Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၂၁၈)
Chapter 218 (အခင်းဖြစ်ရာ)
"မင်္ဂလာညနေခင်းပါ အရှင်မာလင်"
လင်ချီးယဲ့က မာလင်၏ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ စားပွဲပေါ်ရှိ Rubik ကုဗတုံးသည် အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး အမှားလုပ်ထားသောကလေးတစ်ယောက်လို လင်ချီးယဲ့ဆီသို့ အလိုအလျောက် ရွေ့လျားသွားသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ အဓိကအချက်ကို တစ်ခါတည်းသွားခဲ့သည်။
"အရှင်မာလင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မေးစရာရှိလို့ လာခဲ့တယ်… ခင်ဗျား ခုဆနာဂီဓားကို ကြားဖူးလား"
မာလင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် ငါမကြားဖူးဘူး"
လင်ချီးယဲ့သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း ဤအရာကို မမျှော်လင့်ထားတာတော့ မဟုတ်ပေ။ မာလင်သည် ရှေးခေတ်ဗြိတိသျှနတ်ဘုရားဖြစ်သောကြောင့် ဂျပန်ဒဏ္ဍာရီကို သဘာဝအတိုင်း ကြားဖူးမည်မဟုတ်ပေ။
"ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲမှာ တည်ရှိနေတဲ့ လက်နက်တစ်ခုပဲ… တိုတိုပြောရရင် အဲဒါကြောင့် ထိခိုက်မိတဲ့လူတွေက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာတွေကို ပြန်ကုသလို့မရသလို ဝိညာဉ်ကိုလည်း ဒဏ်ရာရစေလိမ့်မယ် သေရာကနေ ပြန်ရှင်လာရင်တောင် ပျောက်ကင်းမှာ မဟုတ်ဘူး" လင်ချီးယဲ့သည် နည်းပြယွမ်၏ ဖော်ပြချက်ကို မာလင်အား အကျဉ်းချုံး မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။
"ကျွန်တော်သိချင်တာက ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးကြောင့် ကျန်ခဲ့တဲ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ နည်းလမ်းကောင်းရှိသလားလို့"
"ထာဝရဝိညာဉ်ဒဏ်ရာကို ထားခဲ့တာပေါ့…" မာလင်က တွေးဆရင်း "ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးကို ငါမသိပေမယ့် မင်းရဲ့ဖော်ပြချက်အရ အဲဒါမှာ 'ထာဝရ' နဲ့ 'ဝိညာဉ်' ပူးတွဲပါဝင်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိနှစ်ခုပါရှိလောက်တယ် 'ထာဝရ' ဖြစ်တဲ့ ဘယ်လက်နက်မဆို ဖြေရှင်းဖို့က အရမ်းခက်ခဲတယ်"
လင်ချီးယဲ့သည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ကုသလို့မရဘူးလား"
"နည်းလမ်းမရှိတာတော့မဟုတ်ဘူး" မာလင်သည် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး လက်နှစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ "ငါခန့်မှန်းရသလောက်တော့ ဒီလိုဒဏ်ရာမျိုးကို ကုသဖို့ နည်းလမ်းနှစ်ခုရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်…
ပထမနည်းလမ်းက အရိုးရှင်းဆုံးနဲ့ အရက်စက်ဆုံးပဲ မင်းက ခုဆနာဂီဓားကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာနဲ့ သူ့အပေါ်မှာပါရှိတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေက သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒဏ်ရာတွေလည်း ပျောက်ကင်းသွားလိမ့်မယ်"
