Chapter 56

🎶 Chapter 56

သူတို့နှစ်ဦး ဟယ့်ကျင်းယွင်၏ အိမ်တံခါးသို့ရောက်ချိန်တွင် ဟယ့်ကျင်းယွင်၏အိမ်က သူ့ဘေးတွင်ရှိကြောင်း ယဲ့ဇယ်ရှစ်တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က အိမ်တံခါးဖွင့်ပြီး အထဲသို့လျှောက်သွားကာ ဖိနပ်ပါးတစ်စုံကို ယဲ့ဇယ်ရှစ် အတွက်ယူလိုက်သည်။ သူ တစ်ဖက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်ချိန်တွင် ယဲ့ဇယ်ရှစ်က သူ့နောက်မလိုက်လာဘဲ တံခါးအပြင်တွင် ရပ်နေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက ယဲ့ဇယ်ရှစ်ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ 

"ဘာလို့ မဝင်လာသေးတာလဲ..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က သူ့လက်ထဲရှိ အစားအစာများကို ချပြီး ဖြည်းညှင်းစွာပြောလိုက်သည်။ 

"ဟယ့်လောင်ရှီး ခဏလေးနော်..."

ဟယ့်ကျင်းယွင်က အတော်လေး ပဟေဠိဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ဘေးနားရှိဗီလာသို့လျှောက်သွားပြီး သူ့ရှေ့မှာပင် ဗီလာ၏တံခါးအား ဖွင့်လိုက်သည်ကို ဟယ့်ကျင်းယွင် တွေ့လိုက်ရသည်။

ဗီလာနှစ်ခု၏ တံခါးများက ကျယ်ပြောစွာပွင့်နေပြီး ဟယ့်ကျင့်ယွင်းနှင့် ယဲ့ဇယ်ရှစ်တို့က သူတို့၏ တံခါးရှေ့တွင် အသီးသီး ရပ်နေကြသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ငါတို့က အိမ်နီးနားချင်းတွေဖြစ်နေမယ်လို မမျှော်လင့်ထားဘူး..."  

ဟယ့်ကျင်းယွင်က အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းပြီး အံ့အားသင့်စွာပြောခဲ့သည်။ 

"တစ်နှစ်လုံးအိမ်မှာမရှိတဲ့ အိမ်နီးနားချင်းက ဟယ့်လောင်ရှီးဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး...အံ့သြစရာပဲ ..."

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ..."  

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ပြုံးလိုက်သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ရိုက်ကူးရေး အဆင်ပြေစေရန် သူ့အိမ်မှ ထွက်လာပြီး မြို့လယ်ရှိ ဗီလာတစ်ခုတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ရေကန်ဘေးရှိ ဗီလာကို ဝယ်ထားသည်က ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း တစ်ခါတစ်လေမှ ဤနေရာ၌နေရန် လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခန့်က ပါပါရာဇီတစ်ယောက်က သူ့နောက်ကိုလိုက်ရန် မြို့လယ်ရှိ ဗီလာတစ်ဝိုက်၌ လှည့်ပတ်နေခဲ့သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က လုံခြုံရေးအတွက် ရေကန်ဘေးရှိ ဗီလာသို့ ပြောင်းရွှေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် နာမည်ကြီးဆယ်လီများနှင့် အနုပညာရှင်များစွာ နေထိုင်ကြပြီး လုံခြုံရေးက အလွန်ကောင်းမွန်ပေသည်။ အနည်းဆုံး အိမ်ယာအသွင်းသို့ ပါပါရာဇီလိုက်ဝင်လာမည်ကို စိတ်ပူစရာမလိုပင်။

သို့သော် ဤနေရာသို့ ပြောင်းလာပြီးနောက် ဟယ့်ကျင်းယွင်က "ကျော်ကြားသော စစ်သူကြီး" အတွက် ပြင်ဆင်မှုများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပြီး အိမ်ပြန်လာသည်က ရှားပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့အိမ်နီးနားချင်းက မည်သူဖြစ်သည်ကို သတိမထားမိခဲ့သည်မှာ သဘာဝပင်။

