Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၇၇)
Chapter 177 (ပျောက်ဆုံးဂိုဒေါင်)
သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းသည် တကယ့်ကို ထူးဆန်းပြီး လင်ချီးယဲ့က ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်နေသလား မသိတော့ပေ။ မံမီလေးသည် AK47 ကို မျိုချပြီးနောက်မှာ ပိုမြင့်လာပုံရသည်။
သေနတ်ကို မျိုချလိုက်ပြီး မကျေနပ်ဘဲ မံမီလေးသည် ဘယ်လက်မှာ ပြောင်းတိုအမြောက်နှင့် ညာလက်မှာ ကြယ်ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲကို စပြီးထည့်လိုက်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် သူ့အသိစိတ်ဝင်လာချိန်မှာတော့ သူက အော်တိုမက်တစ်ရိုင်ဖယ်ငါးလက်၊ စက်သေနတ်နှစ်လက်၊ လက်ပစ်ဗုံးသုံးလုံး၊ ပြောင်းတိုအမြောက်တစ်လက်နှင့် ကြယ်ဓားပေါင်းများစွာကို စားပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။
သူ၏အရပ်သည် သာမန်မျက်စိဖြင့် သိသိသာသာ နှစ်စင်တီမီတာ တိုးလာသည်။
"ခဏနေဦး။" လင်ချီးယဲ့သည် RPG ဒုံးပျံလောင်ချာကို အရှင်လတ်လတ် မျိုချတော့မည့် မံမီကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုက်စွာ ပြောလေသည်။ "မင်း ဒီလက်နက်ကို စားလိုက်လို့ နည်းပြ သိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
မံမီလေးသည် လင်ချီးယဲ့ပြောနေတာကို နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် သက်ပြင်းချကာ တစ်ဖက်လူက သူဆင့်ခေါ်ထားသည့်အရာဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ဉာဏ်ရည်က သူနှင့်အဆင့်တူညီမည်ဟု မဆိုလိုပေ။ သူ့ရှေ့က မံမီလေးသည် အလွန်ဉာဏ်မကောင်းပုံရသည်။
"ဒီလက်နက်တွေစားပြီးရင် မင်းဘာလုပ်နိုင်လဲ ငါ့ကို အရင်ပြနိုင်မလား။" လင်ချီးယဲ့က သိချင်စွာမေးသည်။
မံမီလေးသည် ခေါင်းညိတ်ပြကာ နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်းဆုတ်ပြီးနောက် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပတ်တီးများက ထူးထူးခြားခြား ဆန့်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် သေနတ်ပြောင်းများ ပေါက်ထွက်ကာ တချို့မှာ ရှည်ပြီး တချို့မှာ တိုကာ တစ်ကိုယ်လုံး ပြန့်ကျဲနေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြယ်ဓားနှစ်ချောင်းသည် သူ့လက်များမှထွက်လာကာ သူ၏ခါးပတ်တီးများကို လက်ပစ်ဗုံးများဖြင့် ပတ်ထားပြီး စကတ်အဖြစ် အတူတူရစ်ပတ်ထားကာ သူ့ပခုံးပေါ်ရှိ ပတ်တီးများ လွင့်ပျံလာပြီး ပြောင်းတိုအမြောက်က သူပခုံးပေါ်တွင် ရုတ်တရက် နေရာချလာကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အန္တရာယ်မရှိသော မံမီလေးသည် ပခုံးပေါ်ရှိ အမြောက်များ၊ ခါးပေါ်ရှိ လက်ပစ်ဗုံးများနှင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စစ်လက်နက်တပ်ထားသော စစ်ပွဲခံတပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
လင်ချီးယဲ့က ထိတ်လန့်စွာ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"မင်းစားတဲ့လက်နက်တွေကို မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တာက… မင်းကို စစ်ပွဲမံမီလိုခေါ်တာ မဆန်းပါဘူး။" လင်ချီးယဲ့က သူ့ကိုယ်သူရေရွတ်လိုက်သည်။
၎င်းသည် လက်နက်များ လုံလောက်စွာစားနေသရွေ့ တိုက်ပွဲတွင် မသေနိုင်သော စစ်ပွဲခံတပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ လူတစ်ယောက်သည် အပူလက်နက်များဖြင့် စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်ပြီး လုံလောက်သော စွမ်းအားကြောင့် ပြဿနာအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်။
ထို့အပြင် သူက သာမန်လက်နက်များအားလုံးကို စားခဲ့သည်။ သူ့ကို နျူကလီးယားဗုံးအား စားခိုင်းလိုက်ပါက နျူကလီးယားမံမီဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပါလား။
မံမီလေးသည် နျူကလီယားဗုံးကိုစားပြီးနောက် ဒေသခံအခြေစိုက်စခန်းသို့ ခုန်ဆင်းသွားပြီး မှိုတိမ်တိုက်များ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာကာ…
