MM Story Teller

Chapter 58

Viewers 9k

👻Chapter 58

သို့သော် သရဲမှာ ထွက်ပြေးရန်အခွင့်အရေးမရှိလိုက်ချေ။ သူ၏ဦးခေါင်းမှာ စင်တီမီတာအနည်းငယ်မျှသာ တွားသွားလိုက်ရသေးချိန် ဓါတ်လှေကား၏အပြင်ဘက်မှ တုန်လှုပ်စိုးရိမ်နေသော အသံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

"ရှီကျား..မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား..ကိုယ်ရုတ်တရက်ကြီး ယင်စွမ်းအင်အများကြီးကိုအာရုံခံလိုက်မိလို့ အဲဒီမှာ.."

ဓါတ်လှေကားထဲမှ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယဲ့ကျင်းကျီ၏အသံ တ၀က်တပျက်နှင့် ရပ်တန့်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ရှီကျား အံ့အားသင့်စွာလှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ဓါတ်လှေကားအပြင်ဘက်တွင်ရပ်လျက် သူ့အားငေးမောစိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

ရှီကျားမှာ သရဲ၏ဂုတ်ကိုလက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဆုပ်ထားပြီး ကျန်တစ်ဖက်မှာ သူ၏လက်မောင်းကို ဆွဲထားခဲ့သည်။

"ဆရာယဲ့..?"

ယဲ့ကျင်းကျီ၏မျက်လုံးများတဖြည်းဖြည်းပြူးကျယ်လာတော့သည်။ သူ၏အကြည့်တို့မှာ သရဲ၏ဂုတ်ကိုဆုပ်ထားသောရှီကျား၏လက်မှတဆင့် ကျန်လက်တစ်ဖက်ကိုဖိထားသော ရှီကျား၏နောက်လက်တစ်ဖက်ထံဖြည်းညှင်းစွာဖြတ်သန်းသွားခဲ့လေသည်။

ခတ္တမျှအကြာ ယဲ့ကျင်းကျီမှာ နောက်သို့ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်လျက် သူမူလလာခဲ့သောနေရာသို့ပြန်သွားလိုက်လေသည်။ ၃စက္ကန့်မျှကြာပြီးနောက် သူပြန်ထွက်လာခဲ့လျှင် ရှီကျားမှာသရဲ၏ဂုတ်ကိုဖမ်းဆုပ်ထားဆဲဖြစ်သည်ကိုတွေ့လိုက်ရပြန်သည်။ သရဲထီးမှာ ငိုကြွေးနေပြီး မျက်ရည်များနှပ်ရည်များပင်ကျနေလေသည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ခေါင်းတစ်လုံးကသာ ခုန်ဆွခုန်ဆွနှင့် ဓါတ်လှေကားထဲမှထွက်ရန်ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

ယဲ့ကျင်းကျီ"...."

ရှီကျား"...."

ယဲ့ကျင်းကျီ"...."

ရှီကျား"....."

ခတ္တမျှအကြာ သူ မမေးဘဲမနေနိုင်တော့ချေ။

"ဆရာယဲ့ဒီကိုဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ"

ယဲ့ကျင်းကျီ၏အကြည့်တို့မှာ ရှီကျား၏လက်များထံတွင် အကြာကြီးစွဲကပ်နေခဲ့လေသည်။ သူသည် သူဇနီး၏ သရဲကိုဂုတ်မှကိုင်ထားသော လက်ကိုကြည့်နေသင့်သလား သရဲကိုချုပ်ထားသောကျန်လက်တစ်ဖက်ကိုကြည့်နေသင့်သလားမသိတော့ချေ။ အပြန်အလှန်ကြည့်နေပြီးနောက် အကြည့်ကိုနှိမ့်လိုက်လျှင် သရဲ၏ခေါင်းကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ သွေးများနှင့်ရွှဲနေသောထိုသရဲခေါင်းမှာ ဆူညံစွာငိုကြွေးနေခဲ့လေသည်မှာ မည်သို့ပင်ကြည့်ကြည့် အနိုင်ကျင့်ခံထားရသောပုံပင်။

ရှီကျားအမေးကိုကြားသော် ယဲ့ကျင်းကျီမှာပြန်လည်မော့ကြည့်လာပြီး ရုတ်ချည်းသူ့အကြည့်တို့မှာ ရှီကျား၏ ပါးပြင်ပေါ်ကျရောက်သွားလေသည်။