ယခုနှစ်တွင် ဟယ့်ကျင်းယွင်က နှစ်သစ်ကူးကာလအတွင်း ခဏတာနေထိုင်ရန် ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယဲ့ဇယ်ရှစ်က သူ့အိမ်နားတွင် နေထိုင်နေမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားချေ။

၎င်းက အံ့သြစရာပင်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားပြီး မနီးမဝေးရှိ ယဲ့ဇယ်ရှစ်ကိုကြည့်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်မေးလိုက်သည်။ 

"ဒါဆို မင်း အိမ်ထဲလိုက်ဝင်ချင်လား ဒါမှမဟုတ် အစားအသောက်တွေအဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အချိန်မှ ခေါ်လိုက်ရမလား..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က လျင်မြန်စွာပြောလိုက်သည်။ 

"ကျွန်တော် အဲဒီကိုချက်ချင်းလာခဲ့မယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယဲ့ဇယ်ရှစ်က သူ့ဗီလာအတွင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ပစ္စည်းများထည့်ထားသော အိတ်အချို့ကို သယ်ကာ တံခါးကိုပိတ်ပြီး သူ့နေရာသို့ အလျင်အမြန်လျှောက်လာသည်ကို ဟယ့်ကျင်းယွင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါ အိမ်အကူအန်တီကြီးလုပ်ပေးထားတာလေ...ဟယ့်လောင်ရှီး အတူစားကြည့်ချင်လား..." 

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က သူ့လက်ထဲရှိ အိတ်ကိုလှုပ်ပြကာ အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ 

"ကောင်းပြီလေ...ကြည့်ရတာ ဒီနေ့နေ့လည်တော့ ဟင်းနှစ်ပွဲလျှော့ချက်ရတော့မယ့်ပုံပဲ..."  

သူက ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏ လက်ထဲမှအိတ်ကိုယူလိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်က ဖိနပ်ပါးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ 

"ဖိနပ်လဲပြီး အထဲဝင်လာခဲ့လေ..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က နောက်မှလိုက်ဝင်လာခဲ့ပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာပြောလိုက်သည်။ 

"အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး..."

( T/N - လျှော့ချက်ဖို့မလိုပါဘူးလို့ ပြောတာပါ )

တကယ်တော့ သူက စားရတာအရမ်းကြိုက်တယ်...

ဟယ့်ကျင်းယွင်၏ နှုတ်ခမ်းက ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။

"မင်း အကုန်ကုန်အောင်စားနိုင်လို့လား..."

 ယဲ့ဇယ်ရှစ်က လျင်မြန်စွာပြန်ပြောလိုက်သည်။ 

"ကျွန်တော် ဘာမှ အလဟဿဖြစ်ခံမှာမဟုတ်ဘူး..."

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ပြုံးလိုက်သည်။ 

"ကောင်းပြီလေ..."

သူတို့ အိမ်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဧည့်ခန်းကျယ်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤဗီလာ၏ အလှဆင်မှုက ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏ ဗီလာနှင့် သိသိသာသာကွဲပြားပေသည်။ ပထမထပ်တွင် ဧည့်ခန်းကျယ်ကြီးအပြင် ထမင်းစားခန်းနှင့် မီးဖိုချောင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုသာရှိသည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က အသီးအရွက်များကို မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ယူသွားပြီး ယဲ့ဇယ်ရှစ်က သူ့ကို ကူညီရန် နောက်မှလိုက်သွားခဲ့သည်။

မီးဖိုချောင်၏ အလှဆင်မှုက ဟမ့်တျန်မြို့ရှိ ဟယ့်ကျင်းယွင်၏အခန်းထက် များစွာပိုကောင်းသော်လည်း မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများမှာ ပိုသစ်လွင်နေသည်။ ဤနေရာကို မကြာခဏအသုံးမပြုကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

"ဒုတိယထပ်မှာ ဂိမ်းခန်းရှိတယ်... မင်း ပျင်းနေရင် အဲဒီကိုသွားပြီးခဏလောက် ကစားနေလို့ရတယ်..." 

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ယဲ့ဇယ်ရှစ်ကို ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။  

"ဟင့်အင်း ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ လောင်ရှီးကို ကူညီဖို့ရှိနေမယ်..."

