Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၆၆)
Chapter 166 (ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မှု)
ကလစ်… ကလစ်… ကလစ်…
ရင်းနှီးသောအသံက ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်ချီးယဲ့နှင့် ချောင်ယွမ်းတို့သည် တပြိုင်နက် ရပ်သွားကြသည်။ အထက်၊ အောက်၊ ဘယ်၊ ညာ၊ ရှေ့၊ နောက် အခန်းများသည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် တစ်နေရာသို့ ရောက်သွားကြသည်။
၎င်းသည် တခြားနေရာလပ်ပုံပျက်သွားပြီး အနီးနားပတ်ဝန်းကျင်က တစ်ဖန်ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံကာ ဖြည်းညှင်းစွာမျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။
"အလျားလိုက် ၁၉၊ ၂၇၊ ၃၃၊ ၂၀၊ ၁၇… ဒေါင်လိုက် ၀၄၊ ၀၉၊ ၃၇၊ ၁၈၊ ၂၃…" လင်ချီးယဲ့သည် မြေပြင်ပေါ်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ သူ့ကိုယ်သူ အဆက်မပြတ် ရေရွတ်နေသည်။
သူ့လက်ချောင်းများသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွက်ချက်နေသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် တစ်ခုခုကို ပုံဆွဲနေသကဲ့သို့ ကြွေပြားများပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှုပ်ရှားနေသည်။
တစ်ဖက်တွင် ချောင်ယွမ်းသည် သူ့ဓားကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း ထိုင်ခုံပေါ်တွင်သာ ထိုင်နေပြီး လင်ချီးယဲ့ရေရွတ်နေတာကို နားမလည်နိုင်စွာကြည့်နေရင်း 'ငတုံးတစ်ယောက်' လို့ ခံစားနေရသည်။
သူ့စိတ်ကူးများနှင့်ပတ်သက်၍ နှစ်မိနစ်ခန့် ရေရွတ်ပြီးနောက် လင်ချီးယဲ့သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကိုထုတ်ကာ မြေပြင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။
"ဘယ်လိုလဲ" ချောင်ယွမ်းက မနေနိုင်ဘဲမေးလိုက်သည်။
"ငါ့စိတ်စွမ်းအားက မီတာ ၁၀၀ အကွာအဝေးကိုပဲ လွှမ်းခြုံနိုင်တာ။ နေရာလပ်ပုံပျက်နေတဲ့အချိန်မှာ အပြောင်းအလဲတွေအားလုံးကို ငါမစောင့်ကြည့်နိုင်ပေမယ့် သဲလွန်စတချို့တော့ သတိထားမိခဲ့တယ်…"
လင်ချီးယဲ့သည် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး သူ့လက်များက လေထဲတွင် လက်ဟန်ပြနေသည်။ "နေရာလပ်ပုံပျက်ခြင်းက ရှုပ်ထွေးပုံရပေမယ့် အမှန်တကယ်တော့ အခြေခံပြောင်းလဲမှုနှစ်မျိုးပဲရှိပြီး အလျားလိုက်အပိုင်းလှည့်ခြင်းနဲ့ ဒေါင်လိုက်အပိုင်းလှည့်ခြင်းပဲ။ လှည့်ခြင်းတစ်ခုစီရဲ့ထောင့်က ညာဘက်ထောင့်ရဲ့ ကိန်းပြည့်အဆဖြစ်ရမယ်။ လည်ပတ်ခြင်းက ဘယ်အပိုင်းက စတင်ရမယ်မသေချာဘူး။ တစ်ချိန်တည်းမှာ အပိုင်းတစ်ခုပဲ လှည့်လို့ရပေမယ့် လည်ပတ်နှုန်းက အရမ်းမြန်တဲ့အတွက် နေရာလပ်ပုံပျက်ခြင်းရဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေတယ်…"
ချောင်ယွမ်းက နားထောင်ရင်း ခေါင်းကိုက်လာသည်။ "ဒါဆိုဘာလဲ။ နေရာလပ်ပြောင်းလဲမှုပုံစံကို မင်းခန့်မှန်းနိုင်ပြီလား။"
"…မဟုတ်ဘူး။ ငါရထားတဲ့အချက်အလက်တွေက တစ်ဖက်သတ်ဆန်လွန်းတာကြောင့် လေ့လာတွေ့ရှိချက်အရေအတွက် မလုံလောက်ဘူး။" လင်ချီးယဲ့သည် ဃဏလောက်စဉ်းစားရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် မသေချာမရေရာသော ပြောလိုက်သည် ။
"ဒါပေမယ့် ဒီပြောင်းလဲမှုပုံစံက တစ်နည်းနည်းနဲ့ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရတယ်..."
