MM Story Teller

Chapter 63

Viewers 9k

👻Chapter 63

ထိုလေပြင်းမှာပိုပိုပြင်းလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်ရှီကျား ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘဲ လက်ကိုဆန့်၍ ယဲ့ကျင်းကျီ၏ခါးကိုဖက်ထားလိုက်ရတော့သည်။

ယဲ့ကျင်းကျီ၏တကိုယ်လုံးတောင့်တင်းသွားခဲ့လေသည်။ သူ အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တို့မှာ ပိုပို၍မြင့်တက်လာခဲ့၏။

၁မိနစ်မျှအကြာ လေပြင်းမှာ ဘုရားကျောင်းပျက်အား မှောက်လှန်လုနီးပါးပြင်းထန်လာချိန်တွင် ယဲ့ကျင်းကျီ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်လာခဲ့လေသည်။ ထို့နောက်လေထဲကိုဖမ်းဆွဲထားသော သူ၏လက်မှာ လက်သီးဆုပ်အဖြစ်တင်းကြပ်သွားလျက် ပစ်ပေါက်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သရဲတစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် ဘုရားကျောင်းပျက်၏ကြမ်းပြင်ပေါ် ကောက်ပေါက်ခံရလျက် ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ထိုသရဲအိုကြီးပေါ်လာပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းမှာလည်း ဖြတ်ခနဲပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ရှီကျားလည်း ယဲ့ကျင်းကျီ၏ခါးကိုဖက်ထားသော လက်များကိုဖြေလျော့လိုက်၏။ ဆရာယဲ့မှာတန့်သွားပြီး မကျေမနပ်ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အရေးကြီးသောကိစ္စကိုဆက်လက်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်လေသည်။

ယဲ့ကျင်းကျီသုံးခဲ့သော မှော်အစွမ်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ချေ။ ရှီကျား ၄င်းကိုနားမလည်ပါသော်လည်း အကယ်၍သူကိုယ်တိုင်သာ ထိုမျှပြင်းထန်သောလေပွေနှင့်ဆွဲယူခံရသော် မူးဝေပြီးရှုပ်ထွေးနေပေလိမ့်မည်။ သို့နှင့် သရဲအိုကြီးမှာလည်း သနားကမားပုံစံဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်လဲကျနေခဲ့လေသည်။ သရဲအိုကြီးမှာ ကြောင်စီစီဖြစ်နေပြီး မည်သည်တို့ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့မှန်း နားမလည်ပါချေ။

သရဲအိုကြီးမှာ အနည်းငယ်ခေါင်းပြန်ကြည်လာချိန်တွင် ခေါင်းကိုမော့လိုက်သည်နှင့် ထခုန်လျက် နောက်သို့အမြန်ဆုတ်လိုက်လေသည်။

"မင်းပဲ"

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ အေးစက်စွာဆိုလိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက်ကိုထိခိုက်အောင်လုပ်ရင် ခင်များရဲ့၀ိညာဥ်ကိုပြိုကွဲအောင် လုပ်ပစ်မယ်လို့်မပြောခဲ့ဘူးလား"

သရဲအိုကြီး၏ပါးစပ်မှာ အကျယ်ကြီးပွင့်ဟနေခဲ့လေသည်။ အတော်ကြာပြီးသည်မှာ သူကခေါင်းကိုငုံ့လျက်ဆိုလာခဲ့လေသည်။

"ပြီးတာပဲ. ဒီအဘိုးကြီးက လူတစ်ယောက်ကိုသတ်ခဲ့တယ်..မင်းလည်းဒီအဘိုးကြီးကိုသတ်လိုက်တော့..ငရဲဘုရင်ယဲ့ရဲ့လက်ထဲမှာ ၀ိညာဥ်ဖြိုခွဲခံရတယ်ဆိုတာ ဒီအဘိုးကြီးရဲ့အစွမ်းအစပဲပေါ့"

ရှီကျားရှော့ခ်ရစွာမေးလိုက်လေသည်။

"ခင်များသူ့ကိုသိတယ်ပေါ့"

သရဲအိုကြီးမှာ လူတိုင်းသိသင့်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုလိုဆိုလာခဲ့လေသည်။

