Ch 20
Viewers 11k


Chapter 20

@telegraph • May 7 at 12:53 PM

Chapter 20




ချူရှောက်ကိုလင်းဖန် နီးနီးကပ်ကပ်မြင်ရတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။အခန်းကမှောင်နေပေမယ့် ချူရှောက်ရဲ့နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် အစိတ်အပိုင်းတွေက လင်းဖန်ကို ဆွဲဆောင်သည်။သူက သာမာန်ထက်ကို ပိုပြီးကြည့်ကောင်းသည်။




အမှန်ပြောရရင် ချူရှောက်က လောင်လိ့ထက်တောင် ပိုချောသေးသည်။ဒီ့ထက်ပိုပြီး ဖွဲ့ဆိုရရင် သူ့ကို အလှလေးတစ်ယောက်လို့သတ်မှတ်နိုင်သည်။အကယ်၍သူ့မှာသာဩဇာအာဏာနဲ့တစ်သီးတစ်သန့်ဆန်လွန်းတဲ့အငွေ့အသက်ဆိုတာရှိမနေရင် လူတိုင်းကသူ့ကိုအလှလေးလို့ သတ်မှတ်ကြလိမ့်မည်။




ပြောရမယ်ဆိုရင်ဘယ်သူကမှ မြေအောက်လောကဘုရင်တစ်ပါးကို 'မင်းကအရမ်းလှတယ်' ဆိုပြီးမပြောရဲ‌ပေ။




လင်းဖန်ရဲ့အတွေးအရ သူ့ရဲ့ချစ်လှစွာသောဆရာလောင်လိ့ဆီမှာလည်း လူတိုင်းနဲ့ယှဉ်နိုင်သည့်လှပတဲ့မျက်နှာလေး ရှိပါသည်။ ဒါပေမယ့် ချူရှောက်နဲ့ယှဉ်မယ်ဆိုရင်တော့ လောင်လိ့က သာမာန်လိုသာဖြစ်သွားသည်။သူ့ရဲ့တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်ကတော့ ဟန်ဆောင်ကောင်းတာပဲဖြစ်သည်။




ဒီအချိန်မှာ ချူရှောက်ကစိတ်ကြွဆေးဒဏ်ကြောင့်သူမျက်နှာကနီနေသလို သူ့မျက်လုံးတွေကလည်းအလိုရမ္မက်ကြောင့် တောက်ပနေတဲ့အတွက် အလွန်တရာဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။




'ငါ့သူ့ကိုအရှက်ခွဲချင်နေတာမဟုတ်ပါဘူး။


သူကအလှပဆုံးအနုပညာမြောက် လက်ရာတစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုနေတာပါ' လင်းဖန်က တွေးလိုက်သည်။




သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ပြီးဆင်ခြေပေးနေခဲ့သည်။




'သူကငါ့ကိုအရှက်ခွဲချင်နေတာလား... မဖြစ်နိုင်ဘူး။ဒီလိုသာဆို သူ့အန္တာရယ်သူဖိတ်ခေါ်လိုက်တာပဲ'ချူရှောက်ကလည်း တွေးနေသည်။




ဒီအချိန်မှာ သူဒီကောင်စုတ်လေးကို နုတ်နုတ်စဉ်းဖိုးကလွဲရင် ကျန်တာဘာမှမလိုချင်တော့ပါပေ။ ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ စိတ်ကြွဆေးဒဏ်ကြောင့် ပြင်းထန်သည့်အလိုဆန္ဒများက သူ့အသိစိတ်ကို လောင်မြိုက်နေသည်။ မှုန်ဝါးဝါးမီးအလင်းရောင်ကိုတောင် သူမြင်နိုင်ဖို့ ခက်နေသည်။ချူရှောက်ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြည့်ပါစေ မှုန်ဝါးဝါးပဲမြင်နိုင်သည်။ ဒါပေမယ့် သူအံကြိတ်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။




"မင်းပြန်ပေးဆပ်ရမယ်"