သူ၏အရေးအကြီးဆုံးလူကိုရုတ်ချည်းသတိရသွားပြီးနောက် ဆရာယဲ့မှာ သူ၏ချန်ခွန်းအိတ်ထဲမှ စိတ်၀ိညာဥ်ဆေးကို ချက်ချင်းထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

"မင်းဒဏ်ရာရသွားတာလား..ဒီသရဲကြောင့်လား"

အမျိုးသား၏နွေးထွေးသော လက်ချောင်းထိပ်မှာ သူ၏ဒဏ်ရာပေါ် ဆေးကိုဖွဖွလိမ်းကျံလာခဲ့သည်။ ရှီကျားမှာလည်း သူဓါတ်လှေကားထဲသို့အ၀င်တွင် ဤသရဲထံမှ ရုတ်ချည်းတိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသည်ကို သတိရသွားခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ အပေါ်ရှပ်ထိသွားသော ဒဏ်ရာလေးမျှသာဖြစ်၏။

ထိုဒဏ်ရာပေါ်ဆေးအဆီလိမ်းကျံလိုက်သည်နှင့် မျက်စိနှင့်မြင်နိုင်သော အလျှင်ဖြင့်တဖြည်းဖြည်းပြန်ကောင်းလာတော့သည်။ ယဲ့ကျင်းကျီ၏ နက်မှောင်မျက်၀န်းများမှာ အေးစက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ခေါင်းကို အေးစက်စွာငုံ့ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထိုခေါင်းမှာ ဓါတ်လှေကားမှခိုးထွက်ရန်ပြင်နေရာမှ သရဲခေါင်းကလေးမှာ ယဲ့ကျင်းကျီထံ ဖြည်းညှင်းစွာမော့ကြည့်လာခဲ့လေသည်။

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ နှုတ်ခမ်းကိုတင်းတင်းစေ့လျက် ထိုခေါင်းကိုလက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ ထို့နောက်မန္တာန်တစ်ခုကိုခပ်တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သော် သူ၏လက်ချောင်းထိပ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများစတင်တောက်ပလာလေတော့သည်။ ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းက သရဲ၏ခေါင်းကိုထိုးဖောက်ခါနီးတွင် ထိုသရဲလေးမှာ အကျယ်ကြီးအော်လာခဲ့လေသည်။

"မောက်လျန်လဲလှယ်လို့ရယ် ကံတရားတစ်ခုဖြစ်ပေါ်စေတယ်..ဥပေဒေကို စည်းအတားအဖြစ်သတ်မှတ်စေ..ခမ်းနေသောကန်ကိုဖြတ်မကျော်စေရ"

ယဲ့ကျင်းကျီ၏လက်မှာ ရုတ်ချည်းရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။

၄င်းကိုမြင်သော် သရဲလေးမှာ ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့်အော်ဟစ်လာခဲ့သည်။

"မောက်လျန်စာချုပ်..ကျွန်တော့်မှာမောက်လျန်စာချုပ်ရှိပါတယ်..ဆရာကြီးကျွန်တော့်ကိုမှတ်မိသေးလားဟင်..ဆရာကြီးနဲ့ ဟိုသရဲအိုကြီးနဲ့မောက်လျန်စာချုပ်ချုပ်နေတုန်းက ဒီသရဲလေးကလည်း အနားမှာရှိပါတယ်..ဆရာကြီးကိုအရင်ကမြင်ဖူးပါတယ်..တကယ်မြင်ဖူးတာပါ"

ယဲ့ကျင်းကျီကမေးလိုက်သည်။

"မောက်လျန်စာချုပ်ကို လက်ခံတာကမင်းမဟုတ်ဘူးမလား..မင်းမောက်လျန်စာချုပ်ကို လက်ခံထားတာလား"

သရဲ၏ခေါင်းမှာ ဆက်တိုက်ခုန်ဆွခုန်ဆွလုပ်နေခဲ့လေသည်။

"ဒီသရဲလေးလက်မခံရသေးပါဘူး..ဒီသရဲလေးရဲ့အစွမ်းကနိမ့်တော့ မောက်လျန်စာချုပ်ကိုချုပ်ဖို့ အဆင့်မမီပါဘူး"

ယဲ့ကျင်းကျီခေါင်းအသာညိတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက်ထိုခေါင်းကိုဓါတ်လှေကားထဲကို ကန်ထည့်လိုက်ကာ ရှီကျားကိုဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

