Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၂၀၈)
Chapter 208.1 (ညကင်းစောင့်လူသားရှန်ချင်းကျူ)
နည်းပြဟုန်၏မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။ သူသည် လက်ဆန့်ကာ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့မည့် ပိုင်လီဖက်တီးကို ဖမ်းလိုက်သည်။ သူသည် တခြားလက်ဖြင့် သူ့ခါးမှ ဓားဖြောင့်ကို ထုတ်ပြီး သူ့ဘေးက ကျောက်နံရံကို စိုက်လိုက်ကာ သူ၏ပြုတ်ကျနေသည့်ရုပ်သွင်ကို ရပ်တန့်နေသည်။
ရှန်ချင်းကျူလည်း သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျောက်နံရံကို ဓားဖြင့်ထိုးလိုက်သော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းလွန်းပြီး ဓားက နံရံ၏ သုံးပုံတစ်ပုံလောက်သာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အောက်ဖက်ကို အနည်းငယ် စောင်းသွားပြီး အကြာကြီးကိုင်ထားနိုင်ပုံမရပေ။
လက်ပြတ်ပြီး သွေးတွေဖုံးနေသော မာထျန်းယိသည် ကျောက်နံရံမှာ ဒေါင်လိုက်မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူ့ရှေ့က လူသုံးယောက်ကို လှောင်ပြောင်ရင်း ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"အဲကောင်လေးက ဘယ်မှာလဲ"
သူသည် အပေါ်အောက်ကိုငုံ့ကြည့်ကာ ဤလမ်းကြောင်းတွင် လင်ချီးယဲ့၏ပုံသဏ္ဌာန်မရှိကြောင်း အတည်ပြုခဲ့ပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
မီးလျှံမြေနဂါး မီးလုံးမမှုတ်မီ ဂူအတွင်းမှ ထွက်ခွာရန် သူ၏စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ မြေအောက်ကနေ အကြာကြီးပျံသန်းပြီးနောက် ပေါက်ကွဲမှုမဖြစ်တာကို တွေ့ရှိသောကြောင့် သူသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ပြန်လှည့်လာပြီး ဂူထဲသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
မီးလျှံမြေနဂါးနှင့် တခြားသူများ ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း ထိုမှသာ သူသဘောပေါက်သွားသည်။
ဒီမှာဘာတွေဖြစ်သွားသလဲ သူကြောင်သွားပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ သူ့ခေါင်းထက်မှာ ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤလမ်းကြောင်းကနေ မြေပြင်ကို သူတို့ထွက်သွားတာလို့ သူမှန်းဆပြီး လင်ချီးယဲ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း အပေါ်ကို အမြန်ပြေးလိုက်သွားခဲ့သည်။
သူဒီကိုရောက်လာသောအခါ လင်ချီးယဲ့က ဒီမှာလုံးဝမရှိတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူခဏတာ စိတ်ရှုပ်သွားသည်။
ရှန်ချင်းကျူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး တစ်ခုခုပြောမည့်အချိန်တွင် ပိုင်လီဖက်တီးက မျက်ဆန်လှန်ပြီး အရင်ဆုံးပြောလိုက်သည်။
"ချီးယဲ့... သူသေပြီ"
"သေပြီလား" မာထျန်းယိက အံ့အားသင့်သွားပြီး "သူဘယ်လိုသေသွားတာလဲ"
"မီးလျှံမြေနဂါးကြောင့် သူက ချော်ရည်ထဲ တွန်းချခံရပြီး… မီးလောင်သေဆုံးသွားတာ" ပိုင်လီဖက်တီးသည် မာထျန်းယိကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပူဆွေးသောကခုနစ်ပုံနှင့် ဝမ်းနည်းမှုသုံးပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"လင်ချီးယဲ့က ဘာအမှားလုပ်မိလို့လဲ ခင်ဗျား ဘာလို့ သူ့ကိုသတ်ချင်ရတာလဲ သေစမ်း သေစမ်း"
ပိုင်လီဖက်တီးဟ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲနေသော မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရတော့ နည်းပြဟုန်သည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူသည် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်ချင်သလို ပြင်းထန်သော မျက်နှာဖြင့် မာထျန်းယိ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
မာထျန်းယိသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "ဒါဆို မင်းတို့ဘယ်လို အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာတာလဲ မီးလျှံမြေနဂါးက မင်းတို့ကို ဘာလို့မသတ်တာလဲ ဒီလမ်းကြောင်းက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"
ပိုင်လီဖက်တီး: "…"
"တကယ်တော့ မီးလျှံမြေနဂါးက ကျွန်တော်တို့ကို ဖော်ရွေပုံပေါက်တာတွေ့တော့ သူက ကျွန်တော်တို့ကိုလွှတ်ပေးပြီး ကျွန်တော်တို့ပြန်ဖို့အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့တာ" ပိုင်လီဖက်တီးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
မာထျန်းယိက ပိုင်လီဖက်တီးကို စိုက်ကြည့်ပြီး သရော်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့အလိမ်အညာကို ငါယုံမယ်များထင်နေလား"
သူပြောပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်သည် အနက်ရောင်အလင်းတန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ခြေရင်းရှိ ကျောက်နံရံများထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်နံရံများသည် အရူးအမူး တဟုန်ထိုး အသက်ဝင်နေပုံရသည်။
ဒါဇင်နှင့်ချီသော ခိုင်မာသည့်မြေပြင်သည် ဆူးပင်တွေ ရုတ်တရက် ပေါက်ထွက်ပြီး သူတို့သုံးယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို တိုက်ရိုက် ထိုးကျသွားသည်။
သို့သော် သူထိုးစိုက်လိုက်သောအခါ ရှန်ချင်းကျူနှင့် ပိုင်လီဖက်တီးတို့၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသောနေရာများကို တမင်ရှောင်ခဲ့သော်လည်း နည်းပြဟုန်ကိုတော့ သူတကယ်သတ်ပစ်ချင်တာဖြစ်သည်။
"ငါက နတ်ဘုရားနှစ်ပါးကိုယ်စားလှယ်ကို ရှင်းပစ်နိုင်ရင်တောင် ငါအသက်ရှင်လျက်ပြန်သွားရင် အဆုံးသတ်ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့် ပိုင်လီမိသားစုရဲ့ သခင်လေးနဲ့ ဒီပါရမီရှင်ကို ငါပြန်ခေါ်သွားနိုင်ရင် ငါကောင်းကောင်းနေရနိုင်တယ်…"
မာထျန်းယိ၏မျက်နှာက ရူးသွပ်မှုအပြည့်နှင့်ပင်။
စူးရှသောဆူးများသည် ရုတ်ချည်းပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ရပ်တည်ချက်က အလွန်ခက်ခဲသည်။ မောပန်းနွမ်းနယ်ေနပြီဖြစ်သော ရှန်ချင်းကျူသည် ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဆူးနှစ်ချောင်းက သူ၏ညာဘက်ခြေထောက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်မှုက သူ့ကို ဖြူဖျော့သွားစေသော်လည်း သူ အံကြိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။
နည်းပြဟုန်ဆွဲထားသော ပိုင်လီဖက်တီးသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆူးများထိုးဖောက်ခါနီးတွင် သူ့လက်မောင်းမှ ကြီးမားသောစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်လာသည်။ နည်းပြဟုန်၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် အပြာရောင်အလင်းတန်းနှင့်အတူ လင်းလက်သွားပြီး ပင့်ကူလူသားကဲ့သို့ ပိုင်လီဖက်တီးကို ဆွဲကာ နှစ်ဖက်စလုံးက နံရံများကို ခုန်ပေါက်ရင်း အဆူးအများစုကို ကျဉ်းမြောင်းစွာ ရှောင်ရှားခဲ့သည်။
၎င်းတို့ထဲကအနည်းစုသည် နည်းပြဟုန်မရှောင်နိုင်သောကြောင့် သူ့ပါးများတွင် ခြစ်မိရုံသာဖြစ်ပြီး နက်နဲသောသွေးသံတရဲရဲ အမှတ်အသားများ မကျန်ရစ်ပေ။
"မင်း ကိုယ်အလေးချိန်ကို ချသင့်တယ်" နည်းပြဟုန်သည် ပေါင် ၂၀၀ နီးပါး အလေးချိန်ရှိသော ပိုင်လီဖက်တီးကို ဆွဲထားသည်။ သူသည် အလွန်နှေးပြီး ဒေါင်လိုက်နံရံနှစ်ခုကြားတွင် ခုန်ပေါက်ရန် ခက်ခဲလေသည်။
ပိုင်လီဖက်တီး၏မျက်နှာသည် နီမြန်းလာပြီး အချိန်ဖြုန်းမနေပေ။ သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ [ပြောင်းလဲခြင်းတစ်ခုသုံးထောင်] ထုတ်လိုက်ပြီး ဓားကိုမြှောက်လိုက်ရာ ဓားမိုးက မာထျန်းယိဆီသို့ ပြေးသွားသည်။
မာထျန်းယိသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကို ကျောက်နံရံထဲတွင် ပေါင်းစည်းကာ သရော်လိုက်သည်။ ရာနှင့်ချီသော မြေဆူးပင်များက သူ့ရှေ့တွင် ပေါက်ထွက်ကာ ဓားအရိပ်အားလုံးကို တိကျစွာ ပိတ်ဆို့ပြီး သူတို့၏ အပေါ်လမ်းကြောင်းကို လုံးလုံးလျားလျား ပိတ်ဆို့ထားသည်။
"ငါ့ရဲ့တားမြစ်အပျက်အစီးက အနီးနားပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ သူ့အလိုလို ရောထွေးနိုင်တာပဲ ဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မင်းတို့ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
မာထျန်းယိ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျောက်နံရံထဲသို့ အနည်းငယ် နစ်မြုပ်သွားပြီး မူလစက်ဝိုင်းလမ်းက ချက်ချင်း ပိတ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤကျဉ်းမြောင်းသော နေရာလေးတွင် သူတို့သုံးယောက်ကို သေအောင်ထိုးသတ်ချင်နေသကဲ့သို့ ဆူးပင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ထွက်ခဲ့သည်။
နည်းပြဟုန်က သူ့မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းထားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူက အစကတည်းက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရထားပြီးပြီ အခု သူ့ခွန်အားက ကုန်ဆုံးတော့မှာ ငါတို့အားလုံး အစွမ်းကုန်ကြိုးစားရင်… သူ့ကိုအနိုင်ယူနိုင်လောက်တယ်"
ပိုင်လီဖက်တီးနှင့် ရှန်ချင်းကျူတို့သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများက ယခင်ကထက် ပိုမိုလေးနက်လာသည်။
ယခုအခါ တကယ်ကို သေရေးရှင်ရေးအခြေအနေဖြစ်သည်။
ဤကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းကြောင်းတွင် တစ်ဖက်တည်းကသာ ရှင်သန်ရန် ကံကြမ္မာရှိသည်။
