Ch 43
Viewers 11k
Chapters 190

43 : လက်အောက်ငယ်သားများအား ဆုံးမစကား ပြောကြားခြင်း

 

သုံးလအတွင်း၌ များစွာသော အရာများသည် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

 

လင်းဖန်သည် သူ၏ နောက်ဆုံးနှစ် အထက်တန်းကျောင်းကို စတင်ခဲ့၏။

 

သို့သော် ထိုအချက်သည် အဓိက မဟုတ်ခဲ့ပေ။

 

လေ့ဝူနှင့် မစ္စတာ လီယိုပါ့ဒ်တို့သည် သုံးလအတွင်း လင်းဖန်အတွက် လူသစ်အဖွဲ့ဝင်များကို စုစည်းခဲ့ကြသည်။ လင်းဖန်အတွက်မူ သူသည် လျိုဟဲခရိုင်တွင် တည်ရှိသော စက်ရုံအိုတစ်ခုကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး သူတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းကို ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ခဲ့သည်။

 

စက်ရုံအတွင်း၌ လင်းဖန်သည် ကုလားထိုင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူ၏ရှေ့တွင် လူလေးဆယ်ကျော် ရှိ၏။ "တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ကျွန်တော့်နာမည် လင်းဖန်ပါ ကျွန်တော်က မင်းတို့ရဲ့ အနာဂတ် သူဌေးပဲ"

 

အမှန်စင်စစ် ထိုအကြိမ်သည် သူတို့ လင်းဖန်ကို ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့အားလုံးသည် မသိမသာ လေးစားကြည်ညိုသော မျက်လုံးများဖြင့် လင်းဖန်ကို ကြည့်နေကြသည်။

 

သူတို့အထဲမှ အချို့သည် လင်းဖန်နှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးကြပြီး အချို့မှာ မတိုက်ခိုက်ဖူးကြပေ။

 

သို့သော် သူတို့အားလုံးသည် မစ္စတာ လီယိုပါ့ဒ်၏ မြေအောက် တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းသို့ မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

 

လူအများစုသည် တိုက်ခိုက်ရေးကွင်း၏ သူဌေး မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကို သို့မဟုတ် မည်မျှသော စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို လိုက်နာရမည်ကို သိချင်မှ သိကြလိမ့်မည်။ သို့သော် 'လင်းဖန်' ဟူသော အမည်သည် လူတိုင်းအတွက် ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။

 

ဘာကြောင့် လင်ဖန် ဒီလောက် နာမည်ကြီးတာလဲ? အကြောင်းမှာ သူသည် ထိပ်တန်း လက်ဝှေ့သမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၇၇ ပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ရရှိထားကာ ယခုအချိန်အထိ ရှုံးပွဲမရှိသေးသော တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

 

လျိုဟဲခရိုင်သို့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုရန် ရောက်ရှိလာသူများသည် အားလုံး အခြေအနေမဲ့နေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင် သို့မဟုတ် သူရဲကောင်းများကို မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။ လင်းဖန်သည် သူတို့မသိလိုက်ခင်ကတည်းကပင် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

 

သူတို့သည် ပြိုင်ပွဲများအတွင်း လင်းဖန်၏ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရသူ တစ်ဦးဦးကို မြင်ဖူးခဲ့ကြ သို့မဟုတ် ကြုံဖူးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သုံးလကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြပြီး ယခုမှသာ လင်းဖန်ကို တွေ့မြင်ကြရသည်။ သို့သော် သူတို့သည် စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းရန် ခက်ခဲသည်မှာ အမှန်ပင်။

 

လင်းဖန်သည် ပြုံး၍ "ဟားဟား၊ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ကျွန်တော့်ကို သိတယ်ဟုတ်? ကောင်းလိုက်တာ! ကျွန်တော်က တရုတ်နံနံပင်နဲ့ နံနံပင်ကို ကြိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီကို နေ့တိုင်း ဘယ်လောက် စာတွေ ရောက်လာလဲဆိုတာကို သတိထားမိဖို့ လိုမယ်နော်။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ဖို့ လိုမယ် မထင်ဘူး”

 

လင်းဖန်၏ နောက်ပြောင်သော စကားများသည် လေထုထဲမှ တင်းမာမှုကို ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

 

လင်းဖန်သည် ထိုမျှလောက် ဟာသဉာဏ်ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မသိခဲ့ကြပေ။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

 

"ပြောပါဦး သူဌေး ကျွန်တော်တို့က သူဌေးအကြောင်း သိပ်မသိဘူး" သူတို့ သိထားသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ လင်းဖန်သည် ပြင်းထန်သော လက်ဝှေ့သမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟူ၍သာ။

 

"သူဌေးမှာ ကောင်မလေး ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲ"

 

"မရှိဘူး"

 

"တကယ်လား ကြိုက်နေတဲ့သူရော ရှိလား"

 

"အွန်း... မရှိဘူး"

 

