Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၉၅)
Chapter 195 (ဟွေထျန်းကျောက်စိမ်း)
ဒီမှာပဲ…
မှုန်ဝါးဝါးဖြင့် ရှန်ချင်းကျူသည် သူ့မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်သည်။
အမှောင်ထဲမှာ ပိုင်လီဖက်တီးက သူ့ကို နောက်ကျောတွင်ပိုးထားပြီး တရွေ့ရွေ့ သွားနေသည်။ သူ့အောက်ကလူသည် ပြင်းထန်စွာမောဟိုက်နေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ခွန်အားများ ဆုံးရှုံးသွားတာကြောင့် အထိန်းအကွပ်မရှိ တုန်ခါနေသည်။
"ဖက်တီးလား။" ရှန်ချင်းကျူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဩရှပြီးအားနည်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ပိုင်လီဖက်တီးသည် ဒေါသတကြီးပြုံးပြီး "မင်းက အသိတရားမရှိဘူးလို့ ငါပြောရမယ်။ ငါမင်းအသက်ကိုကယ်ပြီး နာရီဝက်နီးပါး မင်းကိုငါ့ကျောပေါ်သယ်ပြီး လမ်းလျှောက်နေခဲ့တာ။ မင်းပြောခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးစကားက 'ဖက်တီးလား' တဲ့လား။"
ရှန်ချင်းကျူသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ပိုင်လီထူမင်…"
"မှန်တယ်။"
"လီလျန့်နဲ့ တုန့်ဝေ..."
"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ သူတို့ကို ပြန်ပို့လိုက်ပြီ။ ဝမ်ချင်းချင်းက သူတို့ကို ကုသနေပြီး သူတို့ အသက်အန္တရာယ် မရှိပါဘူး။"
ရှန်ချင်းကျူသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် နှုတ်ဆိတ်နေပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောခဲ့သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."
"ဘာမှကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး။ သူတို့က ငါ သခင်လေးရဲ့ရဲဘော်ရဲဘက်တွေပါ။ သူတို့ကို ကယ်တင်တာက သဘာဝပါပဲ။ မင်းငါ့ကို အကူအညီအများကြီးတင်နေသလို မလုပ်ပါနဲ့။" ပိုင်လီဖက်တီးက ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါကဘယ်နေရာလဲ။"
"မသိဘူး။ တောင်က ပြောင်းပြန်လှည့်သွားပုံပေါ်ပြီး ဒီနေရာက ဂူတစ်ခုနဲ့တူတယ်။" ပိုင်လီဖက်တီးသည် အသက်ရှူထုတ်ရင်း "ဒါပေမယ့် ဒီဂူက အရမ်းကြီးပြီး ရှုပ်ထွေးတယ်။ငါ အချိန်အကြာကြီး လမ်းလျှောက်ပြီးတာတောင် မထွက်နိုင်ဘူး။"
ရှန်ချင်းကျူသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "မင်းငါ့ကိုအောက်ချလိုက်ပါ။ ငါ့ဟာငါလမ်းလျှောက်နိုင်တယ်။"
"မင်းလမ်းလျှောက်နိုင်ရင် တစ္ဆေဖြစ်မှပဲရလိမ့်မယ်။" ပိုင်လီဖက်တီးက နာကျင်နေသောမျက်နှာဖြင့် "လွန်ခဲ့တဲ့နာရီဝက်လောက်က မင်းသေခါနီးဖြစ်နေတာ။ ငါ သခင်လေးက မင်းအသက်ဆက်ရှင်အောင် [ဟွေထျန်းကျောက်စိမ်း] ကို မသုံးခဲ့ဘူးရင် မင်း အခု ငရဲဘုရင်နဲ့ စကားပြောနေရလောက်ပြီ။"