လင်းဖန်နှာမှုတ်လိုက်သည်။




"တကယ်လား...မင်းငါ့ကိုဘာလုပ်မှာလဲ... ကားအက်စီးဒန့်ဖြစ်အောင် စီစဉ်ပြီး ငါ့နံရိုးက နှလုံးကိုထိုးဖောက်သွားတဲ့အချိန် ဘယ်လိုခံစားရမလဲဆိုတာ သိစေချင်တာလား။ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကိုထောင်ထဲပို့မလို့လား"




လင်းဖန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါ်သထွက်သည့်အမူအရာပေါ်လာကာ သူ့မျက်လုံးတွေကလည်း အမုန်းတရားတွေနဲ့ပိုပိုပြီး တောက်ပလာသည်။




"ငါမင်းကို သတ်ပစ်မှာ"




ဒီနည်းလမ်က ချူရှောက် သူ့ရန်သူတွေအားလုံးကိုလုပ်နေကြဖြစ်သည။




'သူ့အပြစ်တွေကို ဘုရားသခင်ထံဝန်ခံဖို့ အခွင့်အရေးပေးရမှာလား။ဟင့်အင်း။ငါသူ့ကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်မယ်' ချူရှောက်က ထိုသို့တွေးလိုက်သည်။




"မင်း သေ ဆိုတဲ့စကားကိုထပ်မပြောတော့ရင်ကောင်းမယ်။ပြီးတော့ အခုမင်းမှာ ငါ့ကိုသတ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိမယ်လို့ထင်လား။"




ထို့နောက် လင်းဖန်ကယုတ်မာသည့်အပြုံး ပြုံးကာ,




"မင်းအခု ဆေးမိနေတာမှတ်လား။ငါ့ကို စစ်ဆေးခွင့် ပြုပါဦး"




အရင်ဘဝတုန်းက မျိုးရိုးနာမည်လီနှင့်ဆရာဝန်သည် သူ့အား အတွေ့မရှိတဲ့ virgin တစ်ယောက်ကို slut တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းပေးနိုင်တဲ့ညဆေးအကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။အခုဆို ချူရှောက်က အသိစိတ်ကင်းလွတ်မတတ်ဖြစ်နေသည်။ ကြည့်ရတာ ဆေးကသူထင်တာထက် ပိုပြင်းပုံရသည်။




'ဆေးအာနိသင်ပြယ်သွားလို့ ငါ့ခွန်အားတွေပြန်ရတဲ့ အချိန်ကျရင် မင်းကိုပစ်သတ်မယ်။အခုတော့ ပျော်နိုင်တုန်းလေး ပျော်ထားလိုက်' ချူရှောက်က တွေးလိုက်သည်။




ချူရှောက်က ထိုသို့လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဆေးကပြင်းတဲ့အတွက် သူ့ခြေလက်တွေ ပျော့ခွေကုန်ကာ သူ့ခေါင်းကလည်း အလိုရမ္မက်ကြောင့် မူးဝေလာသည်။




လင်းဖန်က သူ့အဝတ်တွေကိုချွတ်ပြီး သူ့လက်တွေကို ကြိုးနဲ့တုပ်နေပေမယ့် သူဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်ပေ။သူအရှက်ရမှုကြောင့် ဒေါသတွေနဲ့ပြည့်နှက်လာပေမယ့် ကျေနပ်မှုရှိသလိုလို ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်အချို့ပါ ခံစားရသည်။




"ဟင်း...မင်းခန္ဓာကိုယ်ကလည်း လှတာပဲ"




လင်းဖန်က ရိုးသားစွာဖြင့် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ချူရှောက်က ပိန်ပိန်ပါးပါး သွယ်သွယ်လျလျနဲ့ ပြီးပြည့်စုံစွာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သန်မာတောင့်တင်းပြီး ဝဖိုင့်ဖိုင့်မျိုးမဟုတ်ပါပေ။ သူက ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး လှပသည်။




"ဟားဟား ဒါကမင်းရဲ့ယောက်ျားတန်ဆာလေးလား"




__




Wrong layout?