စသည်ဖြင့်ကို လင်ချီးယဲ့ စိတ်ကူးကြည့်နေပြီဖြစ်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် မံမီလေးကိုတွေ့သော သဲကန္တာရတွင် မဝေးလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးကြောင့် ကြီးမားသောချိုင့်ဖြစ်နေတာကို ရုတ်တရက် တွေးလိုက်မိသည်။ သူဖောက်ခွဲလိုက်တာများလား။
သို့သော် သူ၏ ရှင်သန်နိုင်မှုက ဤမျှ အားကောင်းနေသလား။
လင်ချီးယဲ့သည် သူ၏ရှင်သန်နိုင်စွမ်းသည် အလွန်ပြင်းထန်ကြောင်း မံမီ၏ စိတ်ထဲတွင် သင်ယူခဲ့သော်လည်း မည်မျှပြင်းထန်သည်ကို အတိအကျမသိသော်လည်း သူသည် မံမီဖြစ်သဖြင့် ဤမျှလွယ်ကူစွာ မသေသင့်ပေ။
ဆင့်ခေါ်ခြင်းမှော်ပညာ၏စွမ်းရည်သည် သူ့အား မံမီဆီ တိုက်ရိုက်ခေါ်သွားတာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ သေချာသောရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် သူသည် ထိုနယ်မြေတွင် အသန်မာဆုံးသတ္တဝါဖြစ်ခဲ့သည်။
ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် လင်ချီးယဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ သူသည် မံမီလေးကို ပခုံးကိုပုတ်ကာ ဂိုဒေါင်အတွင်းရှိ လက်နက်များကို ညွှန်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အေးအေးဆေးဆေး စားလိုက်ပါ။"
မံမီလေးသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းကို စောင်းကာ မယုံနိုင်စွာ လက်ဖြင့် စက်ဝိုင်းပုံဆွဲကာ 'ဒါတွေအားလုံး ငါတကယ်စားလို့ရတာလား' ဟု ပြောနေသလိုပင်။
လင်ချီးယဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်း အဲဒါတွေ အကုန်စားလို့ရတယ်။ ဒီည အားလုံးကို စားလိုက်ပါ။ ဒါ မင်းအတွက် ငါ့ရဲ့တွေ့ဆုံခြင်းလက်ဆောင်ပဲ။"
မံမီလေးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဝိုး" အမူအရာလုပ်ပြီးနောက် သူချလိုက်သော RPG ဒုံးပျံလောင်ချာကို အလျင်အမြန် ကောက်ယူကာ တစ်လုတ်တည်း မျိုချလိုက်ပြီးနောက် သူ့ဘေးနားရှိ ကားပေါ်မှ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အထုပ်များကို ကောက်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ကာ အာလူးကြော်စားနေသကဲ့သို့ပင်။
သေနတ်များ၊ ခဲယမ်းမီးကျောက်များ၊ ယမ်းမှုန့်များ၊ ဓားများ... ကျိုင်းကောင်များဖြတ်သွားသလိုမျိုး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် မံမီလေးသည် ဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။ သူတို့ဘယ်ကိုပဲသွားနေပါစေ လက်နက်တစ်ခုမျှ မကျန်ခဲ့ပါ။
နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ မူလက လက်နက်များဖြင့် ပြည့်နေသော ဂိုဒေါင်သည် စင်ပေါ်က ဝက်အူများပါမကျန် လုံးဝအလွတ်ဖြစ်သွားပြီး သူခိုးလုယက်ခံရတာထက် ပို၍သန့်ရှင်းသွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် မံမီလေးသည် အရပ်သုံးမီတာနီးပါးရှိပြီး ဂိုဒေါင်၏မျက်နှာကျက်ကို ရောက်လုနီးပါးရှိကာ ဧရာမသတ္တဝါကဲ့သို့ပင်။
"ဒါက နည်းနည်းကြီးနေပုံပဲ။ ဒီတော့ အတွင်းတိုက်ပွဲမှာ နည်းနည်းတော့ ဒုက္ခဖြစ်စေလိမ့်မယ်..." လင်ချီးယဲ့သည် အရပ်သုံးမီတာမြင့်သော မံမီကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခေါင်းကိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
မံမီသည် သူပြောတာကို နားလည်ပုံရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပတ်တီးများက လျော့ပါးလာပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် လေလျှော့လိုက်သော ဘောလုံးတစ်လုံးလို လေလျှော့သွားကာ မျက်လုံးတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ မူလအရွယ်အစားကို ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ဤအံဖွယ်မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့… ငါ ရတနာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ပုံပဲ။
…
နောက်နေ့မနက်စောစောတွင်။
ထုံးစံအတိုင်း နည်းပြဟုန်သည် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းရှိ လက်နက်များကို ပုံမှန်စစ်ဆေးရန် ဂိုဒေါင်၏အပေါက်ဝသို့ စောစီးစွာရောက်လာသည်။ ၎င်းသည် နည်းပြကု၏၏အလုပ်ဖြစ်သော်လည်း သူစိတ်ရောဂါရပြီးနောက် ပြန်လည်ကျန်းမာရန် အိမ်ပြန်သွားခဲ့ရကာ ဤတာဝန်များကို နည်းပြဟုန်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်စေခဲ့သည်။