"ငရဲဘုရင်ယဲ့ ယဲ့ကျင်းကျီကို မသိတဲ့သူဘယ်သူများရှိမှာလဲ..စာချုပ်မချုပ်ခင်ကတော့ ဒီဆရာသခင်လေးက ငရဲဘုရင်ယဲ့မှန်း မသိခဲ့ဘူး..သူထွက်သွားပြီး သူ့နာမည် ယဲ့ကျင်းကျီဆိုတာကိုပြောပြီး ဒီအဘိုးကြီးရဲ့၀ိညာဥ်ကို ဖြိုခွဲပစ်မယ်လို့ကျိန်း၀ါးခဲ့တော့မှ သိတာ..ဒီအဘိုးကြီးက သူကနာမည်ကျော်ငရဲဘုရင်ယဲ့ဆိုတာ မသိလောက်အောင်အထိ တုံးမယ်များထင်နေတာလား"

ရှီကျားမှာ ယဲ့ကျင်းကျီ၏ဂုဏ်သတင်းထိုမျှကြီးမားလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ချေ။ ရွှမ်းရွှယ်လောကတွင် လူသိများသည်ကို မဆိုထားနှင့် သူကသရဲများအကြားတွင်ပင် ပေါ်ပြူလာဖြစ်လေသည်။

သရဲအိုကြီး၏စကားကိုကြားသည်နှင့် ယဲ့ကျင်းကျီ၏မျက်နှာမှာ ဒေါသဖြင့်မည်းမှောင်လာတော့သည်။ သူသည်လက်ဖ၀ါးကိုလှန်လျက် ၀ူရှန်းချင်းလီကို ရှီကျား၏ အိတ်ကပ်ထဲမှဆင့်ခေါ်လိုက်လျက် အေးစက်စွာဆိုလိုက်သည်။

"အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေပြောမနေနဲ့"

ထို့နောက် သူက၀ူရှန်းချင်းလီကိုပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ ၀ူရှန်းချင်းလီမှာ သရဲအိုကြီး၏ခေါင်းပေါ်တွင် လည်နေပြီးရွှေရောင်အလင်းရောင်ကိုထုတ်လွှတ်လျက် သရဲအိုကြီးထွက်မပြေးနိုင်စေရန်တားမြစ်ထား၏။ အားလုံးကိုလုပ်ပြီးသည်နှင့် ဆရာယဲ့မှာ ရှီကျားကိုမျက်နှာချင်းဆိုင်လျက် အလေးအနက်ဆိုလာခဲ့သည်။

"သူပေါက်ကရတွေပြောနေတာ..ကိုယ့်..ကိုယ့်သတင်းတွေအဲလောက်မဆိုးပါဘူး..သရဲတွေအများကြီးကလည်း ကိုယ့်ကိုမသိကြဘူး"

ရှီကျား"...."

မြောင် မြောင် မြောင်?

ဘာအခြေအနေကြီးတုန်း..ဘာလို့သူ့ကိုလာရှင်းပြနေတာတုန်း..

ရှီကျား သူ့အား ရှုပ်ထွေးနေသောအမူအရာနှင့်ကြည့်လာသည်ကိုမြင်လျှင် သူ၏စိတ်အခြေအနေမှာပို၍ဆိုးလာတော့သည်။

သူ၏မိသားစုဇနီးကိုအပြစ်တင်၍မရလေရာ

အဘယ်ကြောင့်အခြားသရဲများအပေါ် ပုံမချရမည်နည်း။

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ၀ူရှန်းချင်းလီထံအချုပ်ခံထားရသော သရဲအိုကြီးကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူကထိုသရဲအိုကြီးထံလျှောက်သွားလျက် ဆိုလိုက်၏။

"သရဲတစ်ကောင်ကလူတစ်ယောက်ကိုသတ်ခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့အဆုံးသတ်က ၀ိညာဥ်ပြိုကွဲခြင်းပဲ"

သရဲအိုကြီးမှာ ခက်ခက်ခဲခဲဆိုလာခဲ့သည်။

"ဒါဆိုလည်း သတ်လိုက်လေ..ဒီအဘိုးကြီးက သေပြီးတာဖြင့် နှစ်၃၀၀ကျော်ကြာပြီ..အသက်ရှင်နေထိုင်လို့လည်း၀ပြီ"

"ရတယ်လေ"

ယဲ့ကျင်းကျီ လက်ကိုမြှောက်လျက် ၀ူရှန်းချင်းလီကိုပြန်ခေါ်လိုက်လေသည်။ ၄င်းမှာသူသည်သရဲအိုကြီးကို အမှန်တကယ်သတ်တော့မည့်အလားပင်။ ရှီကျား အရှေ့သို့အမြန်ထွက်လျက်တားလိုက်လေသည်။