"[ဟွေထျန်းကျောက်စိမ်း] လား။" ရှန်ချင်းကျူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကိုထိလိုက်ရာ လျင်မြန်စွာ သူ့လက်ချောင်းထိပ်များက ပူနွေးသော ကျောက်စိမ်းတုံးကို ထိလိုက်သည်။
"ဒါက ရတနာအစစ်ပဲ။ တားမြစ်အပျက်အစီး နံပါတ်စဉ် ၀၄၀ [ဟွေထျန်းကျောက်စိမ်း] အနေနဲ့ ပါရှိတယ်။ မင်းအသက်ရှူနေသရွေ့ အဲဒါက မင်းကို ငရဲတံခါးကနေ ကယ်တင်နိုင်ပြီး မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ကို အားဖြစ်စေတယ်။ အရေးကြီးဆုံးအရာက လူတွေရဲ့အဆင့်တွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်တယ်။"
ပိုင်လီဖက်တီးက နာကျင်သောမျက်နှာဖြင့် "အဆင့်တွေကို လျစ်လျူရှုတယ်။ ဒါကဘာကိုဆိုလိုတာလဲ မင်းသိလား။ နတ်ဘုရားက မင်းကိုသတ်ဖို့ ရောက်လာရင်တောင် မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ကို နတ်ဘုရားဆီကနေ ကယ်တင်နိုင်တယ်။
ဒီ [ဟွေထျန်းကျောက်စိမ်း] က သာ့ရှတစ်ခုလုံး ငါတို့ပိုင်လီမိသားစုတစ်ခုသာ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာပဲ။ ငါ့အဖေက အဲဒါကို ရတနာတစ်ခုလို အမြဲကာကွယ်လေ့ရှိတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ငါတစ်ယောက်တည်း လေ့ကျင့်ဖို့ ထွက်လာတာကြောင့် သူကငါ့အသက်ကို ကယ်တင်လို့ရအောင် ပေးခဲ့တာ…
လခွမ်း ငါ သခင်လေး ပိုပြီးတွေးလေလေ မှားယွင်းသလို ခံစားရလေပဲ။ လီလျန့်နဲ့ တုန့်ဝေတို့ကို ကယ်တင်တာအတွက် အကူအညီကို မင်းထည့်တွက်စရာမလိုပေမယ့် ဒီ [ဟွေထျန်းကျောက်စိမ်း] အတွက် မင်းငါ့ကို အကူအညီအကြီးကြီးတင်နေတယ်။ ငါမင်းကိုပြောလိုက်မယ် အနာဂတ်မှာ ငါ သခင်လေးကို ရှစ်ကြိမ် ဒါမှမဟုတ် ဆယ်ကြိမ်မကယ်တင်ရင် ငါ့အိမ်မက်ထဲမှာ ငိုပြီး လန့်နိုးလာလိမ့်မယ်။"
ပိုင်လီဖက်တီးသည် ဒီအကြောင်းပြောလေလေ စိတ်ဆင်းရဲလေလေဖြစ်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားစိုက်ထုတ်မှုကိုပင် သူမေ့လျော့သွားပုံရသည်။
ရှန်ချင်းကျူသည် သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပူနွေးသောကျောက်စိမ်းကို ကြောင်တက်တက်ဖြင့် ပွတ်လိုက်သည်။ အကြာကြီးတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပေါ်လာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒီအကူအညီကို ငါ သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။"
ပိုင်လီဖက်တီးသည် စကားမပြောတော့ဘဲ ရှန်ချင်းကျူကို သူ့နောက်ကျောတွက် တိတ်တိတ်လေးသယ်ပြီး ရှေ့ကို တရွေ့ရွေ့ သွားခဲ့သည်...