ဓါတ်လှေကားထဲမှထွက်လိုက်သည်နှင့် ရှီကျား၏ကိုယ်ပေါ်မှသွေးများမှာ တဖြည်းဖြည်းအငွေ့ပျံသွားလျက် အနက်ရောင်ချီအမျှင်များအဖြစ်ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

သရဲ၏ကိုယ်ထည်မှာ ယင်စွမ်းအင်များနှင့်ဖွဲ့စည်းထားခြင်းပင်။

သရဲတစ်ကောင်ကို လက်ဗလာနှင့်ဆွဲဖြဲနေခြင်းကို ဆရာယဲ့ထံမှရုတ်ချည်းအမြင်ခံလိုက်ရလေရာ ရှီကျားမှာ ရင်ထဲမှထူးထူးဆန်းဆန်းခံစားလိုက်ရမိလေသည်။ သူ ဆရာယဲ့ကိုမည်သို့ရှင်းပြရမည်ကိုစဥ်းစားမရချေ။ ထို့အပြင် ဆရာယဲ့ဤနေရာတွင်ပေါ်လာသည်ကလည်း အနည်းငယ်ထူးဆန်းလေသည်။ သူအသိပြန်မ၀င်ခင်မှာပင် ဆရာယဲ့ထံမှ ဓါတ်လှေကားထဲမှဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်လေသည်။

ညနေခင်းလေပြည်တစ်ခုတိုးဝှေ့သွားလျက် ရှီကျားမှာ ရုတ်ချည်း သတိရသွားခဲ့ပြီး ဆိုလာခဲ့သည်။

"ဆရာယဲ့ ကျွန်တော်ဒီမှာ အတန်းဖော်ရဲ့၀ိညာဥ်ကိုရှာပြီး သူကိုအဲဒီညကဘာဖြစ်ခဲ့လဲမေးဖို့ရောက်နေတာ..ဒီသရဲကပေါ်လာတယ်ဆိုတော့ ဒါကအဲဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်နေတာလား..ကျွန်တော်တို့.."

"ဆရာကြီး"

နောက်မှအော်သံကိုကြားလိုက်ရပြီး ရှီကျား၏စကားကိုကြားဖြတ်လာခဲ့လေသည်။ ရှီကျားလှည့်ကြည့်လိုက်သော် တစ်ကိုယ်လုံးသွေးများရွှဲနေသော သရဲကိုသာတွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူ၏ခေါင်းကိုဘယ်အချိန်ကပြန်တပ်လိုက်သည်လဲမသိချေ။ ၄င်းမှာဓါတ်လှေကားတံခါး၀တွင်ဒူးထောက်နေပြီး ကျက်သီးထဖွယ်ဖြူဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်က သူ့အပေါ်ဖြာကျနေသည်မှာ ထူးဆန်းသောခံစားချက်ကိုပေးနေလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုသရဲမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ဒူးထောက်နေပြီး စက္ကူစာလိပ်တစ်ခုကိုလက်၂ဖက်နှင့်မြှောက်လျက် ဆက်သလာခဲ့လေသည်။ သူ၏အသံပြာပြာဖြင့်ခပ်ကျယ်ကျယ်ဆိုလာခဲ့သည်။

"ဆရာကြီး..မောက်လျန်လဲလှယ်လို့ရယ် ကံတရားတစ်ခုဖြစ်ပေါ်စေတယ်..ဥပေဒေကို စည်းအတားအဖြစ်သတ်မှတ်စေ..ခမ်းနေသောကန်ကိုဖြတ်မကျော်စေရ..ကျွန်တော်တောင်းဆိုပါရစေ..သရဲအိုကြီးကိုကယ်တင်ပေးပါ..ကျေးဇူးပြုပြီး သရဲအိုကြီးကိုကယ်တင်ပေးပါ..ဆရာကြီးပဲသူ့ကိုကယ်နိုင်မှာပါ"

ရှီကျားမှာ နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

ယဲ့ကျင်းကျီ၏မျက်ခုံးတို့တွန့်ချိုးသွားခဲဲသည်။ သူကထိုသရဲရှေ့သို့လျှောက်သွားလိုက်ပြီး လက်ကိုဆန့်ကာ စက္ကူစာလိပ်ကိုလှမ်း၍ယူလိုက်လေသည်။