လင်ချီးယဲ့သည် တွေးနေစဉ်မှာပင် ရင်းနှီးသော ဆွဲငင်သံသည် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ နှစ်ယောက်စလုံး၏ အမူအရာများ တင်းမာသွားကာ အကြည့်ချင်းဖလှယ်ရင်း ဓားလက်ကိုင်များပေါ် လက်များကို တိတ်တဆိတ် တင်လိုက်ကြသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် သတ်ဖြတ်ခြင်းယန္တရားကို နားလည်သည်နှင့် သူတို့၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကို ဖယ်ရှားရန် ခက်ခဲမည်မဟုတ်ကြောင်း အစောပိုင်းတွင် ပြောခဲ့သည်။
သူတို့သည် နေရာလပ်အပြောင်းအလဲများ၏ပုံစံကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ဤရှုပ်ထွေးသောနေရာ၌ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ကြပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကို ထပ်မံကြုံတွေ့ရပါက ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းသည် ဆိုးရွားသောအကြံမဟုတ်ပေ။
ပြင်းထန်သောအမှောင်ထုသည် လင်ချီးယဲ့ကို ဗဟိုချက်အဖြစ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ရေနွေးအိုး၊ လက်ဖက်ရည်ခွက်၊ အင်္ကျီချိတ်နှင့် အိပ်ဆောင်အတွင်းရှိ တခြားပစ္စည်းများက တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပျံလာပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံဝဲနေသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ချောင်ယွမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး သူတို့နောက်က တံခါးဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
အိပ်ဆောင်နေရာက အလွန်ကျဉ်းသည်။ ဤနေရာ၌ ခေါင်းမရှိသူကို တိုက်ခိုက်ပါက တိမ်းရှောင်ရန် နေရာအနည်းငယ်သာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ယင်းသည် သူတို့အတွက် အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။ နေရာများပြောင်းရန် သူတို့လိုအပ်သည်။
ကျွီ…
လင်ချီးယဲ့သည် တံခါးကို တတ်နိုင်သမျှ ညင်သာစွာဖွင့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဤတံခါးတွင် ပြဿနာတချို့ရှိနေပုံရပြီး အသံအနည်းငယ်ထွက်လာသည်။ သာမာန်အခြေအနေများတွင် ဤသည်မှာ ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် အသံက ထူးထူးခြားခြား ပေါ်လွင်နေသည်။
လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးအိမ်များက အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး မတွေးဘဲ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ ချောင်ယွမ်းလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီးသည် အခန်းနှစ်ခန်းကို ဖြတ်ကျော်ပျံသန်းသွားသည်။ ခေါင်းဖြတ်ဓား၏ ဓားသည် လျှပ်တပြက်ဖြင့် အသံထွက်လာသော တံခါးက ချက်ချင်းပင် တစ်ဝက်ကျိုးသွားသည်။
အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီးတွင် လင်ချီးယဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် တစ္ဆေသရဲကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အသံလုံးဝမထွက်ပေ။ ချောင်ယွမ်းသည် အသံထွက်အောင်မနင်းမိစေရန် ဖိနပ်ချွတ်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ ခြေထောက်ဗလာဖြင့် လမ်းလျှောက်လာကာ တိတ်တဆိတ် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ အသံမထွက်ချေ။
ယခုအခါ လင်ချီးယဲ့နှင့် ချောင်ယွမ်းတို့က ရှည်လျားသော စင်္ကြံတစ်ခုတွင် ရှိနေကြသည်။ ပထမဆုံးအထပ်လို့မထင်ရပေမယ့် အခန်းကအိပ်ဆောင်ထက် အများကြီးပိုကျယ်သည်။
တံခါးကိုဖြတ်ပြီးနောက် ခေါင်းမရှိသူသည် နေရာတွင် ခဏရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းဖြတ်ဓားကြီးကို သူ့နောက်တွင်ဆွဲကာ ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့သွားသည်...
