Ch 54
Viewers 11k

54 မင်းက ဖန်မင် မဟုတ်ဘူး

 

လင်းဖန်သည် ချူရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သည်၊ သို့သော် သူသည် ချူရှောင်ကို တစ်ကြိမ်သာ အဝတ်မပါဘဲ မြင်ဖူးခဲ့သည်။

 

သို့သော် သူ ထိုသို့ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ…

 

ချူရှောင်သည် အဝတ်အစားများကို ချွတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ သွေးကြောထဲရှိ သွေးများသည် ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

 

လင်းဖန်သည် ၎င်းဟာ နိမိတ်မကောင်းကြောင်း သိသော်လည်း သူသည် ချူရှောင်ထံမှ မျက်လုံးလွှဲဖယ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ…

 

'Damnit!' လင်းဖန်သည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူသည် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

 

'ဒီအခန်း... ဒါ ချူရှောင်ရဲ့ စာကြည့်ခန်း ဖြစ်ရမယ်’

 

လင်းဖန်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းစေပြီး ချူရှောင်၏ စားပွဲပေါ်သို့ အကြည့်ကို စိုက်လိုက်သည်။

 

စားပွဲပေါ်တွင် စာရွက်စာတမ်းများ စုပုံနေသည်။ သူသည် အသုံးဝင်မည့်အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသည်။

 

သို့သော် ရလဒ်မှာ သူ့ကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။

 

ပိုတိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

 

ထိုစာရွက်စာတမ်းများသည် အရေးမပါသလို အသုံးလည်းမဝင်ပေ။ တကယ်တော့ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဖန်မင်အကြောင်းများ ဖြစ်သည်။

 

လင်းဖန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

 

ချူရှောင်၏ စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်စာတမ်းများ အဘယ်ကြောင့် သူနှင့်ပတ်သက်နေသည်ကို သူ စဉ်းစား၍မရပေ။ အချို့မှာ မှန်ကန်သော်လည်း အချို့မှာ မှားယွင်းသည်။ အချို့ကို ချူရှောင်ကိုယ်တိုင်ပင် ရေးသားထားခဲ့သည်...

 

လင်းဖန်သည် မှန်ပြောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

 

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

 

လင်းဖန်သည် မှန်ပြောင်းကို ချထားသည်ကို မြင်သောအခါ လေ့ဝူက "သူဌေး၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ သူ့ကို ဆက်မကြည့်တော့တာလဲ?"

 

လင်းဖန်သည် မှန်ပြောင်းကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး နောက်မှ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ "သူ့ကို သေချာစောင့်ကြည့်ထား၊ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ငါ့ကို အကြောင်းကြား"

 

"အို" လေဝူသည် လင်းဖန် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ညှိုးငယ်သွားသည်ကို မေးချင်သော်လည်း သူ မရဲပေ။ သူသည် မှန်ပြောင်းကိုသာ ကောက်ယူကာ ချူရှောင်ကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရေချိုးခန်းထဲသို့ မကြည့်ခဲ့ပေ။

 

ချူရှောင်သည် ရေချိုးရန် နာရီဝက်ကြာသည်။ ထို့နောက် သူသည် တည့်တည့် စာကြည့်ခန်းသို့ သွားသည်။

 

ရုတ်တရက် သူသည် လင်းဖန်ရှိနေသော အခန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

 

သို့သော် ထိုအခန်းတွင် အလင်းရောင်မရှိပေ။ ချူရှောင်သည် ပြတင်းပေါက်မှ မျက်လုံးလွှဲကာ စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် အတွေးများထဲ နစ်မျောနေခဲ့သည်။

 

သူသည် မနက်မိုးလင်းချိန်တွင် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု လက်ခံရသည်အထိ ကြွက်သားတစ်စုံတစ်ရာပင် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

 

"သူဌေး၊ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ"

 

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

 

"ချူရှောင်ကို ဆယ်မိနစ်လောက်က ဖုန်းဝင်လာတယ်။ သူ အဝတ်အစားလဲပြီး၊ ထွက်သွားတော့မယ့်ပုံပဲ"

 

"ဖုန်းခေါ်တဲ့သူရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ကို မင်း မြင်လိုက်ရလား?"

 

"အဲ... မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားမှာထားတဲ့အတိုင်း သူယူသွားတဲ့ ကားသော့တွေကို အထူးဂရုပြုမိတယ်။ သူ ဘယ်ကားကို မောင်းသွားမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်"

 

"ကောင်းပြီ။ သွားကြစို့"

 

"အိုကေ"

 

လေ့ဝူသည် အလုပ်မှ နားရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တစ်ညလုံး နိုးနေခဲ့သည်။

 

ဗီလာမှ ထွက်ခွာသောအခါ လေ့ဝူသည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသော်လည်း "ခင်ဗျား သိလား? ချူရှောင်က သူ့စာကြည့်ခန်းထဲမှာ တစ်ညလုံး ငေးငေးကြီး ထိုင်နေတာ ခင်ဗျား သိလား? သူ အရမ်းချမ်းသာတာပဲ။ သူ ဘာကို စိုးရိမ်နေတာလဲ?"

