Ch 57

57 : ဆေးရဲ့ အာနိသင်က ပြင်းထန်တယ်

"ရောက်ပြီ" လင်းဖန်က ချူရှောင်ကို အောက်သို့ချကာ တံခါးဆီ လက်လှမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် အဖေ ပျောက်သွားတုန်းက ကျွန်တော် ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတယ်။ နှစ်အနည်းငယ်ကြာတော့ ကျွန်တော့်အမေက ချမ်းသာတယ်ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ ထပ်ပြီး အိမ်ထောင်ပြုသွားတယ်။ တနည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း နေခဲ့ရတာပေါ့”

လင်းဖန်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ ဘာကြောင့် ချူရှောင်ကို သူ့မိသားစုအကြောင်း ပြောပြခဲ့မှန်း မသိခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း အရေးမပါပေ။

ချူရှောင်က သူ့စကားကို အလေးအနက်ထားမည်ဟု သူ မထင်ခဲ့ပေ။

သူမှန်သည်။ ချူရှောင်က သူပြောနေသည်ကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

ချူရှောင်သည် တိုက်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းတွင် အိပ်ခန်းနှင့် ဧည့်ခန်းတစ်ခုသာ ပါဝင်ပြီး ကျဉ်းမြောင်းသည်။ ချူရှောင်၏ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းခန်းသည် လင်းဖန်၏ တိုက်ခန်းတစ်ခုလုံးထက်ပင် ပိုကြီးသည်။

သို့သော်လည်း တိုက်ခန်းသည် သပ်ရပ်သန့်ရှင်းသည်။

ထို့ကြောင့် ချူရှောင်သည် မကျေနပ်ဟန် မပြခဲ့ပေ။

လင်းဖန်က ချူရှောင်ကို သူ့တိုက်ခန်းထဲသို့ ခေါ်သွားပြီး "ခင်ဗျားကို ပတ်ဝန်းကျင် လှည့်ပြပေးရမလား"

နောက်ဆုံးတွင် ချူရှောင်သည် ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ကောင်းနေနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း လင်းဖန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချူရှောင် သတိမထားမိပေ။

သူက အေးစက်သော အသံဖြင့် "မလိုဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အမည်မသိသော ဆေးကြောင့် သူ၏ အခြေအနေ ပိုဆိုးလာသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူ၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များ အားနည်းသွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဤအရာက သူ့ကို စိတ်တိုစေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းဖန်၏ အသံသည် သူ့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဆူညံသံတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

"အိုး..." လင်းဖန်သည် ချူရှောင်၏ စိတ်မရှည်ဟန်ကို ကြားလိုက်သည်။ သူသည် ပါးစပ်ကိုပိတ်ကာ ချူရှောင်ကို ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ချူရှောင်သည် စကားပြောလေ့မရှိပေ၊ အထူးသဖြင့် သူ့ထက် အသက်ငယ်သော လင်းဖန်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့သောအခါ ပို၍ပင်ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်အတွက်မူ သူ ဘာပြောရမှန်း မသိသောကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

သူ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက်တွင် လင်းဖန်သည် လူများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အလွန်အကျွံ မကျွမ်းကျင်သေးပေ။ ထို့ပြင် သူ့ရှေ့မှ လူသည် သူ့ထက် မြင့်မြတ်သော ချူရှောင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ချူရှောင်သည် စကားပြောလိုဟန် မတူပေ။ ပို၍တိတိကျကျဆိုရလျှင် ချူရှောင်သည် စကားပြောရန်ပင် စက်ဆုပ်ရွံရှာနေဟန် တူသည်။

ထို့ကြောင့် လင်းဖန် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

တစ်မိနစ်…

ဆယ်မိနစ်…

တစ်နာရီ…

တိတ်ဆိတ်မှုသည် တစ်နာရီခွဲကြာခဲ့သည်။ လင်းဖန်သည် နံရံကပ်နာရီကို ကြည့်ပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖျက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ချူရှောင်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားရန် ချောင်းဟန့်ကာ "ရေ သောက်ချင်လား"

"မလိုဘူး ကျေးဇူးတင်တယ်" လင်းဖန်၏ မေးခွန်းကြောင့် ချူရှောင်သည် လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် မကျေမနပ်ဟန်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အိုး... ဒါဆို  တစ်ခုခု စားချင်လား"

"မလိုဘူး" သူ့ရှေ့က ကောင်လေးကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဟု မထင်သော်လည်း ချူရှောင်သည် သတိလွတ်မနေခဲ့ပေ။