"နေပါဦး..ကျွန်တော်တို့အခြေအနေကိုမေးမြန်းပြီးမှ ဒီသရဲအိုကြီးကိုအခွင့်အရေးတစ်ခုပေးပြီးမှ လင်းရှောင်ကို အဆုံးအဖြတ်ပေးခိုင်းမယ်လို့ပြောထားတယ်လေ"

နှလုံးရပ်မတက်ဒေါသထွက်နေသောဆရာယဲ့မှာ သူ၏လက်ကိုအချိန်မီရပ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်သားပဲ.."

ရှီကျား ထိုသရဲအိုကြီးထံလျှောက်သွားလျက် ဂရုတစိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထိုသရဲအိုကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် သရဲနှင့်မတူချေ။ သူကလက်ပြတ် ခြေပြတ်လည်းမဟုတ်ပဲ သွေးများလည်းရွှဲမနေခဲ့..သူကသာမာန်အဘိုးတစ်ယောက်နှင့်သာတူလေသည်။ ၀မ်ယွီက သူ့ကိုမကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်မှာ မထူးဆန်းတော့ချေ။

ရှီကျားအနည်းငယ်တွေးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်၀မ်ယွီကိုသိတယ်"

သရဲအိုကြီးမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ရှီကျားကဆက်၍ပြောလိုက်သည်။

"၀မ်ယွီကကျွန်တော့်အတန်းဖော်ပါ..ဒီနေ့ကျွန်တော်သူ့ကိုသွားတွေ့တော့ အကုန်ပြောပြတယ်..ဒီက..ခင်များက၀မ်ယွီကိုကယ်ချင်တယ်ဆိုတာသိပေမယ့် ..၀မ်ယွီပြောပြတာကိုနားထောင်ရရင် အဲဒီတုန်းက သူနဲ့လင်ရှောင်းနဲ့က ရန်ပွဲကြီးကြီးမားမားဖြစ်နေခဲ့တာ..လင်ရှောင်းကဓါးကိုကိုင်ထားပြီး ၀မ်ယွီကိုခုတ်ချင်ခဲ့တယ်..ခင်များကကြည့်မနေနိုင်တော့ပဲ သူ့ကိုသတ်လိုက်တယ်..ဒါပေမယ့် လူတစ်ယောက်ကိုသတ်လိုက်ပြီးတာနဲ့ ခင်များလည်း နေလို့မရတော့ဘူးဆိုတာ သိရဲ့လား..ဘ၀နဲ့ပေးဆပ်ရမှာက ခင်များမဟုတ်ပဲ ၀မ်ယွီဆိုတာကိုရော သိရဲ့လား"

သရဲအိုကြီးမှာ ရှီကျားကိုတောင့်တင်းစွာလှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။

ရှီကျားမှာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးကိုချလိုက်လေသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ဒီတစ်ခါခင်များမှားတာပဲ..ခင်များကိုယ်ခင်များတင်မဟုတ်ဘူး ၀မ်ယွီကိုပါဒုက္ခရောက်အောင်လုပ်လိုက်တာ"

"ဒီအဘိုးကြီးကတော့ အဲလိုမထင်ဘူး"

ကြမ်းတမ်းတမ်းအသံတစ်ခုက ညင်သာစွာဆိုလာခဲ့သည်။

ရှီကျားမှာ သရဲအိုကြီးအား အံ့အားသင့်စွာကြည့်လိုက်မိလေသည်။

"ဒီကလူငယ်လေး သူဘယ်လိုနေ့ရက်မျိုးတွေကို ဖြတ်သန်းနေရလဲဆိုတာ သိရဲ့လား..အဲဒီကောင်က သူ့ကိုဘယ်လိုရိုက်တယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား..သူနေ့တိုင်းမှာ ထမင်းဖြူတစ်ပန်းကန်ပဲစားရတယ်..စျေး၀ယ်ပြီးပြန်လာရင်လည်း သူ့ဆီကနေခါးပါတ်နဲ့အရိုက်ခံရသေးတယ်ဆိုတာကိုရောသိလား"