လင်ချီးယဲ့၏နှုတ်ခမ်းထောင့်က လှုပ်ယမ်းသွားသည်။ ဒါက 'ရိုးရှင်းတယ်' လို့ ခေါ်သလား။
သူသည် တကမာဂဟာရသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက်ပြီး စူဆနိုးကို သတ်ပြီးနောက် ခုဆနာဂီဓားကို ချိုးရမည်... သူသာ ဤကဲ့သို့လုပ်ဆောင်နိုင်လျှင် သေချာပေါက် ထိပ်တန်းနတ်ဘုရားများထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်နေလိမ့်မည်။
ယခုအခါ သူ့အတွက်ကတော့ အိပ်မက်တစ်ခုထက် မပိုပါ။
"ဒုတိယတစ်ခုကကော ဘယ်လိုလဲ"
"ဒုတိယနည်းလမ်းက 'ထာဝရ' ဂုဏ်သတ္တိတွေပါတဲ့ တခြားပစ္စည်းကို ရှာဖွေပြီး ဒဏ်ရာတွေကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်တယ်" မာလင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောခဲ့သည်။
"အမ်… ဘယ်လိုမျိုးလဲ"
"ငါလည်း မသိဘူး"
လင်ချီးယဲ့: "…"
ဤဖြေရှင်းနည်းနှစ်ခုသည် တခြားနည်းလမ်းများထက် ပို၍ယုံကြည်စိတ်ချရသည်။
"တခြားနည်းလမ်းမရှိဘူးလား" လင်ချီးယဲ့သည် မမေးဘဲမနေနိုင်ချေ။
"တခြားဟာကို ငါမတွေးတတ်တော့ဘူး" မာလင်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "တတိယနည်းလမ်းရှိတယ်လို့ ငါပြောရရင်တော့ 'အံ့ဖွယ်' ဖြစ်လာစေဖို့အတွက် ဆုတောင်းရလိမ့်မယ်"
လင်ချီးယဲ့သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ထိုင်ခုံမှထလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်နားလည်ပြီ ခင်ဗျားကို နှောင့်ယှက်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်"
လင်ချီးယဲ့သည် စာကြည့်ခန်းမှ ထွက်သွားပြီး ခြံဝင်းအတွင်းရှိ သူနာပြုများ၏ အရှုပ်အထွေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ခဏရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ကူကယ်ရာမဲ့ ခါယမ်းလိုက်သည်။
ဝူရှန်းနန်၏လက်ပေါ်က ဒဏ်ရာကို ကုသရန်… ခက်ခဲပုံရသည်။
…
နောက်တစ်နေ့။
အနက်ရောင် ဗင်ကားတစ်စီးက အရက်ဆိုင်တံခါးတွင် ရပ်သွားသည်။ ဝမ်းချီမော့နှင့် လင်ချီးယဲ့တို့သည် ဗင်ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ရဲများက ပိတ်ဆို့ထားသော အရက်ဆိုင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။
ဤအရက်ဆိုင်သည် ကြီးကြီးမားမားမဟုတ်သော်လည်း အလှဆင်မှုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ခေတ်မီစတိုင်နှင့် နီယွန်လေထု၏ ပေါင်းစပ်မှုက ၎င်းကို ထူးခြားသောအရသာကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ၎င်းကို နာမည်ကြီး check-in နေရာတစ်ခုအဖြစ်လည်း မှတ်ယူနိုင်ပါသည်။
သို့သော တစ်ချိန်က သက်ဝင်လှုပ်ရှားပြီး လူလတ်တန်းစားအရက်ဆိုင်ဖြစ်ခဲ့သည့်အရာသည် ယခုအခါ ဗလာဖြစ်ပြီး ခြောက်ကပ်သွားသည်။
လင်ချီးယဲ့တို့နှစ်ယောက်သည် အဝါရောင် အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အရက်ဆိုင်ထဲသို့ တည့်တည့် လျှောက်သွားကြသည်။