ကျွီ
ရှန်ချင်းကျူ၏ဓားသည် အနည်းငယ် စောင်းသွားပြီး သူက လမ်းကြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျတော့မည်။ သူသည် လုံးဝမထိတ်လန့်ဘဲ သူ့တခြားလက်တစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းများကို အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လက်ဖျောက်တီးလိုက်သည်။
ဗုန်း
ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာတွင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ဆူးများစွာက ပျက်စီးသွားသည်။ လေပူလှိုင်းများက နည်းပြဟုန်နှင့် ပိုင်လီဖက်တီးတို့ကို ကင်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် လုံးဝမတွန့်ဆုတ်ဘဲ အခွင့်အလမ်းကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။
နည်းပြဟုန်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အပြာရောင်အလင်းတန်းဖြင့် လင်းလက်တောက်ပနေသည်။ သူသည် ခွန်အားဖြင့် အရင်ဆုံး ပိုင်လီဖက်တီးကို အပေါ်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်းမှာပင် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ ကျောက်နံရံများကြားမှ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အပေါ်ကို ပေါ့ပါးစွာ ခုန်တက်သွားသည်။
ပိုင်လီဖက်တီးသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ အနက်ရောင်လက်စွပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ အနက်ရောက်လက်စွပ်သည် ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပိုင်လီဖက်တီးက လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။ သူသည် မာထျန်းယိကို ခွန်အားဖြင့် အစွမ်းကုန် ခုတ်လိုက်သည်။
[ဝိညာဉ်ဖြတ်ဓား]။
မာထျန်းယိသည် ပြင်းထန်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့အောက်ရှိ ကျောက်သားနံရံသည် ပြင်းထန်စွာ လိမ့်ဝင်ကာ ဧရာမသံတူကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး အနက်ရောင်ဝိညာဉ်ဖြတ်ဓားကို ထိမှန်သွားသည်။
ပိုင်လီဖက်တီး၏နှုတ်ခမ်းထောင့်က အနည်းငယ်မြင့်တက်လာသည်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ဧရာမတူကြီးသည် ဘာမှမရှိသကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ဖြတ်ဓားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ပိုင်လီဖက်တီး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ထိမှန်ခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်ဖြတ်ဓားသည် မာထျန်းယိ၏ရှေ့ရှိ ကျောက်တုံးအားလုံးကို ဖြတ်သွားကာ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် စူးရှသောအမှတ်အသားတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်ဖြတ်ဓားသည် ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သာ ပျက်စီးစေပြီး အကာအကွယ်ပစ္စည်းများကို လျစ်လျူရှုသည်။
ပိုင်လီဖက်တီးသည် တူကြီးဖြင့် ထိမှန်ပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများထွက်လာကာ သူ့နောက်ဘက်ရှိ ကျောက်သားနံရံကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ကြီးမားသောသက်ရောက်မှုခွန်အားက သူ့ကိုသတိလစ်သွားစေသည်။
နှစ်ဖက်ကြားတွင် ဤမျှလောက်ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ကွာဟချက်ကြောင့် ပိုင်လီဖက်တီးသည် ဤဖျက်ဆီးခြင်းနည်းဗျူဟာဖြင့် နည်းပြဟုန်အတွက် အခွင့်အလမ်းများ ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။
အားးးးးး
မာထျန်းယိ၏ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိခဲ့သဖြင့် ဖျော့တော့သွားသည်။ သူ့ဝိညာဉ်မှ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြည့်နေ၏။ သူ့အသိစိတ်တစ်ခုလုံး မှုန်ဝါးသွားပြီး နာကျင်စွာ ငိုကြွေးနေလေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် နည်းပြဟုန်၏ရုပ်သွင်သည် မာထျန်းယိ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားကာ အပြာရောင်အလင်းတန်းများက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လင်းလက်လာပြီး သူ့လက်သီးများက မိုးရေစက်များကဲ့သို့ ကြွေကျသွားသည်။
ဗုန်း
မာထျန်းယိ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိမှန်ပြီး ကျောက်နံရံထဲကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ သူသည် မိန်းမောသွားသော်လည်း နည်းပြဟုန်က မရပ်ဘဲ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကျောက်နံရံကနေ ဆွဲထုတ်ပြီး အပေါ်ကနေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ ဓားဖြောင့်ကို နောက်ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ ခုန်တက်လာပြီး မာထျန်းယိ၏ရင်ဘတ်ကို လျှပ်စီးလက်သလို ထိုးလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် လေးလံသောထိုးချက် ကျရောက်လာသည်။