ရှီကျားမျက်လုံးတို့ပြူးကျယ်သွားလျက် ဘာကိုမျှမဆိုနိုင်ခဲ့ချေ။

သရဲအိုကြီးမှာ ကျယ်လောင်စွာရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ မည်သည့်အပြုံးမျှရှိမနေပဲ နာကျင်မှုနှင့် ၀မ်းနည်းမှုများသာရှိနေခဲ့သည်။

"ဒီလိုကောင်းတဲ့ဇနီးမျိုးရထားတာကို ဘာလို့တန်ဖိုးထားရကောင်းမှန်း မသိတာလဲ..သူလက်ထပ်ပြီးစက ပြင်ပြင်ဆင်ဆင်လှလှပပနေသေးတယ် အဲတော့ အဲဒီကောင်က သူ့ကိုဘာပြောလဲသိလား..သူကပျားတွေပိတုန်းတွေကိုဆွဲဆောင်ချင်နေတာတဲ့..သူကအဲလိုတွေ၀တ်စားပြီး အပြင်ကိုသွားတာက အခြားယောကျာ်းတွေကိုဆွဲဆောင်နေတာတဲ့လေ..မင်းသူ့ကိုသွားတွေ့တော့ သူနဖူးပေါ်က အမာရွတ်ကိုတွေ့မှာပေါ့"

ရှီကျားခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

သရဲအိုကြီးမှာ နာကျင်စွာပြုံးလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်၀က်က ဓါးတစ်ချောင်း သူ့မျက်လုံးထဲစိုက်မိတော့မလို့ပဲ ..ဘာလို့လဲသိလား..သူတို့အဲဒီကျောင်းသားဟောင်းတွေ့ဆုံပွဲဆိုတာကိုသွားတော့ တစ်ယောက်ယောက်က သူကျောင်းတုန်းက ကောင်လေးတစ်ယောက်ကိုကြိုက်ဖူးတယ်လို့ပြောလိုက်တယ်လေ..အဲဒါနဲ့ မိန်းမကောင်းလေးကို အိမ်ရောက်တာနဲ့ ခါးပါတ်ဆွဲပြီး ရိုက်နှက်တော့တာပဲ..သူကမိန်းမပျက်တဲ့ အနောက်ပေါင်းဆိုတဲ့ယောကျာ်းတစ်ယောက်ကိုစောင့်မျှော်နေတာတဲ့"

ရှီကျား"...."

(TN- ရှီကျားဆိုတဲ့နာမည်နဲ့ တရုတ်လိုဆို အသံထွက်ဆင်ပါတယ်)

သရဲအိုကြီးမှာ သူပြောနေသည့်ထိုယောကျာ်းမှာ သူ၏ရှေ့မှလူရွယ်လေးမှန်း ကျိန်းသေမသိခဲ့ချေ။ သူကပြုံးနေခဲ့သော်လည်း အဆုံးတွင်မခံစားနိုင်ပဲမျက်ရည်များကျလာခဲ့လေသည်။ သူကထိုမျက်ရည်များကိုသုတ်ဖယ်လျက် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"မိန်းကလေးတွေဘယ်လောက်တောင်များ သူတို့မိဘလက်ထဲ ပုလဲလေးတစ်လုံးလို ကြီးပြင်းလာကြလဲ..ဒီအဘိုးကြီးက သူ့အသက်၁၀အရွယ်မှာ သူ့မိဘတွေကို စပြီးကူညီပေးလာတာကို ငါစောင့်ကြည့်လာတာ..သူ့ခမျာအင်္ကျီအသစ်လေးတစ်ထည်တောင်မ၀ယ်ရက်ဘူး..အဲဒီဓါးနဲ့မျက်နှာကိုထိုးတဲ့အချိန်မှာ ဒီအဘိုးကြီးသာမကြည့်နိုင်လို့တွန်းဖယ်လိုက်တာမဟုတ်ရင် အဲဒီဓါးက သူ့မျက်လုံးထဲစိုက်နေခဲ့မှာ..အခုလိုနဖူးပေါ်က အရိုးပေါ်တဲ့ဒဏ်ရာမျိုးပဲကျန်နေမှာမဟုတ်ဘူး"

"သူပြန်အသိ၀င်လာတာနဲ့ အဲဒီကောင်က ဘာမှမဖြစ်သလိုတော့တောင်းပန်တယ်..နောက်ဘယ်တော့မှမလုပ်တော့ပါဘူးလို့ပြောတယ်..ဒါပေမယ့်နေ့တိုင်း အရက်သောက်တယ်..ပြီးရင်ဆဲဆိုရိုက်နှက်ပြန်တာပဲ..လွန်ခဲ့တဲ့လ၀က်က ဒီအဘိုးကြီးကိုယ်တိုင် အဲဒီကောင်က သူ့ခေါင်းကိုဓါးနဲ့ခုတ်တော့မှာကိုတွေ့ခဲ့ရတာ..ဒီအဘိုးကြီးကဘယ်လိုများသည်းခံနိုင်မှာလဲ..ဘယ်လိုများ.."