"ဒီလူသတ်မှုအခင်းဖြစ်ရာမှာ စောင့်နေတဲ့သူမရှိဘူးလား" လင်ချီးယဲ့သည် ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီး ရဲအရာရှိတစ်ယောက်ကိုပင် မမြင်ရပေ။ သူသည် သိချင်စွာ မေးလိုက်၏။
"ဒီအမှုမှာ 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်' ပါဝင်တဲ့အတွက် သာမန်ရဲအရာရှိတွေက ဝင်စွက်ဖက်လို့ မရဘူး၊ အခင်းဖြစ်ရာကို စောင့်ကြပ်တာ၊ သဲလွန်စတွေ ရှာဖွေပြီး အလောင်းကို ခွဲစိတ်စစ်ဆေးတာ... ဒါတွေအားလုံးကို ငါတို့ အထူးစီမံရေးဌာနက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမှာ၊ အခင်းဖြစ်ရာကို တစ်ယောက်မှာ မစောင့်ကြပ်နေဘူးလို့ ထင်ရပေမယ့် တကယ်တော့ လျှို့ဝှက်နေရာမှာ ထိုင်ပြီး ၂၄ နာရီပတ်လုံး စောင့်ကြပါနေတဲ့ လူတွေရှိတယ်၊ သံသယရှိသူရောက်လာရင် ချက်ချင်း ဖမ်းလို့ရတယ်"
လင်ချီးယဲ့သည် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင်အင်္ကျီဝတ်ထားသည့် လူငယ်တစ်ယောက်က တံခါးအပြင်ဘက်မှ ဝင်လာသည်။
"အစ်ကိုဝမ်း ဒီနေ့လည်း သဲလွန်းလာရှာတာလား" လူငယ်သည် ဝမ်းချီမော့ဘေးရှိ လင်ချီးယဲ့ကိုတွေ့ပြီး အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါကဘယ်သူလဲ…"
"အဖွဲ့ဝင်အသစ် လင်ချီးယဲ့၊ ချီးယဲ့ ဒါက မင်းကို ငါပြောထားတဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်စီမံရေးဌာနကလူပါ ရှောင်ဟေးတဲ့၊ မင်းတို့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပိုသိသင့်တယ်၊ နောင်လုပ်ငန်းတွေမှာ မကြာခဏဆိုသလို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရလိမ့်မယ်" ဝမ်းချီမော့က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ယခင်ယာယီအဖွဲ့ဝင်များနှင့်မတူဘဲ လင်ချီးယဲ့သည် ယခုအခါတွင် တရားဝင်ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်ညကင်းစောင့်လူသားဖြစ်သည်။ သူသည် ညကင်းစောင့်လုပ်ငန်းကို တရားဝင်တာဝန်ယူပြီး ဤအဖွဲ့အစည်းတွင် အမှန်တကယ် ပေါင်းစည်းထားသည်။
"မင်္ဂလာပါ အစ်ကိုလင်" ရှောင်ဟေးသည် ပြုံးပြီး သူ့လက်ကို ဆန့်လိုက်သည်။
"မင်္ဂလာပါ" လင်ချီးယဲ့က သူ့လက်ကို ကိုင်လိုက်သည်။
"ရှောင်ဟေး ကျေးဇူးပြုပြီး ချီးယဲ့ကို အခြေအနေအတိုချုံးပြောပြလိုက်ပါ" ဝမ်းချီမော့က ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ" ရှောင်ဟေး၏အမူအရာက လေးနက်လာသည်။ "ဒါက မနေ့က ဩဂုတ်လ ၂၆ ရက်နေ့မှာ ဖြစ်ခဲ့တာ၊ အရက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်က တံခါးဖွင့်ပြီး ဆိုင်ထဲမှာ သွေးနံ့တွေ ပြင်းထန်နေတာကို တွေ့ခဲ့တယ်၊ ဆိုင်နောက်ဖေးကို လျှောက်သွားပြီးနောက် စားပွဲထိုးစွန်းရှောင်က ကြေကွဲစရာကောင်းအောင် သေဆုံးနေတာကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်"
ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဆိုင်နောက်ဖေးသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။