အမှန်တွင် သူက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ကြော်ထားသော ငါးလေးခြောက်ကို မလွတ်ချင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ငါးလေးခြောက်အား ကြိုက်သည်ကို သိသောကြောင့် ပထမဦးစွာ ငါးသေးသေးလေးများကို ထုတ်ယူပြီး စတင်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်၊။

နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ဘေးနားရှိ မျက်လုံးများက ထင်ရှားစွာပင် တောက်ပနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ခပ်တိုးတိုးရယ်မော လိုက်မိသည်။

သူ ဘာလို့ငါးအရမ်းကြိုက်နေရတာလဲ...

မကြာမီမှာပင် ရွှေရောင်သမ်းပြီး ကြွပ်ရွနေသော ငါးလေးခြောက်က အိုးထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဟယ့်ကျင်းယွင်က ယဲ့ဇယ်ရှစ်ကို တူတစ်စုံပေးလိုက်သည်။  

"မြည်းကြည့်ဦးမလား..."

သူတို့ ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ယဲ့ဇယ်ရှစ်လည်း ဟိတ်ကြီးဟန်ကြီးယောင်မဆောင်နေတော့ဘဲ တူကို ကိုင်ကာ တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်သည်။

ကြွပ်ရွနေသော ငါးလေးခြောက်ကြော်က သူ့ပါးစပ်ထဲ အမှန်တကယ်ချိုမြိန်နေခဲ့သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ပန်းကန်ဘေးတွင် ယဲ့ဇယ်ရှစ်အတွက် တို့စားရန် ခရမ်းချဉ်သီးဆောစ့်၊ အရွက်သုပ်နှင့် ငရုတ်သီးမှုန့်ကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ငရုတ်သီးမှုန့်ကို အကြိုက်ဆုံးဖြစ်သည်။ ငရုတ်သီးမှုန့်ပါးပါးလေးအုပ်ထားသော ကြွပ်ရွနေသည့် ငါးလေးခြောက်က မွှေးကြိုင်ပြီး စပ်ပေသည်။

ယန်မန်လုပ်ပေးခဲ့သည့် ငါးလေးခြောက်ကြော်ကို ယမန်နေ့က စားခဲ့သော်လည်း ဟယ့်ကျင်းယွင်လုပ်ထားသည့် ငါးလေးခြောက်ကြော်နှင့် ယန်မန် လုပ်ထားသည်က လုံးဝမတူညီသော အရသာနှစ်မျိူးဖြစ်သည်။

နှစ်ခုစလုံးက အရမ်းအရသာရှိတယ်...

သူ လအတန်ကြာအောင် ငါးလေးခြောက်ကို တောင်းတနေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို နှစ်ရက်ခန့် မြည်းစမ်းပြီးနောက် အလွန်ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသာမက ဟယ့်ကျင်းယွင်က ယဲ့ဇယ်ရှစ် စားချင်သမျှ ဟင်းပွဲများကို ချက်ပေးခဲ့သည်။

အစားစားနေစဉ်အတွင်း ယဲ့ဇယ်ရှစ်က သူ၏ကတိကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းခဲ့ပြီး အစားအစာများကို လေးနက်စွာ စားသောက်ခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါမှာသာ စကားတစ်ခွန်းစနှစ်ခွန်းစ ပြောခဲ့၏။

"တကယ်ကောင်းတာပဲ..."

"အရသာရှိတယ်..."

အစာစားပြီးနောက် စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများအားလုံးကို ယဲ့ဇယ်ရှစ် စားခဲ့ပြီး ပန်းကန်များအားလုံးက အလွတ်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သည်။

စားပွဲပေါ်၌ ပန်းကန်အလွတ်များ မြင်တွေ့ရသည်မှာ ရှားပါးသောကြောင့် ဟယ့်ကျင်းယွင် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားခဲ့မိသည်။

သူက မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ယဲ့ဇယ်ရှစ်ကို ကြည့်ရန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ မကြာသေးမီက လူငယ်လေး၏ မျက်စိဖမ်းစားနိုင်သော ပန်းရောင်ဆံပင်များကို အနက်ရောင်ဆံပင်ပျော့များဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။ ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ပါးများဖောင်းအောင် စားနေပြီး သူ့မျက်တောင်များက ရှည်လျားထူထပ်ကာ မျက်ခွံအောက် အရိပ်လေးများ ချန်ထားခဲ့သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသကဲ့သို့ ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ခေါင်းမော့ကာ ဟယ့်ကျင်းယွင်အား ပြုံးပြလာသည်။ 

"ဟယ့်လောင်ရှီး စားလို့ပြီးသွားပြီလား..."

