Ch 55
Viewers 11k
Chapters 190

55 ：ချူရှောင်ကို ပြန်ပေးဆွဲခြင်း

 

NO.7 အလယ်တန်းကျောင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ချူရှောင်သည် အစည်းအဝေးတစ်ခုအတွက် ၎င်း၏ ကုမ္ပဏီသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။

 

သို့သော် အစည်းအဝေး၏ တစ်ဝက်တွင် သူသည် ထရပ်ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

 

သူသည် စိတ်တိုနေသည်။ မည်သူမျှ သူ့ကို ထွက်သွားခြင်းမှ တားဆီးရန် မရဲခဲ့ပေ။

 

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် ဝေးဝေးမှ သူ့နောက်လိုက်သွားပြီး သူ့ကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

 

ဒါဇင်နှင့်ချီသော ဗင်ကားများ ရုတ်တရက် လမ်းလယ်သို့ ရောက်လာကာ သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

 

ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးသည် ယခင်က မဖြစ်ဖူးခဲ့ပေ။ Xuanming ခရိုင်သည် သူတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်သည်။ လူအနည်းငယ်သာ သူတို့ကို ရန်စောင်ဝံ့ကြသည်။

 

ချန်ဖန်သည် ချူရှောင်၏ကား အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း ချူရှောင်နောက်သို့ အနီးကပ် မလိုက်ခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရနေသည်။

 

သူ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်၊ "Damnit! ဒီဗင်ကားတွေက တကယ်ကို ဖယ်ရှားဖို့ ခက်ခဲတာပဲ။ ဘယ်သူက ဒီနောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာလဲ?"

 

ချန်ဖန်သည် သူတို့ ထောင်ချောက်ဆင်ခံလိုက်ရကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူသည် ချူရှောင်၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် လူတစ်စုသည် ချူရှောင်၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

 

သူ့ရှေ့တွင် ခုနစ်ယောက်သော ယောက်ျားများ ရပ်နေသည်။ သူသည် သူတို့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ရက်စက်သော အကြည့်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

 

သူတို့သည် ခိုင်မာပြီး ကြွက်သားများ ရှိသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူတို့သည် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

 

ချူရှောင်သည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းတို့ ငါ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တာ ကောင်းမယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ သေလိမ့်မယ်"

 

N မြို့၏ မြေအောက်ဧကရာဇ်အနေဖြင့် ချူရှောင်သည် မရေမတွက်နိုင်သော အကြိမ်များစွာ ပစ်မှတ်ထားခံခဲ့ရသည်။

 

ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုအချိန်တွင် တည်ငြိမ်နေသည်။

 

အမှန်စင်စစ် သူ၏ ယုံကြည်မှုသည် သူ၏ သာလွန်ကောင်းမွန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များအပေါ် အခြေခံထားသည်။

 

မန်ကီ၊ ကတ်နှင့် လေ့ဝူတို့သည် လင်းဖန်၏ နောက်လိုက်များထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်ကြသည်။

 

သို့သော် သူတို့သည် ချူရှောင်ကို မယှဥ်နိုင်ခဲ့ပေ။

 

သူတို့ အားလုံး အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ချူရှောင်သည် N မြို့နှင့် J ပြည်နယ်ကိုပင် မည်သို့ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြသည်။ သူသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းသူ ဖြစ်သည်။

 

ကံကောင်းစွာဖြင့် လင်းဖန်သည် ချူရှောင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အစီအစဉ်အရ သူတို့လုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ချူရှောင်ကို ခေတ္တမျှ ထိန်းထားရန်သာ ဖြစ်သည်။

 

သူ့ကို မည်သို့ အနိုင်ယူရမည်နှင့်ပတ်သက်၍…

 

"မင်း..."

 

ချူရှောင်သည် သူတို့ ထိုကဲ့သို့သော မသမာသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

 

သူသည် သွားများကို ကြိတ်ကာ အေးစက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ "မင်း ငါ့ကို ဘာဆေးထိုးလိုက်တာလဲ?"