ဗုန်း
မာထျန်းယိသည် ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို အပေါက်ဖောက်ကာ နေရာတိုင်းတွင် သွေးများ စီးကျနေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤထိုးချက်ကြောင့် ဒေါင်လိုက် ပြုတ်ကျကာ အဆုံးမရှိသော လမ်းကြောင်း၏ အောက်ခြေသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
ထိုနေရာတွင် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ကျောက်ရည်ပူနှင့် မီးတောက်များရှိသည်။
လျှပ်စီးအရှိန်ဖြင့် ဒီလုပ်ဆောင်ချက်တွေ ပြီးသွားသောအခါ နည်းပြဟုန်၏ရုပ်သွင်သည် နံရံနှစ်ဖက်စလုံးမှာ လျင်မြန်စွာ ခုန်ပေါက်သွားပြီး သတိလစ်နေပြီး လဲကျသွားသော ပိုင်လီဖက်တီးနှင့် ချော်ကျလုနီးဖြစ်နေသော ရှန်ချင်းကျူတို့ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။
နည်းပြဟုန်သည် တစ်ဖက်တစ်ယောက်စီ ပခုံးပေါ်တွင်ထမ်းရင်း အံကြိတ်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး နံရံနှစ်ခုကြားတွင် ခုန်ပေါက်ရန် သူ၏ခွန်အားရှိသမျှကို အသုံးပြုကာ Z ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် အပေါ်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။
ပိုင်လီဖက်တီး၏ ဓာတ်လှေကားမရှိလျှင် သူသည် ဤအမိုက်မဲဆုံးနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးချနိုင်သည်။ သို့သော် နည်းပြဟုန်သည် သူ့ကိုယ်သူ ပျော့ပျောင်းမှုကို မြင့်တင်ပေးနိုင်သော်လည်း သူ့ကျောပေါ်တွင် လူနှစ်ယောက်ရှိနေသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး။
ဒီနှစ်ယောက်သည် ဟုန်ဟောက်၏စစ်သားများဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်ကိုမျှ ချန်ထား၍မရပေ။
နည်းပြဟုန်သည် သူတို့နှစ်ယောက်ကို သူ့ပခုံးပေါ်တင်ပြီး အပေါ်ကို အဆက်မပြတ် ခုန်တက်သည့်နည်းကို နှစ်မိနစ်ကျော် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက ကြွက်သားတွေ အလွန်နာနေပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အပြာရောင်အလင်းတန်းများက အားပျော့လာသည်။
မြေပြင်နှင့် ဘယ်လောက်ဝေးသေးလဲ။
နည်းပြဟုန်မသိဘူး။
သူ့ပခုံးပေါ်မှာ လူနှစ်ယောက်နှင့် စတင်ခုန်ဆင်းလာကတည်းက သူ၏စွမ်းအင်များက အကွာအဝေးကို တွက်ချက်ရန် သူ့ကိုအာရုံစိုက်ခွင့်မပြုဘဲ အရာအားလုံးကို သူ့ခြေထောက်ပေါ်တင်ထားရသည်။
ခုန်ပါ။ ဆက်ခုန်ပါ။ မရပ်နဲ့။
ရပ်လိုက်တာနဲ့ သူတို့သုံးယောက်လုံး သေလိမ့်မယ်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ခြေထောက်အောက်ရှိ အဆုံးမဲ့နက်ရှိုင်းသောလမ်းကြောင်းတွင် မီးရောင်ခြည်အနည်းငယ်ပေါ်လာသည်။
အပူလှိုင်းက သူတို့ခြေထိပ်ကနေ သူတို့ကို ရိုက်ခတ်လာသည်။ နည်းပြဟုန်နှင့် ရှန်ချင်းကျူတို့ နှစ်ယောက်လုံး လန့်ဖျပ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
အမှောင်ထုနှင့် နက်ရှိုင်းသော လမ်းကြောင်းတွင် တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသော မီးတောက်သည် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုလိုဖြစ်နေပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော ကျောက်နံရံများတွင် ပြည့်နှက်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် အထက်သို့ ပြေးတက်လာသည်။ ၎င်းဖြတ်သွားသည့်နေရာတိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်သားနံရံများသည် အရည်ပျော်ပြီး အောက်ခြေမရှိသော ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပုံရသည်။
၎င်းသည်ညဟောက်သောမီးနဂါးကဲ့သို့ ၎င်း၏ကြမ်းကြုတ်သောပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ အရာအားလုံးကိုမျိုချချင်နေသည်။
TK Team (Chapter 208.1)
Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၂၀၈)
Chapter 208.2 (ညကင်းစောင့်လူသားရှန်ချင်းကျူ)
သို့သော် မီးနဂါးမဟုတ်ကြောင်း သူတို့အားလုံးသိကြပြီး အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မီးတောက်ထိပ်တွင် ရင်းနှီးသောလူသားမျက်နှာတစ်ခုရှိသည်။
မာထျန်းယိ၏မျက်နှာဖြစ်သည်။
"သေစမ်း သေစမ်း သေစမ်း… ငါသေရင် မင်းတို့အားလုံးကို ငါနဲ့အတူခေါ်သွားမယ်" မာထျန်းယိ၏မျက်နှာတစ်ဝက်လောက်က မီးတောက်ထဲမှာကျန်နေခဲ့သော်လည်း အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် အပေါ်က လူသုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ သူ့မျက်လုံးများက ရူးသွပ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နေသည်။
ဒါကဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
ရှန်ချင်းကျူ၏မျက်လုံးများသည် မယုံကြည်နိုင်စရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ "သူ့နှလုံးက ထိုးဖောက်ခံရပြီးပြီကို ဘယ်လိုလုပ် မသေရတာလဲ"
နည်းပြဟုန်၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ရုပ်ဆိုးသွားပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောသည်။ "သူ့ရဲ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတက်အကျတွေ လုံးဝရှုပ်ထွေးသွားပြီ... သူ့အသက်ကို ဆက်ထိန်းနိုင်ဖို့ ဆေးတစ်မျိုးကို သောက်ထားလောက်တယ်"
ဒီခွေးရူးကတော့။
နည်းပြဟုန်၏ ခြေထောက်များသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ခါနေပြီး လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသော မီးတောက်လေဆင်နှာမောင်းနှင့် လျင်မြန်စွာပြိုကျနေသော ကျောက်နံရံကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့နှလုံးသားမှာ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။
မာထျန်းယိသည် သူတို့ကို သူနှင့်အတူ မြေမြုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ထိုမီးတောက်များကို ရှန်ချင်းကျူက ငြိမ်းသတ်နိုင်ရင်တောင် ၎င်းတို့တွင်ပါရှိသော အလွန်မြင့်မားသည့် အပူချိန်ရှိသော ကျောက်ရည်ပူများကို မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။ ကျောက်ရည်ပူများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်သားနံရံများကို အရည်ပျော်သွားစေကာ လမ်းကြောင်းကို ပျက်စီးသွားစေသည်…
သူတို့ခြေချစရာမရှိပါက သူတို့သုံးယောင်လုံး ဂူထဲကို ပြန်ကျပြီး ကျောက်ရည်ပူမှာ နစ်မြုပ်ခံရလိမ့်မည်။
လောလောဆယ်မှာ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲရှိသည်။
တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသော မီးလေဆင်နှာမောင်းသည် သူတို့ရှိရာဂူသို့မရောက်မီက မာထျန်းယိကို လည်ပင်းညှစ်ကာ သူစုပ်ယူထားသော မီးတောက်များနှင့် ကျောက်ရည်ပူများကို ဂူထဲသို့ ပြန်ကျသွားစေမည်။
နည်းပြဟုန်သည် သူ၏ခြေထောက်အောက်သို့ ချဉ်းကပ်လာသော မီးလေဆင်နှာမောင်းကို စိုက်ကြည့်ပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ခါးမှ ဓားဖြောင့်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျောက်နံရံထဲသို့ နက်နက်နဲနဲ စိုက်ထည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ရှန်ချင်းကျူ၏ဓားကိုထုတ်ပြီး ကျောက်နံရံထဲကို ထိုးလိုက်သည်။
ဓားဖြောင့်နှစ်ချောင်းသည် ဤဒေါင်လိုက်ကျောက်သားနံရံကြီးပေါ်တွင် ခြေကုပ်ထားခဲ့သည်။
"လင်ချီးယဲ့ မြေပြင်ကို အခုလေးတင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတဲ့ အနက်ရောင်အလင်းတန်းက အရမ်းထင်ရှားတယ် တခြားနည်းပြတွေက မကြာခင် ငါတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာမှာ သေချာတယ်... မင်းနဲ့ ပိုင်လီထူမင်က ဒီမှာစောင့်နေပါ ဓားနှစ်ချောင်းက မင်းတို့နှစ်ယောက်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောက်ထားပေးဖို့ ရလောက်တယ်"
နည်းပြဟုန်သည် ပိုင်လီဖက်တီး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျောက်နံရံတွင် မြုပ်ထားသည့် ဓားဖြောင့်နှစ်ချောင်းပေါ်တွင် တင်ကာ ရှန်ချင်းကျူအား တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ချင်းကျူက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ခင်ဗျားဘာလုပ်မှာလဲ"
"နည်းပြလုပ်သင့်တာလုပ်မှာပေါ့" နည်းပြဟုန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
ရှန်ချင်းကျူက မျက်လုံးကိုကျဉ်းမြောင်းကို ဘာမှမပြောချေ။
နည်းပြဟုန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း တစ်ခုခုကို တွေးလိုက်သလိုမျိုး နှုတ်ခမ်းထောင့်က အနည်းငယ် မြင့်တက်လာသည်။
"ဝမ်းနည်းစရာလည်းမလိုသလို အပြစ်ရှိသလိုလည်း ခံစားနေစရာမလိုပါဘူး ကိုယ့်ရဲ့စစ်သားတွေရှေ့မှာ ဒီလိုနည်းနဲ့သေတာက ငါတို့အတွက်အကောင်းဆုံးအဆုံးသတ်ပဲ"
နည်းပြဟုန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကိုထိရန် လက်ဆန့်လိုက်သည်…
"လင်ချီးယဲ့နှောင့်ယှက်လိုက်တုန်းက ငါနည်းနည်းစိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသေးတာ တကယ်တော့ ဒီလိုမျိုးကြွားဖို့ဆိုတာက အခွင့်အရေးရှားတယ်
ဒါပေမယ့် ဒုတိယအခွင့်အရေး ဒီလောက်မြန်မြန်ရောက်လာမယ်လို့ မထင်ထားဘူး"
နည်းနည်းတော့ ဝမ်းနည်းမိပါတယ်...