ယမန်နေ့ကအထိ ဗီလာက ခြောက်ကပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယဲ့ဇယ်ရှစ် ရောက်လာခြင်းကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပို၍အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။  

                                                                                                                                                                                                                                         ထိုအချိန်တွင် ဟယ့်ကျင်းယွင်၏ အမူအရာက ပျော့ပျောင်းသွားပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ 

"ငါဗိုက်ပြည့်သွားပြီ...မင်း ကြက်စွပ်ပြုတ် ထပ်လိုချင်သေးလား..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ဟိတ်ဟန်ထုတ်မနေတော့ဘဲ သူ့ပန်းကန်လုံးကို ဟယ့်ကျင်းယွင်အား လှမ်းပေးလိုက်သည်။ 

"ဒုက္ခပေးမိပါပြီ ဟယ့်လောင်ရှီး..."

ဟယ့်ကျင်းယွင်၏ မျက်လုံးများထဲ ဖုံးကွယ်ထားသော အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာခဲ့ပြီး ယဲ့ဇယ်ရှစ်ကို ဟင်းချိုတစ်ခွက် ထပ်ထည့်ပေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်ထဲမှာပင် အပြင်ဘက်ရှိ နှင်းများကကျလာပြီး လမ်းမက သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော အဖြူရောင် ပိတ်စတစ်လွှာနှင့် ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသွားခဲ့သည်။

နေ့လည်စာစားပြီးနောက် ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ပန်းကန်များကူဆေးပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းလာခဲ့သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က သူ့ကို မတားဘဲ တစ်ဖက်သို့လှည့်ကာ ပရိုဂျက်တာနှင့် လက်ပ်တော့ယူရန် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ပန်းကန်များဆေးပြီးနောက် ထွက်လာချိန်တွင် ရင်းနှီးနေသော စာကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသည်။ 

"ရှန်ချန်ကျိုးက တာကျင်းရဲ့စစ်သူကြီးပဲ အားဇီ တစ်ယောက်တည်းရဲ့ စစ်သူကြီးမဟုတ်ဘူး..." 

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ခေတ္တရပ်သွားပြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဧည့်ခန်းရှိ ကန့်လန့်ကာများအားလုံးကို ဟယ့်ကျင်းယွင် ချထားကြောင်းတွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်ထဲမှာပင် မတည်းဖြတ်ရသေးသည့် 'ကျော်ကြားသော စစ်သူကြီး' ရုပ်ရှင်က နံရံပေါ်တွင်ပြသနေခဲ့သည်။

"အဲဒါက တည်းဖြတ်ပြီးသွားပြီလား..."  

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က အနားသို့လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က သူ့ပေါင်ပေါ်တွင် လက်ပ်တော့ကိုတင်ကာ စာဖိုင်တစ်ခုဖွင့်ပြီး စာကြောင်းအချို့ကို ရိုက်ထည့်နေခဲ့သည်။ သူက ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏ စကားကိုကြားချိန်တွင် ခေါင်းမော့ကာ ပြုံးပြလာခဲ့သည်။ 

"အင်း...မင်းအတူပါတဲ့ အခန်းတွေတော့ တည်းဖြတ်ပြီးသွားပြီ...အခု အသက်ကြီးတဲ့အခန်းတွေပဲ မတည်းဖြတ်ရသေးတာ..."