"အိပ်ချင်ရင် ခင်ဗျားကို ငါ့အိပ်ခန်းထဲ ခေါ်သွားပေးမယ်၊ ကျွန်တော့်အိပ်ရာမှာ အိပ်လို့ရတယ်"

သူ၏ စကားများကို ကြားလိုက်သောအခါ ချူရှောင်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားသည်။

"မလိုဘူး!" သူသည် ခဏရပ်ပြီး "မင်း မသေချင်ရင် မင်းရဲ့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထား" ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အိုကေ သဘောရှိ"

လင်းဖန်၏ မျက်လုံးများ မှောင်မည်းသွားသည်။ သူသည် လှည့်ကာ မီးဖိုချောင်သို့ သွားလိုက်သည်။

သူသည် ချူရှောင်ကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့သော်လည်း ချူရှောင်နှင့် မည်သို့ ဆက်ဆံရမည်ကို သူ မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ…

မီးဖိုချောင်မှ အနည်းငယ် တိုးတိတ်သော အသံထွက်လာသည်။

ချူရှောင်က လက်ခံနိုင်သည်ဟု ထင်သည်။

သူသည် ဆိုဖာပေါ်သို့ မှီချလိုက်ပြီး မျက်ခွံများကို ချကာ ညနေပိုင်းက ပြန်ပေးဆွဲခံရသည့်အကြောင်း တွေးတောနေလိုက်သည်။

"ဟို ပြန်ပေးဆွဲသမားတွေ ငါ့လမ်းကို ပိတ်ပြီး ငါ့ကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ ဆေးထိုးခဲ့တာ..."

ထင်ရှားသည်မှာ ပြန်ပေးဆွဲမှုသည် အလွန် ဂရုတစိုက် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့က ချန်ဖန်နဲ့ တခြား လက်အောက်ငယ်သားတွေ ငါ့နောက်ကို လိုက်မလာနိုင်အောင် တားဆီးခဲ့ပြီး ငါ့ကားလမ်းကိုလည်း ပိတ်ဆို့ခဲ့တယ်။ သူတို့ဟာ ဆေးကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ငါ့အာရုံကို လွှဲပြောင်းဖို့ တိုက်ခိုက်တဲ့ဟန်ဆောင်ပြီး ဆေးထိုးနိုင်ခဲ့ကြတာ။

ဒီလို ကြံစည်တဲ့လူကတော့ တကယ်ကို ပါရမီရှင်ပဲ ပြောရမယ်။

ဒါပေမဲ့လည်း မြို့တော်တစ်ခုလုံး ငါ့လက်အောက်မှာပဲ။ ဘယ်သူတွေ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်နေလဲဆိုတာ ငါ ရှာတွေ့မှာ သေချာတယ်။ ငါ့လက်အောက်ငယ်သားတွေအတွက်တော့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။

ငါ့ကို အများဆုံး စိုးရိမ်စေတာက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဆေးပဲ။

ဘယ်လိုဆေးလဲတော့ မသိပေမဲ့ အာနိသင်တော့ တော်တော်ပြင်းထန်မယ်ဆိုတာ ငါ သေချာတယ်...' ချူရှောင် သူ့ဘာသာတွေးနေမိသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆေးအကြောင်းအား တွေးမိသော် သူ့နဖူးမှ အရေးအကြောင်းများ ထင်လာ၏။

Damn it!

ရုတ်တရက် ဆေး၏ အာနိသင်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားပုံရသည်။ သူ့အတွင်း၌ ဘီလူးတစ်ကောင်က သူ့ခွန်အားအားလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဆိုဖာပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ကိုယ်လက်များ ထုံကျင်ကာ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းပင် မမြှောက်နိုင်တော့ဘဲ ခါးကို မတ်မတ်ထား၍ ထိုင်နေသည်။

အဆိုးဆုံးကတော့ သူသည် အလွန်ထူးဆန်းသော ခံစားချက်မျိုး ခံစားနေရခြင်းပင်။

သူသည် တဏှာ၏ မီးလျှံဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင်…

အမည်မသိသော ဆေးသည် သူ့ကို ယောက်ျားပီသသော ဆန္ဒကိုသာ နှိုးဆွသည်မဟုတ်ဘဲ မိန်းမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ နူးညံ့စွာ ပွေ့ဖက်ခံချင်စိတ်ကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဟိုးအရင်ကလို….