သူတို့နှစ်ယောက်၏ တည်ရှိမှုကို သူ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။
လင်ချီးယဲ့သည် ချောင်ယွမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက ခေါင်းညိတ်ကာ နံရံ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို မှီလျက် အသံကို လျော့ပါးစေရန် အသက်ရှူခြင်းဖြင့် နှလုံးခုန်နှုန်းကို ထိန်းညှိပေးသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် အရောင်အဝါအနည်းငယ်မျှမရှိဘဲ အမှောင်ထဲက သရဲတစ္တေကဲ့သို့ တစ်ဖက်ကို မှီလိုက်သည်။
ဒုတ်… ဒုတ်… ဒုတ်…
ခေါင်းမရှိသူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် စင်္ကြံတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်လုနီးပါးဖြစ်သည်။ ခေါင်းဖြတ်ဓားကို သူ့နောက်တွင် ဆွဲလာကာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးလာခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ လင်ချီးယဲ့နှင်ချောင်ယွမ်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးသည် ဆူညံသံမထွက်သောကြောင့် စင်္ကြံ၏ဘေးနှစ်ဖက်ကို မှီလိုက်ခြင်းဖြင့် သူ့လမ်းကြောင်းကို ကောင်းစွာရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဤနေရာ၌ ဝတုတ်သောလူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ခေါင်းမရှိသူသည် သူ့ဗိုက်ထဲသို့ ဝင်တိုက်သွားပြီး သူ့ဓားကို သံသယဖြစ်စွာ လွှဲယမ်းသွားနိုင်သည်။
ခေါင်းမရှိသူသည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ လင်ချီးယဲ့နှင့် ချောင်ယွမ်းတို့ကို ဖြတ်သွားခါနီးတွင် လင်ချီးယဲ့၏ မျက်လုံးများသည် စူးရှသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလာပြီး ဓားလက်ကိုင်ပေါ်မှ သူ့လက်ကို ရုတ်တရက် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
ချွင်…
ဓားနှစ်ချောင်းကို ချက်ချင်းဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တခြားတစ်ဖက်မှ ချောင်ယွမ်းသည် သူ့လက်မောင်းထဲက ဓားလက်ကိုင်ကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဓားလက်ကိုင်ကို ဆွဲလိုက်ရာ ဓားလက်ကိုင်ကနေ ဒေါသထွက်နေသော အနက်ရောင်မီးတောက် ထွက်လာပြီး တခဏချင်း ဓားသွားက ဓားအိမ်ကနေ လွှင့်ထွက်သွားသည်။
ဓားသုံးချောင်းတွင် တစ်ချောင်းက ခေါင်းမရှိသူ၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်ကို ချိန်ရွယ်ထားပြီး နှစ်ချောင်းက သူ့ရင်ဘတ်ကိုဖြစ်သည်။
ဓားထုတ်သံအနည်းငယ်ကို ကြားလိုက်သည့်အခိုက်တွင် ခေါင်းမရှိသူသည် အသက်ဝင်လာပုံရပြီး သူ့လက်ထဲက ခေါင်းဖြတ်ဓားကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ချွင်…
ခေါင်းဖြတ်ဓားသည် ချောင်ယွမ်း၏ အနက်ရောင်မီးတောက် ဓားဖြောင့်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော တိုက်မိမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မူလက အရူးချောင်ယွမ်း၏ ခွန်အားသည် လက်ရှိ ခေါင်းမရှိသူထက် ကြီးမားသော်လည်း တိုက်မိသည့်အချိန်တွင် ခေါင်းမရှိသူ၏ ခွန်အားက အဆများစွာ များပြားလာသည်။ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူသည် အရူးချောင်ယွမ်းကို နံရံတစ်ဖက်သို့ အမှန်တကယ်ဆောင့်ချပစ်လိုက်သည်။