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ဘားကို အစသို့ဆွဲယူလိုက်ပြီး ဗီဒီယိုကို ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။  

[T/N video တွေမှာ 60% ဘယ်လောက်%ရောက်တာပြတဲ့ ဘားပါ]

"မင်းလည်း ဒီမှာရှိနေမှတော့ မင်းကိုကြိုပြလိုက်မယ်..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ဟယ့်ကျင်းယွင်၏ ဘေးတွင်ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ရုတ်တရက် တစ်ခုခု တွေးလိုက်မိသကဲ့သို လှည့်ပြီး မေးလာခဲ့သည်။

"ဇာတ်ညွှန်း ပြောင်းလိုက်တာလား... မူရင်း ဇာတ်ညွှန်းမှာတုန်းက အဲဒီလိုအသက်ကြီးတဲ့အပိုင်းမပါတာ မှတ်မိပါသေးတယ်..."

ကီးဘုတ်ပေါ်ရှိ ဟယ့်ကျင်းယွင်၏လက်က အနည်းငယ်ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်လွှာပင့်ကာ ယဲ့ဇယ်ရှစ်အား အဓိပ္ပါယ်ရှိသော အပြုံးတစ်ခုပေးလာခဲ့သည်။ 

"ဇာတ်ညွှန်းက မပြောင်းပါဘူး..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ် ရုတ်တရက် ဟယ့်ကျင်းယွင် ဆိုလိုသည်ကို နားလည်သွားသည်။ သူက အံ့အားသင့်စွာ မျက်လုံးပြူးပြီး ခေါင်းခါရမ်းလိုက်သည်။ 

"ဒါကို ဘယ်လိုပြောသင့်လဲ...အဲဒီရက်နည်းနည်းလေးနဲ့ အသက်ကြီးတဲ့အပိုင်းရိုက်ခဲ့သေးတာလား...မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ ဟယ့်လောင်ရှီးက ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာဖြစ်ဖို့ထိုက်တန်တယ်..."

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ယဲ့ဇယ်ရှစ်က သူ့ကို ချီးကျူးနေသည်ဟု တွေးပြီး မှတ်ချက်မပေးခဲ့ချေ။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က မနေနိုင်ဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။  

"ဟယ့်လောင်ရှီး ဒီရုပ်ရှင်ကားထွက်ပြီးသွားရင် ပရိသတ်တွေက ဓားတွေပို့လာမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

ဟယ့်ကျင်းယွင်က မျက်ခုံးပင့်ပြီး ယဲ့ဇယ်ရှစ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်လိုက်သည်။  

"မင်း မကြည့်ချင်ဘူးလား..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ချက်ချင်းပင် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်သည်။ 

"ကြည့်မှာပေါ့..."

၎င်းက တစ်ဝက်မျှသာပြီးသေးသည့် ရုပ်ရှင်ဖြစ်သော်လည်း အားဇီကာရိုက်တာပါသည့်အပိုင်းများဖြစ်သောကြောင့် အသံပြုလုပ်ချက်များ၊ အထူးပြုလုပ်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍အလွန်ပြည့်စုံလှသည်။

အကယ်၍ ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ဇာတ်ညွှန်းအပြည့်အစုံကို မဖတ်ရသေးဘဲ ဤဗီဒီယိုကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ်ကြည့်မိပါက အားဇီ၏အတ္ထုပ္ပတ္တိဟု ထင်မိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုဇာတ်ကောင်ကို ယဲ့ဇယ်ရှစ် ကိုယ်တိုင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း ပရိသတ်ဘက်မှ ရှုထောင့်နှင့် သရုပ်ဆောင်ဘက်မှ ရှုထောင့်က ကွာခြားပေသည်။

သူ လအနည်းငယ်ကြာသရုပ်ဆောင်ခဲ့သော ဇာတ်ကောင်ကို ပြန်ကြည့်ပြီးနောက် သူ့စိတ်ထဲ ခံစားချက်များစွာရှိလာခဲ့သည်

                                                                                                                                                                                                                                         ဗီဒီယိုပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏မျက်လုံးထောင့်များက အနည်းငယ်စိုစွတ်နေခဲ့သည်။ တိုတောင်းသောအချိန်အတွင်းမှာပင် သူ ထိုဗီဒီယိုထဲ၌ လုံးလုံး နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ 

                                                                                                                                                                                                                                                ယဲ့ဇယ်ရှစ်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မထိန်းနိုင်စွာပြောလိုက်သည်။

"ပရိသတ်တွေက သေချာပေါက် ဓားသွားတွေပို့ကြတော့မှာပဲ ဟယ့်လောင်ရှီး..." 