အချိန်မည်မျှကြာသည်မသိ ရှေ့က ဂူထဲတွင် ခြေသံ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ပိုင်လီဖက်တီးနှင့် ရှန်ချင်းကျူတို့သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် အသက်ရှူကျပ်ပြီး သူတို့၏အသွင်အပြင်များကို မြင့်မားသော ကျောက်တုံးတစ်ခုနောက်တွင် ဝှက်ထားကြသည်။
ရှေ့ရှိ ဂူထဲမှ မီးရောင်ဖျော့ဖျော့ ပေါ်လာကာ ကျွမ်းချီသည် လက်တစ်ဖက်တွင် မီးခြစ်ကိုကိုင်ပြီး တခြားဖက်တွင် အမဲလိုက်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း သူတို့နှစ်ယောက် ပုန်းနေသည့်နေရာဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
သူ့နောက်တွင် တစ်ကိုယ်လုံးငွေရောင်ဝတ်ထားသော လူတစ်ယောက်က လိုက်ပါလာသည်။
၎င်းသည် ယခင်က လင်ချီးယဲ့ကို လိုက်သတ်ခဲ့သော 'ချွမ်း' နယ်ပယ် သန်မာသူနှစ်ဦးဖြစ်သည်။
"ဒီနေရာက ဘယ်လိုနေရာကြီးလဲ… တောင်ထဲရောက်နေတာကို ဘာလို့ ဒီနေရာကို ပြုတ်ကျလာတာလဲ။" ကျွမ်းချီက အေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက လူတွေအားလုံးရဲ့ခေါင်းတွေကို လွင့်ပျံသွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။ အဲဒီကောင်လေးကို မင်းပြန်ရှာနိုင်လား။"
“ဒါက မြေနဂါးဖြစ်လောက်တယ်။" သူ့နောက်မှ ငွေရောင်လူက ပြောသည်။
"မြေနဂါးလား။"
"ယေဘုယျအားဖြင့် နာမည်ကြီးတောင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ရှေးဟောင်းနက်နဲတောင်တွေမှာ တည်ရှိနေတဲ့ အင်အားကြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တစ်ခုပဲ။ 'ချွမ်း' နယ်ပယ်ကနေ 'ခဲ့လိုင်ယင်း' အထိကျယ်ပြန့်တယ်။ မြေနဂါးက သမိုင်းမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွန်းလာတာကြောင့် ဒါကအတော်လေးသာမန်ပါပဲ။"
ဒဏ္ဍာရီအရတော့ မြေနဂါးကြီး လှည့်လိုက်တဲ့အခါ သူက သူ့နောက်ကျောပေါ်က သတ္တဝါတွေကို သူနေထိုင်ရာ မြေအောက်ဂူထဲ လွှဲပြောင်းပေးလိမ့်မယ်။ အခုတစ်ကြိမ် သူ့ရဲ့အလှည့်အပြောင်းအတိုင်းအတာက ပတ်ဝန်းကျင်တောင်တန်းတချို့ကိုသာ ဖုံးလွှမ်းထားတယ်။ ဒီမြေနဂါးက 'ဝူလျန့်' နယ်ပယ်ကို မရောက်လောက်သေးဘူး။"
"သူ့ကို နာမည်ကြီးတောင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ရှေးဟောင်းတောင်တွေမှာပဲ တွေ့ရတာလို့ ဆိုလိုတယ်မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီကျင်းနန်တောင်သေးသေးလေးမှာ မြေနဂါးက ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ။"
"မသိဘူး။"
"…"
နှစ်ယောက်သား စကားတွေပြောပြီး ရှေ့ကို တိုးလာရင်း ငွေရောင်လူက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ရှုံ့တွသွားပြီး သူ့နှာခေါင်းက ရှူရှိုက်လိုက်သည်။
"သွေးနံ့တွေ ရနေတယ်။ အရမ်းနီးတယ်။" သူက ဆိုသည်။
ကျွမ်းချီ၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော အမဲလိုက်ဓားသည် ရာနှင့်ချီသော အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားကာ ကျိုင်းကောင်များကဲ့သို့ ရှေ့က ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းဆီသို့ ပြေးလွှားနေလေသည်။
ပိုင်လီဖက်တီး၏ရင်ထဲတုန်လှုပ်သွားကာ ဖော်ထုတ်ခံရပြီဖြစ်ကြောင်း သူနှင့်ရှန်ချင်းကျူတို့ကို သိကြပြီး ဘာမှမပြောဘဲ သူ့ကိုသယ်ပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ပြေးသွားကာ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်က [ကျောက်စိမ်းအလင်းတန်း] ကို သူ့နောက်ကျောအား ကာကွယ်ရန် ရွှေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
ကျွမ်းချီ၏ဓားသွားအုပ်စုသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့် တိုက်မိပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းမျက်နှာပြင်ကို အလွန်လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူသည် သာမန်မျက်စိဖြင့်မြင်ရသော အရှိန်ဖြင့် ချက်ချင်းမှေးမှိန်သွားသည်။