『မောက်လျန်လဲလှယ်လို့ရယ် ကံတရားတစ်ခုဖြစ်ပေါ်စေတယ်..ဥပေဒေကို စည်းအတားအဖြစ်သတ်မှတ်စေ..ခမ်းနေသောကန်ကိုဖြတ်မကျော်စေရ..』

ထိုစာရွက်၏ဘယ်ဘက်ထောင့်တွင် သွေးရောင်လက်ဗွေတစ်ခုခပ်နှိပ်ထားပြီး ထိုဘေးတွင် 'ယဲ့'ဟုတစ်လုံးထဲရေးထားခဲ့လေသည်။ ထို “丿” ဟူသောဆွဲချက်တစ်ခုမှလွဲလျှင် မည်သည့်စာလုံးမျှမပါတော့ချေ။

ရှီကျားယဲ့ကျင်းကျီကိုကြည့်လိုက်လေသည်။ သူသည်ထိုသွေးရောင်လက်ဗွေရာကိုမြင်နိုင်သော်လည်း မည်သူ့လက်ဗွေမှန်းမပြောနိုင်ချေ။ သို့သော်၄င်းဘေးမှစာလုံးမှာတော့ ဆရာယဲ့၏အမည်ဖြစ်နိုင်လေသည်။ သူမသိသည်မှာ အဘယ်ကြောင့် ထိုစာလုံးမှာ တ၀က်တပျက်သာဖြစ်နေပြီး ဆက်မရေးထားသည်ကိုပင်။

ရှီကျားတိတ်တဆိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဆရာယဲ့"

ယဲ့ကျင်းကျီ သူ့ကိုခေါင်းညိတ်ပြလျက်ထိုစာလိပ်ကို လက်ထဲတွင်ဆုပ်လိုက်လေသည်။ သူကကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သော သရဲကိုကြည့်လိုက်သည်။ အတော်ကြာမှသူကအေးစက်စွာဆိုလိုက်သည်။

"ငါသိပြီ..ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ ပြော"

လွန်ခဲ့သောလ၀က်ခန့်ကထိုသို့ကြောက်မက်ဖွယ်အမှုအခင်းတစ်ခုဖြစ်ပျက်ခဲ့လေသည်။ ညအချိန်တွင် ဤအိမ်ရာ၀န်းအတွင်းဖြတ်လျှောက်သူများပင် မရှိခဲ့ချေ။

အိမ်ရာ၀န်းပန်းခြံထဲတွင် ရှီကျားနှင့်ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ရေကန်ဘေးတွင် ထိုင်နေခဲ့လေသည်။ နောက်ကျမှပြန်လာသော ရုံး၀န်ထမ်းတချို့ဖြတ်သွားတိုင်း သူတို့အားထူးဆန်းစွာ ကြည့်သွားတတ်ကြသည်။ သူတို့မှာ ဤယောကျာ်း၂ဦးသည် နောက်ကျနေသည်ကို အဘယ်ကြောင့် အိမ်မမြန်သေးဘဲ ပန်းခြံထဲထိုင်နေသည်ကို နားမလည်ကြချေ။ သူတို့မသိသည်မှာ ရှီကျား၏ရှေ့တွင် သွေးများစိုရွှဲနေသောသရဲမှာ ဒူးထောက်နေသည်ကိုပင်။

ထို၂ယောက်ပန်းခြံထဲ၀င်လာပြီးနောက် ထိုသရဲထီးမှာဆက်တိုက်ဒူးထောက်နေပြီး လုံး၀ထရပ်မလာချေ။

ရှီကျားမှာလေလွင့်၀ိညာဥ်များနှင့် ၀ိညာဥ်ရိုင်းများ မကောင်းဆိုး၀ါး၀ိညာဥ်များနှင့် မိစ္ဆာများကိုမြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း လူတစ်ဦးကိုအရိုအသေပေးနေသော သရဲကိုမူ ယခုမှမြင်ဖူးခြင်းပင်။ သူကထိုသရဲအားထရပ်အောင်ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ့တွင်ပြောစရာရှိလျှင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပြောသင့်ပေသည်။ သို့သော်ထိုသရဲမှာ ထရပ်ရန်ငြင်းဆန်ပြီး ရှီကျားနှင့်ယဲ့ကျင်းကျီရှေ့တွင် ဆက်တိုက်ဒူးထောက်ကာ ဦးချနေခဲ့လေသည်။