 

သူသည် တံခါးလက်ကိုင်ကို လှမ်းကိုင်နေသော လင်းဖန်၏ တောင့်တင်းသွားသော မျက်နှာကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

 

တစ်ဖက်တွင်…

 

ချူရှောင်သည် လျူလီထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် NO.7 အလယ်တန်းကျောင်းသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။

 

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် ကော်ဖီဆိုင်အစား လျူလီ၏ ရုံးခန်းတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

 

ချူရှောင်သည် လျူလီ၏ ရုံးခန်းသို့ ရောက်လာသောအခါ လျူလီသည် တောင်းပန်သည့် အပြုံးဖြင့် "ဒီမနက် ဆယ်နာရီမှာ ကျောင်းသားတွေကို သင်ခန်းစာတွေ ပေးရမှာမို့လို့... ကျွန်တော် ဒီကို အစောကြီး လာခိုင်းမိလို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး"

 

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ပြောချင်တာကို တိုက်ရိုက်ပြော" ချူရှောင်သည် တည့်တိုးပြောလိုက်သည်။ သူသည် လျူလီ၏ စားပွဲပေါ်တွင် ငွေကြေးနှင့် အသုံးစရိတ် စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ စာအုပ်များ စုပုံနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

 

ထိုစာအုပ်များကို... ဖန်မင်သည် ၎င်း၏ လူမှုမီဒီယာ အကောင့်များတွင် ၎င်း၏ ပရိသတ်များအား ညွှန်းပေးခဲ့သည်။

 

လျူလီသည် ချူရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် ထိုစာအုပ်များပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်ကို သတိပြုမိသည်။ အနည်းငယ် ပြုံးကာ "ကျွန်တော် အဲဒီမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အနည်းငယ် လုပ်ထားပါတယ်"

 

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ချူရှောင်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်မရှည်သည့် လက္ခဏာကို မြင်လိုက်သောကြောင့် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

 

"ဖန်မင်က ခင်ဗျားအတွက် အရမ်းအရေးကြီးပုံရတယ်" လျူလီသည် လေထဲတွင် စွန်တစ်ကောင် လွှတ်တင်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ချူရှောင် ဤမျှ အစောကြီး ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

 

သူ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

 

ချူရှောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ဒါ မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ မင်း သိတဲ့အရာအားလုံးကို ငါ့ကို ပြောပြဖို့ပဲ လိုတယ်။" ထင်ရှားသည်မှာ သူသည် လျူလီ၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ငြီးငွေ့နေပုံရသည်။

 

"ဥတွေအားလုံးကို ခြင်းတောင်းတစ်ခုတည်းထဲ ထည့်ထားတာ မိုက်မဲရာရောက်တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒါတွေကို စောစောစားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်…" လျူလီသည် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

 

သူသည် ထိုကဲ့သို့သော မှတ်ချက်များပေးခြင်းသည် အလွန်အံ့သြစရာကောင်းသော်လည်း ဖန်မင်သည် အလားတူအရာများကို ပြောခဲ့သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် နားလည်ရန် မခက်ခဲတော့ပေ။

 

ချူရှောင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ လျူလီသည် အောင်မြင်သူအပြုံးကို ပြုံးပြသည်။ သူသည် ချူရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

 

"ငါ မင်းကို ပြောရင်..."

 

ချူရှောင်သည် လျူလီကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ မျက်ခွံများကို မြှင့်လိုက်သည်။ "မင်းက ဖန်မင်လို့ ပြောချင်တာ မဟုတ်လား?"

 

"ငါ..."

 

"ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ မကြိုးစားနဲ့" ချူရှောင်၏ အသံသည် အေးစက်နေသည်။

 

လျူလီသည် ဖန်မင်အသွင်ဆောင်ရန် လုံလောက်သော ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အကောင့်တစ်ခုကိုပင် မှတ်ပုံတင်ထားခဲ့သည်။

 

လျူလီ၏ ကွန်ပျူတာစခရင်တွင် သူ၏ အကောင့်အမည် 'Counterclock' ဟု ပြသထားပြီး ဖန်မင်၏ 'Countercock' နှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။

 

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ချူရှောင်သည် ၎င်းတို့ မတူညီကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

 

လျူလီသည် ချူရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုအေးစက်မှုသည် သူ၏ နှလုံးသားကိုပင် ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ "ခင်ဗျား ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဖန်မင်လို့ မယုံကြည်တာလဲ?" သူသည် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

 

"မင်း သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်"

 

ဖန်မင်သည် အင်တာနက်ပေါ်တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု စိတ်ဝင်စားသူတိုင်းကို ထိုစာအုပ်များကို ညွှန်းပေးခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူသည် ထိုစာအုပ်များကို မဝယ်ခဲ့ပေ။ သူသည် အီး-ဘွတ်များကို ခိုးယူ ဒေါင်းလုဒ်လုပ်ခဲ့သည်။

 

ဖန်မင်သည် နေ့စဉ် ညနေ ၄ နာရီမှ ၅ နာရီအထိသာ ၎င်း၏ အကောင့်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သူသည် နံနက်ပိုင်းတွင် ရှယ်ယာများကို ဘယ်သောအခါမျှ မဝယ်ယူခဲ့ (သို့မဟုတ်) မရောင်းချခဲ့ပေ။

 

ထို့အပြင်…

 

ထိုနေ့က ဘားတွင် ဖန်မင်၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ခဲ့ရသော်လည်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ…

 

လျူလီသည် ဖန်မင် မဟုတ်ပေ။

 

"ငါ..."

 

"မင်း ငါ့အချိန်တွေကို ဖြုန်းတီးနေတယ်။ မိတ်ဖက်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကို အကြံပေးချင်တယ်။ ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ ဒါမှမဟုတ် လန်မိသားစုရော မင်းကိုပါ ငါ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"

 

သူပြောခဲ့သော စကားများသည် အကြံပေးခြင်းထက် သတိပေးခြင်းနှင့် ပိုတူသည်။