"အိုး ဒီတံခါးက ရိုးရှင်းလွန်းတယ်။ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဌာနက လူတွေက တံခါးအသစ်ကို ဘယ်တော့ တပ်ဆင်ကြမလဲ မသိဘူး။ မဟုတ်ရင် တစ်ယောက်ယောက် ဝင်လာပြီး ပစ္စည်းတွေ ခိုးသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…"
နည်းပြဟုန်သည် ရိုးရှင်းသောခေါက်တံခါးကို တွန်းဖွင့်ရင်း ခေါင်းယမ်းကာ "ဒါပေမယ့် ဒါက လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဘယ်ကဝင်ပြီး ခိုးရဲမှာလဲ… ဟမ်"
နည်းပြဟုန်သည် ဖွင့်ထားသော ခေါက်တံခါးနောက်တွင် ရပ်ကာ သူ့ရှေ့ရှိ ဂိုဒေါင်အလွတ်ကို ကြည့်ပြီး နေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားသည်။
"အမ်… မနေ့က ငါ အိပ်ရာဝင်တာ အရမ်းနောက်ကျသွားလို့ထင်တယ် ငါအရမ်းပင်ပန်းပြီး ထင်ယောင်ထင်မှားတွေဖြစ်နေတာပဲ ဟားဟားဟား…" သူသည် မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ပြီး ရှေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ငါးစက္ကန့်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျယ်လောင်သော "Fuck" အသံသည် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
…
"ဘာ။ လက်နက်ဂိုဒေါင်က လွတ်နေတယ်။" ယွမ်ကန်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။ "မင်း စစ်ဆေးပြီးပြီလား။"
"စစ်ဆေးပြီးပြီ အားလုံးစစ်ဆေးပြီးပြီ။" နည်းပြဟုန်က လေးနက်စွာပြောသည်။ "ဒါပေမယ့် ဂိုဒေါင်မှာ စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာမရှိလို့ ဘာဖြစ်သွားလဲ ကျွန်တော်တို့မမြင်ရဘူး။ ဒါပေမယ့် ဂိုဒေါင်အပြင်ဘက်က စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာကနေ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်တော့ ဂိုဒေါင်ကို ဘယ်သူမှ ရောက်မလာဘူး။ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းဝင်ပေါက်ကိုလည်း စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်အတွင်း သံသယဖြစ်စရာလူတွေ ဝင်လာခြင်း၊ အပြင်ထွက်ခြင်း မတွေ့ခဲ့ရဘူး။"
"ဒါက အပြင်လူတွေလုပ်တာမဟုတ်ဘူးပေါ့။" ယွမ်ကန်းက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "အတွင်းလူပဲလား။"
"ဒါပေမယ့် အတွင်းလူဖြစ်ရင် လက်နက်တွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။" နည်းပြဟုန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ "ဒါက ဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံးစာ လက်နက်တွေပဲ။ အဲဒါတွေကို လေ့ကျင့်ရေးစခန်း အပြင်မပို့ဘဲ ဘယ်မှာ ဝှက်ထားမှာလဲ။"
"ရေမြောင်းတွေ၊ အိပ်ဆောင်တွေ၊ စာသင်ခန်းတွေကို မင်းတို့ရှာဖွေပြီးပြီလား။"
"ကျွန်တော်တို့ အားလုံးရှာပြီးပြီ။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကိုတောင် တူးဖော်တော့မလို့။ မရှိဘူး။ လခွမ်းတဲ့မှပဲ…" နည်းပြဟုန်သည် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
ယွမ်ကန်းသည် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး "မဟုတ်ဘူး ဒီဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံးစာ လက်နက်တွေ ထားရှိနိုင်တဲ့ နောက်ထပ် အရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်..."
နည်းပြဟုန်သည် တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရသည်။ "ပိုင်လီထူမင်ရဲ့ [နေရာလွတ်] ကို ဆိုလိုတာလား။ ဒါပေမယ့် သူက ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။"
"ငါမသိဘူး။ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းထဲကို ပြင်ပလူမဝင်နိုင်သလို တခြားသူတွေ ဝှက်ထားဖို့ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။ 'ဝူလျန့်' နယ်ပယ်အထက် အင်အားကြီးသူက လက်နက်တွေကို ခိုးယူတာကလွဲလို့ ဖက်တီးကောင်လေးပဲ ဒါကိုလုပ်နိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် ပိုင်လီမိသားစုက လက်နက်လိုချင်ရင် ဒီနည်းလမ်းကို သုံးစရာမလိုပါဘူး..."
ယွမ်ကန်းသည် ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး "ခဏနေ သူ့ကို ငါ့ကိုလာတွေ့ခိုင်းလိုက်ပါ။"
TK Team (Chapter 177)