 

အေးစက်သော အရည်သည် သူ၏ သွေးကြောထဲသို့ စီးဝင်သွားသောအခါ ချူရှောင်သည် သူ၏ လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်များ မကြာမီ အားနည်းလာသည်ကို သိလိုက်သည်။ ထိုဆေးသည် အခြားအာနိသင်များ ရှိမရှိကို သူ မသေချာပေ။

 

လေ့ဝူသည် လက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ "ငါ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်းထိရောက်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။ သူသည် နာကျင်နေသော ပါးပြင်ကို ပွတ်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ချူရှောင်သည် သူ့မျက်နှာကို ထိုးကြိတ်ခဲ့သည်။

 

လင်းဖန်သည် ထိုဆေးအကြောင်းကို ဘာမှ မပြောခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ဈေးကြီးပြီး ထိရောက်မှုရှိမည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ သူဌေးသည် အလွန်ချမ်းသာသူဖြစ်သည်။

 

ချူရှောင် အားနည်းနေခြင်းသည် ထိုအချက်ကို သက်သေပြနေသည်။

 

"ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ ဝူ?"

လေ့ဝူက "အစီအစဉ်အတိုင်းဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ သူ့ကို အဲဒီနေရာကို ခေါ်သွားလိုက်ပါ။ သူဌေးက အားလုံး ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ"

 

မန်ကီသည် ချူရှောင်ကို ချည်နှောင်ကာ ကားနောက်ခန်းထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် လေ့ဝူသည် မန်ကီ၏ကားနှင့် တူညီသော အခြားကားတစ်စီးထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

 

လင်းဖန်ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိသောအခါ သူသည် ဝေးဝေးသို့ မရောက်ခဲ့ပေ။

 

"ဘယ်လိုလဲ?" လင်းဖန်က မေးသည်။ သူသည် တစ်နေ့လုံး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

 

လင်းဖန်သည် ချူရှောင်အပေါ် နှစ်ခွစိတ်နေသည်ကို လေ့ဝူ မသိခဲ့ပေ။

 

"စိတ်ချပါ သူဌေး။ အရာအားလုံး အစီအစဉ်အတိုင်း ချောချောမွေ့မွေ့ပဲ။ ကျွန်တော်တို့ သူ့သွေးကြောထဲ ဆေးထိုးပြီး သူ့ကို ပြန်ပေးဆွဲလိုက်ပြီ"

 

"သူ ဘယ်မှာလဲ?"

 

"သူက မန်ကီနဲ့အတူ ရှိတယ်။ သူတို့ အဲဒီနေရာကို သွားနေကြတယ်။ အခု ကျွန်တော်က Xuanming ခရိုင်ကို ဦးတည်ပြီး မောင်းနေတယ်။ နောက်က ချူရှောင်ရဲ့လူတွေ လိုက်လာတယ်”

 

သူ၏ အသံတွင် အောင်မြင်မှု၏ အရိပ်အယောင်များ ရှိသည်။ သူသည် ချူရှောင်ကို ပြန်ပေးဆွဲနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူနေသည်။

 

လင်းဖန်၏ တိတ်ဆိတ်မှုက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း လေဝူကို ပြောပြနေသည်။

 

"တစ်ခုခု မှားနေပြီလား သူဌေး?" လေ့ဝူက မေးသည်။

 

"မဟုတ်ဘူး။ အခု မင်း သူတို့ကို ဖယ်ရှားဖို့ လိုတယ်၊"

 

လင်းဖန်သည် ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး နံရံကို မှီလိုက်သည်။ သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ငူငူငိုင်ငိုင် ဖြစ်သွားသည်။

 

ထိုဆေးသည် ချူရှောင်အတွက် အထူးပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

 

လင်ဖန်သည် ချူရှောင်ကို ပြန်ပေးဆွဲကာ တရားမဝင် နိုက်ကလပ်တစ်ခုသို့ ပို့ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ချူရှောင်နှင့် လိင်ဆက်ဆံရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော လူအုပ်စုတစ်စု ရှိသည်။ သူသည် ချူရှောင်ကို အဆုံးမဲ့သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နေရာများသို့ ပို့လိုခဲ့သည်။

 

ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် သူသည် လုံလောက်သော ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

 

သူ၏ အစီအစဉ် အောင်မြင်ပုံရသည်။

သူသည် သူ၏ အောင်ပွဲကို ဂုဏ်ပြုရန် ရှန်ပိန်အချို့ ဖွင့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူသည် မပျော်ရွှင်ခဲ့ပေ။

 

သူသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းလုပ်မိသော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှုမရှိဘဲ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်…

Prev Next