ရှီကျားပြောစရာစကားမဲ့နေခဲ့လေသည်။

သရဲအိုကြီးမှာ နှစ်ပေါင်း၃၀၀ကျော်ကမ္ဘာအနှံ့သွားလာနေခဲ့ကာ သူပင်လျှင်သည်းမခံနိုင်အောင်အထိ ထိုအခြေအနေမှာ မည်မျှရက်စက်ခဲ့လိမ့်မည်နည်း။

"မင်းသိလား အဲဒီလိုဖြစ်သွားပြီးတာတောင် ဒီအဘိုးကြီးက အဲဒီကောင်ကိုသတ်လိုက်တာတောင် သူကအဲဒီကောင်ရဲ့အလောင်းကိုကိုင်ပြီး ငိုယိုပြီးကယ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့သေးတာ..အဲဒီကောင်က သူ့ယောကျာ်းဖြစ်နေလို့မဟုတ်ဘူး..သူ့ရှေ့မှ လူတစ်ယောက်သေသွားတာကို မကြည့်ရက်လို့..ဒီလိုမိန်းမကောင်းလေး တစ်ဘ၀လုံးပျက်ဆီးသွားရတာ တန်လို့လား..သူ့မှာရွေးချယ်စရာတောင်မရှိခဲ့ဘူး..သူ့မိဘတွေက ကျေးဇူးကိုပြန်ဆပ်စေချင်တာနဲ့ သူ့မှာရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ဘူး.. ဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီအဘိုးကြီးက သူ့အတွက်ရွေးချယ်ပေးမယ်"

"သူ့ကိုသတ်ပြီး ဘ၀သစ်ခုကိုပြန်စရမှာပေါ့"

ရှီကျား စိတ်မကောင်းချေ။ သို့သော် သူကပြောရန်လိုအပ်လေသည်။

"၀မ်ယွီရဲ့အခြေအနေနဲ့ သူ့ကိုအပြစ်မရှိကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့အတတ်နိုင်ဆုံးသက်သေပြဖို့ကြိုးစားမှုပါ..ဒါပေမယ့် ခင်များရဲ့အဆုံးသတ်ကရော..လင်းရှောင်ကခင်များက်ို အဆုံးအဖြတ်ပေးရတော့မယ်"

သရဲအိုကြီးမှာပြုံးလိုက်လေသည်။

"အဲဒီကောင်ရဲ့ခေါင်းက ၂ခြမ်းကွဲသွားတဲ့အချိန်မှာတည်းက ဒီအဘိုးကြီးသိလိုက်ပါတယ်..ငါ့ရဲ့အဆုံးသတ်က ၀ိညာဥ်ပြိုကွဲခြင်းပဲရှိတော့မှာလို့ပေါ့..အကယ်၍ ဒီအဘိုးကြီးသာ အဲဒီလိုရက်စက်တဲ့နည်းလမ်းနဲ့မသတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါဆက်နေလို့ရရင်ရဦးမယ်..ဒါပေမယ့် ဒီအဘိုးကြီးဘယ်လိုသည်းခံနိုင်မှာလဲ"

မှန်၏ မည်သို့သည်းခံနိုင်ပါမည်လဲ

သူကိုယ်တိုင်ကြီးပြင်းလာသည်ကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်လာခဲ့သော ကလေးမလေးမှာ တစ်ယောက်ယောက်ထံမှ အနိုင်ကျင့်ခံနေရပြီး ခက်ခက်ခဲခဲရှင်သန်နေခဲ့ရသည်။ တချိန်ကတောက်ပပြီးပန်းကလေးလိုလှသည့် မိန်းကလေးမှာ သေသွားလျှင်ကောင်းမည့်ဘ၀မျိုးနှင့်နေထိုင်နေရသည်။ ထိုလူကိုဤအတိုင်းသတ်ခြင်းဖြင့်မလုံလောက်ချေ။