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ခဏခန့်ရပ်ပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ 

"သေချာပေါက် ဖြစ်လိမ့်မှာ..."

ဟယ့်ကျင်းယွင် က ရယ်မောလိုက်သည်။ 

"အဆင်ပြေပါတယ်...ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခု ငါတို့က အိမ်နီးချင်းတွေဆိုတော့ အဲဒီအချိန်ကျ ငါ ဓားတွေရရင် မင်းလည်းအတူရလိမ့်မယ်..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ခဏခန့်ကြောင်အသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် တော်တော်လေးဒုက္ခမရောက်သွားဘူးလား..."

ဟယ့်ကျင်းယွင်က သူ့ကိုကြည့်ပြီး မျက်လွှာပင့်ကာ စလိုက်သည်။ 

"မင်းကို ငါးလေးခြောက်နဲ့ အလျော်ပေးမယ်ဆိုရင်ရော..."

၎င်းကိုကြားချိန်တွင် ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ချက်ချင်းတက်ကြွလာခဲ့သည်။ သူက ဟယ့်ကျင်းယွင်ကို လျင်မြန်စွာကြည့်ပြီး နည်းလမ်းတကျပြောလိုက်သည်။  

"တစ်နပ်ထဲနဲ့တော့ ဘယ်လိုလုပ်လောက်မှာလဲ...အဲဒါက ဓားတွေလေ...Taobaoမှာ(1)ဆို 9.9ယွမ်နဲ့ အခုတစ်ရာကို ပို့ဆောင်ခအခမဲ့ ရနိုင်တယ်... ကျွန်တော်နဲ့အတူမျှမယ်ဆိုရင်တောင် ၅၀ကျော်လောက် ရှိနိုင်တယ်လေ..."

[T/N - Taobaoက online shopping appတစ်မျိုးပါ]

ငါ ဒီနေ့ငါးလေးခြောက်တစ်နပ်ထဲ စားရသေးတယ်...

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏ သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုမှုကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ 

"ဒါဆို မင်းက ငါးလေးခြောက် ဘယ်နှနပ်စာ လိုချင်လို့လဲ..."

ထိုယောကျ်ား၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများက ပြုံးရောင်သန်းနေပြီး ယဲ့ဇယ်ရှစ်ကို စိုက်ကြည့်လာခဲ့သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ရှက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ 

ငါ အရမ်းများလွန်သွားလား...

ဒါပေမယ့် ငါးလေးခြောက်က တကယ်အရသာရှိတယ်လေ...

တစ်သက်လုံးစားရရင်တောင် ဘယ်တော့မှ ငြီးငွေ့သွားမှာမဟုတ်ဘူးလို့တောင် ခံစားခဲ့ရတာကြီး...

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ပြန်ဖြေရန် ရုန်းကန်နေစဉ် ဟယ့်ကျင်းယွင်က စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည်။ 

"ငါပြောသလိုပဲ ငါတို့ကအိမ်နီးနားချင်းတွေဆိုတော့ မင်းစားချင်တာရှိရင် အချိန်မရွေးလာစားလို့ရတယ်..." 

ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် တောက်ပသွားခဲ့သည်။ 

"တကယ်လား..."

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ 

"အင်း...နှစ်သစ်ကူးပြီး ရှစ်ရက်နေ့မတိုင်ခင်အထိ အလုပ်စီစဉ်ထားတာတွေ မရှိဘူး...အဲဒီမတိုင်ခင်အထိ မင်းဒီကို နေ့တိုင်းလာလို့ရတယ်...ဓားတွေအတွက် လျော်ကြေးလို့စဉ်းစားလိုက်ပေါ့...ဘယ်လိုလဲ..."

အခန်းထဲရှိ အပူချိန်ကလုံလောက်နေပြီး သူ့အရှေ့ရှိယောကျ်ား၏ အသံက နက်ရှိုင်း ငြိမ့်ညောင်းကာ ချိုမြနေသည်။ 

ငါ ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းနိုင်မှာလဲ... 

ငါးလေးခြောက်ရှေ့မှာဆိုတော့ သေချာပေါက်သဘောတူဖို့ အဆင်သင့်ပဲ...