နည်းပြဟုန်က သူ့စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် နေရာမှာတင် သူအေးခဲသွားသည်။
သူ့လက်များက သူ့ရင်ဘတ်တဝိုက်ကို ပွတ်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်...
"ငါ့တံဆိပ်က ဘယ်မှာလဲ" နည်းပြဟုန်က စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ သူ့အဝတ်အစားအလယ်မှာ တံဆိပ်ကို ထည့်ထားခဲ့တာ သူရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။
ရှန်ချင်းကျူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်က အနည်းငယ်မြင့်တက်သွားသည်။
သူသည် ညင်သာစွာ ခေါင်းငုံ့ပြီး သတိလစ်နေသော ပိုင်လီဖက်တီး၏လက်မှ အနက်ရောင်လက်စွပ်ကို ချွတ်လိုက်သည်...
ထို့နောက် ဓားဖြောင့်ပေါ်မှ သူခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။
ပြင်းထန်သော လေပြင်းများနှင့်အတူ အပူလှိုင်းများ ရောနှောကာ သူ၏အနက်ရောင် စစ်ဝတ်စုံအင်္ကျီက သွေးစွန်းနေပြီး သူ့ညာလက်တွင် ရင်းနှီးသောတံဆိပ်တစ်ခုက တောက်ပနေသည်။
ဒီမြင်ကွင်းကို နည်းပြဟုန်မြင်သောအခါ သူ့မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။
ဘယ်အချိန်ကလဲ…
ရုတ်တရက် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး ကျောက်နံရံပေါ်တွင်ထောက်ကန်ရန် ဓားကိုသုံးလိုက်ချိန်မှာ ရှန်ချင်းကျူ၏လက်က အခုလေးတင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့တွင် ပွတ်တိုက်၍ဖြတ်သွားတာကို တွေးလိုက်သည်။
သူ…
နည်းပြဟုန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မီးလေဆင်နှာမောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသောရုပ်သွင်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။
အပူလှိုင်းက ရှန်ချင်းကျူ၏ ဆံပင်တွေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့က ပိုတောက်ပသောမီးကို ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာမှိတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။
"ဒီနေ့ တစ်ယောက်ယောက် စတေးတာကို မမြင်ချင်တော့ဘူးလို့ ကျွန်တော်ပြောခဲ့တယ်…
ဟုန်ဟောက် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုသဘောမကျဘူး စခန်းထဲကို ကျွန်တော်စဝင်ကတည်းက ခင်ဗျားကိုသဘောမကျဘူး ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ဝန်ခံရမယ်… ခင်ဗျားက နည်းပြကောင်းတစ်ယောက်ပါ
လူကောင်းဆိုတာ သေဖို့မထိုက်တန်ဘူး"
ချွင်
အသံတိုးတိုးလေးနှင့် ငွေရောင်အပ်တစ်ချောင်းသည် တံဆိပ်ဘေးမှထွက်လာပြီး ရှန်ချင်းကျူသည် လက်ဖဝါးဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးလိုက်သည်။
ထို့နောက်ချက်ချင်းပင် သူ့အရောင်အဝါက ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။
'ချီ' နယ်ပယ်၊ 'ချီ' နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်၊ 'ချွမ်း' နယ်ပယ်၊ 'ချွမ်း' နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်…
သူ၏လက်ချောင်းများသည် အနက်ရောင်လက်စွပ်၏မျက်နှာပြင်ကို ညင်သာစွာပွတ်သပ်ရင်း သူ၏ 'ချွမ်း' နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ် စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ပေါင်းစပ်ကာ နှစ်မီတာထက်ရှည်သော အနက်ရောင်ဝိညာဉ်ဖြတ်ဓားက သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
ဝိညာဉ်ဖြတ်ဓားကို သူ ယခင်က အသုံးပြုဖူးသည်။ ၎င်းကို ဖက်တီးကောင် သူ့ကိုငှားထားပေးတာဖြစ်သည်…
အာ… စကားမစပ် ငါ [ယုံကြည်သူများ] တစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ဖို့ ကျရှုံးခဲ့ရင် ငါ့အရိုးပြာတွေကို ပင်လယ်အောက်ခြေရောက်အောင် နစ်မြုပ်ပစ်လိုက်ပါလို့ ငါသူ့ကိုပြောခဲ့တယ်…
လခွမ်း ငါပြောခဲ့တာက 'တကယ်လို့ ငါ ဒီတစ်ခါအသက်ရှင်လျက်ထွက်နိုင်ရင်ပေါ့' ဖက်တီးကောင်က မေ့မှာမဟုတ်ဘူးမလား သူက ငါ့အလောင်းကိုတူးပြီး ပြာတွေကို ပင်လယ်ထဲပစ်ချရလောက်တဲ့အထိ မိုက်မဲနေမှာမဟုတ်ပါဘူး… အဲဒီလိုသာ သူလုပ်ခဲ့ရင် ငါတစ္ဆေဖြစ်ရင်တောင် သူ့ကိုအလွှတ်မပေးဘူး။