"ဟေ့ သူဌေး… ခင်ဗျား တော်တော်လေး စဉ်းစားနေတယ် တစ်ယောက်ယောက်ကို သဘောကျနေပုံပဲ ပြောပြပါ သူဌေးရာ... ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြပါ အကူအညီလိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကူညီနိုင်ရင် ကူညီပါ့မယ်"

 

"ခင်ဗျားတို့က တော်တော် ကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကုန်ပြီ။ စီးပွားရေးအကြောင်း ပြောကြရအောင်" ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လင်းဖန်သည် မဲ့ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်သည်။

 

သူ၏ နောက်လိုက်အသစ်များသည် စိတ်ဓာတ်အနည်းငယ် ကျဆင်းနေသော်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

 

ထင်ရှားသည်မှာ သူတို့သည် လွန်ခဲ့သော သုံးလအတွင်း လေ့ဝူ၏ လေ့ကျင့်မှုကို ကောင်းစွာ ခံယူခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။

 

"ကျွန်တော် ပြောစရာတစ်ခုရှိတယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကျွန်တော် 'ချင်' ဆိုတဲ့ အဖွဲ့တစ်ခုကို တည်ထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ခင်ဗျားတို့အများစု ကျောင်းမတက်ခဲ့ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်။ ဒါကြောင့် 'ချင်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ဘယ်လိုပေါင်းလဲ သိဖို့ မလိုဘူး။ နာမည်ကို မှတ်ထားရုံပဲ။ ဒုတိယအချက်က ကျွန်တော်ဟာ ယဉ်ကျေးတဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ ဒါကြောင့် ပထမဆုံး စည်းမျဉ်းကတော့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိနဲ့ လူတွေကို အနိုင်ယူဖို့ပဲ။ အကယ်၍ သူတို့က မျက်နှာသာပေးတာကို ငြင်းဆန်ရင် ကျွန်တော်တို့က လက်သီးနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်တယ်၊ နားလည်ကြလား"

 

"ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော်တို့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ လူတွေကို အနိုင်ယူပါ့မယ်"

 

"ခင်ဗျားတို့ မြန်မြန် သင်ယူနိုင်တာ ကောင်းတယ်။ ကဲ အခု တတိယအချက်ကို သွားကြရအောင်။ ကျွန်တော် ဘာကြောင့် ဒီလောက်ကြီးတဲ့ စက်ရုံကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် ဝယ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိဖို့လိုတယ်"

 

ဤစကားကို ကြားသည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် သိလိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် အံ့ဩဟန်ပေါ်လာသည်။

 

ပုံမှန်အားဖြင့် ငှားထားသော နေအိမ်သည် အဖွဲ့ဝင်များ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် လုံလောက်သည်။ သူတို့၏ အမြင်အရ ဤစက်ရုံကို ဝယ်ယူခြင်းသည် ငွေကြေးဖြုန်းတီးရာ ရောက်သည်။

 

"ခင်ဗျားတို့ ဒါ ငွေဖြုန်းတီးရာလို့ ထင်ကြသလား? အကြောင်းအရင်းကို ကျွန်တော် ပြောပြမယ်။ နောင်မှာ ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ သုံးခန်းပါတဲ့ တိုက်ခန်းတစ်ခန်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အဆုံးမဟုတ်ဘူး။ ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် ဒီစက်ရုံက ကုန်ကျစရိတ်က သိန်းတစ်ထောင်ထက် ပိုမှာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် မြေနေရာ နောက်ထပ်တစ်ခုကို ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံ မသုံးဘူး"

 

လင်းဖန်ပြောသော စကားများသည် နားလည်ရလွယ်ကူသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်လေးနက်သည်။

 

ထောင်ထဲတွင် ဆယ်နှစ်ကြာနေစဉ်အတွင်း လင်းဖန်သည် လူတို့၏ စိတ်ပညာကို လေ့လာရန် အချိန်များစွာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

 

လူမှုရေးအဖွဲ့အစည်းအချို့သည် ကြွေးကြော်သံများ ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်သစ်များကို စိတ်ဆေးကြောလေ့ရှိသည်။

 

သို့သော် လင်းဖန်သည် ထိုသို့ မလုပ်ပေ။ သူသည် သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို နှိုးဆွရန် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းကို သိသည်။

 

"သူဌေး... ကျွန်တော်က အခုကစပြီး ခင်ဗျားရဲ့ သစ္စာအရှိဆုံး နောက်လိုက်ပါ"

 

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဖွဲ့ဟာ လျိုဟဲခရိုင်မှာ အကြီးဆုံး ဖြစ်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်"

 

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာရမယ်”

 

လင်းဖန်သည် သူတို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့ကြားထဲမှာ စိတ်ဓာတ်တွေ တက်ကြွနေတာကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တစ်ခု ပြင်ချင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ လျိုဟဲခရိုင်မှာ အကြီးဆုံး ဖြစ်လာဖို့ကို ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး။ တကယ်တော့ ကျွန်တော် လျိုဟဲခရိုင်တစ်ခုလုံးကို လိုချင်တာ”

Prev Next