၄င်းမှာရှီကျားဤသို့မဆိုမီအထိဖြစ်သည်။

"မင်းနောက်တစ်ကြိမ်အရိုအသေပေးတာနဲ့ ငါတို့ဒီကထွက်သွားပြီပဲ"

သရဲထီးလေးမှာခေါင်းမော့လျက် ယဲ့ကျင်းကျီကိုကြည့်လာခဲ့လေသည်။ ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ရှီကျား၏စကားကိုလက်ခံသည့်အလားခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ သို့နှင့်သရဲလေးမှာ အရိုအသေမပေးရဲတော့ချေ။

"ဆရာကြီး..ဒီသရဲလေးကတကယ်ပဲတောင်းပန်ပါတယ်...ဒီသရဲလေးကဆရာကြီးကို ခြောက်လှန့်ချင်မိရုံပါ..ဒီကိစ္စမှာ၀င်မပါရဲသလို..ဆရာကြီးကိုလည်း မဆန့်ကျင်ရဲပါဘူး"

ရှီကျားလက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

သရဲလေးကဆက်ပြောလာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်က ၆ကြီးလို့ခေါ်ပါတယ်..ရှေ့ရာစုနှစ်က Sမြို့တော်ရဲ့စစ်ပွဲအထဲမှသေခဲ့တာပါ..ကျွန်တော်တို့စစ်တိုက်နေတုန်း ဗုံးတစ်လုံးကျလာတာ..အလောင်းတွေကိုတော့ရှာမရတော့ဘူးပေါ့..ကျွန်တော်တို့မှာအုတ်ဂူလည်းမရှိပါဘူး..ကျွန်တော်ကအမြဲ၀ိညာဥ်ရိုင်းတစ်ကောင်အဖြစ်နဲ့ Sမြို့တော်မှာလျှောက်သွားနေတာပါ..ပြီးတော့ သရဲအိုကြီးနဲ့တွေ့ခဲ့တယ်"

ရှီကျား ရုတ်ချည်းမေးခွန်းတစ်ခုကိုတွေးမိသွားခဲ့သည်။ သူကထိုသရဲအား နှစ်ပေါင်းများစွာ လင်းရှောင်၏မေးခွန်းများမှ မည်သို့ရှင်သန်လာခဲ့မှန်း မေးချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသရဲလေး၏၀မ်းနည်းနေသောအမူအရာကိုမြင်သော် သူကဆက်၍သာနားထောင်နေလိုက်တော့သည်။(လင်းရှောင်ဆိုတာက သေမင်းဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်)

"လွန်ခဲ့တဲ့၆လက ဆရာကြီးက ကျွန်တော်တို့အရင်နေဖူးတဲ့ ဘုရားကျောင်းအဟောင်းကိုတစ်ချက်လာကြည့်ခဲ့တယ်လေ..ကျွန်တော်တို့၀ိညာဥ်ရိုင်းတွေထဲမှာ သရဲအိုကြီးကအသန်မာဆုံးပဲ..သရဲအိုကြီးက သေသွားတာ နှစ်ပေါင်း၃၀၀ကျော်ကြာပြီ..သူ့မှော်အစွမ်းကလည်းသန်မာတယ်..ကျွန်တော်လင်းရှောင်ရဲ့မေးခွန်းကိုပထမဆုံးအကြိမ်ဖြေရတုန်းက သရဲအိုကြီးကပဲ ကျွန်တော့်ကိုလမ်းညွှန်ပေးခဲ့တာ..အဲတော့မှကျွန်တော်လည်းမေးခွန်း၃ခုကိုမှန်အောင်ဖြေနိုင်ပြီးတော့ လင်းရှောင်ဆီက အပြစ်ပေးမခံခဲ့ရတာ"

ယဲ့ကျင်းကျီခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း..နှစ်၃၀၀သက်တမ်းနဲ့သရဲတစ်ကောင်က မကောင်းဆိုး၀ါးမဟုတ်ရင်တောင် သတိိထားဖို့လိုတယ်..မောက်လျန်စာချုပ်အတွက်လည်းအဆင့်မီတယ်"

