်မင်ကဲ့သို့ လူမျိုးကို သိမည် မဟုတ်သောကြောင့် ထားလိုက်တော့သည်။

လင်းဖန်အတွက်မူ…

သူသည် အခြားတစ်ဖက်ကို တွေးနေသည်…

ဘာလို့လဲ? လျူလီက အမှတ် ၇ အထက်တန်းကျောင်းရဲ့ ဆရာ ဖြစ်နေလို့ ချူရှောင်က ဒီကျောင်းနာမည်ကို အထူး အာရုံစိုက်နေတာလား?

ထိုအတွေးကို တွေးမိသောအခါ လင်းဖန်၏ မျက်နှာသည် ပျက်သွားပြီး သူ၏ ယခင် စိတ်ကောင်းဝင်နေမှုပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟဲဟဲ၊ ခဏအကြာတုန်းက ဘာကြောင့်မှန်းမသိ စိတ်ကြည်လင်နေပြီး အခုတော့ ဒီလို ဖြစ်သွားတာ…