အိုး ငါမေ့သွားတယ်… မတော်တဆမှုမရှိရင် ဒီတစ်ခါတော့ အလောင်းတောင်မကျန်လောက်ပါဘူး။
ရှန်ချင်းကျူသည် မီးလေဆင်နှာမောင်းကို ကြည့်ပြီး မာထျန်းယိ၏မျက်နှာ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ့ကိုယ်သူ ပြုံးပြလိုက်သည်။
ဒါပေမယ့် ငါ့ညီအစ်ကိုနဲ့အတူ တောင်ပေါ်မှာ အမြုပ်ခံရတာက သိပ်တော့မဆိုးပါဘူး။
ပြင်းထန်သော လေပြင်းများနှင့် မီးတောက်များ၏ အော်ဟစ်သံများကြားမှာ ရှန်ချင်းကျူသည် သူ့လက်ထဲက ဝိညာဉ်ဖြတ်ဓားကို မြင့်မြင့်မြှောက်လိုက်ပြီး အစွမ်းကုန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
အနက်ရောင်ဓားသည် ချက်ချင်း မီးတောက်ထဲက မျက်နှာကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ မာထျန်းယိ၏ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုနှင့် နာကြည်းမှုတို့အောက်တွင် သူ၏နောက်ဆုံးဝိညာဉ်သည် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး သူ့မျက်နှာက မီးတောက်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်က ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။
အနက်ရောင် စစ်ဝတ်စုံအင်္ကျီဝတ်ထားသည့် အသွင်အပြင်မှာလည်း တောက်လောင်နေသော မီးတောက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
"ရှန်ချင်းကျူ" နည်းပြဟုန်၏မျက်လုံးများက နီရဲလာပြီး အောက်ဘက်ကလူကို ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လေ့ကျင့်ရေးမှာ မင်းငါ့ကိုဆန့်ကျင်တယ် အကဲဖြတ်ရာမှာ မင်းငါ့ကိုဆန့်ကျင်တယ် အခု သူရဲကောင်းဆန်ဆန် စတေးဖို့ ငါ့အလှည့်ကျလာတဲ့အခါမှာလည်း မင်းက ငါနဲ့ယှဉ်ပြိုင်နေသေးတာလား
မင်းလိုမျိုး ဒီလောက်ပုန်ကန်တဲ့စစ်သားကို ငါဘယ်လိုလေ့ကျင့်ပေးခဲ့တာလဲ
လခွမ်းတဲ့မှပဲ"
နည်းပြဟုန်၏အသံက အလွန်ကျယ်လောင်ပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဒီကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းကြောင်းတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
သို့သော် ရှန်ချင်းကျူက မကြားနိုင်တော့ပေ။
အဆုံးမရှိ မီးတောက်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးမြိုက်နေပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးသည် သေလောက်အောင်တိတ်ဆိတ်သွားပုံရကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် နာကျင်နေသော လောင်ကျွမ်းမှုသာရှိခဲ့သည်။
တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ကြိမ်းမောင်းနေသလိုပဲ… လခွမ်း ဘယ်သူက ဒီလောက်သတ္တိရှိတာလဲ။
ငါအခွင့်အရေးရရင် ကောင်းကောင်းရိုက်နှက်ပေးဦးမယ်။
ဒါပေမယ့်... ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုး မဖြစ်လာနိုင်ခြေ မြင့်မားပါတယ်။
[ယုံကြည်သူများ] က မပျောက်ပျက်သေးသလို သူက အမှန်တကယ် အင်အားကြီးတဲ့သူ မဖြစ်လာသေးဘူး ရှန့်ကျင်းမြို့ရဲ့ ညကင်းစောင့်လူသားတပ်ဖွဲ့က ဘယ်လိုမျိုးလဲ မယုံနိုင်လောက်အောင် သန်မာတာလား ပြောရရင်… ညကင်းစောင့်လူသားရဲ့ကျမ်းသစ္စာအခမ်းအနားကိုတောင် ငါမမီလိုက်ဘူး။
ဟားဟား အချိန်အကြာကြီး အရမ်းကြိုးစားခဲ့ပြီးမှ ငါက ညကင်းစောင့်လူသားတောင် ဖြစ်မလာဘူးပဲ။
နောင်တတွေဆိုတာ နောင်တတွေချည်းပါပဲ…
လခွမ်း အနည်းဆုံးတော့ ငါ ညကင်းစောင့်လူသားတစ်ယောက်လို ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိနဲ့ သေဆုံးသွားသင့်တာပေါ့…
ငါရွတ်ဆိုမယ့်ကျမ်းသစ္စာက အသုံးဝင်သလားတော့မသိဘူး။
…
ပြင်းထန်သောမီးထဲတွင် တစ်ကိုယ်လုံးလောင်ကျွမ်းနေသော ရှန်ချင်းကျူသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
ငါမေ့တော့မလို ငါက ရှန်ချင်းကျူလေ အရေးမပါတဲ့စည်းကမ်းတွေပါ… ငါအသုံးဝင်တယ်လို့ပြောရင် အသုံးဝင်တယ်ပဲ။
အဆုံးမရှိအနီရောင်မီးတောက်များထဲတွင် သူသည် နက်မှောင်နေသော နှုတ်ခမ်းကွဲများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ဟိန်းဟောက်ခဲ့သည်။