သရဲထီးလေးမှာခေါင်းညိတ်လာခဲ့သည်။

"မှန်ပါတယ်..မောက်လျန်လဲလှယ်လို့ရယ် ကံတရားတစ်ခုဖြစ်ပေါ်စေတယ်..ဥပေဒေကို စည်းအတားအဖြစ်သတ်မှတ်စေ..ခမ်းနေသောကန်ကိုဖြတ်မကျော်စေရ..မှော်အစွမ်းမြင့်တဲ့သရဲတွေကပဲဆရာကြီးနဲ့ မောက်လျန်စာချုပ် ချုပ်လို့ရတာပါ..အဲကတည်းကစပြီးဆရာကြီးကကျွန်တော်တို့ကိုခက်ခဲအောင် မလုပ်တော့ဘူးလေ..ဒါပေမယ့်ကျွန်တော်တို့လူတွေကိုလုံး၀ထိခိုက်အောင်လုပ်လို့မဖြစ်ဘူး..မဟုတ်ရင်လင်းရှောင်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့မောက်လျန်စာချုပ်ကိုဖျက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို၀ိညာဥ်ပြိုကွဲသွားတဲ့အထိရိုက်ပစ်လိမ့်မယ်.."

ယဲ့ကျင်းကျီက ဂရုမစိုက်စွာဆိုလာသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့လက အဲဒီသရဲနဲ့ မောက်လျန်စာချုပ်ချုပ်နေတုန်း ပြဿနာတစ်ခုပေါ်လာခဲ့တယ်..စာချုပ်မအောင်မြင်လိုက်ဘူး..လက်ဗွေနှိပ်ထားပေမယ့် ငါကလက်မှတ်မထိုးရသေးဘူး..ဒီမောက်လျန်စာချုပ်က အကျုံးမ၀င်ဘူး"

သရဲထီးလေး၏မျက်နှာမှာ ခက်ခဲသောအပြုံးတစ်ခုကိုညှစ်ထုတ်လာခဲ့လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်..ဆရာကြီးမှာ ရုတ်တရက်ကိစ္စပေါ်လာတော့ စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးဖို့အချိန်မရှိလိုက်ပါဘူး..ဆရာကြီးသာတကယ်လက်မှတ်ထိုးခဲ့ရင် သရဲအိုကြီးလည်း အခုလင်းရှောင်ရဲ့ဥပဒေသဆီကနေအပြစ်ပေးခံရပြီး ၀ိညာဥ်ပြိုကွဲသွားလောက်ပါပြီ"

ရှီကျား၏မျက်လုံးတို့မှာတုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး သူကြားလိုက်သည်ကို ဖြတ်ခနဲနားလည်သွားခဲ့လေသည်။

ယဲ့ကျင်းကျီ၏နှုတ်ခမ်းတို့မှာလည်း တင်းတင်းစေ့သွားလျက် ဘာမျှမဆိုတော့ချေ။

သရဲထီးကလေးမှာ အတော်ကြာ၀မ်းနည်းစွာပြုံးနေခဲ့လေသည်။ အဆုံးတွင် ခေါင်းမော့လျက်ဆိုလာခဲ့သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်ဆရာကြီးရယ်..သရဲအိုကြီးကတစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်လိုက်ပါတယ်..လွန်ခဲ့တဲ့လ၀က်က သရဲအိုကြီးကဒီနေရာကလူတစ်ယောက်ကိုသတ်လိုက်တာပါ..အဲဒီလူကသူ့မိန်းမကိုရိုက်နှက်နေတာ..သူ့မိန်းမကသူ့ဆီကနေသေအောင်အသတ်ခံရတော့လုနီးပါးပါပဲ..ကျွန်တော်ကသရဲအိုကြီးကို ၀င်မပါဖို့ဆွဲထားပါသေးတယ်..ဒါပေမယ့်ကျွန်တော့်မှော်အစွမ်းက သရဲအိုကြီးလောက်အားမကောင်းတော့..သရဲအိုကြီးလည်း အဲလူကိုသတ်လိုက်တယ်"

ရှီကျားကမေးလိုက်သည်။

"အဲဲဒီလူက လင်ရှောင်းလား"(သေသူလင်ရှောင်းပါနော်)

သရဲထီးလေးမှာခေါင်းညိတ်လာခဲ့သည်။

ရှီကျားသက်ပြင်းအသာချလိုက်မိလေသည်။

သူ သိနေခဲ့သည်။ ၀မ်ယွီမှာ သာမာန်မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်ကိုမဆိုထားနှင့် သူမမှာယောကျာ်းတစ်ဦးဖြစ်နေခဲ့လျှင်တောင် အရွယ်ရောက်ပြီးသားယောကျာ်းတစ်ဦး၏ဦးခေါင်းကိုတစ်ချက်တည်းနှင့်၂ခြမ်းမခွဲပစ်နိုင်ချေ။