အရင်တစ်ခါ ဘားမှာ ခံစားခဲ့ရသလိုပင်။

သူသည် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆေးခတ်ခံခဲ့ရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ သိက္ခာကျတဲ့ ခံစားချက်သည် ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်…

အရင်တစ်ခါ ဆေးခတ်ခံရတုန်းက သူ၏ အာရုံများသည် အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် လုံးဝ သတိကောင်းနေပြီး တဏှာ၏ ပြင်းထန်မှုကို အထူးခံစားနေရကာ တစ်ကိုယ်လုံး အားနည်းနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ညည်းညူခြင်းကိုပင် မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် တဏှာ၏ လှိုင်းလုံးများကို ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ချေ။

သူသည် အားနည်းပြီး လုံးဝပျော့ခွေနေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော မီးပွားများ လင်းလက်နေသည်။

'ဘယ်သူပဲ ဒီအရာတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေပါစေ၊ သူ ဘာလိုချင်သည်ဖြစ်စေ၊ ငါ သူ့ကို အပြစ်ပေးမယ်။ သူ ဒါနဲ့ထိုက်တန်တယ်' ချူရှောင် သူ့ဘာသာတွေးနေမိသည်။

သူ မသိလိုက်သည်မှာ ထိုအချိန်တွင် လင်းဖန်သည် မီးဖိုချောင်တွင် ခေါက်ဆွဲပြုတ်စားနေပြီး ချူရှောင် ညည်းညူနေသည့် အကြိမ်အရေအတွက်ကို ရေတွက်နေခြင်းပင်။

စုစုပေါင်း ဆယ်ကြိမ်ပြည့်သောအခါ သူသည် တူများကို ချကာ ထွက်သွားသည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ချူရှောင်ကို တွေ့လိုက်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူသည် ဆေးကို ဖော်စပ်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အာနိသင်ကို မည်သူ့ထက်မဆို ပိုသိသည်။ သို့သော် ဆေးအရှိန်ကြောင့် လှပနေသော ချူရှောင်၏ ရုပ်သွင်သည် လင်းဖန်အပေါ် ပြင်းထန်သော အမြင်အာရုံ သက်ရောက်မှု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ချူရှောင်သည် နူးညံ့သော အလင်းရောင်အောက်တွင် ဆိုဖာပေါ်၌ အားမရှိစွာ လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာသည် ဒေါသနှင့် တဏှာတို့ ရောယှက်နေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက် ခံစားချက်များ ပြသနေသော သူ၏ မျက်နှာသည် လူများကို လွယ်လွယ်ကူကူ လိင်စိတ်ကြွစေနိုင်သည်။

လင်းဖန်လည်း ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်၏ ပြင်းထန်သော အကြည့်သည် ချူရှောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။

သူသည် သွားများကို ကြိတ်ကာ "ဟင်း... ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း"

သူသည် တဏှာကြောင့် ပူလောင်နေပြီး မည်သူ့ကိုမျှ မမြင်ချင်တော့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် ချူရှောင်သည် သူ့ရှေ့က ဆယ်ကျော်သက်ကို သတ်ပစ်ချင်စိတ် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ သူသည် အပြစ်မဲ့သူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"ခင်ဗျား အိပ်ရာထဲသွားတာ ပိုကောင်းလာလိမ့်မယ်" လင်းဖန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားနှင့်အတူ သူသည် ချူရှောင်ကို ပွေ့ချီကာ အိပ်ခန်းသို့ ခေါ်သွားသည်။

လင်းဖန်သည် ချူရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ချူရှောင်သည် ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ပေ မဟုတ်လား။

"ငါ့ကို လွှတ်!"

ချူရှောင်သည် မီးတောက်လောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး လင်းဖန်သည် ရေခဲတုံးကြီးတစ်ခုနှင့် တူသည်။ သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် လင်းဖန်ဘက်သို့ တိုးကပ်သွားသော်လည်း သူ့ခေါင်းထဲမှ အသံတစ်ခုက ထိုသို့ မလုပ်ရန် တားမြစ်နေသည်။

ချူရှောင်သည် နာကျင်နေသော်လည်း လင်းဖန်သည် သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေသည်။

သူသည် မျက်ခုံးများကို ပင့်ကာ "ခင်ဗျားကို အိပ်ရာပေါ် တင်ပေးမယ်" ဟု ဆိုကာ ချူရှောင်ကို ညင်သာစွာ အိပ်ရာပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူသည် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရေ သောက်ချင်လား"

"မလိုဘူး..."