ရှီကျား. ယဲ့ကျင်းကျီကိုကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဆရာယဲ့ကိုပဲဒုက္ခပေးရတော့မယ်"

ယဲ့ကျင်းကျီခေါင်းအသာညိတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည်သရဲအိုကြီးကိုမျက်နှာချင်းဆိုင်လျက် လင်းရှောင်ကိုဆင့်ခေါ်ရန်လေထဲတွင် သင်္ကေတများစတင်ရေးဆွဲလိုက်လေသည်။ သို့သော် သူပထမဆုံးအက္ခရာကို စတင်ရေးဆွဲလိုက်စဥ်မှာပင် ခရမ်းရောင်လိပ်ပြာတစ်ကောင်မှာ ရုတ်ချည်းပြေး၀င်လာပြီး ထိုအက္ခရာကို၀င်တိုက်လိုက်လေသည်။

ယဲ့ကျင်းကျီမှာမျက်မှောင်ကျုံ့လျက် ဘုရားကျောင်းပျက်၏ ၀င်ပေါက်ထံ အမူအယာမဲ့စွာလှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။ ရှီကျားမှာ ထိုခရမ်းရောင်လိပ်ပြာကို အံ့အားသင့်စွာစိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ထိုပုံမှန်မဟုတ်ပဲ ထူးဆန်းသော လိပ်ပြာမှာ သူ၏အတောင်ပံကိုတဖြတ်ဖြတ်ခတ်လျက် ၀င်ပေါက်ထံပြန်လည်ပျံသန်းသွားခဲ့လေသည်။

နူးညံ့သောရယ်သံတစ်ခုကို အဝေးမှကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက်ခြူသံလေးနှင့်အတူ ပန်းရနံ့လေးတစ်ခုပါကပ်ပါလာခဲ့လေသည်။ ခရမ်းရောင်လိပ်ပြာလေးမှာ ညင်သာစွာရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။

ရှီကျားမှာ ၀င်ပေါက်ထံကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ခပ်ရှည်ရှည် အရိပ်တစ်ခုမှာ တံခါးဘောင်ကိုမီလျက် စတိုင်မိမိရပ်နေခဲ့လေသည်။ ထို့နောက်ထိုအရိပ်က စနောက်လိုသော အသံလေးစွက်လျက်ဆိုလာခဲ့သည်။

"ဘုရားရေ..ငရဲဘုရင်ယဲ့က တကယ်ကြီး ငါ့ရဲ့pointတွေကိုလုနေတာပဲ..ဒါကိုသာကြားရင် ရွှမ်းရွှယ်လောကက ဘယ်သူများယုံကြမှာတဲ့လဲ..သူကတော့အမြဲအသားစားပြီး တို့တွေကစွပ်ပြုတ်ပဲသောက်နေရတာကို..ငရဲဘုရင်ယဲ့ရယ်..ဒီကအညတရလေးအတွက် စွပ်ပြုတ်လေးတစ်လုပ်စာလောက်တော့ ချန်ထားပေးလို့ရမလားနော်"

တိမ်မည်းတိမ်လိပ်များမှာ တဖြည်းဖြည်းကြဲပါးသွားလျက် တောက်ပသောလရောင်မှာ ဖြာကျလာခဲ့ပြီး တံခါးဘောင်တွင် မီရပ်နေသော လူအပေါ်အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့လင်းနေစေသည်။

တဖက်လူ၏မျက်နှာကိုမြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရှီကျားမှာ တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မျက်လုံးများပြူးကျယ်လိုက်မိလေသည်။ အတော်ကြာကြည့်နေပြီးနောက် သူကယဲ့ကျင်းကျီကိုလှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူမနေနိုင်ဘဲမေးလိုက်မိသည်။

"ဆရာယဲ့ ဒီလူက ယောကျာ်းလား ဒါမှမဟုတ် မိိန်းမများလား"

ယဲ့ကျင်းကျီကဆိုလာသည်။

"ကြည့်ရတာယောကျာ်းထင်ရတာပဲ"

တံခါးဘောင်တွင် ခပ်မိုက်မိုက်စတိုင်နှင့် မီရပ်နေသော ဟူကျဲ .... " ငလူးကိုပဲ ယောကျာ်းလို့ထင်လိုက်..လောင်ကျစ်က ယောကျာ်းစစ်စစ်ကွ..တုတ်ချောင်းတစ်ချောင်းနဲ့ယောကျာ်း မှတ်ထား"

👻

Prev Next