အချိန်က မည်သူ့ကိုမှ မစောင့်ပေ။ ပျော်ရွှင်စရာအချိန်များက အမြဲတမ်းတိုတောင်းပေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်သစ်ကူးပြီးခုနှစ်ရက်မြောက်နေ့ ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မနက်ဖြန်က နှစ်သစ်ကူးပြီး ရှစ်ရက်မြောက်နေ့ဖြစ်ကာ ဟယ့်ကျင်းယွင်က အလုပ်ပြန်သွားရတော့မည်ဖြစ်သည်။

မနက်ဖြန်မှစ၍ အရသာရှိသော ငါးလေးခြောက်များမရှိတော့သည်ကို တွေးလိုက်မိသည်နှင့် ယဲ့ဇယ်ရှစ် နေ့လယ်စာစားနေရင်း မထိန်းနိုင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။              

                                                                                                                                                                                       သက်ပြင်းချသံကို ကြားချိန်၌ ဟယ့်ကျင်းယွင်က မော့ကြည့်ကာ ပဟေဠိဖြစ်သွားခဲ့သည်။ 

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ဦးစွာ ခေါင်းခါပြပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ 

"ဒါနဲ့ ဟယ့်လောင်ရှီးက ဘာရိုက်ကူးရေးရှိတာလဲ...ဘယ်နေ့ပြန်လာမှာလဲ..."

ဟယ့်ကျင်းယွင်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏ အတွေးများကို သတိထားမိပေသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးတက်သွားကာ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ 

"မနက်ဖြန်ကျရင် မဂ္ဂဇင်းတစ်ခုရိုက်ဖို့ရှိတယ် ပြီးတော့ နောက်တစ်ခုက "အစားအသောက်နှစ်သက်သူတစ်ယောက်၏မှတ်တမ်း" ဆိုတဲ့ ရသစုံရှိုးကို ရိုက်ဖို့ရှိတယ်..." 

"အချိန်တွက်ကြည့်ရမယ်ဆိုရင် ပြန်လာဖို့က တစ်လခွဲလောက်ကြာမယ်ထင်တယ်..."

"အစားအသောက်နှစ်သက်သူတစ်ယောက်၏မှတ်တမ်းလား..."

"အဲဒါက အစားအသောက်ချစ်တဲ့သူတွေ စုထားတဲ့ ခရီးသွားရသစုံရှိုးတစ်ခုပဲ... ရှိုးကောင်းတစ်ခုဖြစ်မယ်ထင်လို့ ကမ်းလှမ်းတာလက်ခံခဲ့လိုက်တာ..." 

ဟယ့်ကျင်းယွင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အိုး..." 

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က အသံရှည်ဆွဲလိုက်၏။ 

ဒီတော့ ငါ တစ်လခွဲတောင်မှ စောင့်ရတော့မှာပေါ့...ရပါတယ် ငါလည်း အဲဒီအချိန်အတွင်း နိုင်ငံခြားကို ခရီးထွက်လို့ရတာပဲ...

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ထိုသို့တွေးပြီးနောက် အနည်းငယ်ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။ 

သို့သော် ဟယ့်ကျင်းယွင်၏ နောက်စကားတစ်ခုက ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏ ယခင်က ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများကို အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ရရှိစေခဲ့သည်။ 

"ဒီတစ်ခါတော့ ငါက ပုံမှန်ဧည့်သည်မို့လို့ ရသစုံရှိုးက မတ်လလောက်ကျမှ ပြီးလောက်တယ်...ပြီးတော့ မြို့တော်ကိုပြန်သွားရမှာ...ရုပ်ရှင်တည်းဖြတ်တဲ့လုပ်ငန်းစဉ်တွေကလည်း အဲဒီအချိန်လောက်ဆို အားလုံးပြီးသွားလောက်ပြီ... နောက်ဆုံးပြန်စစ်ဆေးပြီးတာနဲ့ သုံးသပ်ချက်အတွက် ပို့ပေးမယ်...မေလ ဒါမှမဟုတ် ဇွန်လမှာ ရုပ်ရှင်ပရိုမိုးရှင်းစလိမ့်မယ်..."

၎င်းကိုကြားပြီးနောက် ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်များပျောက်ကွယ်သွားပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ 

🎶🎶🎶