"ငါ ရှန်ချင်းကျူ သာ့ရှရဲ့အနီရောင်အလံအောက်မှာ ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုတယ်…"
သူ့လက်ထဲတွင် တံဆိပ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားသည်။ သူ့လက်ဖဝါးအများစုမှာ မီးသွေးဖြစ်နေသော်လည်း လွတ်လိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ မီးတောက်များက တံဆိပ်၏ နောက်ကျောရှိ တောက်ပနေသော စကားလုံးမျဉ်းများကို မီးဟပ်နေကာ ၎င်းကို တောက်ပစေသည်။
"ညအမှောင်တွေရောက်လာရင်…"
…
လမ်းတလျှောက်တွင် မီးတောက်များ ပျံ့နှံ့နေဆဲဖြစ်သည်။
မာထျန်းယိသေဆုံးသွားသော်လည်း ပြင်းထန်သောမီးတောက်များသည် ဆွဲငင်အားမပြည့်မီသော ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းကြောင်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အရှိန်မြင့်နေဆဲဖြစ်သည်။ နည်းပြဟုန်သည် သွေးစွန်းနေသော လက်သည်းများနှင့် ဖုံးအုပ်ထားသော လက်ဖဝါးများကို လွှတ်လိုက်ကာ အံကြိတ်ရင်း သတိလစ်နေသော ပိုင်လီဖက်တီးကို ကောက်ယူပြီး အပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။
…
"သောင်းချီတဲ့လူတွေရှေ့မှာ ငါရပ်နေမယ်..."
…
နည်းပြဟုန်သည် နာကျင်နေသော ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အထပ်ထပ် မြှောက်ကာ ဘေးနှစ်ဖက်ကနံရံများကို ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် ခုန်တက်သွားသည်။ သူ့အောက်ရှိ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေပြီး သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နှစ်ခုကြားက ကွာဟချက်မှာ ကျဉ်းသွားသေးသည်။
သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသော်လည်း သူလုံးဝမရပ်နိုင်ပေ။
သူ့ရှေ့မှာ သူ့တပ်သားတစ်ယောက် သေသွားတာကို ကြည့်ခဲ့ရပြီးပြီ။ နောက်တစ်ယောက်တော့… လုံးဝမသေရဘူး။
…
"ဓားနဲ့ ချောက်နက်ကို ဖြတ်ပြီး…"
…
တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသော မီးတောက်များသည် နည်းပြဟုန်၏ရုပ်သွင်နှင့် တစ်မီတာအကွာတွင်ရှိပြီး ခုန်ပေါက်နေသော မီးတောက်များက သူတို့နှစ်ဦး၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိလုနီးပါးအထိ ဖြစ်နေသည်။ နည်းပြဟုန်သည် ခေါင်းမငုံ့ဘဲ ခေါင်းပေါ်ရှိ အပေါက်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက သွေးကြောများ ထောင်ထနေသည်။
…
ဂူထဲကမီးတောက်များပြုတ်ကျသွားသည်။
လူသားပုံစံ ပျောက်ဆုံးသွားသော ရှန်ချင်းကျူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာမှိတ်လိုက်ပြီး တင်းကျပ်စွာ တံဆိပ်ကိုကိုင်ထားသည့်လက်ဖဝါးသည် အသိစိတ်လုံးလုံးပျောက်ဆုံးသွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ လွှတ်လိုက်သည်…
"ကောင်းကင်ကို သွေးရောင်လွှမ်းစေမယ်…"
ဗုန်း
ဤအချိန်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခွင်၌ ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ဂူတစ်ခုလုံးနှင့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးရှိ လေထုကို ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး မီးတောက်များအားလုံး သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဤလေဟာနယ်တွင် ရှန်ချင်းကျူ၏မီးသွေးခဲဖြစ်နေသောခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျကာ အရည်ပျော်ခြင်းကြောင့် ပြိုကျလာသော အပျက်အစီးများက စောင်ကဲ့သို့ ပြုတ်ကျလာသည်…
ဗုန်း
ကျယ်လောင်သောအသံများကြားတွင် မြေအောက်လိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခုလုံး နစ်မြုပ်သွားကာ အရာအားလုံးသည် သုသာန်တစပြင်လို တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်...
မှောင်မိုက်တိတ်ဆိတ်သောကမ္ဘာကြီးတွင်
အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့နှင့် တောက်ပနေသော ကျောက်စိမ်းတုံးလေးတစ်တုံးမျှသာ ရှိတော့သည်။
TK Team (Chapter 208.2)