ဤအမှု၏လူသတ်သမားမှာ ၀မ်ယွီမဟုတ်ပဲ သရဲတစ်ကောင်သာဖြစ်လေသည်။ နှစ်၃၀၀ကျင့်ကြံစွမ်းအားကိုပိုင်ဆိုင်သော သရဲတစ်ကောင်အနေနှင့် လင်ရှောင်း၏ဦးခေါင်းကို ၂ခြမ်းခွဲပစ်ကာ ဆိုးဆိုးရွားရွားသေသွားရအောင်လုပ်နိုင်သည်က အံ့အားသင့်စရာမဟုတ်ချေ။

ရှီကျားတစ်စုံတစ်ခုကိုတွေးလိုက်မိသည်။

"ငါအခုလေးတင် လင်ရှောင်းအိမ်ကိုသွားပြီး သူ့၀ိညာဥ်ကိုရှာတာ ဘာမှရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး..ဘာတွေဖြစ်နေလဲမင်းသိလား"

သရဲထီးလေးမှာ ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်တို့သရဲတွေလူသတ်တဲ့အခါ အဲဒီလူမသေမချင်းရပ်မှာမဟုတ်ဘူး..ကျွန်တော်ကြားတာတော့ မကောင်းဆိုး၀ါးတစ်ကောင်က လူကိုသတ်ပြီးရင် သူ့ရဲ့၀ိညာဥ်ကိုပါစားတယ်တဲ့..ဆရာအထင်မလွဲလိုက်ပါနဲ့ သရဲအိုကြီးက အဲဒီလူရဲ့၀ိညာဥ်ကိုမစားလိုက်ပါဘူး..ဒါပေမယ့်အဲဒီလူကရှေ့အပါတ်ကပဲ ပြန်၀င်စားသွားပြီ..ဆရာလာတာနောက်ကျသွားတယ်..အဲဒီလူဒီမှာမရှိတော့ဘူး"

ယဲ့ကျင်းကျီရှင်းပြလာခဲ့သည်။

"အဲဒီလူကအတော်ဆိုးဆိုးရွားရွားသေသွားတော့ သူ့အငြိုးတွေကသာမာန်လူတွေထက်ပိုသန်မာတယ်ဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ခိုင်ခိုင်မာမာမရှိရင် သေမျိုးလောကမှာ အကြာကြီးမနေပဲ ပြန်လည်၀င်စားသွားဖို့ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်"

"အဲလိုပါပဲ တကယ်အဲလိုပါပဲဗျာ.."

သရဲထီးလေးကဆက်ပြောလာခဲ့သည်။

"သရဲအိုကြီးက အဲဒီလူကိုသတ်လိုက်တာနဲ့ အဲဒီမိန်းမလည်း ရူးနေတဲ့အတိုင်းအိမ်ကနေထွက်ပြေးသွားတော့တာပဲ..သရဲအိုကြီးကပထမဆုံးလူသတ်ဖူးတာလေ..သူကမကောင်းဆိုး၀ါးဖြစ်သွားပြီ..ကျွန်တော်သူ့နားကိုမကပ်ရဲသလို သူကလည်းကျွန်တော့်ကိုဂရုမစိုက်တော့ဘူး အဲဒီနေ့ပြီးတော့ သရဲအိုကြီးလည်းထွက်ပြေးသွားပြီး ကျွန်တော်လည်းသူ့ကိုအဲနေ့ကစပြီးမတွေ့ရတော့ဘူး..ဒါပေမယ့် လေလွင့်၀ိညာဥ်လေးတွေက ဒီကိစ္စကိုလာစုံစမ်းနေတဲ့သူရှိတယ်ကြားလို့ ကျွန်တော်တစ်ချက်လာကြည့်တာ..အကယ်၍ စုံစမ်းနေတဲ့သူတွေကဆရာကြီးတို့သာဆို သရဲအိုကြီးက အဖမ်းခံရလည်း ၀ိညာဥ်ပြိုကွဲသွားတော့မှာမဟုတ်ဘူးလေ"

👻

Prev Next