"ဒါဆို..."

ချူရှောင်သည် သူ၏ ခွန်အားရှိသမျှကို စုစည်းကာ "ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း!"

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာပုံရသည်။

အောင်မြင်ပုံရသည်။

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းဖန်သည် ပြောချင်သော စကားများကို မြိုသိပ်လိုက်သည်။

သူပြောချင်သည်မှာ "ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက် ဆေးအရှိန် တစ်နာရီလောက်ဆို ပျောက်သွားပါလိမ့်မယ်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု သူ ဘာမှ မပြောလိုတော့ပေ။

သူ၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သော မဲ့ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် လှည့်ကာ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသည်။

ချူရှောင်အတွက်မူ…

နောက်တစ်နာရီအတွင်း သူသည် တဏှာ၏ ဝဲဂယက်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားရတော့မည်။

လင်းဖန်က ထိုဆေးသည် ရူးသွပ်သော တီထွင်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။

၎င်းသည် ရောစပ်ထားသော ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ဆေးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင်ပါဝင်သော ပစ္စည်းများသည် ကြွက်သားဂလိုင်ကိုဂျင်ကို ချေဖျက်ကာ လူများကို အားနည်းစေသည်။

သို့သော် အဓိကအချက်မှာ ထိုဆေးထဲတွင် ည ၁၂ နာရီတိုင်း နိုးထလာပြီး တက်ကြွလာသော အဏုဇီဝပိုးတစ်မျိုး ပါဝင်ခြင်းပင်။ အသက်ရှင်ရန်အတွက် ထိုအဏုဇီဝပိုးသည် အာဖရိဇီယာ့စ်ဇီဝြဖစ်ပျက်မှုကို ထုတ်လုပ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤဆေးအမျိုးအစားသည် လင်းဖန် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပြုပြင်ထားသော ဆေးထက်ပင် အာနိသင် ပိုပြင်းထန်မည်ဖြစ်သည်။

ချူရှောင်သည် သူ၏ မသန့်ရှင်းသော တဏှာကို သူ့လက်ဖြင့် ဖြေဖျောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အာဖရိဇီယာ့စ်ဇီဝြဖစ်ပျက်မှုသည် ကြွက်သားဂလိုင်ကိုဂျင်ကို လျင်မြန်စွာ ချေဖျက်ပြီး သူ့ကို အားနည်းစေသည်။

လိင်ဆန္ဒကြောင့် နှိပ်စက်ခံရပြီး ဘာမှ မလုပ်နိုင်တဲ့ ခံစားချက်က ဘယ်လိုနေမလဲ?

သူ ရူးသွားနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တဏှာရဲ့ကျေးကျွန် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။

နောက်ဆုံးတွင် လင်းဖန်သည် ချူရှောင်ကို မြေအောက် နိုက်ကလပ်သို့ ပို့ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် လိင်ဆက်ဆံလိုသော ဖောက်သည်များစွာ ရှိသည်။

သူ၏ မလိုလားမှုများရှိသော်လည်း ဆေး၏ အာနိသင်ကြောင့် သူသည် လိင်ဆက်ဆံရာတွင် ပျော်ရွှင်မှုကို တွေ့ရှိလိမ့်မည်။

သို့သော် လင်းဖန်၏ အစီအစဉ် ပျက်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချူရှောင်သည် ဆေးအရှိန် မကုန်မချင်း ထိုဝေဒနာကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်သည် ချူရှောင်နှင့် လိင်ဆက်ဆံရန် အခွင့်အရေး ရရှိနိုင်သော်လည်း အကြောင်းမသိသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့် သူသည် ထိုသို့ မလုပ်လိုခဲ့ပေ။

ချူရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အကြည့်ကြောင့်လည်း မဟုတ်၊ ချူရှောင်က သူသည် ဖန်မင်ဖြစ်ကြောင်း သိသွားမည်ကို ကြောက်သောကြောင့်လည်း မဟုတ်၊ ချူရှောင်က သူ့ကို ထိုနေရာမှ ထွက်သွားစေချင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

အာလုံးပေါင်းပြောရရင် သူသည် ထိုသို့ မလုပ်လိုခဲ့ပေ။

ဆေး၏ အာနိသင်သည် တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ပြီးဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူသည် အနာဂတ်တွင် ချူရှောင်ကို အနိုင်ယူရန် အခွင့်အရေးများစွာ ရရှိလိမ့်မည်။