ဗုန်း…
အရူးချောင်ယွမ်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နံရံကို အပြင်းအထန် ရိုက်ချိုးပြီး အိပ်ဆောင်အခန်းအတွင်းက ပြိုကျကာ ဖုန်မှုန့်များ ထူထပ်လာသည်။
ဤစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းတွင် လင်ချီးယဲ့၏ဓားနှစ်ချောင်းသည် ခေါင်းမရှိသူ၏ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်နေပြီဖြစ်သည်။
ဓားဖြောင့်၏ဓားသွားသည် တောင့်တင်းသောကြွက်သားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး နှလုံးကိုထိုးဖောက်မည့်အခိုက်အတန့်တွင် နံရံကို ဝင်တိုက်သွားသော အရူးချောင်ယွမ်းသည် ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ ခေါင်းမရှိသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တောင့်တင်းလာသည်။ ကျောက်ကဲ့သို့ မာကျောသော သူ၏ကြွက်သားများသည် လင်ချီးယဲ့၏ဓားများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ၎င်းတို့က အနည်းငယ်မျှပင် ထိုးမဖောက်နိုင်တော့ပေ။
လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးအိမ်များက ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။
မူလအစီအစဉ်အရ သူတို့၏ အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်မှုသည် အနည်းဆုံး ခေါင်းမရှိသူကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနိုင်သင့်သည်။ သို့သော် ခေါင်းမရှိသူသည် ဦးနှောက်မရှိပေမယ့် သူ့ဉာဏ်ရည်က မနိမ့်ကျဘူးလို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့မိဘူး။ သူ့စွမ်းရည်ကို မြင့်တင်ရန် တိတ်ဆိတ်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသံများ ဖန်တီးနည်းကို သူသိသည်။
အရူးချောင်ယွမ်းသည် အခုလေးတင် နံရံကိုဝင်တိုက်ပြီး ကျယ်လောင်သောအသံကို ထုတ်လိုက်ခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက ခေါင်းမရှိသူသည် အလောင်းဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ဒါက 'ချွမ်း' နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လား။
သူ၏သတ်ဖြတ်ခြင်းယန္တရားကို လုံးလုံးလျားလျား ဖော်ထုတ်ပြီးနောက်တွင်ပင် သူ့ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲနေဆဲပင်။
လင်ချီးယဲ့သည် ဓားလက်ကိုင်များကို ပြတ်ပြတ်သားသား လွှတ်လိုက်ပြီး ဓားဖြောင့်နှစ်ချောင်းက သူ၏ရင်ဘတ်တွင် ကပ်ထားခဲ့သည်။ သူ့ပုံစံသည် လေထဲ၌ သစ်ရွက်ကဲ့သို့ အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းမရှိသူ၏ ဒုတိယမြောက် ဓားခုတ်ချက်သည် လျှပ်စီးလက်သလို လွင့်ထွက်သွားသည်။
ခေါင်းဖြတ်ဓား၏အစွန်းသည် လင်ချီးယဲ့၏နဖူးကို ဖြတ်သွားသည်။
TK Team (Chapter 166)