ပိုင်လီဖက်တီး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားသည် ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီးဖြစ်ကာ ရှန်ချင်းကျူက သူ့ကျောပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ သူ့ခွန်အား အားလုံးသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း အလွန်နှေးကွေးစွာ ပြေးနေဆဲဖြစ်သည်။
ဘမ်း
ရွှေရောင်အလင်းတန်းဒိုင်းကာသည် နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းလေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွမ်းချီ၏နောက်တွင်ရပ်နေသော ငွေရောင်လူသည် ချက်ချင်းပင် ကျားသစ်တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထွက်ပြေးသွားသူနှစ်ဦးဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။
သူ့အရှိန်က မြန်လွန်းတော့ ကွေ့ပတ်နေသော လှိုဏ်ဂူကို အသက်တစ်ရှိုက်အတွင်း ဖြတ်သန်းပြီး ပိုင်လီဖက်တီး၏နောက်ကို ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
ပိုင်လီဖက်တီး၏နောက်က ရှန်ချင်းကျူ၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ပြတ်သားသောအကြည့်ရှိနေသည်။ သူသည် ပိုင်လီဖက်တီး၏လည်ပင်းပေါ်က သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြည်ရန် ကြိုးစားပြီး သူ့နောက်က ရန်သူများကို တားဆီးရန် ခုန်ချလိုက်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သံကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဂဏန်းလက်မများကဲ့သို့ ချုပ်ထားပြီး သူ့ကိုလုံးဝမဆင်းခိုင်းပေ။
"ငါ့ကိုအောက်ချလိုက် မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံးသေလိမ့်မယ်။" ရှန်ချင်းကျူက အော်လိုက်သည်။
"ငါ သခင်လေးအတွက် ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။" ပိုင်လီဖက်တီးသည် အံကြိတ်ရင်း သူ့မျက်လုံးများက နီရဲလာကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်သောအကြည့်များ ပေါ်လာပြီး သူ့အိတ်ကပ်ကို လက်လှမ်းလိုက်သည်။
ဗုန်း…
ထိုအချိန်တွင် လူနှစ်ယောက်၏နောက်မှ ဂူထိပ်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး တွက်ချက်ထားသည့်အတိုင်း အသွင်အပြင်တစ်ခု အပေါ်မှ ပြုတ်ကျကာ ပြေးနေသော ငွေရောင်လူ၏ အပေါ်ကို အတိအကျ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
ချွင်
ဓားဖြောင်က ဓားအိမ်မှထွက်သွားသည်။
နက်ပြာရောင်ဓားသည် လေထုအလယ်တွင် ကွေ့ပတ်သွားပြီး အနက်ရောင်စစ်အင်္ကျီသည် လေထုအလယ်တွင် စက်ဝိုင်းတစ်ဝက်ခန့် လိမ့်သွားကာ ငွေရောင်လူ၏လည်ပင်းနောက်ဘက်ကို လျှပ်စီးလက်သလို ခုတ်လိုက်သည်။
ငွေရောင်လူ၏ မျက်လုံးအိမ်များက ကျုံ့သွားပြီး သူ့နောက်ကျောတွင် သတ္တုအတောင်ပံတစ်စုံသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ထွက်ကာ ဓားဖြောင့်၏ဓားသွား ပိတ်ဆို့ရန် ချိတ်ဆက်သွားလေသည်။
သတ္တုနှင့်သံတို့ တိုက်မိသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသွင်အပြင်သည် ပိုင်လီဖက်တီးနှင့် ငွေရောင်လူကြားတွင် ခိုင်မာစွာ မတ်တတ်ရပ်ကာ ရှေ့သို့ ပေါ့ပါးစွာ ကျဆင်းသွားစေရန် တုံ့ပြန်မှုစွမ်းအားကို အားကိုးအားထားပြုသည်။
သေးငယ်သော ကျောက်စရစ်ခဲများသည် သူ၏ခေါင်းထက်ရှိ အပေါ်မှ ကျလာကာ ပြန့်ကျဲနေသော ဖုန်မှုန့်များထဲတွင် အနက်ရောင် စစ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားဖြောင့်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လင်ချီးယဲ့က သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ရွှေရောင်မျက်လုံးများက ဒီမည်းမှောင်သောဂူထဲတွင် နေကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။
TK Team (Chapter 195)