"မနက် ဆယ်နာရီကျော်တဲ့အထိ တံခါးမဖွင့်သေးဘူးလား" လင်ချီးယဲ့က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဒီလိုအရက်ဆိုင်က ညဘက်မှ စီးပွားရေးလုပ်တာ၊ ဆယ်နာရီကျော်ကစပြီး ကြိုးစားဖို့ စဉ်းစားနေပြီ" ဝမ်းချီမော့က ဘေးကနေ ရှင်းပြသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မကြာမီ သူတို့သုံးယောက်က ဆိုင်နောက်ဖေးတံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။
ဆိုင်နောက်ဖေးရှိ မြေပြင်တွင် နံပါတ်ပြားများရှိပြီး နံပါတ်ပြားတစ်ခုစီ၏ဘေးတွင် အခင်းဖြစ်ရာကို ကိုယ်စားပြုသောဓာတ်ပုံရှိသည်။ နံရံပေါ်တွင် လူပုံသဏ္ဌာန်ကို မြေဖြူခဲဖြင့် ကောက်ကြောင်းဆွဲထားကာ ၎င်းကို 'ကြက်ခြေခတ်' ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် လေထုအလယ်တွင် ဆိုင်းငံ့ထားသည်။
"သေဆုံးသူ စွန်းရှောင်၊ အမျိုးသား၊ အသက် ၂၈ နှစ်၊ ဒီအရက်ဆိုင်ကို စားပွဲထိုးအဖြစ် လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ နှစ်က ရောက်လာခဲ့တယ်၊ အဲဒီမတိုင်ခင်က စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုမှာ သူအလုပ်ဝင်ခဲ့တယ်၊ တကယ်တော့ အရက်ဆိုင်မှာ စားပွဲထိုးအဖြစ် ရေရှည်လုပ်ဖို့ဆိုတာရှားတယ်၊ ၂ နှစ်လောက် သူလုပ်ရတဲ့အကြောင်းက ပထမအချက်ကတော့ အရက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်က သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံပြီး လစာက ကောင်းတယ်၊ ဒုတိယအချက်က အိမ်မှာ ထောက်ပံ့ဖို့ သက်ကြီးရွယ်အိုနှစ်ယောက်ရှိတာကြောင့် သူက အရေးပေါ်ငွေလိုနေလို့ပဲ"
ရှောင်ဟေးသည် သူ့လက်ထဲက အချက်အလက်များကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "အလောင်းကို ခွဲစိတ်စစ်ဆေးချက်အရ သေဆုံးချိန်က အဲဒီနေ့ မနက် ၃ နာရီကနေ ၄ နာရီကြား ဖြစ်တယ်၊ သေဆုံးသူရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ စုစုပေါင်း သံမှိုငါးနေရာရှိပြီး လေးခုက ခြေလက်တွေမှာ ပျံ့နှံ့နေတယ်၊ သူတို့အားလုံးက ဖောက်ထွင်းဒဏ်ရာတွေဖြစ်ပြီး နံရံပေါ်က အနီရောင်အကွက်လေးကွက်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်"
လင်ချီးယဲ့သည် မျက်လုံးကိုကျဉ်းမြောင်းပြီး နံရံပေါ်ရှိ အဖြူရောင်လူရုပ်၏ လက်နှင့်ခြေများတွင် နက်နဲသောအပေါက်လေးခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အပေါက်များထဲတွင် သွေးများကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သေဆုံးကို နံရံတွင် ရိုက်ကပ်ရန် သံမှိုလေးခုဖြစ်သည်။
"သေဆုံးသူကို သေစေတဲ့ဒဏ်ရာကတော့ နှလုံးကို ထိုးဖောက်သွားတဲ့ သံမှိုဖြစ်ပြီး တစ်ချက်တည်း ထိုးသတ်လိုက်တယ်"
ရှောင်ဟေးသည် နံရံကို ညွှန်ပြလိုက်၏။ လူပုံသဏ္ဌာန်၏ နှလုံးတည်နေရာတွင် အမှတ်အသားပြုထားသော အနီရောင်အစက်ရှိကာ နှလုံးကို သံမှိုထိုးဖောက်သွားသော အနေအထားကို ကိုယ်စားပြုသည်။
"ဒါ့အပြင် သေဆုံးသူရဲ့ လက်ဆယ်ချောင်းကိုလည်း ဖြတ်တောက်ခဲ့ပြီး ဖြတ်တောက်ထားတာက အရမ်းချောမွေ့တယ်၊ ဒီလိုထိခိုက်မှုမျိုးဖြစ်စေမယ့် အရက်ဆိုင်ထဲမှာ ဓားတစ်ချောင်းမှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး"
TK Team (Chapter 218)
